Original subtitles

Απόδοση/Προσαρμογή Chrisskg 1η διανομή subs4free

[Σημ.: CPIP: Ο/Η Σύμβουλος Επανένταξης και Αναστολών (ΣΕΑΝ)

συνεργάζεται με τους κρατούμενους, προτείνει εναλλακτικές για την έκτιση της ποινής

και διευκολύνει την επανένταξη μετά την αποφυλάκιση.]

Θα ήθελα να της εξηγήσω γιατί το έκανα.

Όταν σκότωσα τον Μαρκ...

Όταν τον σκότωσα, δεν ήμουν ο εαυτός μου.

Τι εννοείτε...;

Συγγνώμη. Παρακαλώ, συνεχίστε.

Ξέχασα τι ήθελα να πω.

Ήσασταν μεθυσμένη...

Ναι, είχα πιει.

Κι αυτός.

Είχατε κι οι δύο προβλήματα με το αλκοόλ;

Ναι.

Συμβαίνει.

Δεν ιδωθήκαμε ποτέ ξανά, οπότε δεν της είπα,

νηφάλια, με καθαρό μυαλό,

τι είχε συμβεί.

Πάνω απ' όλα ότι ζητώ συγγνώμη.

Χάσαμε κι οι δυο πολλά.

Νιώθετε ότι χάσατε όσα κι εκείνη;

Όχι, φυσικά και όχι. Συγγνώμη.

Έχασε τον γιο της εξαιτίας μου. Δεν θα συγχωρήσω ποτέ τον εαυτό μου.

Αλλά έχασα κι εγώ.

Έχασα τον άντρα μου, η κόρη μου τον πατέρα της.

Μπορεί να μην πάρω ποτέ πίσω την κόρη μου.

Δεν είναι καθόλου εύκολο.

- Φυσικά. Καταλαβαίνω. - Έτσι λες;

Καταλαβαίνεις;

Αλήθεια;

Συγγνώμη που διακόπτω,

αλλά δεν οδηγούσε πουθενά.

Μισέλ, δεν καταλαβαίνεις τι βίωσε αυτό το άτομο.

Κανείς δεν μπορεί.

Μπορείς μόνο να προσπαθήσεις να το φανταστείς.

Ναι, αλλά φαινόταν τόσο καταπτοημένη, ήθελα να τη στηρίξω.

Τη στηρίζεις περισσότερο όταν την ακούς.

Λοιπόν, πώς σας φάνηκε;

Δύσκολο.

Χαζομάρες έκανα, μάλλον.

Δυσκολευόμουν να την ακούσω γιατί είχα άγχος.

Δεν κυλούσε.

- Τη διακόπταμε συνέχεια. - Αυτό είναι σίγουρο.

Δεν τηρήσατε τις σιωπές.

- Πάρα πολλά σχόλια, Μισέλ. - Ναι.

Πολλές κλειστές ερωτήσεις (απάντηση μόνο ναι ή όχι).

Πάρα πολλές συμβουλές, Φανί. Και υπερβολικά επικριτική.

Δεν νομίζω ότι ήμουν επικριτική.

Ίσως να 'θελα να την προκαλέσω λιγάκι. Φυλάει πολλά μέσα της.

Ξέχνα αμέσως αυτή την επιδίωξη.

Ο ρόλος σου δεν είναι να προκαλείς.

Δεν είσαι εδώ ως δικηγόρος ή αστυνόμος.

Σίγουρα δεν είσαι πλέον ΣΕΑΝ.

Ξεχάστε τι δουλειά κάνετε. Πρέπει να είσαι ο εαυτός σου.

Τους προσφέρετε το αντίθετο από αυτό που τους προσφέρουν οι άλλοι.

Δεν μιλάτε στη θέση τους.

Δεν προτείνετε τίποτα. Ούτε προσπαθείτε να τους αλλάξετε.

Τους ακούμε, τους αποδεχόμαστε. Άνευ όρων.

Δεν ξέρεις καλύτερα απ' τους ίδιους, ούτε ποιοι είναι ούτε τι πρέπει να κάνουν.

Να το θυμάστε, αλλιώς κάντε κάτι άλλο.

Αν τους δώσετε το χρόνο να αναλογιστούν, θα αναλογιστούν.

Αλλιώς θα πουν αυτά που λένε σ' όλους.

Κι όχι αυτά που δεν λένε σε κανέναν.

Εσύ μπαίνεις στη θέση τους.

Αλλά άσ' τους ήσυχους. Δεν το γνωρίζεις αυτό το άτομο.

Άσ' το να σε οδηγήσει.

Ακολούθησέ το χωρίς να το κρίνεις, χωρίς διαγνώσεις.

Μπείτε σε λειτουργία πτήσης.

Ένιωσες ότι σ' άκουγαν;

- Ναι. - Όχι.

Ένιωθες ευπρόσδεκτη, ότι σε σέβονται,

ότι νοιάζονταν που είναι υπέροχο.

Αλλά δεν ένιωσες ότι σε άκουγαν.

Συγγνώμη αν γίνομαι αυστηρός, αλλά είναι κρίσιμο.

Πρέπει να το καταλάβετε αυτό.

Να γίνει απολύτως κατανοητό.

Η Αποκαταστατική Δικαιοσύνη είναι μια πολεμική τέχνη.

[έναν χρόνο αργότερα] - Γεια. - Γεια.

Φύγαμε.

Πάμε.

Κουρεύτηκες;

Ναι, η Μαρτίν,

- μου τα πήρε λίγο. - Μια χαρά είναι.

Αν και σου πάνε και πιο μακριά.

Όλα σου πάνε.

Θα προλάβουμε το επόμενο ραντεβού;

Υπολογίζω τις καθυστερήσεις αλλά...

Βάλε παραπάνω ώρα, για τις φυλακές.

Γεια σας.

Γεια σας.

Ας συστηθούμε.

Είμαι η Φανί, ΣΕΑΝ και διαμεσολαβήτρια...

καταρτισμένη στην αποκαταστατική δικαιοσύνη.

Εγώ είμαι ο Μισέλ.

Είμαι συνταξιούχος εκπαιδευτικός,

εθελοντής στην Ομάδα Υποστήριξης Θυμάτων...

διαμεσολαβητής εκπαιδευμένος στην αποκαταστατική δικαιοσύνη.

Πώς είσαι;

Πώς τα πας τώρα;

Χάρμα!

Θα ήταν τέλειο να μας λέγατε λίγα λόγια για σας.

Με λένε Νασίμ.

29 χρονών.

Εντάξει.

Ευχαριστώ, Νασίμ.

Μπορείτε να μας πείτε πώς ακούσατε για την αποκαταστατική δικαιοσύνη;

Από τον Σύμβουλό μου.

Καταλάβατε περί τίνος πρόκειται;

Η γνώμη σας;

Τα θύματα συναντούν κρατούμενους, σωστά;

Ναι, σωστά.

Είναι ένα πρόγραμμα που δίνει την ευκαιρία να συναντηθούν...

άτομα που έχουν διαπράξει αδικήματα...

και θύματα παρόμοιων μορφών εγκληματικότητας.

Στην περίπτωσή σας, κλοπή με άσκηση βίας.

Το ξέρει ο δικαστής;

Μαθαίνει ποιος εγγράφεται στο πρόγραμμα.

Όμως το περιεχόμενο των συναντήσεων είναι εμπιστευτικό.

Χρησιμεύει καθόλου;

Ο δικαστής το βλέπει ευνοϊκά;

Έρχεται η σειρά μου όπου να 'ναι.

- Δεν μπορούμε να σας το πούμε αυτό. - Είναι σε εθελοντική βάση.

Δεν είναι «δούναι και λαβείν». Δηλαδή δεν σας κοστίζει τίποτα,

αλλά δεν παίρνετε τίποτα ως αντάλλαγμα.

Ούτε αναστολή ποινής.

Τι νόημα έχει τότε;

Η επικοινωνία.

Μπορείτε να κάνετε ερωτήσεις.

Να πείτε τι βιώσατε, πώς το νιώσατε...

Έχω μιλήσει πολλές φορές γι' αυτό που έκανα.

Αρνούμαι να κοιτάξω πίσω.

Εστιάζω στο μέλλον.

Στο μέλλον;

Πώς μοιάζει;

Εμπρός; Τι κάνεις;

Χρόνια και ζαμάνια...

Χαίρομαι που σ' ακούω.

Όχι, φτιάχνω τάρτα για το βράδυ, σε μια φίλη.

Κι εσύ;

Καλώ γιατί βρίσκεστε στη βάση δεδομένων μας.

Ναι. Πέρασαν πέντε χρόνια από τη ληστεία. Ζητήσατε νομική συνδρομή.

Θα 'θελα να ξαναδώ τον αδερφό μου.

Όχι όμως τυχαία σε κανένα καφέ ή...

Δεν ξέρω πού είναι, αλλά... προφανώς ξαναγύρισε.

Η ξαδέρφη μου πήρε να μου το πει.

Δεν...

Δεν θέλω να πέσω πάνω του κατά τύχη.

Να τον δω λοιπόν για να μην τον τρακέρνω τυχαία.

Παλιότερα ίσχυαν ασφαλιστικά μέτρα, τώρα όχι.

Δεν μπορώ να τον εμποδίσω...

να γυρίσει εδώ για να μείνει...

ούτε να πηγαίνει όπου θέλει...

Γι' αυτό πρόκειται. Να συμφωνήσουμε κάποια πράγματα.

Τι πράγματα;

Πότε θα πηγαίνει στα κοιμητήρια.

Στον σινεμά.

Στο κολυμβητήριο.

Αυτά είναι το ελάχιστο.

Ίσως και κάποια καφέ.

Μερικά εστιατόρια.

Τι μέρα, τι ώρα…

Δεν ξέρω πώς το οργανώνετε...

αυτό.

Πρώτα, αποσαφηνίζουμε τις προσδοκίες σας.

Στη συνέχεια θα διαβιβάσω το αίτημά σας στον...

Πώς θέλετε να τον λέμε;

Δεν ξέρω.

Όπως θέλετε.

- Τ' όνομά του; - Μπενζαμέν.

Ντελάρμ.

«Κύριο Ντελάρμ»;

Εντάξει.

Θα διαβιβάσω το αίτημά σας στον κ. Ντελάρμ.

Αν συμφωνήσει στη διαδικασία διαμεσολάβησης,

θα σας βλέπω ξεχωριστά, πρόσωπο με πρόσωπο,

κάθε δυο-τρεις βδομάδες για έξι μήνες.

Μπορούμε να προσθέσουμε κι άλλα ραντεβού, αργότερα, αν χρειαστεί.

Πώς θα επικοινωνήσετε μαζί του;

Οι ΣΕΑΝ πρέπει να τον έχουν στα αρχεία τους.

Εκτός αν έχετε εσείς κάποιο τηλέφωνο ή διεύθυνση;

Όχι πια.

Αλλά ξέρω κάποιον που θα 'χει τον αριθμό του.

Θα τον ζητήσω.

Αν όντως τον έχει, ίσως θα έπρεπε να μεσολαβήσει αυτό το άτομο...

για να αποκτήσουμε επαφή με τον κ. Ντελάρμ.

Θα είναι ένας πιο ήπιος τρόπος.

Ναι, αλλά δεν μπορεί να είναι αυτό το άτομο.

Δεν την εμπιστεύομαι.

Εντάξει.

Λοιπόν, πώς ξεκινάμε;

Όπως θέλετε.

Πρέπει να μάθετε λεπτομερώς τι συνέβη;

Πείτε μου τι πιστεύετε πως πρέπει να ξέρω,

ώστε να είμαι η καλύτερη συνοδοιπόρος σας στον δρόμο που παίρνετε.

Εντάξει...

Αρχίζω.

Μπορεί να πάρει ώρα.

Δεν βιαζόμαστε.

Με κακοποιούσε σεξουαλικά και με βίαζε ο μεγαλύτερος αδερφός μου,

από εφτά χρονών. Εκείνος ήταν 13.

Προσπάθησε να με σοδομίσει όταν ήμουν 12.

Πόναγα. Φώναξα.

Δεν κατάφερε να διεισδύσει.

Μετά απ' αυτό σταμάτησε.

Δεν το 'πα σε κανέναν.

Ένα χρόνο μετά, οι γονείς μου χώρισαν. Έμεινα με τον πατέρα μου.

Η μητέρα μου έμεινε με τον αδερφό μου. Ετεροθαλής βασικά.

Μεγάλωσα.

Άρχισα να βγαίνω με αγόρια. Ήταν περίπλοκο.

Στα 17 μου, το είπα στον τότε φίλο μου.

Και στους δικούς μου.

Όλοι εκτός από τη γιαγιά μου με πίστεψαν.

Μου είπε να μην τον καταγγείλω.

Εγώ πάντως υπέβαλα μήνυση.

Το παραδέχτηκε στη δίκη.

Όμως ισχυρίστηκε...

πως δεν ήξερε ότι δεν το ήθελα.

Δεν ήταν αρκετά ώριμος για να κατανοεί τι έκανε.

Δεν έχω ιδέα αν το είπε για να σώσει το τομάρι του...

ή αν το εννούσε ειλικρινά.

Καταδικάστηκε για βιασμό, απόπειρα βιασμού κ.τλ.

Έκανε φυλακή τρία χρόνια.

Μετά μετακόμισε.

Δεν τον ξαναείδα.

Έχουν περάσει 12 χρόνια.

Περίμενε, έχω δουλειά. Πρέπει να καταγράψω τη συζήτηση.

Ευχαριστώ.

Πρωτόδικα μου ρίξανε 15 χρόνια.

Στην έφεση, δεν άλλαξε, ξανά 15.

Στο τέλος τα 'καναν 10.

Γιατί έβαλα μυαλό.

Είχα αλλάξει. Ο δικαστής το είδε.

Αρχικά δεν κατάλαβα γιατί έφαγα τόσα χρόνια.

Δεν σκοτώθηκε κανείς ούτε τραυματίστηκε κι έτσι.

Και τα θύματα έλεγαν χαζομάρες.

Τα έκαναν ένα κουβάρι και κατηγόρησαν εμένα.

Δεν με αναγνώρισαν καν.

Πώς πιστεύετε ότι ένιωσαν τα θύματα για το γεγονός;

Δεν ξέρω.

Ήθελα να τους πω, «Εντάξει...

»Τα 'κανα μούσκεμα, πάω φυλακή. Λογικό.

»Τέλειωσε για σας.

«Πάρτε τα λεφτά σας κι άντε να τα χαρείτε.

Μην κολλάτε. Κοιτάξτε μπροστά.»

Δεν καταλαβαίνω όταν τα θύματα λένε πως δεν μπορούν να το ξεπεράσουν.

Ειλικρινά.

Πραγματικά δεν καταλαβαίνω.

Γεια σου.

Πέρασε.

- Έφερα μακαρόν. - Όχι ευχαριστώ. Πολύ γλυκά για μένα.

- Θες έναν καφέ; - Μια χαρά.

Τι ζητάς απ' αυτόν;

Δεν υπέφερε ήδη αρκετά;

Η δίκη τον γονάτισε. Έχει χάσει τα πάντα.

Τη δουλειά του, την κοπέλα του, όλους τους φίλους του.

Δεν έχει συνέλθει, το ξέρεις;

Δεν θα τον ενοχλήσω, μην ανησυχείς.

Πέρασε καιρός. Μια παλιά ιστορία.

Μπενζαμέν

Ωραία...

τα καινούργια πλακάκια.

Όχι και καινούργια.

Τουλάχιστον δέκα χρόνια.

Ορίστε.

Σκύλα.

Σκύλα.

Καταραμένη σκύλα.

Τι ηλίθια σκύλα.

Έπρεπε να της είχα δώσει μακαρόν από σκατά.

Φάε μωρή, μείνε ήσυχη. Χωρίς ζάχαρη, 100% σκατά.

Εσείς θα τον δείτε;

Αν το θελήσει, ναι, εγώ.

Τι θα του πείτε;

Θα διαβιβάσω το αίτημά σας.

Καθαρές κουβέντες. Όπως μου τα είπατε εσείς.

Έχω μακαρόν.

- Θέλετε; - Όχι ευχαριστώ.

Δεν έχουν πολύ ζάχαρη.

Τότε, ευχαρίστως.

Αργότερα.

Όταν υποβάλλετε αίτημα, λαμβάνετε και την απάντηση.

Εσείς λοιπόν, όταν λάβετε την απάντηση...

αν συμφωνήσει, πώς θα αντιδράσετε;

Με ανακούφιση, φαντάζομαι.

Μετά μπορούμε να τακτοποιήσουμε τα υπόλοιπα και...

δεν θα φοβάμαι τόσο πολύ να πέσω πάνω του.

Μπορεί και όχι βέβαια.

Ίσως να φοβάμαι πιο πολύ.

Και να με πιάσει η αϋπνία.

Ή χειρότερη αϋπνία απ' το κανονικό.

Η άρνηση θα ήταν ακόμη χειρότερη. Όσον αφορά το άγχος.

Τότε δεν θα ξανακλείσω μάτι.

Δεν θα μπορείτε πια να κοιμάστε;

Ναι.

Αφού το σταμάτησε, πέρασε ένας χρόνος για να μπορέσω να κοιμηθώ σωστά και πάλι.

Δεν ήξερα αν το είχε κόψει για τα καλά.

Περίμενα ότι θα ξανάρχιζε.

Πάντα αυτό έκανε.

Όταν λέτε «φοβάμαι»,

τι εννοείτε ακριβώς;

Δεν φοβάται με την έννοια ότι θα με κακοποιήσει.

Στην ουσία, δεν φοβάμαι τον ίδιο.

Απλά φοβάμαι...

Δεν ξέρω.

Ο διάλογος σας με τον κ. Ντελάρμ...

δεν χρειάζεται να είναι πρόσωπο με πρόσωπο.

Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι.

Μέσω τηλεφώνου, email ή βιντεοκλήσης.

Όχι, θέλω να τον δω.

Είναι σημαντικό.

Γιατί είναι σημαντικό για σας;

Δεν ξέρω.

Διαισθάνομαι ότι πρέπει να 'ναι.

Γεια σας. Με λένε Ζουντίτ.

Είμαι νομικός της τοπικής Ομάδας Υποστήριξης Θυμάτων,

και διαμεσολαβήτρια καταρτισμένη στην αποκαταστατική δικαιοσύνη.

Σας ενοχλώ; Μπορούμε να μιλήσουμε;

Η κα Κλοέ Ντελάρμ ήρθε σε επαφή μαζί μας.

Ξεκίνησε μια διαδικασία διαμεσολάβησης στις 8 Οκτωβρίου.

Θα ήθελε μια ευκαιρία να μιλήσει μαζί σας,

ώστε να συμφωνήσετε στην οργάνωση...

της καθημερινότητάς σας στον ίδιο τόπο,

χωρίς να διασταυρώνεστε.

Κύριε;

Συγγνώμη, δεν σας άκουγα.

Γιατί το κάνουν αυτό τα θύματα;

Τι πιστεύεις εσύ;

Γιατί νομίζεις ότι έρχονται;

Θέλουν να δουν αν μετανιώσαμε.

Όχι για να μας κατηγορήσουν, αλλά...

για να μας πουν ότι είμαστε ένοχοι.

Πώς ένιωσες όταν το άκουσες;

Ότι είμαι ένοχος;

Είναι η αλήθεια.

Μερικά θύματα είναι πολύ θυμωμένα.

Αν σου μιλήσουν ωμά,

πώς θ' αντιδράσεις;

Αν σου πουν...

«Τι έκανες...

»Δεν ήταν...

σωστό».

«Δεν σέβεστε τους άλλους, την ανθρώπινη ζωή.»

«Είστε δειλοί εγωιστές.

Όλο μαγκιά, δήθεν άντρες».

Σωστά.

«Δεν νοιάζεστε για τους άλλους. Δυστυχώς».

«Φτηνά τη γλιτώσατε.

»Είχατε την ευκαιρία. Εγώ όχι.

»Εσείς θα αποφυλακιστείτε. Εγώ πήρα ισόβια.

Δεν θα τελειώσει ποτέ».

Δικαίωμα τους να το λένε.

Ίσως δεν συμβεί έτσι.

- Σίγουρα. - Μα μπορεί να γίνει.

Θέλουμε να είσαι έτοιμος.

Έχεις κουράγιο για μια συνάντηση την Πέμπτη μετά τη σάλσα;

Έχουμε το ραντεβού με την κυρία Μπενουά,

19:30 με 20:30.

Σ' αφήνω στη σάλσα, σε περιμένω,

και πάμε.

Είσαι σκληρός, ο άντρας μου θα με σκοτώσει.

Η Μαρτίν δεν λέει τίποτα;

Ή βαρέθηκε πια;

- Ο κύριος Ντελάρμ; - Ναι.

Είμαι η Ζουντίτ.

Χαίρω πολύ.

- Μ' ακούς; - Πολύ καλά.

Γνώρισα τον Μπενζαμέν, τον αδερφό του θύματός μου, της Κλοέ.

Σ' ακούω.

Συμφωνεί να συμμετέχει στη διαδικασία,

αλλά είναι σοκαρισμένος που δεν θέλει να τον συναντάει. Θέλει να καταλάβει γιατί.

Και γιατί έκανε μήνυση.

Αυτό τον πλήγωσε.

Ισχυρίζεται πως δεν ήξερε ότι δεν το ήθελε.

Δεν του είπε ποτέ όχι.

Λέει ότι δεν την ανάγκασε ποτέ.

Ότι...

ήταν κι αυτός παιδί και δεν ήξερε πόσο σοβαρό ήταν.

Μένει με την κοπέλα του, που είναι από τις Αντίλλες.

Προσπαθούν να κάνουν παιδί.

Συνεργάζονται στην ίδια δουλειά.

Συνεχίζω...

- «Τσαλακωμένo»; - «Ζαρωμένο».

Σαχλαμάρες.

Πρώτα απ' όλα, «ζαρωμένο» δεν ταιριάζει.

Μου φαίνεται πως δεν πιάνεις πώς δουλεύει το σταυρόλεξο;

Μα ταιριάζει, κοίτα.

Ζα-ρω...

Αζόρ.

Δεν ταιριάζει.

Ευχαριστώ.

Είναι σοβαροί...; αηδία...

ποπ κορν;

Μισέλ.

Είσαι μοναδικός.

- Το ξέρεις; - Απολύτως.

Πιστεύεις ότι είσαι και καλός εραστής;

Ρώτα τη Μαρτίν, αλλά ειλικρινά, νομίζω πως ναι.

Είμαι σίγουρη.

Να κάτσω;

- Ζουντίτ. - Κάτσε.

Τι θα πιεις;

Ένα ποτήρι κρασί.

Λευκό.

Ένα ποτήρι λευκό κρασί, παρακαλώ.

Ο δικός μου.

- Του είπα να μην με περιμένει για βραδινό. - Κρατάει ακόμα;

Χέσ' τον.

Ακόμα και χωρίς πόλεμο χαρακωμάτων στο σπίτι...

θέλω τις ανάσες μου.

Ευχαριστώ.

Γνώρισες τον αδερφό;

Πώς πήγε;

Καλά.

Δύσκολο, αλλά εντάξει.

Δεν σου σηκώθηκε η τρίχα;

Δεν νομίζω, γιατί;

Δεν τους μπορώ τους δράστες σεξουαλικών αδικημάτων.

Ληστές, δολοφόνοι, κανένα θέμα.

Τα πηγαίνω καλά μαζί τους κιόλας. Με τους βιαστές όμως...

Δεν ξέρω αν μπορώ να ασκήσω αποκαταστατική μαζί τους.

Θα το 'χω υπόψη μου την άλλη φορά.

- Στην υγειά σου. - Στην υγειά σας.

Στην υγειά μας, φιλαράκια.

Γεια σου.

Ζουντίτ, από την ομάδα της αποκαταστατικής δικαιοσύνης.

Γκρεγκουάρ. Χαίρω πολύ.

Γεια σας.

Γεια σου, Ζουντίτ.

Ναουέλ, από δω η Ζουντίτ. Συνεργάτρια.

Γεια, Σαμπίν.

Γκρεγκουάρ, πώς είσαι;

Καλά ευχαριστώ.

Πάω.

Εδώ είμαστε. Να σας συστήσω την Ιβέτ...

και τον Σιρίλ.

Θα παρίστανται σε όλες τις συνάντησεις.

Εδώ θα γίνονται,

από την επόμενη βδομάδα.

Ένα ποτήρι νερό;

Έχει και καφέ.

- Έναν καφέ, παρακαλώ; - Και για μένα.

Καφέ.

- Σαμπίν, θέλετε κάτι; - Όχι, ευχαριστώ.

Θα πιω λίγο νερό.

Πήγα στον ψυχίατρο, για έναν χρόνο. Μου έκανε καλό.

Κοιμάμαι καλύτερα τώρα.

Αλλά...

ο πόνος, η βαθιά πληγή μέσα μου,

δεν θεραπεύεται, μάλλον.

Και κανείς δεν το καταλαβαίνει.

Προσπαθώ να μην το συζητώ άλλο.

Ούτε εγώ.

Δεν το συζητώ πια. Ούτε καν με τον άντρα μου.

Κι ο άντρας μου είναι τέλειος.

Τα παιδιά μου δεν καταλαβαίνουν γιατί το κάνω αυτό.

Φοβούνται ότι θα καταρρεύσω πάλι.

- Εξαιτίας τίνος; - Σωστά.

- Είναι εκεί. Δεν φεύγει ποτέ. - Όχι.

Το βλέπω σαν μάχη.

Με σεβασμό βέβαια, αλλά...

Αυτοί οι άνθρωποι είναι άκαρδοι.

Κάνουν φριχτά πράγματα και μετά λένε:

«Δεν είχαμε επιλογή. Ζούμε στη δυστυχία».

Καλύτερα να μην τα λένε. Δεν τα πιστεύω.

Δεν το αντέχω.

Είσαι θυμωμένη.

Σίγουρα. Εσύ δεν είσαι;

Δεν ξέρω.

Πάω για καφέ.

- Εσείς θέλετε; - Όχι, ευχαριστώ.

Ναι, παρακαλώ.

Ήθελα να σας πω,

όταν μπήκατε στο αυτοκίνητο, νωρίτερα,

Νόμιζα ότι ήσασταν από τους δράστες.

Α, μάλιστα.

Φοβήθηκα. Συγγνώμη.

Δεν πειράζει.

Νόμιζα ότι θα ήμασταν όλες γυναίκες, δεν ξέρω γιατί.

Χαίρομαι που υπάρχει κι ένας άντρας.

Θα μας προστατέψετε.

Τι θα φορέσετε; Δεν μπορώ να καταλήξω.

- Κι εγώ. - Αλήθεια;

Με τρελαίνει. Γιατί να το σκέφτομαι τόσο;

- Πάμε για μεσημεριανό; - Όχι.

Σ' ένα καλό, ήσυχο εστιατόριο;

Όχι, έφερα σούπα.

Πήγαινε εσύ.

Πώς πάει η πλάτη σου;

Καλά.

Είσαι κουρασμένη;

Λίγο, αλλά είμαι εντάξει.

Θα φύγω νωρίτερα σήμερα.

Ο κ. Ντελάρμ συμφωνεί να συμμετάσχει.

Και να ξεκινήσει ο διάλογος, όποια μορφή κι αν πάρει.

Είναι πρόθυμος να επικοινωνήσει μαζί σας.

Και έχει κι εκείνος ερωτήσεις για σας.

- Ερωτήσεις για μένα; - Ναι.

Εντάξει.

Πώς νιώθετε για την απάντησή του;

Νομίζω πως...

η τελευταία μας επαφή ήταν μέσω δικηγόρου,

όταν πέθανε η μητέρα μας.

Συμφωνήσαμε να αποποιηθούμε την κληρονομιά.

Θα θέλατε να μου πείτε περισσότερα;

Σχετικά με την κληρονομιά;

Δεν άφησε τίποτα.

Μόνο χρέη.

Η μητέρα μου ήταν τόσο ακατάστατη, η καημένη.

Έκανε τον Μπενζαμέν πολύ νέα.

Ο πατέρας του την παράτησε. Τον μεγάλωσε ο μπαμπάς μου.

Δεν ήταν εύκολο.

Έλειπε συχνά.

Ο πατέρας μου είναι πωλητής.

Υπήρχε συνεχώς πολύ ένταση, με τον Μπενζαμέν. Πολλές φωνές.

Εκτός από όταν το κάναμε.

Το παρατήρησα.

Αφού το κάναμε, ησύχαζε το σπίτι.

Ο Μπενζαμέν ήταν τρυφερός με τη μαμά μου.

Αλλά εκείνη...

δεν ήξερε τι να κάνει.

Κατέβαζε φάρμακα, έμενε στο κρεβάτι όταν ο πατέρας μου έλειπε.

Αν δεν είχα τον αδερφό μου,

θα ζούσα με μπισκότα.

Δεν ήρθε στη δίκη.

Δεν ήξερε ποιον να υποστηρίξει.

Δεν θα μάθω ποτέ τι ήξερε.

Ή αν κατάλαβε τι γινόταν.

Στο διπλανό της δωμάτιο.

Είδε κάτι;

Τι πιστεύετε;

Ένα βράδυ ο αδερφός μου βγήκε απ' το δωμάτιό μου.

Γλίστρισε στο δικό του. Άκουσα τη φωνή της.

«Τι κάνεις;»

Απάντησε: «Η Κλοέ δεν μπορούσε να κοιμηθεί».

Το πρωί τους άκουσα στην κουζίνα.

Όταν μπήκα, έκοψαν αμέσως την κουβέντα.

Ποιος ξέρει για ό,τι κάνετε τώρα; Απ' τους γύρω σας;

Κανένας. Δεν θέλω να τους πω.

Ή να τους κάνω ν' ανησυχήσουν.

Ο μπαμπάς μου μπορεί να πάθει κι άλλo εγκεφαλικό.

Πήγατε σε κάποιον φίλο επί πληρωμή;

Τι; Φίλος επί πληρωμή;

Ναι, είναι ο όρος που χρησιμοποιούμε εμείς.

Δεν έπρεπε να σας το πω έτσι. Ψυχίατρος.

Ψυχίατρος.

Όχι, δεν πηγαίνω σε ψυχίατρο.

«Φίλος επί πληρωμή». Δεν είν' άσχημο.

Ναι, δεν είναι.

Ο κ. Ντελάρμ λέει ότι δεν είναι καλά εδώ και δύο βδομάδες.

Τον κατακλύζουν ξανά πολλά μετά την πρώτη μας συνομιλία.

Η δίκη...

Η φυλακή...

«Μου φέρθηκαν σαν βιαστή».

«Σαν παιδόφιλο».

Λέει ότι η σεξουαλικότητά του είναι φυσιολογική.

Ότι δεν την εξανάγκασε ποτέ.

Λυπάται αν υπέφερε η αδερφή του, αλλά κι ο ίδιος υπέφερε πολύ.

Υπέφεραν και οι δύο.

Υπάρχουν δύο πόρτες.

Η μία βγάζει προς τη φυλακή. Η άλλη έξω.

Έρχεστε από την πόρτα της φυλακής...

και κάθεστε σε αυτές τις τρεις καρέκλες.

Σε ποια θέλεις εσύ;

Δεν ξέρω, αυτή.

Μπαίνετε όταν τα θύματα έχουν ήδη κάτσει.

Εκεί.

Πώς θέλετε να τους χαιρετήσετε;

Δεν ξέρω.

Μερικά θύματα δεν θέλουν χειραψία.

Δεν θα σφίξω το χέρι. Μπορεί να τους κάνω ένα νεύμα.

Κέικ. Σοκολάτα.

Αρέσει σ' όλους.

Καλό φαίνεται.

Θα τα πω όλα στην πρώτη συνάντηση. να τα ξεφορτωθώ, να ησυχάσω.

Γεια σας.

Σας χαιρετώ όλους και... καλώς ήρθατε.

Σας ευχαριστώ που ήρθατε.

Εδώ θα συναντιόμαστε.

Κάθε Τρίτη για πέντε βδομάδες, για μια τρίωρη συνάντηση.

Ύστερα, δύο μήνες αργότερα, για μια απολογιστική συνάντηση.

Αυτή είναι η «σκυτάλη του λόγου».

Όποιος θέλει να πάρει το λόγο,

το κάνει ζητώντας και κρατώντας τη σκυτάλη.

Όταν τελειώσετε δίνετε τη σειρά σας βάζοντάς τη στο κέντρο...

ή περνώντας τη σε κάποιον άλλο.

Είμαστε συγκινημένοι και πολύ χαρούμενοι που ήρθατε...

για να ξεκινήσουμε αυτές τις συναντήσεις.

Ήταν πολύ σημαντικό για μας να μοιραστούμε τους τελευταίους μήνες μαζί σας...

και θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε για την εμπιστοσύνη σας.

Εμάς μας ξέρετε ήδη,

αλλά δεν έχετε γνωρίσει τα μέλη της κοινότητας.

Τους αφήνω να συστηθούν.

Γεια σε όλους. Με λένε Ιβέτ. Είμαι 62 χρονών.

Εργάστηκα ως υπεύθυνη προσωπικού σε μια μεγάλη εταιρεία για πολλά χρόνια.

Και επισκέπτρια για να βλέπω κρατούμενους.

Ως εθελοντικό μέλος της κοινότητας,

βρίσκομαι εδώ για να σας ακούσω με προσοχή,

να μοιραστώ πράγματα και να σας υποστηρίξω...

πάντα άνευ όρων.

Ευχαριστώ, Ιβέτ.

Σιρίλ;

Γεια σας, με λένε Σιρίλ. Είμαι 41 χρονών.

Φροντιστής πλατό σε ταινίες.

Εθελοντής, όπως και η Ιβέτ,

και ήρθα για να σας ακούσω και να προσφέρω την στήριξή μου.

Και να δηλώσω με την παρουσία μου...

ότι η κοινωνία έχει ενδιαφέρον για σας.

Εννοώ, ενδιαφέρεται για σας.

Δεν το 'πα σωστά αλλά αυτό είναι.

Αυτά από μένα.

Ξεκινώντας θα κάνουμε έναν γύρο για να συστηθείτε...

και να εξηγήσετε γιατί συμμετέχετε σ' αυτό...

το πρόγραμμα αποκαταστατικής δικαιοσύνης.

Ποια είναι τα κίνητρά σας;

Και οι προσδοκίες σας;

Ποιος θέλει να ξεκινήσει; [ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ]

Με λένε Ναουέλ.

Είμαι στα 39.

Μου επιτέθηκαν ενώ δούλευα σ' ένα σούπερ μάρκετ πριν πέντε χρόνια.

Δεν περιμένω τίποτα.

Είμαι εδώ για να σας πω πώς οι πράξεις σας επηρεάζουν τα θύματα.

Για να δείτε τι ζημιά μας έχετε κάνει.

Πώς καταστρέφετε ζωές.

Για τα λεφτά ή...

για την πλάκα σας.

Ή κι εγώ δεν ξέρω.

Το θύμα δεν είναι μόνο ένα. Υπάρχουν κι άλλα από πίσω.

Οικογένειες, σύντροφοι, παιδιά.

Θέλω να το καταλάβετε αυτό.

Και θέλω να ακούσω κι άλλα θύματα.

Η γνωριμία σας μου έκανε καλό την τελευταία φορά.

Μια ευκαιρία να συζητήσω με ανθρώπους που ξέρουν για τι μιλάω.

Να μην είμαι πια βάρος στους δικούς μου.

Έκαναν ό,τι μπορούσαν.

Ήταν καλοί μαζί μου, αλλά...

δεν εξαρτάται πια απ' αυτούς.

Εγώ πρέπει να το ξεπεράσω.

Γι' αυτό ήρθα.

Είμαι ο Γκρεγκουάρ. Είμαι 46, μηχανικός αυτοκινήτων.

Πριν τρία χρόνια με λήστεψαν, στο σπίτι μου, ήμουν με την κόρη μου.

Θέλω να καταλάβω γιατί το κάνουν οι δράστες.

Να τους βοηθήσω ώστε να μην το ξανακάνουν.

Δεν είμαι υπέρμαχος της φυλακής. Δεν ωφελεί σε τίποτα.

Είναι φριχτό να βλέπεις ανθρώπους...

που βγαίνουν ακόμα χειρότεροι.

Για μένα δεν είναι η λύση.

Επιπλέον...

το 'χω βαρεθεί κι εγώ,

να μην μπορώ να το ξεπεράσω.

Έχω δοκιμάσει τα πάντα...

Πολλά πράγματα για..

για να γυρίσω τη σελίδα.

Δεν τα καταφέρνω.

Δεν είμαι ο ίδιος, όπως πριν.

Η ζωή μου άλλαξε.

Με λίγα λόγια, ήταν καλύτερα πριν.

Ευχαριστώ.

Με λένε Iσά.

Είμαι 25.

Έκλεψα ένα ψιλικατζίδικο.

Στη φυλακή τέσσερα χρόνια.

Είμαι εδώ για να βάλω τάξη στη ζωή μου.

Θέλω να βγω και να φροντίσω τη γυναίκα μου.

Είναι έγκυος.

Θέλω να ξεκόψω από τη βία.

Αν μπορέσω ν' απαντήσω στις ερωτήσεις των θυμάτων, ίσως βοηθήσω.

«Με λένε Σαμπίν.

«Με έκλεψαν και χτύπησαν στον δρόμο.

»Ήμουν 64 χρονών.

»Πριν εφτά χρόνια.

»Πέρασε ένα μηχανάκι.

»Μου άρπαξαν την τσάντα.

»Μ' έσυραν στο πεζοδρόμιο.

»Το μηχανάκι έπεσε.

»Μαζί κι ο κλέφτης. Έγινε έξαλλος.

»Μου κλοτσούσε χέρια και μπράτσα, μ' έβριζε.

»Ως αποτέλεσμα κλονίστηκε η υγεία μου.

»Έμεινα στο νοσοκομείο δύο μήνες.

»Είχα πολλές επιπλοκές.

Είμαι εδώ γιατί θέλω να καταλάβω, προς τι τόση βία».

Δεν καταλαβαίνω.

Δεν καταλαβαίνω αυτή τη βία.

Δεν κατανοώ πια τους νέους.

Βία παντού, λεκτική κακοποίηση...

Σαν να είμαι από άλλο πλανήτη.

Δεν θέλω να ζω με τον φόβο.

Θέλω να το αφήσω πίσω μου.

Αυτό ήταν.

Σταματώ εδώ.

Εμένα με λένε Τομά.

Έχω κάνει πολλές βλακείες, για χρόνια.

Είμαι 44 τώρα.

Έχω κάνει 19 χρόνια στη φυλακή.

Συνολικά.

Κάνοντας τον απολογισμό μου,

βλέπω ότι είναι ζοφερός.

Πάντα κατέστρεφα τα πάντα.

Σήμερα θέλω να συμμετέχω,

γιατί για πρώτη φορά...

προσπαθώ να κάνω το σωστό.

Θέλω να προσπαθήσω να κάνω κάτι θετικό.

Για μια φορά στη ζωή μου.

Ευχαρίστως να απαντήσω στις ερωτήσεις σας και αν σας βοηθήσει,

θα είναι κάτι τελικά.

Είμαι μέσα εννιά χρόνια. Βγαίνω όπου να 'ναι.

Μπήκα για διάρρηξη σε σπίτι.

Είμαι εδώ για να κατανοήσω καλύτερα τα θύματα.

Να βγω απ' το καβούκι μου.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ... όλους σας.

Θέλει κανείς να μιλήσει πρώτος;

Να πει την ιστορία του.

Ήμουν ταμίας στο σούπερ μάρκετ.

Μια μέρα...

σχεδόν την ώρα που κλείναμε,

μπήκε ένας άντρας. Μαυροφορεμένος.

Μάσκα σκι, γάντια, γυαλιά αεροπόρου.

Εκείνα... σαν καθρέφτες.

Δεν φαινόταν τίποτα. Ούτε καν το χρώμα του δέρματός του.

Κρατούσε όπλο και είπε: «Ληστεία».

Τα 'χασα.

Είπα, «τι είν' αυτό;»

Δεν το κατάλαβα, αλλά το είπα δυνατά.

Μου ξέφυγε.

Ήρθε κοντά μου,

έβαλε το όπλο του στο δόξα πατρί...

είπε: «Τώρα το πιάνεις;»

Έβλεπα την αντανάκλασή μου στα γυαλιά του.

Το πρόσωπό μου,

μ' ένα όπλο ανάμεσα στα μάτια.

Νόμιζα ότι θα με σκότωνε.

Έφτασε το τέλος, σκέφτηκα.

Έβαλε το χέρι του στον ώμο μου,

με έσπρωξε απαλά στο πάτωμα,

γύρισε στη συνάδερφό μου,

την κοίταξε και είπε: «Στο πάτωμα».

Ήρθε ο διευθυντής. Εκείνος τον πλησίασε.

Ζήτησε λεφτά, πήγαν πίσω.

Έβλεπα το πάτωμα, κάτω απ' το ταμείο μου.

Τη σκόνη.

Ένα καφέ λαστιχάκι.

Ένα κέρμα των 20 λεπτών.

Δεν ξέρω πόση ώρα μετά,

ίσως περίπου δέκα λεπτά...

Έμοιαζε σαν να κράτησε μια ώρα.

Μία ώρα.

Καφέ λαστιχάκι.

Η σκόνη.

Το κέρμα.

Ήρθε ο διευθυντής.

Είπε, «Έφυγε». Ήταν κατάχλομος.

Σηκωθήκαμε προσεκτικά. Η συνάδερφός μου έκλαιγε.

Εγώ δεν μπόρεσα.

Μερικές φορές αναρωτιέμαι, αν είχα κλάψει τότε,

μήπως ήμουν καλύτερα τώρα;

Η συνάδερφος έβλεπε εφιάλτες.

Τρομοκρατήθηκε.

Δυο βδομάδες μετά επέστρεψε στη δουλειά.

Η ζωή ξαναπήρε μπροστά.

Ενώ εγώ κατέρρευσα.

Δεν κάνω τίποτα πια.

Με πιάνει φοβία έξω.

Λεωφορεία, μετρό, μαγαζιά...

Δεν βγαίνω απ' το σπίτι.

Δεν δουλεύω. Δεν μπορώ να πάω τα παιδιά μου σε καμιά δραστηριότητα.

Χαζεύω τηλεόραση, βάζω κιλά...

Παίρνω υπνωτικά. Κι ηρεμιστικά...

για να πάω στο χορευτικό της κόρης μου...

Αλλιώς παθαίνω κρίσεις πανικού.

Παράτησα το νοικοκυριό.

Είμαι απότομη με τα παιδιά και τον άντρα μου.

Με θέλουν όπως παλιά.

Με το χαμόγελο πάντα.

Χαρούμενη.

Τώρα νευριάζω με το παραμικρό.

Είμαι διαρκώς θυμωμένη.

Μια κακομάνα.

Δεν βρήκαν ποιος μου επιτέθηκε.

Δεν έχει πρόσωπο, όνομα.

Σκέφτομαι διαρκώς ότι θα ξανάρθει.

Φυσικά.

Με ξέρει. Με είδε. Θα 'ρθει να τελειώσει τη δουλειά.

Κάναμε μήνυση.

Ίσως είναι θυμωμένος.

Ίσως είμαστε γείτονες.

Μόνο αυτό σκέφτομαι.

Όλη την ώρα.

Αυτό είναι...

Μια ληστεία, δέκα λεπτά, πριν πέντε χρόνια.

Μόνο δέκα λεπτά.

Δέκα λεπτά κι η παλιά ζωή μου πάει.

Δέκα λεπτά για το τίποτα.

Για το τίποτα.

Για τα λεφτά, για...

Θέλει κανείς να μιλήσει;

Ένα τσιγάρο;

Όχι ευχαριστώ, το 'κοψα.

Μπράβο.

Ο ένας μπήκε στο δωμάτιο της κόρης μου. Οι άλλοι δύο με πήγαν κάτω.

Ήθελαν τον κωδικό απ' το χρηματοκιβώτιο, είχα μετρητά εκεί.

Δεν τον ήξερα απ' έξω. Αλήθεια, μόλις τον είχα αλλάξει.

Δεν ξέρω γιατί.

Δεν τον θυμόμουν.

Είπα ότι τον έγραψα σ' ένα χαρτί, στο κομοδίνο.

Ο τσιτωμένος ανέβηκε πάνω.

Δεν το 'βρισκε και τα 'κανε άνω κάτω.

Ο άλλος, μαζί μου, ήταν ήρεμος.

Ρώτησα πού ήταν η κόρη μου.

«Στο δωμάτιό της.» Τους είπα να την φέρουν,

να 'ναι μαζί μου.

Νευρίασε γιατί ο άλλος, πάνω έκανε θορυβο, θύμωσε.

Είπε: «Σίγουρα είν' εκεί;»

Είπα: «Τ' ορκίζομαι».

Ο εκνευρισμένος κατέβηκε.

Είπε: «Μόνο ρούχα, πουθενά ο κωδικός».

Είπα όχι,

«Όχι στη συρταριέρα, στο κομοδίνο».

Ο ψύχραιμος είπε:

«Δίπλα στο κρεβάτι, ρε βλαμμένε».

Ανέβηκε ξανά...

και βρήκε γρήγορα τον κωδικό.

Είπα ότι ήταν αυτός.

Πήγαν στο χρηματοκιβώτιο.

Τότε άκουσα:

«Πάμε τώρα».

Ο τρίτος κατέβηκε από το δωμάτιο της κόρης μου.

Είπα, «Πού είναι; λύστε με τώρα».

Έφυγαν.

Φώναξα της κόρης μου. Δεν απαντούσε.

Φώναξα τ' όνομά της, πολλές φορές.

Είχα μια...

μεταλλική γεύση στο στόμα.

Γιατί είχα τρομάξει. Τώρα που σας μιλάω, τη νιώθω πάλι.

Φοβόμουν. Ήταν απαίσιο.

Σύρθηκα στο πάτωμα μέχρι την εξώπορτα.

Ούρλιαζα για πέντε λεπτά. Κατάφερα να ξυπνήσω τους γείτονες.

Μ' έλυσαν.

Έτρεξα στο δωμάτιο της κόρης μου. Ήταν...

δεμένη και φιμωμένη.

Τη ρώτησα αν την χτύπησε. Δεν είχε τίποτα.

Τίποτα.

Ο τύπος που ήταν μαζί της,

κρατούσε μαχαίρι.

Στη δίκη το αρνήθηκε, αλλά εκείνη το είχε δει.

Ο συνήγορος υπεράσπισης είπε ότι έκανε λάθος.

Της φάνηκε πολύ σκληρό, να μην την πιστεύουν.

Ήθελα να τους πνίξω με τα χέρια μου.

Όμως έτρεμαν.

Σαν νευρόσπαστο.

Τα βάζω με τον εαυτό μου που δεν τους άκουσα να μπαίνουν.

Η πόρτα έτριξε. Ήταν ένας θόρυβος που είχα ακούσει τόσες φορές.

Μπήκαν, ανέβηκαν τις σκάλες.

Το ίδιο.

Ξέρω αυτούς τους ήχους απ' έξω.

Το τρίξιμο σε κάθε σκαλί.

Δεν άκουσα τίποτα.

Και δεν έκανα τίποτα.

Μετά, έπεσα σε βαριά κατάθλιψη.

Χωρίσαμε.

Είχα οικονομικά προβλήματα. Η επιχείρησή μου κατέρρευσε.

Κατέληξα να κοιμάμαι στο βαν μου.

Κρύφτηκα στη σπηλιά μου.

Ο πατέρας μου έλεγε, «Επιτυχία στη ζωή...

σημαίνει να είσαι καλός πατέρας και καλός σύζυγος».

Με τον συνεργό μου γνωριζόμασταν πολύ καιρό.

Είναι πανύψηλος, σχεδόν δυο μέτρα,

με περίεργο σώμα. Μακριά χέρια.

Είχα ορκιστεί ότι δεν θα συνεργαζόμουν ποτέ μαζί του.

Τραβούσε όλα τα βλέμματα.

Αλλά βιαζόμουν. Είπα εντάξει κι ορίστε...

Τον βρήκαν αμέσως.

Η αστυνομία είδε ότι ήταν ηλίθιος και ήξερε...

ότι εγώ ήμουν ο εγκέφαλος.

Κι ήταν αλήθεια. Συνήθως δεν είμαι εγώ.

Δεν είμαι εγώ.

Νιώθω ότι δεν αποφάσισα ποτέ και για τίποτα.

Μου πρότειναν κάτι, έλεγα πάμε, κι ορίστε.

Στραβώνει πολύ γρήγορα.

Δεν το βλέπεις όταν παρατάς το σχολείο.

Και είναι πολύ εύκολο.

Πολύ εύκολο να βρεις όπλα και μάγκες για τέτοιες δουλειές.

Και με μια ληστεία, όπως είπες,

τρία λεπτά και φεύγεις με το παραδάκι.

Κανείς δεν σου δίνει δουλειά, όσο κι αν ψάξεις.

Χρειαζόμουν τα λεφτά, οπότε μπήκα στη δουλειά.

Είχα κάνει αρκετά και πριν.

Πολλά άλλα.

Γι' αυτή μετανιώνω, γιατί πήγε στραβά.

Ξέφυγε το πράγμα και δεν το ήθελα.

Άκουσα τις ιστορίες σας,

δεν θα μπορούσα πότε να το φανταστώ.

Αλήθεια.

Και σας ζητώ συγγνώμη.

Ειλικρινά.

Ζητώ συγγνώμη.

Λυπάμαι, δεν θα το περάσω στο ντούκου.

Κι εγώ δεν είχα τίποτα μικρή.

Με αναδοχές και τέτοια, αλλά δεν έκανα αυτές τις επιλογές.

Μην μου λες ότι έψαχνες για δουλειά.

Έχεις ψάξει ποτέ σου;

Έχεις στείλει βιογραφικά;

Πέρασες συνεντεύξεις για δουλειά;

Όχι, σου λέω την αλήθεια.

Αλλά βλέπω τις αδερφές, τα ξαδέρφια μου πώς παλεύουν...

Και τα γραφεία ευρέσεως εργασίας είναι ένα χάος.

Μάλιστα, άρα φταίει το γραφείο;

Όχι, δεν είπα αυτό.

Σε πιστεύω, δεν φταίνε οι άλλοι, εσύ φταις.

Εσύ το διάλεξες αυτό.

Ναι, δεν έκανα καλές επιλογές.

Δεν είχα την εξυπνάδα σου.

Σιγά μην πάρω και Νόμπελ!

Παρακαλώ.

Συγνώμη αλλά...

σχετικά μ' αυτό που είπατε, Ναουέλ...

Ότι φοβηθήκατε κι όλα αυτά.

Θέλω να σας πω...

Κάνετε λάθος.

Δεν βλέπεις τα θύματα, πάνω στη δράση.

Δεν υπάρχουν.

Δεν αφορά εκείνα.

Γίνεται για τα λεφτά, τις πιστωτικές...

Όχι για τα θύματα.

Δεν τα βάζουμε μαζί σας.

Όλο το άγχος και η αδρεναλίνη είναι σαν παρωπίδες.

Και να πέσει πάνω σας, δεν θα κάνει τίποτα. Δεν θα σας αναγνωρίσει.

Και πάλι, αν ήμουν εγώ και σας αναγνώριζα,

είναι ξεκάθαρο.

Θα έσκυβα το κεφάλι, να περάσω το δρόμο και να τρέξω.

Από φόβο, μήπως εσείς με αναγνωρίσετε και φωνάξετε την αστυνομία.

Ειδικά αν μπόρεσα να ξεφύγω μετά τη ληστεία.

Πάντα φοβάσαι μετά από μια ληστεία.

Τώρα να μην φοβάστε τίποτα.

Το εγγυώμαι.

- Άργησα. - Είναι στο γραφείο σου.

Συγγνώμη που άργησα.

Δεν πειράζει.

Δεν ξέρω πια.

Δεν ξέρετε;

Γιατί το κάνω αυτό.

Κατάλαβε ότι δεν θέλω να τον βλέπω μετά;

Τι θα γίνει αν διασταυρωθούμε; Τι λέει;

Δεν μπορώ να σας το πω.

Έχω προωθήσει το αίτημά σας με τους όρους που συμφωνήσαμε.

Δεν πίστευα ότι θα με επηρέαζε τόσο πολύ.

Είναι χάλια.

Είναι χάλια να το υποφέρεις ξανά.

Έχει χρόνια που σταμάτησα να κόβομαι.

Το είχα κόψει.

Το είχα αφήσει πίσω μου.

Ο αδερφός μου το είδε, όταν άρχισα να χαρακώνομαι.

Είπε ότι ήμουν τρελή ότι ήταν αηδιαστικό.

Δεν είναι αλήθεια.

Το απολύμαινα, ήταν καθαρό.

Θέλετε να πιείτε κάτι;

Κάτι ζεστό; Καφέ;

Ορίστε.

Ευχαριστώ.

Η διαδικασία μπορεί να ανασταλεί ή να τερματιστεί ανά πάσα στιγμή.

Όχι δεν θέλω.

Ανησυχώ για σένα.

- Συγγνώμη, δεν το διέβλεψα αυτό. - Όχι, είναι εντάξει.

Θέλω να γίνει.

Πρέπει να ξέρω...

αν είσαι ασφαλής εκεί έξω.

Ότι έχεις κάποιον να μιλήσεις, να σε στηρίξει...

κι ότι δεν το περνάς μόνη σου όλο αυτό.

Πρέπει να λύσουμε το πρόβλημα του σκαριφισμού πριν συνεχίσουμε.

Δεν είναι πρόβλημα.

Πραγματικά, δεν είναι τίποτα.

Μπορώ να το σταματήσω. Δεν θα το ξανακάνω.

Δεν αρκεί αυτό, Κλοέ.

Μπορώ να σε φέρω σ' επαφή με έναν καλό θεραπευτή.

Δεν έπρεπε.

Ευχαριστώ που μ' αφήνετε να μείνω.

Σου ετοιμάσαμε το δωμάτιο της Φλορά. Το παλιό της δωμάτιο.

Δεν σας ενοχλώ;

Αστειεύεσαι; Χαιρόμαστε.

Δεν θα μείνω για πολύ.

Τα παιδιά μένουν σπίτι κι εμείς τα κοιτάμε εναλλάξ.

Χαριτωμένο.

Ήρθαν τα εγγόνια, οπότε το μενού είναι παιδικό.

Κοτομπουκιές και πατάτες. Μας αρέσουν.

- Τι σου λέει; - Τέλειο.

Μπορώ να σου φτιάξω μια σαλάτα.

Όχι, είναι τέλειο.

Αρκεί να έχετε κέτσαπ.

Αλίμονο.

Έχουμε ένα μικρό πρόβλημα.

Ο Ισά δεν θα είναι μαζί μας σήμερα.

Δεν μπορεί να έρθει.

- Λυπούμαστε. - Γιατί όμως;

Δεν ξέρουμε λεπτομέρειες. Μόνο ότι είναι στην απομόνωση.

Άρα το ερώτημα που σας θέτουμε είναι,

θα συνεχίσουμε τη συνάντηση χωρίς αυτόν;

Γιατί τον αμπαρώσανε;

Δεν τον θέλει κάποιος απ' την ομάδα σας; Έκανε βλακείες;

Δεν νομίζω ότι κάποιος από το προσωπικό αποφάσισε να βάλει εμπόδια.

Δεν ξέρουμε τι έγινε.

Συγγνώμη, αλλά δεν καταλαβαίνω.

- Αυτές οι συναντήσεις είναι σημαντικές. - Ναι.

Τις προετοιμάζαμε πολλούς μήνες.

Πράγματι.

Προφανώς ο Ισά δεν τα πάει καλά με τους δεσμοφύλακες.

Αρκεί μια προστριβή,

μια έρευνα στο κελί που πήγε στραβά...

Τι νομίζετε;

Θέλει κανείς να ακυρώσουμε τη συνάντηση,

τώρα που δεν έχουμε απαρτία;

Δεν μ' ενοχλεί.

Ούτε εμένα.

Γκρεγκουάρ;

Ναι, εντάξει.

Θα ήθελα να σ' ευχαριστήσω.

Αυτό που μου είπες την προηγούμενη φορά...

Είναι σαν να έφυγε ένα βάρος από τους ώμους μου.

Ξαφνικά.

Τρία χρόνια σε ψυχίατρο και σε τρεις ώρες εσύ...

με ξεμπλόκαρες.

Παράξενο να το λέω.

Είναι η αλήθεια.

Πρέπει να σας πω την αιτία της τελευταίας μου κάθειρξης.

Έχω κάνει τόσα πολλά...

Είναι μακρύ...

το ποινικό μητρώο μου.

Όλη μου τη ζωή ήμουν χωμένος στα ναρκωτικά.

Έκανα τα πάντα για να πληρώνω τη δόση μου.

Βαποράκι, απάτες, διακίνηση.

Κλοπές.

Διαρρήξεις.

Κλεπταποδοχή κι ένοπλες ληστείες.

Είκοσι πέντε χρόνια μέσα-έξω στη φυλακή.

Απ' τη φυλακή στον δρόμο.

Ή στη νονά μου.

Οι υπόλοιποι, οι γονείς μου,

τα παράτησαν μετά τον δεύτερο εγκλεισμό μου.

Η τελευταία μου καταδίκη είναι και η μεγαλύτερη, 13 χρόνια.

Τότε, παρίστανα τον υπάλληλο της Βοήθειας στο Σπίτι.

Είχα τον εξοπλισμό. Ήμουν αδύνατος, εμφανίσιμος.

Πήγαινα σε ηλικιωμένους, τους απειλούσα...

κι έπαιρνα ό,τι μπορούσα.

Συνήθως τίποτα σπουδαίο.

Μια μέρα,

ο γέρος είχε παρέα.

Έναν τύπο που ήξερα από παλιά.

Έναν τύπο που μισούσα.

Τον αναγνώρισα αμέσως.

Και πήγε στραβά.

Του όρμηξα. Έχασα την μπάλα.

Τους πήρε βδομάδες να με βρουν.

Ανακουφίστηκα όταν με πιάσανε.

Είχα περάσει τα όρια, ξεκάθαρα.

Έφαγα 13 χρόνια. Δεν παραπονιέμαι.

Δίκαιο, για όλα...

όσα έκανα πριν με πιάσουν.

Δεν έχω ιδέα πώς δεν με έπιασαν νωρίτερα.

Τις περισσότερες φορές ήμουν σε μια κατάσταση...

Από την αρχή γούσταρα τα ναρκωτικά.

Μερικές φορές το θεωρώ ανόητο.

Αν μου άρεσε τόσο πολύ η μουσική ή η ζωγραφική,

Θα ήμουν ο Πικάσο. Ειλικρινά.

Με τέτοιο πάθος.

Όλα για να κάνω χρήση.

Να βρω τη δόση μου.

Να βρω τα άτομα που θα μου την πουλούσαν.

Να βρω τα μέρη απ' όπου θα την αγόραζα.

Να βρω στη φυλακή.

Να βρω ναρκωτικά έξω.

Δεν ήταν ζωή.

Δεν υπήρχε μέλλον.

Για να είμαι ειλικρινής,

σκεφτόμουν καιρό, ν' αυτοκτονήσω.

Είχα προετοιμαστεί.

Έμπασα τα φάρμακα στη φυλακή. Ήμουν έτοιμος.

Την ημέρα που διάλεξα...

εκείνη ακριβώς τη μέρα,

κάποιος ήρθε να με δει στο επισκεπτήριο.

Ο γιος της νονάς μου.

Δεν τον συμπαθούσα πολύ, αλλά εκείνη τη λάτρευα.

Και μου είπε,

ότι η νονά μου είχε πεθάνει, λίγες βδομάδες πριν.

Και μου άφησε κάτι λίγα για κληρονομιά.

Έξι χιλιάδες ευρώ.

Δεν μπορώ να σας περιγράψω πώς ένιωσα.

Αλλά εδώ είμαι.

Κάποιος;

Σαμπίν;

Νασίμ;

Τα σωματικά προβλήματα μπορείς να τ' αντιμετωπίσεις.

Είμαι καλύτερα τώρα.

Αλλά τρέμω να βγω απ' το σπίτι.

Φοβάμαι στον δρόμο, στο πεζοδρόμιο...

Με πιάνει ένα χαζό άγχος, μήπως ξαναγίνει.

Δεν άλλαξα. Είμαι εύκολος στόχος.

Πολύ περισσότερο τώρα που μεγάλωσα κι άλλο.

Στην αρχή, προσπαθούσα να βγω έξω...

χωρίς τσάντα, με τα χέρια στις τσέπες.

Αλλά ήταν χειρότερο. Σκεφτόμουν:

αν έρθουν για τα λεφτά μου,

θα πρέπει να μου τα πάρουν απ' τις τσέπες.

Θα μου ορμήξουν.

Για να μου βγάζουν το παλτό.

Έτσι εδώ κι εφτά χρόνια σχεδόν δεν βγαίνω καθόλου.

Στο σπίτι δεν είναι καλύτερα. Το διαμέρισμά μου βλέπει στον δρόμο.

Δεν αντέχω τον θόρυβο του δρόμου.

Μηχανάκια, κόσμος που ουρλιάζει.

Μένω λοιπόν πιο κοντά στον ακάλυπτο. Στην κρεβατοκάμαρα.

Έτσι είναι.

Φταίω κι εγώ.

Τι δουλειά είχα να βγω εκείνη την ώρα;

Κανονικά δεν έβγαινα ποτέ τέτοιες ώρες.

Καθυστέρησα στο σπίτι,

αντί να φύγω νωρίς, όπως συνήθως.

Και τι το ήθελα να γραπωθώ απ' την τσάντα.

Δεν ξέρω γιατί δεν την άφησα.

Σιγά τα πράγματα που είχε.

Κι όταν ακούω τις ιστορίες σας,

η δικιά μου δεν είναι τόσο σοβαρή όσο αυτά που περάσατε εσείς.

Πρέπει να το ξεπεράσω. Δεν ήταν τόσο σοβαρό.

Ο κόσμος λέει, «Αρπαγή τσάντας, τίποτα δεν είναι.»

Το ξέρω.

Είναι αλήθεια.

Αλλά δεν μπορώ...

Πώς δεν είναι τίποτα.

Συγγνώμη, δεν τελείωσες.

Αλλά είναι πολύ σοβαρό.

Δεν ξέρω.

Σίγουρα.

Σε σύρανε, σε χτυπήσανε. Ήσουν μήνες στο νοσοκομείο.

Σου σπάσανε τα κόκαλα, οι μπάσταρδοι.

Ναι.

Αν το 'καναν στη μάνα μου θα τους σκότωνα.

- Είσαι καλά, Σαμπίν; - Ναι, ευχαριστώ.

- Σε τρόμαξα; - Όχι.

Πάρτε.

Θέλεις κάτι;

Κέικ λεμόνι ή φουντούκι.

Εσείς το κάνατε;

Χθες, με τον γιο μου. Μας αρέσει η ζαχαροπλαστική.

Πόσο είναι;

Έντεκα. Μαγειρεύετε;

Όχι πια. Ζω μόνη.

Τι να το κάνω... μόνο για μένα...

Πριν από κάθε «δουλειά»,

ξυρίζομαι.

Πάντα.

Αγοράζω γάντια και μπαλακλάβες, τουλάχιστον 50 χλμ. απ' το σπίτι.

Για όλους.

Διαλέγω τι θα βάλουν οι άλλοι.

Απλά πράγματα.

Όλα μαύρα. Να μην ξεχωρίζει τίποτα.

Εγώ βρίσκω και τα όπλα.

Εκείνο το βράδυ, ήμασταν τέσσερις. Στο σπίτι, ματσωμένου.

Ξέραμε πού πάμε.

Ζευγάρι, πολλές πιστωτικές. Τουλάχιστον έξι.

Φτάνουμε γύρω στις 11 το βράδυ.

Περιμένουμε, κρυβόμαστε δίπλα στην πισίνα.

Τους βλέπουμε να πηγαινοέρχονται μέσα.

Τον σύζυγο και τη σύζυγο.

Τα παιδιά όχι.

Δεν μας είπαν για σκύλο. Αλλά αμφέβαλα.

Δεν γουστάρω τα σκυλιά.

Ήμουν στην τσίτα.

Σβήνουν τα φώτα.

Περιμένουμε άλλες δύο ώρες.

Γύρω στις 3:30 μπαίνουμε απ' το παραθυρόφυλλο.

Δεν χρειάστηκε να παραβιάσουμε την πόρτα.

Ήταν ανοιχτά. Άνετα.

Μπαίνουμε κρυφά.

Τότε, ένας παράξενος και δυνατός ήχος.

Είπα, «Τι είν' αυτό;»

Μια κιθάρα σε μια καρέκλα.

Ο συνεργός μου έπεσε πάνω της.

Δεν αρχίσαμε καλά.

Παγώνουμε.

Σαν αγάλματα.

Δεν γίνεται τίποτα.

Είναι μια οικογένεια με δύο παιδιά.

Τέσσερις εμείς και τέσσερις αυτοί, θεωρητικά.

Εγώ, ακόμα σ' επιφυλακή. Ποτέ δεν ξέρεις.

Ίσως είναι περισσότεροι. Μπορεί να φιλοξενούν κάποιον.

Τους ξυπνάμε όλους.

Του δένουμε στην τραπεζαρία.

Βρίσκουμε δυο κάρτες στο πορτοφόλι του άντρα, καμιά στης γυναίκας.

Ζητάμε και τις άλλες.

Η γυναίκα λέει ότι δεν έχουν άλλες, μόνο του άντρα της.

Τη ρωτάω πώς ψωνίζει τότε.

Λέει ότι της δίνει λεφτά κάθε βδομάδα.

Φυσικά, μας λέει ψέματα.

Πάντα υπάρχει ένας που αντιστέκεται.

Πιο συχνά οι γυναίκες.

Ο άντρας καταλαβαίνει ότι πήγαμε για λεφτά.

Ότι θέλουμε να τελειώνουμε.

Ψάχνουμε την τσάντα της. Βρίσκουμε πολλά.

Στα συρτάρια, στο υπνοδωμάτιο, στο γραφείο. Βρίσκουμε τις κάρτες.

Εκείνη δεν δίνει τα πιν.

Αρχίζει κι ο άντρας ν' αντιδρά.

Να μην δείξει αδύναμος.

Αρχίζουμε να χάνουμε την υπομονή μας.

Πιέζουμε τον άντρα.

Τον ταρακουνάμε.

Τον απειλήσαμε με τα πιστόλια.

Στο τέλος μας δώσανε όλους τους κωδικούς.

Φεύγουμε. Χωρίζουμε.

Είμαι αυστηρός με τους υπόλοιπους.

«Καθίστε στ' αυγά σας.» «Μην αγοράζετε τίποτα.»

«Μακριά απ' τον τζόγο.»

Αν κάποιος τo κάνει, θα του την πέσω.

Δεν μ' άκουσαν.

Ένας πήγε κι αγόρασε μοτοσυκλέτα, μια βδομάδα μετά και τέλος.

Τον έπιασαν,

μας έδωσε.

Οι υπόλοιποι τι να κάνουμε...

Θέλει θάρρος να τα πεις αυτά.

Σ' ευχαριστώ.

Λυπάμαι γι' αυτό που έπαθες.

Συγγνώμη.

Μη... εσύ δεν μου έκανες τίποτα.

Εκείνους δεν θα συγχωρήσω ποτέ.

Γεια σου. Πάμε;

Κι αν σου πει ότι λες ψέματα;

Σχετικά με τι;

Δεν ξέρω.

Πώς θ' αντιδράσεις;

Στην αρχή, δεν είπα ψέματα στην αστυνομία.

Μετά, ναι.

Είπα ψέματα. Φυσικά.

Δεν είχα επιλογή.

Έκαναν ηλίθιες ερωτήσεις για άσχετα πράγματα.

Ποια μέρα; Τι ώρα;

Πόσο καιρό; Πόσο συχνά;

Πόσα δάχτυλα; Πόσα εκατοστά;

Δεν μίλησα για τα σημαντικότερα, δεν ενδιαφέρθηκαν.

«Πόσα δάχτυλα;» Όχι, «πως ένιωθες;»

Τα δάχτυλα πονάνε.

Ποτέ δεν τους είπα πως το χειρότερο ήταν όταν δεν ερχόταν.

Μ' έπαιρνε ο ύπνος στην τάξη γιατί είχα πεθάνει απ' τον φόβο μου για το τίποτα.

Θυμάμαι τα πάντα.

Δεν έπαθα αμνησία.

Τίποτα δεν θάβεται ή καταπιέζεται. Δεν ξέρω πώς το λένε.

Ναι, μπορώ να πω ψέματα.

Αλήθεια, είμαι πολύ καλή.

Εκείνος μ' έμαθε.

Πως μοιάζει; Πάχυνε;

Τι να σου πω...

Να ζητήσω την άδειά του για να σου στείλω φωτογραφία του;

Ο αδερφός μου ήταν όμορφος.

Η μαμά έλεγε: «Είσαι τυχερή που έχεις έναν αδερφό να σε φροντίζει,

τα αδέρφια μου ούτε που νοιάζονταν για μένα.»

Έχασα τον αδερφό μου όταν τον κατήγγειλα.

Δεν έχω πια αδερφό.

Με στεναχωρεί, γιατί λάτρευα τον αδερφό μου.

Ο μεγάλος μου αδερφός.

Μπαμπά, τι κάνεις;

Ναι, όλα καλά.

Τι τρέχει με το τηλέφωνο της Νουρ; Ο αριθμός δεν φαίνεται σωστός.

Θα μου τον δώσεις;

Όχι, τώρα. Βρες τον, σε παρακαλώ.

Δεν πειράζει, περιμένω.

Φύλακα, μου δίνεις λίγο ένα στυλό, σε παρακαλώ;

Ευχαριστώ.

Τον βρήκες;

14 ή 94;

Γιατί δεν ήρθες στην ώρα σου;

Έπρεπε να μιλήσω σε κάποιον.

Σ' έναν κρατούμενο, για τα τσιγάρα. Μου την έφερε.

Τσακωθήκαμε, γι' αυτό άργησα.

Οι φύλακες δεν άκουγαν. Με κράτησαν.

Γιατί;

Μ' έχουν στην μπούκα.

Και τίποτα να μην κάνω, με ρίχνουν στην απομόνωση.

Δεν είναι η πρώτη φορά.

Είπες ότι έπρεπε να μιλήσεις μ' έναν κρατούμενο.

Έπρεπε όμως να είσαι στην ώρα σου στις συναντήσεις μας.

Σωστά;

Μας έδωσες μια υπόσχεση.

Και στους συντονιστές, να έρθεις και στις πέντε συναντήσεις.

- Δεν υπέγραψες; - Ναι.

Γι' αυτό τα πήρα.

Είπα στους φύλακες την αλήθεια, ότι δεν έφταιγα εγώ, δεν έγινε τίποτα.

Γιατί δεν φταις εσύ, δεν το πιάνω.

Μας δουλεύεις.

Εσύ πας να μας τη φέρεις.

Έκανες κάτι που δεν σ' άφησε να 'ρθεις, άσε μας!

Κι εμείς περιμέναμε σαν βλάκες, γιατί ήρθαμε στην ώρα μας.

Σαν βλάκες.

Η Σαμπίν λέει την ιστορία της. Ο Τομά, ο Νασίμ.

Και μπροστά μας μια άδεια καρέκλα που λέει: «Σας έχω γραμμένους».

Τόσο απλό.

Όχι, νομίζω δεν κατάλαβες.

Όχι, όχι,

καταλαβαίνω πολύ καλά.

Δεν φταις εσύ.

Φταίει ο ΟΑΕΔ, οι δεσμοφύλακες.

Εσύ δεν φταις ποτέ.

Σαν να μην έχουν οι πράξεις σου συνέπειες.

Μήπως και σήμερα έχεις κάτι καλύτερο να κάνεις;

Μπορεί.

Δεν σε κρίνω, ειλικρινά.

Η ζωή σου είναι, κάνε ό,τι θες.

Αλλά τουλάχιστον παραδέξου το.

Πες το καθαρά και ξάστερα, πάρε την ευθύνη.

Μην τσαμπουνάς χαζές δικαιολογίες.

Κι εγώ αναρωτιέμαι τι κάνω εδώ.

Θα μπορούσα να είμαι με την κόρη μου ή με φίλους για μπίρα.

Γιατί να περνάω τρεις ώρες με κάτι τύπους...

που σμπαραλιάζουν τις ζωές των άλλων και δεν το παραδέχονται;

Λες ψέματα. Είσαι ψεύτης.

Όπως στη δίκη.

«Τα όπλα δεν ήταν γεμάτα. Δεν ήταν δική μου ιδέα... ακολουθούσα.»

Ένας μάλιστα είπε ότι δεν ήταν εκεί.

Αν και το DNA το αποδείκνυε.

Ούτ' ένας δεν με κοίταξε στα μάτια. Ούτε ένας.

Κανείς δεν κοίταξε την κόρη μου.

Κανείς δεν της ζήτησε συγγνώμη.

Το κέρατό μου.

Ήθελα ν' ακούσω τις ιστορίες σας.

Συγγνώμη.

Ξέχνα το.

Να κάνουμε ένα διάλειμμα, Γκρεγκουάρ;

Όχι, δεν χρειάζεται.

Ισά;

Θέλω να ρωτήσω κάτι.

Έχω μια απορία γι' αυτά που είπατε.

Γιατί δεν κάνατε απλά διαρρήξεις;

Ν' ανοίγετε αποθήκες, μετά το κλείσιμο;

Δεν είναι πιο εύκολο;

Να 'χεις να κάνεις με κόσμο, οικογένειες, είναι δύσκολο.

Δεν θέλατε να τους αποφεύγετε;

Δεν είναι τόσο εύκολο να κλέβεις μαγαζιά ή αποθήκες.

Έχουν συναγερμούς, κάμερες...

Καλύτερη προστασία από τα σπίτια.

Ίσως όχι όλα...

Στις διαρρήξεις, φυσικά και δεν θες κανέναν.

Σε μια ληστεία σε σπίτι, θέλεις κόσμο.

Θέλεις κόσμο;

Να τους ξυπνάτε μέσα στη νύχτα;

Να τους δένετε, να τους ρημάζετε τα σπίτια;

Όχι, αλλά χρειαζόμαστε τους κωδικούς.

Δεν έχουμε επιλογή.

Αλλά κρατάτε όπλα.

Τα όπλα είναι επικίνδυνα.

Μπορείτε να σκοτώσετε μ' ένα όπλο.

Αλλιώς, κανείς δεν θα πει τίποτα.

Δεν μπορείς να πεις: «Δώσε μου τον κωδικό ή θα σε ξαπλώσω κάτω».

- Αναγκαζόμαστε. - Από ποιον;

Δεν είναι θέμα χρημάτων.

Χρειάζεστε λεφτά, κι εμείς. Γιατί να επιτεθείς στους άλλους;

Μάλλον το 'χετε κι αυτό ανάγκη.

Όχι, όχι, καθόλου. Μου δίνεις τη σκυτάλη;

Συγγνώμη, να το σταματήσουμε αυτό με τη σκυτάλη;

Αν συμφωνούν όλοι.

Νομίζω ότι μπορούμε και χωρίς αυτή.

Αν διακόπτουμε, την ξαναπέρνουμε.

Συμφωνούν όλοι;

Συνεχίζω;

Όταν κάνουμε μια ληστεία,

έχουμε μάσκες και όπλα, αλλά φοβόμαστε.

Δεν ξέρουμε πώς θα αντιδράσει ο κόσμος.

Λίγο πριν μπουκάρουμε,

έξω από την πόρτα ή το παράθυρο,

φοβόμαστε…

Πιο πολύ από τα θύματα, νομίζω.

Ποιος μπορεί να ξέρει; Ίσως κάποιος μας περιμένει μ' ένα τουφέκι.

Αφού μπούμε,

εγώ δεν φοβάμαι άλλο.

Είμαι πιο ήρεμος. Αλλά ο φόβος είναι εκεί.

Οπότε ναι, οι μάσκες,

τα όπλα, είναι για εκφοβισμό.

Για να κάθονται φρόνιμα τα θύματα.

Ούτε κάτι άγριο,

άντε κάνα χαστούκι, να μένουν ακίνητοι, δεν χτυπάμε.

Μα το χαστούκι είναι χτύπημα.

Όχι.

Τον χτυπάς με τ' όπλο, κλοτσιές, γροθιές.

Αυτό είναι...

Η μάνα μου με χαστούκιζε. Ο πατέρας μου με χτυπούσε.

Έτσι.

Ο μπαμπάς μου με χαστούκιζε. Ο θείος μου με χτυπούσε.

Σαϊτάν.

Όπως τη Σαμπίν...

Ο τύπος σε χτύπησε.

Το παράκανε.

Συγγνώμη, πάω λίγο πίσω...

όταν λες «ως απειλή»,

«για εκφοβισμό».

Το άφησα να περάσει, αλλά τι σημαίνει;

Χαστουκίσαμε τον άντρα.

Γιατί μιλάς με το «εμείς»;

Δεν λες ποτέ «εγώ»;

Είσαι συμμορία;

Κάθεστε πολλοί εκεί πέρα;

Ποιος τον χαστούκισε;

Εγώ.

Και μετά;

Τον χαστούκισα και την κοίταξα.

Τους είδα.

Αρνιόταν να μας δώσει τους κωδικούς της.

Παρόλο που φοβόταν.

Σαν να μην νοιάζονταν για την οικογένειά της.

Τους έβαλε όλους σε κίνδυνο.

Την κοίταξα κατάματα, με το όπλο μου στο κεφάλι του γιου της.

Τότε ξεμπλόκαρε.

Έδωσε τα πιν αμέσως.

Ένας μας έτρεξε,

έβγαλε τα λεφτά απ' το μηχάνημα...

πήρε να μας πει ότι όλα πήγαν καλά.

Φύγαμε.

Είχα τον έλεγχο.

Ήταν γεμάτο τ' όπλο σου;

Ναι.

Το μοναδικό. Μόνο το δικό μου ήταν γεμάτο.

Οι άλλοι είναι ευέξαπτοι. Τα παίρνουν στο κρανίο εύκολα.

Εγώ, δεν ξέρω γιατί...

είμαι ήρεμος.

Δεν φωνάζω ποτέ.

Δεν κλαίω ποτέ.

Δεν έκλαψα στη δίκη μου.

Ούτε όταν πέθανε η μάνα μου.

Δεν θα πυροβολούσα ποτέ.

Δεν έχω σκοτώσει κανέναν και δεν θα σκότωνα ποτέ.

Ποτέ δεν θα έβλαπτα παιδί.

Μ' ένα γεμάτο όπλο στο κεφάλι του Νασίμ;

Δεν το κάνεις για τα λεφτά. Κάτι άλλο είναι.

Αναρωτήσου, αλλιώς δεν θ' αλλάξεις ποτέ.

Λες ότι δεν είναι νορμάλ οι εφιάλτες μας;

Εσύ δεν είσαι νορμάλ.

Να μην κλαις ποτέ είναι αφύσικο.

Να μην φωνάζεις ποτέ.

Να μην κλαις για τη μητέρα σου.

Ωραίο χρώμα, το πουκάμισό σου.

Ευχαριστώ.

Μπορντό, μ' αρέσει.

Ναι, μοβ.

Μπορντό, θα έλεγα.

Βαθύ κόκκινο.

Οριακά κόκκινο...

Περίεργο πράγμα, τα χρώματα.

Απίθανο.

Ευχαριστώ Σιρίλ.

Η Σαμπίν έφτιαξε τις μαντλέν.

Την άλλη φορά εγώ θα φτιάξω μαντλέν και η Σαμπίν κις.

- Πολύ νόστιμες. - Ευχαριστώ.

Συνήθως με φέρνει ο άντρας μου.

Δεν μπορεί, την επόμενη βδομάδα.

Θα σου βρούμε σοφέρ, μην ανησυχείς.

Πολλά λεωφορεία κάνουν στάση εδώ.

Ναι, θα πάρω το λεωφορείο.

Πανεύκολο.

Μην ανησυχείς, μια χαρά είναι.

Εξαρτάται. Δεν είναι πάντα καλά στο λεωφορείο.

Έχω φίλους που σουφρώνουν στα λεωφορεία.

Εσύ είσαι εντάξει.

Θα κάνω εγώ τον οδηγό σου. Θα σε φέρω την άλλη εβδομάδα.

Δεν τον βρήκαν, έτσι δεν πήρα καμία αποζημίωση.

Δεν θα έπαιρνα τα λεφτά του πάντως.

Θα είχα αρνηθεί.

Με τα λεφτά δεν διορθώνεται τίποτα.

Μια δίκη αντίθετα, ναι. Θα 'θελα να τον δω να καταδικάζεται.

Να ξέρεις ότι υποφέρει.

Φυλακισμένος, μακριά απ' τους δικούς του.

Εγώ πίστευα ότι θα μου έκανε καλό, αλλά δεν άλλαξε τίποτα.

Ήμουν-δεν ήμουν εκεί, ήταν το ίδιο.

Ένιωθα σαν άγαλμα. Ένα έπιπλο.

Πώς λέτε όσους κάνουν τους διαβάτες στις ταινίες;

Κομπάρσους.

Κομπάρσος, ναι.

Αυτό.

Λες τα λεφτά δεν λύνουν τίποτα;

Εγώ τράβηξα κουπί για να αποζημιώσω τα θύματα.

Όλη η οικογένεια. Οι αδερφές μου, η γυναίκα μου...

Μας αρρώσταινε.

Τα θύματά μου είχαν μπόλικα.

Δεν τα είχαν ανάγκη.

Ένας μας βάρεσε κιόλας,

με μια κλειδαριά ποδηλάτου για όπλο, έτσι...

Έτσι τι; Αμύνθηκε.

Αν δεν είχε αντεπιτεθεί,

δεν θα τον είχαμε χτυπήσει και δεν θα 'χε πρόβλημα με τα μάτια.

Σίγουρα είναι θύμα για μένα.

Το παρατράβηξα,

αλλά δεν είναι θύμα σαν κι εσάς.

Ισά, άκου τον εαυτό σου.

Κάποιος έχασε ένα μάτι επειδή τον χτύπησες.

Έχεις δοκιμάσει να ζήσεις μ' ένα μάτι;

Καταλαβαίνεις ότι πάσχουμε όλοι ακριβώς το ίδιο;

Ως θύματά σου;

Σωστά. Λες ότι λυπάσαι, αλλά...

δεν συνειδητοποιείς τι έκανες.

- Φυσικά, είμαι ένοχος. - Ναι, αλλά...

Είναι περίπλοκο.

Μπορεί...

Ισά...

Ίσως ξέρετε ότι είστε ένοχος,

αλλά δεν νιώθετε πραγματικά υπεύθυνος.

Σωστά, αυτό ακριβώς.

Ευχαριστώ, Ιβέτ.

Δεν καταλαβαίνω.

Σκέψου το.

Σου κόβει.

Αλήθεια.

Πρέπει να το σκεφτείς.

Όχι, όχι. Όχι!

Όχι!

Άντε, άντε.

Ναι!

Γαμώτο. 7:20!

7:20!. Το κέρατό μου μέσα.

Γαμώτο!

Τι φωνάζεις έτσι;

Πώς σας ήρθε να την αφήσετε μόνη μ' αυτόν τον τύπο;

- Δεν είναι ιδέα μου. - Γιατί να το ξαναζήσει;

Ξέρετε πόσο καιρό της πήρε για να το ξεπεράσει;

Ή πώς ήταν όταν τη γνώρισα;

Μου είπε πως μπορώ να σας τα πω.

Ήταν μια 15χρονη πορνοστάρ.

Έκανε τα πάντα χωρίς να απολαμβάνει τίποτα.

Βλακείες. Δεν έστεκε καλά. Ήταν τρομαχτικό.

Το υπέμεινα γιατί ήμουν ερωτευμένος.

Το πήραμε απ' την αρχή. Αλλά σιγά-σιγά, όπως οι έφηβοι.

Τα κατάφερε γιατί είναι τετραπέρατη.

Πολύ γενναία.

Αλλά και εύθραυστη.

Κύριε...

Δεν ξέρω την Κλοέ τόσο καλά όπως εσείς.

Είναι σαφές, όμως, θέλει να ξαναδεί τον αδερφό της.

Δεν είμαι εδώ για να κρίνω...

αν έχει δίκιο που το θέλει.

Είμαι εδώ για να δημιουργήσω τις κατάλληλες συνθήκες.

Αν θέσω τον εαυτό μου εκτός εξίσωσης,

η επιθυμία για διάλογο παραμένει, χωρίς ασφαλές πλαίσιο.

Θα συναντηθούν και θα πάει άσχημα.

Μεχντί, εμπιστεύομαι τη διαδικασία.

Έχω πίστη, πάνω απ' όλα στην Κλοέ. Δεν είναι πια παιδί.

Θα τα καταφέρει.

Πάνω σ' αυτό δουλεύουμε.

Κι αυτός θα τα καταφέρει, σας το λέω.

Θα τη χειραγωγήσει όπως κι εσείς.

Την εξαπάτησε, την έκανε να πιστεύει ότι αυτό θα πει αδερφός, αγάπη.

Όπως όλοι οι σεξουαλικοί παραβάτες, είναι απατεώνας.

Συγγνώμη.

Κανένα πρόβλημα.

Όλα καλά;

Ναι, άργησα χωρίς λόγο.

Κι εσύ; Καλά;

Καλά, ευχαριστώ.

- Ξέρεις ότι ήρθε ο Μεχντί; - Φυσικά.

- Εντάξει, σε τρόμαξε; - Όχι.

Θες να το συζητήσουμε;

Όχι.

Ανησυχεί, το καταλαβαίνω.

Δικό του πρόβλημα.

Εγώ δεν ανησυχώ.

Συγγνώμη που επιμένω.

Τώρα που ο Μεχντί το ξέρει, ίσως να είναι διαφορετικά για σένα.

Ή να σε αποσταθεροποιήσει στη διαδικασία.

Δεν νομίζω.

Δεν το βλέπω.

Εσύ ξέρεις.

Αν ο Μεχντί σε στηρίζει παρά το ότι ανησυχεί...

Ο Μεχντί;

Αν με στηρίζει!

Και στη ζούγκλα να μ' απαγάγουν, τον Μεχντί φωνάζεις, όχι την αστυνομία.

Το έχω σκεφτεί.

Και έχω κι εγώ...

ερωτήσεις για τον Μπενζαμέν.

Τίποτα σπουδαίο, για κάποιες λεπτομέρειες.

Για τις οποίες ήθελα απάντηση, εδώ και καιρό.

Σύμφωνοι.

Θ' αφιερώσουμε χρόνο για να τις δούμε.

Να του τις δώσετε πριν βρεθούμε.

Γιατί είναι σημαντικό αυτό;

Θα έχει το χρόνο να προετοιμαστεί.

Αν δεν μπορεί να τις απαντήσει,

τι θα κάνεις;

Δεν θα μπορεί ή δεν θα θέλει;

Πώς θα σου φαινόταν;

Δεν θα άλλαζε και πολλά.

Θα θεωρούσα ότι δεν κατάλαβε τίποτα.

Ότι μένει στα ίδια, δεν μπορεί ν' αλλάξει.

Ότι έπρεπε να κάνω όλα αυτά για να το συνειδητοποιήσω.

Ή ίσως αναρωτηθώ τι κάνω εκεί.

Ξανά.

Περιμένοντας κάτι απ' αυτό το κάθαρμα.

Οτιδήποτε μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια της συνάντησης, αν γίνει.

Εκτός από σωματική και λεκτική βία.

Δεν ξέρω τι σημαίνει βίαιο για σένα.

Πρέπει να ορίσουμε μαζί...

τι αρνείσαι, απολύτως, να ακούσεις ή να ζήσεις.

Τα όριά σου, το χειρότερο που θα μπορούσε να σου πει.

Τι δεν έχει δικαίωμα να κάνει.

Σήμερα δεν νιώθω πολύ...

Δεν ξέρω αν μπορώ να συνεχίσω.

Να σας βλέπω μου κάνει καλό.

Αλλά νομίζω πως είναι πολύ αργά.

Έπρεπε να το είχα κάνει νωρίτερα.

Έχω χάσει τόσο πολύ χρόνο αυτά τα εφτά χρόνια.

Σήκωσα τα χέρια.

Άφησα τη σχέση μου με τα παιδιά μου...

να ξεθωριάσει, σχεδόν ανύπαρκτη.

Δεν βλέπω τον εγγονό μου.

Δεν πήγα να δω την αδερφή του,

όταν γεννήθηκε.

Δεν την έχω δει καθόλου.

Ο γιος μου έχει απογοητευθεί.

Θυμώνει, δεν με καταλαβαίνει, αλλά φοβάμαι να περπατήσω μέχρι το σταθμό.

Φοβάμαι στο τρένο.

Φοβάμαι ακόμα και στο αυτοκίνητο.

Και ήμουν δασκάλα οδήγησης.

Δεν σας τα λέω, γιατί τα θεωρώ ασήμαντα.

Γιατί κι εγώ κατάντησα ένα τίποτα.

Σκαρφίζομαι διάφορα.

Έγινα ψεύτρα. Λέω ψέματα σε όλους.

Ότι τα πάω καλά, έχω πολλά να κάνω,

αλλά κλείνομαι σπίτι βλέποντας τηλεόραση.

Μιλάω στον εαυτό μου σαν καμιά τρελή.

Τι να την κάνω τη σύνδεση στο διαδίκτυο...

Χάνω τον χρόνο μου.

Δεν μου απομένει πια χρόνος.

Ανυπομονούσα για τη σύνταξη.

Έλεγα:

«Θα κάνω τόσα πολλά.

»Θα ταξιδέψω.

Ενδιαφέροντα πράγματα σαν τα δικά σας».

Μένω άπραγη.

Καλή για το τίποτα.

Η ζωή μου σταμάτησε, μαράθηκε.

Τώρα είναι πολύ αργά.

Μην στενοχωριέσαι.

Δεν είναι αργά.

Κι εγώ ήθελα σπρώξιμο για να 'ρθω, σε νιώθω.

- Κι εγώ έλεγα γιατί να το κάνω. - Ακριβώς.

- Αλλά δεν είναι αργά. - Όχι.

- Κι εγώ μονολογούσα... - Δεν είσαι ένα τίποτα.

Τόλμησες να γνωρίσεις τρία καθάρματα σαν εμάς.

- Φοβόμουν. - Μεγαλύτερο μπράβο τότε.

Έχει δίκιο. Είσαι πολύ γενναία.

Μπορείτε να επανασυνδεθείτε με τα παιδιά και τα εγγόνια σας.

- Ο γιος σας θα καταλάβει αν του εξηγήσετε. - Σίγουρα.

Υπάρχει ακόμα χρόνος.

Δέκα, 15 χρόνια, τόσες μέρες ακόμα.

- Πολύς καιρός. - Ναι, πολύς.

Ακόμη κι ένας χρόνος είναι πολύς.

Τόσες ώρες, τόσες μέρες.

Άσε που...

μια καλή σύνδεση στο ίντερνετ βοηθάει πάντα.

Γιατί γελάτε;

Δεν σκέφτεσαι κανέναν άλλο σε μια «δουλειά».

- Τους γονείς σου; - Σίγουρα όχι.

Όχι, ξέρεις ότι δεν θα σκοτώσεις κανέναν.

Κοιτάς μόνο τσάντες, χρηματοκιβώτια... Η μάνα μου είχε πεθάνει.

Κι όπως είπα, ο μπαμπάς μου ήταν ένας μπάσταρδος.

Ο πατέρας σου, ναι.

Λες όμως, ότι η μητέρα σου υπέφερε.

Δεν είπες ποτέ:

«Πώς θα βάλω σε τάξη τη ζωή μου για να μην κουρελιάζω τη δική της;»

Πες της για το πρόγραμμα. Θα της κάνει καλό.

Ασχολείστε με την ενδοοικογενειακή βία;

Φυσικά. Έχουμε συνεδρίες για κάθε είδος εγκλήματος.

Και για την παιδική κακοποίηση.

Δεν έχω κακοποιηθεί.

Ξύλο με τη ζώνη, μπουνιές, είναι κι αυτά.

- Ναι. - Ναι, αλλά όχι.

Μα ναι.

Η μητέρα σου δεν το κατήγγειλε ποτέ;

Κάνε αυτό το κάθαρμα να πληρώσει.

Θέλει ο αδερφός να ζητήσει συγγνώμη;

Ναι.

Δεν είναι τόσο απλό.

Θέλει να κάνει κι εκείνη το ίδιο.

Μάλιστα.

Για τη μήνυση, το ότι δεν έκανε οικογένεια.

Θέλει η συγχώρεση να είναι αμοιβαία.

Είναι σημαντικό γι' αυτόν.

Αποκλείεται να το δεχτεί εκείνη.

Δεν είναι έτοιμη για κάτι τέτοιο.

Άρα δεν γίνεται να συναντηθούν.

Όπως συμβαίνει και τις περισσότερες φορές.

Δεν πειράζει.

Άνοιξε ο δίαυλος.

Το ξέρω, αλλά...

Έφτασαν ως εδώ.

Είναι σημαντικό να συναντηθούν.

Όχι με κάθε κόστος.

Είμαστε εδώ γα να βοηθήσουμε στην αποκατάσταση.

Όχι να τους προκαλέσουμε περισσότερο κακό.

Δεν αντέχουμε λάθη. Ούτε πισωγύρισμα.

Εάν το θύμα ξαναγίνει θύμα,

τέλος. Αντίο αποκαταστατική δικαιοσύνη στη Γαλλία.

Τι στο καλό λες;

Η διάσωση της αποκαταστατικής δικαιοσύνης δεν είναι πρόβλημα μου.

Στην παραμικρή αμφιβολία μου ότι η Κλοέ θα πληγωθεί,

η συνάντηση σαφώς και δεν θα γίνει.

Αλλά πρέπει να συνεχίσει...

η αποκατάστασή της εξαρτάται από αυτό, είμαι σίγουρη.

Το ίδιο και για εκείνον.

Κοίτα...

Δικάστηκε, καταδικάστηκε, έκανε 3 χρόνια, υπέφερε το μαρτύριο...

κι ακόμα δεν έχει καταλάβει τι έκανε.

Και σύντομα θα γίνει πατέρας.

Ίσως η Κλοέ τον κάνει να παραδεχτεί ότι είναι κακοποιός και να το ξεπεράσει.

Η φυλακή βρομάει, δεν κάνω πλάκα, κλεισούρα.

Αλλά σοβαρά, έχεις φαΐ, στέγη.

Κάνετε δραστηριότητες.

Αναρωτιέμαι τι να σκέφτονται οι άστεγοι.

Απλά επιτεθείτε σε κάποιον.

Έτσι θα είστε στα ζεστά, θα 'χετε ένα κεραμίδι, τηλεόραση,

ψυχιάτρους, κοινωνικούς λειτουργούς, μαθήματα γιόγκα.

Δεν το καταλαβαίνουμε.

Καταλαβαίνω τι λες.

Δεν μπορώ να σ' το εξηγήσω...

Αλλά δεν είναι έτσι.

Σπάγαμε πλάκα, στο λοκντάουν.

Στις ειδήσεις έλεγαν γι' ανθρώπους που τρελάθηκαν μετά από μια βδομάδα.

Ο κόσμος λέει πως πέντε χρόνια δεν είναι τίποτα.

«Έφαγε δέκα χρόνια. Δεν είναι τίποτα».

Κανένα θέμα...

Πληρώνουμε.

Υποφέρουμε.

Πίσω απ' τα κάγκελα.

Δεν έχουμε δικαιώματα.

Τι μυρίζει;

Μου άνοιξε την όρεξη.

Συνταγές απ' τις Αντίλλες. Κροκέτες, σαμόσες...

Σοβαρά. Τα λατρεύω.

Ορίστε, δοκίμασε.

Φίλος απ' την ομάδα μου.

Σαμόσες...

Μισέλ;

Και οι κροκέτες...

Νόστιμα. Είναι τρέλα.

Ναι ωραία. Ακόμα και χλιαρά, νόστιμα.

Κροκέτες;

Πάρε.

- Μην φάτε πολύ. - Ορίστε.

Η Μαρτίν ετοίμασε πολλά.

Έχω και παντς ρούμι.

Τζίντζερ και κουρκουμάς;

Θες να δοκιμάσεις;

Δυνατό.

- Αυτό τι είναι; - Ανανάς.

Με το μαλακό.

Γιατρικό.

Θα είμαι ξεκάθαρη.

Έχουμε μιλήσει εννιά φορές, τους τελευταίους οκτώ μήνες.

Διαπιστώνω ότι οι προσδοκίες των δυο σας δεν συντονίζονται καθόλου.

Αν φέρω σε άμεση επαφή άτομα με διαφορετικές προσδοκίες,

μπορεί να τα θέσω σε κίνδυνο.

Ο ρόλος μου είναι να διασφαλίζω την ασφάλειά σας.

Προς το παρόν,

δεν νομίζω ότι μπορώ να εγγυηθώ την ασφάλειά σου.

Μπορείς να μου πεις κάτι παραπάνω;

Ωχ, μιλάω σαν εσένα.

Τι εννοείς...

Τι σημαίνει «οι προσδοκίες δεν...»;

Έχεις συγκεκριμένες προσδοκίες,

για τις οποίες δουλέψαμε μαζί.

Ο κύριος Ντελάρμ επίσης.

Το πρόγραμμα ενδέχεται να μην μπορεί να τις ικανοποιήσει.

Γιατί;

Θα προσπαθήσει να απαντήσει στις ερωτήσεις σου,

αλλά όχι πριν τη συνάντηση.

Τι σημαίνει αυτό;

Θα προτιμούσε να τον ρωτήσεις κατά πρόσωπο.

Ώστε οι απαντήσεις του να είναι αυθόρμητες. Για το καλό σου, λέει.

Όχι.

Δεν του αρέσει που βάζω εγώ τους κανόνες.

Αν δεν έδινα τις ερωτήσεις μου, θα τις ζητούσε.

Θέλει να 'χει αυτός το πάνω χέρι.

Ή ίσως ψάχνει μια έξοδο κινδύνου.

Να μπορεί να πει «Όχι, δεν ξέρω. Δεν θυμάμαι πια».

Καλά, δεν με νοιάζει. Θα τον ρωτήσω απευθείας.

Νομίζω ότι θα μου απαντήσει.

Τις ξέρω ήδη τις απαντήσεις του, θέλω να τις ακούσω από το στόμα του.

- Κι αν δεν απαντά; - Ας είναι.

Είμαι προετοιμασμένη. Το συζητήσαμε.

Τι άλλο;

Πρέπει να σκεφτούμε μαζί την έννοια της συγχώρεσης.

Της συγχώρεσης;

Θα μου ζητήσει να τον συγχωρέσω;

Τι θα έκανες τότε;

Ας δοκιμάσει. Θα δούμε.

Να τον συγχωρέσω για τι;

Ακόμα κι αν παραδεχτεί τι έκανε, ότι ήξερε τι έκανε,

δεν ξέρω αν θέλω να τον συγχωρέσω.

- Πρέπει να αναρωτηθείς. - Εντάξει.

Να σκεφτείς γενικά το θέμα της συγχώρεσης.

Να του ζητάς συγγνώμη.

Να απαιτείς τη συγγνώμη του.

Θέλει να του ζητήσω συγγνώμη;

Αυτό είναι;

Θέλει εγώ να του ζητήσω συγγνώμη;

Εσύ τι νομίζεις;

Το καταλαβαίνεις; Τι έχεις να πεις;

Τον βλέπεις τόσους μήνες και ζητάει κάτι τέτοιο;

Τι κάνεις;

Δεν τον προετοιμάζεις. Μόνο εγώ.

Δουλεύω σαν το σκυλί μήνες, ετοιμάζω το φάκελο,

ξύπνησα όλα τα φαντάσματα. Δεν θα του ζητήσω ποτέ συγγνώμη.

Είναι τρελός. Του το είπες;

Έχεις δίκιο. Θα προετοιμάσω τον αδερφό σου...

για το ενδεχόμενο να μην το κάνεις.

Αλλά ακόμα κι αν αρνηθείς,

μπορείς να το αντέξεις;

Μπορείς να ανταπεξέλθεις,

όταν θα σου ζητήσει να του πεις συγγνώμη;

Δεν χρειάζεται να απαντήσεις τώρα.

Με την ησυχία σου.

Ναι, ξέρω τι θα πεις.

Να το σκεφτώ, να μιλήσω με τη θεραπεύτριά μου...

Είναι πολύ σημαντικό Κλοέ.

Ναι.

Καταλαβαίνω απολύτως τους κανόνες.

Μερικές φορές μ' αρρωσταίνει που μας προστατεύεις εξίσου.

Καταλαβαίνω.

Τι είν' αυτό;

Άντε στο διάολο.

Γαμώτο.

- Γεια σας. - Επιτέλους.

- Καλά; - Εσύ;

Γεια, πώς πάει;

Σαμπίν, πώς είσαι;

Γεια, είσαι καλά;

Συγγνώμη.

- Μας τρόμαξες. - Χάθηκα.

Όλα καλά;

Χαίρομαι που σε βλέπω.

Πήρα τ' αμάξι.

Όλα έχουν αλλάξει.

Νέοι δρόμοι, νέες έξοδοι.

Χάθηκα.

Όταν βγήκα, η αδερφή μου είπε:

«Δεν θα γυρίσεις στην παλιά γειτονιά σου».

Μένω μαζί της λοιπόν, αλλά είναι 30 χλμ.

Βγήκες κι έτρεξες να γυρίσεις; Πας καλά;

Μήπως σκέφτηκαν οι φύλακες ότι ήρθες για «δουλειά»;

- Δεν μ' άφηναν να μπω. - Κόφ' το.

Φοβηθήκαμε ότι ο Γκρεγκουάρ θα 'ρχόταν να σε βρει,

για να στις βρέξει.

- Εννοείς τη μεγαλύτερη αδερφή σου; - Ναι

Την έπαιρνα ανάμεσα στις συναντήσεις. Ήρθε να με δει.

Δεν είχαμε ιδωθεί... μπορεί κι εφτά χρόνια.

- Εσύ της τηλεφώνησες; - Ναι.

Της είπα ότι συναντιόμουν με θύματα. Και πως μία μου τη θύμιζε πολύ.

Εγώ;

Ναι, εντελώς.

Ήθελα να της πω, πως κατάλαβα, γιατί δεν ήθελε να με βλέπει.

Και τώρα κατάλαβα όσα μου έλεγε πριν δέκα χρόνια.

Εδώ τα κατάλαβα.

Τάμπουλα ράζα δηλαδή;

Τάμπουλα τι;

- Τι είναι; - Μην ρωτάς εμένα.

Ό,τι έγινε έγινε. Συμφιλιωθήκατε.

- Τα ξαναβρήκατε. - Σίγουρα.

Περασμένα-ξεχασμένα.

Μια χαρά.

Είπα στον δικηγόρο μου ότι δεν ήμουν εγώ.

Ήθελε να ξέρει. Είπα «Όχι, δεν ήμουν εγώ».

Αλλά την ώρα της ληστείας, χωρίς να ξέρω,

ένας πελάτης άρχισε να παίρνει βίντεο.

Δεν φαινόταν τίποτα, αλλά άκουγες τη φωνή μου.

Ο δικηγόρος είπε: «Πες μου αν είσαι εσύ.

»Αν δεν είσαι, θα ζητήσω ανάλυση από ειδικό,

»για να το αποδείξουμε.

Αλλά αν είσαι, δεν θα ζητήσω».

Έλεγα συνέχεια «Όχι, δεν είμαι εγώ».

Ζήτησε ανάλυση φωνής και φυσικά...

ήμουν εγώ.

Είσαι τρελός.

- Χάλια. - Γιατί δεν ομολόγησες;

Δεν το περίμενα.

Ο δικηγόρος είπε, «Ήταν ανοησία σου.

Τώρα μπλέξαμε».

Δεν καταλαβαίνεις τη βάση των δικηγόρων.

Όχι, βασικά σκέφτηκα:

αν νομίζει ότι είμαι αθώος, θα με υπερασπιστεί καλύτερα.

Ναι, δεν το κατάλαβες.

Έχω κάνει πολλές τέτοιες βλακείες.

Εγκληματίας απ' τα πανέρια.

Πρέπει να σταματήσω.

- Θα τα καταφέρεις; - Ναι.

Για τη γυναίκα και τον γιο μου.

Η γυναίκα μου είναι βράχος. Δουλεύει, μου στέλνει λεφτά...

Χύνει ιδρώτα για μένα.

Της το χρωστάω.

Εσύ, Νασίμ;

Δεν θα μπορούσα να το ξανακάνω.

Θα έβλεπα τα πρόσωπά όλων σας.

Κι απολαμβάνω το έξω.

Τέσσερις μέρες μόνο, αλλά κιόλας...

Τι θα κάνεις;

Έκανα μαθήματα στη φυλακή,

στην εφοδιαστική αλυσίδα.

Έχω συνέντευξη για δουλειά την άλλη βδομάδα.

- Να πάνε όλα καλά. - Ευχαριστώ.

Κι εσύ;

Εγώ;

Θα μπορούσα να το ξανακάνω.

Τίμια.

Ένας πρώην κατάδικος δύσκολα βρίσκει δουλειά.

Συγγνώμη, Νασίμ.

Το έχω ζήσει και ξέρω.

Έξω είναι σκληρά, να είναι όλα στην ώρα τους, περίπλοκα.

Συμπληρώστε στοιχεία, υποβάλετε αιτήσεις...

Δεν κάνω για τέτοια.

Με ξέρω, χάνω την υπομονή μου.

- Είμαι ήρεμος εδώ, αλλά καμιά φορά... - Αυτό με τρομάζει.

Άρα, αν μας ξαναληστέψουν μπορεί να είσαι κι εσύ;

Όχι, δεν θα έκλεβα εσάς.

Γιατί όχι;

Δεν θα σας έβαζα στόχο.

- Γιατί; - Γνωριζόμαστε.

Και λοιπόν;

Λοιπόν τίποτα. Αυτό είναι όλο.

Για τι πράγμα μιλάς;

Σε δυσκολεύουν οι αιτήσεις και τα ραντεβού;

Η ζωή εδώ μέσα είναι δύσκολη. Δεν καταλαβαίνω.

Η αυλή χάλια, τα βρόμικα κρεβάτια, αυτά είναι δύσκολα.

Τι είν' αυτά που λες;

Να σου φτιάξω εγώ τις αιτήσεις. Σιγά το πράμα.

Το εννοώ. Πάρε με και θα σε βοηθήσω.

Κι αν ξαναμπείς, τότε θα σου δείξω εγώ.

Η Σαμπίν το έφτιαξε αυτό.

Παράτησα νωρίς το σχολείο.

Κι εγώ, δεν σπούδασα κάτι.

Εσύ ζωγράφισες το σμάιλι;

Όχι.

Να του ράψω τα κουμπιά, αν θέλεις.

- Αλήθεια; - Έφερα τα ραφτικά μου.

Μια χαρά.

Για την τσέπη.

Αυτό είναι κοντά.

- Ή αυτό; - Πολύ ανοιχτό.

Ναι, είναι ωραίο, αλλά πολύ ανοιχτό.

Σ' ευχαριστώ, το εκτιμώ. Είναι το αγαπημένο μου πουκάμισο.

Θα το κάνω την ώρα της συνάντησης.

Σού έφερα ένα για να αλλάξεις.

Πήγα και τ' αγόρασα.

- Ευχαριστώ. - Βγήκες έξω;

Ναι, χθες.

Είχε λιακάδα.

Καλή επιτυχία! Είμαστε μαζί σου!

Απ' τον Μισέλ.

- Τι λέει; - Καλή επιτυχία.

Μπορείς να κάτσεις εδώ.

Είστε εντάξει;

Κάτι να πιείτε;

Καλώς ήρθατε και οι δύο.

Αν χρειάζεστε διάλειμμα,

μη διστάσετε να το πείτε.

Εντάξει.

Συμφωνήσαμε να μιλήσει πρώτη η κυρία Ντελάρμ.

Κλοέ, παρακαλώ.

Ζούμε και οι δύο εδώ, αλλά δεν θέλω να βλεπόμαστε.

Να πέφτουμε ο ένας πάνω στον άλλον.

Θέλω να συμφωνήσουμε κάποια πράγματα...

και να τα τηρήσουμε.

Να μας δεσμεύουν.

Θες να πηγαίνεις στον τάφο της μαμάς;

Ναι.

Ποια μέρα;

Τα Σαββατοκύριακα.

Το Σαββατοκύριακο, εντάξει.

Δεν πάω ποτέ το Σαββατοκύριακο.

Μόνο καθημερινές. Και δεν θα πας ποτέ καθημερινή, εντάξει;

Εντάξει.

Πας σινεμά;

Στο μούλτιπλεξ.

Παρασκευή ή Σάββατο.

Εντάξει, δεν πάω ποτέ Παρασκευή ή Σάββατο.

Ή Κυριακή, αν προτιμάς.

Εντάξει.

Στο σινεμά στο κέντρο; Θες να πηγαίνεις;

Δεν ξέρω.

Θέλετε να το σημειώσω αυτό;

Ναι, παρακαλώ.

- Στο κολυμβητήριο πας; - Όχι.

Σου αφήνω Σάββατο ή τη Δευτέρα, αν θες.

Δεν πάω ποτέ σε εστιατόρια στο εμπορικό κέντρο.

Για το κέντρο ας πούμε μέρα-παραμέρα.

Τρίτη, Πέμπτη, Σάββατο.

- Σε βολεύει; - Καλά.

Μοιάζεις της μαμάς.

Όμορφη.

Θέτω τις ερωτήσεις μου τώρα.

Ξεβίδωσες τον σύρτη του μπάνιου, στην οδό Μερλάν;

Εσύ ήσουν;

Ναι.

Χτύπησες την Πιλού;

Ναι.

Εσύ χάλασες τα χαρτόνια μου;

Τη χάρτινη καλύβα στο δωμάτιό μου.

Ναι.

Θυμάσαι την πρώτη φορά που έφτιαξες βάφλες,

στην οδό Μερλάν, μετά τα Χριστούγεννα;

Στην κουζίνα, μιλούσες με τη μαμά. Το πρωί.

Είχε σπάσει τον καρπό της, πέφτοντας, λίγο πριν.

Με το που μπήκα, σταματήσατε να μιλάτε.

Σου είπε κάτι για μένα;

Προσπάθησε η μαμά να σου πει «σταμάτα»;

- Ναι; - Ναι.

Υπήρξαν άλλα θύματα;

Όχι.

- Ούτε η Ελοΐζ; - Όχι, τ' ορκίζομαι.

Τότε γιατί εγώ;

Δεν ξέρω.

Δεν ξέρω. Έγινε.

Μπενζαμέν...

Δεν ήξερες πως δεν το ήθελα;

Σ' ευχαριστώ που απάντησες στις ερωτήσεις μου.

Αν συναντηθούμε κάπου,

στο δρόμο ή στο μάρκετ, αμφιβάλλω αν θα πω γεια.

Να προτιμούσα να κάνεις το ίδιο.

Κλοέ;

Αν πιστεύεις...

ότι οι ερωτήσεις σου απαντήθηκαν...

Μπενζαμέν;

Θα ήθελες να θέσεις ερωτήσεις τώρα;

Όχι, εντάξει.

Είσαι σίγουρος;

Μπορώ να σε βοηθήσω να θυμηθείς ή να διατυπώσεις τα αιτήματά σου;

Όχι.

Ας κάνουμε ένα διάλειμμα,

και συνεχίζουμε μετά.

Αν θέλεις να βάλεις τις ιδέες σου σε σειρά.

Όχι, δεν είναι απαραίτητο.

Δεν θα ρωτήσεις τίποτα;

Κανένα αίτημα;

Όχι.

Θέλω να σας ευχαριστήσω και τους δύο...

για την εμπιστοσύνη σας σ' όλη αυτή τη διαδικασία.

Ευχαριστώ.

Εγώ σ' ευχαριστώ.

Κλοέ.

Δεν είμαι πια θυμωμένος μαζί σου.

Καλή δύναμη.

Είμαι ΣΕΑΝ, όπως κάποιοι από εσάς εδώ, σήμερα.

Ξέρω πώς είναι να νιώθεις μόνος...

καμιά φορά άχρηστος, ανήμπορος,

στη δουλειά μας, ακόμα κι όταν βάζουμε τα δυνατά μας.

Υπάρχουν στιγμές που λες πως ό,τι κι αν κάνεις δεν αρκεί.

Καταλαβαίνω λοιπόν τι σας φέρνει εδώ.

Αλλά δεν θα σας πω ψέματα, η αποκαταστατική δικαιοσύνη είναι πολεμική τέχνη.

Είναι όλα όσα απεχθάνεται η εποχή μας.

Και εδώ ολοκληρώνεται...

η πέμπτη συνάντησή μας.

Ευχαριστώ και πάλι.

Απαιτεί πολύ χρόνο.

Πολλούς ανθρώπους. Είναι αβέβαιη.

Δεν είναι για όλους.

Δεν μπορείς πάντα να πεις πόσο συχνά ή πόσο θα πάρει.

Αλλά μετά την πρώτη σας διαδικασία,

αν πείτε στους συναδέρφους, στους δικούς σας,

ότι στο τέλος των συναντήσεων...

τα θύματα έβγαζαν σέλφις με τους κρατούμενους,

κάποιοι...

θα σας πουν αφελείς.

Άλλοι θα σας πουν πως αυτό που κάνετε είναι μαγικό.

Αλλά εσείς θα ξέρετε πως ό,τι κάνατε δεν ήταν μαγεία.

Ήταν απλώς η δουλειά σας.

Ζουντίτ,

σου γράφω για να σε ευχαριστήσω.

Και να σου πω ότι είμαι καλά.

Ένιωθα πόνο κι είχα πολύ θυμό...

τους μήνες πριν από τη συνάντηση.

Μίσος επίσης.

Έκλεισα αυτό το κεφάλαιο.

Έπρεπε να τον διαχωρίσω από τους άλλους.

Από τους άλλους άντρες.

Έπεσα πάνω στον λύκο,

κι ήταν ο αδερφός μου.

Αλλά επιβίωσα.

Και δεν θα με στοιχειώνει στην υπόλοιπη ζωή μου.

Τελικά, όταν θα κοιτάζω πίσω,

θα μπορώ να πω ότι συνέβη και ήταν φριχτό,

αλλά όχι χειρότερο απ' τον θάνατο του πατέρα μου που θα 'ρθει κάποτε...

ή την πιθανή απώλεια κάποιου φίλου από καρκίνο.

Χαίρομαι που κατάφερα να τον μισήσω.

Τώρα, νιώθω έτοιμη να αγαπήσω.

Απόδοση/Προσαρμογή Chrisskg Pour Marie et Claire, novembre 2023.

Για την Αποκαταστατική Δικαιοσύνη έγκυρη πληροφόρηση μπορεί να αντληθεί

από τη διεύθυνση: https://www.justice.fr/themes/justice-restaurative

(Γαλλικό Υπουργείο Δικαιοσύνης)

και: https://restorativejustice.org.uk/what-restorative-justice (Συμβούλιο Αποκαταστατικής Δικαιοσύνης, Ηνωμένο Βασίλειο)

Στη μνήμη της Ζουντίτ Σιμπονί