Original subtitles

Het is Zijne Koninklijke Hoogheid.

Hij leeft nog. Kijk maar, hij hoest.

Help me.

Er was een beeldschoon meisje. Zij heeft me gered.

U ijlt. Er was geen meisje. U moet rusten.

Help me om hem naar binnen te brengen.

Ik weet wat je wilt, dwaas.

Je wilt je staart inruilen voor stompjes zodat de prins verliefd op je wordt.

Als je dit bij dageraad opdrinkt, zal je staart zich opdelen...

in wat mensen een paar mooie benen zouden noemen.

Maar het zal pijn doen.

Je zult sierlijk lopen, maar elke stap zal aanvoelen als een messteek.

Wil je het nog steeds doen?

Je wordt nooit meer een zeemeermin.

En als je z'n liefde niet wint, krijg je geen ziel.

Als hij een ander huwt, zal je hart breken en verander je in zeeschuim.

Ik wil het nog steeds. -Je moet me betalen.

En het is niet goedkoop. In ruil voor m'n kostbare drankje...

geef je me je tong.

Hoe betuig ik hem dan m'n liefde? -Met je ogen.

Daar kun je elk mannenhart mee winnen.

Steek je tongetje uit zodat ik 'm kan afsnijden.

Nu meteen.

Wie ben je? Hoe ben je hier terechtgekomen?

Er is je hetzelfde overkomen als mij.

Kun je niet praten? Je bent stom.

Wat ben je mooi.

Je loopt zo gracieus, alsof je door het water waadt.

Spring er maar af.

Je lijkt op een meisje dat ik nooit meer terug zal vinden.

Ze heeft me gered. Ik hou alleen van haar, maar jij lijkt sprekend op haar.

Hoor je dat? Een nachtegaal zingt voor ons. Daar zit hij.

Ik moet je helaas iets vertellen.

Ze dwingen om te trouwen met een prinses.

Onze ouders willen het, maar ik zal niet van haar houden.

Ze lijkt niet op m'n geliefde. Jij doet dat wel...

m'n stille vondeling met ogen om in te verdrinken.

Niet te geloven. Ik had dit nooit durven dromen.

Moet je haar zien.

Ik ben verliefd.

Het verleden is vergeten. Ben je niet blij voor me?

Natuurlijk ben je dat. Jij geeft meer om me dan alle anderen.

Wat heeft zij? -Weet je dat niet? Ik weet 't wel.

De zeeheks heeft onze haren. -We willen niet dat je sterft.

Ze heeft ons in ruil ervoor dit mes gegeven.

Doorboor z'n hart ermee.

Als z'n bloed over je benen stroomt, krijg je je staart terug.

Dan kun je alsnog 300 jaar leven. Bij ons, als zeemeermin.

Je moet 't voor de dageraad doen. -Zie je die rode streep?

Hij sterft. -Of jij.

Neem het mes. -Haast je.

Die nieuwe locomotieven scheren als raketten over de grond.

Als de stoom ontsnapt, is 't alsof een demon kreunt.

De fluit is scheller dan de gil van een varken.

Ik heb in Parijs Victor Hugo en Dumas ontmoet.

Ik hoop er gauw terug te keren.

In M�nchen zaten er zoveel luizen in m'n bed dat ik in de stal sliep.

Ik lees overal De tondeldoos voor, en Duimelijntje en De zeemeermin.

Wat denkt hij wel?

Hij achtervolgt Jenny Lind door heel Europa.

Er is storm op til. Moet je die wolken zien.

Dat zijn geen wolken, maar bergen. Mooie, hoge bergen.

Je kunt tot boven de wolken klimmen, naar de frisse lucht.

De Alpen. -We arriveren straks in ltali�.

Dit pakje is voor u bezorgd.

Het is van m'n familie in Kopenhagen.

Een boek. -Uw papieren zijn in orde.

Bent u student?

Niet meer. Ik ben schrijver. Kijk zelf maar.

Iedereen in Napels wilde m'n verhalen horen.

Ik heb gedineerd in de banketzaal van een kasteel.

Wie denkt hij wel dat hij is?

Waarom denkt hij dat hij indruk op ons moet maken?

Omdat jij altijd indruk op hem maakte.

Dit is waanzin. Hij leeft in een droom. Vind je niet, Jette?

Iedereen moet een droom hebben.

En ik zou Napels willen bezoeken.

Je wilt echt naar Napels toe, h�?

Waarom niet? Ik reis licht bepakt. Ik geef niets om kleren.

En er zijn kruiers.

Die kun je vast wel aan, maar wil je zonder chaperonne gaan?

Wat had je moeder daarvan gezegd? -Ik ben niet m'n moeder.

En waar ze nu is, denken ze vast realistischer.

Waarom ben je zo streng voor jezelf?

We vinden wel een man voor je. Geef de moed niet op.

Ik geef de moed ook niet op. Daarom wil ik juist naar Napels.

U moet nu toch wel weten dat ik van Hans hou.

Nu moet ik hem nog overhalen om van mij te houden.

Geeft u me uw toestemming om te gaan?

En nog belangrijker, geeft u me het geld?

Ik wil niet dat je wordt gekwetst. En is hij trouwens wel geschikt?

Vindt u hem beneden m'n stand? Mooi, dan neemt hij wel genoegen met me.

Zeg dat niet. Dat is niet eerlijk.

Hans is beter dan vele mannen van je eigen stand.

Ga maar.

Ik geef je genoeg geld voor kruiers. Ik wil graag dat je gelukkig wordt.

Jullie daar, schiet eens op. Bescherm haar.

De signorina kwam u opzoeken, maar u was er niet.

Ik ken niemand in Napels, alleen...

Wanneer was ze hier? -Net nog.

Welke kant ging ze op?

Is ze er nog?

Jenny? O, jij bent het.

'Ik lijk alleen maar dood,' wat bedoel je daarmee?

Ik ben bang dat ze me levend begraven. Zo checken ze het nog een keer.

Jette, wat fijn om je te zien. Wat doe je hier?

Het komt door je brieven. 'Eerst Napels zien en dan sterven.'

Nu kan ik m'n Schepper onder ogen komen.

Waar gaan we heen? -Hoe bedoel je?

Wees m'n gids in Napoli. Leid me rond. Ik wil de Vesuvius beklimmen.

Je hoeft me heus niet te dragen.

Het is zo fijn om je weer te zien. Wat heb je voor nieuws?

Waar zal ik beginnen? Ik heb zoveel te vertellen.

Je hebt altijd het zuiden willen bezoeken.

ltali� inspireert me. Het landschap, de hartstochtelijke mensen...

Ik heb het gevoel dat de wereld m'n thuis is geworden.

Dat is ook zo. Iedereen leest je verhalen. Uitgevers vechten erom.

Vader en Edvard zijn blij voor je...

en je roem straalt ook een beetje op mij af.

Meen je dat? is dat echt waar?

Straks heb ik net zoveel volgelingen als Jenny. Ze is hier geweest.

Ze heeft in de Opera gezongen. Ze is onderweg naar Engeland.

Ik heb passage geboekt voor de trein en de boot.

Over vier dagen ben ik in Londen. Is het niet ongelooflijk?

Ga je al weg? -Als ik had geweten dat je kwam...

Je moet haar natuurlijk volgen. Ik amuseer me wel.

Ik heb ontdekt dat reizen me goed bevalt.

Hans, je moet Jenny's woorden filosofisch opvatten.

Ik heb ondertussen wel geleerd om filosofisch te zijn.

Heb je Jenny gesproken?

Dat ging niet. Er was een enorme menigte.

Ik zou trouwens niet weten wat ik moest zeggen.

Jij weet niet wat je moet zeggen? -Ze zou me toch niet willen.

Waarom niet? Er is niets mis met je.

Je bent een man in de bloei van z'n leven.

Een man die alles te bieden heeft aan de wereld...

en aan de gelukkige vrouw die z'n hart bezit.

Wat moet ik tegen haar zeggen, Jette?

Zeg haar dat ze alles voor je is.

'Je bent alles voor me.' Toe nou.

Dat ze voor jou de mooiste vrouw ter wereld is.

Niet alleen voor mij. -Zeg het, Hans.

'Je bent voor mij de mooiste vrouw ter wereld.'

Ik kan niet denken aan een leven zonder jou.

En ik zou willen dat je met me trouwt.

Ik heb het gezegd.

Dat viel toch wel mee?

Links, rechts, links, rechts.

Mogen we uw bagage dragen? -Tuurlijk. Hoeveel?

Een penny. -Akkoord. Neem jij dit maar.

Hoe heet je? -Francis.

Neem jij dit maar. Voorzichtig met je soldaatje. Hoe heet jij?

Hij heet Edward, maar we noemen 'm Plorn.

Pak de schrijfcassette aan.

Hoe weet je wat het is? -Vader heeft er ook een.

De trein naar Londen.

Die gaat pas over een uur. De locomotief is ontploft.

Wat moeten we intussen doen?

Niets aan de hand. M'n schrijfcassette is nog heel...

maar je soldaatje is z'n been kwijt.

Dat had je niet moeten doen, Plorn. Ik zal het uitleggen.

Er waren eens 25 tinnen soldaatjes.

Ze waren allemaal gemaakt van een ouwe lepel.

En ze zagen er allemaal hetzelfde uit.

Behalve de laatste...

want hij had maar ��n been.

Kijk, hij mist een been.

De kokkin bracht het soldaatje naar de salon...

en wonder boven wonder, het was hetzelfde huis.

Hij kon wel huilen van vreugde, maar soldaten huilen niet.

Hij keek naar de ballerina en zij naar hem, maar ze zeiden niets.

Toen pakte een jongetje hem op en gooide hem in het vuur.

De hitte was verzengend...

maar hij wist niet of die hitte van het vuur kwam of van z'n emoties.

Hij voelde hoe hij smolt...

maar hij bleef staan met z'n geweer over z'n schouder.

Haal hem uit het vuur.

Weet je wat de meid vond toen ze het as opruimde?

Het enige wat nog van hem restte, was een klein tinnen hart.

En de ballerina?

Die werd door de tocht in het vuur geblazen. Alleen haar broche bleef over.

En die was zwartgeblakerd. -Vader.

Kijk, z'n hartje.

Ik heb jullie overal gezocht. -We hielpen hem met z'n bagage.

Heel effici�nt. Hoe maakt u het? De naam is Andersen.

Ik had 't kunnen weten. Charles Dickens.

Als ik zou opschrijven hoezeer ik hem bewonder...

Zou het papier de weg bedekken van hier naar Kopenhagen.

Charles Dickens, m'n lievelingsschrijver.

We begrijpen elkaar. Hij noemt me de vader van alle kinderen.

Mijn familie is dus nog groter dan de zijne.

Andersen, ik bedenk ineens dat je niet weet wie iedereen is.

Kate en Mary. Francis en Edward ken je. -Plorn.

Edward. Naar Edward Bulwer Lytton.

Ze zijn genoemd naar schrijvers die m'n man bewondert.

Francis Jeffrey, Henry Fielding...

Walter Landor, Sydney Smith, Alfred Tennyson...

en Charles.

Welke Charles? -Charles Dickens.

De hond heet Turk.

U hebt me een kamer gegeven met uitzicht op de zandbanken.

Daar rusten de beenderen van zeelui. -Het is eigenlijk mijn kamer.

Morgen bezoek ik Miss Lind in het Regent's Park.

Jenny Lind? Wat een betoverende zangeres.

Zij heeft me laten kennismaken met de heiligheid van de kunst.

Zij leerde me om mezelf te vergeten in bijzijn van de Allerhoogste.

Ik zou dolgraag haar handtekening hebben.

Zou je me morgen naar het station kunnen brengen, Dickens?

Dat zou ik graag doen, m'n beste, maar het gaat helaas niet.

Ik ga vanavond naar Londen. Charles doet het wel.

Ik zou cricket spelen. -Charles, je brengt Mr Andersen weg.

Je boft, ik moest hem scheren.

Luister, horen jullie de muziek? Het is gestopt, wat jammer.

Geeft niet, ik zal iets zingen.

Ik heb last van m'n maag en tanden. -Dat liedje ken ik niet.

Ik zal een oud Deens volksliedje zingen...

dat m'n moeder krijste in het gesticht.

Je moet hier oppassen voor zakkenrollers.

Kent u me nog? Otto Goldschmidt. -Natuurlijk.

Er is sinds onze vorige ontmoeting veel gebeurd.

Met Jenny, maar ook met u. Gefeliciteerd, u hebt naam gemaakt.

Is Miss Lind thuis? Ik begreep... -Ja, uw voorstel intrigeerde haar.

Een lied dat ze kon zingen. Een aantrekkelijk idee.

Mag ik haar zien? Ik heb het lied hier bij me.

Mag ik het zien? -Jenny eerst.

Ik begrijp het. Komt u maar mee.

Hans. Mag ik dat zeggen?

Het is erg aardig van je dat je ons komt opzoeken.

Londen is erg vermoeiend geworden, met alle verslaggevers en uitnodigingen.

Ga toch zitten.

Otto, zou je wat limonade voor ons willen halen?

Hans en ik redden ons wel.

Hoelang is 't nu al geleden? -Vijf jaar en drie maanden.

Ik wist 't niet meer precies. -ln de Tivoli-tuinen.

Weet je soms elk detail nog? -Ik gaf je m'n ring. Je draagt 'm nog.

Iedereen is erg onder de indruk als ik zeg dat ie van de kroonprinses was.

Maar ik heb je die ring gegeven.

Het is 'n leuk souvenir van Kopenhagen. En je had me een leuk verhaal verteld.

Wie had gedacht dat 't je zo goed zou gaan. En mij, natuurlijk.

Ons allebei. -Ik ben je uit Napels gevolgd.

Echt waar?

Dat is ook toevallig. Het is een flinke tournee, langs alle grote steden.

Je bent alles voor...

We gaan misschien naar Amerika, naar Mr Barnum.

P.T. Barnum. Waar blijft dit limonade toch?

Jij bent de mooiste...

en het meest geschikt voor het zingen van...

Otto zei dat je een lied had geschreven. Ik voel me gevleid.

Ik hoop dat ik het recht zal doen.

Wagner vindt m'n stem veel te licht.

Maar die lieve Chopin is er dol op.

Ik kan niet zonder je leven. -Heet het lied zo? Wat charmant.

Ik zou graag willen dat je... -Wat wilt u, Mr Andersen?

Ik zou graag willen dat je het zong. -Is dat het? Laat eens zien.

De koningin en prins Albert willen dat ik nog ��n concert geef.

Het is vermoeiend, maar het is voor een kinderziekenhuis.

Voor haar.

Dit ziet er geweldig uit.

ik hou van jou als van geen ander

je bent de eerste liefde van m'n hart ik bemin je als geen ander hier op aard'

m'n liefde is voor eeuwig -Hemelse goedheid.

Bagatelliseer je talent niet. Dit lijkt me uitermate geschikt.

Jenny Lind en Hans Christian Andersen. -Kun je dit op muziek laten zetten?

De kaartjes zullen als warme broodjes over de toonbank gaan.

Op ons concert.

Ze heeft geen 'nee' gezegd.

Waarom kan ik me alleen uiten in sprookjes?

Ik ben blij dat je dat doet.

Heb je m'n roman al gelezen? -Daar heb ik geen tijd voor gehad.

De critici zullen wel zien dat jouw boeken m'n voorbeeld waren.

Laat me je op mijn beurt complimenteren.

Je levensverhaal is me bijgebleven. Heel indrukwekkend.

Zeg eens, hoeveel krijg je ervoor?

Hoeveel betalen je uitgevers je?

Voor de sprookjes heb ik honderd gekregen.

Per editie? -Nee, totaal.

Je kunt er veel meer voor krijgen. Je wordt wereldberoemd.

Mr Andersen, probeer u te vermannen. Een kopje thee.

'Andersens boek heeft enigszins de stijl van de werken van Dickens...

maar het is helaas geen succes.' Wat een nachtmerrie.

Het is maar ��n recensie van vele. De andere spreken 'm tegen.

'Dit boek is gevaarlijk.'

Vader, wat moeten we nu doen? -Speel cricket.

Hoelang blijft hij nog? -Dat is niet jouw zaak. Speel.

Lees toch geen kranten, vriend. En trek je er niets van aan.

Ik lees geen recensies meer. Little Dorrit is neergesabeld, hoor ik.

Macbeth trouwens ook. -Echt waar?

Beschouw critici zoals lantaarnpalen honden beschouwen.

Je verhalen zullen voortleven.

God heeft je zoveel gegeven. Laat alles naar buiten komen.

Je steekt met kop en schouders boven die pygmee�n uit.

Kom, we moeten ons opdoffen voor je nachtegaal.

Hij is vast weer verdwaald. -Hij drinkt hier te veel sherry.

Is dat zo? Jij weet dat beter dan ik. Ik kom niet zo vaak in Londen.

Van mij mag hij wegblijven. -Hij is onze gast, Kate.

Hij is een saaie piet en hij gaat maar niet weg.

Daar komt Hare Majesteit. Zit m'n jurk goed?

Mijn excuses.

Wat amusant.

Weet ze dat ik het ben? -Dat weten we allemaal.

ik hou van jou

als van geen ander

je bent de eerste liefde

van m'n hart

ik bemin je als geen ander

hier op aard'

ik hou van je

m'n liefde is voor eeuwig

Applaus voor de schrijver.

Uwe Keizerlijke Majesteit, dames en heren...

het is een grote eer dat u ��n Scandinavi�r hier ontvangt...

in de grootste hoofdstad ter wereld, maar vanavond zijn er twee aanwezig.

Miss Jenny Lind en Mr Hans Christian Andersen.

Voor eeuwig.

'Mr Andersen werd gisteren een audi�ntie verleend...

bij de koningin-weduwe van Oudh, prins Mohammed Hamid Ali...

en prins Mohammed Jowad Ali Sekunder Husmet Bahadoor.'

Het moet fijn zijn om je tussen zulke belangrijke mensen te bewegen.

Wil je Oudh voor me opzoeken op de globe?

Het verbaast me niets. Prinsen houden van gedienstige types zoals hij.

Vier weken. De uitnodiging was voor een weekend.

Jij hebt er anders geen last van.

Hoe bedoel je? -Jij bent er nooit.

Hoelang moet ik dit nog verdragen?

Nu Miss Lind weg is, blijft hij niet. -Ik heb 't niet over Mr Andersen.

Waarover dan wel? -Dat weet je heel goed.

Ik ga wel met hem praten.

Andersen, laten we een stukje gaan wandelen.

Jenny's huis staat leeg. -Ze is naar Amerika gegaan.

De nachtegaal zit niet in haar kooi. Het is een trieste ochtend.

Nevel hangt boven de velden. Bomen en struiken zijn druipnat.

Op elk blaadje ligt een traan. En in mijn ogen ook.

Andersen, Jenny voelt misschien niet hetzelfde als jij.

Dat is het gevaar voor vertellers. We gaan onze eigen fictie geloven.

Dat is mooi. -M'n hart is doorboord.

Je bent niet verliefd op Jenny, maar op de liefde zelf.

Je verwoordt 't zo mooi, maar iedereen ziet het.

Iedereen klapt, maar ik moet 't zeggen. Je verhalen zullen eronder lijden.

Jenny heeft voor me gezongen. Dat heb je zelf gezien.

Ze gebruikt je. Zie je dat niet? Jouw naam zet de hare luister bij.

Hans Christian Andersen de dichter zucht van liefde voor haar.

Maakt dat m'n emoties minder pijnlijk? -Niet als ze echt zijn.

Je bent verliefd op Jenny omdat dat veilig is.

Je kunt er niets van verwachten. Alleen een kille, steriele eeuwigheid.

Je bent bang voor echte liefde.

Wat is echte liefde? Die van Mr Dickens voor z'n vrouw en kinderen?

Het volmaakte gezin. God zegene ons allemaal.

Of heb je het over je liefde voor je actrice in Londen?

Mijn liefde voor Jenny is puur. Ik verraad 'm niet.

Je bent verloren. Jenny gaat wel weer naar huis.

Misschien moet jij dat ook doen. Dan kun je haar verwelkomen.

Dan nemen we nu afscheid. -Nog niet.

Jij bent voor mij de laatste bloem in Engeland.

Dit boekje is voor jou, alvast voor kerst.

Ik weet dat je veel van kerstmis houdt.

Lees het als de boom is opgetuigd en de witte bijen vliegen.

Nu nemen we dan toch afscheid, m'n beste Dickens.

Ik ben geroerd. Het spijt me dat we woorden hebben gehad.

Ik zal het gebruiken.

Wij schrijvers pikken alles in voor ons werk, net als eksters.

Het wordt vast een succes in Denemarken. Overal.

Je zou hem het raam uit duwen. - Het lelijke jonge eendje.

Hans Christian Andersen heeft hier vijf weken gelogeerd.

Het was de mooiste tijd van het jaar.

Het gouden graan wuifde op de akkers.

Een ooievaar kwetterde in 't Egyptisch. Dat had hij van z'n moeder geleerd.

De zuring stond hoger dan een kind...

en daar broedde een eend haar eieren uit.

Tsjip, tsjip, piepten de mooie eendjes.

Klaar? Nog niet. Het grootste ei moet nog uitkomen.

'Laat zien,' zei de oudste eend. Zij was van Spaanse afkomst.

'Bah, een kalkoenenei. Ik ben ook een keer zo bedot.

Wat een problemen. Dat beest kon niet eens zwemmen.'

Eindelijk barstte het grote ei open...

en wat er tevoorschijn kwam was klungelig, vies bruin en slungelig.

'Wat een lelijk groot eendenjong,' dacht de moeder-eend.

Ze sprong in het water en plons. Haar jongen volgden haar.

Ze kwamen boven en bleven keurig drijven, zelfs de grote kluns.

'Gelukkig,' zei de moeder. 'Hij is toch mijn jong.

En als je hem beter kent, is hij niet zo lelijk meer.'

Maar de andere eendjes pikten en pestten hem.

De kip duwde het hongerige beestje opzij.

'Kreeg de kat je maar te pakken...

jij lelijk dier.'

Hij vluchtte naar het moeras, waar de mooie wilde eenden 'm bekeken.

'We vinden het niet erg dat je zo lelijk bent...

als je maar niet in de familie wilt trouwen.'

Arme jongen, hij wilde zich alleen maar verbergen tussen het riet.

In de herfst kwamen de jagers.

Beng beng, knalden de geweren.

lneens verscheen er naast het eendje een waterhond...

met een mond vol scherpe tanden.

Met veel geplons rende hij voorbij.

'Gelukkig,' zei hij. 'Ik ben zo lelijk dat zelfs de honden me niet moeten.'

Op een winteravond, toen de zon onderging...

vloog er een troep mooie witte vogels over, op weg naar warmere landen.

Het lelijke eendje werd onrustig. Hij strekte z'n nek...

en slaakte een schelle kreet waar hij zelf van schrok.

De winter was ijskoud en het water bevroor om hem heen.

Het zou te triest zijn...

om de ellende van het arme dier hier te verhalen.

De hemel was donkergrijs...

en de wolken waren zwaar...

van alle sneeuw.

De raaf stond op het hek...

en kraste van de kou.

Maar na een tijdje ging de zon weer schijnen.

De leeuweriken zongen. Het was weer lente.

Toen zag hij twee van de mooie witte vogels naar hem toe drijven.

Het werd hem droef te moede.

'Ik word liever gedood door hen dan beledigd door eenden...

gepikt door kalkoenen of weggeduwd door kippen,' dacht hij.

Hij zwom naar ze toe.

'Dood me alsjeblieft,' zei het arme dier.

Hij boog z'n hoofd over het water en wachtte op z'n dood.

Maar wat zag hij daar weerspiegeld?

Hij was geen lelijke, onhandige, grijze vogel meer.

Hij was majestueus en helder wit.

Het geeft niet als je wordt geboren in een eendenhok.

Niet als je komt uit het ei van een zwaan.

De kinderen renden naar het water. 'Kijk, een nieuwe. Wat is hij mooi.'

Hij werd er verlegen van en verborg z'n hoofd.

Een goed hart is nooit trots.

Maar de zon was heerlijk warm en hij strekte z'n slanke hals.

'Toen ik nog 'n lelijk eendje was, wist ik niet dat ik zo gelukkig kon zijn.'

U bent geweldig.

U kent de taal van de vogels en het gevoel van de golven.

Het doet je hart beven als je het hoort.

We moeten uw terugkeer vieren.

U hebt Denemarken met eer overladen. Nu doen we dat met u.

Een gala. Een kerstconcert. Met vuurwerk. Wat zegt u daarvan?

Ik weet wel wie u voor u wilt laten optreden.

U bent m'n zwaan.

Is er iemand thuis?

Ik ben terug. Ik ben het. Hans.

Jette? Edvard? Mr Collin?

Kijk nou toch. -M'n zoon, ik ben zo trots op je.

Ik wist niet dat u ziek was. -Je was er niet om voor hem te zorgen.

Geen verwijten, Edvard. Denk aan het verhaal de verloren zoon.

Ik voelde altijd mee met z'n trouwere broer.

Het spijt me, Edvard.

We hadden de moed al bijna opgegeven om je ooit nog te zien, Andersen.

Onzin, dit is m'n thuis. Jullie zijn m'n familie.

Jij bent m'n broer. Waar is Jette? Ik heb van alles voor haar gekocht.

Dat is aardig van je. Ze was blij om je in Napels te zien, al was 't maar even.

Ze is een jurk gaan kopen...

voor het gala ter ere van de terugkeer van de grote dichter.

Ze wil er op haar mooist uitzien. -Komen jullie allemaal?

Toe Edvard, zonder jou is het geen feest.

Ik ben trots op je. Natuurlijk komen we. Nietwaar, Edvard?

Zelfs de mestkever heeft zilveren vleugels.

Kan ik misschien...

Jette, jij kunt me adviseren. Wat moet ik aan bij dat concert voor Hans?

Ik ben hier al de hele ochtend. Alles maakt me kleurloos.

Wat heb je daar? Dat is prachtig.

Foei, Madame Lafarge. Dat had u voor me verborgen.

De ideale oplossing. Ik bedek mezelf helemaal.

Wat vind je ervan? -Je ziet er altijd prachtig uit.

Ik wil graag indruk maken. De koninklijke familie drong aan.

Hij is me altijd trouw gebleven.

Hij heeft me dit gegeven.

Blijf staan. Wat is er?

Wacht.

Hij was ook in Londen. Je komt natuurlijk ook, h�?

Ik kan helaas niet.

Toe nou, dan kunnen we samen giechelen om de prinses.

Ik ga op reis. -Jij?

Naar Amerika. Daar heb ik altijd al heen gewild.

Praat me niet van Amerika. Die Barnum heeft me afgebeuld.

Wat jammer. Hans zal vreselijk teleurgesteld zijn.

Ik neem deze.

Had ik maar geweten dat u ziek was. Ik had dit niet verwacht.

Maak je niet druk. Ik heb geen pijn.

En ik kan terugkijken op een vol leven.

Edvard heeft gelijk. Ik was ego�stisch.

Ik heb me veel te druk gemaakt om m'n sprookjes.

Edvard heeft niet altijd gelijk. En wat mankeert er aan sprookjes?

Ze zijn onbelangrijk.

Dat mag je niet zeggen. Ze zijn belangrijker dan je denkt.

Ze spreken tot de verbeelding van een kind...

en leren 't over goed en fout voordat de verwarring des levens toeslaat.

Ze leren ons het verschil tussen goed en kwaad.

Als we ze niet naar waarde schatten, verliezen we daarbij.

Waarom bent u zo goed voor me geweest?

Ik zag het pure kind in je.

Maar jij was niet bang om je uit te spreken.

Ik ben er ruimschoots voor beloond.

U gaat toch niet dood, h�?

Dat ben ik niet van plan. Voorlopig nog niet.

We leven trouwens voort in onze kinderen.

Kinderen en kunst maken ons onsterfelijk.

Jij hebt me beide gegeven.

Is dat Jette? -Ja, ga maar naar haar toe.

Je gaf geen antwoord toen ik riep.

Wat fijn om je weer te zien. Heb je m'n brieven ontvangen?

Ben je verbaasd om me te zien? -Een beetje.

Ik wilde op tijd terug zijn voor kerstmis. Wat doe je?

M'n spullen pakken. Ik ga weg. -Ga je weg?

Ik ben reislustig geworden. Ik vertrek morgen naar New York.

Jullie moeten je zonder me redden.

Het zal niet hetzelfde zijn. Ik wilde kletsen zoals vroeger.

Het is niet meer zoals vroeger.

Je leven... -Is als een sprookje.

Heb je gehoord wat Jenny gaat doen? Je bent blij voor me, h� zusje?

Natuurlijk. Je wordt vast heel erg gelukkig.

Ik heb je gemist. En ik zal je weer missen.

Hoe laat vertrekt je boot?

Morgen om drie uur.

Kom je me uitzwaaien? Dat is je plicht als broer.

Ik kan niet.

Jenny wil me spreken in het caf� naast het theater.

Ze wil me voor het concert iets belangrijks zeggen.

Misschien kan ik haar vragen... -Het doet er niet toe. Vergeef me.

Ik ben zo op je gesteld...

dat ik vergeet dat je een beroemd man bent.

Ik blijf niet lang weg. Alleen tot je... -Tot wanneer?

Tot ik weer terug ben, natuurlijk.

Ik vind het vreselijk dat je zo ongelukkig bent.

Op een dag zal hij inzien dat z'n obsessie voor die vrouw...

hem voor eeuwig in ijs zal omsluiten.

Dan zul jij je rechtmatige plaats in z'n hart innemen.

Zeg hem dat ik z'n hart ken en dat het mijne een veilige haven is.

Het zal z'n vertrouwen nooit beschamen.

Zorg dat hij me niet vergeet.

Kom gauw weer terug, lieverd.

Hans? -Vergeef me.

Nee, ik wil dat jij mij vergeeft. Daarom ben ik gekomen.

En ik wilde je dit geven. Je kerstcadeau.

M'n kerstcadeau? Heb je het speciaal voor mij gekocht?

Met alleen mij in je hart? -Nee, Hans.

Met alleen jou in m'n gedachten. Ik geef 't je uit vriendschap.

Het zingt jouw liedje.

Prachtig. Zo ingenieus gemaakt.

Ik had je liever een echte gegeven.

Hans, ik moet je iets vertellen. -Het is prachtig.

Maar het mooiste cadeau is dat ik eindelijk alleen met je ben.

Hans, je weet...

dat het leven vaak geen sprookje is. -Het mijne was het wel.

De mensen houden van je verhalen.

Ze willen niet dat je wordt gekwetst.

Daarom verzwijgen ze dingen die ze wel moeten zeggen.

Mensen hebben vreselijke dingen tegen me gezegd, maar dat doet er niet toe.

Wat ik je die middag in Londen wilde vragen, is dit:

Wil je met me trouwen?

Ik had je nooit moeten vragen om hier te komen.

Ik had dit niet moeten doen.

Hans, je moet Jenny's woorden filosofisch opvatten.

Je kunt er niets van verwachten. Alleen een kille, steriele eeuwigheid.

In de winter vliegt de Sneeuwkoningin door de straten...

en gluurt door ramen.

Die bevriezen dan in de mooiste patronen.

Kan ze hier komen? -Als ze komt, dan smelt ik haar.

Zou je dat echt doen?

Hoe bedoelt u? -Rozen bloeien en verdwijnen.

Er was eens een demon zo slecht als de duivel zelf.

Hij maakte een spiegel...

die al het goede en mooie dat erin werd weerspiegeld, vervormde.

Mooie landschappen zagen eruit als gekookte spinazie.

Het deed z'n demonische leerlingen zo schudden van plezier...

dat ze de spiegel naar de aarde lieten vallen...

waar hij in miljarden stukjes glas brak.

Scherfjes zo groot als zandkorrels kwamen in mensenogen terecht.

Slechte dingen leken goed en goeie dingen slecht.

Sommige mensen kregen een scherf in hun hart, zodat het bevroor.

Geef dat terug. Het is van mij.

Neem het dan maar.

Wat is er? -Ik moet altijd alles met je delen.

Je loopt altijd achter me aan, stomme griet. En je bent lelijk.

Ik wist 't niet. Ik heb je je brood teruggegeven.

Ga achter hem aan.

Waar ben je?

Daar ben je dan.

Heb je het niet koud?

Kruip maar onder m'n ijsberenvel.

Het voelt alsof ik wegzink in een sneeuwbank.

Meer zoenen krijg je niet. Anders sterf je er nog aan.

Ik kan niet bij m'n troon.

Hij staat in een zaal omring door duizend stukjes ijs...

die in elkaar moeten worden gepast. Ik weet dat jij me kunt helpen.

Ik zal alles doen wat u maar wil.

Brave jongen.

Er zit een patroon in. Een woord dat je moet maken.

Als je het hebt gedaan...

kan ik m'n troon opeisen. -Welk woord?

Nu ga ik naar de Alpen en daarna bestuif ik de zwarte ketels.

Ketels? -Vulkanen. De Vesuvius en de Etna.

En daarna vlieg ik over de citrusbomen. Dat is goed voor het fruit.

Maar ik kom sneller terug dan je denkt.

Jij lost de puzzel wel voor me op, h�?

Dan zal ik voor altijd je koningin zijn.

Ik doe alles wat u wil. -Brave jongen.

Stap nu maar uit.

Rozenstruiken, denken jullie dat hij dood is?

Nee, hij is niet dood. Wij hebben onder de grond gezeten.

We hebben alle dode mensen gezien en hij was er niet bij.

Tijgerlelies, is hij naar lndia gegaan?

Hebben jullie iets gezien of gehoord?

Alleen een trommel. Hoor je 'm?

Boem boem. En de klaagzang van de vrouwen.

De Hindoe-vrouw staat op de lijkstapel.

De vlammen branden om haar heen...

maar zij denkt alleen aan hem wiens ogen nog feller branden.

Wij hebben hem gezien. Hij zat in de slee van de Sneeuwkoningin.

Welke kant ging ze op? -Naar Lapland. Daar is er altijd sneeuw.

Hoe kom ik daar? -Vraag het aan het rendier.

Jette is op reis, vader.

Eindelijk heb ik je gevonden. -Ga weg. Ik moet de puzzel afmaken.

Waar heb je het over? -Ik moet een woord van ijs maken.

Ik help je wel.

Ze heeft me de hele wereld en een paar schaatsen beloofd.

Laat me met rust. Val me niet lastig.

Het was zo moeilijk om je te vinden. -Ga van me af.

Weet je niet meer hoe het was voordat zij kwam? Ik ben het.

Zusje? Ben jij het?

Ben je het echt?

Waar ben je al die tijd geweest? Waar ben ik geweest?

Wat is het hier koud en leeg.

Ze kan elk moment terugkomen.

Niet waar, kijk maar naar het ijs.

Het smelt.

Alles smelt.

Ik was nog niet klaar. Nu kan ze niet bij haar troon.

Ze heeft je niet meer in haar greep.

Voel m'n hart kloppen.

Hoe heb ik zo blind kunnen zijn?

En daar zaten ze dan.

Volwassen, maar in hun hart waren ze nog kinderen.

En het was zomer. Een warme, mooie zomer.

Wat een avond, h�?

Je ziet er welvarend uit. -Bijna net zo welvarend als u.

Ik ben u veel verschuldigd voor uw vertrouwen in me.

Ik ben blij dat ik u heb kunnen terugbetalen.

Vanavond eren we een kunstenaar...

die net als de jongen in z'n verhaal deze keizer heeft laten zien...

dat de opzichtige mode van de maatschappij niets om het lijf heeft.

Het ontbrak Denemarken aan de moed om haar eigen kleren te dragen.

Ze waren eenvoudig, maar ook waarheidsgetrouw.

De man die we vanavond eren heeft ons laten zien...

hoe het lelijke eendje een zwaan werd.

Z'n po�zie heeft ons laten zien hoe we allemaal zwanen kunnen worden.

De illusie van Jenny Lind was niet meer dan een sprookje.

En de toverspreuk moet uiteindelijk worden opgeheven.

We mogen het pad naar het ware geluk niet negeren.

De echte nachtegaal is eenvoudig, maar haar lied is mooier...

dan het lied van haar vergulde imitatie.

Vanavond is de laatste keer dat ik op het podium sta.

Uwe hoogheden, dames en heren...

ik trek me terug om een heel gelukkige reden: ik ga trouwen.

Daarna zal ik m'n leven met liefde wijden...

aan m'n toekomstige echtgenoot.

Ik wil m'n laatste optreden graag opdragen...

aan m'n lieve vriend en collega Hans Christian Andersen.

Neemt u me niet kwalijk.

Het is Jette.

Ze is dood.

De Austria is op zee in brand gevlogen.

Waren er geen overlevenden?

Het vuur heeft zelfs de reddingsboten vernietigd.

Niemand kon het koude water overleven.

Het is te erg voor woorden.

M'n broer.

Zeg hem dan ik z'n hart ken. Zorg dat hij me niet vergeet.

Nu kun je rusten in vrede.

Je zult eeuwig leven.

Mijn verhaal zit erop.

Het leven is niet altijd een sprookje.

Maar ik heb altijd kunnen vluchten in m'n verbeelding.

Mijn verhalen vulden de wereld met fantasie en mirakelen.

Met onschuld en liefde.

Verhalen die hopelijk zullen voortleven in de harten van m'n lezers.

Voor eeuwig.

vertaling: Hoek & Son�pouse Ondertiteling BV