Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Αν κάνεις ένα παιδί, λένε…
έχεις κάποιον που σε κρίνει σ' όλη σου τη ζωή.
Εγώ έχω τρεις που με κρίνουν.
κι ο ένας τους δεν μιλάει καν ακόμα.
Δεν χρειάζεται να πω ότι μ' έχουν κιόλας καταδικάσει.
Κι όμως, είμαι αθώος.
Ελπίζω εσείς τουλάχιστον να με αθωώσετε.
Καμίλα, έχεις ένα λεπτό για να φας πρωινό.
-Αγάπη μου... -Πες μου.
Θα με βοηθήσεις μ' αυτό το συμβόλαιο; Δεν καταλαβαίνω γρι.
Δεκατρία χρόνια έχω να δικηγορήσω. Δεν έχετε δικηγόρους στο γραφείο;
Δεν μπορώ να τους κάνω τις χαζές ερωτήσεις που σου κάνω εσένα.
Δεν μπορώ να τους κάνω τις χαζές ερωτήσεις που σου κάνω εσένα.
-Κομπλιμέντο είν' αυτό; -Εννοείται.
Σε παρακαλώ. Είναι σημαντικό.
Ωραία. Κοιτάζω εγώ το συμβόλαιο κι ετοιμάζεις εσύ πρωινό για όλους.
Πρωινό... εγώ;
Αφού εσύ το ετοιμάζεις πάντα. Είναι οικογενειακή συνήθεια.
Είναι ειδωλολατρικό έθιμο από το.
Αγάπη μου, σε παρακαλώ.
Τίτο, λύσε την αδερφή σου, φόρα τα παπούτσια σου και κατεβείτε κάτω.
Μπαμπά, με βοηθάς λίγο;
Όχι, έχω δουλειά.
Ακίνητη, δειλή.
Εντάξει.
Τίτο, λύσε τη.
Αν δεν βγεις, μπαίνω μέσα. Σε προειδοποιώ.
-Δεν μπορώ να πάω σχολείο. -Και γιατί;
Δεν βρίσκω το τισέρτ του Dark Sacrifice.
-Βάλε κάτι άλλο. -Είναι για πλύσιμο.
Φόρα το Κiss the Deνil με τις γκέτες και τις μπότες.
Ό, τι πρέπει για το μάθημα σατανισμού.
Επιτρέπεται; Δεν έχεις άλλο χρώμα, πιο ευχάριστο;
-Θα φύγεις; -Συγγνώμη.
Μπιάνκα, τα αβγά κάνουν καλό. Κατάπιε ένα ολόκληρο.
Τίτο, σταμάτα.
Θα σε σκοτώσω έτσι κι αλλιώς.
Μη λες τέτοια στην αδερφή σου.
Δεν είναι αδερφή μου. Εχθρός μου είναι.
Σε πέντε λεπτά σάς θέλω όλους στο αμάξι.
Πάρτε το κολατσιό σας, και το ποντίκι.. Πώς το λένε;
Μαριάνο.
Μαριάνο. Στο κλουβί αμέσως. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
Αγάπη μου...
Εδώ στο άρθρο τέσσερα πρέπει να βγάλω αυτές τις δυο γραμμές;
-Ναι. -Εντάξει. Ευχαριστώ.
-Καλημέρα, Ντολόρες. -Καλημέρα.
-Γεια σου, Μπιάνκα. -Καλημέρα.
Καλημέρα.
Γιατί είναι έτσι η Ντολόρες μαζί μου;
Ίσως επειδή δεν της μιλάς ποτέ.
-Αφού δεν έχω τι να της πω. -Το ξέρω. Κάνε μια προσπάθεια όμως.
-Ντολόρες! -Ναι;
-Τι συνέβη; -Τι εννοείτε;
Στο πόδι. Γιατί κουτσαίνετε;
Το ένα μου πόδι είναι πιο κοντό.
-Από πότε; -Εκ γενετής.
Χριστέ μου!
Μα σχεδόν δεν φαίνεται.
Γέρνετε απλώς λιγάκι σαν μικρό...
χαρωπό αλογάκι.
-Τέλειωσες, μωρό μου; -Προσπάθησα πάντως.
Ο Αλεσάντρο θα σας εμπνεύσει με νέες ιδέες.
Θα μας δείξει έναν τρόπο πιο εύχρηστο, πιο βιώσιμο...
στη διαχείριση του προσωπικού.
Εσύ, μαζί με όλους τους άλλους διευθυντές εδώ μέσα...
επιλέχθηκες με πάθος και ενθουσιασμό από τον υποφαινόμενο.
Γι' αυτό, φρόντισε να μη με απογοητεύσεις.
-Δεν θα συμβεί. -Καλώς.
Μια και θα δουλεύετε στο ίδιο τμήμα...
θα συνεργάζεστε με τον Κάρλο, που είναι μαζί μας πολύ καιρό.
Πόσα χρόνια, Κάρλο;
-Μα... -Θα σε βοηθήσει να εγκλιματιστείς.
-Σωστά; -Μετά χαράς.
-Καλή τύχη. -Ευχαριστώ.
Κι εγώ με τη σειρά μου.
-Καλή τύχη. Με λένε Κάρλο. -Αλεσάντρο Μινερβίνι.
Να σου προσφέρω έναν καφέ απ' το μηχάνημα για το καλωσόρισμα;
Μια και θα συνεργαζόμαστε, μπορώ να σε ρωτήσω κάτι;
Φυσικά.
Κάρλο...
είσαι απ' αυτούς που προτιμούν να τους απαυτώνουν αμέσως...
ή προτιμάς να σε σιγοβράζουν;
Κατάλαβες;
Ξεθεώνεσαι να γυρνάς επί 10 χρόνια την Ιταλία για την εταιρεία...
κι όταν γυρίζεις επιτέλους στα κεντρικά... Τι κάνουν;
Σε βάζουν μ' ένα παιδαρέλι...
που θέλει να σου δώσει τα παπούτσια στο χέρι.
Σήμερα μου έκανε έτσι...
Ζούμε την εποχή της νεωτερικότητας.
Νεωτερικότητας;
Έτσι είναι σχεδόν παντού. Δες ας πούμε.
Στις σχέσεις, τα τηλέφωνα, τη δουλειά.
Είμαστε κολλημένοι με το νέο, τον νεωτερισμό, το τελευταίο μοντέλο.
Ψάχνουμε μονίμως κάτι νέο.
Άσχετο αν είναι καλό ή κακό. Αρκεί να είναι νέο.
Τζούλια, δεν κατάλαβες. Δεν τον αντέχω πια.
Το ίδιο κι εγώ.
Πώς πάει η εργασία, Τίτο;
Δεν καταλαβαίνω αυτή την άσκηση.
Για να δούμε...
Έπεσε! Έπεσε!
''Αλλάξετε θέση στις συλλαβές για να βρείτε τη λέξη".
Έρχομαι, μωρό μου.
Λοιπόν... κοίτα...
"Οι-κο-γέ-νεια."
-Τι μας κάνει; -Οικογένεια.
-Κατάλαβες; -Ναι.
Μπράβο. Κάν' τες όλες.
-Εντάξει τα μακαρόνια; -Ναι.
Είσαι το καλύτερο κορίτσι του κόσμου.
Κι εσύ έλεγες πάντα ότι δεν ταιριάζουμε.
Για τους γκόμενούς σου το έλεγα.
Και γιατί να μην ισχύει με τον Ματτέο;
Διότι τον συμπαθώ τον Ματτέο.
Εγώ όμως δεν τον αγαπώ πια.
Φυσικό είναι. Το ίδιο κι εγώ.
Με τρία παιδιά, φυσιολογικό είναι.
-Μαμά, τέλειωσα. -Μπράβο, μωρό μου. Για πες τα.
Λοιπόν.
''Σα-νί-δα".
-Μπράβο. -" Χα-σμου-ρη-τό''.
Πάρα πολύ καλά.
''Όρχεις".
Τέλειο.. τι;
Όρχεις.
''Όρ-κα''.
Όρχεις.
-Μα το ίδιο είναι. -Δεν είναι καθόλου το ίδιο.
Διόρθωσέ το. "Όρκα" .
Τ ο θέμα είναι ότι εσείς οι μεγάλοι μας βλέπετε σαν απειλή.
Εμείς οι μεγάλοι;
Είσαι 30 χρόνια μεγαλύτερός μου.
Πατέρας σου είμαι. Πόσων χρονών πρέπει να 'μαι; Έντεκα;
Έχετε γαντζωθεί στις καρέκλες σας...
λες κι είναι σπουδαίο να είσαι μεγάλος.
Ας πούμε ότι αφήνω τη θέση μου σ' αυτόν τον Αλεσάντρο.
Τα λεφτά όμως για να παίρνεις μετά τις φύτρες...
και το βιολογικό καλαμπόκι για το ποντίκι σου, να τα ζητάς σ' αυτόν.
Ο Μαριάνο ζει μαζί μας τρία χρόνια...
και δεν κατάφερες ακόμα να τον συμπαθήσεις;
Όχι.
Αν ο Μαριάνο δεν εγκρίνει τον τρόπο ζωής μας...
ας ακολουθήσει το ένστικτό του...
κι ας δοκιμάσει αντηλιακά και κολλύρια.
Έτοιμα!
Έχω ένα βιβλίο για τη νεωτερικότητα.
-Καινούριο είναι; -Ακόμα δεν το ξεφύλλισα.
Να χειροκροτήσουμε τη μαγείρισσα;
Μπράβο, αγάπη μου.
Απόψε είναι έτσι επειδή ήρθατε εσείς. Δεν είναι πάντα έτσι.
-Πάρ' τον αγκώνα σου. -Γιατί;
-Διότι το λέω εγώ. -Όμορφα, να χαρείτε.
Μα κι εσύ την εκνεύριζες τη μαμά όταν ήσασταν μικρές;
Καθόλου! Το αντίθετο, μάλιστα.
-Πώς κι έτσι; -Γιατί εγώ είμαι πιο μικρή.
Μα δεν είσαι πιο μεγάλη απ' τη θεία;
Μα κι εγώ νόμιζα ότι..
-Είναι δυο χρόνια μεγαλύτερη. -Εσύ όμως έχεις πιο πολλές ρυτίδες.
Εεε... μη λέμε βλακείες.
Κι ένα μεγάλο μέρος απ’ τις ρυτίδες της μαμάς, έχουν το όνομά σας.
-Ευχαριστώ. -Εννοώ ότι είναι ρυτίδες έκφρασης.
Όμορφες, απ’ αυτές που έχουν οι τέλειες μαμάδες.
Μάλιστα...
Δηλαδή...
Τέλειωσες...
Έχει κάνει κακά. Την αλλάζεις εσύ;
Συγγνώμη, εσύ κατάλαβες ότι είπε: ''Έχω κάνει κακά;"
Ναι.
-Πώς τα καταφέρνεις; -Θα βοηθάνε οι ρυτίδες. Ξέρω γω;
Για μένα είναι άγνωστη γλώσσα.
Σα ν' ακούω ένα δελφίνι, μια φάλαινα...
Βλέπεις;
Καλά, την αλλάζω εγώ. Εσύ, πού θα πας;
Πάει να προκαλέσει όγκο στους πνεύμονες.
Δεν χρειάζεται να το κρύβεις.
Θεέ μου!
-Προτιμάς μήπως να... -Πες πως δέχτηκα.
Ωραία...
Πάμε.
-Μαμά. -Μαζί μου, όχι με τη μαμά.
Να την την κατρουλού μου.
Μαμά.
Αυτή τη φορά σε αλλάζω εγώ. Η μαμά, αύριο.
Είσαι κουρασμένη, ε;
Ναι, λιγάκι.
-Γιατί δεν πάμε ένα ταξιδάκι; -Συγγνώμη, τόσο πολύ φαίνεται;
Όχι...
Εγώ πάντως λέω ότι θα σου κάνει καλό.
Τη μόνη φορά που τα κράτησα, ήθελαν να με σκοτώσουν.
Χρειάζεται ένα διάλειμμα πότε πότε, Τζούλια.
Θυμάσαι το ταξίδι μας στην Ιρλανδία;
Τέλεια ήταν. Είχαμε νοικιάσει το αμάξι, είχαμε πάει σε τόσα μέρη...
Πάνε δέκα χρόνια;
Όχι, πιο πολλά. Η Καμίλα είναι 13.
Θυμάμαι ότι δεν μιλούσαμε λέξη αγγλικά
Μόνο τη μέρα όμως.
Το βράδυ ύστερα από την τέταρτη μπίρα, τα μιλούσαμε φαρσί.
Θα 'πρεπε να το ξανακάνουμε, όχι;
Ναι.. αλλά τι θα κάνω εγώ;
Ο Κάρλο δεν ταξιδεύει πια. Μπορεί να μείνει αυτός.
Ευκαιρία να μείνει και με τα παιδιά του...
που επί δέκα χρόνια τα έβλεπε μόνο σαββατοκύριακα.
Θεέ μου, η Μπιάνκα!
Θυμάμαι που είχαμε έρθει εδώ όταν σου κάρφωσα ένα μολύβι στο χέρι.
Κι όταν μ' είχες σπρώξει στη σκάλα.
Δεν σε είχα σπρώξει εγώ. Εσύ δεν είχες ακόμα ισορροπία.
Εγώ θα 'πρεπε να στείλω την Μπιάνκα στο νοσοκομείο.
Ο μπαμπάς μού έκλεψε μια ωραία στιγμή της παιδικής μου ηλικίας.
-Πας καλά; -Πάψε, θα μας καταλάβει.
Δεν μπορώ να καταλάβω τι έγινε. Η αλλαξιέρα έχει κάγκελα.
Εγώ δεν έκανα τίποτα. Μόνη της έπεσε κάτω.
Γιατί έπεσες κάτω, μωρό μου; Μας κατατρόμαξες.
Δεν σε καταλαβαίνω.
Αφού κρατούσες το κινητό στο χέρι.
Όχι, αυτό δεν είναι αλήθεια.
Το έβγαλα γιατί μ' εμπόδιζε ν' αλλάξω την πάνα.
-Μόνο γι αυτό. -''Πάνα" !
-Γιατί λες ψέματα; -Θες την αλήθεια;
-Απόψε, δεν έχει βίντεο γκέιμ. -Ναι, καλά.
Τι διαβάζεις;
Ωραίο.
Τι είναι;
Τίποτα.
Όχι. Έλα, πες μου τι είναι.
Είμαι κουρασμένη.
Εγώ έλεγα πάντα ότι χρειαζόμαστε μια κοπέλα για όλη τη μέρα.
Εσύ αποφάσισες να...
να σταματήσεις τη δουλειά και να μείνεις σπίτι.
Ναι, δεν βλέπω τι σχέση έχει τώρα, αλλά το ξέρω.
Δεν ήταν εύκολη απόφαση, όπως νομίζεις τώρα.
Απλώς, πίστευα ότι δεν είχε νόημα να κάνεις παιδιά...
και να σ' τα μεγαλώνει ένας ξένος.
Συμφωνώ. Λέω απλώς ότι είναι φυσιολογικό να νιώθεις κουρασμένη.
Κι εγώ δουλεύω όλη μέρα κι είμαι κουρασμένος.
Ναι, αλλά σ' αρέσει αυτό που κάνεις.
Τι σχέση έχει αυτό; Δεν σ' αρέσει εσένα αυτό που κάνεις;
Δεν σ' αρέσει να είσαι με τα παιδιά;
Ναι, Κάρλο. Είπα απλώς ότι έχω κουραστεί.
Το κατάλαβα αυτό.
Τέλος πάντων...
Τι τέλος πάντων;
Όχι, τίποτα.
Στην αρχή κάναμε την Καμίλα...
και για να της δώσουμε ένα αδερφάκι, κάναμε τον Τίτο.
Όταν κάναμε τον Τίτο, του κάναμε μια αδερφούλα, την Μπιάνκα.
Και λοιπόν;
Να... συνεχίζοντας έτσι δεν τελειώνουμε ποτέ.
Αυτό λέω. Εγώ δεν έχω πρόβλημα, μη νομίσεις.
Μην γκρινιάζουμε όμως κι από πάνω.
-Εγώ φταίω που κάναμε τρία παιδιά; -Θα τα ξυπνήσεις.
Αν φταις; Εγώ δεν σε κατηγορώ. Μην αρχίσουμε τα δράματα.
Νομίζεις ότι δεν θα 'θελα κι εγώ να μένω περισσότερο με τα παιδιά;
-Ειλικρινά; -Ναι.
Όχι. Εγώ δεν το νομίζω.
-Όχι; -Όχι.
Εσύ πάντως, μόλις τα πας σχολείο, έχεις άπειρο ελεύθερο χρόνο.
Να πας σινεμά, να δεις φίλες, να χαλαρώσεις, να κάνεις πολλά.
Πολύ θα ήθελα να ήμουν στη θέση σου.
Ειλικρινά;
Ναι.
Ειλικρινά θα ήθελες να ήσουν στη θέση μου;
Φυσικά.
Ναι.
Ελεύθερο χρόνο, μέρες...
για να μπορέσεις...
να χαλαρώσεις.
Μάλιστα.
Ένα στα γρήγορα για να φύγει το στρες;
Όχι...
Καληνύχτα.
Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν μπορώ να μιλήσω, να γκρινιάξω...
και αμέσως είμαι δύστροπη;
Αγάπη μου, δεν είπα τέτοιο εγώ.
Μα πού πας;
Τι συμβαίνει;
Τίποτα. Η μαμά πεινούσε λίγο και πάει στην κουζίνα.
Με το μαξιλάρι;
Για τη γέμιση...
Άντε, Σέρλοκ Χολμς, νανάκια. Κι εσύ.
Στο κρεβάτι, αμέσως.
Δεν κατάλαβα γιατί τσακώνονταν.
Τίποτα. Μην ανησυχείς. Λογικό είναι να τσακώνονται κάθε τόσο.
Το ξέρεις ότι τη νύχτα είσαι πιο άσχημη απ' ό,τι τη μέρα;
Σ' ένα χρόνο, το 95% των κυττάρων του σώματός μας...
πεθαίνουν και αντικαθίστανται.
Σε 365 μόλις μέρες, το σώμα μας ανακατασκευάζεται.
Προς το καλό ή προς το χειρότερο. Ανάλογα με το πώς του φερόμαστε.
Γι αυτό νιώθω υπεύθυνος για τα τρόφιμά μας.
Όποιος ψωνίζει από μας...
θα έχει καινούριο σώμα σ' έναν χρόνο.
Εξολοκλήρου κατασκευασμένο από μας, μπορούμε να πούμε.
Όπως το βλέπω εγώ, οι πελάτες μας και τα σούπερ μάρκετ μας...
είναι σαν ένας μεγάλος ζωντανός οργανισμός.
Πολύ καλά έκανες και το είπες. Πολύ σωστή η παρατήρηση.
Μπορώ να κάνω μια αυθόρμητη χειρονομία...
που δείχνει όμως πόσο πολύ θέλω να μάθω από σας;
Εξαρτάται.
Τώρα, χάρη στα νεκρά σας κύτταρα...
μέρος του DΝΑ σας είναι μέσα μου.
Ευχαριστώ.
Εμπρός.
Έφεραν το βίντεο που ζητήσατε. Να περάσει;
Βεβαίως.
-Έλα, Μιγκέλ. -Καλημέρα.
Ελάτε κι εσείς να το δείτε.
-Μπορώ να το δω κι εγώ; -Όχι.
-Δεν κατάλαβα τι έκλεψε. -Τρία παξιμάδια πεταλούδα.
-Ευχαριστώ. Μπορείς να πηγαίνεις. -Αντίο σας.
Θα της κάνω επισήμως επίπληξη.
Απλώς;
-Τι εννοείς; -Δεν είναι κάπως λίγο;
Δεν είναι απλώς για τα παξιμάδια.
Προδίδει την εμπιστοσύνη της εταιρείας.
Και κάτι ακόμα χειρότερο.
Είναι επίθεση σ αυτό που περιέγραψες σαν...
''μεγάλο ζωντανό οργανισμό" .
Σαν να σου τραβούσαν τα μαλλιά, να σου έβγαζαν τα νύχια. Πονάει.
Τότε...
θα της αφαιρέσουμε το κόστος των παξιμαδιών συν δυο μέρες αργία.
Τέσσερις μέρες.
Οχτώ μέρες και πρόστιμο.
Δυο βδομάδες και πειθαρχικό συμβούλιο.
-Και πρόστιμο. -Αλήθεια;
Διαθεσιμότητα, καταγγελία και ένας μήνας στο σπίτι.
Και μάλιστα...
εγώ θα την απέλυα.
Θαυμάσια.
Στείλτε της την επιστολή απόλυσης.
Τίτο, το πιάτο σου.
Καμίλα, να χαρείς. Ποντικός, κινητό, όχι στο τραπέζι. Ευχαριστώ.
Φάε μ' αυτό.
Σας έδωσαν πίσω τα τεστ ιταλικών και μαθηματικών;
Ναι ή όχι;
Αγάπη μου, τι κάνεις εκεί με το μαχαίρι;
Είναι επικίνδυνο. Θα χτυπήσεις.
Τίτο! Κανόνισε να με νευριάσεις.
Τι έγινε, μυστικό είναι; Πώς πήγες στα διαγωνίσματα;
-Οχτώ και στα δυο. -Μπράβο.
Οχτώ και στα δυο μαζί. Τέσσερα συν τέσσερα.
Τη δουλειά σου εσύ.
Μην του μιλάς έτσι. Αλήθεια είναι;
-Πήρες 4; -Ναι.
-Πώς κι έτσι; -Ξέρω γω;
Κάρλο...
Κάρλο! Άκουσες;
Όχι, συγγνώμη. Σήμερα στο γραφείο συνέβη κάτι... δυσάρεστο.
Να μην τα κάνεις αυτά. Συνέχεια χώνεις παντού τη μύτη σου.
Να το βουλώσεις.
Θέλω να σας πω κάτι.
Αποφάσισα να πάω δέκα μέρες στην Κούβα με την αδερφή μου.
Για ακούστε!
Επιτέλους.
Θα πάω δέκα μέρες στην Κούβα με τη θεία Κατερίνα.
-Τι πράμα; -Πότε;
Φεύγω αύριο το απόγευμα. Φεύγουμε.
Αύριο το απόγευμα στην Κούβα; Πλάκα μάς κάνεις;
Βρήκε εισιτήρια της τελευταίας στιγμής. Πολύ φτηνά.
Το κατάλαβα. Πας στην Κούβα δέκα μέρες Εγώ όμως δουλεύω.
Κι εμείς, συγγνώμη, με ποιον θα μείνουμε;
-Με τον μπαμπά. -Με τον μπαμπά;
Άρα, ο μπαμπάς σε τσάτισε χτες βράδυ.
Μα τι λες; Καθόλου.
Σίγουρα γι' αυτό είναι.
-Μας παρατάει και φταίω εγώ; -Κανέναν δεν παρατάω.
Πάω απλώς δέκα μέρες διακοπές με την αδερφή μου. Απλούστατα.
Απίστευτο!
-Θέλετε σαλάτα; -Όχι.
Εσείς χάνετε.
Πάω στο δωμάτιό μου.
Πάντα έλεγες ότι ήθελες να είσαι στη θέση μου. Ιδού η ευκαιρία.
Δεν ανησυχώ για μένα. Για σένα ανησυχώ.
Αναρωτιέμαι... Το θεωρείς εσύ υπεύθυνο...
ν' αφήσεις δυο μικρά παιδιά... τη μια αναλφάβητη...
τον άλλο επίδοξο τρομοκράτη και την άλλη σε πλήρη κρίση εφηβείας;
-Σε ρωτάω. -Δεν φεύγω για πάντα, εντάξει;
Αν όμως συλλάβουν τον Τίτο κι η Καμίλα γίνει ναρκομανής...
μην τα βάλεις μαζί μου.
Εντάξει.
Αν η Καμίλα πέσει στα ναρκωτικά κι ο Τίτο πάει φυλακή...
υπόσχομαι να μην πω τίποτα.
Τι θες ν' αποδείξεις μ' όλ' αυτά;
Ότι δεν τα βγάζω πέρα μόνος, ότι όλα σταματάνε χωρίς εσένα;
Τι ακριβώς;
Τίποτα δεν θέλω ν' αποδείξω.
Αλλά μια φορά κι εγώ στη ζωή μου ύστερα από 13 χρόνια...
θέλω διακοπές.
Παίρνω την αδερφή μου και φεύγουμε για δέκα μέρες.
Τι δέκα μέρες; Μια βδομάδα είχες πει.
Όχι, δέκα μέρες είπα. Ίσως δεν άκουγες
Η μάνα μου δεν θα έκανε ποτέ κάτι τέτοιο.
Αδιαφορώ κι εγώ.
Εντάξει, εντάξει.
Ένα στα γρήγορα για να φύγει το στρες;
Έλα...
Καλά, αφού επιμένεις...
Καθησυχαστικό που ξέρω ότι έχεις ακόμα ένα αδύνατο σημείο.
Τίτο!
Δεν θέλω να φύγεις.
Λίγες μέρες θα λείψω.
Δεν είναι αλήθεια. Το είπε ο μπαμπάς.
Τι είπε ο μπαμπάς;
Ότι οι γυναίκες μιας κάποιας ηλικίας πάνε στην Κούβα...
βρίσκουν όμορφους νεαρούς...
μένουν εκεί, πίνουν κοκτέιλ και κάνουν άλλα παιδιά.
Δεν είν' αλήθεια, Τίτο.
Η μαμά είναι λίγο κουρασμένη και θέλει να ξεκουραστεί.
Θα λείπω δέκα μέρες. Μπορείς να τις σημειώσεις εδώ.
Κι αυτή εδώ τη μέρα θα είμαι πίσω.
-Πώς θα κάνω χωρίς εσάς; -Εντάξει. Σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
-Θα μου φέρεις ένα δώρο; -Δεν ξέρω. Εξαρτάται. Τι θες;
-Ένα πολεμικό drοne. -Σίγουρα.
-Κι όταν γυρίσω, θα κουρευτείς. -Όχι.
Πίνουν κοκτέιλ και κάνουν παιδιά.
Πας καλά;
-Γιατί; -Σου φαίνεται λογικό να λες...
στον Τίτο ότι η μαμά του πάει για σεξουαλικό τουρισμό;
Του είπα απλώς ότι κάποιες το κάνουν. Δεν είπα για σένα ειδικά.
-Όταν κατέβεις, θέλω να μιλήσουμε. -Κλείσε, κλείσε.
Εδώ είναι ό, τι έχουν να κάνουν τα παιδιά.
-Ωραίο. Εσύ το έφτιαξες; -Ναι.
-Έτσι είναι απλό. -Πολύ. Παρακολουθείς;
Ναι.
Πας την Μπιάνκα στον παιδικό...
παίρνεις τα ρούχα απ' το καθαριστήριο.
Πας να δεις τους δασκάλους του Τίτο.
Μετά, πας την Καμίλα και τη φίλη της για το μάθημα κιθάρας.
Την ίδια μέρα έχει οδοντίατρο.
Πάει μόνη. Εσύ πρέπει απλώς να πληρώσεις.
Ο Τίτο τελειώνει το ποδόσφαιρο.
Ίσως να δώσεις τα λεφτά στην Καμίλα να πληρώσει μόνη της.
Όντως.
Ελπίζω να τα θυμάμαι όλα.
Αγάπη μου, αυτή ήταν η Δευτέρα.
Η Τρίτη είναι πιο πολύπλοκη γιατί αρχίζει στις 6.
-Αυτή είναι η Τρίτη; -Ναι.
-Όλ' αυτά; -Ναι.
Η μαμά θα λείψει για λίγο. Θα μείνετε με τον μπαμπά, εντάξει;
Όχι! Μαμά!
Άφησα το μενού της βδομάδας στο ψυγείο για την Ντολόρες.
-Να της το δείξεις. -Ναι.
Να βάζεις όρια για το κινητό στην Καμίλα...
και για το πλέιστεϊσιον στον Τίτο.
Δεν θα θες να το κάνεις, γιατί θα είναι οι μόνες στιγμές ησυχίας.
Προσπάθησε ν' αντισταθείς.
Είναι και δικά μου παιδιά.
Μιλάς, λες και είναι οι χειρότεροι εχθροί μου.
Έλα δω.
Σε βάζω στο τσατ των μαμάδων του σχολείου.
Εντάξει.
Στο ποδόσφαιρο, τη μουσική. Τι άλλο;
Σε πρόσθεσα.
Όλα εντάξει.
Χαλάρωσε, διασκέδασε και μην ανησυχείς.
Ευχαριστώ.
-Και φρόνιμη, ε; -Ναι.
-Τίτο. -Τι είναι;
-Όμορφα. -Αντίο.
-Γεια σας. -Καλημέρα.
Μην ανησυχείς. Όλα θα πάνε καλά.
Το ξέρω.
Στο αεροδρόμιο, παρακαλώ.
-Γεια! -Γεια!
Πάτε κάπου ωραία;
Στην Κούβα.
Έχω πάει τρεις φορές. Την τελευταία...
Συγγνώμη, σας πειράζει να μη μιλάμε;
Εντάξει... δεν μιλάμε.
Πεινάς, αγάπη μου; Θες ένα χυμό;
Ναι, εντάξει.
Τίτο, βγάλε αυτό το πράμα αμέσως...
και πάψε να πυροβολείς ό,τι κινείται.
-Φεύγω. -Πού πας;
-Στης Μάγιας. -Ποιας;
-Στης Μάγιας. -Εντάξει Πότε γυρνάς;
Όταν γυρίσει η μαμά. Σε δέκα μέρες.
Με δουλεύεις; Ούτε συζήτηση.
-Χάρη σού κάνω. -Δηλαδή;
Ένα παιδί λιγότερο, λιγότερη φροντίδα.
Αυτό, όντως.
-Δεν γίνεται όμως. -Τι στο καλό!
Και μη λες τέτοιες λέξεις.
Κάτσε λίγο... Ας δούμε τις θετικές πλευρές.
Να κάνουμε πράγματα μαζί, να γνωριστούμε καλύτερα
-Τι να κάνουμε; -Ξέρω γω;
-Να δούμε την Ίντερ. -Την Ίντερ;
Ή τη Μιλάν;
Μπαμπά, εγώ αδιαφορώ για το ποδόσφαιρο.
Δεν κατάλαβες τι κόλαση σε περιμένει.
Δεν είσαι ικανός να τα βγάλεις πέρα μόνος με τρία παιδιά. Άσε δε εμένα.
Τι λες;
Έλα να πιεις λίγο χυμό.
Τίτο, βγάλε αυτό το πράμα.
Πέθανε.
Βγάλε αμέσως αυτό το πράμα και σταμάτα να πυροβολείς.
Φύγαμε!
Ώρα για το σχολείο. Ξυπνήστε.
Έλα, Τίτο.
Μπιάνκα, δεν ζωγραφίζουμε εκεί.
Δεν κατάλαβα.
Καμίλα! Ξύπνα! Σήκω!
Ξύπνα!
-Πας καλά; -Καλημέρα και σ' εσένα.
-Δεν μπορείς να μπαίνεις εδώ μέσα. -Μόλις μπήκα.
Κοίτα τι ωραίος ήλιος σε περιμένει.
Και τι είμαι; Φυτό να κάνω φωτοσύνθεση;
Είσαι μαθήτρια που πρέπει να πάει σχολείο. Γρήγορα. Σήκω.
Μπιάνκα, σου είπα, δεν ζωγραφίζουμε στον τοίχο.
Από δω, έτσι; Καμίλα, από δω είναι;
Έτσι νομίζω.
Γίνεται να μην ξέρεις πού είναι το σχολείο;
Γίνεται να μην ξέρεις εσύ;
-Εδώ, δεξιά; -Ναι.
-Συγγνώμη. -Πού πας, κάθαρμα;
Συγγνώμη.
Μπιάνκα, πες ό,τι λέω.
Κάθαρμα.
Τίτο!
Μπιάνκα, μην το πεις. Ξέχνα το.
-Καλημέρα. Επιτρέπετε; -Η Μπιάνκα με τον μπαμπά της.
Καλημέρα. Γεια σου, Μπιάνκα!
χαίρομαι που σας γνωρίζω.
Ύστερα απ' όσα σας έχει πει η Μπιάνκα για μένα.
Έτσι το είπα!
Ορίστε τη. Ευχαριστώ και καλή τύχη.
-Δεν μπορείτε να φύγετε αμέσως. -Γιατί;
-Είναι ακόμα σε φάση προσαρμογής. -Λυπάμαι. Λυπάμαι πολύ.
Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να μείνετε μέχρι να μείνει φρόνιμη και ήρεμη.
Δεν πρόκειται να ησυχάσει ποτέ.
Και σήμερα είναι πολύ ήσυχη. Είναι σχεδόν θαύμα.
Λογικά, θα ούρλιαζε. Είναι όμως πολύ ήρεμη.
Γι αυτό θέλω να φύγω και να τη θυμάμαι έτσι ήρεμη.
-Όχι; -Όχι.
Δέκα λεπτάκια τουλάχιστον.
-Πάμε να ζωγραφίσουμε; -Ας κάνουμε λοιπόν την προσαρμογή.
Ανοίγω το χεράκι Το βάζω να χορεύει
Το κλείνω, τ' ανοίγω Και τραγουδώ
Ορίστε, προσαρμόστηκες. Μπορώ να πηγαίνω, μωρό μου;
-Όχι. -Όχι.
Ανοίγω το χεράκι Το βάζω να χορεύει
Το κλείνω, τ' ανοίγω Και τραγουδώ
Μπιάνκα.
Σε παρακαλώ, μπορώ να φύγω;
-Όχι. -Όχι;
Όταν το άμυλο των ζυμαρικών δεν έχει ακόμα βραχεί από το νερό...
εδώ υπάρχει η δύναμη...
η γεύση του σιταριού.
Εμπρός.
Επιτρέπετε; Με συγχωρείτε.
-Καλημέρα. -Καλημέρα. Γεια.
Δοκίμασε.
-Μα είναι ωμό. -Ακριβώς.
-Άργησες. -Ναι, συγγνώμη.
Έπρεπε να πάω την κόρη μου στον παιδικό σταθμό.
-Είναι ακόμα σε φάση προσαρμογής. -Μπράβο.
Οι άντρες δεν πρέπει να τ' αφήνουν όλα στις γυναίκες.
Διαφορετικά τα παιδιά μπερδεύονται...
και δεν ξεκολλάνε από τις μανάδες τους.
Όλα αιδοία και καθόλου τσουτσούνια.
Πώς είναι τα παιδιά σου;
Λίγο κι απ' τα δύο.
Λίγο αιδοίο, λίγο...
Η γυναίκα μου κι εγώ τα κάναμε πάντα όλα μαζί.
Ακόμα και το θηλασμό.
Δεν θέλω να σκέφτομαι από πού έβγαινε το γάλα.
-Μας αφήνεις μόνους; -Ευχαρίστως.
-Πώς πάει; -Καλά, πολύ καλά. Ευχαριστώ.
Κάρλο, ξέρεις ότι είναι σημαντική στιγμή για το Family Μarket...
με την αναδιοργάνωση της εταιρείας, τη συμφωνία με τους Κινέζους.
Ναι, το ξέρω, το ξέρω.
Τώρα που έχεις κάπως μαζευτεί...
που έχεις επιστρέψει στα κεντρικά ύστερα από τόσα χρόνια...
μήπως το βλέπεις σαν το τέλος του ταξιδιού;
Όχι, μα τι λέτε;
Είναι ένα επιπλέον κίνητρο για μένα.
Είναι κίνητρο και η παρουσία του Αλεσάντρο;
Ναι, αλλά πρέπει ακόμα να τα βρούμε λίγο.
Γιατί; Ο κόσμος δεν προχώρησε χάρη στις καλές σχέσεις.
Η πρόοδος στηρίζεται στον ανταγωνισμό.
Δηλαδή, ο Αλεσάντρο κι εγώ είμαστε ανταγωνιστές;
Το γέρικο λιοντάρι προκαλεί το νεαρότερο. Είναι ο νόμος της φύσης.
Ναι, αλλά δεν είμαστε στη ζούγκλα.
Ποιος το λέει αυτό; Η επιχείρηση είναι δική μου.
Εγώ αποφασίζω αν είναι τσίρκο...
μυρμηγκοφωλιά ή το σπίτι του Κεν και της Μπάρμπι.
-Ή ζούγκλα... -Μάλιστα...
Τι θες να είσαι; Ο Κεν ή το λιοντάρι;
Αν το θέτετε έτσι...
Ο Κεν δεν έχει καν γεννητικά όργανα, σωστά;
Ακριβώς.
Δείξε μου το αγωνιστικό σου πνεύμα.
Ξέρω ότι έχεις.
Έχω, έχω.
-Πήγαινε. -Αντίο.
Σου έστειλα την εργασία, μαμά της Σιμόνης!
Ντολόρες.
Ντολόρες, συγγνώμη.
Πώς είστε; Μην κουνηθείτε.
Την αγαπούσα τη Ντολόρες.
Ε, δεν την σκότωσα δα κιόλας.
Ένα χτυπηματάκι τής έδωσα.
Η φουκαριάρα, και κούτσαινε κιόλας.
Ναι, αλλά εγώ της χτύπησα το καλό πόδι...
άρα, τώρα θα κουτσαίνει κι απ' τα δυο...
και θα ξαναβρεί έτσι τη χαμένη αρμονία της. Κατάλαβες;
Πάμε πάνω, Ασκάνιο.
Ήρεμα, παιδιά, ήρεμα. Θα χτυπήσετε στις σκάλες.
-Ξέρεις τι ώρα γεννήθηκα; -Γιατί;
Για να βρω τον ωροσκόπο μου.
Θυμάμαι πολύ καλά ότι ήταν νύχτα.
Και μετά... αυτά.
Συγγνώμη, αλλά δεν θυμάμαι την ώρα. Πάντως, μετά το φαγητό.
Χρειάζομαι την ώρα.
4:22.
-Στην τύχη το είπες; -Ναι.
Παιδιά, μπορώ να πω κάτι; Έτσι τα 'χετε αφήσει;
Μετά το πρωινό, τακτοποιούμε το τραπέζι.
Να βάζουμε όλοι ένα χεράκι, αλλιώς...
-Βοήθεια, μπαμπά. Με σκοτώνουν. -Τίτο!
-Βοήθεια! -Τίτο!
Θα με σκοτώσει.
-Έρχεται. -Τίτο.
Τίτο!
Θεέ μου! Τίτο!
Πάτε καλά;
Τίτο!
Στήναμε ενέδρα.
Την κατάλαβα την ενέδρα.
Μου έσπασες τα δόντια.
Ναι, αλλά δεν ήξερα ότι θα σας έσπαγα τα δόντια.
Αφού με χτύπησες στο πρόσωπο. Τι περίμενες να γίνει;
Ποιος είναι ο σκοπός του παιχνιδιού;
Αυτός φαινόταν πεθαμένος κάτω. Δεν έφτανε αυτό;
Έπρεπε να μου σπάσεις και τα δόντια... Τζόρτζιο.
Δεν είμαι ο Τζόρτζιο. Ο Ασκάνιο είναι. Και με συγχωρείτε.
-Πού είναι ο Τζόρτζιο; -Μαλώσαμε και κάλεσα τον Ασκάνιο.
Το πλάνο λέει ότι έπρεπε να έρθει ο Τζόρτζιο εδώ.
-Πού είναι ο Τζόρτζιο; -Έμεινε στο γήπεδο.
Πού είναι ο Τζόρτζιο;
Να τος.
Γεια σου.
Γεια σου.
Ο Τζόρτζιο είσαι;
Πού πας; Τζόρτζιο;
Τζόρτζιο!
Σταμάτα Ο μπαμπάς του Τίτο είμαι.
Σταμάτα, Τζόρτζιο. Ο μπαμπάς του Τίτο είμαι.
-Ο μπαμπάς του Τίτο. -Εντάξει.
Φαινόσασταν περίεργος και νόμισα ότι ήσασταν ανώμαλος.
Ναι, σωστά. Με συγχωρείς.
Πάμε σπίτι.
-Ο Τζόρτζιο είσαι; -Ναι.
Ωραία.
Πώς θα είναι έτοιμα σε δυο μέρες; Δεν έχω μπροστινά δόντια.
Έχω ένα σημαντικό μήτινγκ αύριο. Δεν μπορώ να πάω χωρίς δόντια.
Τσεβδίζω. Δεν μ' ακούτε;
Καλά, θα περιμένω δυο μέρες.
Συγγνώμη. Καλό βράδυ.
Θα περιμένω τότε.
Τύχη να σου πετύχει!
Τι μέρα!
Τι είναι αυτό;
Πέθανε, κάθαρμα!
Πέθανε!
Μη, είμαι άοπλος.
Θα κάνω καράτε.
Μη με σκοτώσεις.
Μη! Είστε πάρα πολλοί.
Πεθαίνω.
Πεθαίνω.
-Θεέ μου. Όρχεις. -''Όρκα'' λένε.
Όχι, εγώ εννοώ όρχεις.
Δεν λέμε " όρχεις''.
-Πάμε. -Ήμουν περίεργος.
Ήθελα να τσεκάρω αυτή τη νέα κάσκα.
Φαίνεται πως είναι πολύ επικίνδυνη.
Με πεθαίνει το στομάχι μου!
Μωρό μου, μη ζωγραφίζεις στον τοίχο.
Κάτσε να περάσω
Τίτο, βγες γρήγορα.
Δεν νιώθω καλά.
Θα φταίνε τα ληγμένα ραβιόλια που μας έδωσες χτες.
Έλα τώρα! Τα ραβιόλια δεν λήγουν ποτέ.
Οι ημερομηνίες λήξης είναι για να πουλάνε περισσότερα. Έλα, γρήγορα.
-Μπαμπά; -Ναι; Πες μου.
-Πρέπει να μιλήσω με τη μαμά. -Την παίρνουμε στο σκάιπ αργότερα.
Προσπάθησα, αλλά δεν απαντάει.
Το ξέρω.
-Τι είναι; Πες μου εμένα. -Πρέπει να μιλήσω μαζί της.
Πολύ εξαρτημένη είσαι εσύ με τη μαμά.
Πρέπει να μιλάς και μαζί μου. Μίλα και μαζί μου.
Είσαι φρικτός χωρίς δόντια.
Το ξέρω. Αύριο βάζω τα καινούρια. Πες μου.
Με πονάει η κοιλιά μου.
Το ξέρω. Είναι τα ληγμένα ραβιόλια που είχε αγοράσει η μαμά.
Για να κάνει οικονομία.
Μου 'ρθε κι εμένα.
-Ποιος; -Η περίοδος.
Αδύνατον, αγάπη μου.
Είσαι μωρό ακόμα Κάνεις λάθος.
Μπαμπά, είμαι 13 χρονών κι έχω αίμα στην κιλότα.
Κοριτσάκι μου!
Μην ανησυχείς, φυσιολογικό είναι.
Η κάμπια ματώνει όταν γίνεται πεταλούδα.
-Όλα καλά. -Σταμάτα
Εντάξει Συγγνώμη.
Είσαι εκνευρισμένη, ε; Συμβαίνει αυτό με την περίοδο.
Κι είναι σαν να έμαθες μόλις χτες να κάνεις ποδήλατο.
-Μα τι αηδίες μού λες; -Με συγχωρείς. Έχεις δίκιο.
Θα μπορούσα να συνεχίσω ώρες, αλλά μου έρχονται. Συνεχίζουμε μετά.
Δεν τα καταφέρνει σου λέω, μαμά. Και δεν έχει όρεξη να τα καταφέρει.
Όλο είναι θυμωμένος και στρεσαρισμένος.
Μην είσαι τόσο αυστηρή. Δεν είναι εύκολο γι' αυτόν.
-Και δουλεύει όλη μέρα. -Φτάνει πια μ' αυτή τη δικαιολογία.
Κι οι πατεράδες των φιλενάδων μου κάνουν το ίδιο...
αλλά δεν είναι σαν αυτόν.
Όχι, δεν είναι δικαιολογία.
Δεν είναι εύκολο να γίνει μαμά απ' τη μια μέρα στην άλλη.
Ούτε τον μπαμπά δεν ξέρει να κάνει.
Κάμι, δεν σ' ακούω.
Η μαμά είναι; Επιτέλους.
Γεια σου
Τι έχουν τα δόντια σου;
Μπα, τίποτα. Με χτύπησε λίγο ο φίλος του Τίτο, ο Ασκάνιο.
Είμαι καλά όμως.
-Σου έφυγαν τα δόντια. -Ναι, μόνο τα δύο μπροστινά.
Ήταν θήκες. Ευκαιρία να τις αλλάξω.
Μα πώς είναι η Κούβα; Τη ρώτησες πώς είναι;
Μια χαρά είμαστε. Όλη μέρα στο νερό.
Περνάτε καλά, ε; Πόσο ζηλεύω.
Κι εδώ, όλα καλά. Μην ανησυχείς.
-Αλήθεια; -Ναι, ναι.
Προσπαθώ να βρω λίγο το ρυθμό μου, αλλά...
χαίρομαι που μένω με τα παιδιά. Έτσι, αγάπη μου;
Κάμι, μου δίνεις λίγο τον μπαμπά;
Ναι.
-Αντίο αγάπη μου. -Αντίο.
Σε χαιρετά.
Κάρλο, στ’ αλήθεια όλα καλά;
Ναι, ναι..
Είσαι χωρίς δόντια, κι η Καμίλα είπε ότι χτύπησες την Ντολόρες.
Ναι, αλλά ήταν ένα χτυπηματάκι. Τίποτα το...
Φταίει αυτό το καταραμένο το γκρουπ των μαμάδων στο WhatsΑpp.
Νόμιζα ότι είχα γρύλο στο κεφάλι.
-Κάρλο; -Ναι;
Θες να γυρίσω;
Όχι, ρε. Πας καλά; Όχι, όχι.
Στέλνω το τηλέφωνο του πρακτορείου που μας έστειλε την Ντολόρες.
Είναι καλοί.
Θα σου βρουν κάποια για οχτώ μέρες. Άσε, το κάνω εγώ.
Σ' αγαπώ!
Τι;
Σ' αγαπώ. Εγώ αγαπώ εσένα.
Κι εγώ. Όλα θα πάνε καλά.
Ναι, ναι.
-Γεια. -Γεια, να περνάς καλά.
Μην κλείνετε, μην κλείνετε.
-Πολύ αργά. -Τι πολύ αργά; Ανοίγετε, παρακαλώ;
-Δεν γίνεται; -Γιατί δεν γίνεται;
Σήμερα έχει απεργία. Είναι κλειστό.
Τι απεργία;
Κλείνετε έτσι το σχολείο χωρίς προειδοποίηση;
Αφού έστειλαν μήνυμα στο WhatsΑpp. Δεν έχετε WhatsΑpp;
-Ωραίο χαμόγελο. -Είστε συμπαθής, το ξέρετε;
Οικογενειακό μας είναι.
Κι αφού είστε τόσο συμπαθής, μου λέτε πού θ' αφήσω το παιδί σήμερα;
Να το πάρω σπίτι; Όπου τρώνε τέσσερις, τρώνε και πέντε.
Δεν μπορείτε να με πιάσετε.
Πάμε.
Δεν πάει άλλο αυτή η δουλειά. Έχει καταντήσει πολύ επικίνδυνη.
Στο λούνα παρκ;
Ποιο λούνα παρκ; Σε παίρνω στο γραφείο μαζί μου.
Τι χάλια!
Μα πώς θα πάω έτσι στο γραφείο;
Στο μαγαζί με τα τρικ πουλάνε ψεύτικα.
-Τι ψεύτικα; -Δόντια.
Τα είδα μια μέρα με τη μαμά. Έχουν διάφορα είδη.
Δεν είναι κι άσχημα.
Δεν μπορώ να δουλέψω έτσι.
Θέλω κάτι πιο κανονικό. Λιγότερο κοφτερό.
-Γεια σου, Τζο. -Τα λέμε απόψε στο Viciοus.
Τα λέμε. Γεια.
-Γεια σου, Μπέρτα. -Αντίο
Αυτά είναι δόντια κουνελιού.
Προεξέχουν πολύ στα παιδιά.
Στο στόμα σας που είναι πιο μεγάλο, ίσως να ξεχωρίζουν λιγότερο.
Δοκιμάστε τα.
-Ναι. -Ναι;
-Ωραία. -Ναι;
Τι είναι;
Θέλω αυτό.
Όχι, δεν σου παίρνω στολή αστυνομικού.
Κοίτα πώς μου πάει.
Δεν σου παίρνω στολή αστυνομικού. Το καταλαβαίνεις;
Να χαρείτε, πείτε του κι εσείς.
Είστε ωραίο ζευγάρι πάντως.
Ένας νεαρός αστυνομικός κι ένα ηλικιωμένο κουνέλι.
-Σε παρακαλώ. -Είπα όχι.
Τίτο, να χαρείς, έτσι;
Τι να χαρώ;
Τίποτα. Πάμε
Καλημέρα.
Συγγνώμη. Έλα.
Αγάπη μου, ο μπαμπάς έχει συμβούλιο εδώ δίπλα.
Κάτσε εδώ και μην κουνήσεις, εντάξει;
Μπορείς να χρησιμοποιήσεις το κομπιούτερ του μπαμπά...
και να δεις μίκυ μάους.
Να μείνεις όμως εδώ.
Να τη! Αυτή είναι η Αντέλε.
Ο Τίτο, ο γιος μου... Θα μπορούσατε...
-Τι είναι; -Τίποτα.
-Με κοιτάτε επίμονα. -Όχι.
Μπορείτε να μου κρατήσετε για λίγο το γιο μου;
Ναι! Τι γλυκούλης!
Γλυκούλης, αλλά να μη σας πάρει τον αέρα. Εντάξει;
Να τον πλησιάζετε μόνο όταν είναι ανάγκη.
Είναι εξαιρετικά επικίνδυνο.
-Αλήθεια; -Όπως σας το λέω.
Αγάπη μου, πάω. Γεια.
Μπαμπά, τι είναι αυτά τα βίντεο ΧΧΧ;
Μα τι...
Βαρετά πράματα των μεγάλων που έχουν να κάνουν με την πολιτική.
Κοίτα εσύ τα μίκυ μάους. Γεια.
-Και το ΜΙLF; -Τίποτα Πολιτικά είναι.
Για το συνδικάτο.
ΙGCL, ΜΙLF...
Αντίο.
Οι υπάλληλοί μας με συμβάσεις ορισμένου χρόνου...
πρέπει να καταλάβουν...
ότι οι συμβάσεις αορίστου χρόνου έχουν αρκετά αρνητικά.
"Αορίστου χρόνου'' σημαίνει ένα ήδη προδιαγεγραμμένο μέλλον...
δηλαδή, ένα μέλλον χωρίς ελπίδα, χωρίς όνειρα.
Με συγχωρείτε.
Το βέβαιο μέλλον είναι από μόνο του κάτι αρνητικό, αποσταθεροποιητικό.
Άλλωστε, ποιο είναι το μόνο βέβαιο στο μέλλον;
-Ο θάνατος. -Ακριβώς.
Ενώ οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου είναι ζωή.
Είναι η κατηγορία για όσους επιθυμούν τη σύμβαση αθανασίας.
Σας ευχαριστώ.
Θα περάσουμε τώρα στην ανάλυση των συμβάσεων ορισμένου χρόνου.
Θα μας τα πεις εσύ, Κάρλο, σωστά;
Ναι.
Μα σου μεγάλωσαν τα δόντια;
Όχι, άλλαξα το κούρεμα και το πρόσωπο φαίνεται πιο στενόμακρο.
Ή μπορεί και να φαίνεται έτσι... νομίζω.
Κύριε Ροβέλι, έρχεστε μια στιγμή;
Δεν ξέρω τι ακριβώς ανατίναξε ο γιος σας.
-Με συγχωρείτε. Πού; -Από δω.
Πού; Πού;
Με συγχωρείτε.
Πάμε, πάμε.
Ελάτε.
Τίτο, πήγαινε αμέσως ν' αλλάξεις.
Δεν μπορώ να φάω με τη στολή;
Όχι, θα φας με πολιτικά.
Πολιτικά.
Πολιτικά.
Τι έγινε εδώ;
Έφτιαξα σοφρίτο με εσαλότ και κρεμμύδια.
-Γεια σου, μπαμπά. -Γεια σου, αγάπη μου.
-Γεια σας. -Γεια σας.
Χαίρω πολύ. Είμαι η Λουτσία.
-Με έστειλε το πρακτορείο. -Χάρηκα.
Εγώ είμαι ο Κάρλο, αυτή είναι η Μπιάνκα.
Την κόρη μου τη γνωρίσατε ήδη.
-Τι έκανες στα δόντια σου; -Πήγαμε σ' ένα μαγαζί με τρικ.
Τα δόντια μου θα είναι έτοιμα αύριο.
Δεν μπορούσα να πάω στο μήτινγκ χωρίς δόντια.
Δεν σου πάνε κι άσχημα. Μοιάζεις με τον Μαριάνο.
Συγγνώμη, αλλά ένας φίλος του Τίτο, του άλλου μου γιου...
μου έδωσε μια στα δόντια με το μπαστούνι του μπέιζμπολ.
Λυπάμαι.
Μπορώ να πάρω τη μικρή;
Θες να πας στην κυρία; Έλα...
-Μπράβο. -Καλώς το.
Μην ανησυχείτε. Τ' αναλαμβάνω όλα εγώ.
Εντάξει. Οπότε πάω μια στιγμή...
Συγγνώμη.
Συγγνώμη που σας ενοχλώ.
Εγώ συγγνώμη. Είχα πολύ άσχημη μέρα στη δουλειά.
Το φαντάζομαι. Εγώ τέλειωσα. Είναι όλα εντάξει.
-Και το φαγητό είναι έτοιμο. -Ευχαριστώ.
Ο Τίτο και η Μπιάνκα έκαναν το μπάνιο τους. Εγώ θα ξανάρθω αύριο.
Αν είχαμε περισσότερη οικειότητα..
θα σας αγκάλιαζα και θα έβαζα τα κλάματα.
Αλλά επειδή γνωριζόμαστε ελάχιστα...
αρκούμαι σε ένα πιο επίσημο ευχαριστώ.
Τρόπος του λέγειν...
Μην ανησυχείτε.
Όλα εντάξει με την Καμίλα. Πήγαμε μαζί στο φαρμακείο.
Α, ναι...
-Οι ρύσεις, ε; -Ναι.
Συγγνώμη που σας ρωτάω, αλλά μήπως έχουμε ξαναβρεθεί κάπου;
Το πρόσωπό σας...
-Ναι, όντως... -Το νομίζετε κι εσείς;
Ναι, όταν σας είδα... Μοιάζετε με τον πατέρα μου.
Αλήθεια; Είχε κι αυτός τα δόντια...
Όχι.
Του μοιάζετε φυσιογνωμικά. Μόνο που αυτός είναι ηλίθιος.
Αν μιλήσετε με την Καμίλα, θα δείτε ότι πιστεύει το ίδιο.
Να πηγαίνω.
-Να σας συνοδεύσω; -Όχι, όχι. Μην ανησυχείτε.
-Γεια σας. -Γεια σας.
Παρακαλώ.
Αν μη τι άλλο, δεν θυμίζετε τρωκτικό.
Αν μη τι άλλο...
-Ο φάκελος. -Ευχαριστώ.
Μπορώ να κλείσω μια στιγμή την πόρτα;
Ναι, βέβαια.
Σας παρακαλώ να μην ενδώσετε.
-Για ποιο πράγμα; -Μ' αυτόν τον Αλεσάντρο.
Μην το βάλετε κάτω. Είμαι με το μέρος σας.
Ωραία. Χαίρομαι που τ' ακούω.
Δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας.
Δεν είμαι τόσο σίγουρη.
Ακούγονται διάφορα.
-Τι διάφορα; -Διάφορα.
Διάφορα...
Σας το λέω γιατί έχουμε τον ίδιο χαρακτήρα.
Κάνω πως όλα είναι εντάξει.
Το έκανα και με τον πρώτο μου άντρα, αλλά ήταν λάθος τακτική.
Έκανα πως δεν συνέβαινε τίποτα...
Τελειώστε την πρόταση. Πως δεν συνέβαινε τίποτα... και;
Πού είναι η γυναίκα σας τώρα;
Διακοπές στην Κούβα.
Ναι. Είχε ανάγκη...
Μα πού πάτε;
Έχουμε μεγάλη εμπιστοσύνη. Πολλή εμπιστοσύνη.
Κάμι.
-Γεια. -Γεια.
Μόνη είσαι;
Ναι. Η Λουτσία είναι έξω με τον Τίτο και την Μπιάνκα.
-Και τι κάνεις; -Διαβάζω. Γεια.
Γρήγορα.
Ποιος είναι; Σταματήστε!
Γεια.
-Ποιος είναι; -Ποιος;
Αυτός που έφυγε στα κρυφά.
Δεν έφυγε στα κρυφά. Είναι ντροπαλός..
-Ντροπαλός; -Ακριβώς.
-Ποιος είναι; -Ο Μάρκο, ένας συμμαθητής μου.
Τον ξέρει η μαμά.
Εγώ όμως δεν τον ξέρω, κι η μαμά δεν είναι εδώ.
-Εσύ την έκανες να φύγει. -Μη λέμε βλακείες.
Δεν μπορείς να φέρνεις σπίτι όποιον σου κάνει κέφι.
Μου λες ότι θες να καλέσεις κάποιον...
κι εγώ σου λέω " εντάξει" ή" όχι εντάξει''.
Δεν είναι και δικό μου το σπίτι;
Δεν μ' αρέσει να φεύγει σαν κλέφτης...
σαν να είχε κάτι να κρύψει.
-Τι να κρύψει; -Ξέρω γω; Εσύ θα μου πεις.
Εσείς κρυβόσασταν στο δωμάτιό σου. Πες μου εσύ.
Λέω απλώς ότι μεγαλώνοντας, ιδίως στην ηλικία σου...
από κοριτσάκι ενηλικιώνεσαι σε μια μέρα.
Και λοιπόν; Θες να μάθεις αν φιληθήκαμε;
Πας καλά; Όχι.
Δηλαδή, ναι. Φιληθήκατε;
Μπλιαχ!
Μα πού πας;
Μπορούμε μια φορά να συζητήσουμε χωρίς να την κοπανάς;
Πού πας;
Πρέπει να ξέρεις ότι όλοι οι άντρες είναι τέρατα. Όλοι.
Μη λες μετά ότι δεν σε προειδοποίησα.
Όλοι εκτός απ' τον μπαμπά, προφανώς.
Ναι, παρακαλώ.
Με συγχωρείτε.
Ευχαριστώ που μείνατε λίγο παραπάνω απόψε.
Κανένα πρόβλημα.
Ήθελα να σας πω ότι βάλαμε με την Καμίλα τα παιδιά για ύπνο.
Τώρα διαβάζει η Καμίλα, και όλα καλά.
Ωραία. Θαυμάσια.
Έχετε φάει εσείς; Θέλετε να σας ετοιμάσω κάτι;
-Όχι, δεν χρειάζεται. Ευχαριστώ. -Εντάξει.
Να πηγαίνω τότε εγώ.
Είναι αργά κι έχω διάβασμα απόψε.
-Δεν ήξερα ότι σπουδάζατε. -Ναι.
Η δουλειά είναι ήσυχη κι αποφάσισα...
να δώσω κάποιες εξετάσεις και βλέπουμε.
Κάνετε καιρό την μπέιμπι σίτερ;
Όχι, πού και πού μόνο. Έχω άλλη δουλειά.
Είχα.
Δούλευα στο Family Μarket
Με απέλυσαν, άδικα, μεταξύ άλλων.
Έκανα όμως κι εγώ μια βλακεία.
Μόνο ένας άκαρδος σε απολύει για κάτι τέτοιο.
Δεν πειράζει όμως.
Εσείς, με τι ασχολείστε;
Εγώ...
-Δικηγόρος είστε; -Ναι.
-Γιατί είδα πολλά νομικά βιβλία. -Σωστά.
-Βιβλία για δικηγόρος. -Τι ωραία.
Ναι.
Είστε καλά;
Ναι, ναι.
-Πηγαίνω, λοιπόν. -Ήθελα να σας πω...
Όχι, όχι... Καληνύχτα.
Καληνύχτα.
-Μπορώ; -Ναι.
Πώς πάει;
-Δεν θέλω να μιλήσω άλλο. -Για ποιο πράγμα;
Για πριν... για τον Μάρκο.
Όχι, μην ανησυχείς. Ούτ' εγώ.
Τι είναι τότε;
Σκεφτόμουν απλώς κάτι.
-Τι πράμα; -Δεν είναι περίεργη αυτή η Λουτσία;
Τι εννοείς;
Ακόμα και χτες...
με τη ''ρύση" σου….
-Τι; -Τη ''ρύση" σου.
Έτρεξε αμέσως στο φαρμακείο να πάρει σερβιέτες.
Είναι κάπως σαν εισβολή...
Μας ήρθε ξαφνικά η ειδική στις ρύσεις.
Πάψε πια να μιλάς για την περίοδό μου.
Λες και δεν σκέφτεσαι τίποτ' άλλο.
Καλά, με συγχωρείς. Πέρα από την περίοδο...
θα τη διώξω τη Λουτσία.
Μια χαρά θα τα καταφέρουμε και μόνοι μας. Όχι;
Επειδή είναι νέα και όμορφη;
-Αυτό νομίζεις; -Εμάς μας αρέσει.
-Το κατάλαβα, αλλά... -Έκανε κάτι άσχημο;
-Όχι. -Δεν υπάρχει πρόβλημα τότε.
Είναι καλό πρακτορείο. Μας έστελναν πάντα καλές μπέιμπι σίτερ.
Δεν λέω ότι δεν είναι καλή.
Και γιατί να τη διώξεις τότε;
Επειδή δεν...
Έχει ένα πρόσωπο που είναι κάπως...
Είναι άσχημη;
Νομίζεις ότι θα απέλυα κάποια επειδή θα ήταν άσχημη; Όχι.
Είναι και όμορφη. Πολύ.
-Πολύ όμορφη; -Ναι.. είναι συμπαθητική.
Και πόσων χρονών είναι;
Πολύ νέα. 25-30.
Μην τη διώξεις όμως αμέσως. Παίρνω εγώ το πρακτορείο τώρα.
Όχι, είναι μεσάνυχτα. Κοιμούνται όλοι.
Και κοίτα.. η Καμίλα δεν θέλει.
Αποφάσισε ότι της αρέσει.
Την ερωτεύτηκε η Καμίλα; Μα ποια είναι;
Τίποτα το ιδιαίτερο, μόνο που τώρα η Καμίλα...
Δεν θέλω να τσακωθώ μαζί της. Φτάνει για σήμερα.
Ξέρεις ότι έφερε σπίτι κάποιον Μάρκο χωρίς να πει τίποτα;
Τον ξέρεις εσύ;
Συμμαθητής της είναι.
Αν την αγγίξει, τον καθάρισα.
Ήρεμα. 13 χρονών είναι. Τι θες να κάνουν;
Τι έκανες εσύ 13 χρονών;
Τίποτα δεν έκανα.
Ούτε κι εγώ έκανα τίποτα.
Τίποτα; Που λέει ο λόγος.
Εσύ τριγυρνούσες με την αδερφή σου.
Πας καλά;
Γεια σου!
Γεια σου. Το ήξερα ότι ήσουν εκεί.
Για να γελάσουμε το είπα.
Κλείνουμε γιατί μας περιμένουν για το απεριτίφ.
Εντάξει, καλά να περ... Μα ποιος σας περιμένει;
-Μην ανησυχείς. -Γεια σου, αγάπη μου. Τα λέμε.
Κουβανοί είναι; Ποιοι σας περιμένουν; Εμπρός;
Κύριε Ροβέλι;
-Κύριε Ροβέλι, καλημέρα. -Καλημέρα.
Πώς πάει με τα παιδιά σας; Όλα καλά;
Ναι, σαν την Ντίσνεϋλαντ.
Ωραία. Άρα, θα χαρούν να έρθουν φέτος στη Family Day.
-Ποια Family Day; -Το Σάββατο, δεν θυμάστε;
Όχι, το είχα ξεχάσει.
Μα δεν θα έρθουν ποτέ στη Family Day. Τη σιχαίνονται.
χρόνια προσπαθώ να τα πείσω.
Φέτος όμως είναι σημαντικό.
Το αφεντικό κάλεσε όλους τους διευθυντές...
κι ο Αλεσάντρο δέχτηκε κιόλας.
-Δέχτηκε; -Ναι.
Στη θέση σας, θα έκανα τα πάντα για να ήμουν εκεί.
Θα κάνω τα πάντα τότε για να πάμε.
Μου άρεσε πάντα αυτή η γιορτή που συνδυάζει εταιρεία και οικογένεια.
Και όπως ξέρετε, πάντα μου άρεσαν οι μεγάλες οικογένειες όπως αυτή.
Εγώ δεν αποχωρίζομαι ποτέ τη δική μου.
Χωρίς αυτούς, νιώθω γυμνός.
-Θαυμάσια. -Ωραία.
Δυο παιδιά, ε; Εγώ έχω τρία.
Ναι, αλλά η γυναίκα μου είναι έγκυος.
Στην ηλικία σου, φαντάζομαι, θα έχω καμιά δεκαριά.
Η γυναίκα μου όμως δεν μπορεί να έρθει...
γιατί είναι στην Κούβα. Προσπαθούμε να υιοθετήσουμε δύο ή τρία δίδυμα.
Ασχολείται με την τοπική γραφειοκρατία. Ξέρετε πώς είναι.
-Κρίμα! -Ναι.
Ελπίζω να έρθεις εσύ με τα παιδιά σου.
Εννοείται.
Μιλούσαμε χτες στο φαγητό. Το περιμένουν πώς και πώς.
Ναι; Και τι έλεγαν;
Δεν μπορούσαν να περιμένουν...
-Family Day! -Για μένα; Για μένα;
Θα πάμε όλοι στη Family Day!
Πότε είναι;
Αύριο. Ηρεμήστε, παιδιά.
Τι ωραία!
Δεν έχω όρεξη, μπαμπά.
Θα σου βάλω αποχή απ' το πλέιστεϊσιον.
Τι είναι η αποχή;
Αποχή είναι όταν... Δεν θα παίζεις πλέιστεϊσιον.
-Εντάξει; -Πότε είναι αυτή η γιορτή;
Το Σάββατο.
Η Καμίλα όμως δεν θα δεχτεί με τίποτα.
-Γιατί; -Σήμερα την παράτησε ο Μάρκο.
-Ποιος; -Ο Μάρκο. Ο δικός της.
-Ο δικός της; Το αγόρι της; -Ναι.
-Μα δεν ήταν απλώς φίλοι; -Τα είχαν τρεις μήνες.
Αγάπη μου, άκου με.
Δεν πρέπει να... Άσ' το, δεν πειράζει.
-Μπορώ; -Όχι.
Αποφάσισε. Ή βγαίνεις ή μπαίνω.
Τι θες;
Ο Τίτο μού είπε για τον Μάρκο. Λυπάμαι.
-Είσαι βλαμμένο. -Παράτα μας.
Τίτο!
Θες να μου μιλήσεις λίγο;
Δεν έχω τίποτα να πω.
Νόμιζα ότι ήσασταν φίλοι απλώς.
Μπορείς να φύγεις, σε παρακαλώ;
Δεν μπορώ να σε βλέπω έτσι. Μου ραγίζεις την καρδιά.
Αν μπορούσα, θα σ' αγκάλιαζα σφιχτά σφιχτά.
Μην τολμήσεις.
Καλά, δεν τολμάω.
Αν όμως θες τον Μάρκο νεκρό...
ένα λεπτάκι θα χρειαστώ.
Βάζω τον Τίτο να τον σκοτώσει.
Δεν θέλω να έρθω στη Family Day.
Σίγουρα; Θα χαλαρώσεις εκεί.
Θα έχει κι ένα σωρό ελεύθερα αγόρια.
Πλάκα κάνω, βρε!
Εντάξει. Άμα δεν θες, μην έρθεις.
-Ξύπνα, Τίτο. -Τι είναι;
Ώρα για το σχολείο. Έλα, σήκω.
Να χαρείς! Μη με κάνεις να φωνάζω, Τίτο!
Μην πεις στη μαμά ότι βάζουμε τα παπούτσια στο κρεβάτι.
Έλα, αγάπη μου.
Φύγαμε, φύγαμε!
Βγαίνει κι ο χυμός μας.
Έτοιμος.
-Παιδιά! -Αρκετά.
Αρκετά.
Μια ωραία ομελέτα που έσπασε.
Πρέπει όμως να 'ναι νόστιμη.
-Νόστιμη. -Ευχαριστώ.
-Η δική σου, πώς είναι; -Ωραία.
Όλα καλά, αγάπη μου;
Τι είπες, αγάπη μου; Δεν κατάλαβα τι είπες.
Έχω το νερό μου.
Εντάξει, θα έρθω στη γιορτή της δουλειάς σου αύριο.
Αλήθεια;
Την άλλη φορά που θα θες κάτι...
να το λες ευθέως, χωρίς να μου κάνεις το φίλο.
Δεν σου έκανα το φίλο. Ενδιαφερόμουν σαν πατέρας.
Εντάξει.
Εντάξει;
Πολύ χαίρομαι που άλλαξες ιδέα.
Πολύ καλός.
Μακάρι να ήμουν. Ευχαριστώ. Δεν άρχισα όμως τώρα.
-Πόσο καιρό παίζετε; -Είκοσι πέντε χρόνια.
Δεν ήθελα να σας ενοχλήσω. Τέλειωσα και πηγαίνω.
-Μπορώ να σας ζητήσω κάτι; -Ναι.
Επειδή κάνατε πολύ καλή δουλειά εδώ τις τελευταίες μέρες...
Ήσασταν σπουδαία με τα παιδιά.
Γι' αυτό θα ήθελα να σας ευχαριστήσω με κάποιον τρόπο.
Θεέ μου, όχι. Έκανα απλώς τη δουλειά μου. Ευχαριστώ.
Κάνατε τη δουλειά σας, εντάξει. Εγώ όμως θα το ήθελα πολύ.
Αν χρειάζεστε οτιδήποτε, να μου το πείτε.
Πείτε μου!
Ήθελα να μηνύσω τη Family Μarket που με απέλυσε.
Και να δω στη δίκη αυτόν που το έκανε.
Αν έχετε κάποια νομική συμβουλή να μου δώσετε...
Μπορώ να φροντίσω να σας ξαναπροσλάβουν.
Αφήστε μου τα χαρτιά σας.
Αφήστε τα και θα σας ενημερώσω. Όχι αμέσως, γιατί έχω πολλή δουλειά.
Βεβαίως, βεβαίως.
-Ευχαριστώ. -Καθόλου.
Είστε καταπληκτικός άνθρωπος. Ευχαριστώ.
-Ευχαριστώ. -Κανένα πρόβλημα.
-Σας αφήνω τα χαρτιά στην είσοδο. -Εντάξει.
-Αντίο. -Αντίο. Καλό βράδυ.
Κύριε Ροβέλι, ακόμα σπίτι είστε; Τι περιμένετε; Έχουν έρθει όλοι.
Μη με πιέζετε. Θέλω να είναι εμφανίσιμος ο στρατός.
Κάμι, ανοίγεις εσύ; Συγγνώμη.
Δεν σας πιέζω, αλλά βιαστείτε.
Θεέ μου, μόλις έφτασε ο Αλεσάντρο με την αρία του οικογένεια.
Ετοιμάζω την αντεπίθεση και έρχομαι.
Κάμι, ανοίγεις, σε παρακαλώ;
Εντάξει, αλλά μη χάνετε χρόνο.
Σκούπισέ τα και φύγαμε.
-Δεν τα ξεπλένεις; -Δεν χρειάζεται. Μεγάλος είσαι πια.
-Πού είναι το πιστολάκι; -Έρχομαι.
Καλημέρα. Εδώ είναι η Καμίλα; Είμαι ο Μάρκο, ένας φίλος της.
Ξέρω ποιος είσαι. Είδα την πλάτη σου τις προάλλες που το έσκαγες.
Ναι, εγώ ήμουν.
Είναι μέσα η Καμίλα;
Ναι, αλλά βιαζόμαστε να φύγουμε. Ίσως μια άλλη φορά.
Θα της πείτε τουλάχιστον ότι πέρασα;
Γιατί;
Για να το μάθει. Θα χαρεί να το μάθει.
Δεν νομίζω ότι θα χαρεί αφού εσύ την παράτησες.
Συμβαίνουν αυτά. Δεν είναι εύκολο να τα βρίσκεις με τις γκόμενες.
-Τις " γκόμενες" ; -Καλύτερα να πήγαινα, μάλλον.
"Να πηγαίνω" λέμε.
-Θα της πείτε ότι πέρασα; -Ναι.
Αντίο.
Πάμε. Θα είναι περίφημα...
-Δεν κατάλαβα τι έγινε. -Τίποτα.
-Γεια σας, παιδιά. -Γεια.
Γεια σου, Τίτο.
Ξέχασα την ταυτότητά μου με τα χαρτιά που σας άφησα χτες.
Μπορείς να πάρεις την Μπιάνκα, σε παρακαλώ;
Πήγαινε με την αδερφή σου.
-Ελάτε. -Ευχαριστώ.
Λοιπόν, τα χαρτιά... τα χαρτιά. Ταυτότητα.
Ήθελα να σας πω γι' αυτό που μου είπατε χτες.
-Για την επαναπρόσληψη. -Είναι μια πιθανότητα.
Η σκέψη ότι θα ξαναγυρίσω εκεί, μου προκαλεί...
μία αναγούλα. Θα ήθελα να μου το πληρώσουν.
"Family Μarket Ιταλία - Ηγέτιδα στον τομέα της και το 2018''.
Εδώ είναι.
Το σπίτι κρύβει, αλλά δεν κλέβει.
-Δουλεύετε στη Family Μarket; -Τι;
Δουλεύετε στη Family Μarket;
Πώς να σας το εξηγήσω. Στην ουσία δουλεύω, αλλά...
-Άρα, δεν είστε δικηγόρος. -Είμαι...
Όχι.
Δεν είμαι δικηγόρος.
Είμαι υπεύθυνος Ανθρωπίνων Πόρων.
Θεέ μου!
Τι βλάκας! Τι βλάκας.
Μην είσαι τόσο αυστηρή με τον εαυτό σου. Δεν μπορούσες να ξέρεις.
Όχι, εσείς είστε ο βλάκας.
Βλάκας και κάθαρμα.
Ναι, εγώ σε απέλυσα για τρία παξιμάδια πεταλούδα.
Έκανα λάθος; Ναι, ίσως ήμουν υπερβολικός.
Ναι, αλλά ποιος έκλεψε; Εσύ τα έκλεψες.
Και γιατί αυτός που θα σ' το πει είναι ξαφνικά ο ηλίθιος;
Τρεις βίδες. Τρεις.
Είναι απάνθρωπος ο κόσμος, το ξέρω. Πρέπει όμως να μάθεις να επιζείς.
Και την επόμενη φορά που θα κλέψεις...
φρόντισε να μην υπάρχουν κάμερες.
Ξέρετε κάτι;
Κι εσείς πρέπει να μάθετε κάτι γι' αυτόν τον απάνθρωπο κόσμο.
Έχετε ιδέα τι λένε τα παιδιά σας για σας;
Να βάλετε κρυφές κάμερες κι εδώ.
Δώστε μου την ταυτότητά μου, παρακαλώ.
Εδώ είμαστε. Έτοιμοι να φύγουμε.
-Τι έγινε με τη Λουτσία; -Ορίστε;
-Τι είχε η Λουτσία; -Τίποτα Γιατί;
-Έκλαιγε. -Έκλαιγε; Περίεργο.
Πρέπει να μείνουμε προσηλωμένοι και να διασκεδάσουμε.
-Ο Τίτο κι εγώ είμαστε εκστατικοί. -Ωραία. Μπες μέσα.
Πάμε στη Family Day!
Σας παρακαλώ. Να φερόμαστε σαν κανονική οικογένεια.
-Δύσκολο χωρίς τη μαμά. -Έτσι το είπα.
Για σένα δεν αλλάζουν πολλά. Βρίσκεις εύκολα αντικαταστάτρια.
-Μα τι λες; -Ασ' το καλύτερα.
Τίτο, πού είσαι; Άκου. Θα έχει κάποια παιχνίδια.
Αν χάσεις, μην αρχίσεις τις υστερίες και τις βρισιές. Εντάξει;
Εγώ δεν χάνω ποτέ.
Εγώ θα κάνω κάποια αστεία για να δείξω ότι έχω πνεύμα.
Θέλω να γελάτε και να χαμογελάτε.
Άρα, θα παίζουμε θέατρο.
Ακριβώς. Το έργο λέγεται ''Πόσο αγαπώ τον μπαμπά".
Καλημέρα, Αντέλε.
Έλα, συγκεντρώσου.
Ο αριθμός... ένα.
Το ένα.
Έλα, πήγαινε.
-Τέσσερα. -Πήγαινε.
Τίτο, πήγαινε.
Καλά, εντάξει.
-Ο αριθμός δύο. -Εγώ είμαι.
-Συγγνώμη. -Στα μούτρα σου.
Πάμε! Πάμε!
Με τόσα σπορ που κάνετε...
λίγα αντανακλαστικά θα 'πρεπε να τα 'χετε.
Έχετε την ενέργεια γηροκομείου.
Αν κερδίσουμε το ανθρώπινο μπόουλινγκ...
μπορούμε να ξαναμπούμε στο παιχνίδι.
Τι είν' αυτό;
-Μπαμπά; -Ναι;
Τελικά, ήταν καλό που έφυγε η μαμά.
Μείναμε περισσότερο μαζί σου και σε καταλάβαμε περισσότερο.
-Μπράβο. -Είσαι μονίμως στρεσαρισμένος.
Γι' αυτό είπαμε ότι πρέπει κι εσύ να πας ένα ταξίδι.
Όχι. Για μένα, αυτές οι μέρες ήταν...
σχεδόν σαν διακοπές, ας πούμε.
-Τίτο, λύσε το δίχτυ. -Μάλιστα, αφεντικό.
Ποιο δίχτυ να λύσει; Βγάλτε με από δω.
Θυμήσου να μας στείλεις μια κάρτα.
-Να υπογράψει κι η Λουτσία. -Τι δουλειά έχει η Λουτσία;
Σας είδα και σας άκουσα σήμερα σπίτι.
Μπορεί να έκανα λάθος κι εγώ, φταίει όμως κι αυτή.
-Μ' αηδιάζεις. -Ακόμα;
-Καλό ταξίδι, μπαμπά. -Μη!
Μη! Μη!
Βοήθεια!
Βοήθεια!
Άκρη! Άκρη όλοι!
Βοήθεια!
Συγγνώμη!
Θα πέσω στο νερό!
Σκυλάκι είναι. Ζωγράφισέ το.
Κάν' το πράσινο, κόκκινο. Δεν σ' αρέσει;
Δεν σε καταλαβαίνω. Δεν πειράζει όμως.
Περίμενε μια στιγμή.
-Παρακαλώ; -Καλησπέρα, κύριε Ροβέλι. Ενοχλώ;
Καλησπέρα, Αντέλε. Δεν μ' ενοχλείτε. Πείτε μου.
Το αφεντικό θέλει να σας δει τη Δευτέρα κατά τις 5.
Σας βολεύει;
Στις 4:30 πρέπει να πάρω την Μπιάνκα.
Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω.
Δεν νομίζω ότι μπορώ ν' αλλάξω την ώρα.
Όχι, ε; Κάπως θα τα καταφέρω τότε. Ευχαριστώ.
Ήθελα επίσης να σας πω ότι λυπάμαι για σήμερα.
Μην ανησυχείτε. Συμβαίνουν αυτά.
Δεν είναι πρώτη φορά που πατάει κάποιος...
το αφεντικό του με μια γιγάντια μπάλα.
Φυσικά και συμβαίνουν αυτά. Εγώ, πάντως, είμαι με το μέρος σας.
Ευχαριστώ. Τα λέμε τη Δευτέρα.
Γεια σου.
Τι κάνεις;
Τίποτα. Κοιτούσα κάτι παλιές αναμνήσεις.
Λυπάμαι για σήμερα. Το παρακάναμε.
Λες;
-Νόμιζα ότι είχες ιστορία. -Έλα τώρα. Σοβαρά;
Όντως, δεν ήταν δυνατόν μια τέτοια να τα φτιάξει μ' εσένα.
Μα κι εσύ δεν της φέρθηκες σωστά.
Το ξέρω. Κακώς το έκανα.
4:22.
Άρα, το θυμόσουν.
Προφανώς, ένα κομμάτι μου...
χωρίς να το αντιλαμβάνομαι, δουλεύει ακόμα καλά.
Μου έλειψες όλ' αυτά τα χρόνια.
Αυτό ήταν το πιο ωραίο και το πιο φρικτό που μου έχεις πει ποτέ.
Έλα δω.
Έρχομαι.
Καλημέρα.
Γεια σας.
Θα ήθελα να σας μιλήσω λίγο. Μπορώ να περάσω;
Ναι Ετοίμαζα...
Με συγχωρείτε.
Παρακαλώ.
Συγγνώμη, μαγείρευα.
-Ωραίο σπίτι. -Ευχαριστώ.
Μου το άφησε η γιαγιά μου. Ξέρω ότι θυμίζει σαλέ στο βουνό.
Είναι γλυκό όμως.
Για αυθαίρετο, είναι πολύ άνετο.
Κοιτάξτε, δεν...
Γιατί ήρθατε εδώ;
Για να ζητήσω συγγνώμη, κι αν μπορέσω να βοηθήσω.
Ξέρω πολύ κόσμο.
Μπορώ να σου βρω και άλλες θέσεις...
Είσαι σπουδαία, έξυπνη...
Θέλω να σε βοηθήσω
Αυτό ήταν για να φτιάξω το παιχνίδι του Φιλλίπο.
-Έχεις παιδιά; -Ναι, ένα.
Δεν το ήξερα.
-Κοίτα δω. Πολύ ωραίος. -Ναι.
Είναι σαν κοκκαλιάρικο χαμστεράκι, αλλά είναι συμπαθητικός.
Συγγνώμη, δεν μπορώ ν' αντισταθώ.
Έτοιμο.
Θέλω να ευχαριστήσω και να συγχαρώ εκείνον...
που έδειξε αποφασιστικότητα...
και υγιή επιθυμία να διαπρέψει...
πάντα όμως με διαύγεια.
Τον Αλεσάντρο.
Κάρλο, παρά τα επεισόδια του Σαββάτου...
κανείς εδώ δεν αμφισβητεί τον επαγγελματισμό σου.
Όλα όσα έχεις κάνει εδώ μέσα τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια.
Από σήμερα, θα είσαι υποδιευθυντής Ανθρωπίνων Πόρων.
-Πάμε σπίτι. -Πώς;
Είπα "υποδιευθυντής''.
Όχι εσείς.
Μπράβο.
Ντους.
-Είπε " ντους''. -Κοίτα, Κάρλο...
-Ομπρέλα. -"Ομπρέλα'', έτσι;
Ομπρέλα είναι. Σε καταλαβαίνω.
Ποιος είμαι εγώ;
-Μπαμπάς! -Ο μπαμπάς.
Ο μπαμπάς.
Μπαμπάς!
Ο μπαμπάς. Είπε " μπαμπάς''.
Είμαι μπαμπάς. Είμαι ο μπαμπάς της.
Κάρλο, αν δεν σ' ενδιαφέρουν αυτά που λέω, μπορείς και να φύγεις.
Πάμε σπίτι.
-Ναι. -Άκου να δεις.
-Είπε ''πάμε σπίτι". -Παρ' την κόρη σου και πηγαίνετε.
Δεν θέλω να σε ξαναδώ εδώ μέσα. Άντε, έξω.
-Πάμε. -Πάμε Μας συγχωρείτε.
Πηγαίνουμε εμείς.
Παντζούρι.
-''Παντζούρι''. -Τέλεια. Μας συγχωρείτε.
-Γεια. Αντίο. -Γεια. Καλή δουλειά.
-Σκύλος. Αντίο. -Σκύλος.
-Έχεις και κομπιούτερ. -Και κομπιούτερ, είδες;
Αυτό το παίρνουμε.
Τη φωτογραφία της αγάπης μου.
Θα μου λείψετε.
Αντέλε...
Μου μιλούσατε πάντα στον πληθυντικό.
Δεν μου ταιριάζει. Να με λέτε απλώς Κάρλο.
Κι εσείς με λέγατε πάντα Αντέλε, αλλά με λένε Ματίλντε.
Τη μητέρα μου την έλεγαν Ματίλντε.
-Είναι ωραίο όνομα να της πείτε. -Έχει πεθάνει, αλλά...
Πάμε, αγάπη μου; Ένα, δύο, τρία.
Ωπαλάκια! Να 'μαστε.
Μπορώ να σας τα στείλω εγώ αυτά.
Τέλεια. Ευχαριστώ.
Πες: " Αντίο, Αντέλε".
-Αντίο, Μπιάνκα. -Εμείς πάμε σπίτι.
-Αντίο σας, λοιπόν. -Αντίο, Αντέλε
Πες αντίο.
-Αντίο. -Γεια σου, Μπιάνκα.
Τίτο, βγάλε αμέσως αυτό το πράμα. Σήμερα έρχεται η μαμά.
Δεν θέλω να σε βρει με μετατραυματικό στρες...
τύπου Βιετνάμ.
-Αγάπη μου, σε χτύπησα; -Όχι, ''χαριστώ".
Η Μπιάνκα ήταν τέλεια στο γραφείο σήμερα.
Μιλούσε όλη μέρα και τα καταλάβαινα όλα. Είπε πάρα πολλές λέξεις.
Τι είπες σήμερα; Σκύλος.
-Σκύλος. Κουνέλι. -Κουνέλι.
Μπάρα ασφαλείας.
Μπάρα ασφαλείας.
-Είπε και ομπρέλα. -Ομπρέλα.
Λουκάνικο. Πολλές λέξεις.
Λυπάμαι, μπαμπά. Λυπάμαι.
Πρέπει να φροντίζω να με απολύουν πιο συχνά.
Τι αηδία!
Αηδία! Έλα δω.
Γρήγορα.
Έλα.
-Ηοla! -Να την. Επιτέλους!
-Πώς μεγαλώσατε! -Τι μεγαλώσαμε;
-Έχω μεγαλώσει κι εγώ. -Πάρα πολύ.
Μαμά!
Γεια σου, μαμά.
Τι κάνεις;
Κοίτα, φτιάχνουμε μια τούρτα.
-Μια μπάλα! -Μπάλα.
-Μα τι φτιάχνεις; -Τη ζύμη.
-Αλήθεια; -Ναι.
Φτιάχνω κι εγώ.
Κι η Μπιάνκα φτιάχνει ζύμη. Με λεμόνι.
-Εσύ κάνεις τις ασκήσεις σου; -Ναι.
Πλάκα μού κάνετε. Πείτε μου την αλήθεια.
Τι περίμενες να βρεις; Γης Μαδιάμ;
-Όχι, αλλά... -Έχε μου εμπιστοσύνη.
-Είμαστε τρελή οικογένεια. -Αγάπη μου.
Ευκαιρία λοιπόν να σας πω κι εγώ κάτι.
-Θέλω να ξαναρχίσω να δουλεύω. -Όχι.
-Να δουλεύεις; -Ναι.
-Εντάξει. -Εντάξει. Αν επιμένεις...
Σου έχω βρει ήδη την πρώτη πελάτισσα.
Μια νέα κοπέλα που απολύθηκε άδικα από τη δουλειά της.
-Απ' τις υποθέσεις που σ' αρέσουν. -Εντάξει.
Τέλεια, που θα φέρνεις τα λεφτά εσύ. Ο μπαμπάς απολύθηκε.
-Τι πράμα; -Απολύθηκε.
-Κάρλο; -Ναι.
Θέλει να πει ότι... απολύθηκα. Αλλά δεν υπάρχει πρόβλημα.
-Έχω και μια ιδέα. Σου λέω μετά. -Ο μπαμπάς απολύθηκε.
Κάτσε λίγο.
Αν ξαναρχίσεις τη δουλειά εσύ, ποιος θα μένει μαζί μας;
-Εγώ! -Ο μπαμπάς!
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.