Original subtitles

Podczas badania radiologicznego wykonano zdjęcia czaszki,

tułowia oraz kończyn dolnych.

Szczegółowa analiza zdjęć wykazała pourazowe uszkodzenia kostne:

złamanie ściany dolnej oczodołu, kości jarzmowej,

dwóch przednich łuków żebrowych

i żuchwy.

Ciało zostało znalezione w pozycji na wznak,

z głową na lewym boku.

Z dochodzenia wynika, że ofiarę pobito gołymi rekami.

Świadkowie ponoć szybko wezwali pogotowie, które podjęło reanimację.

Na zdjęciu widzimy przemieszczenie przegrody nosowej

potwierdzające uraz ze złamaniem.

Obrażenia są typowe dla urazów zadanych tępym narzędziem

takim jak gołe pięści, zwłaszcza wokół oka.

Ale same w sobie obrażenia te nie mogły spowodować śmierci.

Na pobranych próbkach skóry zaleziono ślady tylko jednego DNA,

więc a priori napastnik był jeden

i nie miał rękawiczek.

Aline!

Dziewięć lat za zabicie Sammy'ego?!

Za to, że walił go w żołądek

i zostawił, żeby zdechł na chodniku jak pies?!

Przestań!

Przestań!

Aline, otwórz!

Otwórz!

MATKA

- Dzień dobry! - Jak się pani ma?

- Dobrze. To już wszystko. - Niewiele.

Jeszcze podpisik jak zwykle...

- Dziękuję i miłego dnia. - Dzięki, do jutra!

Do widzenia.

- Zjemy razem obiad? - Nie mogę, przegryzę coś.

- A poza tym wszystko dobrze? - Tak.

Dobra już!

- Mam dość, wiecznie się spieszą! - Do zobaczenia.

Zapomnij o Tonym, więcej go nie zobaczysz!

Myślisz, że mi przeszkodzisz? Jest moim młodszym bratem,

- ty wszarzu! - Nie masz już brata ani matki,

zdechniesz sam!

Uderz, gnojku, śmiało! Na co czekasz?

No walnij!

Szajbus.

Skurczysyn.

Dzień dobry...

No inkasuj!

2,18 euro.

Miłego dnia.

Co się stało?

Vittoni wyszedł! Jest twój brat?

- W kuchni z Juliette, poproszę go. - Nie trzeba.

Dzień dobry.

- Zamierzałem do ciebie zadzwonić. - Vittoni wyszedł.

Przyniesiesz mi mleko.

Spojrzał na mnie i nic, drań jeden!

Nawet mnie nie poznał!

Co zrobimy?

- To znaczy? - Ma nam paradować przed nosem?

A niby co mamy zrobić?

Tylko tyle powiesz?

Przestań, Aline.

- Czyli nic nie zrobisz? - Ty też nie.

Chcesz dostać nożem w brzuch?

Myślisz, że po 5 latach paki to grzeczny aniołek?

Daj spokój, Aline, zapomnij o tym wszystkim.

Ty rozumiesz, czego ode mnie wymagasz?

Mam zapomnieć o mordercy mojego syna?!

Naszego syna.

Przypomniałeś sobie?

Mam jak ty zamknąć ten rozdział i machnąć sobie dziecko?

A powinienem żyć jak ty?

Mieć takie okropnie smutne, gówniane życie?

- Szlag, bądź raz punktualnie! - Zmęczony jestem.

Pospiesz się, dzwoniła 3 razy. Wszyscy jesteśmy zmęczeni.

Jedź już, proszę, to na drugim końcu miasta.

Ostrożnie z materiałami.

Zadzwoń do mnie, jak dojedziesz, dobrze?

Dobrze?

USŁUGI HYDRAULICZNE HENRIQUEZ

Dzień dobry! Udzielić informacji?

Nie, dziękuję.

WYBACZ, THIERRY, JESTEM CHORA. NIE MOGĘ PRZYJŚĆ DO PRACY.

TRUTKA NA SZCZURY I MYSZY

Przepraszam...

- Ile tego trzeba nasypać? - Kilka granulek starczy.

Na szczura?

To radykalny środek.

Radykalny, czyli jaki?

Krew już nie krzepnie, więc szczur ma krwotoki wewnętrzne i tak zdycha.

Rozumiem.

80 km to kawał drogi.

- Bliżej nie ma hydraulika? - To na wsi,

ale zapłacę za przejazd.

Zerknijmy na grafik.

Czy można by w ten weekend? To bardzo pilne.

Jutro?

- Będzie kłopot, mam tylko ucznia. - A on nie robi napraw?

Jest tu na resocjalizacji. Niektórym to przeszkadza.

Mnie nie.

Na pewno?

Robi solidnie, ale trzeba z nim stanowczo.

- A gdyby się zmył, proszę dzwonić. - Okej.

A więc... naprawa instalacji w łazience,

montaż bojlera...

to będą 2 dni robocizny,

w sumie 800 euro bez materiałów.

Przenocuje go pani?

Żeby nie jeździł. Potrzebny mi w poniedziałek.

Pewnie ma pani materac, może być cokolwiek.

Dobrze.

No nie, od 5 lat nic w tym pokoju nie zmieniła! Porozmawiaj z nią.

- Bałam się o ciebie. - Jakim prawem weszliście?

Zaniepokoił mnie twój SMS do szefa, więc zadzwoniłam do Farida.

- Wyważyliście te drzwi? Odbiło wam? - Po co zamykasz jego pokój?

Wyjdźcie.

Idźcie stąd.

- Wyjdźcie! - Wybacz, to moja wina.

Cała rodzina się niepokoi.

Martwimy się, rozumiesz?

Oddaj mi klucze.

Natychmiast.

Ty też wyjdź, Sonia.

1,80 M FARID, 1,76 SAMMY, 15 LAT. 1,68 ALINE

Ja z firmy hydraulicznej Henriqueza.

Pani Morel?

Tak... to tutaj.

Pokażę panu, gdzie pan przenocuje...

a potem zajrzymy do łazienki.

Jest wołowina po burgundzku, jeśli głodny pan.

To był pokój mojej matki.

Nie widzieliśmy się już gdzieś?

Nie sądzę.

Chodźmy do łazienki.

Bojler ma ze 30 lat.

Pewnie przywiózł pan nowy.

Tutaj przecieka,

a umywalka jest pęknięta.

Też do wymiany.

A poza tym tamto...

pośliznęłam się.

Złapałam się rur, no i...

wyrwałam wszystko.

Te rury są zgniecione.

Ktoś musiał w nie walić.

- Nie nazywa się pani Boukaneff? - Nie... Morel.

Rozwiodłam się.

I nie poznaje mnie pani?

Maxime Vittoni.

Nie poznaję.

Nie... Zmieniłeś się.

- I znalazłem się tu przypadkiem? - Nie wiedziałam, że wyszedłeś.

I co teraz?

Nie wiem.

Lepiej, żebym sobie poszedł.

Może i tak.

Tyle że muszę sprzedać ten dom,

więc naprawić instalacje.

Rób, jak uważasz. Zadzwonię jutro do Henriqueza.

Powiem, że z tobą nie wyszło.

Przyśle mi kogoś innego.

Idę spać.

Wróciłeś?

Dlaczego?

Jeśli zadrę z Henriquezem...

to mam przerąbane u kuratora

i wrócę do pierdla.

Tego pani chce?

Nie.

Do bojlera mam, co trzeba,

ale do reszty potrzebne mi materiały.

A co z umywalką?

Ma pani inną?

Niedaleko jest sklep.

Chcesz kawy?

Cukier.

- Ma pani kartkę, żeby zrobić listę? - Koło telefonu.

Po co ta naprawa, skoro chce pani sprzedać dom?

Bo go sprzedam drożej.

Szefie, mogę pana prosić?

Nie mogę znaleźć. Potrzebna mi...

- złączka skręcana pół cała... - Niech zobaczę.

- Co się śmiejesz? - "Giętki" piszemy inaczej.

Chcesz mnie uczyć pisowni, dupku?!

Spadaj, palancie!

Szlag!

No co? Odezwał się jak do śmiecia.

Jasna cholera!

Puść mnie!

Puszczaj!

Co robisz?

Co powiesz Henriquezowi?

A co się pani zdaje?

Ja też myślę o tym codziennie.

Nie chciałem, żeby umarł.

Nie chciałeś?

Więc dlaczego?!

Zaparkował swój nowiutki skuter pod blokiem.

Myślał, że co?

Że nikt go nie podpieprzy?

Zszedłem, żeby rozbić stacyjkę.

I wtedy się zjawił.

Spytał, dlaczego to robię. Pchnąłem go.

A on znowu swoje.

No to wpadłem w szał.

Ale nie chciałem go zabić.

Myślisz, że twoje "nie chciałem" wystarczy?

Pani Morel?

Dzień dobry. Nie wiedziałem, że pani tu jeszcze przyjeżdża.

Może w przyszłym tygodniu?

Od 3 lat próbujemy go sprzedać, a ich przywiozłem drugi raz.

Dzień dobry...

Nie chcielibyśmy przeszkadzać.

Uwiniemy się.

Jak już mówiłem, to ojciec pani Morel wyremontował dom.

Bardzo nam się podoba.

Akurat wymieniam bojler...

- Dzień dobry. Jest pan ranny? - To nic.

Kochanie...

Mąż jest pielęgniarzem.

No tak...

Mocno krwawi, nieźle pan się walnął.

To oprowadzimy państwa?

Chciała pani jeszcze raz zobaczyć sypialnie.

- Głęboko rozcięte. - To nic, mówiłem.

Mam paski do zamykania ran.

- To idziemy? - Tak...

zacznijmy od sypialni na dole.

Pewnie fajnie tu dorastać.

Ciężki ten brzuch.

Ma pani dzieci?

Zamknąłem ranę. Robota pali mu się w rękach.

Chodźmy na górę.

Mogą państwo otworzyć kuchnię na salon.

- To nie jest ściana nośna? - Nie.

Przepraszam, dostanę filiżankę?

Stoją tutaj.

A co do ceny, sądzi pan...

- że możemy jeszcze ponegocjować? - Chyba będziemy mieli propozycję.

Bo trzeba jednak zrobić remont

i to całkiem spory.

Zrobię pani świeżej, ta ostygła.

Proszę pani!

Pomoże mi pani?

Trzeba przytrzymać bojler, kiedy będę go przykręcał.

Tylko przez chwilę.

Tu i tu...

Jeszcze tylko nakrętka.

Tak?

Widział się pan z moja matką?

Zgadza się co do Tony'ego?

Dobrze.

Proszę podać.

Jestem w robocie.

Co się pani stało?

- To był Henriquez? - Mój kurator.

To sobie wmawiasz?

Biłeś go, ale nie chciałeś zabić?

Mogłeś odjechać skuterem, nie zatrzymałby cię, dobrze wiesz.

- Miał mnie za śmiecia. - Tak cię nazwał? Więc dlaczego?

- A czemu się nie bił jak każdy spod bloków?! - Czemu go zabiłeś?

Umiem tylko bić, to chce pani usłyszeć?

Chcę tylko wiedzieć, co ci siedzi w głowie.

Minęło 5 lat,

nie pamiętam.

Biłeś go...

nawet, kiedy leżał.

Jak zaczynam bić, nie potrafię przestać.

To silniejsze ode mnie.

- Miał wszystko. - Wszystko?

Chodził do szkoły.

Miał dom, skuter...

normalnych rodziców.

Ja tego wszystkiego nie miałem.

Mama? To ja.

Zmieniłaś numer?

Daj mi Tony'ego.

Mamo!

Sama widzisz, że nie ja zaczynam awanturę!

- Daj mi Tony'ego, proszę cię. - Nie.

Szlag, chcę z nim pogadać! Tęsknię za nim!

Jasna cholera!

Brzuch mnie nasuwa, ma pani coś?

Wieczorem skończę montować umywalkę.

Założyłem pani antyzapachowy zawór zwrotny.

Kto to jest Tony?

Mój młodszy brat.

Mieszkasz u matki?

W pakamerze u Henriqueza.

Fajnie pachnie.

Weź talerze.

Nie wiem, co mi jest.

Zaczynam mieć skurcze w rękach.

Kto to?

Mój ojciec.

Dobrze mu z oczu patrzy.

Ja swojego widziałem tylko raz.

Często robi pani modele?

Sammy je robił.

Ja siadałam naprzeciwko i rozmawialiśmy.

Rozmawialiście?

O czym?

O wszystkim i o niczym...

Dużo wiedział o samolotach, gwiazdach...

O wszechświecie.

Kupowała mu pani książki?

Żeby się wyrwał z tego cholernego osiedla.

A gdyby to on był za kratkami...

odwiedziłaby go pani?

Oczywiście, że tak...

Moja matka nie przyszła.

Olałaby mnie nawet, gdybym zdychał.

Co to jest?!

Co to?!

- Co to, kurde, jest?! - Trutka na szczury!

5 lat obrywałem w gębę, to nie wystarcza?!

Czego więcej pani chce?!

Żebym zdechł?!

Szlag, już zapłaciłem!

Maxime!

Odbierz...

Umiera młody chłopak!

Ul. Langevina 62 w Venissieux.

Dobrze... Przyjedźcie szybko!

Leżał przede mną na kanapie...

a ja patrzyłam, jak cierpi, i nic, nawet się nie ruszyłam.

Jestem potworem.

W sumie to biedny dzieciak.

I co teraz zrobisz?

Wyda cię, jeśli się ocknie.

A jak umrze, będzie śledztwo i trafisz do pierdla.

Wiem.

Pojedziesz do Fezu, do Ibrahima, aż sytuacja się wyklaruje.

Nie można go zostawić, by umierał sam.

Pani Boukaneff?

Co się stało?

Maxime jest w szpitalu.

Znowu narozrabiał?

Kto przyszedł?!

Jest w ciężkim stanie. Nie wiedzą, czy się wykaraska.

Julie, kto to?!

Zaraz przyjdę!

- On pani potrzebuje. - Nie mogę.

- Nie mogę. - O co chodzi?

Maxime jest w szpitalu.

No to co?

A pani co, z opieki społecznej? Proszę spadać.

- Może umrzeć. - Dla niej, dla mnie i dzieci nie istnieje, już umarł.

Wypad! A ty idź do siebie.

Powiedziałem! Wynocha, bo dam z liścia! Szlag!

Do domu już!

Przepraszam, na sali nie ma Maxime'a Vittoniego.

Proszę zaczekać.

- Jego nazwisko? - Maxime Vittoni.

Już lepiej z nim, przenieśli go na 2. piętro.

We krwi znaleźliśmy truciznę.

Musieliśmy zrobić panu hemoperfuzję i podać antidotum.

Samopoczucie powinno się poprawiać.

Proszę wejść.

Jak już mówiłam pani synowi, stan jest dobry.

A teraz proszę powiedzieć, co się stało.

- Właściwie to ja... - Nie.

To ja.

Nażarłem się trutki na szczury.

Zajrzy tu psychiatra.

Taka jest procedura w razie próby samobójstwa.

Do zobaczenia później.

Dlaczego to robisz?

Więzienie to nie miejsce dla pani.

- Trzeba było mi pozwolić umrzeć. - Nie mów tak.

Wróci tu pani?

MATKA

Tekst: Joanna Dębska