Original subtitles

Neem me.

Wat is er?

Niets. Hoezo?

Ben je onder de indruk? - Ja, van mezelf.

Ben je verliefd op me?

Dat hoop ik niet.

Je verdient een kogel voor deze prestatie.

Wat ben je gevoelig.

Misschien moeten we het anders doen.

Vertaling: inVision Ondertiteling NN1

Wat is dit voor een circus? - Vraag het maar aan hem.

Weet je wat er aan de hand is? - Nee. Geen idee.

Sandra en ik hebben jullie laten komen...

om jullie aan te kondigen dat we gaan splitsen.

Ik ben ontevreden over de gang van zaken. Het is de juiste oplossing.

Zowel voor Sandra als voor mij.

De familie wordt opgesplitst dus worden de zaken en de mannen ook verdeeld.

Het is een moeilijke beslissing. Jullie moeten kiezen tussen Sandra en mij.

Jullie hebben een hele week om te beslissen.

Als iemand informatie wil krijgen over bepaalde zaken, vraag het nu.

Degenen die al besloten hebben, mogen hun kant kiezen. Vandaag.

Wat ik wil weten...

Het spijt me zeer, maar ik ga niet tussen jullie twee kiezen.

En als ik zo vrij mag zijn, ik denk dat jullie een vergissing begaan.

Een grote vergissing. Maar dat is jullie probleem.

Ik heb al zeventien jaar de leiding over 'de Caracas', een filiaal van Dicciaremu.

M'n vrouw, m'n zoon en m'n schoondochter zijn er alle drie werkzaam.

Ik wil graag bij de Caracas blijven. Voor wie moet ik dan kiezen?

Ik zal je een antwoord geven, maar eerst wil ik dit zeggen:

M'n broer wil de zaken en de mannen verdelen. Ik wil niets verdelen.

De familie moet heel blijven. M'n broer mag de familie verlaten.

Maar hij mag niemand van jullie meenemen. De Paolis zijn één.

De Paolis blijven waar ze horen. En dat is dus bij mij.

Jij krijgt niets, want je hebt nergens recht op.

Wat bij de familie hoort, blijft in de familie. Vandaag ben ik de familie.

Wil je de Caracas houden? Prima. Vroeg hij je om de Caracas te verlaten?

Als je voor hem kiest, verlies je de Caracas, want die hoort bij de familie.

Jij wilt dus de zaken overnemen die François heeft opgebouwd?

Ik heb die voortgezet. Ik heb rechten. - Je hebt geen rechten.

Wil je je eigen weg volgen? Denk je dat de naam Paoli niets meer waard is?

Ik heb voor die naam gevochten. Jij mag het schip verlaten.

We redden het zonder jou. Degenen die met hem mee willen, moeten weten...

dat de familie Paoli verlaten, betekent dat er geen weg meer terug is.

Jij zal ook nooit meer terug kunnen komen.

Dus zo zie je dat? - Nee, het is zoals het is.

Jullie moeten nu kiezen en niet pas over een week.

Tony en ik blijven bij Sandra, Jean-Michel.

Je hebt lelijke dingen gezegd. - Wat had ik dan moeten zeggen?

M'n broer maakt alles kapot. - Je bent te ver gegaan.

Hij is ook een Paoli. - Hij wil die naam niet meer.

Jean-Michel draagt ook die naam. - Wat probeer je te zeggen?

Dat ik niet voor jou kan kiezen. Ik kan het niet.

Je bent te hard. - Ga je me verlaten?

Omdat ik vind dat je niet eerlijk bent. - Laat je me in de steek, Toussaint?

En jij? Wat doe je? - Ik?

Ik twijfel. Ik denk dat ik nog een paar maanden bij je blijf.

Hoe kan ik je troosten?

Je kunt me niet troosten. Wees stil.

Goed.

Dus vanaf nu vertegenwoordig jij de Paolis?

Wie anders? - Weet ik niet.

Ik heb geen familie.

Dus?

Ik weet niet wat het is om je familie te verliezen.

Het is ook zo ouderwets. Dat gedoe rondom een naam is toch stom?

Ik vroeg je toch om stil te zijn?

Haal de speelautomaten uit de loods. Ik wil ze daar niet meer hebben.

Geen probleem.

Jullie moeten dit zelf oplossen. - We hebben het al geregeld.

Ik ga de speelautomaten zelf plaatsen. Of...

sta jij aan de kant van m'n zus? - En als dat het geval is?

Wat dan nog?

Dan trek ik me terug. - Kijk. Dat waardeer ik in jou.

Je hebt respect voor de mensen. Dat is zeldzaam.

Je zus had gezegd dat ze met of zonder mij de zaak zou oplossen.

Jij onderhandelt, zij zuigt. - Ga je akkoord?

Jazeker. En als dat achter de rug is... - Dan kom ik onze afspraken na.

Daarvoor moet je bij Pierre Matthieu zijn. Je kent toch Jean-Michel Paoli?

Ik ga nu naar het park met de kinderen.

Ik verheug me op onze samenwerking. - Ik ook.

Wilt u nog wat drinken? - Nee, bedankt.

Laten we naar binnen gaan. Daar kunnen we praten.

Een ogenblik.

Ik wil 5% meer dan met Sandra. - Ik kan tot 10% gaan.

Als je het maar niet verpest. - Dat gebeurt niet.

Zonder die zaak heeft hij niets.

Goed dan.

Er is altijd wat met die boekhouders.

Hij heeft alles meegenomen. - Wat?

Gisteravond zag de bewaker vijf mannen de speelautomaten meenemen.

Nog voor de bijeenkomst, zeker? - Hij is niet dom, je broer.

Ik kan er wel achteraan gaan. - Nee, laat maar.

Laat ze die zelf maar plaatsen, wij zorgen wel dat ze ons weer toekomen.

Wat doen we nu? - Nu...

Kom maar hierheen. Neem je riem en je leren broekje mee, dan maken we plezier.

Die grapjes maak je alleen met mij. - Je bent de enige die erom lacht.

Waar moet ik beginnen? - Bij het begin.

Ik weet niet wat Sandra Paoli uitspookt. - Ik heb geduld.

Vertel even over die ene dag bij de notaris. Op dat moment...

hoorden jullie dat zij het familiebedrijf zou erven.

Zoiets komt weinig voor. Voor een nalatenschap gebruikt men vaak wapens.

De Corsicanen zijn dus vrediger dan ik dacht.

Vertel eens.

Op 17 juni, om negen uur, zitten jullie bij mr. Bonfanti.

Bonfanti opent de envelop van het testament en leest het voor.

Jean-Mi en ik hopen dat de nalatenschap wordt verdeeld. Tevergeefs.

Sandra Paoli erft alles.

Je ziet eruit als een zakenvrouw. - Vind je het niet mooi?

En jij lijkt op een echte patser. - Ik ben toch je lijfwacht?

Het is net of ik met m'n gehandicapte neefje op pad ga.

De mooie Sandra Paoli. Wat een aangename verrassing. Alles goed?

U wilde me spreken? Ik heb expres m'n zakenreis uitgesteld.

Heeft u het guavesap al geprobeerd? Ik kan het u aanbevelen.

Zullen we elkaar tutoyeren? Dat is toch veel beter. Proef maar.

Dit is een vriend van me.

Het is beter om je te laten beschermen door iemand die niet opvalt.

M'n lijfwachten zijn net FBI-agenten. - Hij niet, nee.

Ik wist dat ik je weer zou ontmoeten. Zakenvrouwen zijn hier zeldzaam.

In tegenstelling tot Amerika. Triest. - Wat voor zaken doen die?

Onroerend goed, financiële transacties... Oké, ook prostitutie en drugs.

Het zijn geldwolven.

Ze weten hoe ze geld kunnen verdienen en ermee om te gaan. Beter dan mannen.

Ze hebben minder behoefte dan wij. - Ja.

Ze weten waar het geld zich bevindt en hoe ze het vast moeten houden.

Het zijn geboren handelaren. - En waar is dat geld?

Niet hier. Voor het grote geld moet je in Miami zijn.

Daar ligt het geld voor het oprapen. Helaas wil Coco niet naar me luisteren.

Ik praat over bedragen met vijf nullen. Hier stelt dat niets voor.

Toch denk ik dat er hier ook iets te halen valt. Ik voel het.

Je hebt gelijk. Hier ook. Alleen wil Coco er niets van weten. Ik ken mensen...

die bereid zijn om groots uit te pakken. Maar dan moet dat in ons plan passen.

Kan ik die mensen ook ontmoeten? - Wat zei ik zojuist tegen je?

Natuurlijk kunnen we ze ontmoeten. Maar Coco interesseert het niet.

Hij wil er niets mee te maken hebben. - Dat moet hij dan zelf weten.

We moeten het voorzichtig aanpakken. - Kun je een ontmoeting regelen?

Dan moet ik even rondbellen. Fiftyfifty?

Doe dat.

Zullen we een keer samen eten?

Business is business. Ik wil geen gedoe. - En wat seks betreft?

Ik ben al voorzien.

Wat is er? Ben je boos? - Nee. Ik vraag me alleen iets af.

Waren we maar in Bastia gebleven. - Ben je gek? Hier gebeurt het allemaal.

Wat gaan we dan doen? - Je denkt veel te veel na.

Je doet gewoon wat je moet doen. - Dat klinkt super interessant.

Vind je het niet leuk hier? De zon, de zee, de meisjes...

Welke meisjes? - Daar zorgen we gewoon voor.

Het is hier beter dan in Bastia. Niemand kent ons of valt ons lastig.

Zoals je moeder?

M'n moeder zit daar prima met Violette.

Ik hoop dat ze vriendinnen worden, verdomme.

Ik weet wat we nodig hebben. Weet je wat we nodig hebben?

Zie je niks, voor ons? - Nee.

Natuurlijk.

Wat vind je ervan?

Er zijn hier genoeg mensen. - Je voorganger verdiende 600 per dag.

Met slechte pizza's. - Waarom ging hij dan weg?

Hij werd ziek. - Ziek?

Dat weet ik, Violette. Het is een oude vrouw. Maak je maar geen zorgen.

Ik moet ophangen. Ik bel je vanavond. Ja, ik ben vanavond weer thuis.

Om een uur of acht. Dikke kus. - Dikke kus. Jij bent echt verliefd.

M'n moeder en Violette maken me gek. Ik ben het zat.

Dit is de ideale plek.

Niet waar, Manu? - Wat voor leer is dit?

Leer van een dier.

Zelfs de Bouaziz konden er niets mee. - De Bouaziz? Die vermoord zijn?

Doe jezelf een plezier en neem ze mee. - Ik vind er niet veel aan.

Het trekt het verkeerde publiek aan. - En ook het geld. Is dat niet belangrijk?

Ik heb ze toch liever niet. Het is een belasting.

Pak alles weer in.

Meneer hoeft ze niet.

Wacht.

Oké. Zet ze maar neer.

Zeker weten? - Ja. Zeker weten.

Een hogedrukgebied brengt meer rust in het weer op Corsica.

Naar achteren. - Doe wat we zeggen.

Jullie maken een ernstige fout. - Is dat zo?

Je weet niet met wie je te maken hebt. - Met een klootzak die te veel praat.

Geen beweging. - Wat is er?

Niets. Hij was irritant. - Was jij irritant?

Niet doen. Ben je klaar? - Ja.

Blijf waar je bent.

Waar ben je mee bezig? Kom.

Schiet op, jullie.

Welke juwelier? - Eentje in Bastia.

Is de schade groot? - Vrij groot.

Ik wil dat jullie iedereen vinden die ons schade toebrengt. Duidelijk?

Helemaal. Wat doen we dan met ze? - Het goede voorbeeld geven.

Begrepen.

Meneer Casanova vroeg me u te ontvangen, maar het is een misverstand.

M'n zaak is niet te koop. - We willen je zaak ook niet kopen.

Gelukkig. Ik dacht... - We willen samenwerken. Fiftyfifty.

Ik heb de aandelen van mevrouw Bouaziz gekocht en wil geen partner.

Waarom zou ik met u samenwerken? - Omdat je slim bent.

We gaan veel geld in je nachtclub investeren. Maar je moet rust nemen.

Je blijft directeur, je krijgt je deel maar bemoeit je nergens mee.

Ik ben de manager. - Nee. Vanaf nu is hij de manager.

Ik neem het artistieke deel op me.

Excalibur is geen mooie naam. - Hoe gaat de club dan heten?

De New Dakota. - De New Dakota?

Wat? - Prima naam. De New Dakota. Mooi.

En? - Geregeld.

Vanaf nu ga je je eigen weg. - Wacht even.

Waarop? - Coco zei dat...

Dat maakt niets uit. Ik kies m'n mannen. - Ik kan je nuttig zijn.

Ik denk het niet. Dag.

Ik kan ook heel lastig zijn.

Wat ruikt het hier lekker. - Dank u. Wat zal het zijn?

Niets. Ik wil graag uw vergunning zien. - Welke vergunning?

Een vergunning voor het verkopen van pizza's. Zo eentje. Hebt u er een?

Voorzitter van de vakbond van pizzaverkopers. Wat een onzin.

En daarna? Ging Sandra Paoli naar hem toe?

Heeft hij Sandra Paoli geld gegeven?

Ik denk het. - Daar heb ik geen boodschap aan.

Ik heb feiten nodig.

Wat bent u aan het doen? - Ik heb even een sigaretje nodig.

Roken? Met een baby in de kamer? Geen sprake van. Maak die uit.

Neem dit maar. - Nee, bedankt.

Toen uw man in Bastia werd gearresteerd, vond de politie wapens.

Hij zei toen dat hij ze ergens gekocht had voor z'n verzameling.

Kreeg hij de wapens van Sandra Paoli? - Nee, Jean-Michel had ze zelf gekocht.

Waar? - Bij iemand die we de tandarts noemen.

Iedereen noemt hem zo. - Verkoopt hij vaak wapens aan uw man?

Alleen wanneer we ze nodig hebben. - Betaalt Sandra of uw man ervoor?

Dat ligt eraan. - Waar ligt het dan aan?

Hebt u ooit Sandra Paoli geld aan uw man zien geven voor deze tandarts?

Dat weet ik niet meer.

Ik heb er genoeg van. - Daar kan ik niets aan doen.

Als u me niet meer vertelt, verlies ik m'n geduld.

En arresteer ik uw man bij gebrek aan beter.

Wacht.

Ze heeft de tandarts kort geleden gesproken.

Ik vond het vreemd omdat ze dat normaal gesproken niet zelf doet.

Zei ze zelf dat ze hem had gesproken? - Op een avond, bij haar thuis.

Wanneer was dat? - Ik heb het in m'n agenda staan.

Laat maar zien.

Waar zijn ze?

Eruit.

Laat ons even alleen.

Wiens idee was het? - Mijn idee.

Nee, het was mijn idee.

Is hier iets te drinken?

Jullie zijn gestoord. - Je weet niet half.

Ik weet genoeg om jullie het volgende te vertellen: Het was risicovol.

Je zou het goede voorbeeld geven.

Volgende keer zul je een agent of een boze cafébaas tegenkomen.

En dan krijg je een kogel in je been, arm of nek.

Of in je wang. Is dat wat je echt wilt? - Nee.

In Bastia ben ik degene die beslist. - Natuurlijk.

Nu weet je dat.

Als je van haar houdt, zorg dan dat ze begrijpt dat het menens is. Anders...

moet je niet met haar meedoen.

En? - Hij heeft nu alle documenten.

Laat hem toch pizza's maken.

Wie zijn jullie eigenlijk? - Hoezo?

Bent u z'n werkgever of partner? - We zijn z'n vrienden.

Vrienden. En wat doen jullie? - We zijn boeren. Op Corsica.

Dit is Marseille en ik ben degene die toestemming geeft of niet.

Zolang ik dat werk doe, geef ik jullie vriend geen toestemming.

Waarom praat u zo tegen ons? - Ik wil niet in de maling genomen worden.

Jullie vriend kan beter naar Bastia verhuizen.

En als we u geld geven? - Dan nog verandert er niets.

Ik wil nu graag verder met m'n werk.

We gaan.

Bedankt. We zullen niet vergeten hoe vriendelijk u met ons was.

Wie koos voor dit hotel? - Hij. Hij verblijft altijd hier.

Komt hij hier vaak? - Geen idee. Luister.

Ik werk met hem aan een groot project. - En?

Ik wil niet dat we het verpesten. - Ben je bang dat ik me misdraag?

Maar... - Ontspan.

Ik wilde je alleen waarschuwen. - Het is genoteerd.

Livio.

Dit is de vriendin waar ik het over had. - Aangenaam.

Aangenaam.

Ik hou van Corsica. Ik wil er later gaan wonen.

Ik heb in Calvi in een prachtig hotel geslapen. La... Cala Bianca.

Helemaal met u eens. - Duur, maar prachtig.

Alleen staat la Cala Bianca niet in Calvi, maar in Bonifacio.

Dat is ook zo. Wat kan ik voor u doen?

Niets. - Niets?

Fantastisch. Het is altijd fijn als mensen niets van me verwachten.

Ben ik voor niets hierheen gekomen? - Waarschijnlijk wel. Het spijt me.

Een ogenblikje.

Ben je gek geworden? - Hij deugt niet.

Hoe kun je dat weten? Je ziet hem voor het eerst.

Als ik had geweten dat je dit zou doen... - Die vent is een kwakzalver.

Hij denkt zeker dat we hier serieuze zaken gaan bespreken? Mooi niet.

Ik wil een betere gesprekspartner.

Ik weet niet wat haar bezielde. Sorry. - Heb je haar geneukt?

Ben je dat van plan? - Na wat er is gebeurd? Nee.

Waarom niet? Ze is fatsoenlijk. Ze denkt eerst na voordat ze iets doet.

Ze kan ons heel nuttig zijn. - Ja?

Maar je moet haar niet naaien.

Waar is hij? - Daar. Hij was de hele middag hier.

Ik wist van niets. - Hoe is hij hier gekomen?

Maxime. - Papa.

Wat heb je gedaan? We hebben overal gezocht. Ik wilde bijna de politie bellen.

Ik was naar de training aan het kijken. - Wie bracht je hier?

Je vrienden. Ze zeiden dat jij een verrassing voor me had.

Welke vrienden? - Ik ken ze niet. Ik moest je dit geven.

Leuk, toch? - Super.

Krijg ik wel betaald voor de goederen? - Garandeert u de levering?

Nee. - Wat is uw bod?

De helft bij bestelling en de andere helft bij levering.

Ik wil geen Turkse of Afghaanse drugs, maar drugs uit Laos of Birma.

Het worden drie leveringen van 300 kilo per keer.

5000 dollar per kilo. - 6000. Ik bepaal de prijs.

5.500. Graag of niet. - Dan niet.

Dan zoek ik een andere leverancier. - Prima.

Deze keer ben ik degene die vertrekt. Tot ziens.

Waarom ga je weg? - Ik wil zelf de prijs bepalen.

Blijf. - Ik ga nu geen deal sluiten.

Nee, zeker niet als je weggaat. Ze roept je niet terug. Blijf toch nog even.

Het is maar een verschil van 450.000 dollar. Doe toch niet zo moeilijk, man.

Je vindt haar fatsoenlijk. Laat toch je goede kant zien en drink wat met haar.

6000 is akkoord. - Er wordt niet meer onderhandeld.

Bel me over drie dagen. Misschien heb ik dan goed nieuws voor u.

Zie je wel dat ik nuttig ben? - Ik heb daar nooit aan getwijfeld.

Je behandelt me altijd zo. Volgens mij denk je echt dat ik achterlijk ben.

Zou je niet weer willen werken? Ben je vergeten hoe het moet?

Dat is het niet. Ik wil nu rust. - Wat heb je nu nog te verliezen?

Ik wil niet in een cel doodgaan. - Wat maakt dat uit?

Hoezo? - Of je nu hier of in een cel doodgaat?

Andreani. - Hier kan ik je nog een lesje leren.

Denk aan jezelf en je kinderen. Je laat ze een gammele garage en schulden na.

Mag je hier wel roken? - Nee.

Ga dan buiten roken.

Drie keer maar en je bent een rijke man.

Hoeveel per keer? - Een miljoen per keer.

Hoeveel moet er gemaakt worden? - Drie keer 500 kilo.

Ik heb spullen nodig. - Maak maar een lijstje.

Ik wil een afgelegen villa in Lagarrigue.

Met een generator en een waterput. Met veel water.

Geen probleem. Je zal niet in een cel doodgaan, Simon. Dit is de laatste keer.

Ik heb ook twintig koffiemolens nodig. - Afgesproken.

Denk je dat hij het aankan? - Zeker. Hoe is het bij jullie?

Het gaat wel.

De andere partij heeft het moeilijk. - Hoe weet jij dat?

Het is Jean-Mi. Hij is de wanhoop nabij.

Waarom? - Te veel aan z'n hoofd.

En z'n vrouw gaat vreemd. - Hoe kom je daar nu bij?

Ik zie haar weleens. - Zie je haar?

Ik vis vaak bij de vijver bij Berre.

Dan zie ik Marie-Luce met een man in een restaurant zitten, in de buurt.

Hoe heet dat restaurant? - Geen idee. Het is een vervallen pand.

Bouwvallig. - Bouwvallig?

Ze spreekt met een man af in een bouwvallig restaurant.

Ik moet echt gaan. - Waar naartoe?

Naar de kinderarts. Matteo slaapt heel slecht de laatste tijd.

Tot straks. - Wacht.

Ben je wel eerlijk tegen me?

Wat?

Wat Matteo betreft? - Natuurlijk. Hij is net ingeënt...

en heeft er gewoon veel last van. - Is er niets anders?

Welnee. Tot vanavond.

[DUTCH] NN1