Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Wiedziałem.
Z drogi!
Uwaga, uczniowie.
Ostatnia okazja, żeby kupić bilety na jutrzejszą dyskotekę.
Magiczny wieczór pełen cudów, radości i romansu może być wasz
za jedyne 10,99.
Mark, to ty? Romans...
To co, idziesz?
- Tak. Czy ty... - Czy ty...
- Mów. - Potrzebujesz bielizny?
- Co? - Mama jest w Costco.
- Nie. - Dobra.
Skończyły się też żelkowe witaminy,
mama kupiła pastylki łatwe do połknięcia. Może być?
- Dobra. - Aczkolwiek
nie jest to okazja do dziwactw.
Jeśli nie będziecie odpowiedzialni, napytacie sobie odpowiedzialności.
Nie będzie więc twerkowania, wciągania, przypalania i popijania.
Panie niech się odpowiednio ubiorą.
Nikt nie chce oglądać waszych pośladków.
Co za brednie! Słyszałyście?
Żadnych pośladków? Wiecie, ile przysiadów robię dla tych nalgas?
No ludzie, żadnych pośladków?
I ostatnia rzecz: Nie ma wejścia bez dokumentów. Żadnych wyjątków.
To sygnał dla mnie. Muszę iść.
Jeszcze kilka minut.
Mam quiz z chemii.
A po piątej lekcji?
Trygonometria. Po szóstej?
- Wymknę się na dziesięć minut. - Zatańczysz dziś ze mną?
Pewnie. Zatańczę z tobą. I z Rubym, i z Jamalem. Jak zawsze.
A może tylko ze mną?
Coś wolnego?
Nie, nie coś wolnego.
Coś wolnego.
- Żadnych wolnych tańców. - Bo?
- Tego nie robiliśmy. - No i?
Robimy różne rzeczy, których nie robiliśmy.
Przyjaciele, o których się plotkuje, nie tańczą wolnych.
Przecież to tylko taniec.
Wolne tańce to nie tylko tańce. To oświadczenia.
Pogadamy później.
Szósta lekcja?
Tak, możemy pogadać...
o tym, jak wolno będziemy tańczyć, bo i tak zatańczymy.
Cholera.
Olivia widzi we mnie jedno:
Ruby'ego, z którym musi mieszkać i dla którego kupuje bieliznę.
Muszę jej pokazać, że potrafię być Rubenem,
który robi zabójcze chilaquiles
i erotyzuje kobietę na parkiecie.
Wieczorem przedefiniuję nasze relacje.
Super. Bardzo się cieszę.
Gdy z Cesarem będziecie się erotyzować...
Nic z tych rzeczy.
Chcę tylko wiedzieć, na czym sam stoję.
- Nie wiem. - Właśnie!
Zawsze o mnie zapominacie!
- Nie zapominamy. - Ignorujemy.
- Nie przychodź o lasce. - To bat na dziwki.
Tym gorzej.
Czy ja komentuję twoje akcesoria? Nie.
Czy uważam naszyjniki u facetów za tandetne? Tak.
Ale milczę.
Więc ty się obnoś z tandetnym łańcuszkiem,
a ja wezmę laskę, która jest mi potrzebna po urazie stopy.
Urojonym.
- Negujesz mnie? - Wyluzuj.
Dziś nikt o tobie nie zapomni,
bo to już nie jest ósma klasa.
To już nie „nieśmiałe ręce daleko”, ale „odważne ręce blisko”.
Dziś wieczorem każdy się wyluzuje...
I zmasakruje. Zabawy w liceum to koszmar.
Serio? W Houston było super.
I można poznać chłopaków.
Rozejrzyj się. Każdemu przystojniakowi wieczorem stanie.
Ani to ładne, ani imponujące. Tańce i seks to jedno.
- To źle? - Mogą cię obnażyć.
- Jak? - Tabletka i ciąża.
Nie mówię tylko o parkiecie,
to normalka.
Ale poślizgniesz się na czymś
w drodze do łazienki i bum! Niepokalane poczęcie.
Trzeba mieć zabezpieczenie.
Tańczysz z nowo poznaną koleżanką,
a po chwili posuwasz swoją „dziewczynę”.
- Próbując nie złapać opryszczki. - Coś ty.
Hej, 39% przypadków bierze się z imprez szkolnych.
CDC nie kłamie.
Jedna seksowna piosenka tworzy lub na nowo określa związek.
Wolny taniec odmienia związek?
Gdzieś ty był?
W tańcu nie chodzi o taniec, ale o oświadczenie.
- Pozytywne. - Sikasz przy każdym podskoku.
Tak się dzieje, kiedy zajdziesz. Nawet jeśli usuniesz.
Żegnaj, romansie. Witaj, traumo.
Plus, DJ to jakiś hipster z Silver Lake.
DJ Snigglebottoms!
Prawie grał na Coachelli, musi być super.
No nie wiem. Czy jeden taniec aż tyle znaczy?
No dobra. A Sylvia i Jesus?
Przed jesienną potańcówką ledwo się znali.
Aż ją obłapił.
- Obłapił? - W tańcu. Po całości.
- Leciała na niego. Jak w transie. - Jak więzień.
Zaznaczył ją, żeby nikt jej nie tknął.
- Nie miała wyjścia, musiała... - Zakochać się.
Spójrzcie.
Na śmierć i życie.
Syndrom sztokholmski.
Ten wieczór może wszystko zmienić.
Albo stać się naszym piekłem.
Dziś wystąpię w indygo.
Ustalmy kolory, żeby się nie gryzły.
Indygo. Ktoś przeciw?
Czerwone kieszenie spodni.
Wydaje się to dziwne, ale pasują.
Po co te kieszenie? Na prochy?
O której się spotykamy?
Ustalmy. Im dokładniej, tym lepiej.
Jak myślicie – 8:00? 8:05? 8:10?
Nie wiem, czy mam ochotę.
Co? Dlaczego?
Nie chcę być uprzedmiotowiona. Pały mogę obejrzeć w necie.
Nie słyszałaś, co mówił dyrektor? Tańce bez podtekstów.
Żartujesz? Disco to kloaka złego zachowania.
Ja nie chcę iść.
Ludzie dziwaczeją, ale co w tym złego?
Nie pojmuję.
Wyjaśnij. Dlaczego? Rano aż się paliłaś, żeby iść.
Ale sobie przypomniałam, że to dno.
Może nie jesteśmy w nastroju.
To ta pora miesiąca?
Co takiego?
- Źródełko poczerwieniało. - Źródełko?
- Co? Powiedziałem coś nie tak? - Wszystko!
Nie wiecie, jak to jest być traktowaną jak przedmiot.
- Mamy serca. - I mózgi.
Więc na pytanie, czy idziemy, odpowiedź brzmi: Nie.
I to się nazywa „okres”.
Chodźmy jeść w mniej wrogim środowisku.
Czytasz w myślach.
Co tu się stało?
Gdzie jesteś?
Cesar? Halo?
Wciąż czekam...
Dlaczego mnie unikasz?
Zrozumiałem, co mówiłaś. Nie chcę cię uprzedmiotawiać.
Ja tylko...
Mówiłam ogólnie o kobietach,
- nie o sobie. - Nie cofaj tego.
Nie cofam. I nie mów mi, czy mogę się z czegoś wycofać.
Nie musisz!
Dobra, może odpuścimy sobie te głupie tańce?
Tata jest w długiej trasie, więc...
Uprzedmiotawiasz mnie?
Wiem, co robisz, i nie jest to miłe.
Nie jest.
Nie jestem twoją zabawką, Monse.
Może to lepiej, że nie idziesz.
Tak?
Znajdę kogoś, kogo obchodzi nie tylko moje ciało.
Dziewczynę, która po prostu lubi tańczyć. Wolne tańce.
- Powinnyśmy iść na tańce. - Co? Dlaczego?
Nie możemy pozwolić mu... im wygrać.
Nie. Musimy trwać przy swoim.
Dlatego nie możemy siedzieć w domu.
Nic nie rozumiem.
Padamy ofiarą argumentu,
że musimy wszystko przeczekać.
Sęk w tym, że jak nie pójdziemy, oni wygrają.
Zaraz. Jak to, wygrają?
Tłamsząc nas!
To tak, jakby ubrali nas w emocjonalne burki
i nie dali wyboru.
Jasne. Musimy zrzucić burki i wypiąć cycki.
Tak! Nasze ciała, nasz wybór.
- Idziemy i wyglądamy seksownie. - Ale nie dla nich, dla nas.
- Ubiorę się dla ciebie. - A ja dla ciebie.
- Jak już wymyślę, jak wyglądać seksownie. - Masz mnie.
Ona mnie nie zna!
Jestem feministą. Świadomym praw kobiet.
Mam nawet parę jednodolarówek z Susan B. Anthony.
Jeśli moja dziewczyna nie idzie, to ja też nie idę.
Więc dziewczyny będą decydowały o tobie?
- To pierwsze tańce w liceum! - Będą kolejne.
Poza tym rodzice i bliźniaki wieczorem wychodzą,
więc możemy tu zostać,
żeby Ruben zrobił wrażenie na Olivii.
Mnie też uwzględniacie?
Jak chcesz być Rubenem, to musisz wyjść z domu
i pokazać Olivii, co traci.
Mówię ci. Nic nie wkurza dziewczyny bardziej
niż świadomość, że ktoś na ciebie czeka.
Zaufaj mi!
No nie wiem. Chyba powinienem zostać w domu.
I dobrze. Pomożesz mi posprzątać łazienkę.
Bliźniaki miały wypadek,
choć wygląda, jakby zrobiły to naumyślnie.
Wybacz, abuelita, ale idę na tańce.
Tak!
Muszę coś załatwić dla Spooky'ego. Na razie.
Ja też powinienem iść.
To o której, żebyście o mnie nie zapomnieli?
Mówię po raz ostatni: To się nie zdarzy. Wróć za pół godziny.
Albo nie, nałożę maseczkę. Lepiej za 45 minut.
Nos też muszę oczyścić. Za godzinę będzie lepiej.
Wrócę za 50 minut.
Hej.
I tak idę na tańce.
- Masz prawo wiedzieć. - Świetnie.
Słyszałem też, co mówiłaś o uprzedmiotowieniu.
Będę szanować cię jako kobietę.
Super.
Pomóc ci? Nie, żebyś potrzebowała pomocy.
Wiemy, że wasza płeć jest silniejsza. Musi być. Do rodzenia dzieci.
Nie, żebyś musiała mieć dzieci.
Przydałaby mi się pomoc, ale idę do Monse.
Masz czas, żeby to zanieść?
Nie... muszę się szykować.
- To do zobaczenia. - U Monse?
- Na tańcach. - Idziesz?
Zmieniłyśmy zdanie. Mamy prawo.
Tak, wiem. Jestem uświadomiony.
To nie tak. Ktoś musi uświadomić ci prawa kobiet.
Dziękuję. Jestem świadomy uświadomienia.
Ależ to było pouczające.
Pójdziemy na tańce wszyscy razem?
Miałeś się szykować.
Jestem facetem. Zawsze gotowy.
Wyglądam głupio.
Dziwniej niż pozbawiona intelektu.
No co? Sukienka jest świetna, ale ona dziwnie w niej wygląda.
Niektórzy umieją powiedzieć właściwą rzecz we właściwym czasie.
No...
Ty do nich nie należysz. Coś ci powiem...
Po pierwsze...
Będę wieczorem.
Nie wątpiłem w to.
Nasza piosenka musi być szybka.
Wolna.
Średnia.
Wooooolna.
Wciąż mogę zostać w domu.
Wszyscy dokonujemy wyborów.
Jedźmy.
- Nic nie palnij. - Wiem.
Muszę się przebrać.
Wiesz, co by pasowało do tej bluzki?
Obcasy.
Nie otwieraj!
Jedyna rzecz, jaką ma po matce.
Smutna historia, której nie będę opowiadał.
Nie tę wzięłam.
Też tego nie lubię.
Mama odeszła, gdy Monse miała dwa lata.
- Ale nie wspominaj o tym... - No dobra.
- W której iść? - W obu wyglądasz ładnie.
Ruby?
Nie dam się znowu wrobić.
Nie możesz jej tak zostawić.
Musisz być tylko jednocześnie szczery i wrażliwy.
- To nie takie trudne. - Dobra.
Uważam, że ta, w której jest teraz, ładnie podkreśla jej figurę.
Czyli cycki. Pięknie.
- Nie wygram. - Ani ja. Chrzanić to!
Te tańce nie różnią się od tych, na których byłam.
Za każdym razem byłam w dżinsach. Teraz też: dżinsy i bluza.
Jak komuś nie pasuje, niech się wali.
Hej...
Ja tylko... zaczekam na Ruby'ego.
Czuje pani coś?
Moja Pani z Guadalupe.
Nie wiedziałem, że są pachnące.
Z nowymi informacjami...
Lubisz datę z linią?
Co? Nie.
Władze miały swoje...
Ach, Dateline? Bardzo to lubię.
DYSKOTEKA BILETY JUŻ W SPRZEDAŻY
Co jest?
Jak mogli to zrobić?
Nie denerwuj się. Obronię cię przed pałami.
TAŃCE ODWOŁANE!
- Co się dzieje? - To jakieś pieprzenie!
Odwołali je przez bójkę.
Poważnie?
Dwie putas ścięły się na lekcji.
A i tak skończyliśmy suflety. Awantura o nic!
I jakiś idiota wyciągnął spluwę.
Kogo to obchodzi?
Tyle się szykowałam! Nawet ogoliłam chocha.
Robota dla dwojga.
Co się dzieje?
Odwołali tańce przez broń.
A tak się cieszyłam i miałam ochotę potańczyć.
- Szkoda. - Prawda?
Ale może nie zmarnujemy wieczoru. Taty wciąż nie ma.
Świetny pomysł.
Tata Monse wyjechał. Impreza u Monse!
Tak! Monse!
Chciałaś potańczyć.
Dlaczego policja mu to robi? Jest biały!
Ale biedny.
Nigdy jej nie zdradzę ani się nie umówię.
- Jak pani noga? - Dużo lepiej, dziękuję.
Cieszę się.
Jak miło.
Trudno znaleźć bratnią duszę, która myśli jak ja.
Kogoś, kto wie, że prawdziwa historia to historia rozgrywająca się w tle.
Jak Steven Avery, Watergate
czy RollerWorld.
RollerWorld?
- Co wiesz o RollerWorld? - Nic.
Wiem, że coś wiesz.
Mogłem nie wspominać.
Zawsze słyszę, że jestem głupi, bo wierzę,
że w okolicy mogą być zakopane pieniądze.
Jedyni głupcy to ludzie,
którzy wierzą, że ci dwaj Santos okradli to miejsce dla 50 000 dolarów.
To nie było 50 000?
- 250. - Nie!
Sí. Prophets korzystali z RollerWorld do czyszczenia pieniędzy.
Santos nawet nie wiedzieli, w co się pakują.
Do czyszczenia?
Ach, do prania pieniędzy! Tak się zaczęła wojna gangów?
Każda historia w tle ma swój początek.
- Proszę zacząć. - Gdzie?
Od początku!
Gada i gada, ale w tym rzecz! Nic nie mówi!
Jak odpowiednio ubrać się na tańce.
„Spódnica powinna sięgać chociaż do czubków palców”.
Ja na tym cierpię, bo mam długie ramiona,
a ona krótkie i grube. Rozumiesz?
- Na pomoc! - Rzucimy mu kość?
I utkniemy w ruchomych piaskach Jasmine?
Idę po jeszcze jedno. Przynieść ci?
Tak.
Puść coś fajnego.
Dobra.
Zaraz wracam.
Liczyłem trzy razy. Jest wszystko.
- Nie chcę problemów. - Wiem. Ja też nie.
Skąd to masz?
- Zatańczymy? - Oszalałeś, że to nosisz?
- Wpakujesz... - Nie martw się.
Martw się tym.
Hej!
Hej! Masz wyczucie.
- Dość! Nienawidzę łaskotek. - Musiałam stamtąd wyjść.
Jasmine groziła, że pokaże robotę dla dwojga.
- Zamknę oczy. - Nie.
Uratowałaś mnie.
Wygłupialiśmy się. Chodź.
Dzięki.
W czymś przeszkodziłam.
- Nie, skąd. - Nie, skąd.
Wiedzcie, że ja nie plotkuję.
Buzia na kłódkę itp.
My się tylko przyjaźnimy.
Serio? Wyglądało, że jesteście parą.
To nie moja liga.
Nigdy nie myśleliście, żeby być razem?
Nic by z tego nie wyszło.
- Czemu? - On jest niebezpieczny.
Genialne.
Właśnie.
Idę się napić.
Dobra.
Gdybym to ja miał tyle gotówki, nie zakopałbym jej.
Kupiłbym nowe jordany i może wykrywacz metalu.
A reszta na baterie słoneczne.
Santos musieli ukryć kasę.
Ścigali ich Prophets i Federalni.
Ukryli ją przed aresztowaniem.
Nie wiedzieli, że zginą w więzieniu.
- Zostawili pieniądze rodzinie? - Nie.
Rodzina Benito miała sklep tytoniowy, w którym... który omijałam.
Kiedy spłonął, nie byli w stanie go odbudować.
A ten drugi, Frankie?
Głupi, ale miły.
Kiedyś uszyłam sukienkę jego dziewczynie i dał mi duży napiwek.
Jeśli...
Jeśli przejrzę dawne rachunki, znajdę jej nazwisko.
- Po co? - Może to nam coś da.
Nie ma potrzeby.
Jeśli nikt nie znalazł pieniędzy, i mnie się nie uda.
Mijo.
Chodź tu.
Czemu nie?
Mogę myśleć o znalezieniu pieniędzy,
ale jakie są szanse, że mi się uda?
Prawie żadne. No i?
Nie widzę siebie robiącego coś tak...
Wyjątkowego?
Jeśli nie spróbujesz, będzie cię to prześladowało do końca życia.
Ktoś musi znaleźć te pieniądze.
Czemu nie ty, Jamal?
- Jamal. - Jamal...
każda historia w tle ma swój początek.
A jeśli ta jest twoja?
Ruby'ego nie ma, co?
A gdzie Ruby?
Tu jestem.
Tutaj!
Brakuje mi tchu!
- Gdzie jestem? - U mnie.
Dzięki Bogu.
Groziła mi Ulicą Sutenerską.
Wtedy zemdlałem.
Ale nic nie zaszło?
Musi być zgoda.
Bardzo to szlachetne.
Zasługujesz na taniec.
Łatwiej będzie pić z butelki.
Chyba nie chcecie, żebyśmy tańczyli sami?
Słyszałeś. Teraz albo nigdy.
- Chodź. - Nie.
Dlaczego?
Jestem niebezpieczny.
Napisy: Anetta Radolińska-Czwaczka
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.