Original subtitles

Wakker worden, luilakken. Iedereen naar de centrale.

Hup, een beetje tempo. Dat mag best wat sneller.

Pips. Alles in orde?

Je ziet eruit als een opgewarmd broodje stront.

Kom eens in beweging, man.

Lopen, lopen, lopen.

Tempo. Niet dringen. Opschieten.

Eerste dag op de kleuterschool.

Jullie weten dat onze trimtanks vol zitten met diesel.

Wat leid jij daaruit af? - Dat 't een lange tocht wordt?

Dat we pas kunnen bijtanken als de missie volbracht is.

En dat we ons moeten haasten.

Omdat we iets moeten vangen.

Een vis. Een heel grote, dikke vis.

Een vijand van de ergste soort.

Eentje uit onze eigen gelederen.

U-822.

Kapitein Johannes von Reinhardtz wil de boot aan de vijand overhandigen.

Dat zal niet gebeuren. - Met Schiller en Strasser.

Voor velen van jullie is dit de eerste missie.

De eerste echte oorlogservaring.

Maar jullie hebben het geluk...

dat jullie onder mijn bevel staan.

Als ik iets over de oorlog weet...

dan is het dat hij je ware aard toont.

Ik laat jullie je ware aard zien...

en dan tonen we hun dat we jagers zijn.

Begrepen? - Ja, kapitein.

Begrepen? - Ja, kapitein.

Strasser.

Dat is gewoon een weerbericht. - Er is storm op komst.

Ik heb van zon, strand en jean Harlow in badpak gedroomd.

Droom eens een keer van Duitse meiden, joh.

Zelfs je pik is patriottisch, hè?

Wat doe je hier eigenlijk? Je hebt pas over een uur wacht.

Kijk gerust, het is maar een weerbericht. Zie je wel?

Zijn daar twee telegrafisten voor nodig? - Nee, kapitein.

Kraushaar, als je je verveelt, ga dan de brugwacht of de kok helpen.

Maar natuurlijk.

Die kleine nazi zal niet echt bl? zijn met uw plan.

Doet de radio het nog?

Het moet grondig gebeuren.

Ik wil niet gepakt worden. Gaat u op de uitkijk staan?

Eerste officier. - Kapitein.

Onze koers baart Strelitz zorgen.

Als hij ons exacte doel weet, dan... - Laat hem deze koers aanhouden.

En zeg de luit dat we ook deze snelheid behouden.

Voor de rest wachten we het weerbericht af.

Er lijkt storm op komst.

Eerste officier?

Klaar?

Hij gaat de lucht in als je hieraan draait.

Dat ga ik niet doen.

Klaus, fijn dat je kon komen. Kom toch binnen.

Kom ik ongelegen? - Vrienden van me.

Ze willen graag kennismaken met je.

Toe maar.

Heil Hitler.

Vrienden, het is me een grote eer onze hooggeachte gast voor te stellen:

Luitenant-ter-zee 2e klasse Klaus Hoffmann van de Kriegsmarine.

Een ware dienaar van 't glorieuze Reich en onze grote Führer.

En hij bevindt zich op dit moment dus op vijandelijk gebied.

Mr Thomas O'Leary.

Excuses voor dit verrassingsfeestje, maar we moeten voorzichtig zijn.

Door de oorlog is 't lastig samenkomen, vandaar dit kleine welkomstcomité.

In '39 hieven ruim 20.000 gelijkgestemden...

nog de rechterarm in Madison Square Garden.

Dus jullie zijn... niet allemaal Duitsers?

Niet alleen wij geloven in de superioriteit van het witte ras.

En in het tenietdoen van de Joodse samenzwering.

Sommigen van ons zien het Amerikaanse ras als superieur.

Het is alleen wachten op de juiste leider. Terug in Duitsland...

moet u uw vrienden vertellen dat ze niet alleen staan.

Ik wist niet... dat we hier vrienden hadden.

Het Reich heeft vele vrienden. Hoog geplaatsten en zij die hogerop wallen.

Sommigen van ons zijn van mening dat we de verkeerde bondgenoten hebben.

Dat we hier een duikbootheld in levenden lijve ontmoeten...

is echt geweldig.

Mag ik u aanraken? - Jaag de kapitein nou niet weg.

Schnaps?

Het was me een genoegen, Friedrich. - Bedankt voor deze avond.

Knappe kerel. Een toonbeeld van het arische ras.

Hij bewondert wel het communisme. - Hij strijdt er evengoed tegen.

Zo'n duikbootkapitein kan van grote waarde zijn.

Nog nieuws over Dublin? - Zodra ik dat hoor.

Ik heb nog wel een advies voor je:

Wees op je hoede bij Hoffmann, tot je zeker van hem bent.

Gaat u ook al? - Ja, ik moet wel.

Sam heeft m'n hulp nodig.

En, kunt u me naar Duitsland brengen?

Waarbij helpt u hem dan?

Sam het heel weinig los over jullie samenwerking.

Wat is er?

Vertrouwt u me niet?

Hij is plannen aan het maken.

Voor nieuwe radartechnologie.

Tegen onze vloot. - En u helpt hem?

Niet echt. ik hou hem aan het lijntje en geef onbelangrijke details.

En in ruil daarvoor verraadt hij u niet. In Amerika gaat voor niets de zon op.

Dit gaat niet lang meer goed. Sam wordt wantrouwig.

Kunt u me nou thuis krijgen? - Heb geduld.

Ik zit midden in een belangrijke operatie.

Zonder grootspraak: Die zou de oorlog kunnen beslissen.

Ik moet daar al m'n aandacht op richten.

Geef nou maar toe dat we verdwaald zijn.

Welnee, ik ben hier opgegroeid.

En waarom kijk je dan de hele t?d op de kaart?

We hebben de hele nacht gelopen.

De kinderen zijn aan een pauze toe.

Het is te gevaarlijk om hier bij daglicht te blijven.

Ze zijn uitgeput.

Een korte pauze dan.

Waarom doe je dit voor ons?

Je zou bij je familie moeten zijn.

M'n man is gesneuveld. in Duinkerken.

Het enige dat ik wilde, was hier wonen.

Als verpleegster werken, een gezin stichten... Meer niet.

En toen... - Waren daar de Duitsers.

En nu zitten we hier naar die kaart te staren.

En waar is hun moeder?

Daar. Ergens.

'Ergens'?

We probeerden visa te regelen voor Cuba.

We konden er maar één krijgen. Voor haar.

Ze wilde niet gaan, maar ik heb haar gedwongen.

Dan was tenminste één van ons veilig.

Maar het schijnt dat Cuba geen vluchtelingen opneemt.

Ik weet niet waar ze is.

En dan vraag je me waarom ik je help?

Je hebt een vrouw nodig.

En je kinderen ook.

In elk geval tot ze terug is.

Papa, Elias is ziek.

Gaat het, Elias?

Ga eens rechtop zitten. Toe dan.

Kijk me eens aan. - Ik heb 't koud, papa.

Hij heeft koorts. - We kunnen niet hier blijven.

We kunnen alleen medicijnen krijgen in St-Rémy.

Dan moeten we daarheen. - Ik draag hem wel.

Kom, Elias. - Ruth, pak jij de tassen.

Geen spoor van dat Joodse gezin.

Ze lijken Rochelle te zijn ontvlucht.

Ja, en daar hebben ze hulp bij gekregen.

Weet je al meer?

De schoonzus van David Goldblatt is ondervraagd. Ze weet van niets.

Dus je weet eigenlijk helemaal niets. - Het onderzoek loopt.

Maar goed dat ik meneer Desjesquier heb, vind je ook niet?

Bertier, die stroper, zag vanmorgen een vrouw met jidden in 't bos.

Natuurlijk, mensen roepen van alles voor een beetje geld.

Misschien wel.

Maar dankzij hem weten we wie hen hielp.

Hij heeft juffrouw Bostal herkend.

Ze is niet thuis of in het ziekenhuis. Anatol is daar geweest.

Herinner je je juffrouw Bostal?

Jij hebt haar na terugkomst weer in onze dossiers opgenomen.

Ik schrijf zoveel mensen in en uit.

Misschien... Ja, nu herinner ik me haar weer.

Woonde ze niet b? Juffrouw Strasser? - Inderdaad.

Misschien was ze meer dan alleen haar huisgenoot.

Ze kunnen niet ver zijn.

Doorzoek onmiddellijk het omliggende platteland.

Komt in orde.

Jullie tweeën.

Maar hij is een crimineel. En ik ben de hoofdcommissaris.

Hij speurde in één week meer Joden op dan jullie in een maand.

En ik mag hem. Hij heeft iets.

En talent moeten we stimuleren, hè. - Hij is geen lid van de politie.

Dat gaan we dan meteen regelen.

Er is geen functie voor hem.

Misschien niet bij de Franse politie.

Maar ik kan hem wel aanstellen als Duitse hulpagent.

Zo. Nu tevreden, Duval?

Mag ik je voorstellen aan je nieuwe hulpagent?

Dit kunt u niet maken.

Wat doe je hier nog?

Het simpele feit is, met alle respect voor uw ingenieurs...

dat uw mensen het prototype onvoldoende hebben verbeterd...

ten opzichte van het huidige Britse model.

Onze kisten hebben nog altijd geen radar.

We hebben 'm wel kleiner en lichter gemaakt.

En u weet dat we al uw 100.000 kisten ervan kunnen voorzien. In 'n oogwenk.

Hij bl?ft te groot en te zwaar.

Bij onze tests in Carolina...

kan hij nog niets kleiners dan een truck herkennen.

Juist.

Zou u mij even willen excuseren? Ik ben zo weer terug.

En? - Gaat het niet goed?

Het gaat niet goed, nee. Je krijgt nog één kans.

Je moet met iets komen. - Ik heb u alles al verteld.

We hadden een deal. Je kreeg Berger. - Die was te druk met zichzelf.

Hij is hebzuchtig, ja.

Hij moet er baat bij hebben om jou thuis te krijgen.

Ik zweer 't. Maar dan moet je met iets komen, en wel nu.

Het zijn m'n kameraden. - Je kameraden? Ze lieten je verdrinken.

Je bent hun niets verschuldigd. Dat weet j? ook.

Weet je wat er zo gebeurt?

Ik loop zo die kamer in en vertel hun precies wie je bent.

Goed, luister.

Er zijn tests gehouden in Duitsland.

Die inspelen op de Britse radartechniek. - Op welke manier?

Als je de golflengte versmalt, wordt de apparatuur kleiner.

Dan past die in elk vliegtuig. - Hij is nu al zo klein mogelijk...

maar hij is nog altijd te groot.

Waar ben je naar op zoek? - Duikboten.

Nee. Als die zich onder water bevinden.

Dan zoek je naar een periscoop. - Ook goed.

En hoe breed is een periscoop? - Geen idee.

Tien centimeter.

Oké, tien centimeter dus.

Je hebt dus tien centimeter, en dan moet je...

Je moet de inverse...

Ik snap niet wat dat te maken heeft met..

Met tien centimeter. Als de bandbreedte drie inch wordt...

Maar dat kan niet. Ik bedoel...

De bandbreedte. Drie inch.

Wacht, die tests in Duitsland, waren die een succes?

Volgens mij wel. - Ik kan je wel zoenen.

Je ben een nul, Hoffmann.

Je gelooft niet in de oorlog...

die het Duitse volken de Führer in het belang van de natie voeren.

Je bent een slap aftreksel van je vader. Een verrader van ons volk.

Een lafaard.

Nog iets opgevangen? - Nee, geen kik.

Ik ga maar eens pitten. - Doe dat.

Zo'n radio is belangrijk, toch?

Op een duikboot, midden op de Atlantische Oceaan.

Wat doen ze daarbinnen?

Weet ik niet.

Maar daar kom ik wel achter.

Je moet iets fout gedaan hebben. - Echt niet.

Ik wil precies weten wat er is gebeurd.

Sturmbannführer, dit is een zaak van de Kriegsmarine.

Meneer, dit is een missie van de SS. - Friedel...

zou je naar je verblijf willen gaan?

Volgens de sergeant-telegrafist werkte alles naar behoren. Je kreeg 'n bericht.

Maar toen ik 'm instelde, ontplofte hij.

Misschien heeft een los contact een vonk veroorzaakt.

Je hebt voor de tocht toch alles gecheckt?

Jazeker. - En toen zag je dat losse contact niet?

Misschien is dat later ontstaan. - Hoe dan?

Eerste officier, ga nou niet uitzoeken hoe een draad los is geraakt.

Ik wil weten waarom de radio nat was.

Koffie.

Ik ben aan 't studeren voor onderofficier. Ik stootte de kop om door de klap.

Stop maar met studeren, Kraushaar.

Ik draag je voor geen cursus meer voor. - Het is niet mijn schuld.

Dat ontkennen van jou past niet bij iemand die onderofficier wil worden.

Je moet leren verantwoordelijkheid te nemen.

Ik denk dat de radio is gesaboteerd.

Wie hier zou reden hebben de radio te saboteren?

Dat is een zeer ernstige beschuldiging.

Waarom hij? - Geen idee.

Frank weet als enige hoe je zoiets doet.

En ik hoorde dat hij een bericht binnenkreeg. Zeker geen weerbericht.

Wat dan wél?

Een bericht van 't opperbevel in Lorient. Het was hun code.

Daar klopt niets van. Het was een weerbericht.

Waarom zou hij zo'n onmisbaar apparaat vernielen?

Hij is toch niet gek. Het enige gekke is uw verklaring.

Feit is dat de boel ontplofte toen jij erachter zat.

Maar is 't te repareren? Sergeant-telegrafist?

Het is een zootje.

Bedrading, blusschuim en dan nog die koffie.

Maar ik ga m'n best doen. - Doe wat je kunt.

Onze missie blijft onveranderd.

We varen door naar onze bestemming.

Terug op jullie posten.

En Kraushaar... ik wil je niet meer in de buurt van de radiokamer zien.

Man op de brug.

Die schoften van U-612 zijn niet goed snik. Z? hebben de radio gesaboteerd.

Hij heeft me gefeliciteerd. Echt waar.

Hij zei dat hij trots op me was.

Dat heeft hij nog nooit gezegd.

Dit kan heel groot worden, Hoffi.

Besef je wel hoeveel kisten de Amerikaanse marine telt?

Om over de luchtmacht nog maar te zwijgen.

Die dan allemaal een Greenwood-radar hebben.

Je was geweldig vandaag. Dank je wel.

Dat verhaal over die golflengte sloeg echt aan.

Het spijt me dat ik je hard aanpakte.

Ik wilde alleen dat je een beetje wakker zou worden.

Weet je, we gaan 't vieren. Ik wil je iets laten zien.

Waar wil je naartoe? - Naar de stad. De Jazzclub.

Dit is m'n geluksdag. Laat ik dan ook alles eruit halen.

Miss Lloyd...

iemand wil u spreken. - Waarover?

Hé, Sam.

We zijn wijze mannen met 'n cadeau. Of beter: cadeaus.

Maar we zijn nog met een nieuw nummer bezig...

en dan moet ik thuis die domme jurk naaien.

Mooi niet. M'n droom is vanmorgen uitgekomen.

Dus het is wel zo eerlijk als die van jou ook uitkomt.

Je strijdwagen.

Die gaat jou en je band naar New Orleans brengen...

om die plaat te maken.

M'n vader heeft hem bij z'n buitenhuis staan.

H? haalt er 's zomers gasten mee van het station.

Hij is prachtig, maar... - Ik heb al betaald voor de opnamestudio.

Jij en je band kunnen er zeker vier nummers opnemen.

En onze optredens hier dan?

Dat is al geregeld. Ze kunnen je wel 'n paar dagen missen.

Ik weet niet wat ik moet zeggen.

Wat aardig van je. Je hebt aan alles gedacht.

Hier moet op gedronken worden. Champagne?

Dank je wel. - Ik ben zo weer terug.

Dit is echt heel aardig van hem. - Hij is verliefd op je.

Dat idee had ik al, ja.

Hij is lief.

Geen wonder.

Je bent...

Wat ben ik?

Feesten maar.

Inspecteur. - Nog nieuws?

Nee, niets. - Hou je ogen open.

Het schijnt moeilijker te gaan naarmate je ouder wordt. Pissen.

Verdoe je tijd niet. - Jij verdoet mijn tijd.

Rot anders op en laat me begaan, ouwe. - Een beetje respect, ja?

Rot anders op en laat me m'n gang gaan, inspecteur.

Jij denkt dat je gebeiteld zit bij Forster.

Zodra je tegen hem liegt, gooit hij je voor de leeuwen.

Wees eens een beetje loyaal. - Waaraan?

Aan Frankrijk.

Voor wie werk jij ook weer?

Forster gooit me niet voor de leeuwen omdat ik dat ben.

Goed, dan is het nu tijd voor een wandeling.

Dat komt goed uit. We controleren elke boerderij en laten de auto hier.

Waarom zouden we nou gaan lopen? - Denk nou eens na.

Met de auto horen ze ons aankomen en vluchten ze.

Gaan we dan alles lopend doen? - Inderdaad.

Kom op dan. Als je tenminste hulpagent wilt blijven.

Naar periscoopdiepte gaan.

Beide motoren vooruit.

Halve kracht.

Daar gaat ie, mannen. Naar boven.

Trekken, trekken, trekken.

Sneller.

Trekken, trekken.

Sneller.

Trekken. Pas op. Verdomme.

Trek dat ding terug.

Zijn ze nou nog met de torpedo's bezig?

Die rotoefeningen ook. Het lijkt wel of Hoffmann terug is.

Wat moet je hebben? - Een moersleutel 18.

Net lag hij hier nog. - Wat?

Hij zal wel ergens liggen.

He, Pips. Schiet nou eens op.

Pips?

Erin ermee, mannen. Gas geven.

Stoppen.

En doorgaan.

Tempo, tempo. Verder erin. Toe maar.

Buis één bewateren.

Buis één klaar voor onderwaterschot.

Zes minuut veertien.

We zijn allemaal dood.

Ze zijn al sneller.

Dood is dood. Het is niet goed genoeg.

Hoezo, 'Lutz'?

Eén van de jongens lijkt van achteren op hem, meer niet.

Ik zou hier niet moeten zijn. - Wat klets je nou?

Ik had moeten vertrekken, na wat we hebben gedaan.

Ik wist 't. Ik heb deze straf verdiend. - Luister eens naar me.

Het is achter de rug, Pips.

Ze hebben ons laten gaan.

Wrangel zei toch dat als dit ons lukt, ze ons veren in de kont steken.

Ze hebben ons gestuurd. Doelbewust.

Voor hun zijn we gewoon kanonnenvoer.

We zullen hier allemaal creperen.

Ik niet.

En jij ook niet, kameraad.

We laten niemand achter.

Klaar voor bovenwater.

Beide motoren Vooruit. Volle kracht.

Luit?

Klaar voor bovenwater.

Beide motoren vooruit. Volle kracht. - Klaar voor bovenwater.

Beide motoren vooruit. Volle kracht.

Eerste stuurman, hoelang tot de onderschepping?

Rond de 2000 zeemijl, bij 2 mijl volle kracht...

mits de door u geschatte coördinaten van de U-822 kloppen. Dat betwijfel ik.

'De door mij geschatte coördinaten'?

Ik heb 35 graden noord genoemd, en j? hebt 30 graden noord genoteerd.

Dat is een verschil van 307 mijl.

Zo, van nu af aan controleer je elke berekening drie keer...

en daarna nog eens. Begrepen? - Ja, kapitein.

Waar is Ehrenberg eigenlijk?

Zoek je dit hier?

Je dient in topvorm te zijn.

Zeker met dit stelletje idioten als bemanning.

En je hebt je medicijn nodig.

Dat heb ik wel begrepen.

Maar neem er niet te veel van.

Dat is niet goed voor je. Dat kan niet.

En, veel belangrijker...

niet goed voor ons.

Daarom gaat dit hier achter slot en grendel.

Vuile schoft die je bent.

Ik vind je aardiger als je bezopen bent.

Maar je moet jezelf wel in de hand houden.

En als je daartoe niet in staat bent...

dan zorg ik daar wel voor.

Je krijgt je dagel?kse medicijn. Maar ook niet meer.

En eerste machinist Grothe gaat over je drankrantsoen.

Mocht je weer eens je zelfbeheersing verliezen.

Eén dosis...

als je dienst erop zit.

Verdomme. En daar zitten wij dan mee in deze stalen kist.

Onze torpedo's zijn explosiever dan dat spul.

Wat is ons reisdoel? Het Witte Huis?

Dat is de marinebasis in Virginia.

Daarom helpt de Kriegsmarine ons zo graag.

Hoe komen we binnen? - Er is een contactpersoon.

Die ontmoeten we op de afzetplaats.

Tien boerderijen, verdorie. En alleen maar domme boeren.

Als er al iemand thuis is.

Velen zijn tewerkgesteld in fabrieken in Duitsland.

Deze is in ieder geval thuis.

Goeiedag.

Wat wilt u?

Nou... - Bevriende Joden z?n op de vlucht.

We moeten ze naar Spanje zien te krijgen.

Precies. Weet u misschien hoe?

Ons is verteld dat u kunt helpen.

Ik weet van niets.

Waarom slaat iemand die niets weet op de vlucht?

Ik heb geen roodharige of Joden gezien. Er komt hier nooit niemand.

Dat kan wel zijn, maar we weten dat ze in deze richting vluchtten...

en dat hier een ontsnappingsroute is.

Als u blijft zwijgen, zorgt m'n collega er wel voor dat u gaat praten.

Dat wilt u vast niet.

Goed dan.

Doe je werk.

Maar geen grappen.

Ik wil de namen en adressen van wie ze helpen vluchten.

Kan ik u onder vier ogen spreken? - Natuurlijk.

Von Reinhardtz? - Klaus Hoffmann. Hij leeft.

Wat? - Hij is in New York.

Dat is onmogelijk.

Hoe weet u dat? - Een SS-informant heeft 'm gesproken.

Eerst von Reinhardtz, en nu weer Hoffmann.

Nu werken twee duikbootcommandanten voor de vijand.

Waarom loopt hij dan nog vrij rond? Hij moet een deal hebben gesloten.

Z'n vader is doodziek.

Als die dit hoort, overleeft hij 't niet.

Deze zinloze oorlog maakt m'n beste mannen gek.

Von Reinhardtz, Wrangel en nu ook nog Hoffmann.

U ziet de oorlog ook als 'n noodzakelijk kwaad, op weg naar een betere wereld.

Toch?

Natuurlijk.

Een noodzakelijk kwaad.

Hoffman is slim.

Z'n vader was een duikbootpionier en hij studeerde scheepsbouw.

Straks kost ons dat de Atlantische Oceaan nog.

Niets of niemand zal onze overwinning in gevaar brengen.

En? - Hij heeft gepraat.

Ik heb wat namen in de dorpen Vallans en Coulanges.

Goed zo - Meer wist hij niet.

Vuile schoft. - Je wilde toch informatie?

De politie ondervraagt, we moorden niet. Dit is nog altijd Frankrijk.

Het blijft wel 'n rechtsstaat. - Wedden dat Forster blij is?

Hij geeft niets om die boeren.

Maar hij is vast niet blij als ze hem daar zo vinden.

Werk dat lijk weg. Ik wacht in de auto.

Klaar? - Ja.

Ga gerust kijken.

Ruthi, doorlopen.

Ik weet niet wat ik met haar moet. Ze was altijd al 'n moederskindje.

Niet in slaap vallen, juffie. We willen allemaal naar bed.

Ruth, kom terug.

Ruth. Ruth. - Wacht.

Wat bezielt je nou? - Ik dacht...

dat het m'n moeder was.

We moeten hier nu weg. - Waar moeten we heen?

Elias is te zwak. Nóg een nacht in het bos overleeft hij niet.

Wie heeft dat gedaan? Wie?

Wie denk je?

We kunnen hier niet bl?ven.

Ruth, meekomen. - David, wacht nou.

Het is vreselijk, maar dat lijk maakt het hier wél veilig.

Ze zijn hier geweest en denken dat er niemand is.

Zolang hij daar hangt, zijn wij veilig.

En dan kan Elias bijkomen. Vertrouw me nu maar.

Kom, Ruth.

Er is bloem en kaas.

We kunnen niet koken, dan zien ze de rook.

Eet je ham?

Ja. Dat noemen ze 'stervende joden'.

Ik hoop maar dat Hij het begrijpt.

Vast wel.

We nemen dit en de kaas.

David.

Ik zal je nooit vergeten. Ik zoek uit wie dit gedaan heeft.