Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Na kolana.
Nie klękam przed Santo.
Zrób to!
Masz się za twardziela?
Pokaż.
Masz broń? Pokaż, jak jej używasz, cipo.
Pokaż, dziwko!
Jesteś martwym Santo.
Co do...
Brać go.
O cholera.
To Santo!
Wraca.
Wraca. Jazda!
Czekajcie.
Hammel nic nie słyszał.
W kostnicy i szpitalu nie było NN,
odkąd Cesar zaginął.
To dobrze.
Czuję to. Lada moment pojawi się znak.
Będziemy mogli świętować jego urodziny.
Ma je za tydzień.
- I co? - I nic.
Tylko mówię.
Nic mu nie jest.
Chociaż zostawiałam dla niego otwarte auto ojca
i co rano wciąż jest otwarte.
Jeśli zostawiasz otwarte i takie znajdujesz,
- skąd wiesz, że go nie było? - Zamknąłby. Nie zostawiłby otwartego.
Cesar był odpowiedzialny.
Prawda.
Dbał o sprawy.
Był najlepszym bratem, współlokatorem i kurierem, jakiego miałem.
Czemu w czasie przeszłym?
Jesteśmy realistami.
W jakiej kwestii?
Że pewnie...
- nie żyje. - Nie wiecie tego.
Szukał Latrelle'a.
Wóz Chivo był na 21. ulicy, to terytorium Prophetów,
a jego nie ma.
Zastanów się.
Pewnie się ukrywa.
Ruby ma rację. Jeśli kogoś nie ma ponad 48 godzin,
to na 86% jest martwy.
Nie ma programu „72 godziny”.
Zamknij się.
Jesteśmy szczerzy.
Prophets są bezwzględni.
Strzelaniny gangów są częstsze o 31%.
Dobra, dość.
Nic mu nie jest.
W porządku?
Mam za dużo książek.
Ruby i Jamal to dupki.
Czemu?
Bo tak.
Mówią, że Cesar pewnie nie żyje i inne takie.
- Na pewno nic mu nie jest. - To nie było przekonujące.
Przykro mi, to Freeridge.
- Co to znaczy? - Źle się tu dzieje.
Jak wszędzie.
Myślisz, że wszędzie napadają na dzieci?
Nie.
Napadli cię?
Kotku, mów.
Nie chciałam cię stresować.
To był przypadek.
Przypadek?
Jak to, że zastrzelono Olivię?
To był przypadek.
Teraz nie żyje.
Dlatego cię stąd odsyłam.
Chwila, co?
Kiedy dowiedziałem się o śmierci Olivii,
zacząłem szukać szkół z internatem.
Z nadgodzinami i wsparciem finansowym
stać nas na najlepszą,
Mayfield School w New Hampshire, tylko dla dziewcząt.
- Nie. - Mają jeden z najlepszych
programów pisarskich w kraju.
To piękna i bezpieczna szkoła.
- Nie. - Miałabyś prawdziwą wspólnotę.
Mam prawdziwą wspólnotę.
Taką, która zawodzi.
A co z nadzieją, oporem, budowaniem czegoś?
To świat gangów.
Zawsze taki był.
Twój tata był Prophetem, wychowali cię.
- Co za różnica? - Ci, z którymi dorastałem, byli inni.
Pojawił się crack,
zmienili S na znak dolara
i to był koniec.
Teraz z Freeridge chce się uciec.
Ja nie chcę. Zależy mi na naszej wspólnocie.
- Tobie też powinno. - Wychowuję córkę,
a nie wspólnotę. Pojedziesz do tej szkoły.
Nie zostawię Cesara.
Nie mogę.
Nie wiesz nawet, czy żyje
i nie chcę się w ten sposób martwić o ciebie.
Jedziesz.
Masz w dupie moje zdanie?
Tak, kiedy jesteś pół metra od kuli. Jesteś dzieckiem. A ja ojcem.
Koniec dyskusji.
To porąbane.
- Gdzie moje rzeczy? - W twoim pokoju.
Właśnie tam byłem. Nie ma.
Nie, mijo, w twoim pokoju.
Wszystko przeniosłam.
Dobrze mi z bliźniakami.
Zawsze chciałeś mieć własny pokój. I teraz masz.
Mam lepszy pomysł. Domowe biuro. Zawsze chciałaś pracować z domu.
Nie mówiłam tak.
Ale tak myślałaś.
Serio?
Co myślę teraz?
Nie. Nie myśl tego.
Pomyśl o biednych bliźniakach,
będą za mną tęsknić.
Nie chcą cię tam. Prosiły, żeby z tobą pogadać.
Luisa mówi, że dużo pierdzisz,
a Luis, że zabrałeś mu skarpetki.
Oddalam. Nie zapomnę.
To znaczy, nie wyprowadzę się.
Mijo, musisz zapomnieć.
Zrobię to, kiedy będę gotowy, dobra?
Nie tym tonem. Idź do swojego pokoju!
Do tego drugiego!
Tak.
Powiedziałam twojemu ojcu o naszej rozmowie
i chce z tobą pomówić jak facet z facetem.
Śmiało, mów.
Martwię się.
Bardziej... niepokoję.
Że szukasz oparcia w pokoju bliźniaków.
Musisz być tutaj.
Dokładnie.
Widzisz?
Słuchaj ojca.
To, przez co przeszedłeś...
- To... - Musisz wrócić do gry,
stawić czoła problemom.
Ale...
Nic nie czuję.
Bo używasz maści Luisa na wysypkę.
To lek.
Nie.
Nie czuję emocji.
I czuję się winny, bo nic nie czuję.
Jakbym...
znikał jako osoba.
Nie czujesz, co?
To...
Jesteś na to za młody.
Wielkie uczucia są dobre.
To dar młodości.
Powiedz mu, Ruben.
To...
- To... - Odnajdź starego Ruby'ego.
Potrzebujemy go.
Staram się.
Wiemy.
Dlatego powrót do twojego pokoju
to pierwszy krok...
Mogę pomówić z synem?
Jak facet z facetem.
Oczywiście.
Słuchaj matki.
Wiem, że żyjesz.
Żyje!
To znak! Cesar żyje.
Skąd wiesz, że to on?
- Ktoś mógł to ukraść. - Racja.
Kraść jedzenie i koce, a zostawić radio?
I zamknął za sobą drzwi. Cały Cesar.
- Ma rację. - Wziął wszystko,
bo się ukrywa.
Czas na operację Money Bunny, szybko.
Gdy wyjdzie z ukrycia, będzie wiał.
Jestem o krok...
albo 16 kroków przed tobą!
Są dwa nowe punkty,
jeden tu i jeden po drugiej stronie.
- Co? - Nie masz mi nic do powiedzenia?
Na jaki temat?
Że Cesar żyje. Nie miałeś racji.
Racja czy nie... wszystko jedno.
Mamy robotę.
BRUDNA CZYSTA
Skończone! Cesar jest ustawiony.
Kto by pomyślał, że tak łatwo być geniuszem zbrodni?
Chwila. A jeśli podsłuchują?
Oni?
Cholera...
Wyprowadzę psa.
Nie masz psa.
Cześć.
Cześć.
- Nie wiedziałem, że jesteś taka zła. - Przeszło mi.
Między nami w porządku.
Nie śpij w samochodzie.
Co?
Jeśli się złościsz, dam ci przestrzeń.
Ale nie śpij na zewnątrz. Wszystko może się tam stać.
Czemu nie było cię w szkole?
Zawsze jesteś.
Co się dzieje?
Będzie dobrze.
Znajdziemy go.
Nie żyje.
Cesar nie żyje.
Wynoś się.
Potrzebuję ochrony.
Źle trafiłeś.
Znalazłem Latrelle'a.
Poszedłem dokończyć robotę.
I?
Broń się zacięła.
Zero do dwóch.
Nie będzie trzeciego razu.
Idź.
Gdzie? Nie mam gdzie pójść.
To nie mój problem.
Nie twój?
Nic nie mogę zrobić.
Nie chodzi tylko o ciebie.
Twoi bliscy będą w niebezpieczeństwie, jeśli zostaniesz. Odejdź.
I nie wracaj.
Wiesz co, Oscarze?
Powinieneś był to za mnie załatwić. Jesteś moim starszym bratem.
- I starszym ziomem. - Zamknij się.
Mogłeś załatwić Latrelle'a.
Ale wysłałeś mnie!
Kazałeś mi to zrobić!
Wiesz, co narobiłeś?
Jak bardzo schrzaniłeś?
Postawiłeś mnie w sytuacji bez wyjścia z Cuchillosem.
Oskarze, proszę.
Nie wiem, co robić.
Kocham cię, mano.
Ale jesteś skończony.
Wszystkiego najlepszego.
A twój brat?
Może pomoże.
Spook ze mną skończył.
To koniec.
I co teraz?
Zniknę.
Odejdę na dobre.
Tylko tak uniknę kłopotów
i nas ochronię.
- A jeśli pójdziesz na policję? - I co powiem?
Chciałem zabić Latrelle'a, ale broń się zacięła?
Racja.
Ale jeśli nie powiesz o zabijaniu i broni, może...
Mogę tylko uciec z miasta.
Weź pieniądze z RollerWorld. Wszystkie.
Chcieliśmy je mieć tylko po to, żeby wyciągnąć cię z gangu.
Kocham was.
Ale wezmę tylko swoją działkę.
- Zróbcie z resztą coś dobrego. - Wyślemy ci.
- Nie możecie. - Jak to?
Zaczynam nowe życie.
Nowe imię.
- Wszystko nowe. - Jak cię znajdziemy?
Nie znajdziecie.
Nikt nie znajdzie.
Tylko tak nas ochronię.
Wyślę wam maila, jak będę bezpieczny.
Ale.
Ale to tyle.
Jeszcze jedno.
Co tylko chcesz.
Nie mogę chodzić z taką kasą po ulicy.
Przynieście mi ją na dworzec o siódmej.
To koniec?
Ostatnia noc razem?
Tak.
Twoje ostatnie urodziny.
Pomyśl życzenie.
Nie wiemy, gdzie Cesar jedzie, więc przygotowałem się
i zawęziłem wszystko do trzech toreb z rzeczami do ucieczki.
W każdej jest suszone mięso z indyka, zwykłe i Slim Jim.
Scyzoryk, mokre chusteczki dobre do...
cóż... również innych miejsc.
Google na podczerwień,
- tabletki oczyszczające wodę.. - Dobra!
To nie pokaz.
A oto różnice.
W torbie miejskiej jest środek dezynfekujący i taśma
do maskowania dziur w motelach.
W wiejskiej ma spray na owady, flagę Konfederacji, harmonijkę i...
Po co?
Byłeś na wsi?
Touché.
A w torbie na pustynię jest krem do opalania i zasypka.
Dobra.
W tej kwestii polegam na tobie.
Oby było w niej dość miejsca na pieniądze Cesara.
Wybiorę miejską.
Jaka ona piękna.
Kasa to „ona”?
- Tak jak łódź. - Łódź to przedmiot.
Uprzedmiotawiasz kobiety nadając płeć przedmiotom.
Dzięki mojej działce
w końcu zbuduję fortecę Jamalotności,
strzeżoną przez wytresowane wilki.
Sam też bym je wytresował.
Forteca będzie duża.
Ale nie jak dla nuworysza. Maksymalnie pięć sypialni.
Troszczę się o emisję CO2.
Rodzice mieliby swój pokój... dźwiękoszczelny. Tak będzie najlepiej.
W twoim pokoju byłoby dość miejsca na ciebie i skarpetkę.
U Monse dużo światła słonecznego, żeby inspirowało ją do pisania.
Będzie po drugiej stronie domu, żeby nie męczyła nas zrzędzeniem.
Cesar będzie miał dużą szafę na swoje czarne podkoszulki.
O ile... jeszcze go zobaczymy.
Myślisz, że go nie zobaczymy?
Co my robimy?
Co masz na myśli?
Dajemy piętnastolatkowi torbę kasy.
Nie znajdzie mieszkania ani pracy. Nie ma gwarancji bezpieczeństwa.
Kasa uczyni z niego cel, włóczędzy są gorsi niż gangi.
Można mówić „włóczęga”?
Musimy coś zrobić.
Co masz na myśli?
Uratujmy Cesara.
To właśnie robimy.
- Dajemy mu zwiać. - Nie.
Wkupmy go.
Tak wcześnie wstałaś?
Chciałam się pożegnać.
Żegnałaś się wczoraj.
Nie chcę, żebyś myślał, że się złoszczę.
Rozumiem, co myślisz o Freeridge i masz rację.
Myliłam się.
To skomplikowane.
Samo bycie dzieckiem jest ciężkie.
Więc pozbądźmy się zbędnych komplikacji.
Do widzenia, tato.
Kocham cię.
Zawsze będę.
Jeśli budzicie mnie tak wcześnie, lepiej, żeby były z posypką.
Mówiłem.
Gadajcie.
Chcemy wkupić Cesara do Santos.
To tak nie działa.
Nawet jeśli, to nie wkupicie nikogo
- za 100 dolców. - A za 150 000?
Około.
Skąd macie 150 tysięcy, małe traviesos?
Odpowiedz.
To dość, żeby kogoś wkupić?
Może.
- Jak czysta jest ta kasa? - Jak łza.
Wypraliśmy.
Słucham.
Znaleźliśmy kasę z RollerWorld.
Nie prosimy o przysługę.
To transakcja biznesowa.
Coś z niej masz, ale Cesar ma być chroniony.
Nie chcemy, żeby zniknął.
Naprawdę wam zależy.
Wezmę kasę.
Ale nie Cesara.
Nie na tym polegają transakcje.
Nie dostaniesz kasy bez dotrzymania swojej części umowy.
To kasa RollerWorld... więc nie możecie nią rozporządzać.
Ale dzięki, że ją odnieśliście.
Nie rób tego.
- Wisisz nam to. - Gówno wam wiszę.
Przyjęliśmy go, kiedy go wykopałeś.
Dzięki.
A teraz spadać.
Niezły z ciebie zasraniec!
Nie dostaniesz posypki!
Wszystko w plecaku.
Będzie tu, prawda?
Tak mówiła.
- Chyba, że coś jej się stało. - Nic się nie stało.
Nie wiesz tego. Czaiłem się pod domem dziewczyny Latrella.
A jeśli ją dorwali?
- A jeśli... - Daj spokój.
Tak.
Kocham cię, compa.
Od kiedy ryczałeś w przedszkolu.
Tak.
I kto teraz płacze?
Też cię kocham. Dałbym się za ciebie znowu postrzelić.
Ty.
Nigdy w ciebie nie zwątpię.
Bycie twoim współlokatorem i bratem
było dla mnie zaszczytem.
Kocham cię, J.
Też cię kocham.
Pasażerowie autobusu 210 do Oakland, Reno, Claymont i...
Cesarze!
Myślałem, że się nie pożegnam.
Nie musisz. Jadę z tobą.
Nie.
Nie. Nie możesz.
To mój problem. Nie mogę cię obciążać.
Powiedzcie jej.
Że nie może ze mną jechać.
To nie jest ich decyzja, tylko moja.
Jaki sens ma życie bez ciebie?
A co z tatą?
- Nie rób mu tego. - Będzie dobrze.
Chce mojego bezpieczeństwa. Kiedyś się z nim zobaczę.
Chodźmy.
Proszę.
Nie.
Nie rób tego.
Chcę być z tobą.
To nie takie łatwe.
Kocham cię,
a ty mnie.
To takie łatwe.
A twoi przyjaciele? Tata? Szkoła? Nie możesz wszystkiego zostawić.
Nie puszczę cię samego.
Zrobimy to razem.
Chodź.
Przespałem się z kimś.
Jasne.
Chcesz, żebym wysiadła. Chodź.
O mój Boże.
Nie kłamiesz.
Przykro mi.
Idź do diabła!
Zaopiekujcie się nią, proszę.
Idźcie.
Wzywałeś.
Masz informacje?
125 Hardy Way.
Kryjówka Santos.
Przynajmniej jedna z nich.
Główny łącznik?
Javier Osuna.
Nazywają go „Trenzas”.
Pieniądze płyną do El cochino Club.
Dużo pieniędzy.
Ale nie dlatego tu jestem.
Chcę bezpieczeństwa przyjaciół.
Przyjaciół?
Tych, których napadliście.
Bezpieczeństwo kosztuje.
Dlatego mam to.
Nawet o tym nie myśl.
Spokojnie.
To 50 tysięcy.
Umowa stoi?
Dobra.
To pokryje twoich przyjaciół.
A co z tobą?
Musisz się rozliczyć.
Co masz na myśli?
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.