Original subtitles

Dat zweer ik op mijn bed, op al wat in mijn handen rust. Voor u het beest...

Nu komt het allemaal goed.

Het is voorbij.

Wat wilt u? - Help me alstublieft.

Niets zeggen.

Ik wil het niet weten.

Dat teken...

Ik had u niet binnen moeten laten. - Alstublieft, help ons.

Geef haar terug aan haar lots- bestemming. Ze moet geofferd worden.

Geef me dan tenminste iets om haar te verzorgen.

Heb medelijden.

Smeer dit elke dag op de wond.

En als u haar zo graag in leven wilt houden...

...verberg haar dan. Ver van hier.

Zo ver als maar kan.

Dat zal ik doen. Ze zullen haar nooit vinden.

Twintig jaar later...

Vader... - Ja, Julie?

Ik wil hier weg, vader. - Klets geen onzin.

Ik wil naar Parijs, m'n moeder zoeken en met haar aan de opera zingen.

Julie...

Je bent nog een kind. - Een kind?

Ik hou zielsveel van u, maar ik ben oud genoeg om de waarheid te kennen.

Waarheid? Je moeder is weggegaan. Kan ik 't helpen dat ze niks laat horen?

En dat ze voorrang geeft aan haar zangcarrière, boven haar kind?

Trouwens, wie zegt er dat ze niet dood is?

Ze is niet dood, dat weet ik.

Ik leef hier al twintig jaar verkleed als jongen. Waarom?

Je wilde toch zingen? Je weet dat alleen jongens in de kerk mogen zingen.

U liegt.

Waarom doe je zo koppig? Alleen de toekomst telt immers?

Ja, als je je verleden kent. En ik ken het mijne niet.

Monseigneur, ik wist niet dat u zou komen.

Ik had 't ook niet voorzien. Praat er niet over.

Wat is er dan? - Laten we dat binnen bespreken.

Waar is m'n petekind? - Ze is weg.

Waarom bent u zo gehaast? U maakt me bang.

Er zijn steeds vaker processen vanwege zwarte missen. Dat veroorzaakt paniek.

Daardoor geeft iedereen nu iedereen aan.

Wat hebben wij daarvan te vrezen?

Alles. - Wij hoeven onszelf niets te verwijten.

Maar Gaston, je weet te veel. Veel te veel.

Waarom zouden ze Julie opeens vinden? - Ze hebben 't nooit geprobeerd.

Nu willen ze haar hebben. Jullie moeten vluchten, zo snel mogelijk.

Ik moet weer gaan. Ze mogen aan het hof niet merken dat ik weg ben.

Doe wat ik zeg, dat is de enige kans dat Julie het overleeft.

Ze zoeken jullie, denk eraan.

Wat komt u doen, heren?

Ik heb een beetje geld, als u daar op uit bent.

Heel vriendelijk.

Waar is uw dochter?

U bent verraden. Ze woont hier, verkleed als jongen. Waar is ze?

Mooi zo, we hoeven niet ver te zoeken.

Vlucht, Julie.

Weg hier, Julie.

Ga nu, m'n kind.

Toe, vertrek.

Waarheen? Wie zijn die mannen?

Het spijt me, maar ik heb m'n orders.

Je gaat sterven.

Jouw beurt komt. Gauw.

Je moet sterven. Het moet.

Vader, het komt wel goed.

Luister eens. Je moet hier weg. Het is te gevaarlijk.

Ga. D'Armagnac...

...weet alles. - M'n peetoom?

Snel, weg van hier.

Ik hou van je, zangeresje van me.

Ik hou van je.

Jouw beurt komt komt gauw. Je moet sterven. Het moet.

Ik zoek monseigneur d'Armagnac.

Hij is niet in z'n vertrekken. Hij is aan 't hof, in de tuinen van Versailles.

Monseigneur, mij is bericht dat u enige tijd afwezig was.

Wat zegt u, sire?

Ach ja, natuurlijk...

Ik was er even tussenuit om een nieuw klooster te zegenen.

Goed zo...

Hoort u dat, Mme de Maintenon? Weer een nieuw gebedshuis.

Dat zal u deugd doen.

Die zijn er nooit genoeg, sire.

Hou hem tegen.

M. de Florensac?

U bent onze ogen en oren.

Wat zegt men in de herbergen over onze processen tegen de zwarte missen?

Men vraagt zich af of 't zin heeft om in die modder te roeren. 't Is lang geleden.

De duivel lacht daarom. Er zijn zuigelingen geofferd.

U moet krachtig optreden, het kwaad geen rust gunnen.

God dienen is de koning dienen, laten we dat niet vergeten.

Dat vergeet ik zeker niet. - U leidt de politie.

We rekenen op u. Vang die monsters, ook al pleegden ze hun daden jaren her.

Wij doen ons uiterste best, Madame, gelooft u dat maar.

Halt, in naam des konings.

Laat me los.

Laat me los.

Monseigneur, ik ben het, Julie.

Dit is m'n peetdochter, majesteit. Julie de Maupin.

U was niet in uw paleis. Ze willen me vermoorden.

Die mannen daar zitten me achterna.

Zij daar?

Mijn mensen, met informatie over degenen die we zoeken.

Daar behoort deze jongedame niet toe. Zij was toen amper geboren.

Toch willen ze me doodmaken. - Julie, rustig nou.

M'n vader is op laffe wijze vermoord. - Je vader?

Ik vraag u om dit kind mild te bejegenen, majesteit.

Haar oproerige geest brengt u misschien iemand in herinnering.

U kent haar vader, vroeger musicus aan het hof. Gaston de Maupin.

Hij is verbannen omdat hij weigerde een aria die u niet beviel, te wijzigen.

Wij weten wie hij is. Veel talent, maar misschien wat te veel temperament.

Volg hem niet op dat pad. U zou lelijk kunnen verdwalen.

Monseigneur, ik wil u spreken.

Kom straks naar het bisschoppelijk paleis.

Mademoiselle...

Ik sta aan het hoofd van de politiedienst. Wellicht...

...kan ik u helpen. - Dat zou te veel eer zijn.

M'n vader is dood. Ik wil hem wreken. Maar ik wil ook m'n moeder zoeken.

Dat is een heel programma.

Maar in dit land worden iedere seconde mensen gedood.

De politie kan onmogelijk alle daders grijpen.

Wilt u me vertellen dat u niets kunt doen?

Ik moet nadenken.

Maar jij en ik moeten elkaar zeker weer zien.

Ik heb liever dat u me met u aanspreekt.

Heb ik je getutoyeerd?

Het ging vanzelf. - Helpt u me of niet?

Wat staat er tegenover?

Vergeet mijn vraag maar. Ik ben geen slet.

Ik red me hier zelf wel uit.

Tot spoedig, Julie de Maupin.

Op het allerlaatst noemde hij uw naam.

Hij noemde me z'n zangeresje en zei dat ik weg moest gaan.

Waarom?

Ik moet een man voor je zoeken.

Alleen loop je te veel gevaar. - Ik wil niet trouwen.

U bent m'n peetoom, en u bent bevriend met de koning. Help me.

Dat doe ik juist. - Nee.

U doet net als m'n vader. U wilt me overal buiten houden.

Dat wil ik niet meer. Ik wil het begrijpen.

Waarom is hij vermoord?

Waarom heeft hij nooit iets verteld over m'n moeder?

Ik wil weten wie ze is, ik wil haar vinden.

Waarom heeft ze me alleen gelaten? - Omdat...

...sommige belangen groter zijn dan jij. - Welke dan?

Je moet alles vergeten wat er gebeurd is en doen wat ik zeg.

Vergeten? Het houdt me dag en nacht bezig.

Ik ga tot het uiterste. Ik wil de waarheid weten.

Nieuw hier? Kan ik u helpen? Deze straat is mijn domein.

Ik red me wel. U maakte me aan het lachen met uw liedje. Dat had ik nodig.

Dan componeer ik een lied voor u. - Pas op, Gaspard is een verleider.

Welnee, grijp uw kans. - Dus mijn kans, dat bent u?

U zingt goed, maar u denkt slecht. Je kunt niet alles hebben.

U bent bang om verliefd te worden. - Ik ben altijd op m'n hoede.

Blijf zo, maar maak een heel kleine uitzondering voor mij.

Goed, laten we vrienden zijn. Ik ben Julie de Maupin.

Wat zoek je, Julie?

Een slaapplaats. Maar bied me de jouwe maar niet aan.

Je denkt wel heel slecht over me.

Wacht even, ik weet precies waar je zijn moet.

Vooruit betalen, aan het begin van iedere week.

Zo niet, dan staat u meteen op straat.

Ik betaal voor twee weken vooruit.

Dat was alles wat ik had.

Ga nu maar, ik wil even alleen zijn.

Waar moet ik heen? Alleen bij jou schijnt de zon.

Je komt heus wel de nacht door.

Ga nu. We zien elkaar wel weer.

Waar heb je dit potje vandaan?

Heb je zoiets eerder gezien? - Ben je nu geïnteresseerd?

Het is het enige dat me verbindt met m'n verleden.

Er is één vrouw die ze gebruikt.

Een oude tovenares over wie veel verhalen de ronde doen.

Kan je me wijzen waar het is? - Nee, veel te gevaarlijk.

Het bos wemelt van de bandieten.

Maar ik wil m'n leven wel voor je wagen.

Wijs de weg maar, dan ga ik alleen.

Ja, dat klinkt beter.

Geneer je niet.

Wat doe je daar? - Wat ik hier doe?

Zonder jou kan ik niet leven. - M'n hart staat niet naar liefde.

Ik wacht wel. Ik heb alle tijd.

Als je oud bent hou ik nog van je. - Ik word niet oud.

Ik ga een paard halen. Wacht je even?

Gaspard, dit moet ik alleen doen.

Neem 't me niet kwalijk. Ik breng ongeluk.

Ik moet u spreken.

M'n vader heette Gaston de Maupin, m'n moeder Agnès Dormes.

Ze waren niet getrouwd toen ik geboren werd. Ik zoek haar.

Ze smeerde me in met zalf uit deze pot. Weet u dat nog?

Ik hoor een stem. Zingen.

Opera.

M'n moeder was zangeres. - Agnès Dormes.

Ja, die naam zegt me iets.

Volgens mij zingt ze in een herberg in de stad: 'Le Père Tranquille'.

Le Père Tranquille? - Ja.

Maar het is niet haar stem die ik hoor.

Het is een andere.

Vergeet het verleden. Ga zoeken bij de opera.

Daar ligt je lotsbestemming en je waarheid.

Dat zeggen m'n stemmen mij...

...en m'n stemmen bedriegen me nooit.

Draai je eens om.

Herkent u dat litteken?

Je moet gaan.

Ik moet m'n moeder vinden. Alstublieft...

Ik betaal u, ik geef u wat u wilt. U bent m'n enige hoop.

Ik zal zien wat ik doen kan.

Kom terug met geld, zoveel als je kunt vinden.

Dat ga ik doen. Dank u wel.

Eerst is ze zo stoer, en nu komt ze bij me uithuilen.

Ben je erg boos? - Nee, opgelucht dat ik je weer zie.

Ik heb geld nodig. - Ik pluk de maan van de hemel voor je...

...maar kan niet geven wat ik niet heb. - En dat dan?

En wat krijg ik in ruil?

Mijn diepe erkentelijkheid. - Nee, ik wil een kus.

Je krijgt 't zo gauw mogelijk terug. - M'n kus.

God zal het u lonen.

Bent u hier?

Ga weg hier.

Vanwege u hebben ze haar vermoord. - Hoezo, vanwege mij?

U bent de duivel.

Politie. U staat onder arrest.

Kijk eens aan...

...Julie de Maupin.

Ik dacht wel dat ik u weer op m'n pad zou treffen.

Laat me gaan. U weet dat ik die vrouw niet heb vermoord.

Ik geloof je. M'n mannen hebben de dader opgepakt.

Toch niet Gaspard? - Gaspard?

De vriend met wie ik was.

O ja...

...de vriend.

Over hem wilde ik het net hebben.

Gaspard...

Wie is hij?

Uw minnaar?

Wat gaat u dat aan? - Ik wil alles over je weten.

Is hij gearresteerd?

Wat lief, ze trilt helemaal vanwege haar liefje.

Laat hem gaan, hij heeft niks gedaan. - Hou op over hem.

Anders laat ik hem alsnog oppakken.

Wat verwacht u van mij?

Wat wilt u eigenlijk?

Hoe ver bent u met...

...uw naspeuringen rond de dood van uw vader? Maakt u vorderingen?

En uw moeder?

Daar zou ik informatie over krijgen...

...maar toen werd ze vermoord.

Ze wist zeker te veel. - Waarover?

Over een deelnemer aan de zwarte missen...

...die bang was dat ze zou praten.

Mensen vermoorden elkaar uit angst te worden aangegeven.

Er is niemand meer die me kan helpen. - Jawel, ik.

Precies wat ik zeg: niemand meer.

Kan ik nu gaan? - Ja hoor.

Ga maar.

We zijn de laatste gezochte personen op het spoor.

De namen staan op de lijst. - Mooi.

Doe wat gedaan moet worden. - Begrepen.

Die vrouw is gestorven vanwege mij, wat hij ook beweert.

Laat me. Ga. Ik zei toch dat ik ongeluk breng?

Ik ben niet bang. - Ik wel. Jou mag niks overkomen.

Ik wil dat je weggaat. Nu.

Ga, of ik steek je. - Ben je gek?

Ga weg, zeg ik je. Maak dat je wegkomt.

Ga weg.

Ga weg, zeg ik je.

Kent u een zangeres die Agnès Dormes heet?

Nooit van gehoord. - Weet u wie het me zou kunnen zeggen?

Het is belangrijk. - Vraag het hem.

Hij kent alle zangers op de wereld, vooral de vrouwen.

Drinken.

Komt eraan.

Mag ik u iets vragen? Ik zoek m'n moeder, en ik hoor dat u...

Hoe vinden jullie hem? Hij zoekt z'n moeder, ze moet 'm voeren.

Heeft u het over mij? - Ja.

Of zijn hier nog meer mensen op zoek naar hun moeder?

Ik laat niet met me spotten. - De baby trekt z'n veiligheidsspeld.

Wilt u m'n speld om uw luier dicht te houden? Met blote billen vat u kou.

Niet duelleren, dan sluiten ze m'n zaak.

Laat iemand op de uitkijk gaan staan.

U heeft een mooie stem. Jammer dat hij in zo'n arrogante kwast zit.

Ik ben Séranne, melkmuil, de roem van de koninklijke opera.

De grote Séranne? Echt? - In eigen persoon.

De grote Séranne. Dat ben ik in hoogst eigen persoon.

Dan laat ik u leven.

U hoeft alleen maar...

...uw excuses aan te bieden.

Ik excuses aanbieden?

Hij heeft wel gevoel voor humor, hè?

Hij vermoordt 'm.

Het is een vrouw.

Bied uw excuses aan.

Waarvoor? Dat ik u mooi vind?

Weet u dat u me nu op heel andere gedachten brengt?

Ik voel me gevleid dat u dat zegt.

Maar u ontloopt uw lot niet...

...als u geen excuses aanbiedt.

Vrouwen moeten vechten op het slagveld van de liefde.

Het één sluit het ander niet uit.

De rest volgt na uw excuses.

Die krijgt u hierbij.

Ik bied u mijn excuses aan.

Als u zich aan uw belofte houdt.

Jij hebt gezongen met de allergrootsten. Heb je ene Agnès Dormes gekend?

Ze zong ooit in het operakoor.

Nee, als ik je aankijk herinner ik me helemaal niks meer.

Maar ik geloof dat het tijd wordt om je belofte na te komen.

Dat heb je dus wel onthouden. Denk maar even goed na.

Ze is m'n moeder. Ze zong aan de opera toen ze m'n vader ontmoette.

Agnès Dormes, aan de opera?

Wacht even.

Een fanate. In Avignon is ze ontslagen omdat ze alleen kerkzang wenste te doen.

Waar is ze heen gegaan?

Weet ik niet. Maar ze was bevriend met een monnik.

Die kwam haar vaak opzoeken. Volgens sommige hadden ze...

Allemaal flauwekul natuurlijk. - Dat zal best.

Mijn woeste schone, het moment van mijn beloning is daar.

Laat me eerst naar Avignon gaan.

Tot ziens, Séranne. Sans rancune.

Tot ziens, m'n woeste schone. Wij zien elkaar wel weer.

De lijst wordt steeds korter, en dat raakt bekend.

Er is wantrouwen. Sommigen zijn zelfs naar het zuiden gevlucht.

En? Ben je bang van een reisje?

Er is nog iemand die ervan houdt:

Julie de Maupin. Ze gaat naar Avignon.

Goed, we reizen er samen heen.

Kijk me niet zo aan. Ik heb m'n redenen om haar te volgen.

Ga nu.

Laat haar voorlopig in leven.

Jij hier? Voor wie speel je? Iedereen slaapt. Het wordt zo dag.

Ik speelde om de voorbije uren te vergeten.

En? De hele nacht samen gezongen?

Over wie heb je het? - De grote Séranne.

Ben je me gevolgd? Wegwezen, had ik gezegd.

Ja, het is m'n eigen schuld. Pech gehad.

Er is helemaal niks gebeurd met Séranne.

Ik ga naar Avignon. Misschien is m'n moeder daar.

Ik ga mee.

Als je nee zegt, volg ik je in 't geheim.

Het is een prachtige route.

Je komt niet zomaar van me af.

Kom eens. - Ik ben dichtbij genoeg.

Wat is er dan? - Ik wil niet dicht bij 't vuur.

Straks vat je kou.

Ik heb nog dorst. Ik wil nog een kannetje wijn. Hoeveel heb jij nog?

Ik? Ik heb helemaal niks meer. En jij?

Ook niks. Jij had al m'n geld.

Vlug, eet zoveel als je kunt.

Zo, tortelduifjes, was de soep lekker?

Dat is dan drie stuivers, inclusief het paardenvoer.

Kunnen we ook anders betalen?

Dames en heren, ik heb een probleempje.

Ik heb veel gegeten, maar geen geld. Dit is m'n oplossing:

Ik heb m'n vriend de luit meegebracht.

Ik ben zanger en ga een lied voor u zingen.

Dames en heren, luistert u naar dit liefdeslied.

U geeft me een duw. Bied uw excuses aan.

Dat is een kunst die ik niet versta.

Misschien begrijp je het zo wat beter.

Niet alleen bent u een pummel, u houdt uw degen ook vast als een bezemsteel.

Ik ben dichter, mijn wapens zijn sonnet, kwatrijn en alexandrijn.

Zulke streken haal ik in m'n verzen niet uit.

Daar is een zwaard een wapen voor een paard.

Ik zei: daar is een zwaard een wapen voor een paard.

De schone Artemis.

U hoort te strijden op het slagveld van de liefde.

Waarmee bewezen is dat ik overal kan strijden, troubadourtje.

Je gebruikte je tong. - Je liet 'm toe.

Klappen jullie.

Waar bent u op uit? Waarom kruist u voortdurend m'n pad?

Gelooft u niet in het toeval? - Nee.

Je hebt gelijk.

In ons geval kan je beter spreken van het lot.

Je bent mooi, Julie. Te mooi.

Hou op.

Voel eens hoe m'n hart klopt.

Voel dan.

Dat heb ik in jaren niet meer gevoeld.

En dat komt alleen door jou. - U bent ziek.

Op een dag zal je van mij zijn. Van mij.

Laat me los. - Het moet, hoor je?

Laat me los.

Sta op en vecht.

Vecht, zeg ik. - Ik vecht niet met jou.

Kijk, dit vind ik aangenaam.

Heb je nog een ander talent dan wat ik je toedicht?

Kijk...

Je kunt met me doen wat je wilt.

Ik ben van jou.

Van jou.

Met lichaam en ziel.

Ik ben van jou, Julie, van jou.

Weet je zeker dat het hier is? - Zeker weet ik niks.

Maar al moeten we twaalf kloosters langs om die monnik te vinden.

Ik weet één ding: Met jou heb je geen ogenblik rust.

Het is niet dat ik je niet gewaarschuwd heb. Ik ben zo terug.

Waarom zoekt u haar? - Omdat ze m'n moeder is.

Ze heeft nooit gezegd dat ze moeder was. - Ik zweer het u.

Ze heeft me na m'n geboorte verlaten.

God heeft haar niet gespaard. Ze heeft erg geleden.

Bedoelt u dat ze... - Nee, ze leeft.

Maar laat haar. Ze moet peinzen en bidden om te boeten voor haar fouten.

Wat voor fouten? - Ik kan 't biechtgeheim niet verbreken.

Zeg me dan waar ze is. - Ik heb gezworen dat niet te zeggen.

Ze was bang, mensen wilden haar doden, zei ze.

Net als m'n vader. Mij willen ze ook doden.

Wees niet bang. Waar ze is, ziet niemand haar.

Zelf kan ze ook niemand zien. God beschermt haar.

God beschermt haar? Dus ze zit in een klooster? Welk?

Wie bent u?

Doet er niet toe. Geef antwoord op haar vraag.

Nooit. Dat heb ik beloofd.

En als ik haar dood?

Als ik praat, verraad ik je moeder.

En als ik haar langzaam dood...

...stukje voor stukje?

Dat kan ik heel goed, dat is m'n vak. - Alstublieft...

Waar zal ik beginnen? Haar ogen?

Dan zal ze me later nooit herkennen. - Doe dat niet.

Eerst het linkeroog...

Niks zeggen.

Gironne, het klooster van Gironne.

U komt er niet binnen. Het is verboden voor mannen, u kunt niks beginnen.

U kent me niet. Ik kom overal binnen.

Mijn dolk ook, trouwens.

Kijk maar...

Weg, snel.

Ik bemoei me wel met hem.

Dag zuster, ik zoek een schuilplaats.

Kom binnen.

Het spijt me dat ik u liet wachten...

...maar God heeft net een van onze zusters tot zich genomen.

Wat kan ik voor u doen, m'n dochter?

Me hier enige tijd opvangen. - Hoe heet u?

Louise de Soulages.

Ik ben twintig. Ze willen me uithuwelijken, maar ik wil niet.

Een meisje moet stil gehoorzamen en geen vragen stellen.

Ik weet het.

De Heer zal uw gebeden verhoren en uw pad verlichten.

Zuster Chloé, geef deze jonge heethoofd een novice-pij en een cel.

Ze blijft hier een paar dagen en zal dan kiezen: de Heer...

...of een echtgenoot. Een andere keus is er niet.

Er is vannacht een mis voor de overleden zuster.

Hier is uw novice-pij. Ik kom u straks halen.

Rust intussen een beetje uit.

Ik ben het, moeder.

Wie bent u?

Ik ben het, Julie.

Mijn God...

Je bent hier om me te straffen.

Nee, helemaal niet.

Ik neem u niets kwalijk. Integendeel...

Ik ben zo blij dat we elkaar weer zien.

We zijn nu samen. Niets kan ons meer scheiden.

We gaan hier weg. - Nee.

Ze willen me doodmaken.

Vanwege de duivel. - De duivel?

U bent hier niet veilig.

Als ik hier kan komen, kunnen zij het ook.

Waar wil je dan heen? - Naar buiten. Ze zullen u niet vinden.

Ze zullen u niet vinden omdat...

...omdat u dan dood bent.

Dood?

Hier hebben we geen recht toe. God zal het ons niet vergeven.

Wilt u liever dat ze u vinden?

Jij mag dit ook niet doen. De duivel zal ons nazitten.

Nee, laat me hier.

Ik laat u niet alleen. We blijven altijd samen.

Kom mee nu.

Springen, snel.

Vooruit, spring dan.

Moeder...

Alstublieft, moeder.

We moeten hier weg. Help even.

Vlug. Sneller.

Meer water.

Gestraft...

Ik word gestraft. De duivel. - Ik ben het maar: Julie.

We moeten hulp zoeken.

We moeten een dokter vinden.

Hoe betalen we die? - Ik ga alle herbergen langs.

Het moet toch voor de duivel... - Duivel?

Louise de Soulages is er niet. - Hoe bedoel je?

Al haar spullen zijn weg. Ze zal bang zijn geworden door het vuur.

Dit is Agnès niet.

Ze had geen gelofte afgelegd en droeg geen ring.

Wie is het dan?

Ik zorg dat je op de brandstapel komt, Louise de Soulages.

Doet u open. Het is een kwestie van leven of dood.

Het spijt me, maar hier mogen geen mannen binnen. Vervolg uw weg.

Er is hier een meisje naar binnen gegaan met de bedoeling om te doden.

Ons klooster is vannacht door rampspoed getroffen.

Dat meisje is weer weggegaan met degene die ze zocht.

Is ze weggegaan met Agnès Dormes?

Waarheen? - Weet ik niet.

Waarheen? - Dat weet ik niet.

Met zingen verdien ik wel wat geld voor een dokter.

Laat mij maar gaan. Jij kunt je beter een tijdje schuilhouden.

Nee, dit moet ik doen.

Bent u de herbergierster? Ik zoek werk.

We vinden haar wel. De mensen zijn dol op brandstapels.

Hoe heet uw zangeres? - Julie de Maupin.

Ze zingt goed, hè?

Mag ik een voorschot? Voor vanavond en morgenavond.

Vanavond krijg je voor vanavond, morgenavond voor morgenavond.

Blijf maar bij mij, meisje. Je wordt gezocht.

Hoe moet ik je noemen? Julie of Louise?

Wat kan ik daar op zeggen?

Wil je dat ze je pakken? Ik was net in de stad.

In de wijde omtrek hangt je portret.

Waar heeft u 't over? - Ik meen 't goed met je.

Je bent toch de dochter van Gaston? Ik ben Giuseppe Baldone.

Meester Baldone? M'n vader had 't vaak over u.

Ik heb je gezien toen je nog heel klein was.

Laten we naar m'n huis gaan, daar ben je veilig.

Maar ik ben niet alleen.

Veel bloedverlies, en koorts.

Als de koortsen haar niet verlaten, zal ze zeker haar verstand verliezen.

Voorgoed.

U moet haar redden.

De geneeskunde kan veel, maar ze heeft haar grenzen.

Als God een ziel tot zich roept, moet de wetenschap buigen.

Ik kom morgen terug. - Ik loop even mee.

Zo is het genoeg. Sta op jij.

En hou jij op dat spinet te martelen.

Je moeder gaat misschien sterven, maar jij toch niet?

Sta op, we gaan aan het werk.

Ik snap 't niet, waar wilt u aan werken? - Aan je stem, domme gans.

Ik kan 't niet opbrengen om te zingen. - Niks kan je opbrengen.

Of je doet alles wat ik zeg, of ik zet jullie op straat.

Jij, je zieke moeder en je dichtervriend. Al die gekken zoeken je.

Zou u dat doen? - Luister.

Je hebt me bedankt en gevraagd waarom ik zo gastvrij was.

Dat is uit achting voor je vader, maar vooral omdat ik je heb horen zingen.

Ik heb nooit iemand gehoord die zo begaafd was.

Ik zou een groot zangeres van je kunnen maken. Maar daar moet je me bij helpen.

Ik voel me zo krachteloos. - Van het zingen krijg je juist kracht.

Je kunt al veel, je hoeft niet veel meer te leren.

Ik heb grote zangers lesgegeven. Je kunt me vertrouwen. Kom.

Meester Baldone heeft gelijk, dat weet je.

Ga door.

Klank houden.

Klank houden, zeg ik je. Ben je soms doof?

Ik zeg het je nu al tien dagen.

Vasthouden.

En hou op met die armen.

Als je je armen niet stilhoudt, hak ik ze eraf.

Alles moet uit je binnenste komen, als een constante explosie.

Ik wil geen gebaartje zien, ik wil geen wimper zien bewegen.

Alles moet in je stem liggen, alleen in je stem.

Een volle klank, geef me een volle klank.

Wil je me soms gek maken? Zeg het dan, want dan houden we op.

Want ik kan dit niet langer verdragen. Ik ben het zat. Genoeg.

Wat deed je daar?

Ik weet niet, het spijt me...

Het kwam door het vuur.

Begin maar weer.

Het spijt me, ik... - Begin weer. Dario...

Ga door.

Ja, dat is het.

Nu vergeet je alles, je techniek, je ademhaling...

Je dacht dat je door de muziek alles zou vergeten. Maar nee, meisje...

Kunst dient niet om te vergeten, maar om te je herinneren...

...telkens opnieuw.

Kom gauw, je moeder is bijgekomen.

De koortsen nemen af, maar we weten nog niet wat voor schade is aangericht.

Geen. In onze familie storten mensen wel 's in, maar nooit voorgoed.

Ik trek me terug.

Komt u maar langs als het nodig is.

Ik ben het, moeder. Herkent u me?

U wordt nu snel beter. Het is voorbij.

Ik heb je horen zingen. - Echt?

Ik had zo graag gewild... - Rust nu maar.

We praten later wel, we hebben nu alle tijd.

Ik ben zo gelukkig.

Ik ga nu voor u zingen.

Ik wil horen wat u ervan vindt.

Ik wil je bedanken, als ik kan. Maar ik blijf met meester Baldone werken.

Het gaat je best lukken.

Vanavond ben ik de jouwe.

Maar nu ga ik zingen voor m'n moeder. Ze wacht.

Perfect. Ga door.

Vuur. Geef alle klank die je hebt. Hou vast.

Heel goed. Perfect.

Dat talent had je me nog niet geopen- baard. Gefeliciteerd, woeste schone.

Dat talent had ze gisteren nog niet.

Je komt op het juiste moment. Omhels je oude meester.

Op het juiste moment voor het ene, te laat voor het andere.

Maar ja, zo is het leven.

Meester, ik heb uw hulp nodig.

Ik heb een moeilijke partij in de koninklijke opera.

Alleen zal ik 'm schitterend zingen...

...maar met uw hulp goddelijk.

Monsieur, mag ik u iets vragen?

Heeft u het gehoord? Het is gelukt. Mede dankzij u.

Ik had je graag als dochter gehad. - Dat ben ik.

U bent heel lang ziek geweest en hebt lang liggen ijlen.

U bent nog een beetje verward.

Ik ben niet verward.

Ik heb nooit een kind gekregen.

Maar... - En Gaston was je vader niet.

Dat is onmogelijk.

U ijlt.

Ik heb alleen je leven gered, en dat had ik niet moeten doen.

Daarom word ik nagezeten.

Die kale oude vrouw had gelijk: De dood zit je op de hielen.

Dat is altijd zo geweest.

Net als dat teken op de schouder. - Teken?

Dat litteken? - Ik hoopte dat je bij Gaston veilig was.

Ik ben zo bang. - Waarvoor dan?

Ik heb fouten gemaakt in m'n jeugd. Ik wilde gewoon zingen.

Dat deed ik in die zwarte missen van hun. Ik wist nergens van.

En toch...

Toen ik je op dat altaar zag liggen...

...begreep ik het opeens.

En nu willen ze me vermoorden. - Wie dan?

Ik snap er niks van.

Wie is m'n echte moeder? Wie zijn m'n ouders?

Er is niemand.

Alleen wij drietjes, schoonheid.

En zometeen alleen ik, want jullie gaan allebei sterven.

Moet ik met jou beginnen? Jammer voor m'n meester.

Weg hier, madame, snel.

Vlucht.

Mensen, help me.

Nee, ga niet weg.

M'n ouders, wie zijn m'n ouders?

Iedereen heeft altijd tegen me gelogen. Waarom schamen m'n ouders zich ervoor...

...dat ze me op de wereld hebben gezet? - Ze verdienen 't niet dat je ze zoekt.

Je moet vergeten en vergeven.

Dat kan ik niet. Ik moet terug naar Versailles, d'Armagnac weet alles.

Jij kunt niet mee, het spijt me.

Vergeet wat er tussen ons is geweest. Het was een moment van zwakheid.

Een moment van zwakheid?

Vergeet me, dat is het beste wat je kunt doen.

Goed.

Ga je terug naar Parijs? - Doet dat je genoegen of verdriet?

Ik rijd met jou op. - Wat zal je vriendje zeggen?

Wat maakt dat nou uit? Wil je samen reizen of laat je me alleen gaan?

Jij komt altijd verrassend uit de hoek.

Verzorg ze goed en geef ze te drinken, dan krijg je zo een dukaat.

Een glas rode wijn sla ik niet af, en jij?

Waard... Hallo, m'n beste.

Heb je een tafel voor twee uitgeputte reizigers die jou met 'n bezoek vereren?

Wat zeg je daarop, brave borst?

Ik heb mademoiselle eerder gezien. - Jij bent niet de enige beroemdheid.

Arresteer die vrouw. Het is een misdadigster.

Séranne, help me. - Laat die vrouw los. Ze hoort bij mij.

Ik ben de grote Séranne. Over een paar dagen zing ik voor de koning.

Als je wilt zingen, kan je beter verder gaan.

Heel goed, geen enkel probleem.

Louise de Soulages...

...je zult branden op de brandstapel.