Original subtitles

Wegens succes verlengd! 8K Box 159 euro Aanbieding ! WWW.ALLESIN1BOX.NL

Wie is daar? - Ik ben het Mimi!

Momentje...

Ik kom eraan...

Mimi, wat doe jij hier. Wat is er?

Ik moet je spreken, mag ik binnenkomen? - Natuurlijk!

Er is iets vreselijks gebeurd!

Ben je in je ondergoed?

Ik sliep, de volgende keer slaap ik in een zijden pyjama.

Maar ik ben klaar om je te ontvangen. Wat wil je, kom!

Toen gebeurde dit. - Wacht, laat me de koffie halen ...

en dan praten we erover. - Oké!

En toen? - En toen...

Nog geen uur geleden was ik bij één van mijn... - Ja.

beste vriendinnen, we waren bij haar thuis.

Wat was je aan het doen? Heb je geschaakt? - Alsjeblieft, Salvo, dit is serieus.

Ga verder! - We waren in de slaapkamer.

We waren op een zeker punt...

Wacht even!

Hoorde jij het ook? - Wat was dat?

Carmelo, ben jij dat?

Ja.

Ga!

Jij slet...

Wat nu?

Hartstikke dood? Weet je het zeker?

Behalve dood en gebalsemd, ademde hij ook niet.

Waarom ben je hierheen gekomen?

Wat had ik moeten doen? - Voor iets dat je niet hebt gedaan.

Het licht aandoen en proberen te begrijpen waarom hij dood was

Omdat dat ik bang, bang werd, oké?

Oké, dus ik zal je nog één vraag stellen, concentreer je.

Heb je het gevoel gekregen dat ze hem hebben vermoord of niet?

Toen ik naar hem toe liep om te horen of hij ademde en dus niet ademde,

rook ik een geur, een zoete geur.

Bloed!

Bloed... - Kijk naar je rechter manchet.

Het is bloed. Ze hebben hem vermoord.

Dus... Was dit de eerste keer dat je deze dame zag?

Nee. -Nee!

Hoe vaak dan? - Dat weet ik niet...

Zes.

Maar waarom stel je mij deze vragen? Wat heeft dat ermee te maken?

Er is een alternatief. - Een alternatief?

Zeker! Dat ik op dit moment van de nacht een grap maak of een je schop geef.

Dus geef antwoord en stel geen vragen.

Hoe heet deze dame?

Genoveffa Recchia. - Hoe heet ze?

Genoveffa Recchia.

Sorry... Geno...

Wat is er zo grappig? - Genoveffa... Genoveffa Recchia.

Wordt niet boos! Sorry! - Nee, ik ben boos, Salvo!

Wat doet deze Genoveffa? - Ze is huisvrouw.

Heb je de naam van de dode man gekregen?

Op de overloop staat: Aurisicchio.

Aurisicchio. - Aurisicchio.

Ben je dom geworden?

Nee! Ik probeer te bedenken wat we moeten doen,

om te kunnen zeggen dat er een dode man in dat appartement is.

Wat als hij zelfmoord pleegde?

Dat verandert niets. - Hoezo verandert er niets? Bedenk iets!

Want wat maakt het ons uit als hij zelfmoord pleegde?

Iemand anders zal het lijk vinden.

Mimi, ik ben echt verrast door je menselijkheid en gevoeligheid

We kunnen het echter niet riskeren,

omdat we eerst in dat huis naar binnen moeten...

Oh ja? - Zeker!

Heb je enig idee hoeveel vingerafdrukken van je in dat appartement zullen zijn?

Heilige Madonna! Als dat uit komt, verspeel ik mijn huwelijk

en mijn carrière. - Juist.

Wat doen we nu?

Ga weg en ik zie je morgen op het politiebureau, oké?

Ik vind het prima. - Gaan maar!

Binnen.

Goedemorgen! - Mimi!

Heb je al een oplossing gevonden voor dat lijk?

Nee.

We moeten het zoeken, we kunnen het daar

niet laten liggen totdat het een skelet wordt.

Ik weet...

Sorry voor de knal, dokter, ik struikelde!

Wat is er, Catare! - Dokter, ik kom vertellen...

dat er twee keer een serveerster belde, ze zegt dat haar naam

Giuseppina is, maar ik begreep niet of Lo Voi of Lo Vai.

Wat wil ze?

Zij zegt dat ze haar baas dood heeft gevonden!

Het lijk ligt in zijn eigen bed.

Ezel!

Nee, dokter, we hebben het niet over een ezel.

- Nee, Catare, ik heb het niet tegen jou.

Catare, je kunt gaan. - Altijd op uw bevel, dokter.

En nu?

Laten we nu naar de plaats van je nachtelijke heldendaden gaan. Kom mee!

Salvo, ik heb er over nagedacht. Maar het is beter dit onder ons te houden.

Misschien is het beter om het Fazio niet te vertellen.

Waarom? - Voor mijn reputatie.

Mimi, je reputatie is lang geleden al verpest...

dus maak me niet kwaad. Kom!

Denk er trouwens aan zo min mogelijk dingen aan te raken.

Dat heb je me verteld, Salvo. - Begin dan met de intercom!

Waarom antwoordt er niemand?

Misschien was de serveerster te bang om bij de dode man te blijven.

Bel Catarella. - Oké.

Hallo dokter? - Catarella?

Waar zou de serveerster op ons wachten?

Waar de moord heeft plaatsgevonden, dokter. In Via Almarmaro 38.

Wat zeg je verdomme? We zijn op Via Biancamano.

De dode man is binnen op Via Biancamano!

Waarom wilt u weten, wat ik weet over deze Manobianca, Biancamano?

Wacht tot ik het check, dokter. - Oké!

Ah, hier is het: Via La-Mar-mo-ra! - Via La Marmora?

Dat zeg ik, dokter.

Wat hij zei? - Dat het niet dit adres is.

Het is niet hier? - Nee, het is in Via La Marmora.

Via La Marmora? - Via La Marmora.

Kom, Mimi!

Wacht, Salvo, ik begrijp het niet.

Mimi, het rapport over onze dode,

was eigenlijk van een andere dode man.

Zijn er twee doden? - Natuurlijk!

Eén hier en één in Via La Marmora? - Brave jongen!

Salvo? - Wat nu weer?

Via La Marmora ligt daar...

Maar gelooft je dat er een dode man is? - Tuurlijk, Mimi, dat heb je me verteld.

- Maak het u zelf gemakkelijk. - Dank u.

Ik ga u voor, commissaris, hij ligt daarginds in de slaapkamer.

Salvo? - Huh?

Hij is een kopie van de andere dode man... Ze zijn hetzelfde.

Ja? - Ja.

Er is te weinig bloed.

Bel eerst Fazio en zeg hem dat hij hier moet komen.

Bel daarna het hele circus. - Oké.

Alstublieft. - Dank u.

Giuseppina, je moet me de naam, achternaam,

beroep en leeftijd van de overledene vertellen.

Carmelo Catalanotti, uit Vigata, laten we zeggen vijftig jaar oud. Beroep...

Beroep?

Dit is het probleem, commissaris.

Voor de buitenwereld leek het alsof hij niets deed.

's Morgens werd hij rond tien uur wakker.

Kort daarna verliet hij het huis en ging hij naar zijn gebruikelijke café.

Dan kwam hij rond het middaguur terug om te eten wat ik had gekookt

en rustte een paar uur.

Ik weet niet waarom hij wegging of wat hij aan het doen was.

Af en toe vertrok hij voor een paar dagen, maar waarheen weet ik niet.

Pardon, wat deed hij voor de kost?

Ik weet dat hij bezittingen had...

en misschien en ik bedoel misschien, was hij daar druk mee.

Verklaar je nader.

Wat wilt u dat ik u vertel, commissaris.

Als hij aan de bar zat, zat hij altijd op zijn gebruikelijke plaats,

Af en toe kwamen er mensen, die gingen bij hem zitten,

ze begonnen met elkaar te praten en gingen toen weg.

Maar sorry, hoe weet u deze dingen? Wat was hij aan het doen, volgde u hem?

Nee, commissaris! Zie ik er voor u uit als een roddeltante?

Ik weet dit, omdat mijn nicht Amalia,...

die een winkel vlak bij het café heeft, me erover vertelde.

Ah. Ik begrijp het. Kijk, was hij getrouwd?

Nee, hij was niet getrouwd.

Zijn ouders waren overleden en hij had geen broers of zussen.

Verloofde? - Geen.

Echter. Hij ontving. Hier ontving hij...

Ik merkte het de volgende ochtend. Ik vond vaak een vergeten lipstick,

ondergoed... Begrijpt u het? - Oké, ik snap het, ik snap het...

Hoe was zijn karakter? - Mannelijk.

Af en toe was hij beangstigend als hij boos werd.

Ik heb iedereen gewaarschuwd, ze zijn onderweg.

Mooi zo!

Luister, Giuseppina, wil je alstublieft een lekkere koffie voor ons zetten?

Natuurlijk, commissaris! Ik maak geweldige koffie!

Dank je. - En nu? Wat doen we?

Mimi, wat kunnen we doen? Er wordt zo koffie gebracht.

Nee, ik heb het over onze doden.

Ah, nogmaals! Dan is deze dode van ons

Onze dode man? Deze dode is van jou, je hebt 'm gevonden.

Hartelijk bedankt.

Goedemorgen. - Goedemorgen.

Wie bent u?

Ik ben Antonia Nicoletti, het nieuwe hoofd van de forensische afdeling.

En sinds wanneer? - Sinds een week. En jij?

Domenico Augello, adjunct-commissaris. Mimi!

Leuk om je te ontmoeten. - Wederzijds

Zou je het erg vinden om mijn mensen naar de plaats delict te begeleiden?

Absoluut niet. Volg mij!

U moet Montalbano zijn? - Een genoegen.

Hoi.

We zouden koffie gaan drinken, wil je ook?

Nee bedankt, ik ga aan het werk.

Zal ik je de weg wijzen? - Alsjeblieft.

U komt niet?

Nee, ik zal u in de weg zitten. De kamer is niet erg groot.

Ah, dr. Barresi.

De weg gevonden. - Hoe is het met je?

Goed. En jij? - Niet slecht, dank je.

Je verwacht niets?

Nee, ik zou graag willen dat je naar hem kijkt, want er klopt iets niet volgens mij.

Dat is?

Ik weet het niet. Hij ligt op bed, volledig gekleed,

heel elegant, heeft zijn schoenen aan.

We begrijpen aleen dat hij stierf omdat hij een mes in zijn hart had.

Ik weet het niet, het lijkt me dat er iets te veel geënsceneerd is.

Waar is het? - Het is daarginds, in de slaapkamer.

Ik ga. - Is goed.

Commissaris? De koffie. - Dank u.

Ik wil ook graag een koffie.

Alstublieft. - Dank u.

Suiker? - Nee, bedankt. Dit is goed zo.

Moet je niet bij je mensen zijn? - Ze weten precies wat ze moeten doen.

Da's balen.

Nee, het is goed.

Ik denk dat dit je een moeilijke tijd gaat bezorgen.

Waarom?

Ik weet het niet. Ik heb een gevoel dat het nep is, geënsceneerd.

Waar werkte je voordat je hier kwam?

In Calabrië.

Is de overplaatsing een degradatie of een promotie?

Een tijdelijke. Ik kon niet goed opschieten met mijn...

collega's en zij vonden een tijdelijke oplossing voor mij.

Maar het is een lang verhaal.

Wil je het tijdens een etentje vertellen?

Ik ga nooit uit eten met collega's.

Je mensen hebben je nodig. - Dan ga ik.

Het was een genoegen... - Wederzijds.

Salvo. Laten we hopen dat het moorden doorgaat, dan zien we haar weer.

Terwijl we wachten op de volgende moord,

waarom vertel je haar dan niet over de dode man?

Commissaris!

Ja, het zag er voor mij ook een beetje vreemd uit.

De man had door die steek moeten sterven, we zullen het zien.

Oké, heel erg bedankt.

Alstublieft. Tot ziens. - Tot ziens.

Goedemorgen. Commissaris... - Oh, Fazio

Ik verontschuldig me voor dat ik later ben. Catarella vertelde me over de moord.

Maak u geen zorgen over de vertraging. Wil je me meenemen naar de dode man?

Ja natuurlijk. Kom, Giuse!

Ah, wacht je op me? - Nee, ik ga naar het bureau.

Binnen!

Commissaris. Stoor ik? - Kom kom. Wat is er?

Wat voor indruk heb je gekregen? - Wat moet ik zeggen, commissaris?

Hij werd vermoord. Vermoord met één messteek.

Maar het jasje en de blouse zijn niet vies genoeg.

Tijdens het forensisch onderzoek was er geen bloed in de andere kamers.

Naar mijn mening is hij ergens anders vermoord en daarna daarheen gebracht.

Ik vraag me af, waarom al deze ensceneringen.

Ik weet niet wat ik moet zeggen, we wachten op de resultaten van de autopsie.

Nu moet ik gaan. Ik zie je over twee uur bovenaan de Via delle Scale

Ik wil je iets laten zien.

Fazio?

Ah, commissaris.

Wil je een ijsje?

Een ijsje.

Nee, Commissaris, ik snoep niet...

Kom mee, ik trakteer je op een ijsje. Kom.

Goedemorgen. - Goedemorgen.

Welke smaak wil je? - Citroen.

Citroen. - Een citroenijsje en voor mij

citroen en aardbei, heb je dat? - Ja.

Aardbei, citroen en dan aardbei.

Maakt u het zelf? - Door ons met de hand gemaakt.

Je zei citroen en aardbei. - Ja.

Zie je het huis op de eerste verdieping, die met het balkon?

Ja!

Daarbinnen, liggend op het bed, volledig gekleed, is een

vermoorde dode man die identiek is aan die in Via La Marmora.

Maak je een grap? - Nee, ik ben serieus.

Hoe weet je dat?

Dankzij die geweldige bedrieger en rokkenjager van Mimì Augello.

Wat heeft Dr. Augello gedaan?

Dat kan ik je niet vertellen.

Alleen wij,kunnen niet naar binnen gaan om de dode te ontdekken.

Want daarbinnen mocht Mimì Augello niet zijn.

Dus doe één ding,

probeer zoveel mogelijk te weten te komen

over deze dode man, die Aurisicchio heette.

Aurisicchio.

Zal ik je iets vertellen?

Naar mijn mening is deze Catanotti op een andere plaats vermoord.

Dat dacht ik ook. Maar het lichaam uit de auto halen,

naar de deur brengen, de trap op krijgen. Is een groot risico.

Zeker! Dus wat bedoel je?

Hij is volgens mij in hetzelfde appartementengebouw vermoord.

Dus: we moeten druk uitoefenen op de flatbewoners, inclusief de portier.

Dit is een goed idee. Doe het volgende.

Ga aan de gang, dan sluit ik me later bij je aan. - Oké.

Hallo? - Dokter, dokter!

Er is een persoon aan de lijn die beweert het hoofd forensisch onderzoek te zijn,

Maar meer dan een hoofd, lijkt zij mij een leider.

Verbind maar door.

Hallo? - Hoi.

Hoi. Ik heb je gebeld omdat ik je eerste resultaten wilde meedelen.

Er zijn geen vingerafdrukken op het handvat van het mes.

Of de moordenaar heeft ze gewist, of hij droeg handschoenen.

We gaan kijken of we iets in de auto vinden.

Ik begrijp het. Dat is goed.

Bedankt voor het bellen. - Graag gedaan, tot ziens.

Tot ziens.

Commissaris? - Oh Fazio.

Ik heb nieuws. - Ah,vertel eenst.

Ik kan je met absolute zekerheid vertellen dat Dr. Augello dood is

het is niet Aurisicchio.

En waarom? - Omdat ik hem aan de telefoon heb gesproken.

Vertel!

In Via Biancamano vroeg een man mij wat ik daar aan het doen was.

Ik antwoordde dat ik de heer Aurisicchio moest spreken.

Hij vertelde me dat hij daar niet meer woonde, dat hij Vigata na de zomer verliet.

Het appartement is leeg en staat in de verhuur.

Als je met hem wilt spreken, zal ik je zijn telefoonnummer geven.

Je hebt 'm gebeld. - Ja en hij vertelde me...

dat hij om voor zijn werk naar Ravenna verhuisde en hij het

appartement toevertrouwde aan een makelaar genaamd Casamica.

Heb je die makelaar gebeld? - Ja.

Maar ze zeiden dat ik over vier dagen moest terugbellen,

want de eigenaar is op vakantie en hij heeft de sleutels.

Maar welk makelaarskantoor is het? We moeten dat huis binnen.

Een anoniem telefoontje?

Een brief? - Nee, want later moet onderzocht worden...

wie de brief schreef, wie er belde.

Ik heb een idee. Ah, vertel?

Nee, ik moet eerst met Augello praten. kom mee, we gaan we samen.

Allemachtig! Met uitzondering van het penthouse, waar een mooie veertigjarige woont,

heeft de rest van de inwoners hier de gemiddelde leeftijd meer dan honderd jaar!

Heb je iets kunnen ontdekken? - Nee, ze kennen elkaar niet.

Twee uur verspilt en nog twee verdiepingen te doen.

Ik bied je koffie aan. Kun je hem afwisselen, alsjeblieft?

Ik heb een idee hoe ik je dode man officieel kan ontdekken.

Oh ja? Vertel het me. - Ik zal het je uitleggen, kom.

Die dode is Aurisicchio niet. - Is dat niet Aurisicchio?

Nee. - Hoe weet je dat?

Fazio sprak hem ​​enkele minuten geleden aan de telefoon.

En wie is hij? - Weet ik niet, Mimi.

Daar moeten we achter zien te komen. Echter wat betreft die andere vraag.

Om officieel te weten dat er een dode man in dat huis is.

Denk ik dat je dezelfde route moet volgen als gisteravond.

Dat wil zeggen: Via het balkon van Genoveffa. - Genny! Haar naam is Genny.

Vanaf Genny's balkon ga je naar beneden. Je gaat het huis binnen.

Je komt het huis binnen, je ziet de dode man en dan meld het je officieel.

Oh ja? Wat ga ik Genny vertellen? Omlaag, omhoog, wat moet ik doen? ​

Dat je je portemonnee zoekt die die je de avond ervoor bent kwijtgeraakt.

Ja, maar op deze manier zou ik Genny er officieel erbij betrekken. Ze is getrouwd.

Nee, want we zullen zeggen dat ze bij het horen van geluiden...

de politie belde, omdat ze dacht dat iemand wilde proberen in te breken.

Je ging, je controleerde het en je verloor je portemonnee

op het balkon beneden, je ging naar beneden, enzovoort, enzovoort...

Dit vind ik prime.. - Mooi zo.

Wat wenst u? - Wat wil je?

Een koffie. - Twee koffie, alstublieft.

En een beetje water. - Een beetje water...

Giacomo....

Eerste ontmoeting.

Ik kreeg het gevoel dat hij loog.

Ik wil hem weer ontmoeten, want als ik kan begrijpen dat hij mij een leugen vertelde...

zou Giacomo ideaal voor mij zijn."

Tweede ontmoeting.

Ik heb zelden iemand ontmoet die niet het plezier

leven hem te bieden heeft wil opgeven.

Zijn probleem is geld. Ik zal hem weer ontmoeten.

Maria.

Eerste ontmoeting. Het was moeilijk om haar open te krijgen

het duurde een paar uur.

Ze staat heel open voor vriendschap,

maar zodra ik deze drempel probeer te overschrijden om haar te krijgen

en vragen over haar meest intieme en vertrouwelijke leven, sluit zij zich af.

Ik ben tot de conclusie gekomen dat het een deel van haar karakter is,

zij moet een sterke negatieve ervaring hebben ondergaan,

die de manier waarop we het doen beïnvloed heeft.

Dat is precies wat me interesseert aan haar.

Adalberto Lai.

Ik, ondergetekende, Adalberto Lai, ontvang in bruikleen

van meneer Carmelo Catalanotti de som van vijftienduizend euro,

die ik beloof binnen zes maanden terug te geven.

vanaf de datum van vandaag, etcetera etcetera

Ik, ondergetekende, Carmelo Catalanotti,

Ik ontvang vandaag van meneer, van meneer Adalberto Lai,

het eerder overeengekomen bedrag. Ik heb niets meer te eisen.

Een goedhartige geldschieter.

Heb je iets gevonden? - Helemaal niets!

Niemand kent iemand in dit gebouw.

Naar mijn mening komen ze niet eens naar bewoners-bijeenkomsten.

Verzegel je het weer? - Ja.

Onthoud wat je vanavond moet doen!

Uiteraard!

Ik denk dat hij daar viel.

Mimi, heb je liever je portemonnee dan mij?

Ik geef de voorkeur aan jou boven mijn portemonnee, maar ik moet hem terug hebben.

Haal hem later terug. - Nee, ik moet het hem terughebben, sorry.

Ik zal het nu even doen, oké?

Slechts twee minuten, liefje.

Doe jezelf geen pijn!

Ben je gewond?

Nee, alles is in orde. Ik zie de portemonnee gewoon niet.

Hij moet naar binnen zijn gevallen zijn. - Oké.

Binnen!

Wie is daar?

Wat is er? Kom binnen! - Salvo... Er is niets, niets!

Is Genoveffa niet gevonden? - Maar welke Genoveffa?

Onze dode is weg!

Hij lag niet op het bed! - Waar is hij dan?

Ik weet het niet! Ik weet het niet! Weg! Heeft iemand hem meegenomen?

Met die benen kan hij niet weg zijn!

Ja, maar wat is er nu aan de hand?

Wat vind jij?

Het bevrijdt ons van het probleem dat we een dode moeten vinden.

Als iemand de dode vindt, laten ze het ons weten

Precies! Dus we wachten? - We wachten.

Je wacht thuis, ik ga slapen.

Goedenacht! Goedenacht.

Het wordt een gewoonte.

Dokter, er is meneer, ingenieur, Rosario Rosario hier die ....

die persoonlijk naar uw persoon vraagt.

Is hij aan de lijn? - Nee, dokter, hij is hier.

En laat hem binnen! - Zoals u wenst!.

Gaat u alstublieft zitten, meneer Rosario.

Goedemorgen, ik ben commissaris Montalbano.

Goedemorgen, ik ben ingenieur Rosario Lo Savio.

Ga alsjeblieft zitten. Vertel eens.

Gisteren hoorde ik van de dood van Carmelo Catalanotti.

Hij was een vriend van mij... Excuseer me.

Ik ben hier omdat ik denk dat ik de laatste was die hem levend zag.

De laatste persoon die hem levend zag, was ongetwijfeld de moordenaar

Juist. Dan de voorlaatste.

Vertel me er eens over.

Ik ben lid van Trinacria Arte,...

het belangrijkste amateurtheatergezelschap van de provincie.

Eergisteren waren we rond middernacht klaar met repeteren.

Hoe zag hij er voor u uit? Opgewonden? Anders dan normaal?

Nee, hij was absoluut rustig.

En heeft u de indruk gekregen dat hij misschien een afspraakje had?

Ik zou nee zeggen. - Ik snap het.

Hoeveel leden heeft het gezelschap.

Er zijn achttien leden, tien mannen en acht vrouwen.

Wat deed Catalanotti? Acteur? Regisseur?

Hij was de belangrijkste financier van de "Trinacria Arte".

Hij was ook een uitstekend acteur, en vooral een serieuze regisseur.

Zeer goed voorbereid, met zijn eigen specifieke idee van theater.

Wilt u het me beter laten begrijpen?

Ik zal het u proberen uit te leggen. - Oké.

Carmelo wilde dat elke acteur zijn eigen rol speelde...

vanuit zijn eige innerlijke persoonlijkheid

En die is?

Ik weet het niet: een trauma, een moment in het leven, een verkeerde liefde.

Kortom, een diepgaande, intieme privé-ervaring

die kon dienen voor wat de tekst vereiste.

Ik begrijp het.

Excuseer me, dus als er een weduwe in de tekst stond,

was hij op zoek naar een actrice die weduwe was?

Zo didactisch was het ook niet.

Maar hij begon zich te verdiepen in de diepten van een acteur,

om het equivalent van een gevoel van aanwezigheid te vinden.

Hoe een weduwschap kon zijn?

En hierin was hij zeer bekwaam.

Vertel eens wat u op dit moment aan het voorbereiden bent?

"La tempesta" van Shakespeare. - "La tempesta".

En Catalanotti deed er ook aan mee?

Nee, hij was zijn eigen stuk aan het voorbereiden,

maar miste geen van onze repetities.

En welke stuk deed hij?

Een toneelstuk van een moderne Engelse auteur. Ik ken hem niet.

Ik zou graag een repetitie van Shakespeare willen zien.

Wanneer u maar wilt. We zijn in de Via dei Frati 21.

Via dei Frati 21.

Nogmaals, tot ziens! - Tot ziens!

Fazio? - Ja?

Herinner je je die dode man van Augello nog?

Natuurlijk herinner ik het me.

Alles is gecompliceerder geworden, omdat het lichaam nergens te vinden is.

Wat betekent dat?

Het betekent dat Mimì terug was in Via Biancamano.

En het lijk was weg, verdwenen.

Het betekent dat iemand de sleutels van het appartement heeft.

Bel de makelaar en vraag je of er nog een set sleutels is.

Ik bel meteen.

Mimi! Weet je wel hoe laat het is?

Het spijt me Salvo, ik heb weinig geslapen.

Dacht je aan de vermiste dode man? - Nee! Ik ging naar Genny.

Onlangs was ze twee uur op het balkon, bezorgd,

ze verdween het appartement in en kwam niet meer naar buiten.

Dus ik ging haar troosten. - Je hebt haar niet verteld over de dode man?

Nee, in hemelsnaam. Zo is het genoeg.

Ik vertelde haar dat toen ik het appartement

binnen kwam, ik merkte dat er iets vreemds was.

Daarna kwam ik naar het politiebureau, om nog wat onderzoek te doen.

Raad eens wat zij me vertelde? - Wat heeft zij jou verteld?

Dat zij de afgelopen dagen geluiden van beneden had gehoord.

Behalve dat het appartement leeg staat en er ook niemand woont.

Commissaris? - Wat is er?

Ik heb het makelaarskantoor gebeld, maar ze konden me niets vertellen.

- Bel de eigenaar. Heb ik al gedaan, er zijn geen kopieën!

De enige sleutels heeft de eigenaar van het makelaarskantoor.

Ik begrijp het. Ik ga eten,

Tot ziens. - Ja!

Goedemorgen, Enzo. - Goedemorgen dokter.

Ik breng u een verrukkelijke tonijntartaar.

Goedemorgen. - Hallo.

Wacht je op iemand? - Nee hoezo?

Ik eet gewoonlijk altijd aan deze tafel.

Neem plaats.

Mag ik? - Zeker!

Dank je.

Wil je dat ik ergens anders ga zitten?

Nee,helemaal niet. Dat hoeft niet..

Je hebt het dessert niet op. - Wat?

Vond je het toetje niet lekker?

Ik geniet ervan.

En wat heb je ontdekt in de auto van Catalanotti?

Niets bijzonders, geen relevante biologische sporen.

Ze hebben hem in die auto niet vervoerd of vermoord.

Mag ik je een vraag stellen? - Alstublieft?

Ben je verloofd?

Dat vraag je me zomaar?

Sorry, dat was ongepast. - Nee.

Hoe dan ook, nee, ik ben alleen. Ik heb de juiste nog niet gevonden.

En jij?

Ik... Ik woon alleen, maar ik ben niet alleen.

Ik begrijp het...

Ik moet gaan.

Bedankt voor het gezelschap.

Dat laat ik voor jou over.

Was u het die speelde?

Ja, goedenavond. Ik ben commissaris Montalbano.

Een genoegen.

Advocaat Antonio Scimè van Trinacria Arte. Kan ik u helpen?

Ingenieur Lo Savio had me uitgenodigd, maar ik zou de repetitie niet willen verstoren.

Nee, u stoort niet?

We proberen een herdenking te organiseren voor onze vriend Carmelo.

Maar als u toch naar binnen wilt...

Graag, bedankt. - Komt u maar verder dan.

Dames, heren, commissaris Montalbano is hier.

Mijnheer de commissaris, welkom, dank u! Kom op, ga zitten.

Dit is mevrouw Elena Saponaro, een lid van de directie.

Giovanna Zicari, hoofdrol speelster.

- Filiberto Vullo, hoofdrol speler. - Goedenavond, commissaris.

Goedenavond.

Calogero Granturco, onze voorzitter.

Goedenavond, ik wilde niet storen. - Goedenavond.

Nee, u stoort niet. Kijk, we zijn bij elkaar om

te bepalen hoe we onze goede vriend Carmelo eren.

Ja, dat heeft de advocaat me verteld.

Kijk, we zijn bijna klaar. Als u wilt plaatsnemen.

Ja, kan ik daar plaatsnemen?

Uiteraard ja. - Dank u!

Elena, wat zei je?

Ik denk dat geen woorden, geen liederen, geen hymnen in de wereld

de verdiensten van een groot regisseur kunnen vertellen...

Hou op! Laten we stoppen met deze onzin!

Maria? Welke onzin?

Omdat je de waarde van Carmelo nog nooit hebt gewaardeerd.

Je vond hem altijd vreemd!

Maria, we hebben hem altijd alles gegeven wat hij wou,

maar hij was altijd ongelukkig!

Stel je niet aan!

De beste herdenking die je voor hem kunt houden, is stilte.

Pardon, wie is dat?

Maria del Castello.

Iemand die hoopte te kunnen werken met Carmelo,

misschien had hij haar gevraagd voor het stuk waar hij aan mee bezig was.

Ik heb een lijst met leden van het gezelschap nodig.

Geen enkel probleem, morgen breng ik deze naar het politiebureau.

Perfect, dank u wel. Mijn excuses voor de onderbreking.

Tot ziens. - Goedenavond.

Altijd hetzelfde verhaal!

Pardon?

Maria? Kan ik met u praten? - Nee! Ik praat niet met vreemden.

Ik ben commissaris Montalbano. Ik wil met u praten over Catalanotti.

Als ik antwoord, laat u me dan met rust?

Ja, natuurlijk.

Vraag?

Heeft u met Catalanotti gewerkt?

Ik hoopte het, maar het was gewoon een nutteloze poging.

Waarom nutteloos?

Omdat Carmelo me aan een zware test heeft onderworpen, zoals hij bij iedereen deed.

Maar ik was sterk, weet u? Omdat ik wilde meedoen.

Uit eindelijk besloot hij dat ik...

het niet onder ogen kon zien dat was het. Zo eindigde het!

Maar dat weerhoudt me er niet van om zij genialiteit te erkennen.

Geen van hen heeft zijn niveau, het zijn allemaal amateurs.

En hoe reageerde u op deze uitsluiting?

Ik kan hier natuurlijk niet zeggen dat ik er blij mee was.

Maar ik me er bij neergelegd.

Dat was het, goedenacht.

Goedenacht.

Goedemorgen, Enzo! - O, dokter, ik dacht aan je!

De zeevruchten voor het voorgerecht zijn aangekomen. Vers!

Zal ik er een maken? - Ik offer me op, vooruit.

Goedemorgen, Enza. - Dokter!

Dokter, wat kunt u me vertellen over de moord op Catalanotti?

Kende je hem? - Hij is al drie weken klant.

Maar hij kwam meestal 's avonds.

Ga even zitten? - Ik kan echt niet...

Dus, vertel me eens, kwam hij alleen?

Nee, hij was altijd met dezelfde vrouw: veertig, helemaal opgemaakt, blond.

Maar ik weet niet hoe ze heet.

Dokter, een enorme lastige vent, een enorme zak!

Er was niet één gerecht dat goed genoeg voor haar was.

Dan weer te gaar, dan weer te rauw.

Kon ze met hem opschieten?

Nee! Op een avond was ze hier en was ze met de dokter aan het praten.

Toen ik terugkeerde naar de tafel, hadden ze een enorme ruzie.

Hoe weten ze dat je hier bent?

Wie heb je het verteld? - En hij?

Hij probeerde haar duidelijk te maken dat het niet belangrijk was.

Maar ze wilde er niets van weten.

Hij stond op en liep schreeuwend weg.

En sinds die dag zijn ze niet meer geweest?

Jawel, twee dagen later alsof er niets was gebeurd.

Heel rustig aan hun tafel.

Weet je of ze met één of twee auto's kwamen?

Ik denk met één, want later op de avond,

vroeg Catalanotti me voor hem een ​​taxi te bellen.

Eindelijk!

Hier is het. - Bedankt, Enza.

Geeen dank.

Nu moet je gaan. - Als je eet...

Brave jongen. - ...praat je niet.

Mag ik? - Mimi, je ziet er goed uit.

Kijk, ik ben sinds gisteren met onze doden bezig.

Ik ben ook naar de haven geweest, om bij de vissersboten te vragen,

of ze een lijk in zee hadden zien drijven.

Prachtig gekleed, met jasje, stropdas...

Wat hebben ze je verteld? - Niets.

Mimi, trek het je niet aan, vroeg of laat komt de dode tevoorschijn.

Ik heb liever dat je me een handje helpt bij het andere onderzoek.

Ik ben beschikbaar.

Laten we beginnen met te zeggen dat Catalanotti een gemiddelde woekeraar was.

Wat betekent gemiddeld.

Het betekent dat hij het geld tegen een niet zo hoog tarief leende.

Hij was vastgoedeigenaar, regisseur ....

acteur in een theatergezelschap en een vermeende psycholoog.

Wat kan ik doen?

Hij ging van af en toe bij Enzo eten met een blondine,

vaak getekend met een slecht humeur. Je moet erachter komen wie zij is!

Zij was een actrice? - Ja!

Dan moeten we zoeken tussen de actrices van het gezelschap.

Hier is de lijst.

Prachtig. Ik zal het zo snel mogelijk doen.

Dank je.

Ik ben je erg dankbaar dat je me hebt gebeld,

want dan kan ik praten over Carmelo's dood.

Zie u, na Catalanotti's dood, leek het

net dat er een wederzijds wantrouwen tussen ons bestond.

Alsof we er allemaal van waren overtuigd dat Carmelo,

tijdens een van de bedrijven was die Carmelo vermoord.

Dus het beste was om niemand te vertrouwen.

Pardon, waren er ruzies tussen het gezelschap en hem?

Zeker, maar dat is niet de vraag.

Bedoelt u dat het theater was? - - Nee, niet echt.

Zie, Catalanotti had een bepaalde methode.

Ja, Lo Savio vertelde me al over zijn methode.

Nee, commissaris! Rosario wilde het nooit proberen met Carmelo.

Hij had deze ervaring niet. Ik wel.

Vertel me erover.

Ziet u, de test van de kandidaat acteur,

werd niet hier gedaan, maar in verschillende omgevingen.

Hij nam me ooit mee naar een vervallen omgeving.

Maar dat niet alleen, ik was geblinddoekt.

Carmelo Ik wil stoppen!

Alsjeblieft, Carmelo!

Stop alsjeblieft! Laten we hier stoppen, Carmelo!

Carmelo?

Nee! - Waarom schreeuw je?

Waarom...

Ik was... Waarom?

Er waren ratten.

Ga zitten!

Hij had een buitengewoon vermogen om binnen te dringen ...

in de verborgen gedachten.

Soms zelfs reusachtig.

Later, na de derde test, stopte ik met hem te werken.

Ook omdat wij beiden niets meer samen wilden doen.

U kunt zich voorstellen dat er daarna verschillende ruzies waren in het gezelschap.

En toen wilde hij andere mensen bij de groep betrekken,

zelfs mensen zonder theaterervaring.

En vaak waren het mensen met psychische problemen.

Zoals die Maria van gisterenavond, weet je nog?

Ja! Wie was naar uw mening het meest intiem met

Catalanotti van alle acteurs en actrices van het gezelschap?

Zeker twee acteurs, een man en een vrouw...

die onder andere recent met hem hadden samengewerkt

in 'Giorni felici' door Samuel Beckett.

Haar naam is Eleonora Ortolani en ze was een actrice.

In plaats daarvan mijn collega, Ernesto Lopez.

Ingenieur Lo Savio vertelde me dat hij ...

een nieuwe show aan het voorbereiden was.

Ja: "Svolta pericolosa" van Presley, een Engelse komedie.

Maar als je wilt, ik heb een script.

Ja, misschien, bedankt. Waar gaat het over?

Het ziet eruit als een vreemde mix met inzichten in de menselijke ziel.

Er is een poster van 'Giorni Felici' met Ortolani en Lopez.

Dit is het script! - Dank je.

Giorni felici.

"Giorni felici"! "Giorni felici"! Wat een onvergetelijk gezicht!

Een van degenen waarvan je onder de indruk blijft in je leven als actrice.

Het is iets onbereikbaars, iets magisch!

En Catalanotti, met hem, om je dit personage te laten spelen.

Welke methode gebruikte hij?

Hij nam me, buiten het seizoen, mee naar een prachtig hotel aan zee.

We hebben drie heerlijke dagen doorgebracht.

Dat denk ik tenminste.

Wat bedoelt u met "denk ik tenminste"? - Ziet u, op de eerste dag,

nam hij me mee naar een afgelegen plek op het strand.

Een badmeester liep ook mee, met een schop en een paraplu, en toen...

Ik ben over een half uur terug.

Help!

Help!

Help. Help!

Maar er was niemand in de buurt.

Op een andere dag gebeurde er iets nog schokkender.

Carmelo vroeg me om weer het gat in te gaan.

Het was een grote trommelrevolver.

Het was zwaar en werd ineens één met mijn hand.

De drang om het te gebruiken begon langzaam in mij te groeien.

Toen gooide ik het weg, net te ver om het weer te kunnen pakken.

In feite begon ik na een tijdje het zand om me heen weg te graven.

Ik wilde eruit, naar de revolver, ik wilde schieten.

Ik weet niet op wie, ik wilde schieten!

Op de badmeester, op Catalanotti, iedereen!

Stop!

Sinds die dag werd mij alles duidelijk.

Ik begreep welke problemen degene hadden als ze met 'Giorni felici' werden geconfronteerd

en waarom Winnie, de hoofdrolspeler, een revolver heeft.

Kijk, neem mijn nieuwsgierigheid weg, u zit bij een amateur gezelschap.

Dus waarom heeft u zichzelf aan zulke veeleisende tests onderworpen?

Commissaris, het was als een remedie.

Mijn partner en ik wilden...

na elke show vluchten..

We voelden... Hoe zeg je dat? Bevrijd, vrij.

En naar uw mening, heeft Catalanotti deze methode, alleen in het theater gebruikt?

Ik weet het niet.

Zie je zolang, Carmelo dit vermogen had,...

om zo intiem te zijn, op het podium.

Dat ik het, buiten het theater, nooit zocht.

Wat zou het?

Ik wil alleen niet dat de dood van Carmelo, onthuld welke persoonlijke aspecten,...

wij twee opzettelijk voor elkaar verborgen hebben gehouden in het leven,...

met een stilzwijgende instemming.

Carmelo, liet voordat hij me de rol toe wees, een maand kruipen.

Om mij ​​het verschil uit te leggen tussen...

de werkwijze van een slang en die van een worm.

En hij absuluut eiste dat ik een worm zou worden.

Ook in de manier van denken. - Kijk, meneer Lopez.

Wist u dat hij een woekeraar was?

Nee!

En u bent niet verrast?

Nee. - En waarom?

Weet u, mijnheer de commissaris.

Ik heb altijd gedacht dat een man als hij tot alles in staat was

Ik denk dat hij er plezier aan beleefde toen...

Toen?

Toen hij mijn verborgen schaamte ontdekte, was dat het!

Zijn buitengewone gave was om ons bij zijn spel te betrekken

en geleidelijk al onze weerstanden te laten vallen.

Mag ik wat zeggen? - Laat maar horen!

Wat als Catalanotti het slachtoffer was van een soort opstand?

Hoezo?

Als Lopez de waarheid vertelde en Catalanotti capabel was om...

een ​​man tot een marionet te reduceren.

Kan er één zijn, die na een bepaalde test in opstand kwam en zijn hoofd verloor?

Je hebt gelijk, er is veel werk aan de winkel.

Mimi, heb je nieuws?

Ik sprak met Enzo,van het restaurant, en ik vroeg hem naar Catalanotti.

Enzo? Wat heeft Enzo met dit verhaal te maken?

Hij ging er altijd eten met een blondine. En toen?

Hij herinnerde zich dat op een avond, toen

Catalanotti bij de blondine was, hij haar Anita noemde.

Dat is wat ik nu weet.

Anita! - Anita, ja!

Ik ga, ik moet iets gaan controleren, tot later!

Waarom ben jij hier in godsnaam? - Ik? Wat doe jij hier in godsnaam!

Je liet me schrikken.

Oh God...

Je geloofd niet wat ik in deze documenten heb gevonden.

Catalanotti was een woekeraar, hij leende niet alleen geld aan iemand!

Hij heeft de gesprekken met al zijn schuldeisers uitgeschreven.

Daar staat een kast vol.

Ik weet het. - Hoe weet je het?

Ik weet alles.

Kijk eens wat je met je baard hebt gedaan.

Sorry.

Wat doen we? Gaan we uit eten of kom je naar mij toe?

Geen van beide.

Waarom? - Omdat we een plicht hebben..

Kom hier! - Je begijpt het niet: Niet op het werk!

Oké, luister dan, deze schriften zijn van Catalanotti.

Laten we zeggen woekeraar, terwijl er in de kast...

de verslagen van de audities die hij deed met de acteurs staan

Ze moeten allemaal worden gelezen.

Ik wilde je eigenlijk een voorstel doen: Laten we ze verdelen!

We lezen ze snel door, en de meest interessante profielen

gaan we onderzoeken. Wat vind jij? - Ik ben akkoord.

Ik vind het leuk dat je het ermee eens bent.

Commissaris Montalbano, ik laat me versteld staan, doe je plicht.

Laten we onze plicht doen.

Wat doen jullie twee hier? - Wat bedoel je, Salvo?

Je ging vanmorgen weg en zei dat je terug zou komen op hert bureau.

Je gsm staat uit, niemand

neemt thuis op, er is niemand!

Na een tijdje maakten we ons zorgen!

Maar waar maak je je zorgen over?

Ik weet het niet! Misschien ben je zelf op onderzoek gegaan!

Wat bedoel je in godsnaam? - Heb je al gegeten?

Nee.

Omdat Adelina de broodjes met aardappelen maakte.

Maar jij dekt de tafel, oké?

Ik weet niet hoe ik een tafel moet dekken, doe jij het!

Ik zou een zaligverklaring willen voorstellen voor Adelina.

Adelina, heilige. Zalige! - Voor altijd!

Over werk gesproken,

Het kwam bij me op om iets te doen waar jullie niet aan gedacht hebben.

Wat? - Luister!

Bij Catalanotti's huis staan ​​twee kleine kasten

met daarin zo'n honderd mappen en ordners.

Dit zijn de verslagen van de audities die hij bij de acteurs afnam.

Ik ben er geweest en heb ze allemaal bekeken

Dus daar was je.

Ongeveer tien van deze mappen zijn erg interessant.

Ik ga morgen terug en lees ze in alle rust door.

Wil je dat ik ook kom? - Waar

Bij Catalanotti's huis. - Waarom?

Omdat het misschien nuttig is. - Nee, maar het is...

Het kan nuttig zijn, maar ik heb mijn eigen methode gevonden.

En denk als die lul!

Ik denk , aan de andere kant, Catalanotti's blonde.

Ik weet niet wie het is, maar ik denk dat ik op de goede weg ben.

Echter ik heb de sleutels. - Welke sleutels?

De sleutels van het appartement in Via Biancamano.

Het hoofd van het agentschap kwam als eerste terug uit Stromboli.

Is dat het appartement van mijn dode man? - Ja!

Ik ga erheen, geef ze aan mij. - Stop allebei, ik ga erheen!

Hallo? - Ik ben het, Livia!

Livia? Hoi.

Salvo, ik zoek je zoek sinds gisteren en ik weet ook niet waar je bent.

Ik ben thuis, met Fazio en Mimì, en we zijn aan het overleggen

over een zeer belangrijke zaak.

Sorry, ik wilde het je gewoon vertellen dat ik morgen aankom met de eerste vlucht.

Nee..!

Maar nee wat? Je hoeft me niet op te halen, ik kom met de bus.

Nee, het is gewoon... Het spijt me. Ik bel je morgen en ik zal het uitleggen.

Maar nu wil ik je zeggen dat het nutteloos voor je is om te komen.

Omdat ik hier niet ben, dat is het?

Oké... Dan wacht ik op je telefoontje.

Dag, dag... - Dag.

En nu kunnen we de balans opmaken.

Hallo? Wie is daar. - Ik ben het...

Kun je twee seconden wachten?

Jullie moeten gaan!

Maar mogen we niet blijven... - Nee, kom op, sta op! Sta op, kom op.

om de maaltijd op te eten? - Eet thuis iets, kom op!

Vooruit, jullie moeten gaan! Jullie moeten gaan!

Zelfs geen koffie.

Ik zie jullie morgen op het politiebureau. - Perfect bedankt.

Ben je daar nog? - Zeker.

Maar hoe kom je aan dit nummer?

Vergeet niet dat ik altijd een agent ben.

Toch is het fijn om je stem te horen.

Maar daarvoor heb ik je niet gebeld. - Oh nee? Waarom dan?

Om je te vertellen dat we elkaar morgen niet kunnen zien.

Wat? Kom dan nu naar me toe.

Kom op... ik moet naar Palermo, ik weet niet wanneer ik terug ben.

Ik bel je in de namiddag! - Nee! Ik bel jou.

"Svolta pericolosa" Gevaarlijke wending

Binnen.

Commissaris.

Kom, kom, lees dit.

Weet je nog dat we aannamen dat iemand in opstand was

gekomen tegen de wrede audities die Catalanotti deed?

Luister!

Dit is het stuk dat hij op het punt stond op te voeren.

Het gaf Catalanotti de mogelijkheid om zijn

verbeelding tot het uiterste te uit te voeren.

Hier staat alles: een moord, misschien twee,

uitgeleend geld, geld wat nooit is teruggevonden. Alles!

Dus je zou de reikwijdte van het onderzoek willen beperken....

tot iedereen die auditie deed voor de show?

Ja!

Maar je zei net dat het over gestolen geld gaat, geld nooit is teruggevonden.

Dus?

Catalanotti was ook een woekeraar.

Daarom blijft het onderzoeksgebied echter toch breed.

Je hebt gelijk, sorry

Hallo? Je bent terug? - Nee!

Ik wilde je zeggen dat ik in de namiddag terug ben uit Palermo.

Ach mooi. Dan kunnen we vanavond uit eten gaan!

Nee Salvo. Ik zie je om negen uur in Catalanotti's huis. Werken.

Oké, tot later.

Salvo!

Oh, Mimi...

Wat doe jij hier?

Nee, wat doe jij hier?

Ik zocht je, ik zag je en toen hield ik je tegen.

Waarom zocht je mij? Heb je nog een dode man gevonden?

Praat niet over onze dode man, dan ik krijg hartkloppingen.

Ik heb je al verteld: De dode man is jou zaak, jij hebt hem gevonden!

Hoe dan ook, vertel het me!

Ik heb belangrijk nieuws!

Ik weet wie de blondine is.

Catalanotti's blondine? - Ja!

Oké, laten we er morgen over praten.

Waarom pas morgen? Ik ken haar naam, Salvo.

Anita Pastore! Ze heeft een chocoladefabriek geërfd van haar familie.

Weet je nog meer?

Ja, het telefoonnummer, waar zij woont. Ik wilde weten wat ik van je moet doen.

En kunnen we er morgenochtend niet over praten?

Salvo... Kijk me even recht in de ogen?

En... - Waar ga je heen?

Waarom? - Waarom?

De wijn .. Je bent elegant gekleed, je hebt haast om te gaan...

Waar ga je heen?

Naar het avondeten bij Adelina's. Mag ik gaan?

Ik ben het.

Ik ben hier in de studeerkamer

Heb je gegeten? Ik heb heerlijk aardappelbrood meegebracht.

Nee, dank je, ik heb geen honger.

Pak de stoel, kom hier, ik zal je iets laten zien.

Je bent laat?

Ja! Ik kwam Mimì tegen en hij hield mij op, vergeet het.

Lees dit! - Hier?

Giuseppe Fusaro, gemeentelijke bode, in het bijzonder neurotisch.

Op de juiste manier opgefokt, heeft hij onverwachte en ongecontroleerde reacties.

Misschien te gevaarlijk om mee om te gaan.

En hier is een afkorting: GF. Wat denk je dat dit betekent?

GF zullen de initialen zijn van Giuseppe Fusano.

Maar nee!

Hier staat de voor- en achternaam en dat zou niet logisch zijn, toch?

Wacht even!

Natuurlijk.

Wat?

De afkortingen zijn de initialen van de komedies die...

Catalanotti had opgevoerd of waaraan hij werkte, zie je?

GF is voor Giorni felici, SP is voor Svolta pericolosa ..

Dus?

Dus moeten we de mappen vinden van de audities die Catalanotti

had gedaan voor het stuk dat hij aan het voorbereiden was.

"Giorni felici - Ik weet het" is van Beckett. Svolta pericolosa, niet.

Ik zal je vertellen... Maar zullen we een glas wijn drinken?

Ja. - Ik zal de fles pakken.

De waarheid is te zwaar voor iedereen.

Ze besluiten dat ze er nooit met iemand over zullen praten.

Olwen, die de trekker overhaalde,

ze lijkt de enige die van alles afkomt.

Robert daarentegen is wanhopig.

Omdat hij beseft dat de realiteit waarin hij tot dan heeft geleefd

gewoon een wereld is van illusies.

De waarheid is totaal anders...

Donker.

Wat voor leed... En nu?

Nu moeten we ons concentreren op de audities voor "Svolta Pericolosa".

Bovenal moeten we kijken naar die acteurs, of veronderstelde acteurs

die zijn onderzocht op dubbelzinnige rollen of die een misdrijf hebben gepleegd.

Type?

Naar mijn mening kunnen we ons beperken tot drie rollen:

Martin, die zelfmoord pleegde, maar ervan werd

beschuldigd zich een groot bedrag te hebben toegeëigend.

Olwen die de echte moordenaar is, ook al heeft ze gedood om

zichzelf te beschermen tegen een poging tot verkrachting.

En uiteraard Gordon, getrouwd met Betty maar ook verliefd op Martin.

Het voelt alsof we in een Agatha Christie-verhaal zitten!

Ja... Laten we aan het werk gaan.

Wat is er? - Pauze.

Dank je!

Hoe laat is het? - Ongeveer zes uur. Wil je suiker?

Nee, bedankt, ik drink het zonder. - Ik ook.

Ik had een heel vreemde droom. - Welke?

Er stond een dode man op een podium.

Catalanotti? - Nee, het was niet Catalanotti.

Hij was volledig gekleed zoals hij.

Hij droeg het pak, de das, de glimmende schoenen.

In het begin begreep ik het niet. Totdat ik besefte dat hij dood was.

En hoe ben je daar achter gekomen?

Dat is het vreemde, want ik was de enige die wist dat hij dood was.

Alle andere toeschouwers wisten het niet,

ze waren erg stil. In plaats daarvan, zelfs

ook al kon ik het gezicht niet zien,

realiseerde ik me, op een gegeven moment, dat zijn hemd vol bloed zat.

Je droomde over de dode van Mimì Augello!

Wie is de dode man van Mimì Augello? - Dat zal ik je zo vertellen.

Excuseer mij even? - Oké.

Livia? - Salvo!

Ik wachtte op je telefoontje, ik heb niets meer van je gehoord.

Wat is er aan de hand?

Salvo?

Dit is niet het juiste moment. - Hoezo niet het juiste moment?

Kijk, ik ben moe.

Als er iets mis is, moet je de moed hebben om het mij te vertellen.

Ik zeg toch dat dit niet het moment is , ik kan geen tijd verspillen.

Je kunt geen tijd verspillen? Je praat met mij en je bent je tijd aan het verspillen?

Maar nee, natuurlijk niet, het is het moment.

Zeg me wanneer kan ik je bellen?

Op dit moment kan ik je dat niet vertellen.

Oké, als jij niet meer praat, doe ik dat.

Ik ben het zat om altijd te moeten wachten op een telefoontje, een bezoek

elk voorstel. Ik ben het zat!

Ik wacht en wacht... Uiteindelijk wacht ik een leven lang.

Maar vindt je het normaal dat je al dagen geen contact hebt gezocht?

Je wilt niet weten waar ik ben, hoe ik ben, wat ik doe. Is dat normaal?

Er is maar één verklaring, dat je niet meer van me houdt.

Of niet genoeg om iets voor mij te voelen.

Ik ben het zat om jou altijd op de eerste plaats te moeten zetten.

Ik wil ook eens aan mezelf denken!

Leuk eh... Leuk om zo met elkaar te praten aan de telefoon

Er is geen andere manier.

Laten we er dan een eind aan maken.

Hallo? Salvo?

Ja.

Zeg je niets?

Kom binnen!

Catalanotti's blondine is hier.

Anita Pastore? Roep Fazio en kom binnen.

Fazio? Kom binnen mevrouw.

Ik begrijp niet waarom ik hier werd ontboden.

Hallo mevrouw, ik ben commissaris Montalbano.

Neemt u plaats.

We willen graag weten over uw bekendheid met Carmelo Catalanotti,

die, zoals u weet, werd vermoord.

Ik was het zeker niet.

Daar twijfel ik niet aan.

Maar ik zou toch graag de aard van uw relatie willen weten.

Kunnen we dan niet praten in de bar aan de overkant van de straat,

omdat tijd voor een ontbijt is?

Kijk mevrouw, u moet het zo zien, dit is een informeel interview.

Als u wilt kunnen we ook verder gaan op de officiële weg.

U zoekt een goede advocaat.

De procureur belt u en zal u twee uur verhoren.

Wat wilt u weten? Ofi k een relatie had met Carmelo?

Nee, helemaal niet.

Wat was het dan?

Een vreemde werkrelatie.

Werk?

We ontmoetten elkaar drie maanden geleden, een vriend van mij stelde ons voor,

En zodra Carmelo erachter kwam dat ik een chocoladebedrijf had, ...

begon hij vele vragen te stellen.

Ik dacht dat zijn interesse oprecht was.

En toen hij me uitnodigde voor een etentje, stemde ik in.

Hij had een voordeel, hij wist me op mijn gemak te stellen.

Hij liet me over mezelf te praten.

Dus onze ontmoetingen werden een gewoonte.

Dus was het een vriendschap?

Vriendschap?

Nee, ik zou het niet zo noemen, daar ik de enige was die sprak.

Ik en over mijn werk. Ik weet verder niets van Carmelo.

Hij was geïnteresseerd in alle zakelijke dynamiek,

in de relatie met mijn broers en in die met werknemers.

Waarom?

Hij wilde een roman schrijven die zich afspeelde in een familiebedrijf.

En uiteraard zou hij me de eerste versie laten lezen.

Waar ik eerlijk gezegd heel trots op ben.

Terecht. Kijk, je vertelde me over je familiebedrijf.

Wie heeft er naast u deel van het bedrijf?

Ik uiteraard en mijn broer Paolo.

Tot twee jaar geleden mijn broer Giovanni ook, maar hij stierf.

Vooruit dan maar. Hij heeft zelfmoord gepleegd.

Oh, dat spijt me. Wilt u me erover vertellen?

Pardon, maar wat heeft dit te maken met de dood van Catalanotti?

Dat beslis ik.

Het is een triest en complex verhaal.

Er was een tekort in het bedrijf en mijn broer Paolo was

er meteen van overtuigd dat het de schuld van Giovanni was.

Ik niet zo.

Giovanni was beledigd, vernederd en werd depressief.

Maar hij verdedigde zichzelf niet.

En voor mij was zijn zelfmoord een bewijs van zijn verantwoordelijkheid.

Luister, dus Catalanotti stelde je vragen over deze zelfmoord?

Mamma mia, hij me ermee achtervolgen.

Er kwam maar geen eind aan, hij wilde ook een foto van Giovanni.

Uiteindelijk vertelde hij me dat zijn broer ook zelfmoord had gepleegd.

Giovanni was te zwak.

Hij wist niet hoe hij op tegenslagen in het leven moest reageren.

Hoe gaat het nu verder? Moeten we nog langer praten?

Want ik heb ook dingen te doen.

Mevrouw, u kunt gaan als u wilt. We zijn klaar.

Ik kan gaan? - Zeker. Fazio, begeleid de dame.

Tot ziens. - Tot ziens.

Waarom heb je haar laten gaan?

Omdat ik de echte reden voor Catalanotti's interesse weet.

Kan je het ons ook laten weten.

Een gezin ontmoeten dat min of meer dezelfde problemen...

heeft gehad als het gezin in zijn volgende toneelstuk.

Er waren ook twee broers en een van hen pleegde zelfmoord.

Hij ging altijd uit van echte feiten.

Deze Catalanotti was rare, hè!

Dus je begreep dat hij een roman aan het schrijven was?

Meer dan ooit! Maar ook het verhaal van de suïcidale broer.

Maar wanneer heeft hij ooit een suïcidale broer gehad?

Hij was een manipulator.

Hij draaide de mensen binnenste buiten als sokken,

dat realiseerde ik me door de notities in zijn mappen te lezen.

Trouwens, hoever ben je met lezen?

Eh, Mimi... Het is een lange en ingewikkelde zaak.

Hier is het! Dit is de kamer en dit is het bed.

Wacht met het aandoen van het licht!

Controleer eerst of de luiken dicht zijn, anders zien ze ons.

Je hebt gelijk.

Je maakt me nerveus als je daar staat. Waarom onderzoek je de andere kamers niet?

Zeker. - Ga.

Ik heb het huis doorzocht, maar vond niets interessants,

behalve een verzameling schilderijen.

Aan de andere kant vond ik een vlek wat bloed zou kunnen zijn.

Waar? - Daar!

Ik heb een stuk laken eruit gesneden.

Dat heb je goed gedaan... - En hoe zit het met jou?

Ik weet het niet.

Er klopt iets niet.

Dat is?

Ik weet het niet, dit bed is te schoon.

Schoon in welke zin?

In de zin van, dat ik behalve dit ding niets anders heb gevonden

het is heel vreemd, want meestal vind je altijd wel iets.

Ik weet het niet: huid informatie.

haar, haren, wat dan ook.

Een mens, dood of levend, laat altijd een spoor achter.

En dus?

En dus weet ik het niet. Dus ter plekke kan ik het je niet vertellen.

Ik zal dat in het lab laten analyseren en kijken wat ze zeggen.

Geef het aan mij.

Klaar.

Mijn God wat voor geur is dat?

Suiker en kaneel.

Het ruikt geweldig. - Dat zou ik wel zeggen.

We gaan het zo doen.

Ah, rechtstreeks uit de pan? - Correct.

Daar gaan we? - Proef?

- Vooruit, proef!

Lekker?

Het is geweldig,

Wie heeft dit gemaakt? - Adelina.

En wie is Adelina?

Adelina is mijn huishoudster.

Dank je.

De wind is gaan liggen. - Ja.

Je zult je wel hebben gerealiseerd dat ik erg van streek

was door het telefoontje dat ik vannochtend ontving

na de nacht die we in Catalanotti's huis hebben doorgebracht?

Ja... Maar maak je geen zorgen. Je bent me geen uitleg verschuldigd.

Maar ik wil erover praten, want het is iets dat me zorgen baart.

Betreft het mij? - Ja.

Het telefoontje was van mijn partner, Livia.

Ik denk dat ik zei dat ik niet alleen was.

Natuurlijk waarom niet.

Livia en ik zijn al een hele tijd samen, ze woont in Ligurië.

Het is de beste manier om een ​​relatie te laten duren.

Wat?

Samen zijn zonder samen te zijn. Nee, maar ga alsjeblieft verder.

Daarom ben ik zo benieuwd wat voor directe invloed het op mij heeft?

Ja...

Livia is een heel belangrijk persoon voor mij.

Ze is een vrouw, een partner, een vriend.

We zijn al samen, ik weet niet eens meer hoe lang.

Maar ik realiseerde me dat onze relatie al een tijdje veranderd is.

De afstand bijvoorbeeld, die voorheen een motor was

om dingen samen te doen, het verlangen voedde.

Nu is het gewoon afstand.

Ik realiseerde me dat we niets meer deden om

samen te zijn, om onze relatie uit te diepen.

Wat heeft dat met mij te maken?

Je hebt er iets mee te maken, want ik realiseerde me dit bij jou.

Ik, ik weet het niet, ik wil bij jou zijn. - Salvo, ik ga.

Ja, daar heb ik ook over nagedacht.

Ik zal om overplaatsing vragen, alles doen omdat ik je niet wil verliezen.

Ik wil dat we samen gaan wonen.

Mag ik je wat vragen?

Zeker.

Maar, heb jij jezelf afgevraagd wat ik wil?

Heb je je afgevraagd of ik ook bij jou wil intrekken?

Wat als wat jij voelt waar is?

Wat als ik jou ook naast me wil hebben, in mijn toekomst?

Omdat je moet bedenken dat een jonge vrouw, min of meer aangenaam.

en een carriëre heeft die goed gaat, ...

niet wacht om bij een man te zijn. Daarom?

Komt het niet bij je op dat ik alleen ben, dat is omdat ik het wil?

En niet omdat ik lesbisch ben, wantrouwig ben

of omdat ik teleurgesteld ben in mannen, maar alleen omdat het goed gaat.

Ik voel me prima zonder man, ik voel me prima zonder kinderen.

Ik voel mezelf prima!

Het spijt me.

Tot ziens. - Tot Ziens.

Hallo. - Ben je al wakker?

Ja! Waarom ben je al wakker? - Het spijt me, misschien is het te vroeg.

Ik heb gewoon de hele nacht gewerkt. - Waarom?

Nadat je me terug had gereden, had ik geen slaap...

en ben naar het lab gegaan.

Dus: Heb ik de monsters geanalyseerd uit Via Biancamano.

En? - Er zijn geen organische sporen.

Hoezo zijn ze er niet? En het bloedvlekje?

Het is nep!

Een mengsel die wordt gebruikt voor speciale effecten bij een filmopname.

Speciale effecten bij een filmopname? - Ja precies.

Hoe zit het met andere monsters?

Niets bijzonders: mengsels van esters, alcoholen, verzadigde zuren.

Kortom, was. - Was?

Ja. Was, Salvo. Gewone was.

Sorry, wat betekent dat? - Dat weet ik niet.

Heeft iemand geen kaarsen bij de dode man gezet?

Ik zou nee zeggen, het waren kleine wasvlokken in verschillende kleuren.

Ik ben op, ik ga slapen. - Ja, goede rust. Dank je.

Dag Salvo.

Kom binnen!

Excuseer? - Kom binnen, kom binnen, ga zitten.

Dus: dit zijn de mappen van Catalanotti.

Ze zijn het resultaat van een zorgvuldige en langdurige selectie die we hebben gemaakt.

Wie? - Wat?

Nee, je zei:

"Ze zijn het resultaat van een zorgvuldige en langdurige selectie die we hebben gemaakt".

Wat! - Wie?

Ik heb het gedaan, Mimì, ik! Ik, Mimi!

Dus: hier zijn de profielen van de acteurs met

psychische afwijkingen of een natuurlijke neiging

tegen elke vorm van overtreding.

Dat wil zeggen, de geschikten om in opstand te komen tegen de eisen van Catalanotti.

Precies! Behalve dat Catalanotti geen voor-

en achternaam, adres of telefoonnummer vermeld.

Er is maar één foto. Dus je moet ze identificeren.

Het wordt geen gemakkelijke klus, maar begin nu.

Oké.

Hallo?

Hallo, commissaris, ik ben dr. Barresi.

Dokter Barresi, goedemorgen! Vertel eens, heeft u iets ontdekt?

Ja en luister goed naar me, want de kwestie is heel bijzonder.

Catalanotti's dood leek te zijn veroorzaakt door de steekpartij.

Maar als je naar de wond bij het hart kijkt, zie je nog een zeer ernstige verwonding

van zeer weinig precedent .

Dat wil zeggen: werd hij twee keer neergestoken?

Nee, de andere is geen steek, maar een verwonding veroorzaakt door een hartaanval.

Een hartaanval? - Ja.

Ik bedoel, vertel je me dat hij op het moment van de steekpartij al dood was?

Precies! De man was kort daarvoor overleden.

Ik stuur je het rapport zo snel mogelijk toe.

Oké, dank u. Tot ziens! - Tot ziens!

Catalanotti stierf aan een hartaanval.

Mag ik ​​? - Binnen.

Goedemorgen. Ik ben commissaris Montalbano.

Pardon, commissaris, ik herkende u niet.

Michele Tedesco, eigenaar van Casamica.

Leuk om je te ontmoeten. - Maar ga alsjeblieft zitten.

Waar kan ik u mee helpen?

Ik kom voor wat informatie over het appartement

van Mr. Aurisicchio in Via Biancamano

Maar ik heb de sleutels aan één van uw mensen gegeven.

Ja, ik heb de sleutels hier.

Ik kwam met u praten over de dubbele klacht.

Dubbele? - Ja!

In welke zin, sorry?

Aldus: De eerste is van mevrouw Genoveffa Recchia,

die boven het appartement van de heer Aurisicchio woont en die

heeft gehoord, ondanks dat zij wist dat het appartement leeg is,

vreemde geluiden, waaronder 's nachts gedempte kreten van vrouwen.

Wanneer was dat? Ik weet van niets. Ik ben net terug uit Montelusa

Dat maken we later wel duidelijk. Ik vertel je over de tweede ernstigste klacht.

Maar bent u ooit in dat appartement geweest?

Natuurlijk. - Heeft u de schilderijen gezien?

Natuurlijk een zeer belangrijke collectie.

Zozeer zelfs dat hij eiste dat ik aanwezig zou zijn tijdens de bezoeken.

Ik fotografeerde de schilderijen en stuurde de

foto's naar de eigenaar, die het meteen opviel dat

enkele van de meest waardevolle doeken ontbraken.

U begrijpt dat u zich in een zeer delicate situatie bevindt?

Weet u zeker dat...

Ik bedoel, weet u het zeker dat de deur niet geforceerd is?

Nee, geen teken van inbraak.

Goedemorgen. - Goed...

Goedemorgen, commissaris.

Goedemorgen mevrouw.

Dus ik zei...

Iemand heeft waarschijnlijk de sleutels meegenomen...

om de schilderijen van meneer Aurisicchio te stelen.

Dat zou...

Maar neem me niet kwalijk, wie heeft deze sleutels voor u bewaard?

- Eh, ik. - Waar is het?

In deze la... op slot.

Dus kijk, doe het volgende, stop ze erin en sluit 'm af.

Gedaan. Nu zou er iets wat aanwezig voor nodig zijn, een...

Mevrouw, neem me niet kwalijk, heeft u een haarspeld?

Zeker. - Kunt u alstublieft komen?

Wat moet ik doen?

Steek de haarspeld daar, in het slot, en probeer hem te openen.

Maar ik weet niet of ik het kan.

Het is heel eenvoudig: je brengt 'm in en vervolgens draai je met met de klok mee.

Hier zijn ze.

Dit geeft me enorm veel troost, want het betekent...

dat iedereen de sleutels had kunnen pakken.

Natuurlijk. Hoeveel medewerkers heeft u hier in uw bureau?

Eén. Mevrouw Del Castello.

Ja, maar ik ben het niet geweest.

Natuurlijk. - Zeker.

Kijk, ik moet nu gaan, het is laat, we spreken elkaar snel.

Oké? Heel erg bedankt! - Oké, commissaris, tot uw beschikking.

Tot ziens.

Even een moment geduld, we brengen de heilige ter reparatie.

Kom op, we moeten opschieten, kom op! - Wat bent u aan het doen?

We brengen San Francesco Di Paula ter reparatie.

- Repareren? Maar waarom? - Ja, want een brandende

fakkel smolt praktisch zijn voeten.

"Smolt zijn voeten"? - Ja, commissaris, het is van was.

Van was!

Ik begrijp het... En waar breng je hem heen?

In Fela, waar een wassenbeeldenfabriek is.

Oké... - Over twee minuten we zijn we klaar.

Alsjeblieft, alsjeblieft, ga verder.

Goedenavond. - U ook.

Kom op, kom op, laten we opschieten...

Het is gemaakt van was.

Binnen.

Mag ik?

Mimi, kom op, kom op.

Wil je iets weten?

Naar mijn mening negeren alle vrouwen je.

Wat bedoelt je?

Ik heb het over je dode man.

Sinds je die hebt aangeraakt, kon je van één ding zeker zijn.

Over wat? - Dat het geen echte dode was.

En wat voor de was hij dan? - Een dode man van was.

Was? - Ja.

Wat zeg je verdomme?

Ik kom net terug van de wassenwinkel "Palumbo" in Fela.

Zij waren het die je dode man hebben gemaakt.

Levensgroot, volledig gekleed en in het hart geschoten.

En waarvoor dan dat theater gedoe?

In feite om theater te maken. Catalanotti gebruikte het voor zijn audities.

Je dode man speelde Martin.

Hallo? - Dokter, dokter!

Er is een Duitser zijn die ik niet versta.

Ik weet gewoon dat hij dringend met u moet praten.

Wie spreekt er Duits?

Nee, geen Duits, hij spreekt Italiaans. - verbind door aan mij.

Hallo? Ik ben Michele Tedesco, van het makelaarskantoor

Meneer Tedesco, vertel eens.

Na uw bezoek heb ik Maria, mijn assistente,...

onder druk gezet en zij bekende! Dus ik heb haar ter plekke ontslagen.

En heeft zij u verteld wat zij in dat appartement deed?

Ze heeft een minnaar meegenomen.

Maar ze bleef maar herhalen dat ze geen dief is

en dat dat niets met de schilderijen te maken heeft!

Ik begrijp het. Luister, maar ik zou graag met deze Maria willen praten.

Hoe kan ik dat doen? Maria is een actrice, zoals wordt aangenomen.

Vanavond is debuteert zij in een show ...

in het "Satyricon" theater in Montelusa.

Oké, hartelijk bedankt. Ik hou u op de hoogte, hé.

Ik moet je iets vertellen ook tegen Fazio, kom met mij mee!

Oké.

Fazio!

Dus, jongens, luister naar me!

Dit is het adres van Maria.

Ik wil het appartement van dit meisje gaan doorzoeken.

De procureur zal geen toestemming geven, we hebben geen bewijs, Salvo.

Ik ga! - Zonder bevel?

Zonder bevel! - Commissaris, maar hoe ga je dat doen?

Ik weet dat ze vanavond een show heeft in Montelusa.

Jij gaat in de late namiddag naar het huis onder de hare en blijft daar.

Als je haar ziet weggaan, bel je me.

En ik?

Je blijft hier op het politiebureau tot we je bellen...

dat we het appartement uit zijn.

Dus bent onze rugdekking. -Oké?

Ik moet nu gaan rusten omdat ik moe ben.

Tot later.

Wat zei hij? - Dat hij moe is.

Moe?

Maar heb je in al die jaren ooit gehoord dat hij moe was?

Ik nooit.

Hallo, Salvo.

Ik zou jou bellen.

Om me wat te vertellen?

Om afscheid te nemen... Ik vertrek morgen.

Ik ben met spoed overgeplaatst...

Salvo? - Kunnen we afspreken?

Daarom belde ik je.

Over een uur wordt ik gehaald om me naar Syracuse te brengen.

Mijn voormalige baas gaf een afscheidsfeest en...

Ik kan morgen naar Syracuse komen.

Het is belangrijk voor.

Zoals je wilt. Maar ik neem de trein van twaalf uur.

Dus laten we om half elf afspreken op het station. Akkoord?

Akkoord...

Fazio! - Dokter, Maria Del Castello is nu weg.

Ik denk dat we tijd genoeg hebben. - Nou, ik kom eraan.

Heilige Madonna! Commissaris, er ligt hier een dode man.

Een dode? - Ja!

De cirkel is rond!

Goedenavond.

Goedenavond. - Mag ik een kaartje?

Vanavond speelt de show niet , er is geen publiek.

Wat? Wat ben ik?

Excuseer me even.

Vanavond zou ik Cocteau's "La voce umana" uitvoeren.

Maar gezien de aanwezigheid hier van een heel bijzondere toeschouwer,

Zal ik hem hem improviseren... Alleen voor hem.

Voor een lange tijd...

probeerde ik een gerespecteerd en respectabel meisje te zijn.

Zoals mijn familie mij heeft geleerd.

En alleen hier, op de planken van het podium...

Voelde ik dat ik echt mezelf was.

En in het theater ontmoette ik Carmelo. Die me uitlegde dat ik vrij kon zijn...

zelfs buiten het podium.

Maar bovenal was het dankzij hem... dat ik een vrouw werd.

Hij heeft me een keer meegenomen

Maar dit was genoeg om me volledig aan hem onderworpen te maken.

En toen, eindelijk, kwam "Svolta Pericolosa".

Toen vertelde hij me dat ik kon proberen Olwen te zijn.

Toen dacht hij er beter over na.

Je moet een man opwinden en hem dan doden?

Het lukt je niet. Ik vind wel iemand anders

Ik smeekte hem, smeekte hem om het me tenminste te proberen.

Dus moedigde hij me aan om hem te laten zien dat ik overal op voorbereid was.

Hij vroeg me om het op een geheime plek te proberen en ik...

de sleutels van het appartement, in het bureau, heb gestolen en aan hem gegeven.

Hij maakte een afspraak voor de volgende avond.

Toen ik aankwam, stond de deur op een kier...

en het huis was helemaal donker.

Dus ik belde hem, maar hij nam niet op.

Toen ging ik langzaam naar binnen.

En toen ik eenmaal in de kamer was, zag ik een lijk op het bed liggen en ik schreeuwde.

Toen deed hij het licht aan en zei tegen mij: Zie je het??

Maar zie je nu dat je er nog niet klaar voor bent?

Verspil geen tijd met naar huis gaan!

Ik, ik volgde hem. Ik volgde hem naar zijn huis,

als een verlaten hond.

Daar aangekomen wierp ik me aan zijn voeten.

Om hem te smeken!

Toen keek hij me spottend aan en zei:

Oké, Maria. Ik zal je nog een laatste geschenk geven.

Toen... Hij haalde wat pillen uit zijn zak en slikte ze door.

Kom, Maria, kom. Ga hier naast me op het bed liggen.

Leg je hand op mijn broek en als je voelt dat ik er klaar voor ben...

doe, doe dan wat je moet doen.

Ik... gehoorzaamde.

Op een gegeven moment keek ik hem aan en hij had een gekke glimlach.

Dus zonder na te denken nam ik het mes en stak het in zijn hart.

Maar hij bewoog niet, integendeel. Sterker nog, hij bleef glimlachen.

Ik liet hem daar achter en vertrok.

Ik ging terug naar Via Biancamano, demonteerde het beeld en nam het mee.

Gelooft u mij, commissaris, als ik u vertel dat...

ik nog steeds geen moment van spijt heb gehad?

Maria.

Kunt u me nog vijf minuten geven voordat u me arresteert?

Ik ben niet van plan je te arresteren.

Waarom?

Wat ik u vertelde is de waarheid!

Ik heb hem vermoord, ik ben een moordenaar!

De autopsie onthulde dat hij al dood was aan een hartaanval toen jij hem neerstak.

Je hebt niemand vermoord!

Ik verwacht je morgenochtend op het politiebureau.

Dokter, vertel het me. - Fazio!

Het meisje heeft bekend.

Ik vertelde haar echter dat Catalanotti al dood was.

Ik bel haar morgenochtend voor tien uur.

Verbaliseer en breng het naar de procureur,

Die dr. Barresi's rapport al heeft ontvangen.

Zij zal met weinig wegkomen.

Maar ben je er morgen zelf niet?

Nee, ik heb een afspraak. Ik zal de hele dag niet in Vigata zijn. Goede nacht.

Goede nacht.

Hoi.

Ik ben blij dat je bent gekomen.

Hoe verloopt het onderzoek naar Catalanotti?

Opgelost!

Je had gelijk, het was een mogelijke Olwen van het gezelschap.

Maar ze heeft hem niet vermoord.

Wie dan?

Dat is een lang verhaal. Weet je zeker dat je dit nu wilt weten?

Nee.

Salvo?

En nu? - En nu zijn we samen.

Vertaling door Anonimo. Gewoon voor de lol.

TVpiraat.nl: Iedereen TV voor weinig zie ons plug and play aanbod v.a. 125€