Original subtitles

- Jaka sprawa? - Chodzi o handel ludźmi.

Handel ludźmi?

Co z Cosmą?

Happy Trails ma konto bankowe w Niemczech.

EMIDA?

Mario i Nico tam poszli.

- Handlarze do nich dzwonili. - Do Christiana Hoxy.

- Włączyli telefon. - Jaki?

- Ten, na który dzwoniłeś. - Przy Helgoland?

Tu Julita...

ODCINEK 5 KONTRAHENT TRANSYLWANIA

Wysadziłem ją tutaj. Nie dotarła do hotelu.

Kim ona jest?

- Co z telefonem handlarzy? - Znowu jest wyłączony.

- To twoja dziewczyna? - Jest sygnał, ale nie odbiera.

- Możesz go namierzyć? - Tutaj!

O cholera.

Sklep. Na pewno mają kamery.

DNA

To van, który cię śledził.

Facet, który kupował lód, miał taką samą bluzę.

To chyba on włamał się do Marii.

Kim jest ta kobieta?

Rolf?

Neel znalazła Hoxę? Kierowca ciężarówki do niego dzwonił.

Jest w zarządzie EMIDY. Happy Trails przelewa im fortunę.

Neel przepytała wolontariuszy. Teraz jedzie do Hoxy.

- Dokąd? - Ma wiejski dom na północy.

Neel, Julita została porwana. Musimy aresztować Hoxę. Jadę tam.

Co powiedziałeś policji?

Wszystko.

Że Work-Force wykorzystuje ludzi.

I o burdelu.

Nie potraktowali mnie poważnie, bo nie mam paszportu.

Co oni tu robią?

- Wyręczyłeś nas i znalazłeś siostrę. - Zostawcie ją.

- Mario! - Do środka z nimi!

- Nico! - Puszczaj!

Mario!

Zostawcie go! Przestańcie! Wypuśćcie mnie, bydlaki!

Odwróć się!

Jak o coś proszę, to masz to zrobić! Odwróć się!

Myślisz, że nas to bawi?

Daliśmy ci pracę, a ty uciekasz, chociaż nie spłaciłeś ani euro.

- Obiecaliście nam dobrą pracę. - Wielu by się z niej cieszyło!

- To weźcie ich na nasze miejsce. - Najpierw spłać dług!

Nie przemówisz mu do rozumu.

Zgłosił Work-Force na policji. Musi za to odpowiedzieć.

Żeby inni nie poszli jego śladem.

Zostawcie go!

- Nie będziesz mnie okradał! - Szefie, patrz.

Ktoś jest w stajni.

Uciszcie go.

- My do Christiana Hoxy. - W jakiej sprawie?

Co tam się dzieje?

Długo się nie widzieli. Wyjechałyśmy na dwa tygodnie.

Na zawody jeździeckie.

O co chodzi?

- Co się stało? - Prosimy z nami.

Dlaczego?

Jest pan aresztowany za handel ludźmi.

- Za kogo wy się macie? Nie możecie. - Melanio.

Zabierz dziewczynki do domu. Idźcie odrobić lekcje.

- To jakieś nieporozumienie. - EMIDA jest tylko przykrywką.

Sprowadza nielegalnych pracowników dla Work-Force.

- To pańska firma? - Nie słyszałem o niej.

Rozmawialiśmy z wolontariuszami.

Mario Zaharia.

Uciekł z Work-Force. Zgłosił się z siostrą do EMIDY.

Podobno zajął się pan nimi dwa tygodnie temu.

Tak, pomogłem im.

Dwa tygodnie temu.

Ja po dziewczynę.

- Nico! - Gleba!

Mario!

Puśćcie ją! Proszę! Zrobię wszystko.

Zabierzcie go stąd!

Wszystko wam zwrócę, tylko wypuśćcie moją siostrę.

Jak chcesz nas spłacić, idioto? Już nikt cię nie zatrudni.

Pozbądźcie się śmiecia. I zwrócicie nam wszystkie wydatki!

Spokojnie, znajdę kogoś innego. Nic pan nie zapłaci.

Wstawaj.

- Masz prawo jazdy na ciężarówki? - Tak.

Twój dług właśnie wzrósł o 200 procent.

Od teraz pracujesz dla mnie.

Jak ty wyglądasz? Weź się ogarnij.

Kto to jest?

- Skąd mam wiedzieć? - To ten sam człowiek.

Kierowca ciężarówki. Dzwonił do pana.

- Mój klient już to wyjaśnił. - Wystarczy. Ona została porwana!

Prosto z ulicy. Ma małą córeczkę!

Kto to jest?

Jeśli coś jej się stanie, pan za to odpowie.

Słyszy mnie pan?

Ofiary miały pracować dla Work-Force. Co poszło nie tak?

Nie wiem nic na temat tej firmy.

Proszę wyjaśnić, dlaczego wietnamskie biuro podróży,

które organizowało przejazd tych ludzi,

przelewa miliony koron pańskiej organizacji?

Tak Wietnamczycy opłacają rumuńskich dostawców?

EMIDA jest finansowana z datków.

- Nie mam wpływu na darczyńców. - Ale jest pan skarbnikiem.

Ma pan wpływ na to, do kogo trafiają darowizny.

Proszę się zapoznać.

Raporty finansowe. Rozliczone co do korony.

- "Kontrahent Transylwania"? Co to? - Firma eventowa.

Rumuńska firma? Bardzo dużo im płacicie.

Są dobrzy. Działają międzynarodowo.

Organizowali wiele wydarzeń dla naszego stowarzyszenia.

Poproś rumuńską policję, by ich sprawdzili.

Mario i jego siostra

chcieli zeznawać przeciw Work-Force. Oboje zaginęli.

Odwiozłem ich do Centrum Zwalczania Handlu Ludźmi.

Nikt tam o nich nie słyszał.

Ja ich tylko zawiozłem. Może zmienili zdanie.

Wolontariusze zeznali, że Mario miał na sobie ten sweter.

Dlaczego znaleźliśmy go w śmietniku niedaleko pańskiej stajni?

Czy to krew?

Możliwe.

Biedny chłopak był bardzo pobity.

Dałem mu świeże ubranie.

Zostawił sweter, więc go wyrzuciłem.

Ma powiązania w całej Rumunii. Jego żona stamtąd pochodzi.

To oczywiste, że wpłaty Happy Trails idą na handel ludźmi.

Jeśli chcemy postawić mu zarzuty, musimy mieć twarde dowody.

Znajdźmy rodzeństwo i sprawdźmy firmę eventową.

Musimy pomówić o twoim zaangażowaniu w sprawę.

Gdyby to miało wpływ, sam bym zrezygnował.

Zaufaj mi.

Mamy zgodność DNA ze swetra.

- Hoxa twierdzi, że to krew Maria. - Nie mamy w bazie jego DNA.

Ale jest zgodność z...

- Krew Maria? - Tak.

Ze swetra ze śmietnika Hoxy?

Jakie to ma znaczenie? I tak potrzebujemy jego zeznań.

O jakim DNA mówisz?

- Z ciężarówki. - Jest zgodność?

Ciężarówkę prowadziła osoba, której krew jest na swetrze.

To DNA Maria? Serio?

On jest naszym kierowcą.

SZLEZWIK-HOLSZTYN, NIEMCY

To ta.

Poprzedni kierowca nie mógł jechać.

W środku jest facet. Nawigator. Też jest Rumunem.

Czeka tu od trzech dni. Pewnie śpi.

Rób dokładnie to, co ci powie.

Nawigator zna drogę i ma GPS.

Pod żadnym pozorem nie używaj wbudowanej nawigacji.

- Wyłącz swój telefon. - Zgubiłem go.

- Po kogo jedziemy? - Nawigator wie wszystko, co trzeba.

Ty tylko prowadzisz.

Za jaką stawkę?

Nie znajdziesz lepiej płatnej pracy.

Szerokiej drogi.

Nie nawal. Dla dobra siostry.

Cześć. Jedziemy.

- Cosma?! - Gdzie jesteśmy?

Mario? Co ty tu robisz?

- Może ty mi powiesz? - Robię to samo co ty.

Dobrze cię widzieć! Jak tam?

- Pracujesz dla Lazara? - A ty nie?

Wolałbym nie.

- Chcę uwolnić Nico. - Co u niej?

- Obchodzi cię to? - Pewnie, że obchodzi.

Sprzedali ją do burdelu.

Wiedziałeś. Ty dupku! O wszystkim wiedziałeś!

- Gówno wiedziałem. - Mówiłeś, żeby zaufać Lazarowi.

Rozdzielili nas. Nie wiem, co się z nią stało.

- Co miałem zrobić? - Chrzanisz. To twoja wina!

Gadaj sobie, co chcesz.

- Mogłeś ją znaleźć! Pomóc jej! - Myślisz, że to takie proste?

Musimy współpracować. Lepiej na tym wyjdziemy.

Dokąd jedziemy?

Do Orszowy. Nad Dunaj. Przejdą przez rzekę z Serbii.

- Jadą z Wietnamu. - Z Wietnamu?

Lazar ma tam kontakty. To ostatni etap ich podróży.

Co się stało z poprzednim kierowcą?

- Nawalił. - Jak?

Nie pytaj. Jak też nawalisz, źle się to dla ciebie skończy.

Słuchajcie! Sąd odrzucił wniosek o areszt,

więc możemy go zatrzymać tylko na 72 godziny.

Mamy trzy dni na znalezienie dowodów. Potem Hoxa wyjdzie.

Europol prześwietla Work-Force pod kątem finansowym.

Mario Zaharia prowadził ciężarówkę. Był z nim ktoś jeszcze.

Są zarówno sprawcami jak i świadkami. Do roboty!

Rolf, na słówko.

Góra chce cię odsunąć od sprawy. Mamy trzy dni.

- Mogę na ciebie liczyć? - Rozwiążę to.

Wiele od tego zależy.

Wietnamczycy z Francji płacą Hoksie za rumuńskie kontakty.

Z raportów wynika, że trwa to od lat.

Work-Force kupuje Wietnamczyków.

Jakieś ślady Julity? Co z vanem?

Skaner tablic rejestracyjnych nic nie znalazł.

Jest obywatelką Francji. Co was łączy?

- Muszę tam pojechać. - Do Francji? Po co?

- Po córkę. - Przecież ty nie masz córki.

Julita zaginęła. Hania powinna być tutaj.

Rolf? Co to ma znaczyć?

Ma z nią córkę?

To długa historia. Sam powinien ci opowiedzieć.

PARYŻ, FRANCJA

Świadek, którego szukacie, był kierowcą ciężarówki.

- Mario Zaharia jest handlarzem? - Między innymi.

Sam został sprzedany i próbował uciec.

Złapali go i zmusili do pracy dla duńskich handlarzy.

Dług, od którego nie da się uwolnić.

Rozmawiała pani z opiekunką Hani?

Zabrała ją do swojego domu.

Nie wiem, co bym zrobił bez pani.

Wciąż nie wiadomo, co z matką? Jak powinniśmy ją nazywać?

Co z biurem podróży?

Jest zarejestrowane w Wietnamie. Ma oddziały w innych krajach.

Karta, powiązana z niemieckim kontem, jest używana w Paryżu.

Ślady prowadzą do sieci restauracji.

Karta należy do obywatela Francji. Nazywa się Dai Van Khanh.

Sprawdzimy jego restauracje.

Co pan jej powie?

Jak chce pan ją wywieźć z kraju?

Jest moją córką.

To nie zależy ode mnie.

Nie ma pan upoważnienia. Zatrzymają was na lotnisku.

Może pani mi pomóc. Ma pani tego znajomego.

Nie poproszę go, by złamał prawo.

Co mam zrobić?

To mój ostatni dzień. Jutro będę emerytką.

Już pani nie zwolnią.

- Pożyczy mi pani samochód? - Co?

Wiem, że to...

Ale samochodem mógłbym...

Proszę.

Jesteśmy naszymi wyborami.

Dlaczego? Gdzie jest mama?

Wszyscy jej szukają. Będzie dobrze.

Ale co się stało?

Nic. Wczoraj u mnie była.

Mówiła, że jedzie się uczyć.

- Zgadza się. Pojechała na uczelnię. - Do Danii.

Haniu.

Mama pojechała do Danii, więc odwiedziła Rolfa.

Chce, żebyś została u niego, dopóki nie wróci.

Nie mogę zostać tutaj?

Mama prosi, żebyś pojechała z Rolfem.

- Dlaczego? - Wie, że go lubisz.

Było fajnie, jak jeździliście razem na ryby.

Mama też jest w Danii?

Tam ją ostatnio widziano, więc myślimy, że tak.

Przygotuj się. Spakowałaś już plecak?

Jedźcie już.

Proszę uważać. Nie chcę skończyć kariery

- jako przemytniczka ludzi. - Oczywiście.

- Jedziemy? - Chodź.

W co grasz?

Jesteś głodna?

Chcesz kanapkę?

- Tak, Neel? - Znaleźliśmy wóz porywacza.

2 km od niemieckiej granicy. Jest doszczętnie spalony.

A co z...

Jakieś ślady?

Spokojnie, Julity w nim nie było. Nikt nic nie widział.

Kontrola graniczna została zaostrzona,

ale przemytnicy ludzi znają się na swojej robocie.

Dzięki. Pogadamy później.

Skręcamy w prawo.

- Ile razy to robiłeś? - Nie wiem.

- Ile płacą? - 500 euro za wyjazd.

Lazar mówił, że więcej. Nigdy nie spłacimy Nico.

Jak dobrze to rozegrasz, wyjdziesz na swoje.

Pracuj ciężko, to awansujesz.

Ciężarówka to nie bus. Poważny interes.

Trasa do Europy przynosi Lazarowi niezły dochód.

- Kto płaci? - Wietnamczycy.

Work-Force wykupiło pół transportu. 20 osób wieziemy do Danii.

To cała sieć. Każdy odwala swoją część roboty.

Jesteś lojalny - dostajesz forsę. Nawalisz - musisz płacić.

ŻELAZNE WROTA, RUMUNIA

Chodź, pomóż mi.

Zablokuj je.

Pomóż mi.

- Powoli. - Dajmy je na bok.

Ostrożnie.

- Jest przejście? - Tak.

Wsiądźcie do ciężarówki.

Wsiądźcie do ciężarówki.

Szybciej. Wsiadajcie.

Szybko.

Pospieszcie się.

Siadajcie.

Siadajcie.

- Zostaw go. - Wstawaj.

- Olej. - Przecież go nie zostawimy.

Wsiadaj.

Dzień dobry.

To jest mój dom.

Chcesz zobaczyć?

Zostaw plecak tutaj. To jest...

To jest mój dom.

Jak widzisz, mam dużo kartonów.

Niedawno się wprowadziłem.

Pomożesz mi się rozpakować? Będzie fajnie.

Jak długo tu zostanę?

Nie wiem.

Ale przygotowałem dla ciebie pokój.

To chustka mamy.

Kochanie, wiem, że to trudne,

ale obiecuję ci, że będzie nam tu razem dobrze.

Możemy...

Jest tu takie miejsce, Tivoli.

Chcę do mamy.

Wiem.

Jesteś policjantem?

Znajdź ją.

- Rolf, jesteś w domu? - Słyszeliśmy, co się stało.

Cześć.

To jest Hania.

To jej córka?

Nie wiedziałam, że ma dziecko.

Jestem Maria, a to Thorstein.

Mówisz po francusku?

To nasza córeczka, Siw.

Będzie z tobą mieszkać?

Podoba ci się maleństwo?

Chcesz wziąć ją na ręce?

- Mogę ją dotknąć? - Tak.

DZIELNICA AZJATYCKA, PARYŻ

- Bardzo dobra zupa. - Najlepsza w Paryżu.

Pora obiadowa minęła. Kiedy będziemy mogli otworzyć?

Porozmawiajmy o biurze podróży.

Założyłem Happy Trails jako taki projekt na boku.

Tanie wyjazdy dla rodziny i przyjaciół.

Tanie?

Ceny nie są zbyt niskie.

Czasy się zmieniły.

Wietnamska klasa średnia się rozwija.

Rośnie zapotrzebowanie na luksusowe wakacje.

Mogę zobaczyć dokumenty tych wakacji?

Nie zajmuję się tym osobiście.

Wszystko prowadzi biuro w Hanoi.

Ale angażuje się pan w wydatki na cele charytatywne?

Tak, to mój mały przywilej. Całe życie ciężko pracowałem.

Teraz mogę się dzielić z potrzebującymi.

Takimi jak Christian Hoxa?

Jest skarbnikiem organizacji o nazwie EMIDA.

Przekazał pan im setki tysięcy euro.

Christian się starzeje.

Ale wykonuje bardzo potrzebną pracę.

Mam nadzieję. Za takie pieniądze...

Dlaczego interesują pana mniejszości etniczne w Danii?

Sam jestem imigrantem. Należę do mniejszości.

Wiem z własnego doświadczenia, jak ważna jest taka pomoc.

Hoxa został aresztowany. Chodzi o handel ludźmi

i ciężarówkę z 19 ciałami pańskich rodaków.

Można podejrzewać, że pańskie datki to opłata za przemyt

dla rumuńskiej sieci Hoxy.

To z pewnością nieporozumienie. Christian jest dobrym człowiekiem.

Ja również nie zatrudniam niewolników.

Sama się pani przekona.

Wszystkie umowy zawarto zgodnie z prawem.

Dokumenty pracowników są w porządku.

A nie mówiłem? Możemy już otworzyć restaurację?

Na tym zdjęciu jest Christian Hoxa?

W mojej restauracji w Berlinie. Dawne czasy.

Kim jest ten trzeci?

To piłkarz z Bundesligi.

PARYŻ, FRANCJA

Lazar zabronił używać telefonów.

To służbowy numer. Dlatego zmieniam kartę SIM.

- Ile osób wieziemy do Danii? - 20.

- Co będą tam robić? - Pewnie ich odsprzedadzą.

- Klienci pytają o Wietnamczyków. - Dlaczego?

Do knajp, salonów paznokci, ferm zwierząt futerkowych.

Do burdeli.

- Jak możesz spać w nocy? - Nie mam wyboru.

W czym problem? Albo my, albo oni.

Jesteśmy na miejscu.

Czekają.

Zachowaj spokój. Żeby nas w coś nie wrobili.

Szybko. W okolicy jest patrol.

Ruchy! Wysiadka.

Idź, nie stój jak ten debil!

Dziesięć. Dwanaście. Trzynaście.

Czternaście i piętnaście. Reszta jedzie dalej.

- Chcę jechać do Danii. - Bierzemy 20 osób.

On kuleje. Nie może pracować.

Dobra, to jedź.

- Muszę pracować! - Nie dla nas.

- Chcę wyjść. - Reszta zostaje!

- Do środka! - Dajmy im pięć minut.

Zamykaj! Oszalałeś? Nie teraz.

- Do środka! - Dajcie nam wody. Proszę.

- Resztę załatwicie z szefem. - Co mamy załatwić?

Zapłaćcie za te 20 osób. 250 tysięcy euro.

Lazar mówił, że Work-Force już zapłaciło za tych ludzi.

Nie znam go. Wy płacicie szefowi.

Na co czekamy?

Aż zapłacą za tych, którzy jadą dalej.

Mamy płacić za waszych ludzi?

To nieporozumienie. Dzwonię do szefa.

Czekajcie. Patrole.

Co teraz? Jedziemy?

Czekajcie. Blokują autostradę i wszystkich sprawdzają.

Pojedziecie, jak dostaniemy forsę.

Do tej pory odpowiadacie za ładunek.

Pod żadnym pozorem nie otwierajcie kontenera.

- Hania została z Marią? - A co miałem zrobić?

Ona o niczym nie wie.

Jezu, Rolf!

Rodzeństwo, które pan odebrał,

zostało ponownie przekazane handlarzom ludźmi.

Przepraszam za spóźnienie.

Mario Zaharia prowadził ciężarówkę.

Co mam panu powiedzieć?

Ja ich tylko odwiozłem na miejsce.

Dai Van Khanh z Happy Trails jest pańskim znajomym.

Miał restaurację w Berlinie. Nic nie wiem o biurze podróży.

Przekazał dużo pieniędzy pańskiej organizacji.

To nie jest jego organizacja.

Miło poznać darczyńcę. Wyślę mu kartkę na Święta.

- Piłkarzowi też pan wyśle? - Dawne dzieje.

Inwestował w nieruchomości. Pomagałem je remontować.

Sprowadzał pan pracowników, a on to finansował?

- Organizował pan też eventy? - Nie. Dlaczego?

Otrzymaliśmy to od rumuńskiej policji.

Współpracował pan wtedy z firmą Kontrahent Transylwania.

- Robią w budowlance. - A nie w eventach?

Właśnie tak powstała firma Work-Force?

Nie mam z nimi nic wspólnego.

Kontrahent Transylwania to rumuńscy przemytnicy.

Work-Force sprzedaje pracowników, Transylwania ich dostarcza.

Rumuński handlarz zabrał Julitę do Rumunii.

- To porywacz? - Niedaleko miejsca porzucenia vana.

To ten sam samochód na granicy z Niemcami.

Rumuńskie numery.

Claire? Zadzwoni pani do kolegi z Europolu?

Chodzi o kontakt z wydziałem ds. przestępczości zorganizowanej.

Porywacze wywieźli Julitę do Rumunii.

Tekst: Hanna Osuch