Original subtitles

Het jaar is 1990.

Het probleem met Maanreizen is reeds vele jaren opgelost.

Ruimtestations werden opgericht,

en bevoegd personeel komt en gaat naar eigen wens.

Maar de Maan is een dode wereld.

En de hamvraag omtrent de ruimte blijft bestaan.

Bestaat er leven op een andere planeet?

Om een antwoord te vinden op deze vraag,

bereiden de wereldmachten zich voor op

het internationaal instituut voor ruimtetechnologie

om de planeten Venus en Mars te verkennen.

Klaar om te gaan lunchen?

Klaar om te gaan lunchen?

Ja.

Goed, ik ben uitgehongerd. Ik had net een high-G sessie.

Hoe voel je je? -Niet slecht.

Hoe klinkt de atmosferische muziek vandaag?

Luister.

We pikken nu al drie dagen deze signalen op.

Dokter Farraday denkt aan een planeet in onze Melkweg.

Maar buiten ons sterrenstelsel.

Denkt hij dat het een vorm van communicatie is?

Ze verschillen van hetgeen we eerder oppikten.

We werken aan opnames van me, proberen ze te ontcijferen.

Bill, ik laat de opname op automatisch staan.

Wil je een oogje in het zeil houden?

Goed.

Het moet een soort boodschap zijn.

Stel je voor, het zou ons eerste contact zijn

met intelligent leven van een vreemde planeet.

Hongerig was je zeker.

Dit is het ergste aan ruimtereizen, geen bananasplit.

Wat men over astronautenvoedsel ook beweert, het smaakt vies.

Het is allemaal relatief. -Ja, en niets meer.

Mogen een stel hongerige astronauten aanschuiven?

Tony, Paul, ga zitten.

Neem plaats, heren.

Allan maakt net zijn beklag over het eten in de ruimte.

Je kan er beter aan wennen.

Iets anders krijg je niet onderweg naar Mars.

Het is toch Mars op je planning?

Ja, als en wanneer.

En hoe staat het met de voorbereidingen?

Ik weet alleen wat Mata Hari me vertelt.

En zij krijgt het uit de baas zijn mond.

Dokter Farraday?

Ik vang wel eens iets op.

Ze lijken enorme vooruitgang te boeken met het stralingsschild.

Het is zelfs zo

Aandacht. Alle personeel

moet zich verzamelen in zone 1,

voor een belangrijke mededeling.

Dat zijn wij.

Wat doen we hier mee?

Bewaar het als een koude schotel.

Opschieten.

Betekend dit dat we op reis gaan.

Dan liggen we voor op het schema.

Ik hoop van wel.

Zullen we trouwen na mijn thuiskomst?

Misschien.

Kapitein, wat is er gaande?

Geen idee, maar het moet nogal belangrijk zijn.

Dat staat vast, mijnheer.

Vrienden en collega's van dit instituut.

Ik heb de grootste aankondiging sinds

onze eerste Maanlanding, twintig jaar geleden.

Zoals velen van jullie weten,

ontvangen we georganiseerde signalen vanuit een ver stelsel.

Vanmorgen konden onze experts

eindelijk de boodschap ervan ontcijferen.

Het is een lijvig verslag,

ik zal het niet volledig lezen, maar dit willen jullie horen.

Ze laten ons weten dat ze een ruimteschip sturen

met hun ambassadeur, naar onze planeet Aarde.

Ze denken dat onze atmosfeer geschikt is voor hun levensvorm,

die blijkbaar gelijk is aan de onze.

De lancering is voor elk moment.

Ik wou dat jullie hier in het instituut

als eerste op de hoogte werden gebracht.

Ongetwijfeld kijkt de rest van de wereld reikhalzend

uit naar naar hun aankomst.

Ik dank jullie.

De wereld wacht officieel op verdere informatie

uit het ruimte-instituut omtrent de positie en

aankomsttijd van het schip dat voor het eerst in onze

geschiedenis buitenaardsen naar ons voert vanuit een ander stelsel.

Ondertussen meldde om 5:18 vanmorgen het observatorium te Californi�

dat een onbekend object de baan rond de Maan doorkruiste,

en de Aarde snel nadert.

Wetenschappers stellen dat dit

niet het verwachtte ruimteschip is, maar een mechanisch tuig.

Vooruit gestuurd om redenen die ons nu nog onbekend zijn.

Dokter? -Ja?

Is je verslag gemaakt?

Ze stuurden een video bestand

met een fotografisch verslag van hun ruimtereis.

Is het paraat?

Ja, dokter. Het werkt prima.

Goed, laat zien.

Opmerkelijk. Zij staan op Mars.

En dit is hun S.O.S. We staan ongetwijfeld in contact

met wezens die beschikken over hoog ontwikkelde technologie.

U denkt dat hun schip verwoest is, dokter?

Neen, ik weet zeker dat er kans is op overlevenden.

We ontvingen sinds drie dagen geen signaal meer.

Waarschijnlijk is hun apparatuur stuk.

Belangrijker is dat mogelijk deze buitengewone wezens een

video stuurden van hun ramp en wachten om gered te worden.

Maar, dokter Farraday,

Attentie, dokter Farraday.

Meld u onmiddellijk aan op uw kantoor.

Ze zijn benieuwd.

Ik organiseer een persconferentie voor 10:00 morgen.

De wereld wil antwoorden dus geven we die.

Maar de grote vraag wacht nog op antwoord.

Wat gaan we daar aan doen?

Zodoende lijkt het dat die wezens van een andere wereld

onze hulp inroepen.

De situatie is niet zoals wij die gewenst hadden,

maar we krijgen de mogelijkheid om deuren te openen,

en gaten te dichten tussen werelden.

Het is onze plicht om alle mogelijke hulp te bieden.

Zoals iedereen weet,

zijn we nog niet in staat om naar Mars te reizen.

Het schip in voorbereiding zou een proefvlucht maken

naar Mars binnen zes maanden.

Ik zal de wereldleiders aanmoedigen om mee te werken.

De tijd om te handelen is nu, niet binnen zes maanden.

Om te beginnen moeten we onze apparatuur naar de Maan brengen.

"Attentie, alstublieft"

"Wil de kapitein over RG12 zich bij het centrum melden."

"U hebt een bericht van Aarde."

Het spijt me, maar ik pik geen signaal op.

Hun apparatuur heeft vast de ramp niet overleefd.

Dokter Farraday, kan ik u even spreken?

Ja, natuurlijk.

Gezien er geen signaal meer is, moeten we improviseren.

Dokter, ik kreeg net mijn orders.

Mooi zo, ben je tevreden?

Ja, maar ik hoopte dat Allan meeging op mijn vlucht.

Jammer, Laura. Ik vrees dat ik weinig aan kan verhelpen.

De bemanning is zorgvuldig gekozen.

Allan Brenner reist mee op de Oceano 2.

Ik begrijp het.

Het is een grote eer te zijn gekozen, Laura.

Je mag gerust weten dat ik jou heb voorgedragen.

Dat waardeer ik.

"Dokter Farraday. Dr. Farraday."

"Meld u bij het astro-fysicalabo."

Laura. Een geweldig avontuur wacht op je.

Ik benijd je. Veel geluk.

Dank u.

Ik vernam net het nieuws.

Ik verzamelde net de moed om je het te vertellen.

We wisten dat dit kon gebeuren.

Ik weet het.

Ik weet zeker dat ik bij de volgende vlucht bent.

We maken er een afspraakje van.

Ik neem je mee uit dansen op Mars.

Klinkt goed?

"Attentie, astronaut Laura James, Laura James."

Meld u bij de vergaderzaal

voor een televisie interview.

Je wordt de beroemdste vrouw van Amerika.

Ga ze vertellen wie je bent en waar je vandaan komt.

Rapporteer positie.

Groen licht voor alle systemen.

Klaar voor vertrek.

Begin countdown.

Oproep Luna 7.

Dokter Farraday hier.

Kapitein Brockman meld zich.

Hoe loopt het?

Volgens plan.

Wat problemen bij het opstijgen, maar alles werkt opnieuw.

Normale metingen.

Uitstekend, kapitein, blijf op schema.

Dat is het plan.

Volgens de DH factor navigatie map

legde we 75 miljoen mijl af in de richting van Mars.

En passeren we loodrecht de zon.

Mars haar rode kleur wordt feller naarmate we naderen.

Vermoedelijk door de diepe oxidatie van de planeet.

Hoe past dit in het logboek?

Heel goed. Accuraat en tot de verbeelding sprekend.

Dank u.

Misschien kan je het bij onze thuiskomst publiceren.

En bekend raken als die schrijvende astronaut.

Nog niet over nagedacht.

Etenstijd.

Kapitein, eet u niet mee?

Neen, ik heb geen honger.

En jij, heb jij honger?

Als een paard.

Dan gaan we eten.

Wat is dat?

Iets met de instrumenten in de controlekamer.

Het is een zonnevlam.

Helmen op.

Vizieren sluiten.

Ik schakel over op nood controle.

Voor groep 3 en 7.

Activeer maximale bescherming.

Alle bedieningselementen werken.

Schakel elke krachtbron in.

Begrepen.

Dit staat me niet aan.

Waarom horen we niets van ze?

Commando-centrum 7, oproep Luna 7.

Laura? Zijn jullie in orde?

We konden net een enorme zonnevlam meten.

We proberen in de baan Mars te vliegen.

De vlam heeft onze buitenste instrumenten beschadigd.

We gebruiken noodmiddelen.

Erg moeilijk,

Laura, blijf praten.

De verbinding valt weg.

Paul.

Paul. Laura. Ben je ongedeerd?

Laura?

Ja.

Breng de zuurstoftabletten, vlug.

Paul, slik deze.

Ze helpen je er bovenop.

God.

Het leek alsof mijn hoofd ging ontploffen.

Dat gaat over.

Voel je je beter?

Ik neem aan dat onze nood apparatuur werkt.

We zijn in een baan rond Mars.

We moeten onze positie bepalen.

Paul, jij observeert.

Laura, schakel het automatisch schild uit.

Contacteer Luna 7 en meld dat we in veiligheid zijn.

Ik kijk de brandstofvoorziening na.

Ik maak me zorgen om de Oceano haar brandstofvoorraad.

Die klap kostte ze meer dan ze kunnen missen.

Bedoel je dat ze bij het landen in problemen geraken?

Neen, maar terugkeren zal uiterst hachelijk worden.

We moeten het vertrek van de Oceano 2 bespoedigen.

Luna 7, oproep Luna 7.

Dit is Oceano, Oceano voor Luna 7.

We ontvangen jullie, Oceano. Over.

Laura, dit is Farraday.

Goed nieuws.

We lokaliseerden het interstellair voertuig in sector 1-8 unit 5.

Begrepen.

We begeven ons nu in een baan om te landen.

We zenden opnieuw uit vanop Mars.

Heren, het mysterie zal nu snel ontrafeld worden.

Kom op, Paul, op ontdekkingstocht.

Hou contact.

Ik ga voorop, jij blijft hier.

Maar,

Ik geef je een teken als ik wil dat je volgt.

"Geslaagde landing op Mars, buitenaards ruimteschip ontdekt."

"Een dode astronaut gevonden. Mysterie groeit."

Kunnen we u even spreken, dokter Farraday?

Natuurlijk, heren. Wat is jullie vraag?

We vroegen ons af

wat er gebeurde met de andere ruimtepassagiers.

Je zou denken dat er meerdere slachtoffers zijn.

Natuurlijk zijn er meerdere doden.

De rest ontsnapte met een noodcapsule die nu is

achtergelaten ergens op Mars. Dat is de enige mogelijkheid.

Dan moeten we satellieten inzetten om te zoeken, nietwaar?

Het is de enige manier om het andere schip te vinden.

Helaas is de Oceano 2 nog niet gereed.

Dat wilden we kwijt. De raket is vertrekkensklaar

Tony en ik kunnen de satelliet er onmiddellijk naartoe vliegen.

Alstublieft, heren.

De raket is te klein om dat gereedschap te vervoeren,

de brandstof zou opgebruikt zijn, jullie halen de landing niet.

Al zeker niet terugkeren.

We willen niet landen op Mars.

Wat?

Dokter Farraday, laat ons het u tonen.

Goed.

Nadat we de satelliet in een baan brengen, landen we op een maan.

Phobos.

De brandstof zal volstaan omdat de zwaartekracht zo klein is.

Vanaf Phobos halen we Mars met onze reddingscapsule.

Knap, logisch.

Mogelijk, maar het risico is te groot.

De kleinste misrekening kan leiden tot een ramp.

Elke ruimtereis is een risico, dokter Farraday.

Dit is te belangrijk.

Onze berekeningen zijn juist. We kunnen slagen.

Jullie zijn dwazen, of zeer dappere mannen.

Ik zal zien wat ik kan doen.

Hallo, Midio.

Hallo, Oceano.

We zijn in een baan.

Gefeliciteerd, Tony.

Geef me de co-piloot, iemand hier wil gedag zeggen.

Allan is belet.

Hij is bezig met de observatie-satelliet.

We spreken elkaar om 22:30.

Goed.

Paul, Laura.

Kom kijken. We kunnen de satelliet zien.

Kijk.

Nu vinden we het ongetwijfeld.

Neem contact op met de Oceano, iemand wil je graag spreken.

Oproep Laura James, antwoord Laura James.

Dat is geen correcte manier van oproepen, astronaut Brenner.

Mij lijkt het wel de correcte manier, astronaut James.

Allan, waar ben je?

We zijn geland op Phobos.

Brockman hier, hoe is het daar?

In orde, vermoed ik.

We gaan zo op inspectie.

Slecht idee, we berekenden jullie landingstijd.

Jullie moeten vertrekken binnen 32 minuten.

Als jullie nu niet vertrekken, moeten jullie een week blijven.

Goed, we zijn binnen twee uur bij jullie.

En denk eraan dat we een warm ontvangst verwachten.

Dat krijgen jullie.

De meisjes op Mars kijken naar jullie uit.

Haast jullie, er steekt een sterke wind op.

Jullie hebben nog 29 minuten.

Dank je, astronaut James, we komen er aan.

Allan.

Kom hier.

Wat is dat?

Geen idee.

We gaan beter kijken.

Het is een landing.

Het moederschip is op Mars, het reddingsschip op Phobos.

Midio, antwoord.

Er rest jullie nog 17 minuten, 17 minuten.

Antwoord, alstublieft.

Hier Midio.

We hebben ongelooflijk nieuws.

Ze zijn geland op Phobos.

Wie zijn zij?

De astronauten van een andere planeet zijn hier.

Een van ze is in leven, we brengen haar mee.

Het schip is maar voor twee personen.

Ik weet het.

Enige suggesties?

Wat?

Dit is onze beslissing, Tony.

Je hoorde Laura, 17 minuten... 16 nu.

Ik weet het, maar

Je hebt geen keuze, Tony.

Het schip kan onmogelijk meer personen vervoeren.

En dit wezen is de reden waarvoor we kwamen.

Goed, ik blijf achter.

Er is de kans dat de Oceano 2 hier op tijd is.

Neen.

Vertrek jij met haar.

Neen, dat zou fout zijn.

Geen tijd om te discussi�ren.

Als we niet vertrekken, kunnen we alle drie sterven.

Goed, we tossen erom.

Goed, als dat je geweten sust.

Ik heb geen munten, allen papiergeld.

Mijn Amerikaanse geluksmunt.

Kies. -Kop.

Midio. Midio, antwoord.

Allan, ik wil je spreken.

Het heeft geen zin.

Ze stonden voor een keuze. Die is ondertussen gemaakt.

Plaats een radio-baken.

Wie dat schip bestuurt kan hulp gebruiken met deze storm.

Ik verwacht geen moeilijkheden met hem te vinden.

Zelfs te voet zal hij het baken volgen in deze storm.

Geen zorgen, Laura, we vinden hem.

Onze bezoeker van een vreemde planeet.

Vreemd.

Ze lijkt zo menselijk en toch ook weer niet.

Ik weet het, het is niet normaal.

Het is wat ons ons zou gebeuren in een andere atmosfeer

Lijkt ze ongedeerd?

Anders heeft haar pols gemeten.

Die was sterker dan die van een bewusteloze mens, dus

Paul?

wat?

Wie bracht haar?

Allan.

Ik vreesde dat jij zou achterblijven.

Kapitein, weet je zeker dat er onvoldoende brandstof is?

Het spijt me, Allan, er is niet genoeg.

Onvoldoende voor wat?

Ik wou Tony ophalen.

Laura, contacteer Luna 7.

Ik wil er met dokter Farraday over spreken.

Ja.

De vrouwelijke astronaut is bij ons, dokter.

Ze is nog buiten bewustzijn, maar lijkt verder gezond.

Een geweldig succes.

Jullie vertrekken nu meteen.

Ja, dokter. We zijn echter bezorgd om astronaut Barrata.

We lieten hem achter op Phobos

en hebben onvoldoende brandstof om hem op te pikken.

Wat is de status van Oceano 2?

Oceano 2 kan binnen de week vertrekken.

Als Barrata zijn rantsoenen spaarzaam gebruikt,

kan hij het uithouden.

Dank u, dokter. We brengen hem op de hoogte.

Behouden thuiskomst, vrienden.

Tot ziens, dokter.

Verbind me met Midio.

Hallo, Midio.

Hier commando-schip Oceano.

Midio, hier Oceano, antwoord.

Tony, met Allan.

Luister, Tony, er is goed nieuws.

Hoor je mij?

Antwoord, alstublieft.

Midio, dit is Oceano.

Waarom antwoord hij niet? Is de verbinding goed?

Ja.

We blijven proberen tot hij ons hoort.

Hallo, Midio.

Midio, hier Oceano, antwoord.

Tony, ben je daar?

Ik heb belangrijk nieuws voor je.

Hier Midio, horen jullie mij?

Tony, we horen je. Waarom antwoordde je niet?

Ik verzamelde buiten enkele grondmonsters.

Ik start een lab op.

Om mezelf bezig te houden.

Dat is mooi, Tony

Luister, er is goed nieuws.

De Oceano 2 vertrekt binnen de week.

Dokter Farraday stelt dat je het wel haalt,

als je niet teveel eet.

Bedankt, zal ik doen.

Red je het, Tony?

Ja, goede reis gewenst.

Zorg goed voor jullie passagier.

Ja.

Tony, wij moeten opstijgen.

Dus, over en sluiten.

Over en sluiten.

Kapitein, ze komt bij.

Goed, het is tijd om te vertrekken.

Allan, maak een navigatiekaart.

Ja, kapitein.

Laura, bepaal de vertrektijd.

Ja, kapitein.

Paul, controleer het elektrisch systeem,

en de zwaartekracht simulator.

We mogen geen schade van de zonnevlam over het hoofd zien.

Begrepen.

Het lijkt me logisch dat we de zorg voor onze passagier

overlaten aan Laura. Maar onze bezoeker kan

het blijkbaar niet vinden met haar eigen geslacht.

Ik doe mijn best, kapitein. Reken daar maar op.

Goed zo.

E4

Ongeveer 11 minuten.

D... 1.

Als je dorst hebt, zuig je water op, zo.

Probeer jij.

Het is goed. Kijk.

Toe.

Heel goed.

Zullen we voedsel proberen?

Zullen we proberen?

Kijk. Zo.

Lekker.

Niet dat het smaakt, maar het is goed voor je.

Nu jij.

Kijk. Zo.

Wil je een verse.

Toe.

Ik krijg haar moeilijk aan het eten.

Wellicht reageert ze op de atmosfeer in dit schip.

Heeft ze ergens last van?

Neen, ze lijkt prima te reageren.

Misschien is ze enkel gewend aan vloeibaar voedsel.

Gedenk dat haar leefpatroon verschillend kan zijn met het onze.

Haar huid bijvoorbeeld,

Het blijkt een hoog chlorofyl gehalte te hebben.

Ze staat mogelijk dichter bij

plantaardig dan dierlijk leven dan wij vermoeden.

Ze kan dat ze voedingstoffen door haar huid opneemt.

Ik vraag me af wat ze denkt.

Paul, de wetenschap zal ons daar alle antwoorden op geven.

Op Aarde kunnen ze de geschikte proeven doen.

Ondertussen kan ik misschien wat helderheid brengen.

Hoe?

Ik wil een bloedstaal onder de microscoop bestuderen.

Laura, is de naald gereed?

Neem haar arm, Paul.

Ja.

We doen je geen kwaad.

Ik zal nog een injectienaald brengen.

Neen, wacht.

Dit is meer dan een kinderlijke angst voor naalden.

Misschien heeft ze een zeer lage pijngrens.

Misschien.

Misschien wat?

Ik twijfel.

Maar we mogen haar geen onherstelbare schade toebrengen.

Ze is mogelijk het meest waardevolle specimen voor

onderzoek in onze geschiedenis.

Haar veilig naar Aarde brengen, is onze prioriteit.

Slaap periode.

Paul, het is jouw beurt om de wacht te houden, toch?

Ja, kapitein.

We bespreken haar raadselachtig gedrag later nog wel.

Het zou verstandig zijn om voedsel bij haar te zetten,

mocht ze honger krijgen, probeert ze het wel.

Goed, hier is wat.

Goed.

Ik moet me met de besturing van deze schuit bezig houden.

Ik laat eten bij je, mocht je honger krijgen

Water.

Probeer wat te slapen. Slaap, weet je?

Goed? Je begrijpt het.

Ik bracht meer tijd met haar door dan de anderen.

Ik meen iets op te merken dat de anderen is ontgaan.

Ze heeft,

Paul.

Paul, wakker worden.

Wat scheelt er?

Laura. Allan.

Er is iets met Paul.

Wat is er?

Hij is dood.

Hoe?

Dat weet ik nog niet.

Laura, controleer of onze passagier nog in orde is.

Ja.

Kon het een hartaanval geweest zijn?

Hij mankeerde niets gisteren.

Inderdaad, hij was gezond.

Kijk.

We weten nu tenminste hoe ze zich voedt.

Ze is een monster.

Haar ademhaling is diep en zwaar.

Ze is voldaan door het vers bloed,

En nu teert ze erop,

als een boa constrictor die een geheel dier opvrat.

Ze kan dagen in deze toestand blijven.

Fascinerend.

Fascinerend?

Het is gruwelijk.

Ik wil haar nu meteen vernietigen.

Neen, Allan. Daar is ze te waardevol voor.

Hoe kunnen we verwachten

dat ze zich aan onze gedragsnormen houdt?

Neen, ze is zich mogelijk niet bewust dat ze fout handelde

vanuit ons standpunt.

Maar ze is zoveel meer dan een gewoon dier.

Ze komt van een ontwikkelde planeet.

Technologisch ontwikkeld, ja.

Maar wat met hun sociale structuur?

Moreel gedachtegoed zoals wij dat kennen,

bestaat wellicht niet bij hun beschaving.

Ze kan een intellectueel insect zijn.

Dat zich voedt met mensen.

Niet alledaags, neen.

Ze voeden zich waarschijnlijk met het bloed van

een lagere levensvorm op hun planeet.

Zoals wij dat op Aarde doen.

Niet met bloed.

Is er zoveel verschil tussen bloed en licht gebakken biefstuk.

Goed, maar wat doen we?

Ons opstellen als voedselbank?

Ik denk niet dat zoiets nodig is.

We hebben een flinke voorraad plasma bij ons.

Voldoende om haar te voeden.

We vonden astronaut Paul Grant dood vanmorgen.

Oorzaak was massaal bloedverlies.

Hoe is het gebeurd?

Ik hoop dat dit niet te fantastisch klinkt, dokter.

Het is niet aangenaam.

Het creatuur van de andere planeet voedde zich met Paul,

met zijn bloed.

Wat zijn jullie plannen?

De passagier slaapt nu.

Ze verteert.

Klaarblijkelijk wil ze enkel bloed.

We gaan haar voortaan plasma geven.

Ik begrijp het.

Jullie beseffen hoe belangrijk het is dat ze veilig aankomt?

Kapitein Brockman heeft ons dat duidelijk gemaakt.

Jullie passen noodprocedure 82

toe om het lichaam van astronaut Grant te verwijderen.

Begrepen.

Dat was onze intentie.

Goed dan, contacteer ons binnen 24 uren.

Begrepen, dokter Farraday.

We mogen geen aanstoot nemen

van wat we daarbuiten aantreffen.

Heren.

De opmerkelijke natuur van dit schepsel,

blijft geheim.

Goed.

Bradley?

Ja.

Breng de familie op de hoogte over astronaut Grant's overlijden.

Zijn dood roept nog meer vragen op.

Doe maar, Allan.

Laura, lees luidop.

De Heer is zijn Schepper.

Hij was het die ons schiep, niet wijzelf.

Wij zijn Zijn mensen en Zijn kudde.

Wij betreden Zijn poort met dank,

en Zijn rijk met waardigheid.

Wetende dat Hij onze ziel verlost.

En genade schenkt, amen.

In de oneindigheid van de ruimte,

een passend graf voor een astronaut.

Laura,

wil je de auto-piloot voor me nakijken?

Ja.

Allan, ik heb beweging nodig.

Denk je niet,

dat we dat ding moeten vastbinden?

Wanneer ze ontwaakt, zal ze gevaarlijk zijn.

Ze vormt pas een dreiging als ze hongerig is.

Of wanneer we slapen, dus voeden we haar

en er zal steeds iemand wakker blijven.

Weet je?

Een ding zit me dwars.

Wat is dat?

Er was geen spoor van een gevecht.

Ze viel hem vast aan terwijl hij sliep.

Maar dat moest hij toch voelen en wakker worden.

Niet noodzakelijk.

Slapende mensen zijn zich

vaak niet bewust dat ze door een vampiersvleermuis gebeten raken.

Misschien heeft ze een natuurlijke afscheiding,

die de pijn verdooft van haar slachtoffer.

En vanwege het tekort aan bloed komen niet meer bij bewustzijn.

Neen, Allan, het is geen raadsel dat er geen gevecht was.

Dit moet ze lusten.

Ze voedde zich met iets soortgelijk op haar schip.

Kom, probeer het, het is beter dan water.

Zie je? Ze zal gevoed zijn. Jullie zijn veilig,

en we brengen een gezond specimen naar Aarde.

En wanneer het plasma op raakt?

In dat geval geven we haar om beurten bloed.

Ik weet dat het gruwelijk klinkt,

maar is er zoveel verschil met een pati�nt aan boord

die transfusies behoeft?

Ze eet het plasma met regelmaat

en lijkt in goede gezondheid te verkeren.

Maar gisteren raakte het plasma op

en voortaan zal het noodzakelijk worden

Wanneer je deze keer ontwaakt, zal je je niet bewegen.

Kijk naar dat ding.

Vol geschranst met mensenbloed.

Aan het verteren.

Ik walg van de aanblik.

Ik begrijp niet dat hij in slaap viel, wetende dat ze,

Hij sliep niet in, dat weet ik wel zeker.

En Paul evenmin.

Ze deed iets. Ik weet niet wat.

Een soort hypnose.

Een mentale kracht waarover wij niet beschikken. Ik voel het.

En het is dodelijk.

Allan, ik ben bang als nooit tevoren.

Dat hoeft niet.

We zullen levend Aarde bereiken.

Samen met onze monsterachtige bezoeker.

Ik hoop maar dat ze weten wat met haar te doen.

Jullie zijn dicht genoeg om kapitein Brockman mee te voeren.

Na de landing voeren we een schouwing uit.

Ja, dokter Farraday.

Ik neem aan dat jullie voortaan de nodige voorzorgen treffen.

Absoluut.

Goed.

De beste locatie voor jullie landing is op Aarde.

Volg een baan om de Aarde gedurende 24 uren.

Vervolgens geven wij verdere instructies.

Na vandaag,

stemmen jullie het radiosignaal af op dat van het instituut.

Ik reis onmiddellijk af naar Aarde, begrepen?

Ja, dokter Farraday.

Tot weldra.

Veel geluk.

Ze kunnen het gebruiken.

Het zal er op dat schip lelijk aan toe gaan.

Allan.

Ze kreeg me te pakken, niet?

Ja.

Wat is er gebeurd?

Ik ontwaakte,

zag haar en trok haar van je af.

We vochten

en ze liep plots weg.

Ik denk niet dat ik haar zwaar kwetste.

Waar is ze?

Geen idee.

Ik ga haar zoeken.

Niet doen, alstublieft.

Het gaat wel.

Het is goed, Laura.

Wat is er met haar?

Hou afstand, Laura.

Ze is dood.

Dit verklaart waarom we geen bloedstaal mochten nemen.

Waarom?

Ze is doodgebloed.

Je bracht een schram toe en ze is doodgebloed.

Ze leed aan hemofilie.

Mogelijk was ze van adel op haar planeet.

Een koningin.

Ik vreesde voor onze brandstof.

We zetten best onze zonnebrillen op.

Het zonlicht kan ons na zo lang verblinden.

Maar het zal wel deugd doen.

Wat is er?

Het zijn een soort eieren.

Eieren?

Dat is het.

De reden waarom ze haar stuurden.

Ze was niet zomaar een gezant, maar een koningin.

Net als bij bijen.

Dit is hoe hun gemeenschap in elkaar zit. Hun koningin broedt.

Misschien was hun planeet stervende

en stuurden ze haar daarom naar de Aarde.

Laura.

We moeten ze vernietigen.

Maar, Allan.

Snap je hun bedoelingen niet?

Ze stuurden haar om een voedingsbodem te vinden.

Wij dienen als slachtvee.

Deze schepsels mogen zich op Aarde niet vermenigvuldigen.

Allan, dat is onze beslissing niet.

Wetenschappers verwachten dat we een levend wezen brengen.

Ze houden ze onder controle.

Ik twijfel.

Het is trouwens te laat.

Zoals ik al dacht heeft ze eieren in het hele schip verstopt.

Ze moeten dit schip demonteren.

En ontsmetten.

Hoe gaat het?

Dokter, we moeten iets doen.

De eieren van dit wezen leven en bewegen zich.

Geweldig, waar zijn ze?

Ze leven en groeien, zeg je. Buitengewoon.

Je beseft het niet, dokter.

Ze moeten meteen vernietigd worden.

Rustig, je keerde net terug van een buitengewone,

maar vermoeiende reis.

Mogelijk vernietigen we ze, misschien ook niet.

Maar we moeten ze tenminste bekijken.

Niet zo, Laura?

Ik denk van wel, dokter.

Jullie brachten iets uniek mee van een andere wereld.

Jullie mogen trots zijn.

Maar ze zijn dodelijk.

Ik waardeer je waarschuwing. We nemen alle voorzorgen.

Help me, heren.

We moeten waardevolle stalen uit dit schip halen.

Wel, ik heb het geprobeerd.

Wetenschappers verstaan hun vak.

Ik hoop het.

Kom, laten we voet op Aarde zetten.

En de zon weer op onze gezichten voelen.

Vertaling door Gutte.