All language subtitles for Desperate.Housewives.S04E10.720p.WEB-DL.Rus.Eng

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Poprzednio w "Desperate Housewives"...

Księgowy podrzuci dokumenty dotyczące konta na Kajmanach.

To wszystko czego potrzebujecie, żeby uzyskać dostęp do pieniędzy.

Edie miała swoją okazję... Ale ją straciła.

Mike...

Pójdziesz na odwyk, albo jak Boga kocham, odejdę od ciebie.

- ... złożyl obietnicę. - Pójdę.

Myślałam o tym... Co ukrywałyśmy.

Ciotka Katherine za wszelką cenę chciała ujawnić prawdę.

A Victor... Został ofiarą tornada,

które zdewastowało...

Wisteria Lane.

Kiedy przeszło tornado...

Wszystko się zaczęło.

Mężczyzna oddał swój płaszcz nieznajomemu w potrzebie.

Kobieta dzieliła się jedzeniem z tymi, którzy przechodzili obok.

Nastolatka połączyła psa ze swym zmartwionym właścicielem.

Takie rzeczy dzieją się w obliczu każdej, wielkiej tragedii.

Ludzie przejawiają niewielkie odruchy dobroci.

Robią co tylko mogą, by pomóc...

Cały czas wiedząc...

Że to nie wystarczy.

Dlaczego to tyle trwa? Powinni to robić szybciej!

Kapitan powiedział, że muszą iść powoli. Nie chcą, żeby gruz zawalił się na piwnicę.

Czy ktoś ma wieści od Gabby?

Pojechała z Carlosem do szpitala. Był nieźle poobijany, ale ponoć nic mu nie będzie.

Bogu dzięki...

Dlaczego ich nie słychać?

Jeśli moje dzieci żyją, to by krzyczały. Tak samo jak Tom.

Lynette, posłuchaj mnie...

Na pewno nic im się nie stało. Wiem to...

- Naprawdę tak sądzisz? - Tak, naprawdę. Naprawdę.

Więc podejdź do tych lekarzy i pozwól im obejrzeć te rany.

Nie chcesz chyba być taka zakrwawiona, kiedy wyciągną stamtąd twoje dzieci, prawda?

Nie, chyba nie...

- Co ty wyprawiasz? - Co?

Przecież nie wiesz, czy nic im się nie stało.

Staram się ją tylko pocieszyć.

Dając jej fałszywą nadzieję?

A niby co mamy robić?

Powinnaś powiedzieć: "Lynette, to się może źle skończyć".

"Więc powinnać już teraz zacząć się przygotowywać".

Edie, jeśli jej to powiesz, to Bóg mi świadkiem, złamię ci kark.

A ja jej w tym pomogę.

Tom, Ida i dzieciaki są przysypani tym gruzem!

Co z wami jest? Dlaczego nie chcecie spojrzeć prawdzie w oczy?

Bo mamy nadzieję na cud.

Cud?

Może... może jeśli choć na chwilę przestaniemy chlapać jęzorem,

i zaczniemy prosić Boga o to, by zajął się naszymi bliskimi,

może nam to pomóc.

Czyli uważasz, że pomóc Lynette może kółko modlitewne?

Jak będziesz w moim wieku, to o wiele łatwiej uwierzysz,

że Bóg naprawdę odpowiada na modlitwy.

- Więc jeśli wytrzymasz jeszcze dwa lata... - Cicho!

Może chwila ciszy to nie taki zły pomysł?

Chłopaki! Ktoś tu jest!

No dalej, Tom...

A gdzie Ida?

Tom? Gdzie Ida?

Tak...

W obliczu prawdziwej tragedii...

Ludzie robią co tylko mogą, by pomóc.

Cały czas wiedząc...

Że to nie wystarczy.

{C:$aaccff}Tłumaczenie: AnDyX Z dedykacją dla Mearis;)

{C:$aaccff}Desperate Housewives [4x10] Road to Kanagawa

{C:$aaccff}.:: Grupa Hatak - Hatak. pl::. .:: Napisy24. pl::.

W poranek po przejściu tornada, mieszkańcy Wisteria Lane,

rozpoczęli przeszukiwanie zniszczeń.

I powoli zaczęli zbierać porozrzucane fragmenty swego życia.

Bob Hunter znalazł część swojej fontanny na środku ulicy.

Bree Hodge znalazła swoją kosiarkę tuż obok swego stolika na kawę...

A Kayla Scavo znalazła swą pozytywkę na drzewie...

Pośród...

Czegoś innego.

Miała w kieszeni państwa adres, ale nie miała dowodu tożsamości.

Znali ją państwo?

Tak jakby...

- Nazywała się Sylvia Green. - Była stąd?

Znałem ją z Chicago. Była u nas... z wizytą.

To wszystko, czego potrzebujemy.

Życzą sobie państwo dalszych informacji, po skontaktowaniu się z rodziną?

Nie!

Więc...

To chyba znaczy, że mamy z nią spokój.

To, że ona nie żyje...

Nie zmienia faktu, że z nią spałeś.

Wiem o tym.

Popełniłem straszny błąd i bardzo tego żałuję, Katherine.

Nie wątpię.

Chcę, żebyś się wyprowadził. Jeszcze dzisiaj.

Nie mówisz poważnie?

Ależ owszem. To koniec.

Jeśli o mnie chodzi, to i dzisiaj mógłbyś leżeć obok niej.

/Trzy dni później...

Chodź, Ida. Możesz sobie patrzeć z góry.

Tyle rzeczy gromadzi się w ciągu życia...

Zwłaszcza, jeśli nigdy się nie przydały.

Więc jej siostrzeńcy zabiorą to wszystko z powrotem do Nebraski?

Przynajmniej to, co można sprzedać na e-Bay'u.

Reszta pewnie wyląduje w śmietniku.

O co chodzi z tymi wszystkimi rzeczami od baseballa?

Jest ochroniacz i koszulka... To jej męża?

Nie, to rzeczy Idy z jej okresu baseballowego.

Jasne...

No tak.

Mówisz serio?

Ida grała w Amerykańskiej Lidze Dziewczęcej podczas II wojny światowej, nie wiedziałaś?

- Nie... - Była megagwiazdą.

Miała ramię jak armata. Mówili, że jej piłki potrafily wyprzedzić kule.

Ida?

Nie widzę jej w innej roli, niż liderki w osteoporozie...

Jako jedyna w historii zdobyła potrójny punkt.

Tutaj, w Granville Field, w 1944. Dlatego chce, żeby tam rozrzucono jej prochy.

Jakim cudem o tym nie wiedziałam?

Tata mówił, że tu jesteś. Mogę jakoś pomóc?

Wiesz, że mu tu sprzątamy, nie? A nie jemy sobie cukierki.

To słodkie, Parker, ale mamy tu wszystko pod kontrolą.

Więc możesz iść się pobawić.

Nie... Chcę zrobić coś miłego dla pani Greenberg.

W końcu uratowała mi życie...

Co masz na myśli?

Kiedy dom zaczął się trząść,

a tata leżal nieprzytomny z powodu astmy...

Pani Greenberg kazała wszystkim nam iść pod schody.

Ale to nie tam ją znaleziono...

No...

Zabrakło dla niej miejsca.

Powiedziała, że będzie bezpieczna w rogu pokoju.

Parker? Jeśli chcesz pomóc,

Ida miała w zamrażarce lody, które trzeba zjeść zanim się zepsują.

Wiem, o czym myślisz, ale nie myśl tak...

Twoja obecność nie zrobiłaby tam najmniejszej różnicy.

Nie jesteśmy w stanie wyrazić wdzięczności, że nas przyjęliście...

To takie hojne.

To okropne uczucie, dosłownie nie mieć żadnego dachu nad głową.

A ten zakurzony hotel nie był bezpieczny dla noworodka.

Dajcie spokój, od tego są przyjaciele!

Tuż przed końcem swej przyjaźni...

Dlaczego się na to zgodziłaś?

Jak można odmówić komuś w potrzebie?

To nie było pytanie retoryczne. Serio, masz cokolwiek?

Wiem, że czujesz się winna, bo ona też raz nas przygarnęła,

ale nie pamiętasz, jak było beznadziejnie?

Tak...

Podstawka pod każdą szklankę, pod podstawkę chusteczka,

a chusteczkę trzeba wyprać... To kobieta doprowadzi mnie do...

Hej, współlokatorzy!

- Potrzebujecie pomocy? - Nie, dzięki. Wszystko pod kontrolą.

Bob i Lee zapoznali nas z dobrym kontrahentem, więc nie bedziemy się wam długo narzucać.

Narzucać? Kto tu się narzuca? Możecie zostać tyle, ile chcecie.

Słowa same wychodzą mi z ust, zanim jeszcze zdążę nad nimi pomyśleć...

Więc nic nie mów!

I nie bądź taka miła, bo ona w mig przejmie cały dom!

Susan, Orson lubi sypiać przy otwartym oknie,

masz coś przeciwko, żebyśmy zrobili małe przemeblowanie?

Brzmi świetnie!

Witaj, Gabrielle.

Milton, witaj.

Sporo ludzi...

Victora kochało mnóstwo ludzi.

To będzie dzień pełen uczuć...

Wyglądasz nadzwyczaj spokojnie.

Gdzie tam... Jestem zupełnie załamana.

Wiesz, w środku. Tam, gdzie nie rozmaże się makijaż.

- Dzisiaj odczytany zostanie testament. - Naprawdę?

Zupełnie zapomniałam...

Sądziłem, że będziesz ciekawa, ile dostaniesz w spadku.

Nie...

Nie myślę dziś o pieniądzach. Chowam swojego męża.

Oczywiście...

Rozmawiałem dziś z adwokatem i... znam przybliżoną sumę.

Tak?

Cóż, w przybliżonej kwocie nie ma chyba nic ubliżającego zmarłemu.

Nie dostaniesz ani grosza.

Victor pokazał mi twoje zdjęcia z byłym mężem.

Złamałaś mu serce.

Upokorzyłaś go.

Więc dostaniesz dokładnie to, na co sobie zasłuzyłaś.

Nic!

Dobra...

Popełniłam błąd i przepraszam. Ale Victor też nie był bez winy.

Ignorował mnie, wykorzystywał w polityce. Aha, no i próbował zabić Carlosa!

Więc uważam, że mam prawo do wszystkiego, co posiadał.

Tylko chodzi o to, że...

Wyszłaś za mężczyznę z bardzo bogatej rodziny.

Ze wskazaniem na słowo "rodzina".

Wszystko zapisane jest na mnie. Zawsze tak było.

Zaczyna się ceremonia. Lepiej już idź.

Idź?!

Nie możesz wyrzucić mnie z pogrzebu mojego męża.

Myślę, że będzie to na miejscu, biorąc pod uwagę okoliczności.

Idź do diabła!

Będę wygłaszać mowę pogrzebową.

Jeśli wciąż tu będziesz kiedy wejdę za ambonę,

wszystkim tutaj powiem,

że jesteś zdradliwą, kłamliwą zdzirą.

Widzisz?

Mówiłem, że to będzie dzień pełen uczuć...

Cześć, chłopcy!

Bob, Lee, upiekłam wam ciasteczka w podzięce za to, że poznaliście mnie z Walterem.

I masz rację, Walter, ciemne dachówki lepiej będą pasować.

Dlaczego się tak na mnie gapicie?

Przykro mi, ale nie będę mógł naprawić ci domu.

Co?

Dostałem właśnie pewne złe wiadomości w sprawach prywatnych.

O, Boże! Mam nadzieję, że nikt nie umarł.

Bo tylko taką wymwókę jestem w stanie przyjąć.

Nie, to nie to.

Nie chcę się w to mieszać.

Nie znajdę teraz kontrahenta! Wszyscy są zajęci na rok wprzód!

Przepraszam.

Walter...

Walter, błagam cię! Proszę!

Żyję jak jakiś włoczęga, w pokoju należącym do nastolatki!

Śpię z plakatem Orlando Blooma nad głową!

Nie możesz mnie tak zostawić!

Niestety, czasami ludzie tak robią.

Po prostu odchodzą!

To jakiś koszmar!

Co się dzieje?

Walter przeszedł ciężkie rozstanie...

Dziś dowiedział się, że jego ex mieszka już z kimś innym.

Na litość Boską, powiedzcie mu, żeby wziął się w garść

i poszukał innej dziewczyny!

A kto mówił, że to była dziewczyna?

Walter jest gejem?

Tak.

Potrafi budować i dekorować. Czasami Bóg rozdaje garściami.

No to umówcie go z kimś! Przywróćcie mu ochotę do pracy!

Taa, tylko widzisz...

Większość naszych znajomych...

To dziewiątki.

Walter, choć go uwielbiamy, to bardziej taka trójka.

A w świecie gejów, trójka nie przechodzi w dziewiątkę...

No to trzeba znaleźć mu kogoś, kto się nie zna na matematyce gejów.

Jechałam tam kilka godzin, a oni nie pozwolili mi go nawet zobaczyć.

Nie. Powiedzieli tylko, że powinnam zadzwonić do ciebie.

Wiem, że to trwa miesiąc...

Nie próbuję się tam włamać, chcę go tylko zobaczyć.

Wiesz co?

Zadzwoń, kiedy będziesz już wiedział. Dzięki.

Witaj w niebie!

Nie mów nic... Wącham...

Co to jest?

Kaczka w pomarańczach. Bree mówi, że to powraca do łask.

Tak jak i nasz piekarnik.

To jeszcze nie wszystko.

Zrobiła też pranie.

Powąchaj moje skarpetki.

O, mój Boże!

Mam ochotę je zjeść!

Wyciera kurze, prasuje i robi taką sztuczkę.

Gdziekolwiek nie zostawię swetra, zaraz pojawi się na wieszaku.

To właśnie zastąpiło twoje urodziny w rankinu moich najlepszych dni.

Susan, mam nadzieję, że nie gniewasz się, że zrobiłam kolację.

Mam nadzieję, że nie gniewasz się, że zaraz cię wycałuję!

Zabawne.

Musicie być szczere co do tego przepisu.

To przygotowanie na małą kolację, którą planuję jutro.

Raz jeszcze - mam nadzieję, że nie masz nic przeciwko.

Ależ nie!

Jeśli chcesz zrobić przygotowanie na niedzielny obiad, to też nie ma sprawy.

Kolację podam za chwilę.

Julie, załatałam tę dziurę na twojej niebieskiej spódnicy. Leży u ciebie na łóżku.

Załatała dziurę? Jest jak ta matka, której nigdy nie miałam!

Bez obrazy.

Nie ma sprawy.

Jak się czujesz?

Nie za dobrze.

Powinni dać ci coś na ból.

Dali mi ten guzik, który mogę naciskać,

ale staram się go nie używać, bo od lekarstw czuję się trochę wstawiony.

- Smutny pogrzeb? - Tragiczny.

Dowiedziałam się, że cały dobytek Victora widnieje pod Miltonem.

I że Victor powiedział mu o nas, więc nie dostanę ani grosza.

Dobrze, że spiknęłaś się z innym bogatym facetem, nie?

Ta...

Gabby, dziwnie brzmisz.

Dlaczego tak dziwnie brzmisz?

Gabby?

Pamiętasz jak...

Al miał podrzucić informacje dotyczące tego konta?

O, Boże... Nie zrobił tego?

Nie, nie. Przywiózł je...

Ale pamiętasz jak wtedy wiało?

Nie, nie, nie! To była jedyna kopia!

Wiem.

Ale Edie próbowała je zabrać

i zaczęłyśmy się szamotać...

A potem tornado je nam wyrwało.

Nie masz ich?!

Nie...

Co to za dźwięk?

Piszę SMS-a.

To konto było naszą przyszłością, co my teraz zrobimy?

Carlos, uspokój się.

Al na pewno ma kod dostępu, albo kopię, albo jakiś

inny genialny sposób, żeby dostać się do tego konta.

Na pewno to naprawi.

Tak...

Na pewno jakoś to naprawi.

Wyglądasz na bardzo zmęczonego, więc ja sobie lepiej pójdę...

Ale ostrzegam, jeśli nie znajdziemy tych papierów to koniec.

Dzień dobry, jestem znajomą Al'a.

Czy mogłabym go zobaczyć?

Oczywiście. Proszę wejść.

Tędy, proszę.

Najdroższy Al'u, spoczywaj w pokoju.

Jeszcze raz, dzięki za pomoc.

Dla waszej ciotki zrobiłybyśmy wszystko.

Mam nadzieję, że wiecie jak wspaniałą była kobietą.

Znaleźliście może naszyjnik z pereł? To jedyna wartościowa rzecz, jaką miała.

Mam ten naszyjnik.

Obiecała mi go, w razie gdyby pierwsza kopnęła w kalendarz.

Naprawdę? Na piśmie?

Zaraz wracam.

A co z tymi pudłami?

To same śmieci, możecie je porozdawać.

Jest jakaś dobra knajpa przy wyjeździe z miasta?

Jest dobra knajpka tuż obok Granville Field.

Czy to przypadkiem nie po drodze?

Tak, ale chyba jedziecie tam, żeby rozsypać prochy swojej ciotki?

Trochę nam się spieszy.

Raczej położymy ją w rodzinnym grobie w Omaha.

Nie możecie tego zrobić!

Ida chciała, by jej prochy rozsypać na stadionie!

Tak, wiem. Ale to trochę szalone. Nie uważasz?

To bez znaczenia.

To była wspaniała kobieta, powinniście uszanować jej życzenie.

Powinniśmy jechać.

Jeśli nie macie czasu, to sama mogę to zrobić!

Nie jesteś z rodziny, więc byłoby to trochę nie na miejscu.

Zabieracie jej perły, możecie chociaż uszanować jej życzenie!

Nie chcę być nieuprzejma, ale to nie twoja sprawa, więc daj sobie spokój.

Chociaż granicę "nieuprzejmości" to mocno przekroczyłaś już dziesięć minut temu.

Carter, bierz urnę. Chcę stąd spadać!

Chwila! Nigdy jej nie znajdziesz.

Zaraz przyniosę.

Przy okazji, póki co mieszkam w domu Idy.

Mój dom to kupa gruzu.

To takie przykre...

Ma pani tydzień.

- Proszę bardzo. - Dzięki.

No połóż w przegródce!

Przepraszam. Czy ty jesteś żoną Al'a?

Nazywam się Gabrielle Lang.

Jesteś żoną burmistrza. Oczywiście, że cię poznałam.

Byłam zszokowana, gdy się dowiedziałam.

Nie pamiętam kiedy ostatnio byłam tak rozbita.

Nie chowałaś czasem wczoraj swojego męża?

To też było do kitu.

Co się stało Al'owi?

Jechał do domu,

próbował prześcignąć burzę i wjechał w linię elektryczną.

Samochód stanął w płomieniach.

Nie płacz, kochana...

Chcę byś zapamiętała Al'a tak, jak go pamiętam,

przy swoim biurku, z dużym uśmiechem na twarzy.

Otoczonego swoimi aktami.

Przy okazji, gdzie są te akta?

Wyczyściłam jego biuro.

To musiało być trudne...

Więc gdzie je dałaś?

Do garażu.

Który jest...

Z tyłu domu.

Co też ja wyprawiam? Zatrzymuję wdowę tylko dla siebie.

Idź się pokręć. Przyniosę ci krakersa.

Cholera...

Boże, dlaczego?!

Dlaczego ludzie muszą umierać?

Dlaczego, Boże? Dlaczego, dlaczego?

Wielkie dzięki, że pozwalacie nam zająć jadalnię.

Daj spokój. To my dziękujemy za kolację.

- Później podeślesz nam deser? - Oczywiście.

Kiedy będziecie gotowe, postawcie tacki w korytarzu.

Przekąskę?

- Dziękuję. - A tu wyśmienita, dwunastoletnia szkocka,

- żeby było czym popić. - To bardzo miło, że mnie zaprosiliście,

ale jeśli macie nadzieję, że zmienię zdanie co do robót nad dachem,

po prostu... Nie mam na to sił.

Nie, nie, nie, Walter.

Po prostu słyszeliśmy o tym, co ci się przytrafiło

i uznaliśmy, że może przydać ci się trochę towarzystwa.

No i dobry, domowy posiłek.

Zaufaj mi, nie mamy żadnych ukrytych motywów.

Widze, że są cztery nakrycia do stołu.

Czy ktoś jeszcze do nas dołączy?

No dobra, jestem. Co jest takie ważne?

Co się dzieje?

Wyprowadzam się. Trochę dziwnie

mieszkać w pokoju gościnnym własnego domu.

Myślałam, że próbujecie z mamą jakoś to naprawić?

Próbujemy.

Ale mama uznała, że będzie łatwiej,

jeśli damy sobie trochę miejsca.

To dlaczego ona się nie wyprowadzi?

Dylan...

Mówię poważnie. Nie możesz zostawić mnie z nią samej.

Ja zwariuję.

Daj spokój, będziemy się ciągle widywać.

Dlaczego ona zawsze musi wygrywać?

Myślę, żeby wycieczkę zacząć od Paryża.

Rozmawialiśmy z Toddem o wyjeździe tam i teraz mam zamiar

zrobić to samemu.

Walter ostatnio rozstał się ze swoim partnerem, Toddem.

- Są gejami. - Ale ten świat mały, nie?

To znaczy?

Andrew również jest otwartym i dumnym gejem.

Jest z nami, niegejami i się z tego cieszymy.

Od kiedy?

Wiecie co jeszcze macie wspólnego? Zamiłowanie do butów.

Andrew ma mnóstwo pięknych butów.

Wyobrażam sobie,

jak świetnie bawilibyście się w sklepie z butami.

Mamo, zabiorę te miski do kuchni.

Dziękuję, kochanie.

Razem z tobą.

Co ty robisz?

Próbuję się osłaniać

przed tym iskrzeniem, co to lata w powietrzu.

Iskrzeniem? Koleś jest dwa razy starszy!

Owszem, ale jest też...

Ma świetny gust w...

Dobra, masz pojęcie jak trudno znaleźć dziś dobrego kontrahenta?

O, mój Boże!

Biednemu Walterowi właśnie ktoś złamał serce,

więc jeśli musisz być dla niego miły, żeby nam naprawił dom to...

Bawisz się w mojego alfonsa na rzecz nowego dachu?

I okien.

I nie bawię się w alfonsa. Proszę cię tylko,

abyś okazał trochę życzliwości samotnemu człowiekowi,

który jest przy okazji wyśmienitym budowlańcem.

- Jeśli przez życzliwość rozumiesz seks... - Uważaj co mówisz!

Nigdy bym tego nie zasugerowała!

Można podbudować u człowieka nadzieję bez kontaktu fizycznego.

Całe życie tak robiłam.

Andrew, ja muszę wrócić do swojego domu.

Jesteś moją jedyną nadzieją.

Dobra.

Dla ciebie, będę flirtował, będę mu schlebiał i będę czarujący.

Niech ci Bóg błogosławi.

A w zamian...

Oczekuję 60-calowego płaskiego telewizora.

Zgoda, a jeśli uda ci się sprawić, żeby

zdążył na czas i opuścił cenę, to dorzucę ci jeszcze zestaw kina domowego.

Nie. Ten cały Walter musi pozostać przybity,

bo jak taki nie będzie, to naprawi jej dach,

- a wtedy ona nas zostawi. - Wiedziałyśmy, że to nie będzie trwać wiecznie,

a i tak zostanie tu jeszcze z tydzień lub dwa.

To za krótko! Dopiero co zaczęła

organizować kuchnię i... Nie chciałam ci o tym mówić,

ale krążą pogłoski o ogródku ziołowym.

- Muszę ją powstrzymać. - Ale jak?

Nie wiem, ale zasmakowałam już wyprasowanych poduszek

i nie wybieram się z powrotem!

Troszkę ci tu zostało...

Dzięki.

Cześć wszystkim, przepraszam, że przeszkadzam,

ale na zapach tej szarlotki po prostu cieknie ślinka.

Ani słowa więcej. Dwa kawałki już wędrują na górę.

Susan Delfino, to jest Walter Bierlich.

To dom Susan. Była na tyle miła, że przygarnęła nas tutaj.

- Proszę bardzo. - Dzięki.

Masz zamiar to zjeść tutaj?

Posiedzę tylko chwilkę.

Więc, Andrew... Tęsknimy tu za tobą,

ale założę się, że kochasz swoje nowe mieszkanko.

Ta. Jest super.

Chociaż czasami bywa samotnie...

Fajnie byłoby, gdyby ktoś mógł zajrzeć raz na jakiś czas.

Na pewno kogoś sobie znajdziesz. Zawsze sobie kogoś znajdujesz.

Trzeba było zobaczyć jego ostatniego chłopaka, Justina.

Ależ był gorący!

Zawsze podobali ci się tacy młodzi, muskularni chłopcy, nie?

Kiedyś tak było, ale Andrew z tego wyrósł.

Zdał sobie sprawę jak źle być tak płytkim.

Dokładnie. I teraz gustuje raczej

w tych bardziej dojrzałych, kulturalnych, takich jak Walter.

To ma być ustawka?

Nigdy bym na to nie wpadła,

z powodu tej ogromnej różnicy wiekowej.

Ale do cholery z tym, prawda? Życie jest krótkie!

Z pewnością krótsze dla Waltera.

- Susan... - Nie zrozumcie mnie źle, uważam, że to wspaniałe.

Powinieneś chwytać miłości, gdzie tylko się da!

Co z tego, że przyjaciele pomyślą, że za to płacisz?

Może zaniesiesz ten kawałek na górę, do Julie?

Ona ma rację, dokładnie to pomyślą sobie moi znajomi.

- Więc potrzebujesz nowych znajomych. - Posłuchaj...

Wyglądasz na fajnego chłopaka i wspaniale byłoby paradować z tobą

- przed moim ex, ale wykorzystywalbym cię. - Ale on nie ma nic przeciwko!

Skądże, paraduj ze mną.

Ma taką meszową koszulkę moro, która doprowadziłaby twojego ex do łez!

Chociaż to bardzo kuszące,

po prostu nie jestem jeszcze gotów na randki...

Bardzo dziękuję za kolację.

Walter, czekaj!

No to ja chyba zaniosę to ciasto do Julie...

Ty!

Siedzieć!

Mamy się tu z kimś spotkać, czy co?

No więc tak. Zadzwoniłam do menedżera stadionu,

żeby zapytać czy możemy rozsypać tutaj prochy

i on odpowiedział, że absolutnie nie.

Jak wejdziemy?

Lynette...

Pomogłaś już w przestępstwie, równie dobrze możesz pomóc raz jeszcze.

Zostawcie nas.

Dobra, wiem, że to zabrzmi egoistycznie,

ale zrobiłam co zrobiłam, bo chcę, żebyś tutaj została.

Dlaczego? Sądziłam, że chcesz z powrotem swój dom.

Oczywiście, kiedyś...

Ale teraz uwielbiam to jak się mną opiekujesz.

Całe to gotowanie, sprzątanie, alfabetyzowanie...

To sprawia, że nie czuję,

jakbym za chwilę miała rozpaść się na kawałeczki.

Kochanie, przecież dobrze się czujesz.

Nie.

Jestem w ciąży, a mój mąż jest na odwyku,

a jedyny powód, dla którego wyglądam normalnie,

to to, że jesteś tutaj i robisz z tego domu coś więcej niż tylko budynek.

Tej rozmowie mogą bardzo przydać się domowe, czekoladowe ciasteczka.

A mogę dostać też mleko?

Zaraz wracam.

Może chcesz coś najpierw powiedzieć?

Czemu nie...

"Nie stój nad mym grobem, nie szlochaj nad nim,

Bo mnie tutaj nie ma, tu, w dole, na dnie.

Jestem tysiącem wiatrów wiejących, Jestem stosem diamentów błyszczących,

Jestem słońcem na skoszonym ziarnku, Łagodnym deszczem jesiennego poranku.

Nie stój nad grobem, nie płacz tak marnie,

Bo mnie tam nie ma, Ja nie umarłem. "

To było piękne.

Rozrzućmy ją. I staraj się nie stać pod wiatr.

- Grała na trzeciej bazie, tak? - Tak, tak.

O, mój Boże.

Czekaj, przepraszam. Była miotaczem.

Dobra.

Nie, jednak na trzeciej.

Cholera, Karen. Kończy mi się Ida.

Nie ruszać się!

Zostańcie w miejscu i pokażcie ręce!

Dobra, rozdzielamy się,

spotkamy się przy samochodzie. Dalej!

Paniusiu, wracaj tutaj!

Biegnij, pani NN, biegnij!

Więc kiedy w końcu się przyznałam, jego żona powiedziała,

że zniszczyła wszystko, co miało związek z zamorskimi kontami.

Chciała chronić męża.

Czyli jesteśmy spłukani.

Przykro mi, skarbie.

Wiem, że nie jest dobrze, ale mamy przecież siebie.

Pobierzemy się znów

i wszystko będzie dobrze.

"W biedzie i w bogactwie", nie?

"W zdrowiu i w chorobie."

Do samego końca.

Skoczę na dół do stołówki

i przyniosę po imbirowym piwku na toast za naszą przyszłość.

Hej, doktorze. Z dnia na dzień wygląda coraz lepiej.

Oby tak dalej.

Wciąż jej nie powiedziałeś, prawda?

Pracuję nad tym.

Carlos, wiem, że się boisz, ale uwierz w nią choć trochę.

Nie zostawi cię dlatego, że straciłeś wzrok...

Nie zna pan Gabby.

Dzięki Bogu ci gliniarze wypuścili nas tylko z ostrzeżeniem.

Byłam o centymetr od swojego trzeciego autu.

Cieszę się, że daliśmy jej to, czego chciała.

Zrobiłaś dziś coś pięknego.

Więc czemu nie czuję się lepiej?

Nie wiem. Dlaczego?

Bo zrobiłam za mało,

w porównaniu do tego, co ona zrobiła dla mnie.

Uratowała moje dzieci.

Taka wspaniała kobieta,

a ja jej nigdy nawet nie poznałam.

No dobra, rozrzuciłam jej prochy,

ale dobrze by było zrobić coś, zanim się nimi stała.

To lekcja, której musimy uczyć się na okrągło...

Doceniać ludzi, póki wciąż są wśród nas.

Tak.

Trzeci aut?

A pierwsze dwa to co?

To długa historia,

która wymaga czteropaku i gorzkiej czekolady.

Mam czas.

Co ty tu jeszcze robisz?

Myślałam, że znalazłeś pokój w motelu.

Owszem,

ale zanim pójdę, chciałem coś wyjaśnić.

Nie odchodzę, bo ty tego chcesz.

Odchodzę, ponieważ cię zostawiam.

To tak mamy to rozegrać?

Dobra, nie ma sprawy. Ty zostawiasz mnie.

Dokładnie. A oto dlaczego.

Za to co się stało, obwiniałaś swojego byłego męża,

a ja ci wierzyłem.

Mówiłaś, że to wszystko jego wina,

a teraz okazuje się, że wina była twoja.

W sferze zdrady jesteśmy teraz raczej kwita.

Właściwie...

Sądzę, że i tu wygrałaś.

Minęło siedem dni,

od kiedy tornado zdewastowało Wisteria Lane,

a mieszkańcy wciąż

zbierali fragmenty swego życia.

Niektórzy uratowali cenne przyjaźnie.

Niektórzy odkryli kolorowe historyjki.

Inni natrafili na wyzwania, których się nie spodziewali.

Ale...

Była też jedna dziewczyna...

Która natknęła się na prawdę,

której od dawna poszukiwała...

Tylko po to, by życzyć sobie, aby niczego nie znalazła.

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.