Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Hej, czekaj!
Co tak szybko? Zwolnij.
Co tam, ziomy?
Gotowi się nawalić?
Gdzie jesteś? Nie idź beze mnie.
Co tam?
Chodź tu, częstuj się.
Uwaga...
- Cześć, laska. - Cześć.
Jak leci?
Ładnie wyglądasz.
No ba!
Cholera.
Dobra.
Widzisz go? Bo ja nie.
Dzieje się coś złego. Czuję to.
- To był głupi pomysł. - Wyluzuj, J.
Nie widzimy go, bo się kryje.
Jasna sprawa. Czy Cesar kiedyś nas zawiódł?
W IV klasie. Na turnieju.
Przegraliśmy.
Bo wybrałem jakiegoś niedojdę.
I znów bym cię wybrał.
Lojalność ponad zwycięstwo, compa.
Patrzcie.
Wkrótce tacy będziemy. To liceum.
Twój brat ożeni się z Angelicą?
Nie wiem, Mario nic mi nie mówi.
Kiedyś mówił, że ona ma fiuta.
- Tak mówił. - W zaufaniu.
Nie czas na to.
Spójrzcie na Hueritę na dziewiątej.
- Gdybyś była dziewczyną... - Jestem.
Gdybyś była taką dziewczyną, nosiłabyś bieliznę?
Boże, zaraz umrę.
Dlaczego?
Oni grają w Ridge.
Wiesz, że w zeszłym roku mnóstwo dzieciaków
zmarło, grając w futbol?
Powtarzasz się. Więc nie graj.
Bez szans. Tata był gwiazdą.
To tradycja rodzinna.
Jestem trupem.
Wcale nie.
Dołek przez piłkę?
Jamal, CTE nie jest dla ciebie.
Słuchajcie,
Huerita skinęła mi głową.
Gapisz się na nią?
Nie, skąd. Nie lubię blondynek.
On rozlicza podatki twojej mamie.
Pani Guzman.
Trzy tysiące zwrotu.
Plan C, wers 30, odpis na biuro w domu.
Serio?
Co ty wyprawiasz?
Spooky jest w porządku.
To ty?
Przekaż, że Sad Eyes pozdrawia.
Spadamy.
Podziękuj Bogu za brata.
Nie.
Za coś lepszego.
- Cholera! - Wiejemy!
Na ziemię! Stańcie za drzwiami!
Kaliber .38.
Nie .45.
Zabrzmiało jak .44.
Źle!
To .357!
Angelica jest zła.
Jak zawsze.
Też byś była, gdybyś miała fiuta.
Co takiego?
- Przez nią Mario ryczy. - Mój brat nie płacze.
Stary, on ryczy.
Spójrz na mnie.
O czym myśli ta duża głowa?
O niczym. Mój mózg jest pusty.
Naprawdę potrzebny mi obóz pisarski?
- Nie chcę tracić wakacji. - To zarąbista sprawa.
Nie każdy się dostanie, nawet ci, co płacą.
Ale...
To się przyda.
Do pisania opowiadań,
a może i staromodnych listów?
Idzie płaczek.
Śledziliście mnie?
- W porządku? - Tak.
Nie.
Nie wiem.
No proszę,
lada chwila będziecie w liceum. Co za radocha.
Nowe życie.
Pierwsze imprezy, pierwsze mecze,
pierwsza miłość.
- Podzielić się wiedzą? - Nie.
Liceum to podstawa reszty waszego życia.
Zacznij źle, a zabrniesz w ślepy zaułek.
Jesteście mądrzy, świetnie się uczycie,
ale się przyłóżcie –
pierwsze wrażenie robi się tylko raz.
Chcecie siedzieć z boku czy grać?
Nie chcę umrzeć.
- Mario odleciał? - Tak...
Na życiu, wspomnieniach
i naprawdę dobrej trawce.
Ale, jak mówiłem, pracujcie ciężko,
włóżcie w to serce, nawet jak złamie je jakaś suka,
którą znacie od siódmej klasy i lekcji pana Estrady.
Nieważne.
Jak mówiłem, i możecie to zapisać,
nie idźcie do liceum bez wsparcia.
Żeby przetrwać, musicie trzymać się razem.
Jasne?
Ja idę na studia, dupki!
Pocałujcie sygnet.
- Co za palant! - Jaja sobie robi?
- Nie palmy... - Byłbym zapomniał.
Ostatnia rzecz: nie ruchajcie Monse.
Czemu ktoś miałby to robić?
10 tygodni później
Mamacita!
Ślicznota.
Ale laska!
Angelica!
Wyjadę i mnie nie będzie.
Nie pogodzimy się w święta,
bo już będę z innymi dziewczynami.
Białymi!
Nie wiem, czemu to mówię. Przecież to ty...
Odezwij się!
Może nie ma jej w domu.
Hej!
Jak obóz?
Może być. Niewiele zmienił.
Widzę.
Jak to?
Po prostu...
Muszę ruszać, zanim zaczną się korki.
- Powodzenia na uniwerku. - Dzięki.
A ty... miej oko na Ruby'ego.
Co ten mały pocznie beze mnie?
Patrzcie, laski!
Mam własny pokój!
Nie niszczmy go.
Nie niszczmy łóżka przed akcją.
Liceum to pole do inwencji.
Jak chcę nowego życia, muszę być nowym facetem.
Zaczynam od królestwa.
Pańska lektura?
Nie, podstawa konwersacji.
Za 2,99 w Ross.
Dość gadania, czas na feng shui.
Wróciłam!
Przesuniesz stolik?
Nie rób zamieszania.
Nie było mnie tylko przez wakacje.
- Jak obóz? - W porządku.
Zauważyliście coś?
Masz cycki.
- Cesar wam pomoże. - No to sobie poczekamy.
A gdzie jest Cesar?
Nie gadamy z nim.
- Pokłóciliście się? - Nie, raczej...
Nie mówimy o tym.
Uwierz nam, Cesar nie jest spoko.
To mi się nie podoba. Dlaczego nie na meczu?
Załatwmy formalności, zanim będzie kolejka.
Nie chcę być spocony na zdjęciu.
Jak mówił Mario, liczy się pierwsze wrażenie.
I bycie razem.
Unikacie rozmowy o Cesarze,
nie bądźcie świnie.
Co się stało z Cesarem?
Długo nie wytrzymacie, milcząc. Złamię was.
Na pewno Cesar nie chciał rozwalić naszej paczki.
- On ją scala. - Kiedyś tak było.
Jest gówno wart.
Prophets.
- Cisza. - Schowaj logo.
Cholera, zepsułem sobie fryzurę?
Tak.
Masakra.
Na twojej szóstej.
Na spotkanie organizacyjne?
Znacie mojego kuzyna Berto, tego przystojniaka?
To nic takiego. Gorzej
nie umieć się podpisać.
Bo blokujecie kolejkę i ludzie są źli.
Dlaczego tak szybko idziecie? Nie nadążam. Mam astmę!
Wybacz, Jasimine, to prywatna rozmowa. Drażliwy temat.
Na razie.
Zawsze tak mówicie.
Ależ ona uparta.
- Dzięki. - To na nic.
Nie groź nam. I tak nie powiem, co mówił Cesar.
Coś powiedział!
Jamal! Dać ci kaganiec?
Monse, bez urazy, ale jesteś nieprzewidywalna.
To dla twojego dobra.
Dla mojego dobra? Wypchaj się!
No widzisz?
Nie wiesz, o co chodzi, a już się wściekłaś.
Nie patrz. Idź dalej.
Czemu ktoś daje się pobić na 19 Ulicy?
Ja bym poszedł Pierwszą, to tylko sekunda bólu.
W naszym wieku zobowiązanie na całe życie?
Pewnie.
Brak zobowiązań to wyraźnie cecha waszej przyjaźni.
Jak i brak przestrzeni!
- Nie powiemy, co mówił Cesar. - Sama go zapytam.
Zwariowałaś?
Chciałam tylko powiedzieć Cesarowi, że wróciłam.
- I wyglądasz jak super hyna. - Nieletnia.
Dla wielu nie.
Wyglądasz trochę inaczej. Czemu?
Przez cycki.
Nie, zdjęłaś aparat.
Kiedy Oscar wyszedł?
Sześć tygodni temu.
Teraz to ma sens.
Cesar chce zaimponować Oscarowi.
- Boi się brata. - Jak my wszyscy.
- Więc kogo obchodzi, co mówił! - Odpuść.
- Czy ja mogłabym odpuścić? - Tak, ale nie chcesz.
Podatek!
Cholera, Latrelle.
Łapki w górę, płacić kasę.
To jak mam wyjąć kasę?
Wiem, mądrale, że macie kasę do szkoły.
Dzień organizacyjny.
Nie jesteśmy ani w szkole, ani...
Nie mamy kasy.
A dwudziestka?
Przynajmniej masz własny pokój.
Jak to, nie mam pokoju?
Minęły cztery godziny!
Zalało pokój babci.
Zostanie u ciebie, aż go osuszymy.
Wypożyczysz osuszacz?
Tata myśli, że tam jest pleśń.
- No i? - No i nie można tam spać.
Mamo, ona żyła w glinianej chacie,
nic jej nie będzie.
Ruby, nigdy nie miałeś własnego pokoju. Na co ci on teraz?
Na różne takie...
Jak mój umysł. Badania potwierdziły, że mózg codziennie rośnie.
Mój potrzebuje przestrzeni.
Żeby rosnąć.
Podważysz badania naukowe?
Nie może spać w salonie?
I dawno nie była w Meksyku.
Mamo, proszę.
Jestem mężczyzną.
Nie mogę być z babcią.
- Dać ci inną możliwość? - Tak, proszę.
Śpij z bliźniakami.
Naćpałaś się?
Nie chcę o niczym gadać.
Do końca? Do śmierci?
Może Cesar jest w gangu.
Nie jest głupi.
Ma z nimi związki przez brata, ale...
I kuzynów, wujów, ojca, dziadka.
- Nawet tego geja. - Wiem.
Wiedziałaś o geju?
Zwą go Bananas. Mało subtelnie.
Wiem, że rodzina Cesara tkwi w tym od zawsze.
Ale on nie był w gangu.
Nigdy.
Nie jest w nic zamieszany.
Zmienił się.
Zostawił nas.
Mnie tu nie było, więc to nieoficjalne.
A jak ktoś zerwie z tobą SMS-em?
- Tak. - Uznaj mnie za SMS.
Rzucił cię! Nie idź, proszę.
Proszę...
- To groźne. - Bo?
Bo... rozkwitłaś.
- Rozkwitłam? - Tak.
Wybrzuszyłaś się.
Czy jak tam to nazwiesz.
Jego kumple są złaknieni.
Dobra!
Spoko, mała!
Pilnuję cię...
Stąd.
- Musimy pogadać. - Słucham.
Na osobności.
Możemy wejść do środka.
Jak siadasz mi na twarz,
to się przymknij, żebym mógł się skupić.
- Dla mnie on nie żyje. - Mówiłem!
Nie musi z nami zrywać. To my zrywamy.
„Siadać na twarzy”? Kto tak mówi?
Gadające krzesła! I dziury w tyłku!
Takie teksty u Oscara nie dziwią, ale Cesar?
Co mu się stało?
Cesar musi popalać.
Tak? Tak!
Możliwe!
To do niego niepodobne.
Co robisz?
To, co do mnie podobne.
Hej, tato!
Nic nie mów i tańcz, jak ci grają.
Monse!
Cześć, mała.
- Jesteś gotowa? - Będą niespodzianki.
- Jak ćwiczenia? - No właśnie?
Nie wiem. Zapytaj tych mocarzy, co mnie blokowali.
Zuch chłopak!
- Odszedłeś i nie powiedziałeś tacie? - Nie.
Tak. Spróbowałem pierwszego dnia i nie spodobało mi się.
Nie spodobało?
Nie miałem ochoty skręcić karku.
Wszyscy wiedzą, że jestem do bani, tylko nie tata.
Myśli, że któregoś dnia się obudzę i będę jak on, a ja...
nie jestem jak on.
Muszę znaleźć odpowiedni moment.
Facet, który nie dochowuje tajemnicy,
skrywa tajemnicę życia.
- Co? - Podkabluję cię ojcu.
Chyba że wygadasz się o Cesarze. Co powiedział?
- Nie. - Tak! Proszę pana...
Mówił, że cię puknął, zanim wyjechałaś.
O co dokładnie chodziło z tym, że Cesar „puknął” Monse?
Nie powiedział „puknął”, tylko „stuknął, bardzo mocno”.
- Kto by się przejął. - Ja!
Żadnej tajemnicy nie umiesz dochować.
Szantażowała mnie.
- Nie teraz. - Czemu szepczesz?
- Gdzie jesteś? - W piekle.
Mam przerąbaną sytuację w domu i muszę to załatwić,
nim zacznie się szkoła.
Cesar to nie jest mój priorytet.
- Spotkamy się jutro? - Nie mogę.
Ostatnia fucha w firmie ojca w te wakacje.
Nie stanę sam przed inkwizycją.
Spotkajmy się o piątej i pogadajmy.
Dobra.
Boże, wisisz mi ręczną robótkę.
Jedenasty SMS. Ruby spóźnia się dwie godziny.
Wyluzuj. Jak powiedział, że będzie, to będzie.
Gość udaje, że gra w futbol?
Może tata się nabierze.
To raczej niemożliwe.
„FUTBOL JAMAL”
Gdzie jest Ruby?
Jeszcze pięć minutek.
Babciu, muszę iść!
Jeszcze pięć minutek.
Powtarzasz to od pół godziny.
- Dasz mi chociaż telefon? - Jeszcze pięć minutek.
Co się dzieje?
To chyba jasne.
Opowiedz, jak Cesar mówił to, co mówił.
- Nie przejmuj się tym. - Znowu?
- Co, znowu? - Coś ukrywasz.
Skończ z tym, do cholery!
Przepraszam.
Nie szkodzi. Oglądam Bravo.
Czekaj. Monse!
Musimy tam wrócić.
Co dokładnie mówił Cesar? I jak to mówił?
Potrzebuję kontekstu.
Wiesz tyle, co ja. Nie wiem, czemu to powiedział.
Ale powiedział. Chcieliśmy, żeby to cofnął, ale nie.
Co możemy zrobić? Odpuść.
- Nie mogę. - Bo?
Nie wiem, czy go nienawidzę.
Słyszałeś brata. Jak przetrwamy liceum bez Cesara?
Mario to nie prorok.
Nie bierz jego słów do serca. To tylko słowa.
A czemu mielibyśmy brać sobie do serca słowa Cesara?
To tylko słowa.
Czasem nieważne jest to, co mówisz, ale jak to mówisz.
Cesar mówił na poważnie. Ale mogło być gorzej.
Straciliśmy przyjaciela.
Gorzej mieć opinię w liceum.
Wiesz dobrze, że plotka może zniszczyć życie.
Ale tej nikt nie zna.
Masz rację. Nikt.
Cześć!
Cholera, Ruby!
Widzę cię! Widzę i podoba mi się.
Lubię dziwaków, tak jak Monse.
- O czym ty mówisz? - Nie wstydź się.
No, że ty i Cesar ten tego.
Nikt nie wie? Serio?
Nienawidzę zdrajcy i zaraz skopię mu tyłek.
Monse!
O rany!
Dupek!
Jasna cholera, ale dzika ta hyna.
Walczyłam o ciebie.
I po co? Żebyś się mógł popisać?
Każ dziwce się przymknąć.
Lepiej się ucisz, nim oberwiesz.
- Milcz. - Monse!
Lepiej uważaj.
Nie! Monse...
- Dlatego ci nie mówiliśmy. - Odbija ci.
Mnie odbija?
Uspokój się. Oddychaj.
Tylko nie tym tonem!
Nie potrzebuję was.
Ratowałam naszą paczkę,
ale jeśli tylko mnie na tym zależy, nie znam was.
Dam sobie radę sama.
Jasonse czy Monsmine?
Które lepsze dla najlepszych kumpelek?
Gdzie idziemy na lunch i między lekcjami?
Do cheerleaderek?
Mogą mnie pocałować w moją jędrną nalga. Chude putas.
Możemy spróbować potańczyć.
Brak mi koordynacji, ale robię dobre miny.
Fajnie, że robimy coś razem. Czaisz?
Monse? Halo?
Słuchasz mnie?
Chcieliśmy tylko być dobrymi przyjaciółmi,
a tu koniec przyjaźni.
Laski są porąbane.
Potrzebny nam układ.
Odjechany. Taki, który tylko my będziemy znały. Wtedy na lunchu,
przed szkołą czy na imprezach zrobimy tak...
Widzisz? Potrafisz tak?
Potrafisz?
Spoko, nauczę cię.
Nauczę cię.
Już niedługo, Monse, będziesz robić tak.
To będziesz ty.
Nauczysz się.
Tylko patrz.
Wyglądamy na twardych. Tak przyciągniemy kobitki.
Przyciągniemy je, jak znajdziemy kasę z RollerWorld.
Przecież to bujda.
Wiesz, co jest bujdą? RollerWorld.
Tu nie ma zakopanej forsy.
Jest, tylko ty w to nie wierzysz. Nie wierzysz nawet w yeti.
O Boże.
Hej.
- Hej. - Hej.
Przeszło mi, jeśli i wam przeszło.
- Tak. - Tak.
Co macie w torbach?
- Piwo. - Gatorade.
To do jutra?
Tato, nie umiem dochować tajemnicy.
Nie gram z pierwszorocznymi.
Jak to, nie grasz w futbol?
Ja...
Nie lubię futbolu...
Uwielbiam go!
I gram w reprezentacji.
Poważnie?
Super!
Compas, jakoś przetrwamy liceum. Nie potrzebujemy Cesara.
Nie martw się.
Muszę się martwić.
Pierwszy raz zostajesz bez opiekunki.
Dam radę. Nie zatrudniając pani Ruiz, dużo zaoszczędzimy.
- O to się nie martw. - Muszę.
Nie będziesz wyjeżdżał na tak długo.
Ciebie krócej nie będzie, a pani Ruiz – wcale.
Zawsze mnie przegadasz.
Jestem w domu, drzwi zamknięte.
Widziałeś dwa zamki, dwa łańcuchy.
Odpocznij, a ja zadzwonię, kiedy się obudzę.
Dobrze. Kocham cię, skarbie.
Ja też cię kocham.
Co tu robisz?
- Wynoś się. - Posłuchaj.
Nie chciałem cię krzywdzić.
To po co paplałeś?
Mieliśmy nikomu nie mówić.
Hej...
Sam mówiłeś, żeby to, co jest między nami,
zostało tajemnicą.
Że przez to paczka się rozpadnie. Więc czemu?
Oscar.
Nie rozumiem.
Kiedy wyszedł, chciał się do ciebie dobrać.
Ochroniłem cię.
Nie musisz mnie chronić.
Chroń siebie. Odejdź.
- Zostaw Oscara. - Nic nie rozumiesz.
Ty wyjedziesz i zostaniesz sławną pisarką.
Ruby pójdzie za bratem do koledżu.
Jamal załapie, co i jak. Ucieknie.
Ale to życie...
to moje przeznaczenie. Herb rodziny jest symbolem gangu.
- Za późno. - Wcale nie.
- Jest tyle... - Nakręcaliście mnie
przez tyle lat. Przyszłość daleko stąd!
Ale to na nic.
Tu jest wszystko, co mam.
Wcale nie.
Dołączyłeś do nich.
- Nie idzie z nami. - A dlaczego miałby iść?
Monse?
Monse!
Widzisz? Laski są porąbane.
Nie mogę. Nie umiem dochować tajemnicy.
Zaraz imploduję. Po co w ogóle są tajemnice?
Muszę wam coś powiedzieć.
Kaliber .44!
Cesar.
Co chciałaś powiedzieć?
Cesar...
Musimy go uratować.
Napisy: Anetta Radolińska-Czwaczka
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.