Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Ukłony od szefa kuchni.
Masz rację.
Myślałam o tym, co mówiłeś o Dziewiętnastkach.
Są nieobliczalni.
A to nie sprzyja interesom.
Co zamierzasz?
Rzucę im kość.
Dam im Jefferson.
Zorganizuj spotkanie.
- Sprawa… - Załatwiona?
Co to niby znaczy?
To może być wszystko.
Można załatwić sprawunki, formalności, kredyt.
Jasne, bo Straszak załatwia Cuchillos kredyt.
- Są nawet zawodowi załatwiacze. - Dość!
Jesteś pewien?
Stawką jest jej życie.
Albo twoje, moje,
wszystkich.
- Pracujesz dla niej. - Pracowałem.
Czas przeszły.
Jest nieobliczalna.
Tak źle jeszcze nie było.
I na co to wszystko?
Wciąganie was w porachunki gangów to przegięcie.
A ona ma to gdzieś.
Nikt jej nie obchodzi.
Nawet ci najlojalniejsi.
Jak nasz ojciec.
Kazała mu się podłożyć.
Koniec jej rządów.
Z tego spotkania nie wróci żywa.
Załatwione.
Teraz musicie udawać zajętych.
Idźcie w publiczne miejsce.
Takie z kamerami, jak galeria handlowa.
Nie znoszę galerii. Wszystko kupuję w internecie.
Wszędzie używajcie telefonów.
- Do mnie nie dzwońcie. - Kiedy będzie po wszystkim?
Dam znać Cesarowi.
Odpisz jej.
Nie może tu być. Nie chcę jej narażać.
Racja, zignoruj ją.
- Czemu nie mówiłeś, co zrobiła Rayowi? - Właśnie się dowiedziałem.
Przecież nie pracowałbym dla niej, gdybym wiedział.
Już nie wiem, co myśleć.
Co to znaczy?
Wyrzuciłeś mnie.
Już raz wybrałeś gang zamiast rodziny.
Długo myślałem, że nie mam wyboru.
Coś mi nie pasowało w historii Raya
i zacząłem węszyć.
Już wiem, co się naprawdę stało.
Odwrócili się od niego.
Zwłaszcza ona.
Bez powodu.
Nie będziemy się już dla niej poświęcać.
Jak leci, ziomki?
Na zachodzie mamy godzinę 16
albo jakby powiedzieli moi latynoscy, poprawka, latinx znajomi:
son las cuatro.
Mogę się pokazywać publicznie, ale nie obok czegoś takiego.
Leon daje radę.
Prawda, Monse?
- Odłóż na chwilę ten telefon. - Lepiej ty włącz swój.
Wyglądasz, jakbyś czekał na telefon, a nie powinieneś.
Cesar.
Wiem o twoim bracie jedno, poza tym, że dobrze całuje…
W końcu.
Nic mu nie będzie.
Nie martw się.
Muszę odebrać.
Idź pierwszy.
Straszak.
Nie zaczynajcie beze mnie.
Wszystko gra?
Nie wyjdzie stąd żywa.
Joł, tu wasz J-A-M-A-L.
Siedzę sobie na ladzie.
Nadajemy na żywo, bawimy się z kumplami.
Jamal.
Chłopie.
To nie dyskoteka, żeby tak ciągle wywijać.
Siedzisz tu od kilku godzin.
Vic, chłopie.
Więc prażona kukurydza, sardynki
i przybory toaletowe, które kupuję co tydzień,
nic dla ciebie nie znaczą?
Zabijasz mi tu klimat.
Klimat to ja.
Czemu mnie unikasz?
I co ze śledztwem?
- Okłamujesz mnie! - Wcale nie.
Gówno prawda!
Gdy kłamiesz, głos ci spada o oktawę.
Przejrzałam cię, jak tylko się zmienił.
I Jamal robił relację na żywo!
To nie jest ukrywanie się. Mieliście się nie rzucać w oczy.
Robię coś zupełnie przeciwnego.
Masz swój spadek o oktawę.
Coś tu nie pasuje.
Łazicie we czwórkę, a mówiłeś, że Oscar ogarnia sprawy.
No dobra.
Nie chciałem cię angażować, ale pamiętasz rachunki ze szpitala?
Między rodzicami się nie układa,
więc przyszedłem im kupić lizaka.
Tata się jednym oświadczył mamie, tacy byli biedni.
Chciałem załagodzić atmosferę.
Reszta poszła ze mną.
- Mogłeś powiedzieć. - Nie chciałem cię martwić.
Jakiś ty kochany.
Zawsze myślisz o innych.
Odzywał się?
To Oscar.
Na pewno da sobie radę.
Ja się nie martwię.
To skąd ta mina?
- Jaka mina? - Robisz ją, gdy panikujesz.
Nie panikuję, zabijam czas.
Sorki, źle to ujęłam.
Ja naprawdę panikuję.
Mało wiem o załatwianiu spraw, ale wiem, że powinno się to robić szybko.
A minęły już trzy godziny.
Cuchillos was zabije.
Chrzanisz, załatwi nam miejsce przy stole.
- A pozwoli wam jeść? - Morda, śmieciu!
Płaczliwe pizdy, którym nie zeszły jądra.
Dużo gadasz jak na gościa z gnatem przy gębie.
Tak was nazwała.
Nic od niej nie dostaniecie.
Nie uzna was za równych sobie.
A ja tak.
Mojego dostawcę już macie.
Wiem, jak wygląda sytuacja.
Towaru starczy dla każdego.
Pomyśl, kolego.
Zastanów się…
Wolisz strzelać na rozkaz
czy te rozkazy wydawać?
I to, i to, pizdo.
Może się gdzieś ukrywa.
Od trzech dni?
Nie, jest źle.
Przecież by się odezwał.
I co?
Auto stoi na podjeździe.
- A w domu? - Patrzyliśmy, nic.
- Sprawdzaliśmy też z boku. - A od tyłu?
Nie kazałeś nam.
A musiałem?
Wiadomo, że chodziło o sprawdzenie całego domu!
Spokojnie, wszyscy robią, co mogą.
Wiecie co? Nieważne.
Sam to sprawdzę.
Ustaliliśmy, że nie pójdziesz.
Może to miał na myśli z tym „załatwianiem”.
Idiota z ciebie.
Próbuję pomóc!
Nie dasz rady.
Może gdyby to był jakiś spisek,
wtedy byś się nadał, ale to życie!
Dzieje się coś złego.
Spokojnie.
A jak Cuchillos go dopadła i zaczął sypać?
Jesteśmy łatwym celem.
Coś ty powiedział?
- Nic. - Nie.
Powtórz to.
Powtórz!
- Wszyscy się martwimy. - Jasne.
O siebie.
Oscar nie myślał o sobie, gdy rzucił się nas ratować.
- Nie o to chodzi. - Więc o co?
O co wam chodziło?
To taki problem dorosnąć i wziąć sprawy we własne ręce?
To nie fair.
Wiesz, co jest nie fair?
Najpierw gnoicie mojego brata i jego gang,
a potem błagacie o pomoc.
Nie będę siedział na tyłku, gdy Oscar ratuje wasze.
ŚWIĘCI
Ruchy, moja kolej.
Ktoś widział Straszaka?
Minęły trzy dni.
Ktokolwiek?
Jesteście jego kumplami.
Gdzie on się podział?
Mały Straszak nam zhardział.
Zastrzelisz mnie?
Luz.
Spluwa mu się zatnie.
Masz jakiś problem?
Pytam o coś, do cholery.
Czy widziałeś mojego brata?
Pewnie dyma jakąś laskę.
Zwiał, jak kiedyś do Vegas z Leti.
- Tam go szukaj. - O tak.
Nie pokazywał się od kilku dni.
Czemu siedzicie z założonymi rękami?
Ruszcie dupy na ulice i znajdźcie go!
Będziesz mi fikał?
Sprzedałeś go?
Co?
Coś ty powiedział?
Wyluzuj.
Ruszcie się i go znajdźcie!
Ogarniemy to, Mały Straszaku.
Słyszeliście.
Idziemy.
Tato, tu znowu Cesar.
Oscar się nie odzywał. Oddzwoń, proszę.
Może tatę też dopadła.
Nie wiesz tego.
Obdzwoniłam wszystkie szpitale.
Może mieć milion powodów, żeby nie odbierać.
Może pracuje, stracił zasięg
albo bateria mu siadła.
Nie, to standard.
Załatwią całą rodzinę,
- żeby się nie mścili. - Przestań.
A potem…
zabiją tych, których kochasz.
Wygarnąłem Oscarowi, że wybrał gang zamiast rodziny.
To nasza ostatnia rozmowa.
Musimy iść do Ruby’ego.
Już.
Cuchillos napisała.
Czyli ona wciąż żyje, a Straszak…
Skąd wiemy, że to ona?
Każdy mógł to wysłać.
„Co u mojej ekipy leniwców? Tik-tak”.
Kto inny by tak napisał?
Przykro mi, stary.
Miałeś rację.
Jesteśmy łatwym celem.
Trzeba się spakować i schować.
Schować?
- Gdzie? - Tam, gdzie nas nie znajdzie.
Rozdzielmy się.
Nie ułatwiajmy jej tego.
Jasmine.
Wymyślcie sobie kryjówkę i ruszajcie.
Mam rodzinę w Long Beach.
Pojadę do mojej byłej niani.
Mieszka w San Diego.
Znam bunkier w Pasadenie.
No co?
- To mogło pomóc Cesarowi. - Byłem na liście rezerwowej.
Gdzie ty pójdziesz?
Sunshine Motel.
Co powiemy rodzicom?
Absolutne minimum.
Załatwimy to, zanim się zorientują.
Jak to „załatwimy”?
Ona musi zniknąć.
Ale…
my tacy nie jesteśmy.
Racja.
Ty nie.
Więc ja to muszę zrobić.
JASMINE: DLACZEGO NIE ODPISUJESZ?
WIEM, ŻE COŚ SIĘ DZIEJE.
MOŻEMY POGADAĆ?
PROSZĘ!
- Czemu mnie olewacie? Widziałam innych. - Nie olewamy cię.
Słyszysz?
Głos mi nie opadł.
Wszystko gra.
Na pewno?
Tak, jest w porządku. Wszystko załatwione.
To świetnie, nie?
To czemu się dziwnie zachowujesz?
Wcale nie.
Po prostu…
już po śledztwie, zagrożenie minęło.
- To koniec. - Co to znaczy?
Jedź na wakacje. Odwiedź kogoś z rodziny.
Relaks dobrze ci zrobi.
Wolę wiedzieć, co się dzieje.
Już po wszystkim.
Dzięki za twoje usługi.
- Usługi? - Tak.
Zrobiłaś swoje i zamknęliśmy śledztwo.
Coś się święci. Po co to spotkanie?
- Po nic, tylko tak siedzieliśmy. - Czemu?
Bo tak się zachowują przyjaciele!
Lubię fiuty, ale nie takie, jakim teraz jesteś.
Po prostu…
idź do domu, Jasmine.
- Najpierw powiedz, co się dzieje. - A co mam powiedzieć?
Prawdę!
- To koniec. - Już to mówiłeś.
Mówię o nas.
To koniec.
Powtórz to, patrząc mi w oczy.
To koniec.
Niepotrzebna mi podpora.
Ale nasz pocałunek…
- On coś znaczył. - Może dla ciebie.
Mnie udowodnił, że to pomyłka.
Jakbym całował Abuelitę.
Destrukcja i zniszczenie.
Właśnie to nam grozi, bo Freeridge leży na uskoku.
Prawdopodobieństwo wystąpienia tu trzęsienia ziemi…
Skarbie, sztab kryzysowy zwołałeś na przyszły tydzień.
Na naszych zebraniach ustaliliśmy,
że spotkania sztabu można przełożyć bez zapowiedzi.
Mówię wam wcześniej, bo na kilka dni zostanę u Ruby’ego.
Gdybyście tęsknili.
Tęsknili? Przecież to tylko kilka dni.
Trzęsienie ziemi może uderzyć w każdej chwili.
Musimy być gotowi, gdyby nas niespodziewanie rozdzieliło.
To zestaw ewakuacyjny Jamala,
gdybym musiał się ewakuować.
- Łapię, takie „przydasie” dla rodziców. - Nie.
Nie łapiesz, nie ma czegoś takiego.
To surówka mojego podcastu.
Żebyśmy posłuchali twoich teorii spiskowych?
Gdyby brakowało wam mojego głosu.
Jest coś jeszcze.
W razie tsunami…
Łapiemy kasę, latarki, mapę i lecimy na wzniesienie.
Nie za wysokie, wstrząsy wtórne.
Moja misja wykonana.
Wasza też.
Kocham was.
- Powiedz to. - Nie, ty powiedz.
- Kocham go. - Akademia wojskowa.
Luis, oddaj siostrze telefon i migiem do auta!
Chcesz coś ze sklepu?
Pakujesz się?
Mama Jamala robi charytatywną wyprzedaż.
To nowe spodnie.
Abuelita ci je obrębi.
A to? Przecież kochasz tę koszulę.
Czasami trzeba zrezygnować z tego, co kochamy.
Żeby to chronić.
Mijo,
wszystko w porządku?
Tata się wyprowadził?
Ruby.
O to ci chodzi?
Tata nigdzie się nie wybiera.
Chyba że do naszego łóżka.
Znowu wślizgnął mi się na priva.
Tak się mówi?
Pomogę wam, znajdę pracę.
Ruby.
Martw się wtedy, kiedy ja. Teraz się nie martwię.
Wiem, że ostatnio było nam trudno
i na pewno nie ułatwialiśmy ci życia.
Czyli się nie rozstajecie?
Co takiego?
Nie!
Nawet tego nie rozważaliśmy.
Czy byłam zła na ojca? Tak.
Czy mamy problemy finansowe? Tak.
Ale rozstanie?
Nie ma mowy.
Czyli wszystko gra?
Będzie tak jak dawniej?
Kiedyś tak.
Ruby.
Nie potrafię sobie wyobrazić życia bez twojego ojca.
Bez któregokolwiek z was.
Czasem się kłócimy,
ale o rodzinę warto walczyć.
Nie wolno jej porzucać.
Nawet twojego brata kleptomana.
Ta się nigdy nie zatnie.
Popierałem Cesara.
Ciebie też wesprę.
Wiem, ale nie trzeba.
Cesar.
Nie powinniście tu być.
- Przeciwnie. - To nie zabawa.
Cuchillos nas wybrała, bo znaleźliśmy łup i pokonaliśmy Proroków.
Mamy plan, jak ją załatwić.
- Plan? - Tak. Krok pierwszy.
Dzwonimy do niej z jednorazówki.
Gorąco tu?
Idę się przewietrzyć.
Ruby, opowiedz mu. Zaraz wracam.
Przynieść wam coś? Spoko.
Dasz radę.
Wąchamy kwiatki, dmuchamy świeczki.
Wąchamy kwiatki, dmuchamy świeczki.
- To niezły plan. - Innego nie mamy.
Na pewno chcesz to zrobić?
Byle z tobą.
Wiecie co,
sprawdzę co z Jamalem.
Pewnie szaleje z nerwów.
Wciąż możesz się wycofać.
Widziałeś kiedyś, żebym tak zmieniała zdanie?
Nie musisz odpowiadać.
Dziękuję.
Za co?
- Halo? - Mons?
Tak…
Tu McKenzie, twoja współlokatorka.
Na Mayfield.
- No tak! - Ale się cieszę.
To zabrzmi dziwnie, ale mam już dość tego lata.
Ja też.
Też się nudzisz?
Marzą mi się wakacje od wakacji.
Ile można jeździć na plażę, co nie?
Wybierzemy żółty na nasz kolor? Kupiłam nam lodówkę.
Nie chcę zamawiać wszystkiego na szybko z Amazona.
Brzmi nieźle. Oddzwonię, dobrze?
Jasne. Tylko daj znać…
To tylko jednorazowa akcja?
Bo musimy?
Właściwie to obrona konieczna.
Groziła nam śmiercią.
- Samoobrona z premedytacją. - Właśnie.
Myślisz, że ława przysięgłych to łyknie?
Już czas.
Kiedy to zrobimy, nie będzie odwrotu.
Mały Straszaku.
AUTOSTRADA, 59. KILOMETR
Tam znajdziesz to, czego szukasz.
Co to jest?
Telefon Oscara.
Napisy: Magdalena Adamus
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.