Original subtitles

Block 2 Pictures

presenteren

een Jet Tone Films productie.

IN THE MOOD FOR LOVE

Met:

Maggie Cheung Man-yuk

Tony Leung Chiu-wai.

Regie:

Wong Kar-wai.

Hun ontmoeting was g�nant.

Zij was verlegen.

Schuw, gaf ze hem een kans.

Maar hij was te bang.

Ze draaide zich om en ging weg.

HONG KONG, 1962.

Begin maar te eten. Er is verse vis.

Sorry, stoor ik?

Helemaal niet. Ga zitten.

U bent wel erg laat.

Ik kom van mijn werk.

U bent mevrouw...

Suen.

En u? - Mevrouw Chan.

Denk nog even na en bel me dan. - Goed.

Hebt u mijn nummer?

Ja, hoor.

Ik loop even mee.

Nee, dat hoeft niet. - Ik sta erop.

Dat is dan afgesproken.

Ja, dank u. Ik ga nu.

In orde. - Tot ziens.

Tot gauw.

Ik kom voor de kamer.

Sorry, ik heb hem net aan mevrouw verhuurd.

Dan heb ik pech. Dank u.

Voor hoeveel personen is het?

Voor mijn vrouw en mezelf.

Probeer hiernaast even.

Verhuren zij ook?

Ja. De zoon van Meneer Koo is net getrouwd.

Dus staat zijn kamer leeg.

Dank u wel.

Graag gedaan.

Dank u.

Kom, deze kant op.

Niet in die kamer.

Sorry.

Voorzichtig. Dat moet tegen de muur.

Het kleine kastje daar.

Voorzichtig.

Zorg dat je niks breekt.

Niet op de radio.

Meneer Chow.

U hebt nogal wat spullen, voor twee.

Da's niet van mij. - Weer mis?

Het moet naar hiernaast.

Ok�.

Dat zijn mijn schoenen niet. Ze zullen van de buurman zijn.

Da's toevallig, op dezelfde dag verhuizen.

Is Meneer Chan er?

Hij is een week op zakenreis.

U had op hem moeten wachten.

Het is te zwaar voor een vrouw alleen.

Het gaat wel. - Mijn meid zal u helpen.

Da's heel aardig, maar ik red me wel.

Wat gebeurt er?

Pas op met de spiegel.

Succes. Ik ga nu.

Die boeken zijn niet van mij.

Ach, laat ze maar liggen.

Voorzichtig als je de spiegel ophangt.

Zijn deze tijdschriften van u?

O ja... Van mijn man.

Leest hij Japans?

Een beetje. Zijn baas is Japanner.

Hoe heet u?

Mevrouw Chan.

Ik heet Chow. Nou, ik ga maar eens.

Dank u. Tot gauw.

Graag gedaan.

Ik ga Mevrouw Chan halen.

Wilt u met ons mee-eten? Er is krab.

Dank u, maar ik moet naar de luchthaven.

Is uw man terug? - Ja.

Dan houd ik u niet op.

Gaat u uit? - Ja.

Sorry dat ik zo laat ben.

Amah, bier.

Proost.

Proef deze specialiteit uit Sjanghai even.

Waar gaat Mevrouw Chan zo laat nog naartoe?

Met haar man afgesproken op de luchthaven.

Daarom is ze zo elegant.

Ik heb je koffer gepakt. Goeie reis.

Dank je.

Hoe lang blijf je weg?

Twee weken tot een maand.

Vergeet niet 2 handtassen mee te brengen.

'T Model dat je mij cadeau deed.

Voor wie zijn ze?

Voor m'n baas.

Waarom twee?

Je weet wel...

Neem ik verschillende kleuren?

Dezelfde kleur is prima.

Als jij het zegt.

Mevrouw Ho? Met mij. Meneer Ho is nog in vergadering.

Hij laat zeggen dat het laat wordt vanavond.

U hoeft niet met eten te wachten.

Ja, we hebben het ontzettend druk.

In orde, ik zeg hem na de vergadering te bellen.

Tot ziens.

Heb je mijn vrouw gebeld?

Ja. Ik zei dat u laat thuis zou zijn.

Is het restaurant gereserveerd? - Een tafeltje voor twee om 8 uur.

Juffrouw Yu heeft gebeld dat ze onderweg is.

Ik kom na het eten terug. Zal ik wat voor jou meebrengen?

Nee, dank u, ik red me wel.

Als je klaar bent, mag je naar huis. Ik sluit wel af.

Goedenavond, Meneer Ho. - Goedenavond.

Gaat u uit, Mevrouw Chan? - Ja.

Zo laat nog?

Ik ga gewoon even noedels kopen.

Amah maakt varkenssoep. Eet toch mee.

Ik heb geen honger. Ik wil even buiten zijn.

U bent te beleefd.

Volgende keer dan.

Goed, aan tafel.

Heb je met Ming gepraat?

Dan ga ik met iemand anders.

Ik maak maar grapjes.

Ik zal vanavond vroeg thuis zijn. Tot zo.

Chow...

Ik kom.

Het is al laat. Laat nog wat over voor morgen.

Ik wil het afmaken voor ik naar huis ga.

Ming?

Ik wil vakantie opnemen. - Waarom?

Ik beloofde mijn vrouw 'n reisje. Doe je een goed woordje voor me?

Ik zal 't aan de baas voorleggen.

Maar dan betaal jij de lunch.

Geen probleem.

Dank je wel, Ming.

Het is klaar.

Nee, hij schakelt automatisch uit.

Dat zei ik toch. Het is nog niet gaar.

Een rijststomer. Net gekocht, Mevrouw Koo?

Welnee. Het is die van Mevrouw Chan.

Mijn man bracht hem mee uit Japan.

Ik wou Mevrouw Koo laten zien hoe handig 't is.

Nu is het klaar.

Mevrouw Chan...

Zou uw man er voor mij ook een kunnen meebrengen?

Maar natuurlijk.

Je zou er ook een moeten kopen, Chow.

Je vrouw komt altijd laat thuis van kantoor.

Ik wil Meneer Chan geen last bezorgen.

Da's toch normaal onder buren?

Tuurlijk. Ik zal hem zeggen er een mee te brengen.

Dank u.

Laten we nu eens van die rijst proeven.

Sorry dat ik u met die rijststomer lastigval.

Welnee, het is helemaal geen moeite.

Hoeveel krijgt u van me?

Uw vrouw heeft me al betaald.

O ja?

Heeft ze het niet gezegd?

Ze heeft tegenwoordig late dienst. Ik slaap vaak al als ze thuiskomt.

Het is zeker zwaar voor haar.

Ja... Is Mevrouw Chan nog niet thuis?

Ze zal er zo zijn. Wilde u haar spreken?

Een vriend van me moet naar Singapore.

Kan ze hem een ticket bezorgen?

Ik zal het haar vragen.

Sorry dat ik u zo lastigval.

Welnee, daar zijn we toch buren voor.

Goed, dan ga ik maar eens.

Zocht je me?

Overal. Waar zat je?

Wat is er?

Mevrouw Chan heeft gebeld.

Je hebt je pet op haar kantoor vergeten.

Met opzet. Een smoes om terug te gaan.

Dat dacht ik al.

Ze is getrouwd, weet je...

Natuurlijk weet ik dat.

Anders was ik al bij jou komen wonen.

Goed dat je vrouw mooi is, anders mocht ze zich zorgen maken.

Ik ben niet zoals jij.

Bel Mevrouw Chan van me.

Ik kom de pet morgen ophalen en dan vraag ik haar te lunchen.

Zet dat maar uit je hoofd.

Ze neemt hem mee naar huis. Dan geef ik je hem morgen terug.

Fraaie vriend ben jij.

Laten we haar van kantoor halen.

Ze zal bijna klaar zijn. We gaan samen.

Je wordt vervelend.

Ja? Ik heb werk. Ga nu maar.

Ik zie je thuis wel. Tot kijk.

Ping.

Meneer Chow, is Meneer Koo thuis?

Hij is uit. Bent u vergeten de krant te kopen?

Ja, ik kom wel terug.

Wacht, ik heb er een. - Dank u.

Is het die? - Ja.

Leest u het vechtsportverhaal? Vroeger hield ik daar ook van.

Echt waar?

Ja.

Ik overwoog zelfs te schrijven.

En deed u het niet?

Ik wist niet hoe te beginnen en gaf 't op.

Het was niks voor mij.

Ik kan u wel enkele boeken lenen.

Een andere keer misschien. Bedankt. - Graag gedaan.

Wat brengt u hier, Mevrouw Chan?

Ik breng Meneer Chows boeken terug. Is hij er?

Hij is er al enkele dagen niet.

Waarom niet?

Ruzie met zijn vrouw.

U kunt mij de boeken geven.

Ik geef ze hem wel als hij terugkomt.

Dank u.

Vergeet het maar.

Ik moet iemand de hele avond vervangen.

Tot later.

Je hoeft me niet op te pikken.

Ze is al weg.

Ik zou met haar gaan eten.

Ze was vandaag vroeger klaar.

Ze is vergeten het me te zeggen, zoals gewoonlijk.

Ze zal al thuis zijn.

Ik ga nu maar.

Tot ziens.

Goedenavond.

Ben je uit 't ziekenhuis?

Zwijg over het ziekenhuis. Leen me 30 dollar.

Waarvoor?

Een kwestie van reputatie.

Wat is er gebeurd?

Het is Ah Hoi z'n schuld.

Hij had 'n tip voor de wedrennen. Zogenaamd 100 procent zeker.

Ik was 't ziekenhuis uit nog voor m'n hechtingen eruit waren.

Ik zette m'n laatste cent in...

en verloor alles.

Dat zal je leren.

Ik dacht dat 't niet mis kon gaan.

Ik had maar twee dollar meer.

Ik had de pest in en ging naar het bordeel.

Ik dacht dat je ziek was.

Ik dacht dat 't me zou opmonteren.

Je hebt twee dollar en toch ga je naar de meisjes...

Ik ben 'n goeie klant van Kwai Feo. Ze geeft me krediet.

Kan dat? - Ik gaf haar m'n identiteitskaart.

Ik dacht snel aan geld te komen.

Maar het wil niet lukken.

En nu?

Brilletje was gisteren bij haar.

Ze is woest en laat iedereen m'n kaart zien.

Stel je voor. Leen me dus gauw 30 dollar.

Dit is alles wat ik heb.

Ik hou er tien voor mezelf.

Volgende maand betaal ik 't terug.

Kom, we gaan eten. - Eten?

Ik heb alleen 'n kom noedels gegeten.

Ik moet dit eerst afwerken.

Ik weet niet of ik 't mag zeggen, maar...

Wat?

Ik heb gisteren je vrouw gezien.

Nou, en?

Ze was in het gezelschap van 'n man.

Misschien een vriend van haar.

Ik vond dat je het moest weten.

Juffrouw Yu? Met mij.

Meneer Ho is nog in vergadering.

Hij zal niet met u kunnen eten. Het is momenteel erg druk.

In orde.

Ik zal hem vragen u te bellen. Tot ziens.

Heb je juffrouw Yu gebeld? - Ja.

Wat zei ze?

Ze vraagt u terug te bellen.

Uw vrouw wacht. Ze gaan de taart aansnijden.

U moet zich haasten.

Heb je het cadeau gekocht? - Ja.

Wat is het geworden? - Een sjaal.

Uw vrouw zal hem mooi vinden.

Dank je wel.

Het wisselgeld.

Hou maar. Ik bezorg je al genoeg last.

Wilt u bij ons eten?

Dank u, ik wou vanavond naar de film.

Veel plezier.

Morgen zal het rustig zijn. Neem een ochtend vrij.

Goedenavond... Ga je uit vanavond?

Vergeet je sleutels niet.

Mevrouw Suen eet uit vanavond.

Ik heb hier nog werk, het zal wel laat worden.

Mevrouw Chan? Wat kan ik voor u doen?

Ik hoorde lawaai.

Ik dacht dat Meneer En Mevrouw Koo terug waren.

Nog niet. Kan ik iets voor u doen?

Nee, ik wou gewoon 'n praatje maken.

Bent u alleen? - Ja.

U bent vroeg thuis vandaag.

Ik voel me niet zo best. Ik kwam terug om te rusten.

Ik heb geneesmiddelen, als u wilt.

Maakt u zich geen zorgen. Ik ga gewoon wat slapen.

Dan ga ik nu maar.

Het was je vrouw...

Heb je met je vrouw gepraat?

Dan moeten we elkaar niet meer zien.

Is er nieuws van de Filipijnen?

Ja.

Er is een tyfoon. De boten varen niet uit.

Bel de klant. Leg hem het oponthoud uit.

We zien wel of het problemen oplevert.

Uw vrouw heeft gebeld. U hoeft haar niet op te pikken.

Ze speelt mahjong met Mevrouw Lau.

U kunt haar in het restaurant ontmoeten.

Er is ook een cadeau van Jw. Yu.

Is ze langsgeweest? - Nee, ze liet 't bezorgen.

Ze eet zonder u en wenst u een gelukkige verjaardag.

Ze vraagt of u haar wil bellen.

Ik zal u een kop koffie brengen. - Dank je.

Dank je.

U hebt een mooie das om.

Is het je opgevallen?

Hij lijkt sterk op mijn oude.

Je ziet het als je oplet.

Ik ga uit.

Als er wat is, bel je me in het restaurant.

U heeft een andere das om. - De nieuwe was te opzichtig.

Deze staat me beter.

Vergeet niet af te sluiten.

Vertel me... ik zie uw man niet vaak meer.

Hij is op zakenreis.

Vandaar dat ik u vaak noedels zie kopen.

Ik kook niet graag voor mij alleen.

Ik zie uw vrouw ook niet vaak.

Haar moeder is ziek. Ze is bij haar om te helpen.

Vandaar dus.

Goedenavond.

Daar bent u, mevrouw Chan.

Het regent pijpenstelen.

Ik wou u al komen zoeken.

U bent heel aardig. - Amah, wie is het?

Het is mevrouw Chan. - Mevrouw Suen.

U moet toch niet uitgaan. Blijf hier eten.

Een andere keer misschien. Veel speelplezier.

De stakker... Haar man is er nooit.

Ze is wel mooi opgetut om noedels te gaan halen.

Meneer Chow. Wat doet u hier?

Er was telefoon voor Mevrouw Koo.

U bent wel erg laat thuis.

Ik ben naar de film geweest.

Goed, ik ga maar.

Hallo?

Ja, een ogenblikje.

Wie is het? - Het is voor mevrouw Chan.

U zult dit misschien raar vinden, maar ik wou u vragen...

Waar hebt u de handtas gekocht die u vanmorgen had?

Waarom?

Ik wil dezelfde kopen voor mijn vrouw.

Dat is heel attent van u.

Nee, hoor. Ze is gewoon heel kieskeurig.

Binnenkort is ze jarig en ik weet geen cadeau.

Kunt u me helpen aan zo'n handtas?

Misschien heeft ze niet graag dezelfde als ik.

Dat is waar... Daar had ik niet aan gedacht.

Een vrouw let op zoiets.

Vooral omdat we buren zijn.

Misschien in een andere kleur?

Ik zou 't mijn man moeten vragen.

Waarom?

Hij kocht de handtas in het buitenland.

Zo'n model is hier niet te koop.

Ik snap het.

Eigenlijk

heb ik ook een vraag.

Ja?

Waar hebt u die das vandaan?

Ik weet het niet.

Mijn vrouw koopt mijn dassen.

Echt waar?

Ach ja... Deze heeft ze meegebracht uit het buitenland.

Dit model is hier niet te koop.

Da's ook toevallig.

Ja.

Eigenlijk...

heeft mijn man net zo'n das.

Een cadeau van zijn baas, zegt hij.

Hij draagt hem vaak.

Mijn vrouw heeft dezelfde handtas als u.

Ik weet het.

Ik had het al gezien.

Waar denkt u aan?

Ik dacht dat alleen ik 't gemerkt had.

Hoe zou 't tussen hen begonnen zijn?

Zal uw vrouw zich niet afvragen waarom u zo laat bent?

Ze is eraan gewend. Het kan haar niet schelen.

En uw man?

Die slaapt vast al.

En als we vannacht eens wegbleven?

Zoiets zou mijn man nooit zeggen.

Wat zou hij dan zeggen?

Zoiets in elk geval niet.

Iemand heeft toch de eerste stap gezet.

Dat moet hij geweest zijn.

Zal uw vrouw zich niet afvragen waarom u zo laat bent?

Ze is eraan gewend. Het kan haar niet schelen.

En uw man?

Die slaapt vast al.

Ik krijg het niet over mijn lippen.

Ik begrijp het.

Het is allemaal al gebeurd.

Het doet er niet toe wie de eerste stap zet.

Denkt u dat u uw vrouw echt kent?

Bestel maar voor mij. - Waarom?

Ik weet niet wat je vrouw graag eet.

En je man?

Hou je van pittig?

Je vrouw eet graag pittige dingen.

Waarom heb je me vandaag gebeld?

Ik wilde je stem horen.

Mijn man zegt van die aardigheidjes. Hij doet heel charmant.

Waarom belde je niet?

Ik was bang dat je 't niet leuk zou vinden.

Dan moet je me nooit meer bellen.

Mevrouw Chan, er is een brief van uw man.

Het is niet voor mij. Het is voor Meneer Chow.

Toen ik de postzegel uit Japan zag, dacht ik dat 't van Meneer Chan was.

Ik heb me vergist.

Is je vrouw in Japan?

Hoe weet je dat?

Wat schrijft ze?

Niks bijzonders.

Schrijft ze wanneer ze terugkomt?

Nee.

Wat zouden ze nu aan het doen zijn?

Is alles goed? - Ja.

Kunt u hier even stoppen?

Waarom?

Ik stap hier uit. Dat is beter.

Ik zal eerst uitstappen.

Mevrouw Chan. - Ah, Ping. U bent terug.

Zoekt u Meneer Chow?

Om te gaan lunchen. Maar hij is ziek.

Wat heeft hij?

Hij heeft koorts.

Zijn vrouw is op reis, ik koop hem eten.

Rijstsoep?

Dat wil hij niet.

Wat wil hij dan?

Sesamsoep.

Hij is erg kieskeurig.

Amah...

Ze is de was aan het ophangen.

Aan het koken?

Ja. Gewinkeld?

Mijn moeder is jarig.

Ik heb wat kleren voor haar gekocht.

Ik ben bekaf.

Hoe vindt u mijn permanent?

Heel mooi.

Wat maakt u klaar?

Ik had zin in sesamsoep.

U maakt er wel erg veel.

Dan is er genoeg voor iedereen.

Dat is aardig.

Neem maar wat. - Graag.

Wat 'n toeval.

Ja. Ga je uit?

Ik heb nog niet gegeten. Ik ga noedels kopen.

Wil je meelopen?

Nee, dank je.

Net van je werk?

Heb je het te druk?

Nee, ik ben eigenlijk naar de film geweest.

Was het goed? - Niet bijzonder.

Vroeger ging ik graag naar de film.

Ging je vaak uit?

Ik was alleen. Ik kon doen wat ik wou.

Als je getrouwd bent, is het moeilijker.

Je moet compromissen sluiten. Je weet wel.

Soms vraag ik me af hoe 't zou zijn als ik niet getrouwd was.

Heb jij dat nooit?

Ik zou misschien gelukkiger zijn.

Ik dacht niet dat getrouwd zijn zo moeilijk zou zijn.

Als je alleen bent,

heb je niemand nodig om je goed te voelen.

Maar als je getrouwd bent,

moet je samen gelukkig zijn.

Pieker maar niet te veel. Hij komt beslist gauw terug.

En hoe is het met jou?

We zitten in hetzelfde schuitje.

Ik wil niet te veel piekeren.

Ik kan het niet helpen.

Waarom zou ik mijn fouten gaan zoeken?

Het leven is te kort.

Zo wil ik niet verder.

Wat wil je dan doen?

Ik wil weer schrijven. Vechtsportverhalen.

Ik heb al een begin. Wil je het zien?

Best.

Misschien kun je me helpen.

Ik zou 't niet kunnen. Ik ben lezeres, geen schrijfster.

Maar we kunnen er samen over praten.

Als je dat wilt.

Ik heb je niet bedankt voor de sesamsoep.

Dat was graag gedaan. Ik wilde toch voor mezelf maken.

Maar ik had er die avond ook net zin in.

Wat toevallig.

Ja, h�?

Goed, ik ga mijn noedels halen.

Het is altijd hetzelfde. Halverwege de maaltijd is hij al dronken.

Ik had je gezegd te stoppen. - Wat kan je eraan doen?

Ik ben het.

Je liet me schrikken.

Hoe is het met Meneer Koo?

Dronken, zoals gewoonlijk.

Ik had ze niet zo vroeg terug verwacht.

We zullen maar eten, nu we niet weg kunnen.

Ze zullen wel gauw weggaan.

Wil je soep?

Wil je soep?

Mevrouw Suen, kom je mahjong spelen?

Ja, mevrouw Koo moet voor haar man zorgen.

Had dat gezegd. Ik had 't kunnen doen.

We wilden u niet lastigvallen.

Gaat u de hele avond spelen?

Nee, acht rondjes maar.

Spelen ze de hele avond?

Mevrouw Suen had 't over acht rondjes.

En geloof je haar?

Slaap gerust maar wat. Ik wek je wel als ze klaar zijn.

En wat ga jij doen?

Ik moet een hoofdstuk afmaken.

Hoe ver ben je?

De aankomst van de Dronken Krijger.

Is er een dronken krijger in je verhaal?

Ik heb hem er net aan toegevoegd.

Meneer Chow, bent u al thuis?

Ik ben eten gaan kopen. - Werkt u niet?

Ik voel me niet lekker.

U koopt veel kleefrijst.

Ik hou er voor later.

Het ligt wel zwaar op de maag.

Hallo.

Klaar met spelen?

Nog niet. Meneer Yau moest gaan werken.

Meneer Tsai vervangt hem.

Heb je m'n kantoor gebeld dat ik niet kwam?

Ja.

Wat heb je ze gezegd?

Dat je ziek was.

Vroegen ze wie je was?

Nee.

Ze zullen gedacht hebben dat ik je man was.

Ze weten dat hij niet in Hongkong is.

Dan zullen ze denken dat hij terug is.

Misschien zijn we te voorzichtig.

Ik kom hier vaak.

We hadden niet bang moeten zijn.

Het is normaal. De buren waren zo plotseling terug.

Wie weet wat ze gedacht zouden hebben.

Ja, we moeten uitkijken.

Je kunt gaan.

Amah. - Mevrouw Chan, u bent laat thuis.

Ik had het erg druk.

Ik heb u vanmorgen niet zien vertrekken.

Ik heb met mijn moeder ontbeten.

U was er nog niet.

Waar is Mevrouw Suen?

Ze heeft de hele nacht mahjong gespeeld. Ze slaapt.

Maak niet te veel lawaai. - Goed.

Hebt u last van uw been?

Mijn nieuwe schoenen knellen.

Waarom nodig je me uit voor 'n etentje?

Omdat je jouw deel voor het verhaal niet wou.

Het waren maar enkele suggesties.

Misschien ga ik voor meer kranten schrijven.

Ik heb het net gehoord.

Nu al? Heb je daar wel tijd voor?

Ja, maar ik heb 'n rustig plekje nodig.

Waarom?

Om te schrijven.

En dan kunnen we elkaar daar treffen.

Zonder dat de buren kunnen roddelen.

Wat denk je?

Waarom zou je zo je geld verspillen?

Je kunt het ook alleen af.

Hallo? Met wie wilt u spreken?

Chow Mo-wan?

Hij komt al een paar dagen niet werken.

We zoeken hem ook.

Met wie spreek ik?

Wilt u een boodschap achterlaten?

In orde. Tot ziens.

Dat moet naar Boekhouding.

En laat de airco nakijken.

Alles is in orde. Je kunt gaan.

Ik sluit wel af. - In orde.

Hallo?

Waar ben je?

Ik kom morgen na kantoortijd.

Laat maar, ik heb gewoon rust nodig.

Het is niks.

Ik zal eten meebrengen. Wat wil je?

Maakt niks uit.

Goed, ik ga nu maar. Rust uit.

Bel me als je komt.

Je hoeft niks te zeggen. Laat 'm drie keer overgaan.

In orde.

Ik dacht dat je niet zou komen.

We zullen nooit zijn zoals zij.

Tot morgen.

Zeg me de waarheid.

Heb je een minnares?

Ben je gek?

Wie heeft je dat verteld?

Wat doet dat ertoe?

Zie je een andere vrouw?

Nee.

Lieg niet.

Kijk me aan.

Geef antwoord, heb je een minnares?

Ja...

Is dat alles?

Hij geeft 't toe en dat is jouw reactie?

Zo slap?

Ik dacht niet dat hij zo snel zou bekennen.

Ik was verrast.

Goed, we beginnen opnieuw.

Zeg me de waarheid.

Heb je een minnares?

Ben je gek?

Wie heeft je dat verteld?

Wat doet dat ertoe? Zie je een andere vrouw?

Nee.

Lieg niet.

Kijk me aan.

Geef antwoord.

Heb je een minnares?

Ja...

Is alles goed?

Ik dacht niet dat 't zo'n pijn zou doen.

Het is maar om te oefenen.

Hij zou nooit zo vlot bekennen.

Het is niks. Alsjeblieft...

U gaat tegenwoordig vaak uit.

Ja.

U bent jong, het is normaal van het leven te genieten.

Maar zonder te overdrijven.

Wanneer komt Meneer Chan terug?

Binnenkort.

U moet hem niet zo vaak op reis laten gaan.

Het is niet goed voor een echtpaar zo vaak gescheiden te zijn.

Niet?

Goedenavond.

Kom je vanavond?

Waarom?

Ze willen dat ik sneller schrijf.

Ik heb hulp nodig. Wanneer kun je komen?

Ik kom niet.

Waarom niet?

Mevrouw Suen heeft gisteren 'n opmerking gemaakt.

Wat zei ze?

Ik praat er liever niet over.

We kunnen elkaar beter even niet zien.

Mevrouw Chan, gaat u noedels kopen?

Nee, vanavond niet. Ik maak zelf wat klaar.

Eet toch met ons mee. Ik maak groenteflapjes.

Goed.

Meneer Ho, bent u niet gaan lunchen? - Nee.

Er heeft een zekere Meneer Chow gebeld.

Hij vroeg of je terug wil bellen.

Dank u.

Kom je van kantoor? - Ja.

Het regent pijpenstelen. - Ja, h�?

Sta je hier al lang?

Nee, nog maar net.

Het houdt nog lang niet op.

Wacht hier op me.

Ik ga met je mee.

Nee. Als ze ons samen zien, wordt er weer geroddeld.

Ga jij dan eerst.

Ze zullen je paraplu herkennen.

Dan weten ze dat ik bij jou was.

Daar had ik niet aan gedacht.

Ga maar, ik wacht wel.

Ik zal bij je blijven.

Heb jij me gebeld?

Ik wist niet of ze het zouden doorgeven.

Kun je een overtocht voor me boeken?

Waar ga je naartoe?

Ah Ping heeft me geschreven uit Singapore.

Ze hebben daar hulp nodig.

Voor hoe lang?

Geen idee. Dat zal ik daar horen.

Waarom ga je weg?

Ik moet er eens uit.

Ik ben het geroddel zat.

Je weet dat 't ongegrond is.

Dat dacht ik. Ik dacht dat het me niks deed.

Ik wist zeker dat ik zo niet zou worden.

Maar ik ben toch in de val gelopen.

Ik weet dat je je man niet voor mij verlaat.

Daarom ga ik weg.

Ik dacht niet dat je verliefd zou worden.

Ik ook niet.

In 't begin wou ik weten hoe 't begonnen was.

Nu weet ik het.

De dingen gebeuren ongemerkt.

Ik dacht dat ik mijn gevoelens de baas was.

Ik denk constant aan de terugkeer van je man.

Ik wou dat hij nooit terugkwam.

Dat is verkeerd.

Wil je iets voor me doen?

Wat?

Ik wil voorbereid zijn.

We moeten elkaar niet meer zien.

Is je man terug?

Ja.

Ik ben hopeloos?

Kom nou.

We zullen elkaar niet meer zien.

Hou je man goed in de gaten.

Alsjeblieft...

Het is niks. Gewoon een repetitie.

Huil nou niet.

Het is niet echt.

Ik wil vanavond niet naar huis.

Mei-Yi draagt dit nummer op aan haar pasgetrouwde vrienden.

Mevrouw Cheung stuurde een verzoekje om haar buren de groeten te doen.

En Meneer Chan, die op reis is in Japan,

vraagt dit liedje voor zijn vrouw omdat ze jarig is.

Hier is Zhou Xuan met "Bloemenjaren".

Met mij.

Als we een tweede ticket hadden...

zouden we dan samen weggaan?

Met mij.

Als we een tweede ticket hadden,

zouden we dan samen weggaan?

SINGAPORE, 1963

Meneer Chow is er niet.

Wilt u een boodschap achterlaten?

Tot uw dienst.

Is er iemand in mijn kamer geweest?

- Nee. - Toch is er iets verdwenen.

Wat?

Vroeger,

als de mensen een geheim hadden dat ze wilden bewaren...

weet je wat ze dan deden?

Geen flauw idee.

Ze gingen de bergen in...

maakten een gat in een boom

en vertelden daar hun geheim in.

Daarna maakten ze het gat dicht.

Zo verzegelden ze hun geheim voorgoed.

Wat ingewikkeld.

Ik kruip liever op een meisje.

Niet iedereen is zoals jij.

Dat is waar. Ik ben 'n simpele jongen. Ik verberg niks.

Maar jij... Altijd geheimzinnig doen...

Vertel op.

Nee, ik heb niks te verbergen.

Kom op... Ik ben toch je vriend.

Niemand komt 't te weten.

Hallo? Singapore Daily...

Blijf aan de lijn.

Chow, telefoon.

Dank je.

Hallo?

Hallo?

HONGKONG, 1966

Wie is daar? - Ik ben het.

Mevrouw Chan. Dat is lang geleden.

Ja.

Amah, wie is het? - Mevrouw Suen.

O, u bent 't! Wat een verrassing.

Het is lang geleden, mevrouw Suen.

Ik was in de buurt, daarom breng ik u uw ticket zelf.

En dit.

Dat is heel aardig van u, maar het hoefde echt niet.

Let niet op de rommel.

Aan het inpakken?

Er komt geen eind aan.

Al die spullen die ik maar niet kan wegdoen...

Nou ja...

Maar ga toch zitten.

Mevrouw Chan... Een kopje thee?

Blijf ook eten. Ik zal wat gaan halen.

Eigenlijk heb ik werk.

Waarom werkt u toch zo hard?

Mevrouw Suen zal ontgoocheld zijn als u weggaat.

Amah, een kop thee, alsjeblieft.

Hoe gaat 't met Meneer Chan?

Hij maakt het prima, dank u.

Hoe lang blijft u weg?

Ik weet het nog niet.

Misschien wel voorgoed.

Hoezo?

Mijn dochter maakt zich zorgen over de situatie in Hongkong.

Ik wou eerst niet weggaan.

Maar nu Meneer En Mevrouw Koo weg zijn,

heb ik niemand meer om mahjong te spelen.

En dus vind ik het niet erg

naar Amerika te gaan voor mijn kleinkinderen.

En wat gebeurt er met het appartement?

Dat weet ik nog niet.

Ik verkoop het niet graag.

Ik ga het misschien verhuren.

Hoeveel zou u vragen?

Interesseert het u?

Het zou leuk zijn als u het nam.

Ik zou u korting geven.

Ik zal erover nadenken.

Uw thee.

Wie is hiernaast komen wonen?

Ik weet het niet. We spreken elkaar niet veel.

Toen Meneer En Mevrouw Koo er nog woonden,

waren we net een familie.

Dat was een fijne tijd.

Ja.

Kom...

Wie zoekt u?

Is Meneer Koo er?

Die is al lang geleden verhuisd.

Weet u waar hij woont?

Bent u een vriend?

Ik heb hier gewoond.

Woont Mevrouw Suen nog hiernaast?

Ze is ook weggegaan. Hongkong verandert. Iedereen gaat weg.

Wie woont hiernaast?

Een vrouw met haar zoontje.

De jongen is heel schattig.

Ik heb het adres van Meneer Koo niet. Alleen het nummer van zijn zoon.

Nee, ik vind het g�nant. - Ik dring aan.

Tot ziens.

"De tijden waren veranderd.

Er bleef niets van die periode over."

Ben je klaar?

Ja. - Vooruit dan.

CAMBODJA, 1966

op het vliegveld van Potchentong.

Met koningin Sisovat Kosamaknorisehat

generaal De Gaulle welkom.

Een triomftocht van tien kilometer

van Potchentong naar Phnom Penh.

De eerste avond zijn er 200.000 mensen. Nog nooit gezien.

Hij herinnert zich de voorbije jaren

als keek hij door een stoffig raam.

Het verleden is iets wat hij kan zien, maar niet aanraken.

En al wat hij ziet, is vaag en wazig.

EINDE

Bijzondere dank aan:

Meneer Liu Yi-Chang.

Productie, scenario en regie:

Wong Kar-wai.

Uitvoerend producent:

Chan Ye-Cheng.

Coproducent:

Jacky Pang Yee-wah.

Artistiek concept I Montage:

William Chang Suk-ping.

Camera:

Mark Lee Ping-Bing.

Originele muziek:

Techniek:

Wong Chi-Ming.

Met de bijzondere medewerking van:

Siu Ping-lam, Cheung Tung Joe Rebecca Pan, Lai Chin,

Chan Man-lui, Koo Kam-wah, Chien Sze-Ying.

Met de stemmen van:

Sun Jia-Jun, Roy Cheung.