Original subtitles

Eén.

Twee.

Drie.

Vier.

Vijf.

Zes.

Zeven.

Acht.

Zijn jullie klaar?

Kleed jullie aan.

Niet nu. We gaan nu. Jawel, kom op.

Los. -Ik laat je niet los. Nu gaan we.

We gaan vissen. -Ik wil mijn schip meenemen...

Jij doet die aan.

Kunnen we niet thuisblijven? -Je houdt van vissen.

Ik vang de grootste vis. -Ulrik.

Stop.

Mama. -Ulrik. Stop. Geef hier.

Ulrik, hou op.

Ulrik, geef hem aan mij.

Geef hier. -Oké. Een Casper en Emma-liedje.

Nee. -Jawel.

Nee.

Bij ons op onze basisschool daar doen we altijd veel

Daar zingen we en dansen we en spelen we zoveel

We vervelen ons daar niet

Daarom zingen we dit lied

Dus geen getreur en gezeur en zing maar met ons mee

Dus geen getreur en gezeur en zing maar met ons mee

In koor, Storm.

Zeven.

Acht.

Wat is de score? Hoeveel auto's heb je?

Er ontbreekt er een.

Dat is niet erg, het zijn maar getallen.

Je staat op negen, je moet herbeginnen.

Negen... -Ulrik, niet doen.

Je moet herbeginnen. -Stop.

Negen, negen... Je krijgt me niet te pakken.

Ulrik. Wacht op ons.

Ik ga... Storm, ga je hem achterna?

Ulrik.

Ulrik, wacht.

Je krijgt me niet te pakken. -Ulrik.

Je krijgt me niet te pakken. -Hou op.

Negen... -Stop, Ulrik. Kom terug.

Stop, Urik.

Storm?

Hallo?

Ulrik.

Hallo.

Storm.

Hallo.

Storm.

En toen verdwenen ze. Dus ik...

liep hen achterna. En wanneer ik bij de rivier kom, staat alleen Storm daar.

Ik heb meegenomen wat op bed lag. Ik wist niet meer wat je nodig had.

Jassen en... -Prima. Bedankt.

Ik weet niet of jullie gegeten hebben, ik heb maar sandwiches meegebracht.

Sorry.

Tante Bea? Waarom ben je verdrietig?

Hallo, meid.

Ik rijd jullie naar huis.

Wat is er gebeurd?

Ik heb een schram opgelopen. -Met wat?

Oké. Ik ga even met haar praten en dan zijn we klaar.

De artsen zeggen dat ze in shock is en zich niets herinnert.

Oké.

Kom ik hier ook te liggen? -Ik toch.

Waar moet ik dan liggen?

Jij sticht je eigen gezin en komt ergens anders te liggen.

En anders kom je erbij liggen.

Maar er is geen plaats voor beiden aan de zijde van papa.

We kunnen al onze namen op de grafsteen te zetten.

Moet ik dan bovenop Ulrik liggen?

Als we in hetzelfde graf liggen en Ulrik als eerste stierf?

Daar vinden we wel iets op.

Ben je klaar? -Nog even er iets bij leggen.

Zijn ouwe tas? -Ja.

Zo.

Heb een fijne dag.

Alles komt goed.

Hé, Storm. Gaat het?

Kom je mee binnen? Kom.

Hoi. -Hoi.

Wat doe jij hier? -Ik werk hier. Wat doe jij hier?

Bedankt.

Ik wil werken om mijn zinnen te verzetten.

Hoe gaat het met je?

Hé. Ben je al terug?

Ze heeft geen vertrouwen in ons. -Vertrouw je ons niet?

We hebben alles onder controle, hoor.

Het is goed om je te zien.

Hé...

Kom hier, maatje. -Nee.

Kom op.

Nou?

Storm? Ik wil zien. -Twee seconden.

Fantastisch. Nee, pak mij niet.

Monster.

Fantastisch. -Kun je zwart rond mijn ogen doen?

Ik ben niet verdrietig vandaag.

Kijk je ernaar uit? -Ja.

Hé, Storm. -Hoi.

Alsjeblieft. Gelukkige verjaardag, piraat.

Ben je een zombie? Dat is supercool.

Bedankt. Ik lijk op een mummie, maar mama heeft haar best gedaan.

Hé, Bea. -Gelukkige verjaardag.

Hoi, Elin. Het is zo goed je te zien.

Hoi. Sorry dat ik te laat ben.

Heb je hallo gezegd? Synne is net begonnen in de parallelklas van Monica en Storm.

Ja. Hallo.

Dus jij bent de mama van Storm? -Ja.

Ik heb gehoord wat er gebeurd is. Ik weet niet hoe ik het zou redden.

Dat is niet zo gemakkelijk. -Nee, maar toch.

Het is toch...

Mag ik een koffietje? -Doe maar...

Jij ook? -Ja, graag.

We gaan het fluisterspel doen. -Ja, dat ken ik.

Ik moet iets bedenken.

Ik moet elke dag taxi spelen. Ik heb geen tijd meer over.

Synne wil beginnen met toneellessen op school.

Stop. -Jawel, je moet het zeggen.

Zo werkt het spel. -Zeg het dan, Synne. Kom op.

Zeg het... Kom op.

Wat? Nee.

Jawel. -Synne heeft het gezien.

Maar ik zag het. -Dat is niet waar.

Storm. Stop.

Storm. Hé.

Wat is er aan de hand? In hemelsnaam.

Ze zei dat...

Wat dan? -Wat er is gebeurd?

Ze klikte gewoon. -Wat zei ze?

Wat?

Hoe durf je? -Ylva zei dat ik het moest zeggen.

Ze moest het hardop zeggen zodat iedereen het kon horen.

Wat zeggen?

Begin al maar met sorry te zeggen.

Het was Ylva die dat zei. -Niet liegen.

Toen je bleef slapen zei je dat Storm haar broertje vermoordde.

Ylva. -Dat was Synne, niet ik.

Je kunt zulke dingen niet rondbazuinen. Dat is heel ernstig.

Iemand beschuldigen van...

Sorry hoor. Ik weet echt niet waar ze dat vandaan haalt.

Ga sorry zeggen tegen Storm.

En zeg tegen iedereen dat het een verzinsel was.

Dan gaat Storm sorry zeggen omdat ze jou geslagen heeft.

Oké. -Goed. Dan doen we dat. Kom op.

Maar ik heb niet gelogen. -Maak het niet nog moeilijker.

Kom op. -Ik lieg niet. Ik was daar.

Hoezo... Waar was je?

Ik was in het bos, bij de rivier.

Toen zag ik Storm en haar broer.

Was je bij de rivier?

Ik was de hond aan het uitlaten en toen zag ik ze.

De kleine klom op de rotsen. Toen schreeuwde ze iets tegen hem.

Maar hij luisterde niet. Toen liep ze hem achterna en duwde hem de rivier in.

Nee, Synne.

Zeg sorry.

Synne.

Je zuigt wat uit je duim.

Jij was aan de andere kant, nietwaar?

Daar heb je toch geen goed zicht met al die bomen?

Jawel.

Weet je bijvoorbeeld nog welke kleur jas Ulrik droeg?

Nee.

Maar je zag hem? -Ja.

Je zegt dat Storm iets riep... naar Ulrik...

Ze schreeuwde.

Ze schreeuwde.

Wat zou ze geroepen hebben?

Dat weet ik niet.

Storm moest oppassen dat Ulrik niet te dicht bij de rivier kwam.

En jij zag hem op de rotsen staan. Dat is vrij dicht bij de rivier, nietwaar?

Jawel.

Wat zou ze geroepen hebben? -Dat hij daar niet mocht staan?

Misschien. Waarom zou ze dat zeggen? -Omdat hij erin kon vallen.

Zou hij niet gewoon uitgegleden zijn?

Want als hij op het punt stond te vallen, wat zou Storm dan doen?

Proberen te helpen? -Ja.

En hoe zou dat eruitzien? -Maar zo is het niet gegaan.

Nu is het genoeg, we moeten gaan.

Mama? -Niet nu.

Nu gaan we douchen. Daar hou je van.

Nee. -Zo gaat het er veel gemakkelijker af.

Je hoeft niet je hoofd onder te dompelen.

Gewoon onder gaan staan en je wassen. Ik draai hem open. Oké?

Nee... Draai hem dicht.

Het is heerlijk. -Dichtdraaien.

Kom op. -Nee.

Kom op. -Nee.

Kom naar mij. -Nee.

Kom op.

Een kleine kat.

Een grote.

Een kleine kat.

En dan volgende zaak. Elin, wilde je iets zeggen?

Ja.

Zoals jullie weten heeft Storm haar broertje kort geleden verloren.

Dat was een tragisch ongeluk waar Storm niets aan kon doen.

En dan zijn er geruchten geweest dat...

ze iets anders zou gedaan hebben in die situatie.

Als jullie zoiets horen, verzoek ik jullie dat de kop in te drukken.

Meteen, zodat het zich niet verspreidt.

Hallo.

Zeg, ik heb je nog niet kunnen condoleren.

Bedankt. -We betuigen ons diepste medeleven.

Thank you very much. Dat zegt men niet in het Noors.

'Deepest sympathies.'

O nee. Ik dacht gewoon...

We zullen dat met Ylva opnemen.

Prima.

Wat ben je van plan met Storm?

Blijft ze in dezelfde klas?

Jazeker.

Misschien is het iets te snel gegaan.

Zou ze niet effe pauzeren?

Wij willen gewoon verder met ons leven.

Sorry nog voor dat verjaardagsincident.

Maar als de andere kinderen haar niet meer pesten...

Wij hebben alle begrip voor jullie doorgemaakte lijden...

met haar vader en alles...

maar we kunnen niet negeren dat het niet de eerste keer is.

Wat? -Dat Storm druk is.

Denk aan Kassim.

Wat met Kassim? -Op de skidag.

Het sneeuwballengevecht? -Dat is niet wat ik hoorde.

Sneeuwballengevechten eindigen vaak in tranen. Dat was Storm niet...

Ik zoek geen ruzie, maar overdenk eens...

als Storm effe zou pauzeren...

Ik heb het al overdacht.

Overdenk het nog eens.

Ik moet denken...

Wie zou het gedaan hebben? -De Kale.

De Kale?

Daar moeten we eens dieper op ingaan.

Elin, Asbjørn wil met je praten.

Nu? -Ja.

Wat heb je nu gedaan? Is dat een trucje of zo?

Spinnenweb. -Nee.

Ik ben doodsbang voor spinnen. Nee.

Wat is er?

Er is een getuige in de zaak van je zoon.

Dat zijn meisjesroddels. Ga daar toch niet op in.

We kunnen niet anders.

Ik heb geen keus. Wij zijn onbevoegd.

Je hebt met de getuige gesproken?

Dat kwam ter sprake in het fluisterspel op een kinderverjaardagsfeestje waar ik aanwezig was.

Wat moest ik doen?

Er zijn twee collega's onderweg vanuit Lillehammer.

Ze zullen hier zo zijn. -Eerlijk gezegd.

Blij je weer te zien. -Insgelijks.

Storm roept tegen hem...

'Blijf daar niet staan.'

En dan glijdt hij uit.

Ze probeert hem vast te pakken, maar lukt daar niet in.

Dus hij gleed eerst uit en toen probeerde ze hem te pakken?

Met betrekking tot je vorige getuigenis.

Tegen Stig zei je dat je niet zag wat er gebeurde.

Dat tegen de tijd dat je ze inhaalde, Ulrik al weg was.

Ja.

Maar nu zou je ze allebei gezien hebben? -Ja.

Dat komt niet overeen met wat je zei tegen Stig Bøkkmann in het ziekenhuis...

Dat gesprek met Stig...

Hij is een hechte vriend en een goede collega.

En dat was vlak na de dood van mijn zoon.

Maar is Storm agressief geweest tegen Ulrik?

Of ze ooit boos is geweest op haar broertje?

Is ze niet erg druk? -Zeker. Ze is een kind.

Was ze gewelddadig? -Vaak.

Maar dat betekent niet dat ze hem in de rivier geduwd heeft.

Ulrik.

Ik denk het wel, omdat de politie zijn bootmotor stal...

en nu steelt hij de bootmotoren van alle anderen totdat hij terugkomt...

Storm?

Er zijn mensen die... met je moeten praten.

Wie? -Je kent ze niet.

Ze zijn aardig, maar gespecialiseerd in verhoortechnieken bij kinderen.

Ze willen je een paar vragen stellen.

Over Ulrik? -Ja.

Wat weet je nog van die dag?

Hij zong dat liedje.

Nog iets anders?

Wat er daarna gebeurde?

We stopten de auto.

Je zei dat ik op hem moest passen. -Ja.

Wat gebeurde er daarna? -Ik weet het niet.

Herinner je je niets? -Nee.

Dat is prima.

Ze willen details. Vertel hen wat er is gebeurd.

Snap je? -Maar wat is er gebeurd?

Wat er is gebeurd...

was dat je hem achterna liep om op hem te passen.

Als je hem inhaalt, zie je dat hij bij de rivier is.

Hij staat veel te dichtbij en dan roep je.

'Niet zo dichtbij staan. Je kunt erin vallen.'

Nietwaar?

Hoi. -Hoi.

Waarom is Kassim hier? -Ik weet het niet.

Herinner je je daarna nog iets?

Nadat je het pad afliep?

Hij was heel dicht bij de rivier. Ik zei hem niet zo dichtbij te staan.

Hoorde hij jou? -Nee. Er was teveel geruis.

Wat gebeurde er toen? -Ik rende naar...

Ik rende naar hem toe. Het was glad op de rotsen.

Daar waar je stond? -Nee, waar hij stond.

Dus je stond vlak naast hem?

Ja. En toen zei ik: 'Je mag hier niet staan.'

Maar toen gleed hij uit en viel hij erin.

Hoi. -Hoi.

Ik antwoordde alles goed. -Je was superflink.

Ik probeerde hem te helpen.

Kom, nu gaan we.

Ging het gesprek goed? Prima.

Storm zei dat ze zich niets herinnerde? -Nou...

het komt stilletjes terug. -O ja?

Dus vertelde ze hen dat het een ongeluk was.

Dat ze er niets kon aan doen...

Oké.

Wanneer begon ze het zich te herinneren? -Geleidelijk aan. Beetje bij beetje.

Hoe vat ze het dan op? -Kunnen we niet over iets anders praten?

Je weet wel... wanneer je je kont tegen de stoel drukt.

Zo is het...

Wees niet bang voor het donker

Want het licht rust daar

We zien toch ook geen sterren

Wanneer het niet donker is

In de heldere iris van je oog

Draag je een donkere pupil

Want het donker is net als het licht

We kijken naar beiden uit

Wees niet bang voor het donker

Want het licht rust daar

Wees niet bang voor het donker

Draag licht in je hart

In de heldere iris van je oog

Draag je een donkere pupil

We zien toch ook geen sterren

Wanneer het niet donker is

Ik herinner me alleen de plotselinge hoofdpijn.

Was er nog iemand daar?

Nee, enkel wij tweeën. De anderen renden naar beneden.

Dus jij lag op de grond terwijl ze sneeuwballen naar je gooide?

Nee. -Nee?

Het waren geen sneeuwballen. Ze sloeg me omdat ik gemeen tegen Stine was geweest.

En daarna? -Ze stopte sneeuw in mijn mond...

en op mijn gezicht zodat ik niet meer kon ademen.

Kon je niet ademen? -Ik gebaarde haar te stoppen.

Maar ze bleef sneeuw in mijn mond stoppen en hield haar hand over mijn mond.

Zoals dit. Het was echt eng. -Ja. Dat kan ik begrijpen.

Ze ging op mijn schouders zitten en dat deed echt pijn.

Ik heb overal blauwe plekken.

Hartelijk bedankt, Kassim.

Wacht. Eén. Ik stop daar. En dan zien we…

Ja.

Storm?

Storm, het is bedtijd. -Ja, we zijn zo klaar.

Zijn het er twee? -Je hebt geluk. Dan probeer ik...

Het is bedtijd.

Een laatste gooi?

Hé, Storm.

Je moet naar bed. -Ik wil niet. We zijn nog niet klaar.

Het uur is voorbij. -Het duurt maar vijf minuten.

Als ik zeg naar bed, is dat meteen.

Zo. Daar.

De douche of de tandenborstel. Je mag kiezen.

Draai hem dicht.

Als je wil opblijven zoals de volwassenen, kun je douchen zoals de volwassenen.

Douchen is toch niet erg.

Dat is heel gemakkelijk. Daar is er de tandenborstel.

Elin. -Wat is er? Wil je het overnemen?

Ga je gang.

Kom vriendje...

Laat me naar je kijken. Kijk me aan.

Ze wil met rust gelaten worden

Maar ga toch maar eens kijken. -Zal ik doen.

Ben je heel boos op haar?

Al was het een ongeluk...

had ze beter op hem moeten passen?

Het is aan het escaleren.

Dat is voor niemand goed.

Elin, ben je bang dat het waar is?

Ik zag het.

Ze probeerde hem niet te helpen, ze...

Hij gleed niet uit.

Storm liep recht op hem af en duwde hem eraf.

Ik kan begrijpen dat... kinderen zoiets kunnen doen.

Maar ik wens dat...

Ik wou dat ik erin geslaagd was…

Dat ik erin geslaagd was...

haar vast te pakken en te zeggen:

'Meiske, het is oké, ik hou van je.'

En dat lukt me niet.

Maar weet Storm dat, dat precies is wat er gebeurde?

Ze gelooft dat ze hem probeerde te helpen.

Wat?

Je moet er met iemand over praten. -Ik praat er nu met jou over.

Iemand met een professioneel niveau.

Jij denkt altijd dat praten helpt, maar ik niet...

Ze herinnert zich niets meer en dat is prima.

Ik moet die last dragen, niet Storm.

Luister.

Sorry dat ik zo hard was. Het was niet zo bedoeld.

Waar is Bea? -Naar huis.

Waarom?

Om de kindjes naar bed te brengen.

Zullen we eens naar ons zomerhuis gaan? Alleen jij en ik?

Oké.

Heb je gepoetst?

Kom op.

Zeven.

Acht.

Kijk, mama.

Een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht.

Hier stonden er.

Kijk, mama.

Kijk nu eens naar je.

Bah.

Mam, kijk. -Werkt die nog steeds?

Hier staan veel films op.

Van mij en papa... en Ulrik.

En zelfs jij.

Ga naar mama...

Kom dan, Urik. Kom dan. Oei. Kom dan.

Ulrik is superklein.

Ja.

Het eten is klaar.

Storm. Eten.

Kom op.

We kunnen hier niet eten. -Waarom niet?

Een, twee, drie, vier...

vijf, zes, zeven, acht, negen krassen.

Dat is geen kras, maar een knoest.

Jawel, we moeten in de woonkamer eten. -Ik heb hier de tafel gedekt.

Dat gaat niet.

Dan doen we het zo.

Hij is er nog steeds. -Nee, nu kun je hem niet zien.

Hoelang blijven we hier? -Een paar dagen.

Ik wil hier niet zijn. Ik wil naar huis.

Eet nu maar. -Dat gaat niet.

Nee. -Eten.

Shit.

Is dat nu zo moeilijk om te eten? Is dat zo?

Hoeveel krassen wil je?

Tien, elf, twaalf, dertien, veertien, vijftien, zestien.

Ben je tevreden? Ben je nu blij?

Ga naar bed.

Wat is er?

Ik kan niet slapen.

Neem een slaappilletje.

Zo.

Ruikt die goed?

Ik ruik niks. Jij wel?

Dat was een grote steen.

Mooie worp.

Storm?

Hé.

Daar zijn jullie. Oei, oei, oei.

Heb jij ook je hoofd gestoten? Op die stomme trap?

En je hebt een gips? Wauw.

Ik heb een been gebroken daar. -O ja?

'Ariel zocht nog een tak uit om op het vuur te leggen.

Het was tijd om meer hout te vinden.

Vader streelde zijn haar en vroeg:

Ben je erg moe, mijn jongen?'

Slaapt ze? -Nee, nog niet.

Wat is er gebeurd?

Ik heb haar schijnbaar laten schrikken.

Je moet me helpen.

Hé...

Hallo, Elin. Welkom. -Bedankt.

Ik heet Eva. Ga daar maar zitten.

Wat brengt jou hier?

Ten eerste:

Wij moeten de politie verslag doen...

omdat het een overlijden betreft.

Ze moet nauwlettend opgevolgd worden zodat we haar kunnen helpen.

Ze moet kunnen praten over...

wat er die dag met haar broer is gebeurd.

Ze moet te weten komen wat er werkelijk gebeurd is.

Dus we moeten een achtjarig meisje vertellen dat ze...

haar broertje vermoordde?

Dat komt vroeg of laat toch naar boven...

dus beter de korte pijn dan de lange.

Moet dat naar boven komen?

Is dat wel veilig?

Ze heeft die waterangst.

En teldwang.

Ze telt al heel lang. Dat is niets nieuws.

Dat is heel gewoon. -Het is het totaalbeeld, Elin.

Ik kan dat niet doen.

Ik kan dat... echt niet doen.

En hoe zit het met jou? -Hoezo?

Je moet deze last ook gaan dragen.

Hoe lukt je dat in relatie tot haar?

Ik ga nog niet naar bed. -Nee, nog niet.

Vet.

Weet je nog wat er met Ulrik gebeurd is?

Dat hij uitgleed en dat je hem probeerde te helpen?

Ja, ik probeerde hem te redden.

Ik was een beetje...

nerveus voor dat verhoor, daarom heb ik je voorgezegd.

Zo is het niet helemaal gegaan. -Jawel.

Weet je er nog iets van?

Ik probeerde hem te pakken.

Is dat jouw herinnering?

Probeer het je te herinneren.

Ik wil niet.

Hé.

Het is heel normaal dat kinderen ruzie maken en elkaar duwen.

Maar deze keer liep niet goed af.

Je duwde hem, Storm. -Nee. Dat heb ik niet gedaan.

Hij ging naar de vissen kijken... -Nee. Dat heb ik niet gedaan.

En toen liep je weg... -Nee. Ik heb hem niet geduwd.

Hoi. -Hoi.

Hallo, Storm. Ken je mij nog?

Kom, we gaan een praatje maken.

En dan je benen. Heel goed.

Herinner je je ons vorig gesprek? -Ja.

Waarover hadden we het?

Ulrik.

Ja.

Weet je nog wat je me vertelde? -Dat hij uitgleed op de rotsen.

Je mama heeft je voorgezegd.

Klopt dat?

Kun je mij nog een keer vertellen wat er gebeurd is?

Het is niet waar wat mama zegt.

Wat zegt ze dan? -Ik heb hem niet geduwd.

Ze liegt. -Liegt ze?

Vertel op.

Zij heeft het gedaan.

Wat heeft ze gedaan?

Zij was degene die Ulrik duwde.

Ze was boos op hem omdat hij altijd ruziede en niet luisterde.

Dus pakte ze hem vast en duwde hem de rivier in.

Ze gaf me pillen waardoor ik nachtmerries kreeg.

Heeft mama je pillen gegeven, Storm? -Ja. In ons zomerhuis.

En toen duwde ze mij zo hard dat ik mijn arm brak.

Zo. Kom maar mee.

Wacht hierbinnen.

Heb je hiermee hulp nodig? -Ja, graag.

Zo.

Was dat beter?

Hallo, Elin.

Nu moeten we duidelijkheid krijgen over de situatie...

en dan zou het aangewezen zijn...

dat Storm een paar nachten elders logeert.

Jullie weten toch dat ze onzin uitkraamt?

Ze is duidelijk nog in shock. Dat is gewoon onzin.

We weten dat jullie veel meegemaakt hebben.

Nu moeten we de situatie de-escaleren en een pauze inlassen.

Ik snap het niet. Gaan jullie haar van me afpakken?

Nee.

Ik snap het niet. -Storm wil niet naar huis, Elin.

Het is maar tijdelijk.

Omdat het maar voor even is, moeten er geen buitenstaanders ingeschakeld worden.

Nietwaar?

Hoi.

Tot ziens, Storm.

Hallo.

Hé, Chica. Kijk eens wie er op bezoek is.

Storm is hier.

Zal ik Jona en de walvis voorlezen?

'Er was eens, lang geleden een plek in de Middellandse Zee...

waar Jona op de uitkijk stond naar walvissen.

Elin.

Dit is te dom. Ik neem haar mee naar huis.

Laten we het uitpraten? -Dit is te dom, Bea.

Dit is absoluut belachelijk.

Ze is mijn dochter en moet bij me zijn. Ga opzij.

Dag, meiske.

Kom mee naar huis. Storm.

Elin. Elin, alsjeblieft. -Storm.

Storm. Doe open, ik wil dat je meegaat.

Storm, doe open en kom mee naar huis.

Storm. Ga weg, Bea.

Kappen nou.

Hallo? -Elin, wees eerlijk. Is Storm bij jou?

Ze ligt niet in haar bed en ik heb overal gezocht.

Ik weet niet waar ze is.

Ik wist zeker dat ze sliep. -We moeten haar gewoon vinden.

Ik heb Anniken gesproken... -Blijf binnen voor het geval ze terugkomt.

Storm.

Storm.

Storm is verdwenen.

Ze is weggelopen. Ik ben op zoek naar haar.

Storm.

Storm.

Storm.

Storm.

Storm.

Waarom zit je hier? Wat is er?

Ik probeerde de graven te tellen, maar het waren er te veel.

Er zijn er veel.

Vriendje...

Het lukt me niet.

Maar... Als we hier beginnen...

en elk een kant nemen... Zullen we dat doen?

En dan tellen we ze bij elkaar op?

Een, twee, drie, vier, vijf, zes zeven, acht, negen, tien...

elf, twaalf, dertien...

16, 17, 18, 19...

29, 30, 31, 32, 33...

34, 35, 36, 37, 38, 39, 40...

41, 42, 43, 44, 45, 46.

71, 72, 73, 74, 75, 76, 77...

183. -Ik heb er 204. Hoeveel heb jij er?

Die in het midden geteld? -Ja. Hoeveel heb jij er?

183. -183 plus 204.

Hoeveel is dat? -387?

Ja. Is dat goed?

Zullen we die daar ook meepakken?

We doen het. Kom op. Die tellen we er ook bij op.

Je haat mij.

Wat?

Je haat mij.

Lieve hemel, nee, dat... -Jawel.

Nee, dat doe ik niet. Ik beloof het. -Waarom ben je dan zo gemeen tegen mij?

Sorry.

Ik wilde niet gemeen tegen je zijn.

Sorry.

Ik wilde niet dat hij doodging.

Maar meiske toch.

Nee.

Hoi.

Hé, jij. Hé, Storm. Daar ben je dan.

vertaling: Nordicflix 2022