Original subtitles

Wat voorafging...

Je vormde vandaag een risico. Dat kan niet.

We hadden jou niet nodig. - Ik heb hiervoor geoefend.

Jij bent maar 'n koffiejongen.

Mr Cushing denkt dat iemand met krachten de brand heeft geblust.

Mam, dit is Natalie. - Leuk je te ontmoeten.

H�, je vader is er.

Maak het af.

Ik moet haar meenemen, anders sterft ze.

Zo kan ze niets. - Ze heeft niet lang meer.

Dit is heel veel nieuwe informatie over Bruno.

We hebben hem jarenlang vergeefs onderzocht.

Zo krijgen we hem wel.

ZEVENTIEN JAAR GELEDEN

Het natuurhistorisch museum heeft een mooie zaal.

Ik hou niet van fossielen.

En de botanische tuinen? Volgens Simone zijn die 'magnifique'.

Ja, daarom ben ik daar al bij zes bruiloften geweest.

Deze patat is heerlijk. - We moeten een besluit nemen.

We moeten een jaar van tevoren reserveren.

De zaal moet bij ons passen. De juiste plek is het wachten wel waard.

Net zoals jij het waard was. - Als je het zo zegt.

Lois, de Mettie-genomineerden zijn bekend gemaakt.

Janet, die mensen zijn blind voor goede journalistiek.

Jij bent genomineerd. - Wat?

Voor de prijs voor het beste artikel.

Voor je stuk over Henry Miller. - Naast de Pulitzer is dit...

de hoogste journalistieke eer.

En het deftigste gala waar je ooit heen zult gaan.

Ik niet wat ik moet zeggen. Of dragen. Ik heb geen galajurk.

Ga er dan een kopen, want je hebt veel kans om te winnen.

Ik weet dat je bang bent, maar ik heb goed nieuws.

Je scans zien er goed uit. - Dus nog ��n chemokuur?

We gaan nog wat scans doen...

maar ik denk dat we het over de volgende stappen moeten hebben.

Jongens, kom met die kleren.

Moeten we pap en mam niet vertellen over Mr Cushing?

Over dat hij me wil ontslaan omdat je een roekeloze idioot bent...

of dat hij je op het spoor is omdat je een roekeloze idioot bent?

Allebei.

Ik beloof dat ik even niets zal doen.

Pap en mam hebben wel genoeg aan hun hoofd, ja.

Dank je wel.

Ik dacht dat niemand dit meer deed.

Toen ik jong was doneerden we vaak kleding. Fijn dat Lana dit weer doet.

We zeiden: geen gaten of ondergoed, en hier zie ik gaten in ondergoed.

Ga je vandaag naar de brandweer? - Nee, dit weekend niet.

Wat is er aan de hand? - Geen idee.

Wat is het soms toch lastig. - Jij wilde meer kinderen.

Zo te zien voel je je beter. - Ja, een beetje.

Denk je dat we na deze laatste chemo...

weer eens naar boven gaan? - Misschien. Ik ga m'n kleren halen.

Leg alle broeken bij elkaar, truien, schoenen...

Hoi. We hebben zo veel mogelijk meegenomen.

John. Hoi, Nat. Ik hoorde van Clark wat er gebeurd is.

Heb je even? - Blijf hier.

Is het zo erg? - Hij heeft m'n telefoon.

Nu zit er een volgzender in m'n armband, en kijk.

Wat is dat?

Een knuppel waarmee je een nijlpaard kan afmaken.

Hij wil je alleen beschermen. Ik snap het wel.

Je vriend was wel de zoon van de leider van Intergang.

Nou, hij is mijn vriend niet meer.

Hoe gaat het met jullie? - De afgelopen dagen waren zwaar.

Zeker voor Nat. Ze is verdrietig over Matteo.

Was Matteo's moeder degene die ons aanviel?

Ja. Ze zit nu opgesloten bij Defensie.

Ik voel me pas veilig als Mannheim daar ook zit.

Hij probeerde je te doden. Is dat niet genoeg om hem op te sluiten?

Niet met de advocaten die hij kan betalen.

Ik sta altijd voor je klaar, h�.

Mag Nat hier blijven, bij Sarah? - Natuurlijk. Waarom?

Mannheim wil praten.

Wat is het plan?

Hij zal nooit iets bekennen.

Zoek uit wat hij wil, dan zien we verder.

Wacht. Ik doe dit.

Maar John... - Dit is mijn strijd.

We hebben dit besproken.

Ik ben het met hem eens. Diggle ging eerst naar jou.

John Henry moet de leiding nemen.

Volgens mij is dit een vergissing.

Mr Mannheim wil zijn vrouw graag zien.

Dat zal best. Maar eerst willen we terug wat hij gestolen heeft.

Supermans bloed, X-K uit de Shuster-mijnen.

Het Bizarro-lijk. - Heeft u bewijs van deze diefstallen?

Dat komt nog. - Nee, dus.

En u heeft geen reden om mijn cli�nt bij zijn zieke vrouw weg te houden.

We willen meer dan af en toe een update.

Uw vrouw is een moordenaar en een gewelddadig bovenmenselijk wapen.

Peia gaat dood.

Geef ons dan wat we willen.

Ik kom wel bij mijn vrouw. Hoe dan ook.

Heb je even? - Nee...

Ik had dit artikel al af moeten hebben.

Het gaat over de Metties. - O, ik ga toch niet.

Die prijzen gaan niet over journalistiek, maar populariteit.

Maar ik heb iets voor je.

Wat dan? - Kijk maar.

Hij is schitterend. Ik heb nog nooit een jurk van iemand gekregen.

Ik ook niet.

Ik bedoel: ik heb er nog nooit een voor iemand gekocht.

Dit is een dure. Je hebt toch geen nier verkocht?

Was het maar waar. Ik heb m'n honkbalkaarten verkocht.

O, zelfs die van Cal Ripken?

Hij was in goede staat, dus ik kreeg 'n goede prijs.

Jij bent meer waard dan al die kaarten.

Dat is het meest romantische dat ik ooit heb gehoord.

Heb je nog geld voor een smoking?

Ik kan er een huren, als je me mee wil vragen als date.

Clark Kent, wil je mijn date zijn naar de Metties?

We moeten Bruno bij Peia laten. - Alleen als hij doet wat we willen.

Hij wil z'n stervende vrouw zien.

Het zijn moordenaars. - Dat klopt.

Negeer je emoties dan. Nu kunnen we dingen van Bruno gedaan krijgen.

Laat mij met hem praten als hij moet meewerken.

Ik ken z'n situatie. - Dat gebruikt hij tegen je.

Ik zal hem geen kans geven. - Bedenk wie hij is.

Laat je niet leiden door je emoties over Lois' ziekte.

Ik wil 'm zien. Alles ging zo snel dat we niet eens konden praten.

Hij moet wel hebben geweten van z'n ouders, toch?

Zo voelde het niet. Hij leek verbaasd.

Of hij acteerde dat. Als iemand die ook een geheim heeft weet ik...

dat je daar steeds beter in wordt. - Ja, dat doe je fantastisch.

Soms wil ik met mijn pak naar Metropolis vliegen.

Dat is een vreselijk idee.

Ja. Misschien moet je hem gewoon vergeten.

Wat? Matteo is heel anders dan z'n ouders.

Maar zijn ouders zijn heel gevaarlijk.

Het is kut, maar misschien mag het gewoon niet zo zijn.

Maar jij en Candice wel? - Dat is anders.

Haar vader is een drugsdealer die je een klap verkocht.

De perfecte analoog, maar fijn dat je het niet van mijn kant wil zien.

Dat bedoelde ik niet. - Het zal wel.

Fijn, daar is m'n vader. Terug naar de isolatiecel.

Goed gedaan.

Nooit gedacht dat ik te aardig kon zijn tegen Mannheim.

Dit is anders. - Ja?

John Henry heeft een punt. Ik voel met hem mee.

Peia gaat dood en hij kan niet bij haar zijn.

Er is niets mis met empathie. Dat is typisch Superman.

Je ziet zelfs het beste in je vijanden. En daarom hou ik van je.

Ik ook van jou.

Sorry? - Ik voel me niet goed.

Ok�, ik snap het. - Dit is alles.

Bedank Lana voor die pastei.

Dat was het enige dat ik deze week kon binnenhouden.

Wat doet deze hier?

Ik heb 'm maar ��n keer gedragen. Hij komt de kast niet meer uit.

Ga dan weer eens naar een gala.

Daar gaat het niet om.

Lois, dit is d� jurk. - Ik hoef hem niet te houden.

Ik wil hem niet houden voor het geval dat, als iemand er nu wat aan heeft.

Ok�. Je hebt gelijk. Lana zal er vast blij mee zijn.

Pap, hoe is het met mam? Is ze in orde?

Ze laten me niet bij haar. - Ok�.

Omdat je een beruchte maffiabaas bent.

We hebben het hierover gehad. - Je hebt vooral tegen me gelogen.

Let op je woorden. - Hebben jullie mensen vermoord?

Hoe kun je dat vragen?

Je moeder en ik zijn niet perfect...

maar alles wat we hebben gedaan was voor jou en Hob's Bay.

Dat moet je geloven. - Ik wil alleen mama zien.

Dat komt wel. - Hoe dan? Defensie blijft weigeren.

Ik regel dat wel.

Gaat het, miertje? - Ja.

Het is zalig om niet alleen over straat te kunnen.

Het is maar tot we Bruno opsluiten. - En wanneer gaat dat gebeuren?

Geef me die knuppel.

Blijf hier.

Dat komt daarvandaan.

Wat gebeurt er? - Ik ken die mensen.

Snel, wegwezen.

Ben je in orde? - Ja.

Ga naar Sarah. Blijf daar tot ik je kom halen. Ga nu maar.

Hoi, John. - Sam, we moeten dit oplossen.

Wauw. Lois heeft haar kast flink uitgemest.

O, wauw, deze is schitterend. - Die heb ik haar ooit gegeven.

Ik heb er al mijn honkbalkaarten voor verkocht.

Zelfs die van Cal Ripken? - Ja.

En ze geeft hem weg?

Ze vindt dat iemand anders er plezier van moet hebben.

Is dat alles wat ze zei? - Zo ongeveer, ja.

Ze wordt binnenkort geopereerd, toch?

Als de chemo klaar is. Er is nog geen datum geprikt.

Heb je het er met haar over gehad? - Wel over de logistiek, maar...

Niet over hoe ze zich voelt.

Clark, ze gaat haar borsten kwijtraken.

Ja, en ik wil er wel met haar over praten, maar het is haar lichaam...

en ik ben een man die zoiets nooit gaat meemaken.

Ik kan er niet over beginnen als ze er nog niet klaar voor is.

Misschien kan ik dat doen.

Kijk hoe erg ze van streek is.

Als jij niet samen kon zijn met je geliefde zou je ook zo zijn.

Ja, dat is een hel.

We hadden er meer voor haar moeten zijn.

Hij lijkt in orde te zijn.

Ik ga met haar praten. - Nee, ik kan beter gaan.

Sorry voor wat ik net zei.

Je hebt gelijk.

Matteo is niet zijn ouders.

Dat weet ik. Maar dat maakt verder niet uit.

Na alles wat er is gebeurd zal ik hem nooit meer zien.

Waarom niet?

Je geeft toch om hem? Hij is een goed mens.

Maar mijn vader zou gek worden. - En wat dan nog?

Mijn vader is maanden boos op me geweest vanwege die X-K van Candice.

En toch heeft ze bij ons gewoond.

Als je Matteo echt wil zien, gaan we daarvoor zorgen.

Binnen.

Kunnen we het hierover hebben? - Ik wil hem gewoon niet meer.

Dat kan niet waar zijn. - Ik weet niet wat ik moet zeggen.

Deze jurk is bijzonder. - Dat was hij.

Dat is hij nog steeds.

Ik kan hem niet meer dragen en ik wil het er niet over hebben.

Ik weet dat de chemo een hel geweest is voor je.

En voor Clark, je vader en de jongens. Maar als dit voorbij is...

de operatie en alles, dan zullen jouw leven...

en jouw lichaam voor altijd anders zijn.

En ik wil niet dat je je daarin alleen voelt.

Dus praat er alsjeblieft met me over, Lois.

Ik wil je helpen. - Laat me dan bij mijn vrouw.

Defensie staat het niet toe, tenzij je doet wat ze willen.

Dan ben je hier voor niets. - Je houdt veel van je vrouw.

Ik zag hoe je naar haar keek, en de angst in je ogen toen ze instortte.

Je stond toe dat ik haar meenam omdat niets anders er toen toe deed.

Wat je van mij of John Irons vond, maakte niet uit.

Nu moet Peia jou zien, en haar zoon.

Geef terug wat je gestolen hebt, voor het te laat is.

Als jullie die dingen terugkrijgen, beloof je dan dat we haar mogen zien?

Op mijn erewoord.

Alles is veilig.

Hier heb ik niets mee te maken. - Ga naar binnen.

We hadden bijna een deal.

Een deal kan ook na deze huiszoeking.

We hebben dit besproken. - Wist je dat Superman hier zou zijn?

Hij stuurde gewapende boeven naar mijn huis, naar mijn dochter.

Je vat het persoonlijk op.

Hij maakte het persoonlijk toen hij mijn familie bedreigde.

Dus bedreig je hem?

Zo doen we dat niet. - De keuze was aan mij.

Het was duidelijk 'n fout om je de leiding te geven. Je bent klaar.

Nee, Sam. - Ga naar huis, John.

Ik weet al vanaf dag ��n dat mijn borsten eraf moeten.

En nu kan ik nergens anders meer aan denken.

Ja. - Het gekke is...

dat ik mijn borsten vroeger haatte. Ik haatte ze.

Het begon al op m'n negende.

's Nachts bad ik altijd dat ze weg zouden gaan.

Ik bad juist om ze te krijgen.

Ik kreeg er pas eentje toen ik twaalf was.

Echt. Ik moest m'n beha opvullen tot de ander ook kwam.

Onze lichamen blijven ons verrassen. - Zeg dat wel. Wat denk je van striae?

Cellulitis. - Kramp.

Ik ben heel lang ontevreden geweest over m'n lichaam.

En nu ik eindelijk tevreden was, komt kanker dat verpesten.

Is er geen reconstructie mogelijk? - Nee, dat is het probleem.

Met het type kanker dat ik heb, hangt het er vanaf...

hoe het eruit ziet na de operatie en bestralingen. Dus tja...

Het voelt alsof ik elke dag iets kwijtraak.

Mijn smaak, mijn haar.

Dat komt wel weer terug. Deze niet.

Ik snap volledig dat je daardoor van streek bent.

Maar het is niet alleen dat. Ik moet ook telkens aan Clark denken.

Volgens mij is hij wel de laatste om wie je je zorgen moet maken.

Hij heeft immers die jurk voor je gekocht.

Laten we gewoon een biertje doen in een bar en het daarbij laten.

Als je bang bent om te verliezen... - Dat is het niet.

Ben je bang om te winnen?

Dit is gewoon niets voor mij. Ik ben een legerkind.

Ja, en ik ben een plattelandsjongen. Maar dat maakt vanavond niet uit.

Rijdt u toch maar door. - Nee, we stappen uit. Dank u.

Echt, ik draag alleen maar broeken en nu zit ik in deze jurk.

Die jurk is voor jou gemaakt. Dat wist ik meteen toen ik hem zag.

En dat was ongelooflijk lief, maar ik voel me niet op mijn gemak.

Lois, ik heb nog nooit iemand gezien die zo mooi is als jij nu bent.

Als je weg wil, doen we dat.

Maar ik vind dat je naar binnen moet...

zodat ze eer kunnen betonen aan de geweldige vrouw die ik elke dag zie.

We stappen toch maar uit.

Ik voelde me die avond zo mooi en sexy.

Ik werd ge�erd voor m'n verstand. Ik voelde me een krachtige vrouw.

Dat gevoel krijg je nog wel eens. - Dat kun je niet weten.

Je zult nog steeds jezelf zijn.

Ja? Ik zal me waarschijnlijk minder vrouwelijk voelen.

Ik voel me nu al amper vrouwelijk.

Ik maak me zorgen om hoe ik eruit zal zien.

Ik denk echt dat je Clark moet vertellen hoe je je voelt.

Maak hem wakker. - Is dat wel zo'n goed idee?

Ik zei: maak hem wakker.

Hij moet iets voor me doen.

Daar is hij.

Hoi.

Ik ben heel blij om je te zien. Ik dacht dat je me haatte.

Nee. Mijn vader heeft me mijn telefoon afgenomen.

De mijne houdt me continu in de gaten met 'n gestoorde blik in z'n ogen.

Wist je van je ouders?

Ik had geruchten gehoord over m'n vader...

dus dat was geen grote verrassing. Maar dat m'n moeder krachten heeft?

Dat wist ik niet. Dat is geweldig.

Je bedoelt: doodeng. Ze heeft mijn vader bijna vermoord.

Wacht, zo eenvoudig is het niet. - Meen je dat nou?

Ok�, er zijn dingen van mijn ouders die ik niet weet...

maar jouw vader is ook geen lieverdje.

Waarom zeg je dat?

Omdat mijn moeder dood ligt te gaan en ze laten hem niet bij haar.

Ze gebruiken haar als onderhandelingsmiddel.

Dat wist ik niet. - Nat, kijk.

Laten we onze ouders even vergeten.

Alles is nu raar en ingewikkeld, maar dat maakt me niet uit.

Want ik hou van je.

Echt? - Ja. Dat weet ik heel zeker.

Jij bent de enige voor wie ik ooit zoiets heb gevoeld.

Wauw. Ik...

Ik hou ook van jou.

Goed gedaan, Jon. - Ik vond mezelf zo'n hypocriet.

Je bent niet de enige die iets stoms heeft gezegd.

Ik heb spijt van wat ik zei na de brand.

Ik vind het gaaf wat je bij de brandweer doet.

Horen jullie dat?

Het klinkt als een ijzig conflict dat ontdooit.

Misschien moeten jullie even knuffelen om vrede te sluiten.

Dat hoeft niet. - Het zit goed.

Geef elkaar een knuffel.

Mooi om broers zo te zien. Ik kruip er snel even bij.

Het is heel grappig. - Jullie hebben het gezellig.

Lois' feest wordt nog veel leuker. - Feest?

Voor mijn operatie houden we een feest in Bazoombas.

Dat kiprestaurant? - Niemand gaat erheen voor 't eten.

Het gaat meer om de serveersters in kleine topjes.

O, ja, nu weet ik het weer.

Ik denk dat het wel goedkomt. - Bedankt voor alles.

Meen je dat serieus, van Bazoombas?

Heel erg serieus. We zijn de laatste tijd veel te serieus.

Daarover gesproken: we moeten het over de jurk hebben.

Zijn er nog meer dingen die je nodig hebt van Defensie?

AM-III-glas voor m'n helm. Ik moet m'n pak zo snel mogelijk repareren.

John, er nadert een luchtvoertuig.

Waar gaat hij heen? - Hij komt hierheen.

John. Luchtvoertuig. John.

Systeem uitgeschakeld.

Ik hoorde dat ik je moest laten lijden.

Toen ik zag dat je de jurk wegdeed, was ik een beetje teleurgesteld.

Dat was niet mijn bedoeling.

Bij dat gala voelde ik me zo mooi door hoe je keek en wat je zei.

Ik vind je ook mooi. En ik zal je altijd mooi blijven vinden.

Daar gaat geen enkele operatie ooit iets aan veranderen.

Dat weet ik. Het probleem is niet hoe jij me ziet.

Het is John Henry.

Ik ben zo terug.

Je bent niets zonder je pak.

Ben je in orde? - Het komt wel goed.

Blijf hier.

Kom op nou, alsjeblieft.

Systeem uitgeschakeld.

Verbinding hersteld.

De hamer is er over zes, vijf, vier, drie...

twee, een.

John, nee.

Ik had geen keuze.

Je hebt altijd een keuze.

Ik dacht dat Henry Miller dood was. - Ik zag zelf dat zijn hart stilstond.

En Bruno heeft hem tot leven gewekt om John Henry te doden?

Dat is de theorie. - Die we niet kunnen bewijzen.

Dat is een terugkerend thema bij Mannheim.

Mijn God. Het is ongelooflijk dat er niet meer gewonden zijn.

Vooral de straat zelf is beschadigd. - We moeten dit opruimen.

Is John Henry in orde?

Ik maak me zorgen om je. - Ik heb alleen wat schaafwondjes.

Dat bedoel ik niet. Je doet al de hele week vreemd.

Ik wil je beschermen. - Pap, je hebt iemand gedood.

Hij probeerde mij te doden. Ik bof dat ik nog leef.

En Matteo's moeder? Waarom mag hij haar niet zien?

Hoe weet je dat? - Omdat ik hem gesproken heb.

Geef antwoord.

Alleen zo werkt Bruno mee.

Door een stervende vrouw weg te houden bij haar gezin?

Jij en ik zagen op tv hoe mama vermoord werd.

Wat had je ervoor over gehad om toen bij haar te zijn?

Dat was anders. - Ja. Wij hadden geen keuze. Zij wel.

Wil je het soort mens zijn dat hen dat ontzegt?

Waar heb je gezeten?

Ik zei dat je haar niet mocht zien. - Daar ben ik niet akkoord mee gegaan.

Loop niet zomaar weg. - Of wat? Ga je me in elkaar meppen?

Of een van je mannetjes?

Waarom zeg je dat? - Dat is wat je doet.

Je wilde Mr Irons doden.

Daardoor gaat mama helemaal alleen dood, en kan ik haar niet meer zien.

Ik wil haar niet kwijtraken.

Het komt goed, jongen.

Je moeder gaat nog lang niet dood. - Pap, je hoorde die advocaat toch?

Ze heeft nog maar een paar weken of dagen. Dat moeten we aanvaarden.

Ik moet je laten zien waar ik aan heb gewerkt.

Hoe lang is dit al gaande? - Sinds de kanker terugkwam.

Is dat Superman?

Het is de Superman van die andere wereld.

Hij probeerde Ally Alston tegen te houden.

Maar wat doet hij hier?

Door deze Superman heb ik het geneesmiddel voor je moeder gevonden.

Zijn jullie in orde? - Heeft Mr Irons echt iemand gedood?

Iedereen heeft het erover. We kregen allemaal appjes.

Ik ben bang van wel.

Hij gaat de laatste tijd steeds te ver. Komt het wel goed met hem?

Dat weet ik niet.

Gaan jullie anders even naar boven. Ik moet met jullie moeder praten.

Hoe kan die stomme Clarence Riddenbagger hebben gewonnen?

Riddenbach. Ja, wacht maar. Ik ga een zeer boze brief schrijven.

'Lois Lane verdient alle eer'.

Naar wie stuur je die brief?

Laat dat maar aan mij over. Bereid jij je maar voor op de eer.

Ik weet waar we moeten trouwen.

De feestzaal van de persvereniging is te duur.

Maar de boerderij van je ouders niet. - Meen je dat?

Ja. Alleen jij en ik, en goede vrienden en familie...

op de plek waar mijn grote liefde is opgegroeid.

Mijn moeder zal het geweldig vinden.

H�, meende je wat je over me zei?

Zeker weten.

Zeg het nog eens.

Ik heb nog nooit iemand gezien die zo mooi is als jij nu bent.

Hoe snel krijg je me uit deze jurk, denk je?

Ik zat te denken over wat je net zei.

Clark, laat maar. - Nee, dit moet je horen.

Toen ik zei dat je zo mooi was in die jurk...

toen had ik het niet over je lichaam, maar over jou.

Je wezen, je hart, je passie. Je inspireert me nog steeds elke dag.

Je had het ook over m'n lichaam. - Want ik hou van je lichaam.

En daar zal ik altijd van blijven houden.

Ook met alle littekens? - Ja, ook dan.

Zullen we niet doen alsof het niet vreemd zal zijn?

Die littekens staan symbool voor het feit dat je nog leeft...

en dat ik je nog bij me heb. Door die operatie blijf je leven.

En ik vind niets mooier dan dat.

En stel dat ik me er anders door voel en niet meer intiem wil zijn?

Dat komt wel goed. - Clark, seks is belangrijk voor ons.

Ja. En we zien wel wanneer je er weer klaar voor bent.

Ik twijfel er niet aan dat dat weer terugkomt.

We doen dit samen.

En we gaan hier sterker uit komen.

Wil je knuffelen? - Ja.

Het kan zijn dat het nog een tijd bij knuffelen blijft.

Jij bent alles wat ik nodig heb.

Weet je nog wat we deden toen we na dat gala thuiskwamen?

Ja.

Ik heb er wel zin in. Jij ook?

Heb je er nu zin in?

Ja. Dan moeten we andere kleren aan.

Wauw.

Lois Lane...

wil je met me vliegen?

Ik hou van je, Clark. Meer dan ooit tevoren.

Greg, ga opzij.

Vertaling: Coen van der Ham