Original subtitles

To by�y inne czasy i inny �wiat. Ja te� by�em innym cz�owiekiem.

Humphrey Van Weyden...

w ci�kich czasach pisarz i krytyk, i zawsze dyletant.

M�j przyjaciel Charlie Furuseth wydawa� kolejne ze swych przyj��...

w swojej rezydencji w Sausalito.

Przebywa�em tu zaledwie od godziny, a ju� by�em znudzony.

W tamtych czasach �atwo wpada�em w nud�.

Van Weyden!

- Do us�ug, sir. - Jestem Jamieson Damisk.

A to jest moja narzeczona, panna Ann Treadwell.

Ach tak... ta aktorka.

- Nie aktorka, wed�ug pa�skiej recenzji. - Wed�ug wi�kszo�ci recenzji.

Pa�ska jest szczeg�lnie ci�ta.

- Obra�liwa? - Obel�ywa.

- Podoba ci si� moje przyj�cie? - Nie.

Jak widz�, pozna�e� ju� Jamiesona i Ann.

- Tak... w�a�nie zamierza� wyzwa� mnie na pojedynek.

- Zgodzisz si�? - Nie.

Dlaczego?

Pojedynek mi�dzy nami m�g�by by�... interesuj�cy.

- M�g�bym wybra� bro�? - Oczywi�cie.

Za��my, �e wybra�em gramatyk�.

Je�li o nas chodzi, panie Damisk, to ju� pan przegra�.

Do widzenia, Charlie.

P� godziny p�niej by�em ju� na parowcu "Martinez"...

p�yn�cym do San Francisco.

To wszystko, sir?

To musi by� gdzie� tutaj. Zauwa�y�am, �e p�k� �a�cuszek.

Kupi� ci inny, Flaxon. I nie b�dzie to byle co.

Nie chc� innego, chc� mojego Louisa. To m�j talizman.

- Witam. - Dobry wiecz�r.

Zgubili�my Louisa, to s�onik.

Oczywi�cie nie prawdziwy s�o�. Nazwa�am tak diament.

P�k� �a�cuszek, i zgubi�am go. Gdyby to nie by� talizman...

Z pewno�ci� znale�� s�onia nie b�dzie trudno.

To prosz� go znale�� i samemu okre�li� nagrod�.

Milion dolar�w.

C�, bankowo�� to niez�y interes, ale nie a� tak dobry.

Z tego wszystkiego nie przedstawi�em si�. Nazywam si� Humphrey Van Weyden.

Reginald Brewster. A to moja c�rka, Flaxon.

- A to oczywi�cie jest Louis. - Tak.

W innej sytuacji pewnie by si� przedstawi�.

- Mark Quylo, policja San Francisco. - Gratuluj�... w czym mog� pom�c?

Nic... to raczej ja mog� zrobi� co� dla pana.

Zwr�ci� panu portfel.

Poszukiwany przez nas pan Brewster jest jednym z najlepszych w tej bran�y.

Tym razem pa�skie zeznanie po�le ich oboje do wi�zienia.

Szybciej, cz�owieku!

Panie Van Weyden, prosz� nie zeznawa� przeciwko nam.

Odzyska� pan sw�j portfel. Wsadz� nas do wi�zienia.

M�j ojciec i ja...

Oboje dostaniecie dok�adnie to, na co zas�ugujecie.

WILK MORSKI

Pomocy!

Tutaj jeste�my!

Pomocy!

UPI�R

Moje pierwsze wspomnienie to przeklinaj�cy cz�owiek.

Dra�.

G�upi, pijany dra�.

Z pocz�tku wydawa�o mi si�, �e zwraca si� tak do mnie... ale nie.

Zupe�nie si� nie interesowa� mn�, czy te� nami.

I co, doktorze?

Serce... z pewno�ci� serce.

Obawiam si� o jego �ycie.

Jest pijany. Tak jak i ty.

Najpewniej wypi� ca�y rum w San Francisco.

Donovan... ty pijana �winio!

Donovan!

Kapitanie... ta kobieta wykrwawia si� na �mier�.

Doktor ma zaj�� si� Donovanem.

M�j szturman jest wa�niejszy, ni� ta dziewka w koronkach.

- Nie �yje, kapitanie. - Zmar� za wcze�nie... i zbyt �atwo.

Doktor nic ju� mu nie pomo�e. Prosz�.

- Co z ciebie za stw�r? - Jestem gentlemanem.

Ta dama potrzebuje pomocy lekarza.

- ��dam... - Ty ��dasz?

Na pok�adzie "Upiora" tylko ja stawiam ��dania.

Doktorze.

Znie�cie j� na d�.

- Musi by� pan jeszcze os�abiony. - Chod� tu, Leach!

Pom� mi z t� m�od� dam�.

- Nie mog� jej pom�c. - Mo�esz j� zoperowa�.

Obawiam si�... �e nie prze�yje.

- M�wisz to wszystkim swym pacjentom. - Straci�a mn�stwo krwi.

Ma du�y od�amek ko�ci tu� ko�o arterii.

Jedno drgni�cie r�ki... i mo�e umrze�.

Inaczej i tak umrze.

To dama, bardzo krucha. Powinna ju� nie oddycha�.

Je�li jest jaka� szansa...

Po prostu do��czy do tych, kt�rzy ci� prze�laduj� od Santa Barbara.

Doktorze, musi pan spr�bowa�.

Mo�ecie ju� i��. Kucharzu!

Poszukam jakiego� ubrania dla tego gentlemana.

Doktorze, prosz�.

Spr�buj�.

To jego rzeczy, kapitanie Larsen.

Przynie� worek z w�glem. Stracili�my ju� do�� czasu.

Ju� id�.

Zaparz� herbaty.

- Przynie� w�giel! - Tak jest, sir.

Patrzysz tak, jakby... "Upi�r" nie by� tym, czego oczekiwa�e�.

Przyszed�e� akurat na pogrzeb.

A co z t� dam�? Te� b�dziemy j� grzeba�?

Jeszcze �yje.

P�nocny zach�d... tak trzymaj.

Tak jest, sir.

Wystarczy ju� tego szycia.

Dla ryb i tak nie ma to znaczenia.

Przywi�� mu to do n�g.

Leach! Pom� mi.

Kt�ry z was ma bibli�, dobrzy chrze�cijanie?

Mo�e ksi��eczk� do nabo�e�stwa?

Dobrze. Powiem to, co pami�tam.

Pan daje i odbiera, a cia�o niech wrzucone b�dzie w morze.

Wrzucajcie.

- Kapitanie Larsen. - Tak?

- Musz� wr�ci� do San Francisco. - Wr�cisz, za kilka miesi�cy.

Mo�emy tam by� za kilka godzin. Zap�ac� panu.

Zap�ac� 1000 dolar�w, ale prosz� zawr�ci� statek do San Francisco.

1000?

- Czym zarabiasz na �ycie? - Mam oszcz�dno�ci.

- Jakie oszcz�dno�ci? - To, co zostawi� mi ojciec.

Ojciec... wi�c �yjesz na jego koszt. Poka� mi swoje r�ce.

Dzi�ki jego r�kom twoje s� mi�kkie.

S� niezdatne do niczego poza zmywaniem talerzy.

Prawda, kucharzu?

Poniewa� Donovan nie �yje, brak nam jednego cz�owieka.

Dlatego te� b�d� awanse.

- Chandler! - Tak, sir.

- Chandler, znasz si� na nawigacji? - Nie, sir.

Niewa�ne, i tak b�dziesz szturmanem. Bierz manatki i zajmij jego kabin�.

Tak jest, sir. Dzi�kuj�, sir.

Pos�ugaczu... te� dosta�e� awans.

Odt�d jeste� wio�larzem.

Nie chc� by� wio�larzem w szalupie.

Szczur okr�towy chce specjalnego traktowania.

- Zbyt niebezpieczne, Leach? - Zaci�gn��em si� na pos�ugacza, sir.

- Nie odmawia si� kapitanowi. - Nie chc� by� wio�larzem...

- A teraz si� zgadzasz? - Tak... sir.

A ciebie zrobi�... jak si� nazywasz?

Van Weyden. Humphrey Van Weyden.

Sir.

Humphrey Van Weyden, sir.

No wi�c, Hump, zostaniesz pos�ugaczem.

20 dolar�w miesi�cznie.

To zrobi z ciebie cz�owieka.

Kuchto, zabierz go na d� i poka�, co ma robi�.

A reszta niech wraca do pracy.

Ale wcze�niej skr�ci� kliwer.

Zwin�� te� grot�agiel i podci�gn�� wanty.

Przejm� ster.

I tak rozpocz�a si� moja podr� z kapitanem Larsenem.

Wilkiem Larsenem. Trudno o trafniejszy przydomek.

Mia�em go pozna� bli�ej i ba� si�, jak nikogo innego na �wiecie.

Jego polecenia, humory i ka�dy kaprys...

by�y tu prawem.

Wilk Larsen nie by� jedynym tyranem na pok�adzie "Upiora".

Byli te� inni, o pomniejszym znaczeniu...

ja za� znajdowa�em si� na samym ko�cu tej kolejki.

Po�piesz si�, nied�ugo kapitan mo�e zechcie� herbaty.

Hej, ty... Hump!

Jeste� g�uchy? Nie s�yszysz, co m�wi�?

S�ysz�, kucharzu.

Masz do mnie m�wi�... panie Mugridge.

Dobrze, panie Mugridge, chcia�bym z panem porozmawia�.

Tak lepiej.

S�ucham... Hump.

Chodzi o pieni�dze.

To znaczy?

Mia�em portfel w odzie�y, kt�r� pan wzi�� do suszenia.

- By�o w nim 185 dolar�w. - Masz mnie za z�odzieja?

Zamknij si�.

Spr�buj o tym pisn�� komukolwiek...

to rozp�atam ci� jak ryb�.

- Jasne? - Tak.

To dobrze.

Wyrzu� do morza te �mieci i zanie� kapitanowi herbat�.

I miarkuj co m�wisz, ty szumowino.

Ty plwocino!

Nazywa� mnie z�odziejem!

Mnie. A to szczur �ciekowy!

Panie Van Weyden...

Nie... teraz jestem Hump, pos�ugacz.

Jest pan m�czyzn�... tym samym, co poprzednio.

To jest inny �wiat. Larsen co do jednego ma racj�.

Nie jestem ju� m�czyzn�.

I nie b�dzie pan, a� si� pan nie przeciwstawi jemu...

temu kuchcie... i ca�ej reszcie.

To nie ma sensu. I tak nie ujrz� ju� suchego l�du.

Ujrzysz... ale na razie musisz wytrzyma�.

Nie pozw�l im si� z�ama�. B�d� od nich lepszy, m�drzejszy.

Wbij to sobie w g�ow�... i wykorzystaj.

�yj... walcz, jak tylko potrafisz.

Nigdy si� nie poddawaj... panie Van Weyden.

Tak...

i co by nie by�o, dzi�kuj�, panie Johnson.

SZEKSPIR

BROWNING, TENYSON

WORSWORD, EMERSON

RAJ UTRACONY

"w�ada� po swojemu warto nawet w piekle...

"bowiem lepiej rz�dzi� w piekle ni�li s�u�y� w niebie".

"By� tym jedynym, a nie w mrowiu innych".

- Milton by� wielkim poet�. - Tak.

- Dziwi ci�, co tu widzisz? - Jestem poruszony.

- Sir. - Jestem poruszony, sir.

Tym, �e czytam ksi��ki o sprawowaniu w�adzy i o cz�owiecze�stwie?

- Trudno pogodzi� pa�skie post�powanie z... - Miltonem?

Nie ma tu r�nicy, wszystko zale�y od si�y.

- Silni prze�ywaj�. - S�abi te�.

- Tylko bezwzgl�dny mo�e by� silnym. - Nie w cywilizowanym spo�ecze�stwie.

W nim odr�nia si� ludzi od zwierz�t.

Ty oczywi�cie jeste� cywilizowany, wykszta�cony i dobrze wychowany.

Zobaczymy, jak zdo�asz przetrwa� na pok�adzie tego statku.

To b�dzie interesuj�ce.

- Bardzo mnie zainteresuj� zmiany... - W mnie?

Tak... je�li takie zajd�.

Ciesz� si�, Hump, �e znalaz�e� si� na pok�adzie.

Nie mia�em z kim porozmawia�, nie licz�c doktora...

z dr�cz�cymi go koszmarami.

Porozmawiamy jeszcze ze sob� podczas tej podr�y.

Jest co�, o czym chcia�bym porozmawia�, sir.

Tak?

Skradziono mi wszystkie pieni�dze z portfela.

- Mam powody s�dzi�, �e to pan Mugridge. - Kto?

M�j bezpo�redni zwierzchnik, kucharz.

Koszykowe. Kuchta wzi�� sobie koszykowe.

O tym my�la�em m�wi�c, �eby� uwa�a� na siebie...

i na swoje pieni�dze. Czy te� pieni�dze twojego ojca.

Przypuszczam, �e dot�d takie sprawy za�atwia� za ciebie adwokat.

Tego portfela nie ma ju� na pok�adzie.

- Jak mog� odzyska� pieni�dze? - To zale�y od ciebie.

- Wyt�ucz je z niego, zabij go. - Za 185 dolar�w?

Chyba nie jeste� tak naiwny, Hump. Ludzie zabijaj� za mniej.

Nawet gentlemani.

- Mog� w czym� pom�c? - Nie, musz� troch� odpocz��.

- Hump? - Sir?

- Nauczysz si�. - Tak, sir.

Albo zginiesz.

Wej��.

Prosz�, panie Van Weyden.

W�a�nie pij� pierwszego drinka, od kiedy jest pan na pok�adzie.

- Dlaczego? - �eby co� uczci�.

- Jej wyleczenie? - Nie.

Ona i tak wyzdrowieje.

�wi�tuj� fakt, �e cho� raz... kapitan Wilk Larsen si� pomyli�.

- W czym? - Pos�uchaj pan... tej damy.

Prosz�...

Prosz� nie sk�ada� na nas skargi...

Odzyska� pan sw�j portfel.

Prosz�, panie Van Weyden...

Wi�zienie... nie chc� i�� do wi�zienia...

Wilk Larsen pomyli� si� co do niej. To nie dama.

Co za ironia.

- Doktorze Piccard... - Uratowa�em z�odziejk�.

Wa�ne, �e j� pan uratowa�. Pacjentk�.

Bez pa�skiej sztuki ludzkie �ycie by�oby stracone.

Larsen nie mo�e ju� twierdzi�, �e wszyscy moi pacjenci umieraj�.

- Ale gdy si� dowie... - Nie musi si� dowiedzie�.

Nie powiemy nikomu na pok�adzie.

Dowiedz� si�. Tu nie ma tajemnic.

Nie dowiedz� si�. Nie ode mnie... i nie od pana.

Zachowajmy troch� godno�ci.

Godno��...

Od dawna ju� nie s�ysza�em tego s�owa.

Nadchodzi, kapitanie.

To b�dzie piek�o. Wszyscy b�d� potrzebni na pok�adzie.

Dzi�ki za prognoz� pogody, kucharzu.

Powinien pan wiedzie�, kapitanie. Johnson zn�w spiskuje z za�og�.

Zaraz si� zacznie... m�wi� o burzy.

Yonson.

- Nazywam si� Johnson, sir. - Dobrze, Johnson.

To twoja pierwsza podr� na "Upiorze".

Istotnie, sir.

- I ostatnia. - Tak jest, sir.

Gada�e� ju� ze wszystkimi. Ze wszystkimi, pr�cz mnie.

- Czego si� boisz? - Niczego si� nie boj�, sir.

- Nawet swego kapitana? - Nie boj� si� �adnego cz�owieka, sir.

Jak ci si� co� nie podoba, powiedz o tym g�o�no.

- Jak m�czyzna. - Jestem m�czyzn�, sir.

Zobaczymy.

Ju� kapitan nauczy go moresu.

- Zamknij si�, ty �winio. - Ale masz j�zyk.

Pono� nie podoba� ci si� p�aszcz sztormowy, kt�ry dosta�e�.

Tak... jest kiepskiej jako�ci. Jak i wszystko na tym statku.

Wszystko?

I sprz�t... i �ywno��... wszystko.

Tw�j kapitan te�?

Tego nie powiedzia�em.

Jeste� k�amc�, Jansen. I tch�rzem!

- To by�o z�e posuni�cie. - No to zobaczmy, co poka�esz, Yonson.

Mo�e z bocianiego gniazda spojrzysz na to inaczej.

Chocia� przy tej pogodzie i tak niewiele zobaczysz.

Dalej, Yonson, w�a� na g�r�.

I on nazywa siebie m�czyzn�. Sam nosi�em taki p�aszcz.

Zacz��em prowadzi� dziennik, pisz�c o ludziach na pok�adzie "Upiora".

Jakim� cudem si�a i determinacja pomog�y Johnsonowi prze�y� kolejne dni i noce.

Leach, Smoke i Ofty-Ofty rozmawiali o brutalno�ci kapitana...

obawiaj�c si� m�wi� o nim bardziej otwarcie.

Dotar�o to jednak do moich uszu... i do innych te�.

Doktor Piccard zajmowa� si� sw� pacjentk�...

a kapitan Wilk Larsen... jeden B�g wie, czym.

Z ka�dego miejsca na pok�adzie widzia�em jak Johnson s�ab�...

zmierzaj�c w obj�cia �mierci.

Natomiast Flaxon nabiera�a si�.

Panie Van Weyden...

Tak?

M�j ojciec...

- jest tu? - Przykro mi.

Zatem ju� nie z�o�y pan na niego skargi.

To doktor Piccard. Ocali� pani �ycie.

Gdzie jeste�my?

W piekle.

Panno Brewster... powinna pani o czym� wiedzie�.

To nie ja ocali�em pani �ycie. To Humphrey Van Weyden.

Tu jeste�, Hump! Szuka�em ci�.

- Mia�em co� do zrobienia. - Co?

- Kapitan mnie wezwa�. - No prosz�.

Poda�e� mu kart� da�? Serwetki i sztu�ce?

Rozmawia�e� z nim o mnie. Co mu powiedzia�e�?

Oczywi�cie prawd�.

Nagada�e� mu pewnie samych k�amstw.

Zobaczysz, co z tob� zrobi�. Twoje miejsce jest w kambuzie.

Masz tam by�... za 20 sekund.

D�ugo b�dziesz to znosi�?

Powiedz Larsenowi, �e ludziom w kubryku nie podoba si�, �e kucharz wci�� szpieguje.

- Tobie te� narobi k�opot�w. - Sam mu to powiedz.

Tak.

Wejd� Hump.

W�a�nie robi� ostatnie poci�gni�cia. Chcesz zobaczy�, jak to dzia�a?

- A c� to jest? - Dziecinnie uproszczona nawigacja.

Wystarczy jaka� gwiazda podczas ciemnej nocy i wiesz, gdzie jeste�.

Jak?

Umieszczam to ko�o mapie nieba, bior�c za o� biegun p�nocny.

Nak�adam skal� na odpowiedni� gwiazd�...

i obracam, a� gwiazda znajdzie si� naprzeciw cyfr na dole mapy...

i to wszystko. Masz dok�adn� pozycj� statku.

Musi by� pan niez�y w matematyce. Gdzie pan chodzi� do szko�y?

Moje ca�e wykszta�cenie to kopniak do chleba na �niadanie.

- Trudno w to uwierzy�. - Gadanie.

Do wszystkiego doszed�em sam.

Nauki przyrodnicze, nawigacja, filozofia, literatura...

- Wszystko to przybli�a mnie do �mierci. - �mierci?

Do mojego brata. Nazywaj� go �mier� Larsen.

Gdzie on teraz jest?

Jak my, jest �owc� na morzu.

Poluje na te przemi�e zwierz�ta, �eby bogate damy mia�y si� w co ubra�.

- Lepiej, by zaj�� si� czym� innym. - Co takiego?

To sprawa pomi�dzy nim a mn�.

- Kapitanie Larsen, czy mog� co� powiedzie�. - Oczywi�cie, Hump, m�w.

Jest pan najbardziej skomplikowan� mieszanin� paradoks�w...

z jak� kiedykolwiek si� zetkn��em.

Wys�a� pan Johnsona na g�r�, mo�e ju� nawet nie �yje...

- a zajmuje si� pan... - Wi�c przyszed�e� uj�� si� za Johnsonem?

Tak, sir. Prosi�... b�aga�.

Jak� satysfakcj� uzyskuje pan z okrucie�stwa?

W �yciu cz�owieka to niewiele znaczy.

�ycie faluje okrucie�stwem jak ocean ruchem.

- Ale �ycie cz�owieka... - �ycie... jest najta�sz� rzecz� pod s�o�cem.

Jest sko�czona ilo�� ziemi, wody i powietrza...

ale jest bezmiar �ycia, domagaj�cego si�, by je sp�odzi�.

Przyroda to rozrzutnica.

- Czyta� pan Darwina. - Tak, silni rz�dz� s�abymi.

- �le to pan zrozumia�. - Nie.

Zrozum, Hump.

Johnson wierzy, �e jego �ycie to co� drogocennego.

Dla mnie... zupe�nie nie.

Dla niego - tak, ale si� przecenia.

A jak� warto�� przypisuje pan w�asnemu �yciu, kapitanie?

- My�l� o cz�ci za�ogi. - Zamierzaj� mnie zabi�.

Wiem o wszystkim, co si� dzieje na statku.

Nawet o tym, co ka�dy z nich my�li. Ale, niech pr�buj�.

I ty te� zagrasz w tym swoj� rol�.

A o swojej �mierci zdecyduj� sam, tak jak decydowa�em o swoim �yciu...

od ch�opca okr�towego do kapitana w�asnego statku...

i o swoim przeznaczeniu.

Jestem w dobrym nastroju, Hump.

Chc� si� nim podzieli� z t� parszyw� za�og�.

Wi�c pozwol� Johnsonowi zej��.

Jednak nadal nie znosz� ludzi, kt�rzy nie ko�cz� tego, co zacz�li.

Dzi�kuj�, sir.

A co do panny Brewster...

- to b�dzie �y�a. - Naprawd�?

Na morzu na pok�adzie statku czyha wiele niebezpiecze�stw...

szczeg�lnie dla damy.

Dwa stopnie w prawo.

Tak trzymaj.. nie ma potrzeby im tego u�atwia�.

Larsen i te jego gierki.

Ciekawie b�dzie popatrze�, jak zaraz spadn�.

Dadz� rad�.

I co, doktorze? B�dzie pan mia� nowego pacjenta.

Nasze kwatery dla go�ci s� raczej sparta�skie.

M�wi�em, �e b�dzie nieco ciasno.

Dzi�kuj� za pa�skie starania, kapitanie Larsen.

Z pewno�ci�, tak jak Humphrey, pogodzi�a si� pani z tym, co si� sta�o.

My�l� te�, �e je�eli zadba pani o siebie sama...

to chyba nie zwichnie sobie pani jakiej� ko�czyny.

Nic mi nie b�dzie, kapitanie. Dzi�kuj�.

Czy mia�a pani kogo�, kto �cieli� dla pani ��ko?

- Sama sobie �ciel�. - To dobrze.

Sugeruj�, panno Brewster, by zamyka�a pani drzwi.

Tak na wszelki wypadek.

Panie Van Weyden.

Doktor Piccard powiedzia� mi, �e zawdzi�czam panu �ycie.

Czego oczekuje pan w zamian?

Niczego.

W ca�ym moim �yciu wszystko co� kosztowa�o.

Tak�e teraz, gdy nie znajdujemy si� w kr�gach towarzyskich.

Panno Brewster...

Nawet d�entelmeni czasem p�ac� damom za bicie ich r�zg�.

Panno Brewster... wiem, �e zna�a pani takich.

Ale nie musi mi pani za nic p�aci�.

Poza tym ci tutaj nie s� nam przychylni.

O czym pan m�wi? Dok�d p�yniemy?

Ten statek wydaje si� zmierza� do Japonii,

ale o prawdziwym celu wie tylko B�g... i kapitan Larsen.

Czy kapitan Larsen wie, jak si� poznali�my?

Nie... tylko doktor i ja.

Troch� m�wi�a pani w gor�czce. Poza tym nikt nie wie.

Przykro mi, panno Brewster...

tym razem chyba naprawd� straci�a pani swego Louisa.

Ci�gle tylko piszesz. O czym teraz gryzmolisz?

To, co pisz� w wolnym czasie, to moja sprawa, panie Mugridge.

Z pewno�ci� opisujesz czaruj�c� pann� Brewster.

I nic dziwnego, gdy patrzy si� na tak kruch� panienk�.

- Tylko czeka�, a� pozostali... - Zamknij t� plugaw� g�b�.

Pewnie ogl�dali�cie j� go��, ty i doktor...

T� jej mi�kk� bia�a sk�r�, te piersi...

- Zamknij si�, kucharzu! - Co?

Pos�uchaj uwa�nie, co ci powiem.

Mo�e co� sobie wyobra�asz, ale nie dotrzymasz Tomowi Mugridge...

i jego ma�emu towarzyszowi.

Spokojnej nocy... i przyjemnych sn�w.

Ma szcz�cie... tak jak i panna Brewster.

Nie s�dzi�em, �e na takim statku b�dzie lekarz.

Nie jestem lekarzem, jestem alkoholikiem.

Trzy lata temu odebrano mi prawo wykonywania zawodu.

I a� dziw, �e jeszcze �yj�...

z Wilkiem Larsenem i jego dzie�mi morza.

Ani porozmawia�, ani po�artowa�.

Jestem trze�wy.

Gdybym tylko...

Gdyby co?

Gdybym by� trze�wy tamtej nocy.

A pi�em na um�r.

Z okazji Nowego Roku.

Mia�em ostry dy�ur. Musia�em operowa�.

M�ody ch�opak... straci� �ycie.

A ja straci�em wszystko.

Nie wszystko. Ju� nie teraz.

Van Weyden... co z nim?

Doktor zrobi�, co m�g�. Teraz wszystko zale�y od Johnsona.

Wy�yje. Jest twardy.

Van Weyden... o czym rozmawia�e� z Larsenem?

Pr�bujecie by� lepsi od kapitana?

Co si� tu dzieje? Jakie� nowe pomys�y?

- Prawdziwa konspiracja. - Mam nadziej�, �e to �art.

Dowiesz si� pierwszy, Chandler. Ty i kapitan.

Pos�uchaj, Leach.... i wy tak�e.

Podoba mi si� moja nowa praca i utrzymam j� za wszelk� cen�.

Hump.

Staranniej dobieraj sobie towarzystwo.

Tak zrobi�. Dzi�kuj� za rad�, sir.

Wej��.

Pa�ska herbata, kapitanie.

Po�� gdzie� i podejd� tu, Hump.

Jak sam widzisz, razem z kucharzem pijemy i gramy jak gentlemani.

- Umiesz gra�? - Nie, sir.

A kucharz umie.

- Zagramy jeszcze? - Nie.

Dobranoc, kapitanie.

- Wygra�em w�a�nie 185 dolar�w. - Za�o�� si�, �e to moje pieni�dze.

To �garstwo.

Parszywy k�amca.

Dlaczego to znosisz?

Jest pijany. Mo�esz wykorzysta� t� okazj�.

I co zrobi�?

On si� ciebie boi, a ty znosisz jego obelgi.

Mog�e� mu przy�o�y�.

Teraz pan ma moje pieni�dze. Mam spr�bowa� przywali� panu?

- Nie, bo to r�nica. - Jaka r�nica.

- Bo jest pan moim zwierzchnikiem? - Na pok�adzie tego statku - tak.

Czy to uprawnia pana do kradzie�y moich pieni�dzy?

Uwa�aj, Hump.

To prawo morza.

Kto co� znalaz�, lub wygra�, staje si� tego w�a�cicielem.

Tak jest, sir.

Nie odchod� jeszcze, Hump.

Chc� z tob� porozmawia�. Siadaj.

Powiedziano mi, �e prowadzisz pami�tnik.

Pami�tnik... raczej dziennik.

- Co zamierzasz z nim zrobi�? - Napisz� ksi��k�.

Pisa�e� ju� wcze�niej?

- Kilka ksi��ek. - Wydanych?

- Zarobi�e� na nich? - Tak, sir.

Co piszesz?

Fikcj�... romanse.

To tutaj, to nie fikcja, to jest �ycie.

Rzeczywisto��... i to nie romantyczna.

- Jest pewien element romansu. - Panna Brewster.

"Gdy wiatr napina �agle nadziei i marze� ludzi na pok�adzie�...

"p�yn�cych za si�dme morze�...

To ludzie, istoty ludzkie.

Szumowiny, zbiorowisko idiot�w tkwi�cych w nie�wiadomo�ci.

Niewa�ne, czy �yj�, czy umieraj�.

- To ma znaczenie. - Dla kogo?

- Dla doktora Piccarda. - Pijaka?

Ju� nie.

O mnie te� napiszesz?

Tak, sir.

To dobrze. Bohater czy �ajdak?

To wie pan lepiej, ni� ja.

Ja wiem, jak to si� zacz�o.

Od przera�onego dzieciaka, �yj�cego na ponurym i wyludnionym wybrze�u.

Wyp�ywa�em na morze od momentu, gdy zacz��em chodzi�.

Moi bracia jeden po drugim wyp�ywali w morze...

i nigdy nie wracali.

Z wyj�tkiem najstarszego. Nazywali go �mier�.

- Wszyscy pozostali uton�li. - Ale pan prze�y�.

Nie, nie prze�y�em. Zwyci�y�em.

Od pos�ugacza w wieku 12-tu lat...

ch�opca okr�towego, gdy mia�em 14, marynarza w wieku 16-tu lat...

starszego marynarza i masztowego, gdy mia�em 17.

Ogromna ambicja... i ogromna samotno��.

- Potem w wieku 21 lat... - Pan w�asnego statku... i losu.

Tak, dobrze zapami�ta�e�.

Porozmawiamy jeszcze. Opowiem ci o...

- Co si� dzieje, sir? - Nic.

Nadci�ga sztorm.

Pociemnia�o.

Chcia�bym si� wi�cej dowiedzie� o twojej ksi��ce, Hump.

Porozmawiamy p�niej.

Tak, sir.

Tak, prosz� wej��.

Jak z nim?

Sam go zapytaj.

Jak si� czujesz?

Zabij� go...

Zabij� Larsena.

Moim zdaniem wyzdrowieje.

Niez�� zabaw� mi tu urz�dza.

Dopiero wyrwa� si� �mierci, a ju� chce zabi� innego.

- Ale Larsena nie�atwo zabi�. - Doktorze...

By� pan przy nim, gdy dosta� tego napadu b�lu g�owy?

Tak. Ale nie pozwoli� mi zosta�.

My�l�, �e nie chcia�by, �eby kto� widzia� go inaczej, ni�...

- nadcz�owieka. - My�l�, �e on jest ca�kiem �lepy.

- Zna pan przyczyn�? - Nie.

Mo�e to jaka� forma kary. Tak mi si� wydaje.

Oczywi�cie nie jest to diagnoza lekarska.

No tak.

Musz� wraca� do pana Murgridge'a i moich obowi�zk�w kuchennych.

Jak �miesz tak k�ama� przed kapitanem?

Ty g�upi, wszawy...

Sam si� dopraszasz, by ci si� odp�aci�.

Zamknij si�! Zamknij si�, ty parszywy draniu!

Jeszcze raz, a rozr�bi� ci� na dwie po�owy.

Ty skurwysynu!

Mog� sprz�ta�, mog� obiera� ziemniaki, mog� us�ugiwa�...

ale je�li jeszcze raz mnie dotkniesz to ci� zabij�.

- Jak d�ugo jeszcze, Hump? - Sir?

Ile jeszcze tego zniesiesz?

To lepsze, ni� �y� w ciemno�ciach i ci�g�ym zagro�eniu?

My�lisz, �e od tego si� umiera?

Utopi� si� mo�na i w �y�ce wody.

Boisz si� �mierci, Hump?

- Jak ka�dy. - To jak to z tob� jest?

Wierzysz w nie�mierteln� dusz�, a wci�� obawiasz si� �mierci.

Powiedzia�em, �e si� zmienisz, i chyba tak si� dzieje.

Widz� to w twoich oczach. Prawda jest w oczach.

Powiedzia�bym, �e raczej... wola�by� zabi�, ni� zosta� zabity.

My�l�, �e podpisa�by� si� pod prawami d�ungli.

No i co powiesz, Hump?

Powiem... �e musz� opr�ni� wiadra, kapitanie Larsen.

Zamknij si�, pierniczku... bo ci� zabij�, kochanie.

Zamknij si�!

Panno Brewster, prosz� zej�� pod pok�ad. Noc jest ch�odna.

Hump, chod� ze mn�.

To musia�a by� niez�a scena... panna Brewster i kuchta.

Pi�kna i bestia, czy� nie?

Wiedzia�em, �e d�ugo nie wytrzymasz.

- To nie chodzi�o o mnie. - Ale� tak.

Mo�esz sobie wmawia�, �e chodzi�o o t� dam�.

Gdy go bi�e�, mia�e� poczucie pe�ni �ycia i si�y.

To by�a twoja zemsta.

M�wi�em, �e si� zmienisz.

Niemal go zabi�e�. Co ci� powstrzyma�o?

- Pan. - Jak?

Spostrzeg�em pa�ski �miech i zda�em sobie spraw�...

Z czego?

- �e staj� si� taki jak pan. - A gdyby� go zabi�?

Wierzysz w zmartwychwstanie, s�d ostateczny, nie�miertelno��?

Uwolni�by� dusz� kucharza do lepszego �wiata.

Nikt nie ma prawa decydowa� kto b�dzie �y�, a kto umrze.

To bzdura wszech czas�w.

- Od teraz b�dziesz rz�dzi� w kuchni. - Nie chc�.

Kucharz b�dzie szorowa� garnki i obiera� ziemniaki.

To nagroda za to, �e mu przyla�e�.

Ale uwa�aj. W kuchni s� jeszcze inne no�e.

Dzi�kuj�, sir.

Jeszcze jedno, Hump.

A gdybym to ja by� w kabinie panny Brewster?

Na mnie te� by� si� rzuci�?

Dobranoc, Hump.

O czym pan my�li?

- Wspominam Charliego Furusetha. - Kto to?

Przyjaciel.

Dyletant... ale nie wi�kszy ni� by�em ja.

Sp�dzali�my razem du�o czasu. Bywali�my w teatrach, na przyj�ciach...

Od niego przyszed�em tamtej nocy na "Martineza".

Przepraszam, nie chcia�em o tym przypomina�.

- Z�o�y�by pan na nas skarg�? - Pyta pani innego cz�owieka.

Nie mog� wypowiada� si� za kogo�, kim by�em wtedy.

Ale teraz, jako Hump... m�wi�: nie.

M�j ojciec by� pierwowzorem postaci z powie�ci Dumasa.

By� ekscentryczny, �atwo si� zniech�ca�.

Mawia�, �e jest p�-z�odziejem bo okrada� tylko bogatych.

- Nie mog� wci�� za niego przeprasza�? - Nie jest mi pani winna �adnych t�umacze�.

Jestem panu winna wszystko. Panu i doktorowi Piccardowi.

M�j ojciec chcia� by� zawodowym sztukmistrzem.

Mia� mi�kkie, zr�czne, gi�tkie d�onie.

Z pocz�tku nie zdawa�am sobie sprawy, �e wykorzystuje mnie, tak jak swoje d�onie...

do opr�niania cudzych kieszeni.

A potem ba�am si�, �e go schwytaj�, gdy nie b�dzie mnie przy nim.

Z pewno�ci� odci�ga�a pani uwag� innych.

A pan by� najprzystojniejszym k�skiem, jaki pr�bowali�my oskuba�.

Przez kilka dni nic si� nie dzia�o.

Tom Mugridge nie odzywa� si� do mnie od tamtej nocy...

a ja odp�aca�em mu tym samym.

Flaxon nie opuszcza�a kabiny bez towarzystwa doktora Piccarda, lub mojego.

Wyposa�y�em drzwi jej kabiny w zasuwk�.

Wilk Larsen zdecydowa�, �e Johnson mo�e ju� podj�� swoje obowi�zki.

Mord go�ci� w oczach Johnsona... i w jego sercu.

Larsen wydawa� si� nie zwraca� na to uwagi.

Pewnego ranka zapomniano o wszystkich niesnaskach...

gdy Wilk Larsen og�osi�, �e zbli�amy si�...

do ska� l�gowych, o kt�rych wie tylko on.

Foki mia�y tam czeka� tylko na nas.

�owcy mieli wr�ci� z bogat� zdobycz�... i wszyscy otrzyma� sw�j udzia�.

Ale �owcy wr�cili z czym� zupe�nie innym.

Za�atwili nas, kapitanie.

Zabili wszystkie foki, zabrali je... a nam zostawili to.

Zobaczymy jeszcze, kto kogo pokona.

Jedynym �adunkiem "Upiora" sta�a si� tylko nienawi��...

oraz grobowy nastr�j...

i nic nie by�o w stanie tego zmieni�.

Od tygodni kr��y�a plotka o jakiej� armacie na pok�adzie "Upiora".

Ta pog�oska okaza�a si� faktem.

Odkrycia tego dokonali Leach i kilku innych.

Armaty z pewno�ci� nie przeznaczono do polowania na foki.

Wilk Larsen mia�... bardziej niebezpieczne zamiary.

C�, doktorze... wygl�da na to, �e ostatnio...

wszyscy twoi pacjenci zdrowiej�.

Czemu przypisa� t� nag�� seri� cud�w medycyny?

Chyba zmian� diety. P�ynnej diety.

- Bardziej ci� lubi�em, gdy pi�e�. - A ja nie.

Wi�c lekarz uleczy� sam siebie.

Kapitanie... to m�j ostatni rejs.

- Na pok�adzie "Upiora"? - W og�le.

Jest takie miejsce w Kalifornii, zwane Santa Barbara.

- A, tak. - Praktykowa�em tam.

Znam tam wielu ludzi.

W szczeg�lno�ci jedn� osob�.

- Pewnie chodzi o dam�? - To wdowa.

Ale zamierzam temu zaradzi�...

i mam na to stosowne lekarstwo.

Nie!

Oto jego nagroda za uratowanie Johnsonowi �ycia.

- Zamknijcie go w lazarecie. - Tak, sir.

Gdy oprzytomnieje powiedzcie mu, �e go powiesz� za zab�jstwo.

"Pogr��am si� w ciemno�ci.

"Nie boj� si� z�a, cho� wiem, �e za mn� pod��a.

"I zasi�d� do Pa�skiego sto�u w obecno�ci swoich wrog�w.

"On nama�ci mi g�ow�...

"I b�dzie ze mn� przez reszt� moich dni...

"A ja pozostan� przy Panu na zawsze."

Amen.

Gdy cia�o Piccarda pogr��y�o si� w morzu...

wraz z nim znikn�a z pok�adu "Upiora" resztka cz�owiecze�stwa.

Zrozumia�em, �e dla mnie i Flaxon czas si� ko�czy.

Zacz��e� interesowa� si� nawigacj�, Hump?

Zatem us�ysza�e� o wyspie w pobli�u, o kt�rej gadaj� ludzie.

Ale ju� za p�no, zmienili�my kurs.

- B�agam, kapitanie Larsen. - I tak jej nie odnajdziesz.

Prosz� pozwoli� pannie Brewster i mnie zabra� jedn� ��d�.

Najlepiej skierowa� si� do Japonii, 600 mil na zach�d.

- Nie b�dzie �atwo, ale... - Chwilk�.

Ale nikt �ywy nie opuszcza tego statku.

Kapitanie, na statku nie powinno by�... takich ludzi.

To twoi wsp�towarzysze... a moja za�oga.

Przeznaczenie przywiod�o was na pok�ad i oboje tu zostaniecie.

Gdyby inni dowiedzieli si� o waszej ucieczce, mogliby zrobi� to samo.

Wkr�tce zosta�bym bez za�ogi.

A gdy spotka pan brata, b�dzie pan jej potrzebowa�.

Tak.

Sk�d pewno��, �e b�d� dla pana walczy�?

- B�d� walczy�, cho� z innego powodu. - Nie b�d�, gdy powiesi pan Johnsona.

No i sam widzisz... by�by z tego niez�y rozdzia� twojej...

twojej ksi��ki.

- S� silniejsze, ni� ostatnio. - O czym ty m�wisz?

O b�lach g�owy.

W takiej chwili jest pan zupe�nie �lepy, prawda?

Przejdzie, jak zawsze.

- Hump. - Tak, sir.

Je�li komu� powiesz, to ci� zabij�, rozumiesz?

- Daj mi s�owo. - Daj� s�owo.

Wszyscy wiecie, �e na pok�adzie tego statku pope�niono przest�pstwo.

Powa�ne przest�pstwo... i jako takie musi zosta� surowo ukarane.

Dlatego te� zgodnie z najlepszymi tradycjami wykonywania egzekucji...

jutro o �wicie... Johnson zostanie powieszony.

Kucharzu...

B�dzie wisia� na tej rei... a� b�dzie martwy.

Martwy!

Noc by�a bardzo cicha.

P�yn�li�my z dala od szlak�w handlowych

"Upi�r" posuwa� si� z pr�dko�ci� nie wi�ksz� ni� jeden w�ze�.

Nie mog�em zasn��, wci�� my�la�em o Johnsonie...

i o jutrzejszym dniu.

Latimer!

- Gdzie wachtowy? - �le si� poczu�, sir.

Kaza�em mu si� po�o�y�. Noc jest spokojna.

Szuka� pana Chandler.

- Gdzie on jest? - Na przednim pok�adzie, sir.

- Panie Chandler? - Tak, sir?

- O co chodzi? - Nie rozumiem.

Wewn�trz by�o bardzo duszno.

Postanowi�em wyj�� na pok�ad, zaczerpn�� �wie�ego powietrza.

- Kapitanie! - Gdzie Chandler?

Nie wiem, sir. W�a�nie wyszed�em na pok�ad.

- Co si� sta�o? - Hej, ty... Latimer!

Widzia�e�, co si� sta�o. Kto to by�?

- Sir? - Kto na mnie napad�?

Niczego nie widzia�em, sir.

Noc jest ciemna.

Zapami�tam to sobie, Latimer.

- Lepiej tam nie schodzi�, sir. - P�jdziemy razem... wiem, kto to by�.

- Co tam si� dzieje, do diab�a?! - Odsu� si�, idioto.

- To nie cz�owiek, m�wi� wam. - Cz�owiek, jak ka�dy.

To jak si� st�d wydosta�?

Do diab�a, wywichn��em palec.

- Leach, pom� mi. - Dawaj, ja to zrobi�.

Kto si� wygada�?

Sk�d wiedzia�, kt�rzy z nas chcieli go za�atwi�?

Hej, Hump, kapitan ci� wzywa! Wy�a� stamt�d!

- Nie ma go tu! - Jestem...

Id�.

Niczego nie widzia�em i nie s�ysza�em. Daj� s�owo.

- Pu��cie go. - Dlaczego?

Chcecie go zabi�?

Tak jak i my robi to, co ka�e Larsen. Pu��cie go.

Wej��!

Przyszed�, kapitanie.

Kto to by�, Hump? Kto chcia� mnie zak�u�?

Wiesz, prawda?

Ale mi nie powiesz. Wi�c kucharz si� dowie, czy� nie?

Chc� list� wszystkich, kt�rzy w tym uczestniczyli.

Za�atwi� to. Dobranoc, kapitanie.

Nie chcesz mi powiedzie�, bo chcesz, �eby to doko�czyli.

Zatem do dzie�a.

Sam to zr�b.

Rewolwer jest na�adowany.

We� go... wyceluj... naci�nij spust i wyrwij ze mnie �ycie.

No, dalej.

Ocalisz Johnsona, pann� Brewster, i w ko�cu samego siebie.

Zostaniesz bohaterem.

Dalej.

Zr�b to!

Nie potrafisz, prawda?

Myli�em si�. Wcale si� nie zmieni�e�.

A je�li, to niewystarczaj�co. Wci�� jeste� bezsilny.

Wci�� nie potrafisz zabi� nieuzbrojonego cz�owieka...

chocia� chcia�by� widzie� mnie martwego.

- C�, wystarczy ju� tego. - Czy to wszystko, sir?

Niezupe�nie.

Jak wiesz, "Upi�r" potrzebuje szturmana. Teraz ty nim b�dziesz.

- Nie znam si� na nawigacji, sir. - Nie b�d� taki skromny, Hump.

Wiele si� nauczy�e� podczas tego rejsu.

Z ca�ym szacunkiem, ale nie, sir.

By�by� teraz panem Van Weydenem.

Lepiej pozostan� Humpem... sir.

Hump... panno Brewster, wszyscy tu obecni opr�cz Johnsona...

kt�rym zajmiemy si� p�niej.

Chc� przem�wi� do was wszystkich.

Cz�� z was p�ywa�a ju� ze mn� wcze�niej.

Te rejsy by�y ci�kie, lecz ko�czy�y si� sukcesem.

Przywozili�my wi�cej sk�r foczych i zarobili�cie wi�cej pieni�dzy...

ni� na jakimkolwiek statku wyp�ywaj�cym z San Francisco.

My�l�, �e tym z was mog� ufa�.

Pozostali... s� mi oboj�tni.

Statek, to statek.

Garstka tych ostatnich chcia�aby widzie� mnie martwym.

Niekt�rzy z nich pr�bowali zabi� mnie ostatniej nocy.

Ich nazwiska... s� na tej kartce.

Wiecie, co mam zamiar z ni� zrobi�?

Nic. Zupe�nie nic.

Wiem te�, �e dowiedzieli�cie si� o armacie znajduj�cej si� na tym statku.

Wiecie te�, jakie jest jej przeznaczenie. To "Macedonia".

Na "Macedonii" te� jest armata przeznaczona na nas.

Gdy dam rozkaz, mo�ecie nie chcie� walczy�, bo niekt�rzy z was mog� zgin��?

To prawda.

Wszyscy mo�emy zgin��, na przyk�ad podczas sztormu.

A "Macedonia" jest wy�adowana sk�rami foczymi.

W ci�gu jednego dnia... mo�e nawet jednej godziny...

wszyscy staniecie si� bogaci. Pomy�lcie o tym.

Mog� te� dorzuci� sw�j udzia�. Interesuje mnie tylko �mier� Larsen.

Wy za� dostaniecie wszystkie zarobione pieni�dze.

Jeszcze kilka spraw.

Nie powiesz� Johnsona. Uwolni� go.

Teraz dostaniecie whisky i b�dziecie mogli si� napi�.

I s��wko ostrze�enia.

Musicie by� bardzo ostro�ni. poniewa� macie donosiciela.

W�r�d was jest szpieg.

Nie, Leach, to nie Hump.

Chcia�em go awansowa� na szturmana, ale odm�wi�.

Szpiegiem jest... kucharz.

Nie nagradzam szpieg�w.

Mo�ecie mu teraz odp�aci� za zdrad�.

Rekin!

Szybciej, wyci�gnijcie go!

Hump, zr�b dla niego wszystko, co tylko potrafisz.

Cz�owiek strzela, a B�g kule nosi.

Ten rekin nie by� brany pod uwag�.

To by�a opatrzno��.

Wilk Larsen postanowi� uczyni� ci� wolnym.

Tak wolnym, jak i my wszyscy.

Wiesz, co zamierza�em zrobi�? My�la�em o samob�jstwie...

by pozbawi� Larsena przyjemno�ci powieszenia mnie na oczach za�ogi.

- I tak wystawi� go do wiatru. - Do diab�a z Larsenem.

Sam mi m�wi�e�... �eby pozosta� w�r�d �ywych.

I walczy�, jak tylko potrafisz... tym... i tym.

I nigdy si� nie poddawa�, panie Johnson.

Co by si� nie sta�o... dzi�kuj�, panie Van Weyden.

Przez nast�pne dni i noce Larsen rozdawa� whisky szczodr� r�k�.

Armat� ustawiono na pok�adzie... i wybrano ludzi do jej obs�ugi.

Zachowanie marynarzy sta�o si� zbyt swobodne w obecno�ci Flaxon.

Utrzymanie porz�dku by�o coraz trudniejsze.

Kucharz prze�y�.

By�o mi go �al, gdy przeklina� sw�j los...

i Wilka Larsena.

Nigdy mi si� nie wiod�o... od samego pocz�tku.

Po co pos�ali mnie do szko�y?

Nawet marnych pieni�dzy si� nie dorobi�em, a zawsze by�em w porz�dku.

- Wszystko b�dzie dobrze. - A teraz zosta�em kalek�.

Obiecuj� ci, �e dostaniesz bardzo dobr� protez�.

To diabe�...

Jeszcze przez sto lat b�dziesz pracowa� w kambuzie.

I ca�y ten czas z nim?

Z tym przekl�tym diab�em do ko�ca �ycia?

No to zobaczymy... jeszcze mu si� odp�ac�.

Przysi�gam na Boga...

Jak twoja ksi��ka? Jak w niej wypadam?

By�oby mi �atwiej, gdybym zrozumia�...

dlaczego chce pan zabi� w�asnego brata.

Musisz sobie poradzi� bez tego. To prywatny pow�d.

Tak jak i pa�ski �wiat.

Mo�e dlatego, �e obawia si� pan prawdziwego �wiata.

Nie o to chodzi.

Rozmawiali�my kiedy� o Miltonie i o tym, co napisa� o Lucyferze.

Lubi� Lucyfera.

Nie interesuje mnie wygodne podda�stwo.

Nie chc� s�u�y� Bogu, ani nikomu innemu.

Str�cony do piekie�, nie zosta� pokonany.

Walczy� o przegran� spraw� i nie ba� si� piorun�w Boga.

Poci�gn�� za sob� trzeci� cz�� anio��w.

Rozumiesz, Hump... lepiej rz�dzi� w piekle ni�li s�u�y� w niebie.

Co ty, i ludzie twojej klasy, jak panna Brewster...

wiecie o g�odzie trapi�cym po�ow� ludzko�ci.

Interesuj� was tylko ludzie wam podobni.

Czy Hump opiekowa�by si� i broni� pani, gdyby nie by�a pani dam�.

Nie jestem ni�.

- Kim pani nie jest? - Dam�.

Nie jestem dam�, jestem z�odziejk�.

A przynajmniej wsp�lniczk� z�odzieja.

- Z�odziejem by� m�j ojciec. - Wiedzia�e� o tym?

Tak, wiedzia�.

Hump...

Teraz rozumiem...

Gdyby�my ja i za�oga o tym wiedzieli...

potraktowaliby�my j� pewnie ca�kiem inaczej.

- Szcz�ciem nikt o tym nie wiedzia�. - Wiedzia� doktor Piccard.

- Ale nic nie powiedzia�. - Kolejny dobroczy�ca?

A dlaczego nie?

Je�li mo�na zrobi� co� dobrego, to dlaczego nie?

- Nie potrafi pan tego zrozumie�? - A niby dlaczego?

Mam by� jak m�drzec patrz�cy na g�upc�w, i �a�uj�cy, �e sam nim nie jest?

Sir...

Ale b�l...

b�l..

To si� zacz�o, gdy kiedy� brat uderzy� mnie w g�ow�.

Po co powiedzia�a mu pani o sobie?

Nie mog�am ju� wytrzyma� jego arogancji i pewno�ci siebie.

Chcia�am mu udowodni�, �e w czym� si� myli.

Poza tym... nie mog� �y� w k�amstwie.

Za kapitana mamy szale�ca...

i za�og�, kt�rej g��wnym zaj�ciem jest lenistwo.

S� pijani... i te� pe�ni szale�stwa.

Nasze jedyne wyj�cie...

to te 600 mil w szalupie.

To znacznie lepsza szansa, ni� pozostanie na "Upiorze".

Je�li tylko zechcesz zaryzykowa� wraz ze mn�...

W nocy zaopatrzy�em jedn� z szalup w wystarczaj�c� ilo�� zapas�w.

Dogbreath, kapitan zezwoli� ci i�� spa�. Ja wezm� ster.

Przywi�za�em ko�o sterowe zgodnie z kursem...

i poluzowa�em grot�agiel.

Najbli�sze minuty nios�y najwi�ksze niebezpiecze�stwo.

Zabrali prowiant i wod�, sir.

Niewa�ne, i tak nie mo�e im si� uda�.

Czuj�, �e oni...

Czuj�, �e zbli�amy si� do "Macedonii", wi�c podwoi� wacht� dzienn� i nocn�...

i niech...

i niech wyt�aj� oczy.

Dnie by�y szare i zimne...

a wiatr z po�udniowego zachodu spycha� nas z kursu.

Noce... przyprawia�y o dreszcze.

Zmienne wiatry nios�y nas B�g jeden wie, dok�d.

A potem nadszed� ten dzie�...

Niebo by�o czarne i rozszala�e, a sztorm niemal k�ad� maszt.

�ywno�� i pojemniki ze s�odk� wod� zmy�o za burt�.

Pozostali�my wprawdzie w ��dce, jednak skazani na niechybn� zag�ad�.

- Nie mamy �adnych szans, prawda? - Oczywi�cie, �e mamy.

Najgorsze ju� za nami.

Jednak chyba nie odp�yn�li�my daleko od miejsca, z kt�rego zacz�li�my.

- To przez ten sztorm. - To wszystko moja wina.

Gdybym nie znalaz�a si� na tym statku, nie musia�by� tego robi�.

Musia�em i chcia�em to zrobi�. Z tob�, czy bez ciebie.

Ale ciesz� si�, �e z tob�.

- Ja te�. - Uda nam si�, zobaczysz.

Czy to grzmoty?

To armaty.

Nie wiem, jak d�ugo to trwa�o.

Wygl�da, �e bratu Larsena si� uda�o. Ale "Upi�r" jako� przetrwa�.

- Co zrobisz? - Wejd� na pok�ad.

Po co?

Stracili�my �ywno�� i wod� podczas sztormu. Na pok�adzie "Upiora" jest do�� zapas�w.

- Ale on tonie. - Jeszcze jest czas.

Przytrzymaj ��d�.

Kto tam? Johnson?

Kto to?!

Leach?

Kapitanie Larsen!

Hump? To ty, Hump?

- Co si� sta�o? - Zdrajcy, parszywa pijana banda.

Nie ma nawet wachty na pok�adzie.

"Macedonia" ostrzela�a nas znienacka i przedziurawili kad�ub.

S�ysza�em, jak m�j brat... �mia� si�.

Ca�a za�oga przesz�a do niego.

Najpierw Johnson, Leach i ten kulawy kucharz.

Zorientowali si�, �e �lepn�.

Zakuli mnie tutaj, �ebym zdech� jak szczur.

Jonson powiedzia� co� o kluczu.

Tak, sir. Jest tu.

Dobrze, Hump, �e zszed�e� na d�. Dlaczego wr�ci�e�?

Nasze zapasy sztorm zmy� za burt�.

To przeznaczenie. A kobieta?

W �odzi. Zaprowadz� pana.

- Nic pan nie widzi? - Tylko kontury, cienie.

- Na pomoc! - Poczekaj.

- Czy to moja kabina? - Tak.

Oto twoja nagroda za to, �e wr�ci�e�.

Dowiemy si� czego� o nie�miertelno�ci, Hump.

Ty i ja, razem.

Panna Brewster nie poradzi sobie sama.

Nie! Zostaniemy tutaj.

Nigdy panu nie odmawia�em, ale...

Wybieraj... niebo lub piek�o. Cokolwiek, byle szybko.

- Dlaczego. - Bo ja tak chc�!

Na pomoc! Humphrey, wracaj!

Tutaj, panno Brewster, jest tu ze mn�.

Prowadzimy przyjacielsk� rozmow�.

- Humphrey, wszystko w porz�dku? - Mo�e si� pani do nas przy��czy�.

Uciekaj st�d jak najszybciej. On oszala�.

- Nie odejd�. - Oczywi�cie, �e pani to zrobi.

Na zach�d st�d jest �a�cuch wysepek. Trafi pani.

S�ysza�a�! Szkoda czasu, id�!

- Nie! - On ma racj�, zosta�o niewiele czasu.

Statek nabiera wody i niebawem zatonie.

Za chwil� "Upi�r" obr�ci si� do g�ry dnem.

Musz� zosta� tu z nim!

- I umrze�? - Tak!

M�wi powa�nie.

- Chce umrze� z tob�. - Tak.

Gdzie teraz pa�skie wyobra�enia? Gdzie pa�skie zasady?

Przegra� pan.

Pokona� pana brat, pa�ska za�oga, ta kobieta...

i na koniec przegra� pan sam z sob�.

Nie musi pan umiera�.

Mo�emy pana ocali� i pom�c si� pozbiera�.

- B�dzie pan �y�! - Mam �y� jako kaleka?

P�jd� na dno wraz z "Upiorem", poniewa� dokona�em takiego wyboru!

Decydowa�em o swoim �yciu i sam zdecyduj� o swojej �mierci.

Masz... i wyno� si�.

No i widzisz? Mia�em racj�.

Im marniej �yjesz, tym silniejszy si� stajesz.

A w swojej ksi��ce...

napisz, �e Wilk Larsen nie ba� si� �mierci.

"Lepiej w�ada� w piekle ni�li s�u�y� w niebie".

I tak zako�czy� si� ostatni rejs "Upiora"...

i kapitana Wilka Larsena.