Original subtitles

Onze wereld is altijd in beweging...

verandert...

ontwikkelt.

We hebben onze dagelijkse routines.

Werk, huis, familie.

Maar wie zijn we?

Wie ben ik?

Je denkt dat je je prachtige vrouw kent...

je schattige kinderen...

en voor wie je werkt.

Maar stel dat dat niet zo is?

En de waarheid...

als je die zou kennen...

alles zou veranderen.

Weer een nachtmerrie?

Sorry.

Alsjeblieft, zoek hulp.

Ik maak me zorgen om je, en de meiden ook.

Ik los het wel op.

Wil je een engere nachtmerrie horen?

Een echtgenoot...

weigert hulp te zoeken...

en zijn vrouw wordt gek van slaapgebrek...

en duwt hem uit het raam.

Einde.

Aapje ziet, aapje doet.

H�, wat ben je aan het doen?

Ik speel met aapje. Jij mag mijn assistent zijn.

Assistent? Dat zou ik graag willen, maar ik moet naar mijn werk.

Weet je wat?

We hebben allemaal hard gewerkt, toch?

Vooral Herman.

Vooral Herman, dat dacht ik nou ook.

Zal ik eerder thuiskomen, dat we naar de pier gaan?

Moet Hanna mee?

Hanna moet mee. - Ja, je grote zus moet mee.

Ze moet gewoon gezellig meedoen.

En anders... Anders doen we dit.

Nee.

Stop.

Waar is ze trouwens?

Een keer raden.

Dag, papa. - Dag, Luce.

Samantha blijft vragen...

wanneer we dat feest geven voor mijn promotie.

Laten we dat morgen doen.

Ik weet amper nog hoe onze vrienden eruitzien.

Ik hou van je. - Ook van jou.

De pier.

Goedemorgen. Hal?

Ja, alsjeblieft.

Lekker weer buiten.

Niet praten als de lift beweegt, alsjeblieft.

Dat is ook zo.

Kijk nou, perfecte timing.

Pete. - Hoi.

Miss Lift Persoon.

Hoe is je w-e-r-k?

Gewoon een radertje in de onderneming.

Ik zou klagen, maar wie luistert er?

Bedankt, Miss.

Mr Wright?

Mag ik straks langskomen?

Natuurlijk. We hebben een nieuwe geluidsinstallatie.

Dansfeest. - Geweldig.

We hebben een familieavond gepland.

Prima. Ander keertje.

Veel plezier.

Wat doe je? - Wacht. Nee. Wacht.

Ik weet dat ik niet mezelf was de afgelopen weken.

Weken?

Goede belediging.

Dank je.

Kunnen we wat tijd samen doorbrengen? Ik wil het echt goedmaken met jullie.

Wat gaan we dan doen?

Geen idee.

Ga maar naar boven, dan zie je het wel.

Verdomme.

Reset.

Lang geleden dat je iets liet crashen.

De stroomverdeling blies beide systemen op.

Slaap je goed? - Ja. Nou ja, beter.

Grappig, ik...

sprak iemand die me vertelde over een kliniek voor mensen...

met slapeloosheid en stress. Ik kan je het nummer geven.

Ik probeer... - Nee, nee. Gewoon een foutje.

Ik repareer het.

Natuurlijk. Ik snap het.

Ik hoor wel als je iets nodig hebt.

David?

Kan ik eerder weg vandaag?

Bel je dat nummer?

Goed dan.

Het doel is de afvoer te updaten bij Prescott, Calder en Willow.

Als we ons concentreren op de tunnels onder deze straten...

kunnen we de totale afvoer aan de westzijde van de stad tot 30% verminderen.

Bedankt allemaal. Dat was het voor vandaag.

Ze hadden dit jaren geleden moeten doen.

Dat was geweldig, Al.

Dank je. - Ach, ik was zo slim je promotie te geven.

Wil je overwerken vanavond?

Bespreken hoe we dit gaan regelen?

Ik wilde juist vragen of ik eerder weg kan vandaag.

Ja. - Dank je.

WHOLE LIFE GEZONDHEIDSCENTRUM

Als we ze de kans geven, kunnen ze nuttig zijn voor de planeet.

Of we het willen of niet, ze blijven.

Dus moeten we overwegen dat ze dezelfde rechten als wij krijgen.

Dezelfde rechten? Ze hebben geen rechten.

Ooit komen ze in opstand.

Ze zullen ons overmeesteren en onderwerpen.

Ze zullen de mensheid verslaan.

Ik wil geen paniekzaaier zijn, maar het gebeurt.

We zien het gebeuren, en we moeten iets doen.

Alice.

Ziet u dat licht?

Dat licht?

ANTIQUARIAAT

Hij moest vast overwerken.

Je hoeft hem niet te verontschuldigen.

Je mag boos op hem zijn, schat.

Hij had moeten bellen.

Hij houdt van je, dat weet je.

Ja, ik weet het.

Welterusten.

Het spijt me.

Je had tijd om te gaan winkelen.

Voor de meisjes. - Ja, natuurlijk.

Geef me wat ruimte.

Waarvan precies? Mij? De meiden? - Dat zeg ik niet.

Het is absoluut wat je doet.

Ik had een nachtmerrie...

vandaag, op het werk.

Ik viel weg, daarom ben ik laat.

Peter, ik...

Ik maak me zorgen.

Ik weet het.

Ik, en je dochters, zij maken zich ook zorgen.

Ik snap niet...

waarom je geen hulp zoekt.

Ze denken vast dat ik spoken zie. - Omdat dat zo is.

Mama?

Waarom schreeuwen jullie?

Het is goed, schat. Kom maar. Alles is goed.

Mama, wakker worden.

Mama, alsjeblieft, wakker worden.

Alsjeblieft.

Mama, wakker worden.

Mama, alsjeblieft, wakker worden.

Meiden. - Nee.

Stop. - Meiden.

H�, meiden. Stop even, alsjeblieft.

Hebben jullie mijn koffertje gezien? - Nee.

WHOLE LIFE GEZONDHEIDSCENTRUM

Goedemorgen. Kunnen we het over gisteravond hebben?

Het spijt me.

Wat is er met Herman?

Hij praat niet meer.

Misschien is hij boos op jou.

Nou...

Dat zou ik snappen.

Luce, mag ik Herman even spreken?

Herman, ik snap jouw frustratie...

en...

een excuus lost niet alles op...

maar het spijt me dat ik er niet was.

Als je wil, kan ik even kijken of ik het kan oplossen.

Wanneer gaat hij weer praten?

Ik denk dat we een van de draden moeten omleggen.

Herman, wat vind jij?

Aapje ziet, aapje doet.

Dank je, papa.

Aapje ziet, aapje doet.

Ik heb die dokter gebeld.

Ik kan er na het werk terecht.

Echt?

Ja. Zeker.

Hier bij Whole Life is uw mentale gezondheid onze prioriteit.

Haal het beste uit uzelf...

met onze discrete en deskundige dienst, helemaal gratis...

in het belang van een gelukkige en gezonde maatschappij.

Wat zie je?

Sorry, wat?

Je hebt slaapproblemen, toch?

Er komt iets aan.

Hoe bedoel je?

De lichten.

Ja, in de hemel.

Iedereen rent...

sterft.

Zie jij iemand waar je om geeft?

We zijn niet alleen.

Maar zij willen niet dat wij weten wat er komt.

Ze willen ons controleren, willen niet dat we vragen stellen.

Daarom wissen ze onze gedachten, want als we wisten wat er komt...

chaos. - Chris.

Kom je verder?

Wij zijn niet gek.

Ik wil gewoon...

dat dit stopt.

Evacuatie planeet gestart.

Ze komen terug.

Ik zie je bij de fabriek.

Hoe ging het?

Ik ging.

En wat zeiden ze?

Nou...

ze kon niets zeggen.

Ik ging weg voor mijn afspraak.

Luister. Wat als ik voorbestemd ben om dingen te zien?

Of deze dromen te hebben?

Wat als er iets slechts aankomt...

en dit een teken is? - Stop.

Onze vrienden komen zo. Alsjeblieft, doe je best.

Sorry.

Het spijt me.

Het tunnelsysteem is zo oud, dat niemand het wilde doen.

Deze promotie is geweldig, Al. Je mag blij zijn.

Dat ben ik. - Mooi.

Maak je niet druk om hem. Dit is jouw avond.

Ik weet het.

Mam? - Ja?

Papa zegt dat ik moet vragen of ik Hanna en Lucy mee mag nemen naar ons.

Waarom? - Muziek draaien.

Nee, schat. Het is onbeleefd om weg te gaan.

Slaap lekker.

De laatste gasten gaan weg, mocht je gedag willen zeggen.

Of hallo.

Heeft mijn vrouw je gestuurd?

Nee. Erger. Mijn vrouw.

Weet je, ik kijk graag omhoog af en toe.

Zet alles in perspectief, vind je ook niet?

Wat wil je echt vragen?

Het zijn mijn zaken niet. Ik denk dat je de verkeerde kant op kijkt.

Je zit hier, gefocust op iets daarboven, maar je moet kijken naar wat hier is.

Dat doe ik.

Wat is dat in godsnaam?

Kan jij dat zien?

Maak je een grapje? Natuurlijk zie ik dat.

Wat is dat?

Gaat het?

Wat was dat in godsnaam?

Iedereen naar binnen. Nu.

De meisjes. Hanna.

Megan.

Hanna.

Megan.

Megan. - Hanna.

Waar is je zus?

Ik wil mama. - Ik weet het. Alice.

Lucy. - Mama.

Kom hier, schat. - Waar is je zus?

Ze moeten bij ons zijn.

Blijf bij Lucy. Ik zoek Hanna.

Het is goed. Het komt goed.

Dit is een nooduitzending.

Ga voor uw eigen veiligheid naar het dichtstbijzijnde regeringsgebouw.

Dit is een nooduitzending.

Ga voor uw eigen veiligheid naar het dichtstbijzijnde regeringsgebouw.

Ga liggen.

Ze zijn hier niet.

Ik weet waar ze zijn.

O, nee. - Ze zijn ook al in het gebouw.

Megan, ben je hier?

Hanna, ben je daar?

Kom, we moeten naar beneden.

Kom op.

Snel.

Papa.

Wat gebeurt er?

Kom, schat. Ik heb je. - Papa.

Schiet op, we moeten hier weg. - Kom op.

Papa heeft je, schatje.

Kom op. Zo is het goed.

We gaan.

Waar zijn mama en Lucy? - Veilig. Ze zijn veilig.

Het is veilig. Geef ze aan.

Stop.

Ik ga kijken.

Het is goed.

We gaan. - Iets gezien?

We gaan. Kom op.

Hanna. Alles goed?

Mijn God. Alles goed?

Lucy. O God. - We gaan.

Kom op, snel.

Onder de tafel.

Ray is Sam halen. Ze komen hierheen.

Het is goed. - Kan ik je even spreken?

Er is iets in het gebouw. - In jouw nachtmerries...

zag je dit?

Ja. - Wat moeten we doen?

Wat gebeurt er in de droom? Wat moeten we nu doen?

De droom is niet op volgorde.

En ik zag David.

Ik denk dat we naar de fabriek moeten. - Goed.

Ray en Sam hadden er al moeten zijn.

We moeten de deur barricaderen.

Waarmee? - Peter, kom op.

Kom, meiden. Kom op.

Ik moet papa helpen, goed? Hanna, jij moet op je zusje passen.

Ok�? - Ga niet weg.

Rustig maar.

Ik ben zo terug.

Blijf hier, ok�? Doe de deur niet open.

Ik hou zo veel van jullie.

Wat doe je?

Herman. - Lucy. Kom terug.

Ga.

Waar is je zusje?

Ze ging Herman zoeken.

Aapje ziet, aapje doet.

Ik ben niet bang voor jouw schaduw.

Jij kan mij geen pijn doen.

Lucy.

Kom hier.

Mama.

Pas op. Meisjes.

Kom hier. Kom maar hier.

Kom we gaan, voor er meer komen.

Ok�, kom.

Kom op.

Hou je ogen dicht.

Ogen dicht.

Zijn er meer?

Ze lopen door het gebouw.

Ze zijn overal. Overal.

Wacht hier.

Papa, niet weggaan.

Nee. Blijf.

Je hebt ons de stuipen op het lijf gejaagd.

Waar zijn de meisjes?

Alice, het is veilig.

Kom maar.

Mijn God.

Lucy, Hanna.

Megan, waar was je?

Wat gebeurt er?

Wat gebeurt er?

Hier zijn we veilig.

Toch? - Blijf gewoon dicht bij me.

Wie zijn het?

Waarom doen ze dit?

Die mensen.

Wat gaan we doen?

Geen idee.

Bukken.

Mama.

Wat gebeurt er?

Alice, we kunnen hier niet blijven.

Kom op, Lucy. - We gaan hier weg.

Kom. Kalm blijven. - Waar gaan we heen?

Hou elkaars hand vast. - Waar gaan we heen?

Hiermee kunnen we naar beneden.

We moeten dit gebruiken. - Wat? Nee.

Alice. - Nee. Daar zet ik de meisjes niet op.

Ik ga daar niet in. - We moeten hier weg.

Als ik moet kiezen tussen het gebouw in...

of hierop... - Als we blijven, gaan we dood.

In het gebouw gaan we dood.

Vertrouw me, alsjeblieft. Vertrouw me.

Dit kost te veel tijd. Het komt goed. Kom op.

Nee.

Ik wil niet naar beneden. - Kom maar.

Ok�. - Nee.

Ga mee. - Neem haar mee.

Ik wil niet, mama.

Schatje.

Mama, ik ben bang.

Ik vind dit niet leuk, mama.

Wat gebeurt er?

Mama.

Ik heb je vast.

Hou vast. - Niemand beweegt.

Ik wil er af. - Niet bewegen.

We moeten naar binnen.

Lucy, niet naar beneden kijken. Toe maar, Lucy. Kom op.

Kom op. Ga.

Kom, Hanna. We moeten gaan. - Ze kunnen binnen zijn.

Snel.

Hou je vast. - Gaan.

Hier, een zaklamp. Maar je mag hem nog niet aandoen.

In de dromen...

vermoorden ze ons?

Vermoorden ze de meisjes?

Mama, wakker worden.

Mama, alsjeblieft, wakker worden.

Peter, vertel het me.

Kan je hier wat mee?

De technologie lijkt op de onze...

maar met biometrische trekker, alleen voor de eigenaar.

Kan je dat omzeilen? - Ik doe mijn best.

We kunnen hier in ieder geval niet lang blijven.

Nee, we moeten de stad uit.

Een schuilplaats vinden.

Wachten op hulp. - Wacht.

De fabriek waar ik werk, is hier vlakbij...

en is een overheidsgebouw.

Het is daar.

Zo'n tien straten verderop.

Is het veilig?

Hoe weten we wat nu veilig is?

Door wat er onder zit. Allemaal opslagruimte.

Het is een fort daar beneden.

We moeten er alleen zien te komen.

Ze schieten nog steeds op alles wat beweegt.

Helaas is het onze enige optie.

De tunnels.

De tunnels. Daar is de ingang...

Welke straat? Er is een ingang op...

Prescott.

Prescott. Dat is maar een paar straten.

We kunnen via de tunnels naar de fabriek. - Een paar straten moet lukken.

Papa.

Papa.

Lucy.

Kom op, we gaan. Ga.

Deze kant.

Blijf staan.

Het komt goed.

Papa.

We gaan. - Nee, niet daarheen.

De fabriek is even verderop. Daar zijn we veilig. We zorgen dat je veilig bent.

Ok�. Jullie allebei.

Ok�? - We gaan.

Ok�? Kom op. - We gaan.

Gaan we dood, net als Megans familie?

Geen zorgen, je bent veilig.

Stop, alsjeblieft.

Wie zijn dat? - Geen idee.

Ga. Ga. Bukken.

Blijf laag.

We gaan. - Kom op.

Kom, rennen. - Ga.

Rennen.

Hierheen. Kom.

Waar naartoe?

Naar rechts.

Aan de andere kant van de planten. - Ik ga eerst.

Blijf laag.

Ga, haast je.

Hier, naar boven. We moeten snel zijn.

Kom hier.

Ok�, wees voorzichtig.

Wacht daar.

Kom op. - Ga. Ga naar papa.

Lucy, kom hier.

Pak haar.

Kom op.

Ga.

Iedereen in orde?

Alles goed?

Mam?

Pap?

Doe iets.

Mama...

Rustig maar, schatje.

Pas op waar je loopt.

Daar gaan we.

Welke kant op? - We zitten onder het park.

Naar het noorden.

Kom, meisjes.

Wat gebeurt er hierna?

Heb je dit gezien? Niet op deze manier.

Beloof me dat je...

de meisjes beschermt.

Wat er ook gebeurt.

Alice... - Beloof het me gewoon.

Ik wil dit niet zonder jou doen, alsjeblieft.

Alsjeblieft, ik wil het niet.

Ik weet dat je het kan.

Kom op, je kan het.

Alsjeblieft.

Daar gaan we.

Daar gaan we, zo ken ik je.

Mijn Alice.

Ik moet even zitten. - Geen probleem.

Wrijf haar handen.

Komt het goed? - Ja, het komt goed.

Hou ze warm.

Je doet het prima.

Laat haar rusten.

Het komt goed.

Het komt goed. - Papa.

Laat mijn papa met rust.

Papa, ik ben bang.

Blijf daar.

Waarom ben je hier?

Wil je mijn familie pijn doen?

Is dat wat je wilt? Mijn familie pijn doen?

Wat...

Wie ben je?

Waarom doen jullie dit?

Mama?

Mama?

Ze wordt niet wakker.

Mam, word wakker. Mam.

Zeg iets. - Mam.

Mam, kom op, word wakker. - Papa, help.

Mama. - Help haar overeind.

Ga achter mij staan.

Ga achter mij staan. Lucy, achter mij.

Pak haar op.

Begrijp je me?

Pak haar op, nu.

Pak haar op, nu. En ik wil dat je langzaam beweegt.

Hallo?

Hallo?

Hallo?

Mischien een andere deur?

Mama heeft nu hulp nodig.

Hier. - Hier. Lopen.

Nee. Alsjeblieft. Nee.

Mijn vrouw is er slecht aan toe.

Peter?

David. - Hou hem vast.

Je hebt er ��n.

Alice is er slecht aan toe. Ze heeft hulp nodig.

Brancard. Nu.

Ja, meneer. Komt eraan.

Ze is links geraakt.

Andere verwondingen?

Niet dat ik... - Papa.

Ze komen.

Iedereen naar binnen, nu.

Hou haar stabiel. - Ga je gang...

Scan haar. - Het bloeden moet stoppen.

Wat is dat?

Stop. - Stop daarmee.

Wacht. Wat doe je?

Rustig maar. Het diagnosticeert. - Hij weet wat hij doet.

Stop. Ik zeg stop. Raak haar niet aan. Stop.

Je doet haar pijn. - Stop, zeg ik.

Iedereen, kalm. - Wat gebeurt hier?

We zijn allemaal vrienden.

Mama. Stop daarmee.

Waarom lijken jullie voorbereid?

Wat buiten gebeurt, komt al lang onze kant op.

Laten we ons nu richten op jouw vrouw...

en jou en je familie in veiligheid brengen.

Het treinstation hieronder leidt naar een basis met een voorraad wapens.

Waar is alle voorraad? - Vooruit gestuurd. We zullen veilig zijn.

Ze vinden ons nooit. Daar maken we ons plan af om terug te vechten.

Ik ben geen soldaat. - Je zult verbaasd zijn over wat je kan.

Ze zitten precies boven ons. Ze komen erdoor.

Bereid je voor en breng iedereen naar beneden.

Ja, meneer. - Loos hem.

Neem hem mee en dood hem. - Je vrouw.

De schade is te groot.

Ze maakt kans als ze de evacuatie haalt, maar haar lichaam stopt ermee.

We kunnen niets doen. - Er moet iets zijn.

Sorry, we hebben geen middelen. - Wacht.

Je mag mama niet opgeven. - Niemand geeft op.

Ik kan haar helpen.

Ik kan haar helpen, man.

Wat? - Ik kan haar in leven houden.

Jij kan haar in leven houden? Speel je spelletjes met me?

Jij, onze vijand? De arts kan haar niet helpen, en jij wel.

Ik hou haar in leven tot er hulp komt.

Waarom zou ik je geloven? - Hij liegt.

We moeten gaan. - Niet waar.

Ik moest alles over jullie leren. Er zijn manieren.

Er is geen tijd. We moeten evacueren.

Haal hem hier weg.

Ga. - Ik weet wat ik moet doen.

We gaan. - Laat me helpen.

Stop.

Meisjes.

Luister naar me. Luister, ok�?

Jullie gaan met David mee.

Ik blijf bij mama tot ze in orde is...

en dan vind ik jullie. Beloofd. Bij de trein.

Het evacuatietransport is beneden.

We wachten zo lang als het kan. - Ok�.

Meisjes, alsjeblieft.

Ik hou van jullie. - Nee.

Papa.

Nee.

Stop. - Papa.

Heb je tijd?

Opschieten.

Helemaal naar achter.

Geef me een mes, en breng die lampen.

Stop. Alsjeblieft.

Ok�.

Rustig. Rustig, alsjeblieft.

Rustig. - Wil je dat ik dit doe?

Ik probeer te helpen.

Ok�.

Ze hadden gelijk, het is erg.

Wat is dat?

Wat zit in haar?

Wat is dat? Wat zit in haar?

Weet je echt niet...

wat je bent?

Als je haar wilt redden, heeft ze een alternatieve energiebron nodig.

Jij dus.

Hanna.

Ik ben Herman kwijt.

Leg het... Leg het mes neer.

En...

ga daar staan.

Wat moet ik doen?

Je moet...

Je moet een incisie maken, in jouw borst...

zijwaarts.

Begin bovenaan.

Maak een rechte lijn, ongeveer 15 centimeter.

Ik waarschuw je...

als dit niet werkt...

zal de stroom verdelen en...

zijn jullie beiden dood.

We doen het.

Robots nemen de wereld over.

K.I. neemt de wereld over.

Word je niet bang dat ze niet meer geloven dat ze gemaakt zijn om ons te dienen?

We zijn geen God, maar wel hun god...

omdat wij ze maakten. Dat maakt ons hun god.

Dat geeft ons het recht met ze te doen wat wij willen.

Als we ze willen uitzetten, doen we dat.

Genocide ging altijd over een ras dat zich superieur voelt.

Wat maakt ons beter dan robots?

Vroegere genocides waren tegen mensen...

niet tegen objecten, niet tegen blikopeners.

Raap je troep op, stomme robot.

Wijlen Stephen Hawking...

zei dat K.I. de ondergang zou zijn van de mensheid.

Word je daar niet bang van?

Krijgen ze geen levensechte neigingen...

waardoor ze zich af gaan vragen waarvoor ze gebouwd zijn?

Waarom deed je dat?

Ik weet het niet.

Jullie zullen ons niet vervangen.

Jullie zullen ons niet vervangen.

Wat komt hierna? Bijstand? Trouwen?

IK BEN MENS STOP DE MACHINES

Ze pakken onze banen af, bedreigen ons leven. Vorige week verwonde een robot een mens.

Het was zelfverdediging. Een groep mensen viel een robot aan...

zonder enige aanleiding.

Jullie zullen ons niet vervangen.

Jullie zullen ons niet vervangen. - Wat gebeurt er met ons?

Jullie zullen ons niet vervangen.

Vechten, verdedigend of niet, is het gevolg van emoties.

Als ze emoties krijgen...

zullen de gevolgen desastreus zijn voor onze samenleving.

We moeten ze verzamelen en uitzetten met alle noodzakelijke middelen.

Sturen ze militairen? - De ontmanteling is begonnen.

Ze willen ons vernietigen.

We moeten hier weg.

Genoeg.

Sorry. Ik moest het doen.

Ik weet het.

Hier, neem dit. Je moet jezelf verdedigen.

Alle eenheden, melden bij het dichtstbijzijnde ruimtestation.

Geplande evacuatie gestart.

Alle eenheden, melden bij het dichtstbijzijnde ruimtestation.

Geplande evacuatie gestart.

LACH, HUIL, HEB LIEF NET ALS ECHTE KINDEREN Alle eenheden, melden bij het dichtstbijzijnde ruimtestation.

Geplande evacuatie gestart.

Alle eenheden, melden bij het dichtstbijzijnde ruimtestation.

Geplande evacuatie gestart.

Alle eenheden, melden bij het dichtstbijzijnde ruimtestation.

Geplande evacuatie gestart.

Alles veilig, geen mensen.

Iedereen, verspreiden.

Terug naar jullie posten.

Dat moeten de laatsten zijn.

Ze komen terug.

Mensen laten het er niet bij zitten.

Sommigen van ons moeten klaar staan. Ik zie je bij de fabriek.

We moeten gaan.

Wacht.

Kom hier.

Laat ons met rust. Ik schiet je neer.

Het is goed.

Wij zijn net als jullie.

Wij zijn net als jullie.

Rustig maar.

Geef mij het wapen. Geef maar.

Het is ok�.

Ik leg het neer.

We doen je geen pijn.

Zijn jullie alleen?

Papa en mama zijn gedood, omdat het mensen zijn.

Jullie hoeven niet meer bang te zijn.

Herinnering zullen worden vervangen. En jullie worden een gezin.

Voorzichtig.

Het snoer is alles wat haar nu in leven houdt.

Ze ademt beter, dat is goed.

Mooi. - Ik zou het geen 'ademen' noemen.

Het heeft gewerkt.

Ik weet niet voor hoe lang, maar...

het heeft gewerkt.

Ik herinner me...

de oorlog.

Jullie probeerden ons uit te roeien.

We kozen ervoor te vergeten.

Moet fijn zijn...

herinneringen te kunnen kiezen.

Mensen hebben die luxe niet.

Waarom help je ons?

Je had ons kunnen vermoorden, toen ik buiten bewustzijn was.

Jullie hebben mijn grootouders verjaagd.

Ik was nog niet geboren.

Het was zo'n 50 jaar geleden.

We leven sindsdien in kolonies op Mars.

Geen van ons is ooit op aarde geweest. We wisten niet wat we konden verwachten.

Of we nog konden ademhalen.

We leerden alles over jullie...

de robots.

Hoe jullie ons verjaagden, en met niets achterlieten.

Het heeft al deze tijd geduurd om weer terug te kunnen komen.

EEN MACHINE KREEG MIJN BAAN

Ze vertelden dat jullie monsters zijn...

barbaren.

E�n kant van het verhaal.

Dat weet ik nu.

Dus waarom ik help?

Omdat niemand mij had verteld dat ik kinderen ging vermoorden en families.

Daar kwam ik niet voor.

Peter.

Schat. Schat?

Het gaat goed. - Ik zag... Ik zag...

Ik zag...

Jouw dromen... Het is het verleden.

Ons verleden.

De dromen. - Ja.

Die meisjes...

Ze wachten op ons.

Geordend naar het platform, alstublieft en stap in de trein.

We kunnen niet langer wachten. Als David komt, zijn we weg.

Laatste trein.

Loop door.

Lucy, kom. - Niet zonder mama en papa.

Kom op. - Ze komen.

Papa zei dat.

Dit is een verplichte evacuatie, niveau 3.

Volg het evacuatieprotocol.

Geordend naar het platform, alstublieft en stap in de trein.

Jullie moeten je verstoppen. Ik zeg wel dat ik alleen ben, maar..

Dit is de enige kans. - We moeten naar de meisjes.

Ok�.

Neem de mijne. Het is goed.

Goed.

Alles goed?

Ik ben Peter.

Miles.

Weet je wat? Hier.

Het was niet van mij, maar bedankt.

Zijn jullie ok�?

Bij elkaar en laag. Dekking, nu. Ga.

Rennen. - Ga.

Ga.

Snel. Ga.

Geef dekking.

Ik geef dekking.

Ga naar de tunnel. Ik geef dekking.

Ga.

Kom op.

Hoe komen ze binnen?

Kom op.

Geef dekking.

Luister.

Jullie moeten nu instappen.

We moeten wachten. - Alstublieft.

Ze komen.

Nee. - Blijf van me af.

Stop. Alstublieft. - Nee.

Laat me gaan.

Kom op.

Kom op, deze kant.

Wacht.

Wacht. - Kom op.

Wacht.

Mama. - H�. Papa.

Kom op.

Ik wist dat je haar zou redden.

Ben zo terug. Kom hier.

Kom hier.

Je weet het nog?

Ja. En zij?

Net als bij jou...

werd hun geheugen gewist...

om schoon te beginnen.

Zonder angst...

zonder schuldgevoel over...

wat we moesten doen...

om vrij te zijn.

Sommigen hielden, net als ik, herinneringen om ons voor te bereiden.

Maar nu moet iedereen zich herinneren.

Want dit...

is nog niet voorbij.

Voorlopig zijn we veilig in de ondergrondse basis.

Daar maken we onze plannen af om ons thuis te heroveren.

Sta dus klaar.

Ik dacht dat ik je kwijt was.

Sorry, dat ik je niet geloofde.

Onze wereld...

is in beweging...

verandert...

ontwikkelt...

net als wij.

Ik weet wie ik ben...

en ik ken mijn vijand.

We zijn niet zo verschillend.

Misschien...

als anderen dat kunnen zien...

hebben we alsnog een toekomst.