Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Klątwo, znikaj!
Nie ma mowy.
Nie w moim domu. Nie mogę.
Wiem, że proszę o wiele, ale jutro wyjeżdżam.
Potrzebuję paru dni na dogadanie się z rodziną.
Nie. Nawet na jeden dzień.
Już sprowadził przemoc do naszego domu!
Posłuchaj.
Wiem, co myślisz o Cesarze.
Dobrze. Rozumiem.
Zwłaszcza po tym wszystkim, co się stało. Ale to dziecko...
i nie ma gdzie iść.
Nie ma wyboru.
Nie mogę.
Nie zrobię tego.
Geny...
A gdyby to był Mario?
Albo Ruby?
Wyobraź to sobie.
- Dzień dobry. - Dobry.
Proszę siedzieć.
Przepraszam. Pomóc ci?
- Nie, radzę sobie. - Spoko.
- Mi hijo! - Przepraszam.
- Co to? - Dekoracja.
Nie mam czasu na kłótnie.
Baby shower za dwa dni, a ty masz tylko tyle?
- Tak. I co? - To na pół gwizdka!
Pasuje, bo dziecko jest tylko w połowie moje.
Czy ty się słyszysz?
Chcesz je tylko dla siebie?
Nie uważasz, że to zasadniczo problematyczne?
I niepokojące?
- Koleś, uważaj. - Przepraszam. Zejdę z drogi.
Mario, uważaj!
- Bo to zdejmę. - Nie, kochanie, nie ruszaj się.
Cesar, co mówiłem? Uważaj!
Dama jest w ciąży i nie powinna widzieć prezentów.
Jasne. Zejdę z drogi.
Już nie mogę tak żyć.
Jeszcze tylko kilka dni. Wytrzymaj.
Tak teraz wygląda moje życie.
Nie mam rodziny, nie mam domu.
Nie mam nawet łóżka!
Chcą mnie tylko po to, żeby mnie zabić! Czuję się przeklęty.
Nieprawda. Klątwy nie istnieją.
Ale mam areszt domowy.
Nie masz.
Ale nie wychodź. To zbyt niebezpieczne.
Jeśli tak chcesz mnie uspokoić, to ci nie idzie.
Myśl o tym, co dobre.
Podaj jedną dobrą rzecz.
Dobra.
Dobra jest...
łazienka.
Przynajmniej mam łazienkę dla siebie.
Nie masz! Wyjdź, jeśli nie chcesz sprzątać po wypadku.
Zapomnij o dobrym. Co jest w porządku?
To nie w porządku.
URODZINY
A teraz?
URODZI
Dobra.
Zapomnijmy o okropnej atmosferze i skupmy się na jedzeniu.
Co planujesz? Cały bufet,
a może przystawki jak na herbatce?
Tort.
- Z ciasteczkami. - Nie. Sam tort.
Mamo, nie! Nie rozumiesz idei baby shower!
Amber, czy to ci się podoba, czy nie, wprowadza do naszej rodziny nowe życie.
Życie jest święte. Oznacza nowy rozdział nadziei i cudów.
Po wszystkim, co przeszliśmy, powinniśmy świętować cud narodzin.
Masz rację. I wszystkie te piękne uczucia wyrazi tort.
Ruby, dogadałam się z lekarzem i zamówiłam tort zdradzający płeć.
Co?
Mamo! Nie chcemy znać płci!
- Ma być niespodzianka! - Będzie. Jak pokroicie.
Dlaczego my decydujemy o płci dziecka?
Powinno zdecydować samo.
Musimy poczekać, aż on, ona albo oni powiedzą nam, kim są.
Dlatego nie będzie kolorowych dekoracji.
- Wszystko neutralne. - Neutralne?
- Beż? - Tak! Myślałem o szarym,
- ale beż jest lepszy, mniej płciowy. - Bez koloru?
Kim my jesteśmy? Beż? Beż nam nie sprzyja!
Wydobywa żółtość naszej skóry. Dość tego.
Rzucam to. Mam dość.
Oficjalnie nie identyfikuję się jako organizatorka przyjęcia.
A ja tak.
- Dzięki, mamo. Przejmę pałeczkę. - Nie!
Mamo, nie. Pamiętasz chrzest bliźniaków? Urodziny taty?
Imprezę Santos? Naprawiłem to gówno.
To coś. Gówno.
- Ta, dziwko. I zerwałeś rozejm. - Zaufaj mi.
Wszystko będzie dobrze.
Podziękujesz mi, kiedy zobaczysz wieniec z pieluch.
Nie! Czemu to tu jest?
Ty pilnujesz.
Jestem sama w domu i ukrywam 200 tysięcy.
- Nie mogę. - Te pieniądze mogą być przeklęte.
Ciekawe. Sceptyk stał się wyznawcą?
Nie wierzyłem, ale zaczynam.
- Czekaj. Wytłumacz. - Okazało się...
że każdy, kto dotknął pieniędzy, źle skończył.
Ci, którzy je ukradli. Benito i Frankie zostali zamordowani w pace.
Potem Lil' Ricky zmarł przedwcześnie w pozornie tajemniczy sposób.
- Strzelano do Ruby'ego i Oliwii. - To nie przydarzyło się tobie.
Nie trywializuj mojej empatii.
Potem ręce Abuelity się schrzaniły.
- Łykasz te głupoty? - Mówię po kolei.
Zabraliśmy ją do curandera, żeby jej pomogła.
A wariatka powiedziała nam, że w domu jest coś, czego nie powinno być.
- Cesar. - Słuchaj.
Nadążaj. To było zanim pojawił się Cesar, kiedy Abuelita miała hajs.
Potem Ruby zerwał rozejm,
bo kasa dalej była w domu. Potem wzięliśmy ją do Brentwood.
Monse miała ją miej niż osiem godzin i wszystko
- się spieprzyło. - Ta kasa nie jest przeklęta.
Każda kasa jest.
Widziałam, co zrobiła mojej mamie i tobie.
A koniec rozejmu, strzelaniny
i przedwczesna śmierć gangsterów
- to typowe Freeridge. Bywa gówniano. - A ja żyję.
- Są pozytywy. - Tak.
Ta kasa zrobi wiele dobrego.
Jeśli jest klątwa, to ją zdejmiemy.
Masz rację.
Nie ma klątwy. Idę sobie wlać.
Dosłownie. Zaschło mi w gardle. To była ożywiona debata.
Dziękuję za trzeźwe spojrzenie.
- Cześć. - Amber.
Ruby...
- Twoja asystentka mówi, że jest... - Matką chrzestną dziecka.
Gadaliśmy o tym.
Chce omówić menu.
- Dobra. Pa. - Pa.
- Skończyłaś montaż zdjęć? - Nie mam zdjęć małej Amber.
Dlatego masz stare foty Justina Biebera!
Dwóch blondasów. Nikt nie zauważy.
Za mną. Wszystko muszę robić sam. Znowu.
Znowu? Jak to...
- Jak się czujesz? - Niespokojny.
Wierzysz w to gówno?
To nie kasa. To ja.
Jestem przeklęty.
Moją jedyną opcją jest...
ucieczka z miasta i nadzieja na to, że sam sobie poradzę.
Boję się, Monse.
Bóg zsyła na nas tyle, ile zdołamy unieść.
Dasz radę. Masz siebie.
To wystarczy.
Co to znaczy?
Co chcesz.
Co to znaczy?
Dalej cię kocham.
Dalej?
Kocham cię.
Zawsze cię kochałam.
Co się stało?
Dawno nikt mi tego nie mówił.
Abuelito, to nie beż. To ciemnoszary! Jamal, poprzyj mnie.
Mężczyźni częściej cierpią na daltonizm. Stawiam na Abuelitę.
Spadamy w podskokach!
Mamy dmuchany zamek.
Wiesz, czemu na ciebie stawiam?
Bo kasa nie jest przeklęta, my też nie. Hashtag „fart”.
Jest przeklęta. Rosario mówiła, że nic nie uleczy mi rąk.
Ale zabrałeś pieniądze
i „biznes się kręci”.
Cholera.
Jeśli tak, to musisz wiedzieć, że kasa jest w domu.
Moje buty!
Pudło!
Nie ma klątwy!
Nie potrzebuję cię już.
Rozluźniam się.
Żadnego lęku, żadnej klątwy.
Tylko Jamal.
Tylko on.
Jak się tu dostałeś?
Julio!
Jeśli ze mną pogrywasz...
Niefajnie!
Może nie jesteś prawdziwy.
O mój Boże.
- Jak się tu dostałeś? - Nie pamiętam.
- Wiesz, że ją mam. - Wiem. Chcę ją odzyskać.
Ale nie była twoja. Należała do twojego kuzyna.
Kuzyna?
Nie był twoim kuzynem?
- Kumplem. - Więc mnie okłamałeś.
- Kto jest na zdjęciu? - Nie miałem z nią sesji.
Jestem wstydliwy.
- Z nią? - Co u Juanity?
Juanita! Dlatego mnie śledzisz?
- Co? - Za oknem?
Na przystanku?
- W szatni? - Nie było mnie w szatni.
Dobra. Gnom sam poszedł za mną pod prysznic.
Nie biorę prysznica.
- Jestem bandziorem. - Gadałem z Julio.
Wie o mnie i Juanicie?
Nie wiem.
Gdzie ona jest?
Nic jej nie jest?
Wspominała mnie?
Nie.
Lepiej jej tutaj.
- Nie trzymam jej w szufladzie. - A gdzie?
Takie tricki to nie ze mną.
Jest bezpieczna. W POŚJ. Programie ochrony świadków Jamala.
- Czego chcesz? - Jak zmarł Lil' Ricky?
Nie mogę powiedzieć.
- Chcesz ją? - Zakrztusił się hot-dogiem.
- Serio? - Lubił połykać je w całości.
Ale te z Dodger Dog są dłuższe niż normalne.
Nie ma klątwy.
Mogę ją odzyskać?
To był test. Nie. Nie dostaniesz jej, bo nie jest przedmiotem.
Musisz nauczyć się szanować kobiety i figurki wyglądające jak kobiety.
Wynoś się tak, jak przylazłeś.
Więc pamiętasz!
Nie tędy!
Toi toie są na podwórku, koło dmuchanego zamku.
Łazienka w domu jest dla obsługi.
- Skończyłeś? - Gdzie tam.
Żartujesz? Cały dzień nad tym pracujesz!
To miało być na wielkie odsłonięcie.
Darmozjady.
Chodźcie tu.
Pomóżcie Mario.
Użyjcie tego. Jeśli skończycie.
Jazda.
Dwójka, zgłoś się. Widzisz mamuśkę?
- Inkubator poza zasięgiem. - Kto zajmuje się kadrami?
Trzeba mnie przenieść. Nie upilnuję 40 skaczących dzieci.
- Mają nieproporcjonalną przewagę. - Dzieci podpisały zgody?
- Wszystkie. - Spoko. Niech same to załatwią.
Nowe zadanie. Bufet. Niech nikt nie moczy czipsów dwa razy.
Nie mam opryszczki i nie chcę mieć.
Tylko dla obsługi.
To moja łazienka. Jestem z obsługi.
Od wczoraj się tak nie identyfikujesz.
Toi toi na dworze.
A bar?
Tak sprawdzam. Chcecie jeść albo pić?
- Wódkę z Redbullem. - Kolę.
Żartowałam! Najpierw skończcie.
Instrukcja jest jasna. W czym problem?
Zdradziłem Amber.
Z Angelicą.
I wstyd mi, bo mi nie wstyd.
- Kocham Angelicę. Powiedzieć Amber? - Nie.
- Nie? - Nie?
Chcesz zostać z Amber?
Tak! Urodzi moje dziecko. Nie zostawię go.
- Więc nie mów. - A jeśli się dowie?
A jeśli nie?
Nie lepiej się przyznać, niż dać złapać?
Nie. Przyznanie się tylko uspokaja jego sumienie.
To ją tylko zrani.
Mały błąd, jeśli to tylko tyle, stanie się źródłem stresu.
I musi żyć z tym, że jest do dupy.
- Jestem. - Tak.
Dobrze się gadało.
Idę wsadzić łeb do kibla.
Toi toia. Toaleta jest dla obsługi.
- Wierzysz w to, co mówiłaś? - Co dokładnie?
- Że Mario jest do dupy? - Tak.
Może przyznanie się wzmocni ich związek.
- Co to znaczy? - Powinieneś wiedzieć.
Trochę wyszedłem z wprawy z minami. Użyjesz słów?
A ty?
Co masz na myśli?
- Wyznałam miłość. - Pocałowałem cię.
Jak wcześniej.
- Czyny mówią więcej niż słowa. - Nie.
- Słowa mówią więcej. - Serio?
Tak!
- Nadciąga! - Wylatuje!
- Jak zapasy? - Nie jest dobrze.
Skończyła się gaza i używam tego, co mam.
Dużych tamponów.
Dobry refleks. Będę o tym pamiętać w ocenie pracy.
Dzięki, szefie.
Zrobimy szkolenie o molestowaniu.
Dobrze.
- Co z tymi dzieciakami? - To przez dmuchany zamek.
Spoko. W sypialni jest ambulatorium.
Kupa! Kupa! Kupa!
Wołają mnie. Łap przekąski.
Kupa! Kupa!
Co jest w pieluszce?
Czekoladki orzechowe.
Batonik maślany!
Za moich czasów nie mieliśmy do tego cukierków.
Nie mieliśmy.
Mamo!
Mamo!
- Piłaś? - Tak.
Nie. Może.
Przestań!
Ile drinków wypiłaś?
Nie wiem!
Dwa. Albo trzy.
Albo siedem!
- Musisz coś zjeść. - Zjadłam coś!
Zjadłam tort.
Spokojnie. Nie powiem, jaka płeć.
Musisz poczekać dwa miesiące.
Umyjmy cię, zanim Amber to zobaczy.
Gdzie jest Amber?
Dobra. Dość tego. Żadnych dzieci w dmuchanym zamku.
Czyli dorośli mogą tam iść!
Amber?
- Widziałeś Amber? - Nie.
Jamal?
Impreza zmienia się w łaźnię. Krwawą łaźnię.
Coś mnie gryzie.
Mnie też.
- Nie wiem, jak to powiedzieć. - Powiedzmy razem.
- Dobra. - Na trzy.
- Raz, dwa... - Bzyknąłem Paulę.
Tęsknię za przytulaniem. Co? Gdzie? Kiedy?
Kiedy zostawiłeś nas samych.
Nie wciągaj mnie w to. Wiesz ile przepisów BHP złamałeś?
Jeden łoniak i ocena by nam spadła.
Nie o to chodzi. Wróciliśmy do siebie z Monse. Nic nie wie.
Mazel! Ale nie! Nie będziemy tego znowu robić.
Jestem kiepski w dochowywaniu tajemnic. Po co ryzykować?
Może to nie musi być sekret. To było po zerwaniu.
Na pewno? Myślałem, że macie przerwę.
Zdecydowanie zerwaliśmy. Tak jakby.
W takim wypadku nie zrobiłeś nic złego. Ale to była zdrada.
Ale cię ignorowała. Ale z drugiej strony, postawiłeś jej głupie ultimatum.
Może to była klątwa.
Przeklęcie tutaj? Znaczy, gorąco? Klątwuję się.
- Wiesz co? Muszę się wyskakać. - Nie!
O mój Boże, łóżeczko!
- Miałaś tego nie widzieć. - Wiem, nie powinnam tu być.
Ale nie znam gości, a jak próbowałam się położyć,
było pełno zakrwawionych dzieci.
Kiedy ci to pokażą, udawaj zaskoczenie.
Spoko. Jestem w tym dobra.
Co? Dlaczego?
Nie kocham Mario.
Ojej.
To był wypadek.
Miałam w liceum chłopaka, którego bardzo kochałam.
Zerwaliśmy przez moje studia.
Byłam smutna, kiedy poznałam Mario.
Był taki zabawny.
Wypiliśmy trochę i od słowa do słowa...
Spokojnie, zgodziłam się. Użyliśmy apki do świadomej zgody.
Powiedz mu.
Ale będziemy mieć dziecko.
Jest spoko gościem. Może zrozumieć twoją sytuację.
Adam dalej mnie kocha. Potajemnie piszemy do siebie w kościele.
Ale nie wie, że jestem w ciąży
i nie chcę, żeby dziecko miało rozbitą rodzinę.
Ja miałam. Nic mi nie jest.
Nie miałam mamy. Więc się dogadajcie.
Wychowujcie razem, mieszkajcie osobno. Luz.
Będziesz kiedyś dobrą mamą.
Ale upewnij się, że tego chcesz.
Sikam przy kichaniu i nie daje mi usiąść na kanapie.
Tu jesteś! Ruby, znalazłam ją!
Cholera, Monse! To miała być niespodzianka.
Niespodzianka!
Piękne, hermanito.
Co się dzieje?
Męczą mnie jelita.
Ale ciśnie mnie tylko co parę minut.
To nie jelita. Musisz się położyć.
W porządku, pomagam na policji. Nie masz majtek!
Wypadek. Troszkę się zsikałam. Bardzo się zsikałam.
To nie były siki. Wody ci odeszły. Z tego co widzę,
czyli z głowy wychodzącej z kroku, od dawna rodzisz. Wychodzi.
- Brzuch ci obwiśnie. - Ale termin jest za dwa miesiące!
Ma dziesięć minut.
W porządku.
Ostrożnie!
Dajcie ręczniki i alkohol!
Ma być tequila z lodem i Shakira w głośnikach!
Przepraszam, że cię kopnęłam.
Zapomniałam, jaka jestem gibka.
Koniec imprezy. Wszyscy won!
- Co się dzieje? - Amber rodzi.
- Chwila. - Dobra.
- Idę. - Kim jest Amber?
Zapłacicie nam za całą noc?
- Kto to? - Statyści.
Co? Nie ma przyjaciół i rodziny, więc improwizowałem.
- 50 $ i jedzenie brzmią spoko. - Skąd to masz?
Znam te banknoty. Co ty wyrabiasz?
Używam moich 25%. Zgodnie ze statutem.
- Nie ma statutu! - Jest!
Daj mi to.
Karetka już jedzie. Dziecko wychodzi.
Módlcie się.
To klątwa. To wszystko do czegoś zmierza. Znalazłem kasę i umarła Olivia.
Teraz wróciliśmy tu z kasą.
- Więc... - Ktoś umrze.
Dziecko.
- Musimy się jej pozbyć. - Chwila.
Daliśmy przeklętą kasę statystom.
To aktorzy. Kto za nimi zatęskni? Jazda.
Nie wiemy, jak odczynić klątwę.
Są zasady. Nie możemy wyrzucić kasy.
Abuelito! Jak zniszczyć przeklętą kasę?
Spalcie! Spalcie kasę!
Nie dam rady!
Dasz radę, mamo! Wąchaj kwiatki, zdmuchnij świeczkę.
Wąchaj kwiatki, zdmuchnij świeczkę.
Tequila! Daj tequilę.
Dalej jeszcze się poznajemy, ale damy sobie radę.
Dobra? Zajmę się tobą i dzieckiem.
Ja też.
I ja! Jesteś częścią rodziny.
Czemu masz niebieskie zęby?
Będę tatą!
Przestaniecie gadać? Wychodzi gruba sprawa.
Robię kupę? Czy ja robię kupę?
Nie, kochanie! Nie!
Tengo mucha caca. Daj basen.
- A miska może być? - Tak.
Jedliśmy kukurydzę?
Zniszczyłaś tę okolicę.
Zmarnowałaś związki.
Ukradłaś naszą młodość!
Ale to koniec.
Klątwo, znikaj!
Czekaj!
Coś nie tak.
Mogę go zobaczyć? Jak wygląda?
Tak!
Stój! Jamal, stój!
Nie pal kasy. To nie ona nie pasuje do tego domu. Kasa nie jest przeklęta.
- Powiem wam, że tort jest niezły! - Powinien być czekoladowy.
Za wcześnie.
Mario.
Gdyby to piękne dziecko było twoje,
to bym je kochała.
Ale...
Dzięki Bogu, że nie będziesz jeszcze tatą.
- Upiekło ci się. - Nam wszystkim.
Naprawdę nie wiedziała. A to był kawał dzieciaka.
- Rozdarło ją. - Dobra!
Prawda zawsze wyjdzie na jaw.
Amen.
Muszę ci coś powiedzieć.
Nie musisz. Wiem.
Jak się nazywała ciężarna?
- Amber. - To imię dla czarnej.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.