Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
DUITSLAND, APRIL 1945
TWEE WEKEN VOOR HET EINDE VAN DE OORLOG
Vooruit. Waar is dat varkentje?
Waar is dat varkentje?
OP PLUNDEREN STAAT DE DOODSTRAF
Kom.
Dat betekent dat hier nog wat ligt.
Toe dan.
Dieven. Hij gaat ervandoor. Ik maak je van kant.
Dat is te mooi om waar te zijn
gelijk een wonder valt ons ten deel
uit het paradijs, gouden zonneschijn.
Dank u, dank u.
Duizendmaal dank.
Hoor eens, wat denkt u wel niet?
Wat denkt u wel niet?
Zie ik dat goed, is uw broek te lang?
Excuses, kapitein.
Wat zei u daar?
Hoor ik dat goed?
Lopen, zeg ik. Lopen.
Vooruit, ik geef je een kans. Ik wil dat je wegrent. Toe, lopen.
Ren voor je leven, varkentje. Vooruit, lopen.
Soldaat eerste klasse Walter Freytag meldt zich, kapitein.
Ik ben m'n eenheid kwijtgeraakt, ik stel me onder uw bevel.
Zit u vast?
Ik haal u uit de modder.
Wat denkt u wel niet?
Laat uw zakboekje zien.
Ik ben m'n eenheid... - Zwijg.
U bent een deserteur.
Nee, kapitein. We zijn uiteengeslagen.
We hebben zwaar gevochten.
Onze halve...
U ziet er uitgehongerd uit.
Ik heb drie dagen niets gegeten, ik verga van de honger.
Goed, we wagen het er samen op.
Zoek een herberg op. - Ja, kapitein.
Het is hier pikdonker, kapitein.
Vooruit dan maar.
Heil Hitler.
Het is niet persoonlijk bedoeld.
Uniformen zijn niet meer zo geliefd. - En Duitse al helemaal niet.
Parasiet.
Over de toestand achter het front wordt van alles beweerd.
Maar het blijkt helaas nog erger.
Naam?
Mijn naam? Schnabel. Gerd, kapitein.
Sinds '32 lid van de Partij.
Ik weet dat niet alles hier aan de voorschriften voldoet.
Het braadstuk is een noodgreep. Het arme beest...
Doet u maar rustig, ik kom niemand erbij lappen.
Hoeveel schade hebt u geleden?
Plundering door deserteurs. Wat is er weg en wat kostte dat?
Voor de vergoeding.
Ik kom ervoor zorgen dat iedereen z'n geld krijgt.
Geld?
De Partij zorgt nog altijd voor orde en gezag. Heil Hitler.
Ik had twee paarden, één bruin paard... - Jij had helemaal geen paarden.
Is er nog wat te eten? Ontbijt is alweer even geleden.
Er is zowaar nog braadstuk. - Braadstuk, Freytag.
Braadstuk. Help de waard eens. En vlug een beetje.
M'n hele servies in duigen. - En mijn kast.
Eet smakelijk, kapitein. - Dat het u wel moge bekomen.
Wat ziet dat er heerlijk uit.
Even pauze. Geen nood, iedereen krijgt wat hem toekomt.
Smakelijk.
Dat wordt inderdaad smakelijk.
Kapitein?
Kapitein. We hebben er eentje te pakken.
Hij heeft gestolen.
Dat vraagt om vergelding.
Nu kunt u dat braadstuk verdienen.
Eenieder wat hem toekomt.
Ik zet een kaars bij uw bed, voor het geval dat.
Dat was moeilijk.
Wek me morgen stipt om 05.30 uur.
Hoe zit het met ontbijt?
In de auto ligt nog wat koffie.
Mooi.
Op je nuchtere maag vertrekken is ook niet prettig.
Bedankt.
DE KAPITEIN
Welke kant nu op, kapitein? - Rechts is de boerderij.
OP PLUNDEREN STAAT DE DOODSTRAF
Aantreden, en vlug wat. - Opschieten.
Even controleren. Zakboekjes en marsorders.
Jullie zijn erg uit de richting. - Deserteurs.
Geef antwoord. Komt er nog wat van?
Ik meld me bij u, kapitein. We zijn onze eenheid kwijtgeraakt.
En toen zijn jullie hier neergestreken? - Op mijn kosten, zuipers.
De militaire politie zit verderop, maar hij heeft de telefoon gemold.
Kom maar op.
Ik laat niet alles over m'n kant gaan.
Een borrel. - Jazeker, kapitein.
Kapitein... - Vroeg ik u iets?
Nou?
Ik meld me bij u, kapitein. We stellen ons onder uw bevel.
Goed, ga zitten.
Ik heb een opdracht achter het front.
Daar heb ik hulp bij nodig.
COMMANDO H
Jullie gaan me helpen.
Op de lijfwacht van Herold. Samen staan we sterk.
Kapitein...
wat houdt uw opdracht in?
De situatie achter het front in kaart brengen.
Dat kan ik u zo wel zeggen.
De situatie is wat je ervan maakt. Of niet, kapitein?
Halt.
Vliegtuigen.
Nog eens.
Verder.
Kapitein?
Waar gaan we eigenlijk heen?
Het front is rechtdoor.
Militaire politie, in de houding. Boekjes in de aanslag.
Ik zeg het niet nog eens.
Uitstappen.
Hoe durft u een luchtmachtkapitein zo respectloos te behandelen?
Ik wil direct uw meerdere spreken. - Nou, dat kan.
U wilt uw zakboekje niet laten zien? - Ik ben geen crimineel.
Waarom hebt u geen marsorders?
Dit is een speciale operatie.
Om de situatie achter het front in kaart te brengen.
Met welke volmacht? - Volmacht?
Van hogerhand.
Hoger kan niet.
Van de Führer zelf.
Hij had al het een en ander gehoord.
Over de bedenkelijke praktijken hier. En wie mag u wel zijn?
Sichner, Josef.
Als u uw zakboekje laat zien, is de zaak afgedaan.
Bij u moet er toch iets in staan.
Goed.
Als ik dan ook uw papieren mag zien.
Als officier van gelijke rang heb ook ik het recht dat te vragen.
En ook dit komt in m'n rapport. Dat garandeer ik u, kapitein Sichner.
Wapens neer.
Weet u...
met al die deserteurs weet je nooit wie er in dat uniform zit.
Ongehoord. Freytag, geef de zakboekjes terug.
Hele hordes trekken plunderend rond, dus de controle is verscherpt.
Mooi, dat hoort de Führer graag. - Dit zal vaker gebeuren.
U hebt gelijk. Die plunderaars moet je manieren leren.
Kapitein, ik begeleid u bij deze controle.
Om zicht op de situatie te krijgen en waar nodig te helpen.
Heil Hitler.
De mannen gaan mee en het voertuig slepen we weg.
Zakboekjes. - Heil Hitler.
U bent het, kapitein Sichner.
We komen deserteurs brengen, doe open die poort.
Halt.
Niet zo snel.
Kapitein Junker, Heil Hitler.
Kapitein Herold moet de situatie achter het front rapporteren. Aan de Führer.
Aan de Führer zelf? Zeg maar dat de situatie klote is.
Kamp II? - Stapt u maar in.
Ik heb een paar vrienden bij me.
Wij kennen elkaar toch?
Kreta? - Nee, Narvik.
1940. - Hachelijk.
Onderdeel? - Paratroepen. En u?
1940? Polen.
Mijn god, Polen 1940.
Geweldig vond ik het.
Ik vergeet nooit een gezicht.
Ik kom er nog wel op.
We hebben nog even.
Ik geef een rondje.
Kom, tot we benzine hebben.
Een ongehoorde luxe.
Om nu tuchthuizen en werkkampen draaiende te houden.
Negen van de tien zijn immoreel en hebben als mens geen waarde.
Toch?
Ongehoorde luxe, u zegt het. - Stelt u zich voor.
Voor de vijand binnenviel, is iedereen hierheen gebracht.
Nu mogen wij de gevangenen voeren, totdat Justitie eindelijk...
een keer tot berechten overgaat. Wat staat er op dat bord?
Het motto van de Partij? Bij plunderen moet je orde op zaken stellen.
Kapitein... Hoe heette u ook alweer? - Herold.
Kapitein Willi Herold. - Juist, ja.
Kapitein Herold.
Ik moet terug naar m'n eenheid.
Wij zorgen wel voor uw eenheid.
Bevelhebber Schütte van de SA, hij bewaakt dit kamp.
Dit is kapitein Herold. - Heil Hitler.
Wat ben ik blij u te zien. We wachten al weken op een krijgsraad.
Daar komt kapitein Herold niet voor.
Niet? Maar ik dacht...
Speciale operatie, hoorde ik. Dus vandaar.
Hij moet de situatie achter het front rapporteren. Aan de Führer.
In hoogsteigen persoon.
De Führer?
Precies, die. Ik heb hem verteld over onze problemen hier.
Juist, ja.
Met al die gevluchte gevangenen...
voeren we hier op het thuisfront onze eigen oorlog.
Al gaat dat minder fijnzinnig.
Wij als officieren kennen die problemen ook.
Ik kwam pas nog zo'n plunderaar tegen.
En? - Orde op zaken gesteld.
Dat zeg ik ook altijd.
De bevolking heeft onze hulp gevraagd, gevangenen stelen als de raven.
De hoogzwangere vrouw van een SA'er is overvallen en beroofd.
Wie steelt, plundert of verkracht, moet worden berecht.
Die voortvluchtige gevangenen kunnen gratie vergeten.
Wij moeten zorgen dat die lui niet in handen van de vijand vallen.
Maar er komt maar geen krijgsraad. - Dit is een zaak voor het leger.
Niet voor die burgers van Justitie, die willen dat het lokaal wordt opgelost.
Dagelijks sterven aan het front dappere soldaten.
En misdadigers hebben hier een luizenleventje.
Omdat niemand wil doorpakken. Dat uitschot is hun leven hier zeker.
Het is zo makkelijk op te lossen. Als je maar wilt.
De kapitein begrijpt ons dilemma.
Toch?
Vanzelfsprekend.
Zo'n noodsituatie mag je niet negeren.
U legt dit aan de Führer voor? - Een goed woordje.
Dat zou ons opluchten.
Ik kan misschien wel meer doen.
Wat had u in gedachten?
Ik kan nog niets beloven, ik moet eerst de situatie kennen.
En dan is er nog mijn eenheid.
Als u dat met die gevangenen regelt, zorgen wij voor uw eenheid.
Vooruit dan.
Breng de kapitein naar de barakken.
Dat moet ik met Hansen overleggen. Met de kampleider.
Het afgezonderde deel van het kamp valt onder Justitie.
Daar heb ik geen bevoegdheid.
Die bevoegdheid zal ik u dan toekennen.
Justitie mag niet met het leger sollen. - Prima.
Ik moet ervandoor. Schütte, u neemt dit over?
Uitstekend. - Kapitein Junker?
Nu wil het ik wel eens weten. Waar wij elkaar van kennen.
Juist.
Nee, ik kom er niet op.
Dat kun je zo hebben. - Ja.
Als ik u mag voorgaan, kapitein. De arrestantenbarak.
Ontsnapte gevangenen worden na hernieuwde arrestatie afgezonderd.
Geef acht.
Aantreden.
En vlug wat.
Dit uitschot moet tucht en orde worden bijgebracht.
Ik laat jullie allemaal creperen.
Ik haal de kampleider. U kunt ze alvast verhoren.
Heb jij gestolen?
Geplunderd?
Verkracht?
Heb je de kapitein niet gehoord?
Vergrijp?
Desertie. Meerdere malen.
Laat ze buiten aantreden.
Zakken leegmaken.
Wie niets heeft, is af.
Heb jij iets?
Jij? Geef op.
Goed zo.
Wie heeft hier wat? Jij, geef op.
Geef hier.
En jij?
Jij?
Geef hier.
En snel een beetje.
Kapitein?
Alstublieft. - Die zijn al dood.
Hoe dan ook.
Wat nu weer?
Een kapitein van de luchtmacht wil de arrestantenbarak inspecteren.
Heeft hij een toereikende volmacht? - Ja, hoogst toereikend.
Van de Führer zelf.
Echt?
Maar zolang hij in het kamp is, moet een ambtenaar hem begeleiden.
Daar hebben noch u en de SA, noch het leger enige bevoegdheid.
Met uw toestemming zal ik dat op me nemen.
Dat is niet volgens de regels, dat beseft u toch wel?
Natuurlijk.
Maar omdat ik toch officieel het contact van de kapitein ben...
Goed dan. Ik kom zo.
Schütte?
De dochter van Winkler, in barak 4...
wil dat haar vader dit persoonlijk ontvangt.
Wilt u dat even voor me doen? - Ik kom er toch langs.
Klootviool.
Naar buiten, vooruit.
Ben je doof? Naar buiten.
Wat zit je me nou aan te kijken? Wat mankeer jij?
Leidt u de krijgsraad zelf?
M'n vader zei altijd: 'Maak af waar je aan begint.'
Eindelijk gebeurt er wat.
Brockhoff, haal de gevangenen. Hou ze bij de ramen weg.
Bij verzet meteen schieten. Zet wachters bij het prikkeldraad.
En graaf een kuil, Brockhoff. Dat tuig hoeft geen kist.
Komt in orde.
Binnen.
Dit moet u zien.
Sneller.
Wat gebeurt hier, verdomme?
Herr Hansen, mag ik voorstellen: Kapitein Herold.
Hebt u hier opdracht voor?
De Führer heeft me opgedragen al het nodige te doen...
waar de Duitse slagkracht in gevaar is.
Een soldaat kan sterven, een deserteur moet sterven.
Toch vraag ik u om voorlopig niets te ondernemen.
Ik wil met m'n meerdere overleggen.
Vooralsnog heb ik van Justitie geen instructies gehad.
Dat zou u als officier toch duidelijk moeten zijn.
Tot uw dienst.
Herr Thiel, met Hansen van Kamp II.
Ene kapitein Herold beweert hier een volmacht van de Führer te hebben.
Hij heeft al vijf gevangenen laten terechtstellen.
Ja, in het afgezonderde deel.
Moment.
Waarnemend hoofd van Justitie, Doktor Thiel.
Met kapitein Herold.
Vijf, ja.
Ik weet dat ze onder Justitie vallen. Ze hebben me bij verhoor aangevallen.
Ja, alle vijf. Herr Schütte kan het bevestigen.
Dat kan ik inderdaad.
Natuurlijk is hun schuld bewezen, anders zaten ze daar niet.
Ik begrijp het.
Herr Doktor Thiel wil dat u tot morgen wacht...
voordat u verdere stappen onderneemt.
De wet is daarin heel duidelijk, zegt hij.
Een krijgsraad luistert nauw.
Herr Doktor Thiel gaat contact opnemen met de landsadvocaat in Oldenburg.
En daarna zal hij hier in het kamp uw volmacht controleren.
Hij doet maar. - Zeker.
U begrijpt de ernst van de situatie niet.
Dat kun je wel stellen. - Alles moet correct verlopen.
Niemand wil ervoor opdraaien.
Kapitein Herold.
Dit is toch vrij eenvoudig op te lossen?
Ik ken de gouwleider.
Met hem aan onze kant, is Justitie geen probleem meer.
Herr Doktor Thiel houden we wel op afstand.
Kapitein Herold.
Met onbeperkte volmacht van de Führer.
Ja, hij moet hier in het kamp orde op zaken stellen.
Hij heeft al enkele gevangenen laten terechtstellen.
Je moet ergens beginnen, zegt hij.
Ja, precies. Justitie ligt alleen maar dwars.
We moeten het met de Gestapo in Emden afstemmen.
Doet u dat? Uitstekend.
Hij zegt: 'Als kapitein Herold dit doet, kan dat ons veel tijd schelen.'
Hij belt terug.
Met Schütte. De gouwleider.
Komt er iemand van kantoor?
Dat redden we ook wel alleen.
Hij wenst ons veel succes en hoopt op een goed afloop.
Herr Doktor Thiel, met Schütte van Kamp II.
Kapitein Herold wil u spreken.
Doktor Thiel...
en heeft mij hiermee belast.
Juist, het kamp is overgedragen aan de Gestapo in Emden.
Hij belt eerst de Gestapo en dan de procureur-generaal.
Daarna licht hij Hansen in.
Slaap, kindje, slaap
Hansen is een schaap.
Met Hansen.
Lekker.
Dus de Gestapo heeft de zaak aan kapitein Herold overgedragen:
Een vereenvoudigde krijgsraad, hij draagt alle verantwoordelijkheid.
Ik begrijp het. Kapitein Herold heeft dus een toereikende volmacht.
Ja, niets aan te doen.
Zijn bevoegdheid staat buiten twijfel.
Ik begrijp het, Heil Hitler.
Iedereen aantreden.
Vooruit.
Vlug wat.
Drie groepen van dertig, was mijn idee.
Dan doen we dat maar. - Vooruit.
Linksom.
Mars.
Vandaag gaan we marcheren
een nieuwe mars proberen
in het mooie Westerwoud
daar waait de wind zo koud
in het mooie Westerwoud
ja, daar waait de wind zo koud
in het o zo mooie Westerwoud
waait over de toppen de wind zo koud
maar de kleinste zonnestraal
verwarmt ons allemaal
want het dansen schenkt ons vreugd en doet ons hart veel deugd
in het o zo mooie Westerwoud
waait over de toppen de wind zo koud
maar de kleinste zonnestraal
verwarmt ons allemaal
kleine Gretel en haar Hans
zijn elke zondag bij de dans
want het dansen schenkt ons vreugd
en doet ons hart veel deugd
want het dansen schenkt ons vreugd
en doet ons hart veel deugd
in het o zo mooie Westerwoud
waait over de toppen de wind zo koud
maar elke kleine zonnestraal
verwarmt ons allemaal
is het dansen dan voorbij
volgt vaak een flinke knokpartij
en van de knul die dat niet moet zegt men dan: die heeft geen moed
in het o zo mooie Westerwoud
waait over de toppen de wind zo koud
maar de kleinste zonnestraal
verwarmt ons allemaal.
Herladen.
Herladen.
Naar z'n mallemoer.
Alles afknallen. Kom op dan.
Kapitein, wat hier gebeurt is in strijd met alle voorschriften.
Wat u hier doet, is gewoonweg beestachtig.
Het is mensonwaardig en ik zal het zeker melden.
En weer verder.
Het loopt gesmeerd.
Iemand moet de kuil in. Jij daar.
Freytag.
Jij gaat.
Vooruit.
Vooruit.
Komt er verdomme nog wat van? Opschieten.
Bespaar hem onnodig lijden.
Bevel uitgevoerd, kapitein.
Een bezwaar tegen de onrechtmatige executie van negentig gevangenen.
Negentig, Herr Doktor Thiel.
Wat zegt u?
Ach, dat. Kapitein Herold heeft een bonte avond opgezet.
Er zitten hier ook acteurs en kunstenaars.
Nog even over dat bezwaar...
Duidelijk.
Akkoord.
Wat gebeurt daar?
Dit is één grote smeerlapperij. - Hou je smoel.
Doe het zelf maar.
Ze weigeren de kuil dicht te gooien.
Doet u dat dan zelf. En zorg eindelijk voor rust en orde.
Herr Doktor Thiel geeft aan dat u het schriftelijk moet indienen.
Ik sta op een officiële melding.
Ik kan toch ook niets doen.
Gaat u mee naar het dorp, naar de bonte avond van Herold.
Totdat Herold is vertrokken, blijf ik uit het kamp.
U doet maar. Het is toch zo voorbij.
Lik m'n reet.
Daar krijgen jullie spijt van. Kom, aan het werk.
Hiep hiep hoera.
Om deze heuglijke dag te vieren is er voor iedereen genoeg te zuipen.
Wie zo hard werkt, heeft wel iets verdiend.
Proost.
Over twee weken, op 20 april 1945...
op de verjaardag van de Führer, vindt het winnend Duits offensief plaats.
De Führer liegt niet.
Al vanaf haar vijftiende bij me. Gelooft u dat nou?
Al twintig jaar één hart, één ziel.
Net als alle grote katachtigen paar ik maar één keer, voor het leven.
Nee, zeg. Een banaan.
Hoe gaat het met je? - Zoals met een Joodse advocaat.
Hoe bedoel je? - Ik mag niet aanklagen.
Rabbijn, leg eens uit. Wat is nu precies 'relatief'?
Weet je dat echt niet? Moet ik het even uitleggen?
Ik trek m'n broek omlaag.
Daarna m'n onderbroek. En ik buk voorover.
Wat moet ik nu doen, rabbijn? - Steek je neus diep in m'n reet.
Moet dat echt, rabbijn? - Anders kan ik het niet uitleggen.
Zit je neus diep in m'n reet? - Ja, ik zit flink diep.
Nu hebben we allebei een neus diep in een reet.
Maar ik ben relatief beter af.
Ik verga van de honger. - Echt waar?
Heb je iets te eten? - Nee, ik...
Kijk, een reuzenworst.
Dat is lang geleden. Ik rammel.
Hij heeft honger, maar ik ook. Ik heb ook honger.
Nu heb ik ook wat te eten.
Die twee zijn echt goed.
Strijdkameraden, strijdkameraden
dat vind je nooit meer, echt zo fijn
als strijdkameraden samen zijn
dan praat de ziel en zwijgt de mond
we voelen allen dat heilig verbond
strijdkameraden, strijdkameraden
wie ooit in de vuurlinie stond
die heeft z'n makker broeder genoemd
ze zijn samen, van laat tot vroeg
en hebben aan één blik genoeg
strijdkameraden, strijdkameraden
ons hart dat ooit zo dapper sloeg
en alle pijn en lijden droeg
al waren de tijden nog zo grauw
het vaderland bleven we trouw
strijdkameraden, strijdkameraden.
Op onze kapitein Herold.
Nu wil ik ook even iets zeggen over onze grandioze kapitein Herold.
Hij heeft de hele zaak zo kordaat...
en zo formidabel ter hand genomen.
Het liep gesmeerd. Gesmeerd.
Ten eerste bedankt voor alle mooie woorden.
Maar ik moet meteen toevoegen dat ons werk hier nog lang niet is gedaan.
Geen van die parasieten hier in het kamp...
mag in Engelse handen vallen en zo met de vijand samenspannen.
Op de heilige plicht. En op gehoorzaamheid.
Op de eenheid van Herold.
Wat moet dat hier?
Ga maar zitten.
Kom, we bijten niet. Ga zitten.
Kom.
Alsjeblieft.
Proost.
Hoe heet je? - Roger, kapitein.
Vergrijp? - Eigenlijk niets.
Niets? Dus je bent geen misdadiger?
Nee, ik ben acteur.
En behoorlijk bijdehand.
Zeg dat wel. Ik haal je dossier erbij, hufter.
Niet nodig. Ik heb een vraag. Zuiver hypothetisch.
We doen even alsof je wel wat hebt uitgevreten.
Heb ik niet. - Je bent toch acteur?
Jawel, maar... - Speel dat je iets hebt gedaan.
Dat wil hypothekisch zeggen.
Hypowatte?
Je bedoelt hypothetisch.
Wat zou iemand als jij doen, als je iets had gedaan?
Ik heb daar een neus voor.
Met dat smoelwerk? Een dief. Wat denk jij, Gerda?
Geen idee.
Een moordenaar? - Ik?
Ik heb niemand vermoord. Het idee, zeg.
Wat ben je dan?
Hup, bedenk eens wat. Het is maar...
Hypothetisch. Je speelt alleen de misdadiger.
Een moordenaar ben ik niet. Als ik al iets ben...
dan waarschijnlijk eerder een dief.
Zei ik het niet?
Wat heb je gepikt?
Nog niet over nagedacht.
Zo is er ook niets aan. Dat kan beter.
Iets te eten. Dat gebeurt. - Als je honger hebt.
Om te overleven.
Hier een paar eieren, daar een brood.
Leugens. Kleine, grote.
Alles om de dode tijd door te komen.
Als jij de dood niet aftroeft, troeft hij jou af.
Ik heb dit uniform gepikt.
Ik heb deze wijn gepikt.
En ik deze aardappelen hier. Zuiver hypothetisch.
En ik kan deze worst pikken.
U bent een dijk van een acteur.
Even serieus, wat heb je gedaan?
Een dode kameraad bestolen.
Ach, een lijkenpikker. - Fraaie bekentenis is dat.
Hypothetisch dan. - Weet je wat daarop staat?
Zal ik dat eens vertellen?
Zal ik je dat eens vertellen?
Zal ik dat eens haarfijn uitleggen? Zal ik dat eens doen?
Wat zijn dit voor toestanden?
Kom mee.
Meekomen, klootzak. - Wat moet dat?
Jullie willen niet graven? Naar buiten.
Kappen. Terug de kantine in.
Wat is dit voor smeerlapperij? Stelletje varkens.
Naar de kantine, nu.
We zijn toch geen beesten? Brockhoff.
Dit kan zo niet, kapitein. Dit is geen correcte handelwijze.
Het is niet Duits.
Genoeg.
Allemaal luisteren, de kapitein heeft bevolen.
Allemaal luisteren, de kapitein heeft bevolen.
Kappen, zeg ik. - Allemaal luisteren.
De kapitein heeft bevolen.
Wat denkt die man wel niet?
Kapitein, ik vraag u, roept u hem tot de orde.
Hier moet orde heersen.
Lopen.
En nu niet laf zijn.
Ik geef een rondje.
Welkom bij eenheid Herold.
Kapitein?
Kapitein?
Ik wil de kapitein spreken. - Hij is onwel.
Het is dringend. - Hij is onwel, zei ik toch?
Zeg dat de volksmilitie is aangetreden om de omgeving uit te kammen.
Ik meld me... - Ja. Ga naar de kantine.
Deserteurs plunderen en verkrachten. Ze terroriseren de bevolking.
Ze brengen onze kameraden in gevaar. Dat moet nu eens afgelopen zijn.
We kunnen niet afwachten tot dat tuig iets doet.
We moeten dat gespuis voor zijn.
Het zijn asociale, waardeloze, voor Duitsland nutteloze elementen.
Ik wil een snelle, efficiënte zuivering. Dus niet kleinzerig zijn.
Over m'n broek...
Die was te lang.
Maar nu past hij weer. Goddank, kapitein.
Ja, dat ben ik. De kapitein.
Kapitein, de volksmilitie is terug.
Engelse artillerie.
Weg hier.
Aantreden.
Lijfwacht Herold, aantreden.
Ons leven is geen stuiver meer waard.
Of wel, m'n beste?
Fijn feestje, chef.
Maar deze tent is dicht.
Ik bevorder jullie twee tot opperwachtmeester.
Jullie zijn nu militaire politie.
Zoek een uniform.
Hier zijn we klaar.
Van Kamp II is slechts één paal van de oude slagboom overgebleven.
De rest is een akker.
SNELRECHTBANK HEROLD
Halt.
WELKOM
Landverrader.
Proviand vorderen.
Ik ben kapitein Herold, hoofd van deze snelrechtbank.
Ik wreek de Duitse eer.
Elke landverrader krijgt z'n verdiende loon.
Dit besluit zal bijval vinden bij alle eerminnende Duitsers.
Ik waarschuw alle lafaards die ons land in deze benarde tijden verraden.
Ik zal hier orde en gezag herstellen.
Freytag?
Vraag naar het mooiste huis.
Doorgangsleges gereedhouden.
Erika.
M'n vriendin Irmgard. - Aangenaam.
Zeg dat wel.
Onze kapitein Herold.
Door de Führer persoonlijk onderscheiden voor zijn moed.
Dank u wel.
Naar buiten.
Laat me los.
U wordt aangeklaagd voor plundering, diefstal en...
hoogverraad.
Soldaat Kipinski is een schande voor onze eenheid.
Snelrechtbank Herold acht u schuldig en veroordeelt u tot de dood.
Fusilleren.
Ik zit in je, als de duivel in een maagd.
En daar blijf ik ook.
In jouw hart.
Vooruit.
Aanleggen.
Vuur.
Huil ik, lach ik, droom ik, waak ik?
Vandaag weet ik niet wat ik doe
waar ik ga, waar ik sta
lachen de mensen me toe
nu worden alle sprookjes waar
nu is alles zonneklaar.
Hier, vreten.
Dat gebeurt maar één keer, daarna nooit meer
dat is te mooi om waar te zijn
gelijk een wonder valt ons ten deel
uit het paradijs, gouden zonneschijn
dat gebeurt maar één keer, daarna nooit meer
het is misschien maar dromerij
dat kan het leven maar één keer geven
misschien is het morgen al voorbij
dat kan het leven maar één keer geven
want elke lente kent slechts één mei
dat gebeurt maar één keer, daarna nooit meer
dat is te mooi om waar te zijn
dat kan het leven maar één keer geven
want elke lente kent slechts één mei.
Militaire politie, opstaan.
Meekomen. Handen omhoog. - Militaire politie.
Militaire politie.
Doe open.
U bent soldaat.
U bekent de volgende vergrijpen:
Het zich uitgeven voor een officier.
Het bloedbad in Kamp II.
Het doodslaan van een burgemeester die een witte vlag had hangen.
Het doodschieten van een burgemeester die een witte vlag had hangen.
M'n vader zei altijd:
'Als je misstappen hebt begaan, moet je die toegeven.'
De zaak is glashelder.
Deze man moet tot de strop worden veroordeeld.
Ik weet het niet. Dat lijkt mij overdreven.
Gezien de toenmalige situatie is z'n gedrag niet echt buitensporig.
Hij wist militair kordaat op te treden...
en hij heeft het leger geen grote schade berokkend.
Herold gedroeg zich altijd als officier.
Hij staat dit hele proces in de houding.
En dat nu al meer dan vier uur.
Zonder een spier te vertrekken.
Het is een moedige kerel, met bewezen grote leiderskwaliteiten.
Ik mag zulke mannen wel. - Nog één ding:
Wat me hiertoe heeft gebracht, is de vastbeslotenheid alles te doen...
om de heersende verslagenheid een halt toe te roepen.
Zodat Duitsland zou blijven vechten.
Ik zie veel slechte daden die uit nood worden begaan.
Maar deze man is toch niet goed snik.
Ach, weet u...
Als ik er zo eens over nadenk, hoe waren wij als jonge soldaten?
Wij schoten soms ook in het wilde weg.
U wilt hem toch niet vrijspreken?
Voorwaardelijke vrijlating. Ik stel voor het proces te staken...
en hem naar het front te sturen.
Herold is een moedige kerel, zo'n man is goud waard.
En nu al helemaal. - Maakt u zich geen illusies.
De oorlog loopt op z'n einde, het Rijk heeft verloren.
Maar daarom geven we nog niet op.
We vormen een nieuwe elite-eenheid.
Die zal na de bezetting door de vijand de strijd ondergronds voortzetten.
Heil Hitler. Desnoods gaan we te voet onze hoofdstad Berlijn bevrijden.
Tot uw orders.
Op 23 mei 1945 wordt Willi Herold opgepakt door de Britse marine.
In het verhoor spreekt hij zich tegen.
Als z'n daden duidelijk worden, volgt een proces.
Op 14 november 1946...
wordt hij samen met zes handlangers geëxecuteerd. Hij was 21.
Vertaling: Subs Media
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.