Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
J-BONE SPOCZYWAJ W RAJU
Spójrz na siebie! Czemu moje dziecko jest takie duże i piękne?
Przez mleko.
To nie było zabawne. Łatwy jesteś.
- Tak mówią panienki. - Fuj.
Dobra, Drake. To gdzie te panienki?
Jesteś jedyną kobietą w moim życiu.
Musi być ktoś, z kim rozpoczniesz nowy rok.
- Nie. - Nie podoba mi się to, że jesteś sam.
Spokojnie. Wyprowadzimy się dzięki potrójnie płatnym zmianom.
Nie panikuj. Nie musimy się przeprowadzać. Jest rozejm.
To gówno znaczy! Kiedy robi się za ostro, zawsze jest rozejm.
Już to widziałem.
Wszystko może go naruszyć.
Strzelec dalej jest na wolności.
Latrelle nie pokazuje się od miesiąca.
Nie jest na tyle głupi, żeby wrócić.
Nie wiesz tego.
Złe wieści. Spaliłem ciasteczka.
Kto to?
Monse?
Cholera.
Cholera.
Mogę to wyjaśnić.
Co on robi w moim domu?
- Nie ma gdzie pójść. - Nie może tam być.
- Tato... - Bez takich!
To zbyt niebezpieczne. Wiesz o tym.
Musi odejść.
Obiecaj, że pójdzie.
- Proszę. - Obiecaj.
Obiecuję.
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO, OLIVIO! OD RUBENA
Mi hijo?
Nie mieli twojego ulubionego mole, więc kupiłam poblano.
Brzmi dobrze.
Chciałam, żeby twój pierwszy posiłek poza szpitalem był wyjątkowy...
Jakie to dziwne, że całe czyjeś życie może się zmieścić w pudełku.
Nie zdążyłem jej tego dać.
Nie ma sensu wysyłać go jej rodzicom, prawda?
Zostawić sobie i otworzyć?
Rób, co uważasz.
Przegapiłem pogrzeb.
Był piękny!
Spodobałby ci się.
O ile coś naprawdę smutnego
może się podobać.
Są też jasne strony.
W końcu masz własny pokój.
Za wcześnie?
Przepraszam.
Kiepska w tym jestem.
Nigdy nie wiem, co powiedzieć.
Życie toczy się dalej.
Mówiłem, że będę miłością jej życia.
I byłeś.
Jak tam dzisiejsze przygotowania?
- Mogę pomóc... - Przyniosę ci proszki.
Nie pomagają.
Łokieć dalej boli.
Czasem trzeba zaufać sile wyższej.
Trzymaj, trzymaj.
Powiedz szczerze.
Co się dzieje?
Nie płakałeś. Martwi mnie to.
Zwykle jesteś taką beksą!
- Nieprawda. - Mi hijo...
Każdy w rodzinie ma jakąś cechę.
Mario jest mądry.
Twój ojciec jest godny zaufania, matka walnięta.
Bliźniaki są obleśne, ja seksowna,
a ty płaczliwy.
Mów. Czemu nie płaczesz?
Bo wciąż mam władzę w dobrej ręce.
Za wcześnie.
Za wcześnie.
Ludzie dalej są w żałobie.
To zły moment, żeby mówić komuś o kasie,
a dobry może nigdy nie nadejść.
Mała, czemu jesteś po ich stronie?
Nie chcesz rzucić tej roboty?
Nie.
Nie zrobię tego, żeby ci to wynagrodzić.
Proszę, nie każ mi tego robić.
Spokojnie, mamuśko. Muszę spakować te pliki.
Co?
Mówiłem,
żeby zamaskować zapach, trzeba stworzyć nowy,
taki, który nie będzie zachęcał do otworzenia torby.
Dobra.
Nie.
Mądrzej jest zostawić na widoku.
Nikt nie pomyśli, że ktoś zostawiłby tak kasę.
I mam na wszystko podgląd.
Cztery kamery, mała.
Kosz na pranie w szafie?
Żartujesz sobie?
Zbyt oczywiste. Nie ma mowy.
Kosz na pranie jest za łatwy.
Jamal spada.
Nic nie mów.
Ciasto to dobry pomysł.
Ruby je uwielbia.
Nie wiem, czemu o tym nie pomyślałem.
Nie mogę iść.
Idziesz.
Ruby mnie nie zaprosił.
Nie ma potrzeby. Zawsze spędzamy razem Sylwestra.
Wiesz, że to nie takie proste.
Nie widzieliśmy się i nie gadaliśmy od...
Wiem, ale im dłużej czekasz, tym gorzej.
Może nie chcieć mnie widzieć.
Chciał mieć dzisiaj imprezę.
Myślisz, że chciałby imprezować, gdyby było mu źle?
Przestań się nim martwić.
Martw się tym, gdzie będziesz spać.
W domu.
Co?
- Zobaczę się z bratem. - Żartujesz?
Oscar wie, że rozejm nie potrwa wiecznie. Będzie mnie chronić.
- Chronił mnie całe życie. - Chronił? Wystawił cię.
- Musiał. - Mógł cię zabić.
Ale nie zabił.
Wszystko jedno. Żyjesz, ale mógłbyś nie żyć.
- Odsunęli cię. - Odrobiłem swoje.
Znam brata. Nie będzie chciał, żebym spał na ulicy.
Jesteśmy rodziną.
Nie możesz wrócić. To niebezpieczne.
Zostaniesz ze mną, póki tata nie wróci.
- Nie dowie się. - Nie. Obiecałaś.
Zanieś Ruby’emu ciasto.
Przyjdę, jak to załatwię.
Nie kumam, o co tyle szumu.
Nie czuję żadnych zmian.
Tęsknisz czasem za swoją chatką?
- Que? - No wiesz.
Tą małą w Meksyku.
Myślisz, że to od błota twoja skóra dalej wygląda na taką miękką?
Starczy ci.
Moje dziecko!
Nie miałeś być z przyjaciółmi?
Nastąpiła zmiana planów.
Mam dla was niespodziankę.
Powiedz.
Jest naprawdę duża.
Jesteśmy gotowi!
Bardzo duża. Odmieni nam życie.
Mario!
A któż to?
Skończ tę szopkę.
Co to za niespodzianka?
Do siego roku!
Wiecie, że macie na werandzie białą laskę w ciąży?
Niespodzianka.
Przykro mi z powodu waszej straty.
Łączę się z wami w bólu.
Jako beneficjentce przywilejów białych,
takie tragedie są mi obce,
więc w imieniu moich ludzi przepraszam za uciskanie waszych.
Ona tak na serio?
Mam nadzieję.
Dziękujemy, Amber.
Doceniamy to.
Mamo, wygląda świetnie.
Jamal, podasz chleb?
Nie mam żadnego chleba.
Wiem, ale możesz podać?
Coś ty taki nerwowy?
Nic nie ukrywam.
- Tego nie mówiłam. - Dobrze. Bo nie ukrywam.
Nie kryję nic ukrytego i znalezionego, nie znalazłem nic ukrytego.
Żyję najlepiej, jak mogę, otwarcie.
- Nie mam tajemnic. - Ja mam.
Powinnam oczyścić sumienie,
skoro wchodzimy w nowy rok
i niedługo będę mamą „biatynoski”.
Czego?
Białej Latynoski.
W moim liceum było niewielu niebiałych,
a wielka szkoda, bo można dużo się nauczyć,
gdy przełamie się bariery kulturowe.
Nie wierzę, że to część mojej historii, ale...
Kotku, może to nie jest dobry moment...
Kontynuuj.
Gracias.
Mój przyjaciel był Latynosem...
albo Hiszpanem.
Którym był?
Nieważne. To i tak to samo, prawda?
Nazywaliśmy go Ockie i myślałam, że to skrót od ośmiornicy,
bo miał dodatkowy palec, ale nie o to chodziło.
A o to, że kiedy nauczyciel czytał listę, mówił: „Aquí!”.
Ten palec to był przypadek.
Porąbane, nie?
Mario?
Pomożesz mi w kuchni?
Proszę, nie rób tego.
Oscarze! Po prostu...
Daj spokój!
Wynagrodzę ci to. Tylko daj mi wrócić do domu!
Dobra.
W porządku.
Chcesz, żebym błagał? Błagam cię, proszę!
Zrobię, co zechcesz. Tylko powiedz, a przysięgam na Boga, że to zrobię.
Musisz stąd iść.
Nic nie mogę dla ciebie zrobić.
Możesz mi pomóc.
- Schrzaniłeś. - Naprawię to.
Nic nie słyszę. Słyszycie coś?
- Nie! - Nic.
Jestem twoim bratem.
Nie znam cię.
Mamy tę samą krew.
Nie jesteś Santo!
Chcesz, żebym spał na ulicy?
Byle nie na naszej.
Co zrobisz?
Nie wiem, ale nie zamierzam rzucić szkoły.
Zrobię tylko przerwę, póki nie staniemy na nogi...
stąd moje kolejne pytanie.
- Możemy tu zostać? - O nie!
Nie będziecie żyć w grzechu u Geny!
Dobrze gada!
Mamy wziąć ślub?
- Nie! - Nie! Suka nie będzie moją szwagierką!
Nie możesz dostrzec w tym dobrej strony?
Dom nawiedziła śmierć, a ja wprowadzę nowe życie.
Jasne, jak w starym powiedzeniu: „Kiedy Bóg zamyka drzwi,
rozkłada nogi białej lasce”.
- Wszystko dobrze? - Tak!
Jasmine, to sprawa rodzinna.
- Proszę. - Mówisz, jakbym nie wiedziała.
Jasmine, możesz zatkać uszy?
- Wiesz, co to kondom? - Tak.
Cienka gumowa osłonka nakładana na penisa w czasie stosunku.
Mario go nie założył.
Zaschło mi w gardle.
Mamo, nie mamy gdzie się podziać.
Rodzice ją wyrzucili.
Masz mój pokój. Pokimam u bliźniaków.
- Nie! - Dlaczego?
Bo...
Bo...
naukowo udowodniono, że mózg Ruby’ego potrzebuje przestrzeni.
Żeby się rozwijać i zdrowieć.
I dlatego, że tak mówię.
Kimać.
Kimać.
Kimać.
Czy to brzmi dziwnie?
- Mogę w czymś pomóc? - Otworzę.
Otworzę.
Pani Martinez, przepraszam.
Kopę lat i...
Przykro mi z powodu tego, co się stało.
Nie wiem, co powiedzieć.
Byłem zagubiony.
Ostatnio bardzo się boję. Ale to nie wymówka.
To prawda.
Przykro mi.
Tak mi przykro.
Nie musisz przepraszać, Cesarze.
Tylko stąd idź.
Jakie to uczucie?
Jakbyś miała kosmitę w brzuchu?
Nie obchodzi mnie, jakie to uczucie.
Od dawna urabiam tę rodzinę.
Nie myśl, że złapiesz ich na dziecko.
Słuchaj, puta.
Nie startuj do mnie. Noszę w torbie cegłę.
Cholera, suko. To mój tekst.
Swój pozna swego.
- Tak się to mówi? - Następnym razem pewniej.
- Nie pokazuj, że nie wiesz. - Jasne.
Dobra.
Dobra, mogę z tym pracować.
Powiedz, leci ci mleko, jak dość mocno ściśniesz cycki?
Nie wiem.
Taka z ciebie białaska, że będzie sojowe albo migdałowe.
Zjesz łożysko?
Słyszałam o lasce...
MONSE: NIE WIEM, CZY DOCZEKAM PÓŁNOCY. GDZIE JESTEŚ?
CESAR: ZE SPOOKYM.
MONSE: JAK POSZŁO?
CESAR: DOBRZE.
IDĘ NA IMPRĘ Z ZIOMKAMI. NIE WIEM, CZY ZDĄŻĘ NA ODLICZANIE.
MONSE: SPOKO. UWAŻAJ NA SIEBIE.
Czekaj.
- Ruby? - Co?
Przejrzeliśmy cię. Możesz czuć się źle.
Pomożemy ci.
Powiedz, czego ci trzeba.
Potrzebujesz czegoś?
Bitej śmietany.
Robi się, brachu.
Załatwię śmietankę.
- Niezłe buty! - Były tanie! Podróby.
I były święta, a byłem bardzo grzeczny.
Dobra.
- Wyglądasz jak milion dolarów. - Nie milion.
Zdecydowanie mniej.
- Idę do innego pokoju. - Dobra.
Podgrzewasz coś na szczęśliwy nowy rok?
Pierdolenie.
Co roku jemy zieleninę z fasolą i nic.
Nie będzie z tego kasy.
Tylko zgaga i złamane serce.
Nie mów tak.
Spójrz na mnie. Wyglądam jak prababcia?
- Tak? - Dokładnie!
Bo nie stać mnie na dobry krem.
Ta tradycja jest do dupy!
Abuelita,
wszystko się zmieni.
Musisz mi zaufać i uwierzyć.
Nie wierzę. Wiara to bzdura.
Jesteśmy, jacy jesteśmy, to się nigdy nie zmieni.
Nie jesteśmy wyjątkowi.
Abuelita.
Chodź tu.
Jesteśmy wyjątkowi.
I mogę to udowodnić.
- Czy to? - Tak.
- Tak? - Tak!
Musisz tego pilnować!
Laska, do kogo ta mowa?
Obserwuję to 24/7.
Ludzie!
Prawie północ!
- Chodźmy! - Tak!
Tak.
Chcę coś szybko powiedzieć przed nowym rokiem.
Masz 30 sekund.
Dobra.
Wiem, że się martwicie, że tylko udaję dzielnego,
ale to nie prawda. Nie jestem ofiarą.
- Jestem ocalałym. - Tak!
Nie chcę przeżyć reszty życia w strachu i żalu, bo to kwestia wyboru.
Codziennie możemy wybierać, by skupić się na darach, a nie na nieszczęściach.
Możemy zdecydować się zmienić najgorsze tragedie w błogosławieństwo,
kochać zamiast nienawidzić.
Przy okazji, dzięki za ciasto.
- Tak! - Dziś chcę patrzeć do przodu,
a nie za siebie.
Niech dziś liczy się każda sekunda,
bo żyję i nic mi nie jest.
Dziewięć! Osiem! Siedem! Sześć!
Pięć! Cztery!
Trzy! Dwa! Jeden!
Szczęśliwego Nowego Roku!
Ruby!
Mój Ruby!
Moje dziecko!
Ruby!
Ruby!
Nie jest w porządku.
Nie ty powinnaś była umrzeć.
Tylko ja.
Przykro mi.
Tak mi przykro, Ruby.
Nie winię cię.
- Zrobiłeś, co należało. - Wcale nie.
Kocham cię.
To nie była twoja wina.
To nie była twoja wina.
Olivio,
nigdy nie zapomnę twojej dobroci.
Twojego wsparcia i otuchy.
Twojego pięknego serca.
I bezwarunkowej przyjaźni.
Byłaś moją pierwszą i jedyną przyjaciółką.
Póki cię nie poznałam,
nie wiedziałam, co tracę.
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO, OLIVIO!
Odpakuj to.
Tak?
- Tak. - Tak.
KIESZONKOWY SŁOWNIK HISZPAŃSKO-ANGIELSKI
Co was tak śmieszy?
O rany, Ruby.
Co?
To okropny prezent urodzinowy.
Dlaczego? Co jest okropnego w doskonaleniu cudzych umiejętności?
Popieram Ruby’ego.
Miała wiele dobrych cech,
ale nie była lingwistką.
- Raz powiedziała na horchata... - Hurache.
Nie tylko raz.
Tęsknię za nią.
Ukrywałem coś.
Ja też.
Nie mam gdzie pójść.
- Mówiłeś, że twój brat... - Kłamałem.
Jestem dla niego martwy.
Ale nie dla mnie.
Załatwię to. Obiecuję.
No tak. Doszło do tego.
To też ukrywaliśmy.
Nieważne. Pierwsi cię pocałowaliśmy.
Jak mówiłem, zanim mi przerwałeś...
Całą noc byłem na haju.
Żartujecie sobie?
Czy wy...
sobie żartujecie?!
Próbuję wam coś powiedzieć.
Coś ważnego,
coś ogromnego!
Coś, co może... nie, cofam to.
Coś, co na pewno
odmieni wasze życie!
A wy mi ciągle przerywacie,
jak w głupiej komedii!
Co z wami nie tak?
Dobrze! Powiedz.
Nie. Skończyłem.
Zamkniemy się.
Nie zasługujecie, żeby wiedzieć.
Proszę.
Dobra.
Znalazłem kasę z RollerWorld.
Wiecie co?
Nie wiem, czemu się tak śpieszę.
Należą mi się przeprosiny.
- Za co? - Za co?
Za złe traktowanie.
Mam dość tego, że myślicie o mnie na końcu.
Chociaż raz chcę, żebyście myśleli o mnie na początku.
Albo w ogóle.
Żadne z was nie przeprosiło za to, co mi nagadaliście.
Przepraszamy.
Możemy zobaczyć kasę?
Serio? To tyle?
A co jeszcze?
Może, że Jamal miał rację?
Nie możecie tylko ruszać ustami.
Musicie powiedzieć.
„Jamal miał rację”.
Jamal nie jest największym kłamczuchem świata.
„Jamal nie jest największym kłamczuchem świata”.
Jamal spaja naszą paczkę.
„Jamal spaja naszą paczkę”.
Jamal ma dużo do powiedzenia, ale więcej ma w...
Nie powiem tego.
W głowie.
Kumamy. Jesteś gość.
Dziękuję.
Możemy iść dalej.
A więc, pani i panowie...
nie przedłużając, przedstawiam...
Forsa zniknęła!
Tłumaczenie napisów: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.