Original subtitles

Αμήν.

Φάε λίγα δημητριακά.

Πιάσε λίγο ψωμί, μπαμπά.

Δεν έχει μπανάνα σήμερα;

Πιάσε λίγο το γάλα, σε παρακαλώ, Αλφρέντο.

Μπράβο, Αννίτα! Πάλι έριξες το γάλα.

Δεν πειράζει.

’νοιξε το στάμα σου έτσι...

Έστερ, πάω στο γκαράζ τώρα

να φορτώσω τον στρόφαλο στο τρακτέρ.

Ναι, Γιόχαν. Και εμείς θα βγούμε, τώρα.

Εντάξει, ας ξεκινήσουμε όλοι μαζί.

Δώστε μου τα πιάτα, παιδιά.

Βοηθήστε με να μαζέψω το τραπέζι.

Μην αφήσετε τίποτα στο πιάτο σας, Ντάνι και Αννίτα.

Σε ευχαριστώ, Σάρα.

Ελάτε παιδιά, πρέπει να φύγουμε.

Ελάτε, παιδιά.

Πάμε, Τζακ!

- Που είναι το καπέλο μου; - Εδώ.

Πάμε, παιδιά.

Σάρα, προχώρα μπροστά με τα παιδιά.

Μείνε για λίγο μόνος σου, Γιόχαν.

Σε αγαπάω, Έστερ.

Το ξέρω, Γιόχαν.

Κι εγώ σε αγαπώ.

Ρέμπαρτ!

Ρέμπαρτ!

Είσαι καλό σκυλάκι...

Καλό σκυλί...

Ζαχαρία!

Περίμενε, φτιάχνει μια μηχανή!

Ζαχαρία!

Περίμενε, Γιόχαν, γαμώτο!

Βιάζεσαι;

Ναι, ρε φίλε, βιάζομαι...

Εντάξει, Χουανίτο, η μαλακία σου αυτός ο στρόφαλος είναι έτοιμος.

- Κράτα, μην το αφήσεις να πέσει. - Είναι πολύ βαρύ.

Πρόσεχε το χέρι σου!

Δεν θέλω να πάθει τίποτα.

Ένα...

Δύο...

Τρία!

Τι ήθελε ο τύπος στο τηλέφωνο;

Θέλει να του φτιάξουμε την μηχανή.

- Γιατί, τι έχει; - Είναι εντελώς σπασμένη.

Πρέπει να τα αλλάξουμε όλα.

Τα πιστόνια, τις αναρτήσεις,

τον ιμάντα, τον άξονα, και

να ξανακάνουμε τις βαλβίδες,

το καρμπιρατέρ θέλει καινούρια μπουζί...

Έχουν στραβώσει;

Πρέπει αν τα αλλάξουμε, όπως και να' χει.

Έχουν όλα διασταλεί.

Και τα σωληνάκια δεν λειτουργούν.

Πρέπει να της κάνουμε ένα γενικό καθαρισμό.

Ο τύπος στο τηλέφωνο θέλει μια εξάτμιση πλουτωνίου. Μπορούμε να βρούμε;

Ναι, αμέσως. Πιάστε δουλειά! Και γρήγορα!

’ντε, πάμε!

Ότι δεν προλάβουμε σήμερα, το κάνουμε αύριο.

Νόμιζα ότι έπαψες να την βλέπεις.

Κι εγώ.

Αλλά τα χρόνια περνάνε, και πριν το καταλάβεις...

Και ο πόνος δεν περνάει.

Νιώθεις κάτι πολύ δυνατό. Βρήκες την γυναίκα της ζωής σου.

Πολλοί λίγοι ξέρουν τι είναι αυτό. Πρέπει να το προχωρήσεις.

Η γυναίκα μου θα πονέσει πολύ... Το ξέρεις πόσο τον αγαπώ.

Κα μόνο που το συζητάω είναι σαν να μου ρίχνουν μολύβι στα σωθικά μου.

Αν αυτό είναι το πεπρωμένο σου, θα πρέπει αν δείξεις θάρρος.

Ο θαρραλέος φτιάχνει το πεπρωμένο του με ότι έχει.

Συν του ότι, έχω μια γυναίκα και μια οικογένεια...

Την γυναίκα μου την λένε Έστερ, Ζαχαρία.

Εσύ πρέπει αν αποφασίσεις,

αλλά πρόσεχε μην προδώσεις τον εαυτό σου.

Είναι αλήθεια ότι η Μαριάν είναι πιο καλή γυναίκα για μένα.

Τουλάχιστον αυτό νιώθω.

Και αυτή η αίσθηση ίσως στηρίζεται σε κάτι ιερό,

ακόμα και αν δεν το καταλαβαίνουμε.

Δώσε ένταση!

- Το γουρούνι έχει όρεξη σήμερα, ε; - Ναι!

’σε με να σε βοηθήσω.

Μπορείς να πέσεις στο νερό τώρα.

Έλα, Όντγκε!

Το νερό είναι ζεστό.

Λίγο κρύο.

Αλφρέντο, στείλε μου ένα από τα παιδιά να το πλύνω!

Πήγαινε εσύ, Αννίτα.

Ώρα για πλύσιμο!

- Τώρα αμέσως; - Ναι, τώρα.

Στηρίξου στα πόδια μου.

Σε κρατάω.

Έλα Αννίτα, έλα να ξεπλύνουμε το σαπούνι από πάνω του!

Έλα και βοήθησέ με.

Περίμενε μισό λεπτό.

Και εσύ βοήθησέ με.

- Φτάνει! - Φτάνει;

Ναι.

Περίμενε, έχει κι άλλο.

Έλα, η σαπουνάδα έφυγε.

Έχω νερό στην μύτη μου.

- Έλα εδώ! Μπες μέσα στο νερό. - Όχι.

Θέλω αν βγω έξω.

- Περίμενε. - Όχι, βγαίνω.

Τι λαπάς!

Πιο απαλά, μαμά!

- Μπαμπά, μπορώ να πάω να δω τον Κορνέλιο; - Ναι, αλλά μην τον ξυπνήσεις, Αννίτα.

Πάντα ήσουν πολύ καλή να φτιάχνεις σαπουνάδα, Έστερ.

Τέρμα, Όντγκε, πέσε μέσα στο νερό.

Έλα, Έστερ,

πάμε να κολυμπήσουμε.

Πρόσεχε.

Κάποιος ήρθε.

Πάω να δω.

- Γεια σου, μαμά. - Καλημέρα, γιέ μου.

- Θέλω να μιλήσω στον μπαμπά. - Πήγαινε, αρμέγει τις αγελάδες.

Ευχαριστώ, τα λέμε σε λίγο.

Ωραία μέρα.

Ωραία μέρα, Γιόχαν.

Θέλω να σου μιλήσω.

Τόσο νωρίς;

Ερωτεύθηκα μια άλλη γυναίκα.

Αστειεύεσαι, Γιόχαν.

Πάμε έξω.

Έλα, πάμε να δούμε το χιόνι.

Η σπορά θα καθυστερήσει φέτος.

Σε λίγο θα είναι δύο χρόνια.

Το ξέρει η Έστερ;

Τις είπα τα πάντα από την αρχή.

Δεν θέλω η μητέρα...

Δεν θέλω η μητέρα να το μάθει.

Μην ανησυχείς. Αυτό είναι μεταξύ μας.

Πάμε μέσα στο σπίτι, Γιόχαν. Θα στείλω την μητέρα σου έξω να κάνει κάτι.

Ναι, μπαμπά.

Αυτό που σου συνέβει είναι έργο του εχθρού, Γιόχαν.

Μίλα μου σαν πατέρας, όχι σαν ιεροκήρυκας.

Είμαι και τα δύο, Γιόχαν.

Εγώ νομίζω ότι είναι έργο Θεού.

Μπαμπά, αν αυτό είναι έργο Διαβόλου,

λυπάμαι τον εαυτό μου, ειλικρινά.

Αλλά τώρα πρέπει αν μάθω πια γυναίκα πρέπει αν αγαπήσω.

Βοήθησέ με, αν μπορείς.

Το μόνο που μπορώ να σου πω είναι αυτό που πέρασα εγώ...

Και δεν το είπα ποτέ σε κανένα.

Μετά την γέννησή σου, ένιωσα κάτι που δεν είχα ξανανιώσει για μια άλλη γυναίκα.

Ήμουν έτοιμος αν αφήσω την οικογένειά μου.

Αλλά πριν το κάνω, πίεσα τον εαυτό μου να μην την ξαναδώ.

Σύντομα, κατάλαβα ότι όλη αυτή η αναστάτωση ήταν για μένα.

Εγώ χρειαζόμουν να την νιώσω.

Υποφέρεις, γιατί νομίζεις ότι ο πόνος του να την χάσεις δεν θα φύγει ποτέ...

Αλλά θα φύγει, γιέ μου.

Αυτό είναι αλήθεια, μπαμπά.

Αλλά όταν συγκρίνω τις δύο γυναίκες,

δεν αναρωτιέμαι τι αισθάνομαι για την Έστερ τώρα. Την σκέφτομαι όταν την συναντώ...

Τότε αντιλαμβάνομαι ότι θα προτιμούσα την καινούρια γυναίκα.

Απλά έκανα ένα λάθος με την Έστερ, και τώρα πρέπει αν το διορθώσω.

Η Έστερ είναι η γυναίκα σου.

Σε αγαπάει όπως η μητέρα σου αγαπά εμένα, και ξέρω πόσο την αγαπάς κι εσύ.

Αγαπάς την καινούρια γυναίκα. Είναι ανεξήγητο αλλά το καταλαβαίνω.

Δεν θα ήθελα να είμαι στην θέση σου, Γιόχαν, αλλά κατά κάποιο τρόπο σε ζηλεύω.

Δεν μπορώ να σου πω τι να κάνεις,

αλλά ξέρω ότι αν δεν κάνεις κάτι σύντομα, θα χάσεις και τις δύο.

Ναι, μπαμπά.

Η μητέρα σου και εγώ θα σε στηρίξουμε.

- Γεια. - Γεια σου, Σάρα.

- Ευχαριστώ, μαμά. - Παρακαλώ, Γιόχαν.

Αντίο, μπαμπά.

Αντίο, Γιόχαν.

Γεια σου, Γιόχαν. - Γεια. Τι έχουμε για φαί;

- Τάκος. Ναι. - Τάκος! Πάλι Τάκος;

Λοιπόν, είχαμε μια καλή σοδιά καλαμπόκι. Τίποτα δεν μου αρέσει πιο πολύ.

- Πεινάω! - Ας πούμε προσευχή.

Αμήν.

- Για να δω ποιος είναι. - Εντάξει, Γιόχαν.

Ήταν εκ μέρους της Μαριάν.

Πρέπει αν πάω στην επιχείρησή της να της πάω δύο επείγουσες παραγγελίες.

Τότε μπορείς να πας τα παιδιά στον οδοντίατρο στο Μπλομέναου.

- Εκεί δεν είναι που μένει ο θείος Αβραάμ; - Ναι, Αλφρέντο.

Φέτος μόνο αυτά τα δύο είναι, Γιόχαν.

- Αλήθεια; - Ναι, αλήθεια, Γιόχαν.

Τότε θα τα πάω, Έστερ.

- Έφερα αυτά που μου ζήτησες, Μαριάν. - Καλώς, Γιόχαν.

Μπαμπά, θα μου αγοράσεις δύο από αυτές τις καραμέλες;

Πάμε στο γραφείο μου να ετοιμάσουμε το τιμολόγιο;

- Θέλω ο μπαμπάς να μου αγοράσει λίγα από αυτά τα γλυκά. - Κι εγώ.

- Συγνώμη. - Παρακαλώ.

Νομίζω ότι είναι καλή ιδέα, Μαριάν.

- Με συγχωρείτε. - Παρακαλώ.

Ξάπλωσε.

Νιώθω την καρδιά σου.

Αυτή ήταν η τελευταία φορά, Γιόχαν.

Η ειρήνη είναι πιο δυνατή από την αγάπη.

Φτωχή Έστερ.

’σε με αν σηκωθώ.

Είσαι έτοιμη;

Φοβάμαι, ότι θα πονέσουμε πολύ περισσότερο,

αλλά μετά θα

έλθει ειρήνη,

και μετά, μια ευτυχία που δεν έχουμε ξανανιώσει.

Αυτή είναι η πιο θλιμμένη περίοδο της ζωής μου, Γιόχαν,

αλλά και η καλύτερη.

Δεν μετανιώνω για τίποτα.

Είμαστε πολύ τυχεροί, αγάπη μου.

Ούτε εγώ.

Μυρίζω σεξ.

Τι είναι αυτό εκεί στο πάτωμα;

Ένα φύλλο.

- Από κέδρο; - Ναι, από κόκκινο κέδρο.

Δεν έπρεπε να αφήσουμε τα παιδιά με τον χοντρό.

Ο χοντρός είναι καλός άνθρωπος.

Εξάλλου, είναι στο εστιατόριο και έχει και άλλο κόσμο.

Καλύτερα να κατέβω κάτω, τώρα.

Είσαι ο καλύτερος άνθρωπος που γνώρισα.

Δεν ξέρω πως θα ζήσω χωρίς εσένα.

Που είναι τα παιδιά μου;

Είναι με τον Μπόμπυ στο φορτηγάκι.

Γεια σου μπαμπά, έλα να δεις τηλεόραση μαζί μας.

Ελάτε, κάντε χώρο για τον μπαμπά.

Αλφρέντο, δώσε μου μία μπανάνα.

Σάρα, να προσέχεις τα παιδιά.

Και εσείς παιδιά, να ακούτε την αδελφή σας όσο θα λείπουμε.

Ναι, μαμά.

Και μην ξεχάσετε την προσευχή σας.

- Έτσι Τζακ; - Ναι, μπαμπά.

Μπαμπά...

Πρέπει αν φτιάξουμε την διαρροή στον αχυρώνα.

Θα το κάνουμε αύριο, όταν θα επιστρέψουμε εγώ και η μαμά, Αλφρέντο.

Θα έχετε όλη την μέρα να παίξετε με ότι θέλετε.

Θα είμαστε καλά παιδιά, μπαμπά.

Σε αγαπώ, μπαμπά. Κι εσένα μαμά.

Ποιος να είναι;

Πήγαινε να δεις, Αλφρέντο.

Μπαμπά, για σένα είναι.

- Τελειώσατε το πρωινό σας, Κορνέλιο; - Όχι.

Πάμε εκεί. Στο δωμάτιο.

Στο δωμάτιο.

Ποιος ήρθε στο σπίτι, Γιόχαν;

Δεν ξέρω. Ένας ξένος.

Ήταν εκ μέρους της Μαριάν. Θέλει αν με δει.

Καταραμένη πόρνη!

Και για εκείνη δεν είναι εύκολο, Έστερ.

Τι τρέχει, Γιόχαν;

Την ξανάδα.

Προσπάθησα με όλη μου την δύναμη

αλλά απέτυχα.

Καημένη Μαριάν.

Θυμάσαι που μας άρεσε να ταξιδεύουμε έτσι;

Δεν σταματούσαμε να τραγουδάμε.

Ήμαστε συνεχώς χαρούμενοι.

Ή απλά μέναμε σιωπηλοί,

ή με έπαιρνε ο ύπνος.

όπως και να ήταν, και μόνο που ήμουν δίπλα σου

ένιωθα ότι ήμουν ζωντανή. Ήμουν μέρος του κόσμου.

Τώρα έχω ξεκόψει από αυτόν.

Εγώ νιώθω το ίδιο.

Πόσο θα ήθελα να ήταν όλα αυτά ένα κακό όνειρο...

ΝΑ κλείσω και να ανοίξω τα μάτια μου και να είμαι πίσω σε εκείνη την εποχή...

Να νιώθω το ίδιο.

Αυτός βλάκας θα σκοτώσει κανέναν.

Σίγουρα, Γιόχαν.

Πονάει το στήθος μου.

Σχεδόν φτάσαμε Έστερ.

Σταμάτα το αμάξι, Γιόχαν. Θέλω να ξεράσω.

Ηρέμησε, αγάπη μου. Δεν βλέπεις πόσο βρέχει.

Σταμάτα το αμάξι.

Σταμάτα το αμάξι!

Μη με ακολουθήσεις, Γιόχαν.

Κρυώνω, Γιόχαν.

Καλησπέρα!

- Τι τρέχει με αυτούς; - Πάμε να δούμε.

Ελάτε μαζί μας.

Σηκωθείτε!

- Είναι πολύ σκληρός. - Σηκωθείτε!

Πες μου τι έγινε. Τι έπαθε η γυναίκα σου;

Τρακάρατε; Τι τρέχει;

Με λένε Χουάν.

Είναι η γυναίκα μου.

Την λένε Έστερ.

Γιόχαν Βοτ!

- Να περιμένω στο γραφείο, γιατρέ; - Ναι, σε παρακαλώ.

Η γυναίκα σου πάσχει από τραύμα της στεφανιαίας.

Αυτή ήταν η αιτία θανάτου.

Και τι είναι αυτό;

Είναι καρδιακή προσβολή.

Από τι το έπαθε;

Μπορεί αν ήταν πολύ κουρασμένη,

μπορεί ήταν υπέρβαρη,

αλκοολική...

Η ιατρική δεν έχει απαντήσεις για όλα.

Σε ευχαριστώ, γιατρέ.

Θα υπογράψω τα χαρτιά για να μπορέσετε να την πάρετε από εδώ.

Ευχαριστώ.

Το κατά Ιωάννη, στίχος 14, σελίδα 726.

Γιόχαν, μπορείς να κλείσεις την κόρη μου τώρα.

Τράβα το γερά.

Πάρτε τις θέσεις σας.

Κορνέλιο, πες αντίο στην αδελφή σου.

Πρέπει αν έρθεις από αυτή την μεριά.

Γιόχαν, έλα, σήκω όρθιος.

Σήκω.

Σήκω τώρα!

Αντίο, Έστερ.

Αλφρέντο, η σειρά σου.

Αντίο, μαμά.

Τώρα, αφήστε μας μόνους παρακαλώ.

Γιόχαν, τώρα αναπαύεται.

Τώρα όλα καταστράφηκαν, μπαμπά.

Ο εχθρός είναι αδιάλλακτος.

Δεν είναι ούτε ο Διάολος ούτε κανένας άλλος. Εγώ φταίω.

Γιόχαν.

Γιόχαν.

Δεν φταις σε τίποτα εσύ, Γιόχαν.

Όλα αυτά ήταν γραμμένα να συμβούν.

Αγαπημένε μου φίλε.

Καλημέρα Ζαχαρία.

Έλα μαζί μου έξω.

Περίμενε και μένα.

Μπορείς να κουνήσεις τα αυτιά σου έτσι;

Χωρίς το καπέλο;

Κοίτα τα.

Και αυτό;

Μπαμπά, το να είσαι νεκρός είναι σαν να κοιμάσαι, αλλά χωρίς αν ξυπνάς;

- Ποιος σου το είπε αυτός - Η γιαγιά Ρουθ.

Είναι αλήθεια, Αννίτα.

Μην κλαις, μπαμπά.

Ακολούθησέ με, Μαριάν.

Θα έδινα τα πάντα να γυρίσω τον χρόνο πίσω...Να είναι όλα όπως πριν.

Αυτό είναι το μόνο πράγμα στην ζωή

που δεν μπορούμε να κάνουμε, Γιόχαν.

Θέλω να δω την Έστερ άλλη μία φορά πριν την θάψουν.

Καλησπέρα.

Καλησπέρα.

Καημένε Γιόχαν.

Ο Γιόχαν θα είναι εντάξει τώρα.

Σε ευχαριστώ, Μαριάν.

Ο μπαμπάς μας έστειλε να δούμε πως είστε.

Μια χαρά είμαστε. Έλα εδώ και πες αντίο στην μαμά.

- Γεια σου μαμά. - Γεια σου μαμά.

Γεια σου Όντγκε.

Γεια σου, Αννίτα.

Μπαμπά, η μαμά ξύπνησε!

Μην τον ενοχλείς Αννίτα.

Να φανείς δυνατός, αδελφέ.

Έλα μπαμπά, έλα! Η μαμά θέλει αν σε δει.

Έλα. έλα! Έλα μπαμπά, έλα.

Αρκετά, Αννίτα!

Πάμε μπαμπά, έλα!

Έλα, μπαμπά, έλα μπαμπά....

Πήγαινε μαζί της, Γιόχαν.

...και ο παππούς μας βοήθησε να ντυθούμε σήμερα το πρωί,

και η γιαγιά μας χτένισε όπως κάνουμε τα μαλλιά μας την Κυριακή.

Οι παππούδες μας φέραν εδώ. Είναι εκεί έξω, σε περιμένουν.

Ήρθε και ο Γιάκομπ, και η Αννίτα. Είναι όλοι εκεί έξω.

Η Γκέρθ δεν ντύθηκε καλά.

Ήρθε ο θείος Τζακ και η θεία Μαρία.

Και η άλλη θεία Γκέρθ, και

τα ξαδέλφια μας από τον βορρά.