Original subtitles

Ik ga voorin.

Vergeet het maar. Dat mag niet. - Je gaat lekker zwemmen met papa.

Vergeet de tas van Eliott niet.

Zit er een dood beest in? - Een boek per dag, hè?

Dag. Lekker veel streken uithalen. Het hoeven niet altijd dezelfden te zijn.

Niet naar mama luisteren, hoor. - Veel plezier. Wegwezen.

Geniet ervan. Ik heb alles onder controle.

Nee, hè.

Dit is het antwoordapparaat van Morgane Alvaro.

Ze heeft pilates, gevolgd door een Brazilian wax en een massagetrio.

Een boodschap inspreken is zinloos. - We hebben een lijk in Malo-les-Bains.

Malo-les-Iains, dat is aan zee, toch?

Karadec.

Lekker plekje, hoor. Maar goed dat ik opnam.

Hoi hoi, Gilles. Kusje.

Vakantie op kosten van de belastingbetaler.

Axel Maertens, 32 jaar. - O ja, een lijk.

Zo te zien is hij dood, of niet? - Ja, dat dacht ik wel.

Instructeur strandzeilen en kitesurfen op dit strand.

Hij was de baas van de zeilclub. Doodsoorzaak?

Zuurstoftekort in de hersenen.

Zijn lijk is 200 meter meegesleept door een zeilwagen. Dood door ophanging.

Kan het een ongeluk zijn geweest? - Tja, hij is flink toegetakeld.

Schedeltrauma, bloeduitstortingen, en hij is lang meegesleept. Zou kunnen.

Nee, het is geen ongeluk. Zo'n dubbele knoop maakt een watersporter niet.

Die maakt minstens een achtknoop...

of een slang die om het boompje heen gaat.

Dus het was geen ongeluk. - Niet dus. Zeg...

Zullen we oesters eten? En hoelang blijven we?

Even over de onkostenvergoeding. - Daar ga ik niet over.

Kan ik een duik nemen? Zo terug. - Nee. Prima.

Zo terug. - Ik zit op zo'n stukje van een burn-out.

Ik kom hier graag 's morgens. Ik zat rustig te wachten op de zonsopgang.

Komt er ineens een vent aan en die loopt meteen de zeilclub in.

Heb je toen iets gehoord? - Nee, niks.

Dank je. Moment, ik kom zo bij je.

En?

De lui die hem vonden hebben niks gezien.

Maar een getuige zag iemand naar binnen gaan.

Neem jij zijn verklaring op? Ik ga naar de zeilclub.

'Pervers'.

Hij had niet alleen maar vrienden.

Nergens aankomen, Morgane.

Dank je.

Morgane? Die verf is nog nat.

Hier blijven.

Ik zei: Buiten blijven. - Hou op.

Alvaro?

Jeetje.

Hij is hier vermoord. Die kar en dat touw waren voor het plaatje.

Iemand wilde dat iedereen hem zag.

Het gaat je steeds beter af. - En bedankt.

Axel, ben je hier? - Dag, juffrouw.

Wie bent u? - Commandant Karadec, recherche.

En ik? - En...

Onze adviseur Morgane Alvaro. U bent een collega van Axel Maertens?

Wat is er loos?

Hoezo zouden er klachten tegen hem zijn?

Zag u dat op de gevel? 'Pervers'?

Was u ooit getuige van ongepast gedrag van zijn kant?

Ongewenste aanrakingen? Bij zijn cursisten misschien?

Waar beschuldigt u hem van? Dat hij pedofiel was?

Sinds hij de club vorig jaar overnam, had hij nergens anders oog voor.

Iedereen was gek op hem.

Iedereen was gek op hem.

Had u gevoelens voor hem?

Dat was niet wederzijds.

Maar niet omdat hij op kinderen viel.

Vanwege een andere vrouw. Ik heb alleen geen idee wie.

Hoelang voelde hij zich al bedreigd? - Geen idee. Hoezo?

Nieuw slot, bewakingscamera.

Waar had hij last van? Anonieme telefoontjes? Dreigbrieven?

Die link had ik niet gelegd, maar hij was wel wat gestrest de laatste tijd.

Hij werkte ook niet. Hij maakte zich druk om niks.

Hoelang was dat al? - Vier, vijf maanden, denk ik.

Sorry, maar warme cola is echt goor.

Hoe zag de man eruit die naar binnen ging?

De neus. Zo een?

Oké. Bovenkant van het gezicht. - Die ogen.

Ik had ze nog niet laten zien. - Die zijn het.

Dan...

Jonathan heeft hem omschreven. - Is het bruikbaar?

Behoorlijk, ja. Kijk maar.

Zo. Zag hij er zo uit? - Ja, dat is hem.

Wat is er? Wat zitten jullie me nou aan te staren?

Luister, er is toch wat raars met je verhaal.

Ik weet het. - Of je bent schuldig en oerdom...

of niet en dan mag je uitleggen waarom je jezelf omschreef.

Geen idee, ik snap er niks van. Het is één groot zwart gat. Sukkel die ik ben.

Rustig met dat koppie, want dat heb je vast nog nodig.

Er komt een onderzoek en als je niet schuldig bent...

Help me alsjeblieft.

Neem je hem mee? - Neem je hem in hechtenis?

Dank je.

Heb je dat ooit meegemaakt? Dat iemand zichzelf omschrijft?

Nooit. Maar hij heeft een strafblad en hij was net vier maanden vrij.

Ben ik dan de enige die denkt dat er iets niet klopt?

Gilles en Daphné gaan naar zijn baas en de reclasseringspsycholoog komt hier.

Zij weet of hij toerekeningsvatbaar is.

Wij moeten vaker samen veldwerk doen.

Ik met mijn ervaring en doortastendheid. En jij met je psychologie.

Psychologie? - Jullie vrouwen zijn daar beter in.

Tuurlijk.

Chef Dewülf? Hebt u even? - Mooi dat jullie er zijn.

Wanneer komt Jonathan vrij? Over een uur komen de gasten.

Hij wordt verdacht van... - Het aftuigen en ophangen van iemand.

U moet een ander zoeken voor de komende 15 jaar.

Nee, dat kan niet. Ik heb nooit wat op hem aan te merken gehad.

Nooit te laat of afwezig. Werkt keihard. - U kent zijn verleden.

Dat weet ik, ik werk al jaren samen met een re-integratiebureau.

Ik geef jongeren een tweede kans. En dat werkt.

Hoe laat ging hij gisteren weg? - Om twee uur, net als anders. Wacht.

Jo ging gisteravond toch samen met jou naar huis?

Zie je wel? Jullie vergissen je.

En dat was het?

Daarna ging hij nog weg. Ik hoorde zijn deur.

En toen ik vanochtend opstond, was hij er niet.

Weet je dat zeker? Vergis je je niet?

Ik moet aan het werk.

Of we ruilen. Jij de doortastendheid en ik de psychologie.

Idioot, die man-vrouw-clichés. - Je hebt helemaal gelijk.

Wat deed je zo vroeg in je eentje op het strand?

Je verliet vannacht het opvangtehuis. Waarom?

Ik kan het me niet herinneren.

Wat is er gebeurd, Jonathan?

Je moet wel heel kwaad op hem zijn geweest om dit te doen.

Was Axel pervers?

Wat heeft hij je aangedaan?

Hij zei dat hij niks had gedaan. Toen heb ik hem geslagen. Tot hij zijn mond hield.

Hij zei dat hij niks had gedaan? Wat had hij dan volgens jou gedaan?

Toen ik dertien was, heeft hij me...

Ga door.

Je kunt het hier vertellen. Ik moet het weten.

Hij heeft me verkracht.

Tijdens een vakantiekamp.

Hij was mijn instructeur.

We hadden een kampvuur op het strand.

Toen nam hij mij apart en ik was zo stom mee te gaan.

Hij zei dat hij mij het leukst vond, dat soort flauwekul.

En toen begon hij me aan te raken.

Ik deed niks, wilde alleen maar dat het ophield.

Ik keek naar de volle maan. En naar de vuurtoren verderop.

Die schoft heeft me verkracht. Hij verdiende het ook gewoon.

Jammer. Dit had je waarschijnlijk niet verwacht.

Het minderjarigenteam zal alle cursisten van het slachtoffer ondervragen.

Is dat zijn psycholoog? - Ja, Sabine Muller.

En?

Jonathan is tijdelijk dissociatief...

maar wel bij zijn verstand. - Heeft hij gezegd dat hij verkracht is?

Ik mag helaas niet vertellen wat mij is toevertrouwd. U kent de wet.

Maar als hij inderdaad verkracht is, houdt de rechter daar rekening mee.

Het beetje vertrouwen dat hij nog heeft in volwassenen, ga ik niet schenden.

Het is aan u om uw werk te doen.

Misschien kunt u dan wel iets zeggen over zijn verleden?

Ik neem aan dat u toegang hebt tot zijn dossier van de kinderbescherming.

Zijn alleenstaande moeder pleegde zelfmoord na zijn geboorte.

Er volgde een gang langs pleeggezinnen en tuchtscholen...

mishandeling en verwaarlozing.

Maar toen ik een plek voor hem vond bij chef Dewülf, veranderde hij.

Tot vandaag dan.

Bel me vooral als hij me nodig heeft.

Prima. - Dank u.

Dank u wel, meneer de officier.

Bravo. Felicitaties van de officier.

Hij wacht niet op de DNA-uitslag om hem te vervolgen. Goed voor ons quotum.

Quotum. - Wou je iets zeggen, Morgane?

Nee. Je arresteert een onschuldige en bent nog blij met jezelf ook.

Een onschuldige?

De verdachte heeft een strafblad, was op de plaats delict en heeft bekend.

Wat wil je nog meer?

Een spelfout dus.

Dit is Jonathans mobiel. Ik heb zijn 2722 sms'en bekeken. En kijk wat ik vond.

Daar. 'Die nieuwe kelner is echt pervert.' Pervers met een T.

En verderop: 'Praat niet zo pervert over haar. Ook hier met een T.

En op die gevel schrijft hij het goed? - Zeker taalles gehad.

Die laatste sms is van gisteren. Taalles 's nachts?

Het onderzoek is afgesloten. Einde discussie. Oké?

Je pakt de eerste de beste. Oké, hij is de ideale verdachte, maar niet de dader.

Maar jullie kijken niet verder dan je neus lang is.

Ik heb mijn nek uitgestoken om je hier te krijgen. En tot nu toe zonder spijt.

Maar de politie is een instituut, met regels en hiërarchie en...

In elk geval: Zo praatje niet tegen me. Punt uit. Verdraaid.

Neem vanmiddag maar vrij. - Graag.

Ik heb wel andere dingen te doen.

Veel interessantere dingen.

Wat nou? Heb ik niet gelijk?

Jawel. - Tuurlijk.

Aan het werk.

We missen je

Karadec, wat doe jij hier?

Ik wachtte op je. - Ben je me aan het stalken of zo?

Nee, maar meestal gebeurt er nu iets. Toch?

Zoals?

Meestal breng je nu ideeën met elkaar in verband...

wat leidt tot bizarre toestanden die ons op mallotige sporen zetten.

En die laat ik je deze keer niet alleen natrekken.

En toch had ik gedacht dat je sneller zou gaan. Of vergis ik me?

Waar gaan we heen? - Naar de zeilclub.

Dat was niet slim, net met Céline.

Ik weet het. Maar hij was het niet. Met een T.

Je bent hier niet voor mijn goddelijke lijf, maar omdat jij ook twijfelt, toch?

Maertens viel misschien op tieners, maar vast niet alleen op Jonathan.

Je twijfelt. - Het zou kunnen...

dat die verkrachting niet klopt, maar dan is hij nog niet onschuldig.

Mogelijk verzon hij het om verzachtende omstandigheden te creëren.

Jonathan als manipulerend genie? Geloof je het echt?

Hoezo? - Heb je hem wel gezien?

Je hebt hem twee minuten gesproken. Hoogbegaafd en ook nog mentalist?

Inderdaad.

Ik weet het niet, maar het is het uitzoeken waard.

Maar zolang we niks hebben, houden we het discreet.

Wat we nu doen, blijft onder ons.

We moeten wel iets concreets hebben voor Céline. Goed?

Wacht. Wou je me nu vertellen dat we het onderzoek stiekem voortzetten?

Wat gaaf.

Niet zo enthousiast, Morgane.

Wat ben je ook een kind.

Zullen we dat vieren met een muziekje?

Wie koopt er nu nog cd's? - Die liggen er al heel lang.

Alleen maar Bretons. Meen je dat? - Zo kan hij wel weer.

Eentje dan.

Waarom gaan we naar de zeilclub? - Omdat mijn frisdrank warm was.

in het dal

in het dal

omdat mijn frisdrank warm was

Morgane, hier.

Op de uitkijk.

Schatje, waar was je nou? Ik was doodongerust.

Heb je iets stukgemaakt? - Welnee, de achterdeur was open.

Discreet, had ik gezegd. - Ja, ja, ja.

Ja, hoor. Kijk eens even.

Vertel. - Wacht even.

Kijk. Axel Maertens was drie weken ziek in november. Vijf maanden geleden dus.

Dit recept kreeg hij. Verband en hyaluronzuurzalf voor brandwonden.

En waar kreeg hij die door?

Die stomme koelkast ontplofte.

Die doet het dus niet meer en daarom was mijn cola warm.

Oké, ongelukje dus. - Niks, dat was geen ongeluk. Kijk.

Allemaal dode kakkerlakken. - Explosie?

Nee, dan waren ze wel verkoold.

Die koelkast is volgespoten met insecticide. Daarom zijn ze dood.

Helemaal leuk, maar wat is het verband met Maertens?

Oké, het was op recept. - Want?

Toen ik jong was, was ik een beetje...

rebels. - Toen je jong was?

Focus. Toen ik jong was, leerde ik hoe je molotovcocktails maakt.

Insecticide plus freongas. Klassieker. En waar vind je freongas?

Aan de achterkant van de koelkast.

Dus de koelkast... - Was gesaboteerd.

Pas je op? - Het snoer van het lampje is gestript.

Axel doet de koelkast open, kortsluiting, vonk, explosie.

Die aanslag was vijf maanden geleden.

Toen zat Jonathan in de bak. Hij was het niet.

Bravo. - Neem je geen vingerafdrukken?

O, ja. Uitstekend idee. - Hoezo focus?

Heb je de monsters ontvangen?

Top, die hou je van me tegoed, bro. Mooi, tot kijk.

Serieus? Bro? Wie ken jij bij de TR? Eddie Murphy?

We helpen elkaar af en toe.

Wat jij in je vrije tijd doet, moet je zelf weten. Wanneer krijg je de uitslag?

Die komt heel snel. - Je rapport over Jonathan, hoop ik?

Nou nee, want ik vind dat we misschien toch naar die spelfout moeten kijken.

Misschien gingen we te snel. - Joh.

Jonathan heeft zijn verhaal herhaald. Ik wil dat rapport vandaag nog.

Oké, komt goed.

Wat doen jullie raar? En zo vroeg zijn jullie hier anders nooit.

Jij zeker niet. Heb je hier geslapen? - Nee, hoor.

Mijn kinderen zijn op vakantie. Kan ik mooi overuren draaien.

Ik mag trouwens wel wat meer verdienen als genie. Toch?

Ik haat dit. - Hou op, Karadec. Maak je niet druk.

Het is maar een heel klein leugentje.

Het is niet eens een leugentje, want we hebben gelijk. Maak je niet druk.

De afdrukken staan in het bestand. Ze zijn van...

Lucie Vandorme, 20 jaar. Staat in het bestand wegens zakkenrollen.

Ze woont in Malo-les-Bains, Rue du Maréchal Foch 1.

Kom op dan.

We hebben geen bevel. We stellen alleen vragen.

We arresteren niemand. We zijn niet van de politie. Oké?

Hou maar op, ze zit daar.

Ik moet met haar praten. Laat u ons even alleen?

Waarom zou ik?

Daarom. Neem uw limonade maar mee naar wat verderop.

Best discreet hier.

Aardbeien of smurf, Karadec? - Nee, dank je.

Ik hou daar niet van.

Lucie Vandorme?

Zegt de naam Axel Maertens u iets? - Nooit van gehoord.

Gek. Uw afdrukken zaten op de koelkast...

die hem drie weken ziekenhuis kostte.

Ga jij achter haar aan? Dan zie ik je straks.

Geen beweging. Weetje wat er op poging tot moord staat?

Waarom beschermen jullie zo'n rotzak?

Wil je me vertellen wat er is gebeurd?

Hij heeft me verkracht.

Ik was negen.

Op het strand nam hij me apart en ging naast me zitten.

Hij zei dat ik iets speciaals had en dat we een geheimpje konden delen.

En toen...

begon hij me te betasten.

Hij stak zijn hand in mijn broek, ging boven op me liggen...

en verkrachtte me.

Ik draaide mijn hoofd, want ik wilde hem niet zien. Ik keek naar de zee.

Naar het licht van de maan op de golven.

Ik had het verdrongen, maar teen ineens kwam alles terug.

En vijf maanden terug saboteerde je zijn koelkast uit wraak.

Hij overleefde het en gisteren kwam je terug om hem te doden.

Wat?

Wacht.

Bedoelt u dat hij dood is?

Dat wist ik niet. Echt niet.

Waar was je gisteren tussen vijf en zeven uur?

Ik was aan het werk. Ik werk 's nachts bij de benzinepomp van twaalf tot acht.

Ken je ene Jonathan Gourvil? - Nee.

Wat doe je?

Politie. Als je dit pakt, pak je Frankrijk.

Je kent hem niet? En deze foto dan?

Ik heb bij Dewülf gewerkt, maar hem herinner ik me niet.

Je liegt. - Echt niet.

Je kunt gaan. - Ik word niet gearresteerd?

Leg eens uit.

Ik kan alleen arresteren met een bevel of op heterdaad. Maar helaas.

Dus we kunnen het schudden. - Klopt.

Belachelijk, al die regels bij jullie. Daar werd je toch gestoord van?

Klappen uitdelen mag, maar een liegende meid laten jullie lopen.

Alsjeblieft, Morgane.

Goed, dank u wel. Fijne dag nog.

Lucies baas bevestigt dat ze op haar werk was.

Het maakt Jonathan geloofwaardig. Ons slachtoffer was een serieverkrachter.

Maertens heeft niemand verkracht. - Want?

Ze liegen. Lucie en Jonathan liegen. - Hoe kom je daar nu bij?

Hun verhaal is hartverscheurend, maar complete kletskoek.

Ze vertellen het allebei in dezelfde volgorde, op dezelfde manier.

Zo'n beetje met dezelfde details.

Het was op het strand. - Op het strand nam hij me apart.

Hij zei dat hij mij het leukst vond. - Het zou ons geheimpje zijn.

Alleen als je liegt is een verhaal zo geordend.

Ik had wel het gevoel dat er iets niet klopte.

Misschien zijn ze op zoek naar verzachtende omstandigheden.

Maar wat is het motief? - Ik kan niet nadenken als ik honger heb.

Je hebt net twee ijsjes op.

Misschien moeten we ons niet afvragen waarom ze hem doodden...

maar voor wie ze hem doodden.

Iemand die hen allebei kent.

Iemand die ze bewonderen, die ze een tweede kans gaf, voor wie ze werkten?

Jij begint ook trek te krijgen, of niet?

Wat dacht je van een driesterrenmaal? Doen we.

Ik ga voor het eerst in mijn leven naar een sterrenrestaurant.

Maar niet in deze kleren.

Er is gereserveerd op naam van Karadec.

Is dat alles? - Als u even wilt proeven?

Naar wens? - Best wel. Kom maar op.

Morgane, één glas.

Nee, dank u.

Nou weet je het wel, toch?

Het is anders.

Een jurkje van 200 piek zonder ook maar één glittertje.

Zonde van het geld als je het er niet aan af ziet.

Ik zie het er wel aan af. Het staatje goed.

En het is elegant.

O ja?

Ik voel me net een oud burgertutje.

Maar nu weet ik wat jij leuk vindt. - Dat zei ik niet.

Groentesushi met salie voor mevrouw, foie gras op consommé voor meneer.

Het is andersom. - Neem me niet kwalijk.

Ik ben vegetariër. - En hij drinkt geen wijn. Boring.

Laat het u smaken. - 'Laat het u smaken.'

Benieuwd of het je portemonnee ook smaakt.

Mevrouw, mag ik er wat mayo bij?

Wat? - Het zit er nog op.

Het bonnetje. Het bonnetje hangt nog aan je jurk.

Anders krijg ik straks mijn geld niet terug.

Die jurk heb ik betaald.

Dat je me in deze jurk ziet, is toch wel een kleine vergoeding waard?

Eten, voor het koud wordt.

Kijk nou, met bloemetjes.

Even alles op een rij. Dus Dewülf vraagt Lucie om Maertens te vermoorden.

Het mislukt. Ze krijgen ruzie, hij ontslaat haar en vraagt het Jonathan.

Die zegt ja en hoopt op strafvermindering...

door dat verkrachtingsverhaal dat Dewülf hem voorschotelt. Luister je?

De vraag is: Hoe haalde hij ze over en waarom wilde hij Maertens doden?

Je moet niet naar mij kijken.

Maar naar haar.

Dat is zijn vrouw, Hélène Dewülf. Zag je dat?

Dat is zijn vrouw, Hélène Dewülf. Zag je dat?

Ze is er helemaal niet bij. En haar bloes is verkeerd geknoopt.

Ze heeft rode ogen en maakt er een zootje van.

En het verband met ons onderzoek?

Herinner je je die foto's in de zeilclub?

Dat waren geen selfies. Iemand heeft die foto's gemaakt.

Vast wel. - Iemand die niet op de foto's wilde.

Maar op één ervan zie je de schaduw van een vrouw met een paardenstaart.

En wat zei die instructrice? Dat er een vrouw in het leven van Maertens was.

Een geheime relatie. Waarom?

Omdat ze getrouwd was.

Dus volgens jou was de vrouw van Dewülf de maîtresse van Maertens?

Dat is magertjes, Morgane. Het is iets, maar het is magertjes.

Voor mevrouw.

Zeg, ik heb een vraagje:

Maken die surfers hun reputatie nou echt waar?

Dat zout op hun borst, zoals ze hun plank staan te waxen...

en het geduld waarmee ze op dé golf wachten: Daar ga je wel van fantaseren.

Maar even uit eigen ervaring: Dat zand gaat toch overal tussen zitten?

Stil, alstublieft. Mijn man weet het niet.

Wat wilt u? - Met u praten.

Ik hoorde het vanochtend in de keuken.

Was het serieus met Axel?

Nee, het was maar een avontuurtje. Maar dat het zo zou eindigen...

U weet zeker dat uw man niets doorhad?

Heel zeker.

Patrick ziet zoiets gewoon niet.

Hij is ontzettend trouw.

Hij ziet nergens kwaad in. Dat is ook zijn charme.

Hoe ging dat met Axel?

We waren een paar maanden samen.

We zagen elkaar altijd bij hem in de caravan.

Een caravan? - Ja, die had hij aan de strandweg.

Het was romantisch. In het begin was het geweldig.

Maar sinds een poos deed hij raar.

Weet u ook waarom? Denkt u dat hij iets verzweeg?

Volgens mij had hij problemen.

Op een ochtend kwam er een louche type langs toen we in bed lagen.

Hij bedreigde hem. Het ging om geld, geloof ik.

Weet u nog hoe hij eruitzag? Of zijn naam?

Het was een gespierde man met tatoeages op zijn onderarmen.

Ik hoorde dat hij hem Tony noemde.

Axel zei dat het niks was, een oud akkefietje. Maar daarna was hij bang.

Mag ik nu gaan? - Natuurlijk. Dank u wel.

Uw bloes is verkeerd dichtgeknoopt.

Was alles naar wens? - Nou. Vooral die grote garnalen. Zalig.

Mag ik de rest van mijn toetje mee in een zakje?

Tuurlijk, gaan we doen. - Fijn. Nog één vraagje.

Wist u dat uw vrouw vreemdging met een dode surfer?

Waar hebt u het over?

Wat doe je?

Wat? Nu weten we het tenminste zeker. Hij wist het inderdaad niet. Ga je mee?

Nu zitten we echt in de nesten.

Geen enkele theorie houdt nog stand.

Dewülf was onze enige link tussen Jonathan en Lucie.

Hij was het dus niet.

En nu? Terug naar Lille met de staart tussen de benen? Dat is toch balen?

Céline Hazan 11 onbeantwoorde oproepen

We gaan terug naar Lille. Maar eerst ergens anders langs.

Daar woonde Axel Maertens.

Ene Tony heeft hem daar een paar weken geleden bedreigd.

Wilde boel, zeg.

Denk je dat dat lukt? - Een caravan gaat sneller.

Niet slecht, zeg. Toch? Tjonge.

Weet je? Ik wist zeker dat je de stomste vent van de hele wereld was.

Maar dat is toch niet altijd het geval. - Wat lief.

Nee, echt. Heel soms ben je zelfs bijna een beetje cool.

Oké, ik weet best dat ik ook niet altijd de makkelijkste ben.

Ik kan zelfs best lastig zijn. - Je hebt gewoon een autoriteitsprobleem.

Nee, ho ho. De autoriteit heeft een probleem met mij. Het is andersom.

Het zou mooi zijn als je dat probleem ooit kunt oplossen.

Als je je kunt aanpassen.

Waarom?

Zodat ik je gehoorzaam? Wil je me rond bevelen?

Hou eens op. Ik zeg alleen dat als je zo doorgaat, je alweer wordt ontslagen.

Terwijl je zo getalenteerd bent.

Je bent goed.

Als teamgenoot.

Kijk niet zo. Je snapt me wel. - Ik ben je beste teamgenoot.

Ik probeer te zeggen dat het fijn zou zijn als we kunnen blijven samenwerken.

Twee auto's vol louche types.

Verstop je. Op de grond.

Axel? Ik wil mijn poen terug. - We weten dat je er bent.

Ik wacht al 14 jaar. Wou je verdwijnen met de poen?

Dat zal de beroemde Tony zijn.

Ik ga wat proberen.

Rot op, Tony. Ik heb je niks te zeggen. - O? Geheugenprobleempje?

Malo-les-Bains, weet je nog?

Wie stond er op smeris voor dertig mille? Dokken, of je verdwijnt echt.

Zo noemen ze de uitkijk bij een overval.

Hoe weet je dat? - Niet nu.

Karadec, wat nu? Straks maken ze hem... - Rustig.

Rustig blijven. Gilles? Ik zit in de penarie.

Kom op.

Jij blijft hier.

Wacht maar. - Rustig.

Doe open, verdomme.

Rustig. Ik ben van de politie. Rustig maar.

Ik ben van de politie. Rustig. - Geen spelletjes, zak.

Laat me los.

Laat me los. - Laat haar los. Laat haar met rust.

Wie ben jij? - Karadec, recherche. Dit is niet slim.

Waar is Axel? - Laat haar los.

Overeind.

Rustig, jij. Rustig.

In je auto.

Wegwezen. Oprotten. In je auto.

We gaan. - Weg. Wegwezen.

Weg. Oprotten.

Morgane, gaat het?

Het is klaar, Morgane.

Dus het was niet Tony, want die wist duidelijk niet dat Maertens dood was.

En het was ook niet chef Dewülf. Dus...

Ik zie iets over het hoofd. Ik word gek.

Morgane, je houdt je mond en je laat dit aan mij over, oké?

Vertel.

Sorry, Céline. Het ging een beetje mis.

Maertens was eerder al het doelwit van Lucie Vandorme die bij Dewülf werkte.

We vonden haar afdrukken op de club. - Zegels verbroken?

Shit, ja.

We gingen naar Dewülf. Hij kon de opdrachtgever zijn.

Dat was trouwens zalig.

En zijn vrouw had het over ene Tony die nog geld kreeg van het slachtoffer.

Het slachtoffer was betrokken bij een inbraak 14 jaar geleden.

Dat moet verband houden met zijn dood. En toen liep het uit de hand.

Maar dan ook ongelooflijk uit de hand.

Nou... - Hoezo? Gewonden?

Ik heb er een in de schouder geschoten. - Maar dat was duidelijk noodweer.

Hoezo? Waren ze gewapend? - Spieren tellen toch ook?

Ze probeerden haar te wurgen.

Céline, misschien heeft Morgane gelijk en heeft dat joch Maertens niet gedood.

De uitslagen zijn binnen...

en het DNA van Jonathan zat op het touw dat Maertens' dood werd.

Hij heeft hem vermoord.

Allemachtig.

Met ons. Het gaat allemaal goed.

Chloé eet voor vijftien, de schat.

En Eliott heeft leren duiken. - Nou...

Ik kan mijn neus niet dichtknijpen als ik duik.

En met Théa gaat het ook goed. - Ja, er zijn heel veel jongeren.

Dat dus. We bellen nog wel een keer. Kusje voor mama, jongens. Kusje.

Ik keek naar de volle maan. En naar de vuurtoren verderop.

Inbraken in Malo-les-Bains

30 juli 2006

praktijk Muller, psychologen

Muller doodgeschoten

Inbraak bij praktijk Muller.

De heer Muller is daarbij doodgeschoten.

De twee gemaskerde daders zijn voortvluchtig.

Gezicht, ogen...

Wat doet u hier? - Ga door. Doe vooral of ik er niet ben.

Ik ben adviseur, ik kijk alleen.

Sorry, we gaan volgende week verder.

Probeer het eens bij mij?

Hoe werkt die hypnose? - Waar hebt u het over?

Toe dan. Geef me mooie jeugdherinneringen...

net als Jonathan en Lucie. - Geen idee waar u het over hebt.

Dit is ook een sfeer van niks. Wacht.

Kijk.

De zee.

Het strand.

De vuurtoren. De volle maan.

Alle details van hun zogenaamde verkrachting hebt u hier. Tjonge.

U gaf ze valse herinneringen mee. Dat is nogal wat.

U begon met Lucie, maar die kreeg Maertens niet dood.

Toen begon u opnieuw met Jonathan, en deze keer lukte het.

U hypnotiseerde ze tot marionetten.

U gebruikte ze als wapens om Maertens te doden.

U hebt geen enkel bewijs.

Die kinderen vertrouwden u en u hebt ze opgeofferd. Hoe kon u?

En hij dan? Hoe kon Maertens mijn man vermoorden waar ik bij stond?

Hij joeg hem zo een kogel door het hoofd. Die smeerlap nam me alles af.

En toen verdween hij. - De politie vond hem niet. Maar u wel.

Veertien jaar lang deed ik of ik leefde.

En op een dag ging ik naar de surfclub om een zeilwagen te huren voor Sarah.

Toen hij begon te praten, herkende ik meteen zijn stem.

Hij moest boeten.

Nu kan ik eindelijk proberen te leven.

U laat Jonathan toch niet de bak in gaan voor u?

Hij heeft hem vermoord. Ik kom nergens voor in het verhaal.

U maakte maar één fout.

Dat woord 'pervers' op de gevel. Dat had Jonathan niet geschreven maar u.

Zijn dood was niet genoeg. Iedereen aanbad hem en dat mocht niet.

Kunt u dat bewijzen dan?

Uw schoenzolen, de kraag van uw jas, de autobekleding...

Hebt u alles wel goed schoongemaakt?

Want verfdeeltjes gaan overal tussen zitten.

We komen er altijd achter.

Ze heeft bekend Jonathan en Lucie te hebben gemanipuleerd. Dat betekent...

Dat Jonathan niet de bak in hoeft?

Wegens ontoerekeningsvatbaarheid.

Misschien wordt het voorwaardelijk met behandelplicht. Dan komt hij vrij.

Goed. Fijne avond. - Jij ook, chef.

Afdrukken verzamelen, database raadplegen...

en verdachten verhoren buiten het onderzoek om...

zegelschending, vuurwapengebruik zonder noodweer en nog meer.

Wat bezielde je?

Ik scheepte je met Morgane op, dus ik zal mijn mond houden.

Maar de volgende keer kan ik niks doen.

Ik weet het.

Ik herken je gewoon niet meer.

Ik kan niet opnemen. Aarzel niet om een boodschap in te spreken.

Karadec, met mij.

Met Morgane.

Ons eerste onofficiële onderzoek samen. Dat moeten we vieren, toch?

Ik heb twee tickets weten te bemachtigen voor, hou je vast...

de Celtic Legends.

Ze zijn vanavond voor het laatst in Lille. Om acht uur.

Misschien kunnen we dan eerst iets eten bij Ranir.

Als je zin hebt dus.

Wilt u echt niet nog een samosa? - Nee, dank u.

Goed.

Kijk. Geen idee of jullie van Keltische muziek houden...

maar je weet maar nooit.