Original subtitles

Όλα τα ακροβατικά σε αυτή την ταινία εκτελούνται από επαγγελματίες ανθρώπους και ποντίκια.

Μην το δοκιμάσετε στο σπίτι.

Υπότιτλοι: JOHNNY1000

Μπαμπά;

-Μπαμπά, άκουσέ με! -Τι;

Γιατί πάντα εμένα με συλλαμβάνουν σαν ποντίκι, και όχι τον Μάξιμους;

Γιατί ο αδερφός σου δεν το βάζει στα πόδια.

Εγώ δεν το έβαλα στα πόδια.

-Όχι; -Απλώς εξερεύνησα λίγο.

Εξερεύνησες; Κατάλαβα.

Ανακάλυψα.

Μην εξερευνάς και ανακαλύπτεις τόσο πολύ. Απλά κάνε ό,τι σου λένε.

Αν όλοι έκαναν αυτό, ο Κολόμβος δεν θα είχε ανακαλύψει ποτέ την Αμερική.

Υπήρχαν ήδη άνθρωποι στην Αμερική. Δεν υπήρχε και πολύ να ανακαλύψεις.

Σύντομα θα κάνει πολύ κρύο για να βγαίνουμε καθόλου έξω.

Ο στρατός του Ναπολέοντα πάγωσε σχεδόν μέχρι θανάτου στη Ρωσία.

-Και δύο χρόνια αργότερα... -... έχασε τη Μάχη του Βατερλώ.

Είναι σημαντικό να μην επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη.

Όπως το να πέφτεις σε παγίδα;

Κατέβα από εκεί! Τι σου έχω πει;

Οι ποντικοπαγίδες δεν λήγουν.

Έλα να με βοηθήσεις εδώ.

-Ένα, δύο και... -Τρία!

Και τρία!

Φαντάσου ότι άνθρωποι ζούσαν εδώ πολύ, πολύ παλιά.

Ναι, και μετά έφυγαν και δεν ξαναγύρισαν ποτέ.

Γιατί;

Αυτό το σπίτι δεν είναι αρκετά μεγάλο για ποντίκια και ανθρώπους. Απλό και ξεκάθαρο.

-Τι πιστεύεις; -Είναι υπέροχο.

Δεν είναι υπερβολικό;

Μου αρέσει, μαμά.

Θα μπορούσαμε να το κάνουμε να αναβοσβήνει, αν απλά...

Όχι, ας το αφήσουμε όπως είναι.

Και ίσως αυτό εδώ; Φαίνεται ωραίο.

Μας λείπει μόνο ένα μέλος της οικογένειας.

Έι, Μαξι-αγόρι! Μήπως θες να μας βοηθήσεις;

Δώσε μου ένα δευτερόλεπτο. Το σώμα μου μόλις ξανακοιμήθηκε.

Πού είναι το χριστουγεννιάτικο αστέρι;

Ζήτησα από τη Λέα να το βρει.

Ίσως το ποντίκι-κατάλαβε, χα-χα.

Λέα;

Λέα;

-Είσαι καλά; -Τι κάνεις, Λέα;

Το βρήκα!

-Σχεδόν. -Είσαι ελαφριά σαν πούπουλο.

Πιο ψηλά!

Εκεί!

-Εντάξει, είσαι έτοιμη; -Έτοιμη!

-Ουάου. -Ουάου!

Είναι στραβό.

-Δεν είναι υπέροχο; -Φανταστικό, αγάπη μου.

Μπορούμε να βάλουμε τα δώρα κάτω από το δέντρο; Να ανοίξουμε μερικά απόψε;

-Αύριο. -Πρέπει να το ισιώσω.

Όσο πιο γρήγορα πας για ύπνο, τόσο πιο γρήγορα θα 'ρθει.

Μακάρι να μπορούσα απλά να κλείσω τα μάτια και να ήταν ήδη Παραμονή Χριστουγέννων!

ΚΥΝΗΓΙ ΠΟΝΤΙΚΙΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Αν ήταν τουλάχιστον τόσο χαλαρή όσο ο αδερφός της.

Δεν είναι όλα στη ζωή παιχνίδι.

Νομίζει ότι ο κόσμος είναι τόσο ασφαλής όσο το σπίτι μας.

Για κάποιους... Όχι τόσο δυνατά! Για κάποιους απλά παίρνει λίγο παραπάνω χρόνο.

-Λίγο πιο κάτω δεξιά. -Πιο κάτω;

Τι ήταν αυτός... ο ήχος;

Ξύπνα!

Λέα; Μάξιμους;

Μπαμπά!

-Γρήγορα! -Έλα, Λέα!

Έλα!

Ακολούθησέ με!

Περίμενέ με!

Έλα!

Γιατί τρέχουμε;

Μπαμπά!

Έλα!

Πιο γρήγορα!

Σσσ!

-Μπαμπά, είναι εξωγήινοι; -Τι είναι;

Χειρότερα.

Είναι άνθρωποι.

Εδώ μπορώ να γιορτάσω τα Χριστούγεννα.

Ωραία!

Η θεία Σίρι είχε ιδιαίτερο γούστο.

Μπορούμε πάντα απλά να γυρίσουμε πίσω στο σπίτι.

-Όχι, το υποσχέθηκες. -Είμαι θετικός.

Θα είναι φανταστικά. Θ' ανάψουμε φωτιά...

Με όλες τις σάπιες σανίδες απ' όπου πέφτω.

-Γιατί δεν έχουμε ξαναέρθει εδώ; -Ήταν εγκαταλελειμμένο.

Όλα τα κακά πνεύματα έπρεπε να διωχτούν πρώτα.

Η ανάσα σου βρωμάει!

Εντάξει, ας μπούμε μέσα.

Ελάτε, όλοι, γρήγορα! Από 'δω!

-Ουάου, ήταν τεράστιοι! -Περίμενέ με!

Έλα! Πιο γρήγορα!

Ουάου!

Ένα, δύο... Ω, όχι!

Ένας άνθρωπος!

Ουάου, κοίτα αυτό!

Τι σπίτι!

Δεν είναι σπίτι, είναι έπαυλη!

Λέα, έλα!

Άνε, δεν είναι φανταστικό;

Ουάου.

Λέα!

-Λέα! -Θεέ μου...

-Έλα εδώ! -Μπαμπά!

Έλα, πέρνα από την τρύπα! Τρέξε!

-Πόσοι ήταν; Φαίνονταν καλοί; -Γιατί δεν ακούς;

Είχαν γούνα; Θα γιορτάσουν κι αυτοί Χριστούγεννα σαν εμάς;

Τα Χριστούγεννα ακυρώνονται! Τα Χριστούγεννα βγαίνουν απ' το μενού!

Τι;

Ουάου! Είδες αυτό το μοντέλο πλοίου, μπαμπά;

Γιατί δεν μένουμε εδώ;

Ναι, γιατί; Είναι το ωραιότερο σπίτι που έχω δει ποτέ.

Σίγουρα, αλλά είναι...

-Αυτό το μέρος είναι καταπληκτικό! -Δεν είναι και πολύ φιλικό για παιδιά.

Φιλικό για παιδιά; Φοβάσαι μήπως πατήσουν κανέναν αγκάθι; Δεν είναι τεσσάρων ετών.

Αυτό είναι κατοχή.

Δεν θα 'ρχονταν εδώ χωρίς σχέδιο.

Οι άνθρωποι είναι πολεμοχαρή, επικίνδυνα πλάσματα.

Ανέκαθεν έστηναν παγίδες και έβαζαν δηλητήριο για να μας πιάσουν.

Και δεν θα σταματήσουν μέχρι να τα καταστρέψουν όλα.

Το πρώτο πράγμα που θα κάνουν, είναι να μας κόψουν τους πόρους.

-Αυτό. -Να το γυρίσω;

Το δεύτερο πράγμα που θα κάνουν, είναι να πάρουν όλο το φαγητό μας.

Και το τρίτο;

Λέα...

Αυτά που λέει ο πατέρας σου είναι αλήθεια.

Οι άνθρωποι και τα ποντίκια δεν μπορούν να ζήσουν μαζί. Είναι αδύνατο.

Αδύνατο.

Αλλά ξέραμε ότι αυτή η μέρα μπορεί να έρθει.

Έχουμε εκπαιδευτεί γι' αυτό, και είμαστε προετοιμασμένοι.

Θα σου δώσω 100 κορώνες για να αλλάξουμε δωμάτια. Και μπορείς να κρατήσεις το κουκλόσπιτο.

1000. Και το κουκλόσπιτο μένει εδώ.

Είσαι τρελή;

150, το πολύ.

1001 κορώνες και 5 μπισκότα.

Κι αν δεν πληρώσεις, πρέπει να φύγεις από το δωμάτιό μου και να μην ξαναγυρίσεις.

-Όλα καλά; -Σίγουρα.

Εδώ έμενα συνήθως όταν επισκεπτόμουν.

-Τι κάνεις; -Κάνω παρέα.

Γιατί δεν μπαίνεις μέσα;

Αυτό είναι το κουκλόσπιτό σου;

Ε, όχι.

Η θεία Σίρι ήθελε το δικό της κουκλόσπιτο.

Έτσι το αγόρασε με εμένα ως δικαιολογία.

Λες και ήταν για μένα.

Δεν σε πιστεύω.

Όχι. Τέλος πάντων...

Ωραία. Λοιπόν...

Όλα φαίνονται φυσιολογικά εδώ τώρα, οπότε...

-Δεν θα 'πρεπε; -Σίγουρα.

Μίκελ-άντζελο.

Πόσο κουραστικό είναι να είσαι τόσο καυτός με μια κόκκινη ποδιά;

-Μην το επιχειρήσεις καν. -Τι; Βάζεις πολύ αλεύρι.

-Δεν είναι πολύ. -Είναι.

-Θα έχει γεύση αλεύρι. -Όχι, θα είναι μια χαρά.

-Όλο το τραπέζι είναι γεμάτο αλεύρι! -Ψήνω τώρα.

Πέτερ;

-Όχι. -Είναι η θεία σου η Σίρι.

-Μην αρχίζεις τώρα. -Είμαι η θεία σου.

-Όχι τώρα. Σταμάτα. -Μη βάζεις τόσο αλεύρι!

Σταμάτα! Δεν έχω όρεξη τώρα!

Πέτερ, άκου τη γυναίκα σου!

Όχι, μην!

-Συγγνώμη. -Θεέ μου!

-Συγγνώμη. -Ουάου, αυτό δεν ήταν καλό.

-Φταίει η μητέρα σου. -Έβαλε πολύ αλεύρι.

Με παρέσυρε...

Όχι, εγώ δεν έκανα τίποτα. Απολύτως. Μπορείς να το πλύνεις με νερό.

-Είναι εύκολο να πλυθεί. -Είναι απλώς αλεύρι.

Για να δούμε... Ορίστε! Τώρα είναι έτοιμο.

Είναι αρκετά μακρύ;

Φυσικά και είναι αρκετά μακρύ.

-Είσαι καλά; -Πρέπει να είναι λίγο πιο κοντό.

-Είναι όλοι έτοιμοι; -Γεννήθηκα έτοιμος.

Κι εγώ; Τι πρέπει να κάνω;

Λέα, αυτό δεν είναι παιχνίδι, εντάξει;

Το καταλαβαίνω.

Λέα, κάποιος πρέπει να φυλάει το φρούριο εδώ.

Κι αυτή είναι μια πολύ σημαντική δουλειά.

Πολύ. Πολύ σημαντική.

Εσύ φύλα το φρούριο όσο εμείς ετοιμαζόμαστε.

Έι, έρχεστε;

Πάμε.

Αλλά, περιμένετε. Θέλω να...

Βάζω στοίχημα ότι είναι ένα τραπεζομάντιλο με καρδούλες, για τη μαμά.

Πάντα χρειαζόμαστε κι άλλα τραπεζομάντιλα.

«Τραπεζομάντιλο με καρδούλες...»

Έλα. Είναι έτοιμο.

-Δεν είναι ωραίο; -Ναι.

-Μμμ. -Τέλειο, σωστά;

Θεέ μου!

Όχι, όχι, όχι.

Τι ...;

Νομίζω ότι είναι ο πίνακας ασφαλειών, μπαμπά.

Μμμ.

Σίγουρα.

-Αυτός είναι πάνω, σωστά; -Μμμ.

-Μπορώ εγώ. -Όχι, εγώ θα το κάνω. Έχω...

-Αλλά εσύ έχεις... -Όχι, πάρ' τα αυτά.

-Θα το αναλάβω εγώ. -Είσαι σίγουρος;

-Μπορώ να πάω εγώ πάνω. -Όχι! Θα πάω εγώ.

Εντάξει.

Πόσα βολτ παίρνει αυτό το χριστουγεννιάτικο αστέρι;

Έλα. Όλα θα πάνε καλά.

Έτσι το έκαναν στα παλιά τα χρόνια.

Μόνο κεριά, χωρίς ρεύμα. Ωραία και ζεστά.

Παρακαλώ;

Παρακαλώ;

Τι στο...;

Πέτερ;

Είναι ο Μίκελ.

Τι;

Τι είναι αυτό;

Ο μπαμπάς μας κοροϊδεύει.

-Τι σου συνέβη; -Ξαναρχίζει.

-Τι εννοείς; -Όχι... Ξαναρχίζει.

-Το ήξερα. -Είσαι καλά;

Είμαι καλά.

-Πώς το κάνεις αυτό; -Δεν το κάνω εγώ, ορκίζομαι.

Λειτουργεί!

Ναι.

Τι κάνεις;

Προσεκτικά, προσεκτικά.

-Πήγαινε! -Ναι, ας σκεφτούμε λίγο.

Ίσως θα μπορούσες...

Εε;

Τι;

Το αυτοκίνητο!

Το αυτοκίνητο;

Εντάξει.

Απαλά και ήρεμα. Προσεκτικά εκεί μέσα.

Πλησίασε απαλά, σαν γάτα.

Εκεί. Μέσα εκεί. Πρόσεχε.

Τσέκαρε πίσω εκεί. Πίσω εκεί.

Στρίψε δεξιά.

Εκεί. Για να δούμε.

Βγες από εκεί! Πίσω, πίσω!

-Προς την πόρτα! -Έλα, έλα!

Δώστο μου.

Μπορώ να έρθω να σε βοηθήσω... αν χρειαστεί.

Μαμά;

Τόσο γελοίο!

Δεν είχα τρομάξει τόσο εδώ και χρόνια.

Ώρα για ύπνο, Μίκελ.

Είναι πολύ αργά.

-Τρόμαξαν τόσο πολύ! -Ναι, ήταν διασκεδαστικό!

-Κόντεψαν να κατουρηθούν πάνω τους! -Δεν θα τολμήσουν να κοιμηθούν εδώ τώρα.

-Μπαμπά, το είδες; -Είμαι τόσο περήφανος για σένα, γιε μου.

Τι πιστεύεις για -

-φαντάσματα, και τέτοια πράγματα;

Τι εννοείς;

Δεν πιστεύεις στα φαντάσματα, έτσι;

Όχι, βασικά.

Ούτε εγώ.

Απλώς...

Σε αυτό το σπίτι...

Μμ;

Όταν ήμουν μικρός...

Νομίζαμε ότι αυτό το σπίτι ήταν στοιχειωμένο.

Εντάξει, καταλαβαίνω ότι...

Τα παιδιά μπορούν να έχουν πολύ ζωηρή φαντασία.

Και αυτό το σπίτι είναι τέλειο γι' αυτό.

Αλλά δεν υπάρχουν φαντάσματα.

Σου υπόσχομαι, βάζω το χέρι μου στην καρδιά, δεν υπάρχουν.

Καλή δουλειά, όλοι.

-Θεέ μου! -Πρέπει να το γιορτάσουμε.

Λέα;

Λέα;

Ω, όχι!

Ουάου!

Είσαι μεγάλος!

Τεράστιος.

Πελώριος. Γιγαντιαίος.

Τεράστιος!

Εε... γεια.

Ουάου, έχεις μεγάλα μάτια.

Έλα έξω, κύριε Ποντικέ.

Ή μήπως είναι κυρία Ποντικίνα;

Όποιος κι αν είσαι.

Εδώ είσαι.

Δεν είμαι επικίνδυνος.

Συγγνώμη που σε τρόμαξα.

Αλλά εσύ με τρόμαξες πρώτος.

Θέλω να πω, αν δεν με είχες τρομάξει εσύ, δεν θα σε τρόμαζα εγώ.

Αλλά...

Θέλεις λίγο γλυκό;

Ορίστε.

Ή είσαι πολύ πεινασμένος ή σου αρέσει πολύ η ζάχαρη.

Όπως η μεγάλη μου αδερφή, η Άνε.

Πίνει τρία λίτρα αναψυκτικό τη μέρα.

Ευχαριστώ. Ήταν πολύ καλό.

Δεν είσαι τόσο κακός όσο λέει ο πατέρας μου.

Εντάξει, ένα μικρό τεστ, ποντικάκι.

Ορίστε.

Γιατί μου δίνεις ένα άδειο φλιτζάνι;

Ε, όχι ευχαριστώ.

Ή... Α, θέλεις να παίξεις!

Εντάξει, τότε.

Πεινάς; Θα ήθελες κάτι να φας;

Ορίστε.

Με καταλαβαίνεις!

Ορίστε.

Όχι, όχι, όχι! Έπεσες σε παγίδα.

Περπάτησες κατευθείαν στην παγίδα. Το γλυκό μου, μικρό μου κορίτσι!

Τους κάλεσε στο σπίτι μας!

Τι κάνουμε τώρα;

Το όνομά μου είναι Μίκελ. Μ-ί-κ-ε-λ.

Αυτό είναι το όνομά μου. Μ-ί-κ-ε-λ.

Εμ, το όνομά μου είναι Λέα.

Τώρα που είμαστε φίλοι, υπάρχουν μερικά πράγματα που αναρωτιέμαι για τους ανθρώπους.

Για αρχή, δεν κρυώνετε χωρίς γούνα;

Μπαμπά, τι κάνει;

-Παίζει με το θήραμά του. -Κατάλαβα.

Θα κατέβω εκεί κάτω τώρα.

Όχι. Αυτό θέλουν. Δεν μπορούμε να χάσουμε την ψυχραιμία μας τώρα, Κάτια.

-Όχι, μείνε ψύχραιμη, μαμά. -Πρέπει να είμαστε πολύ πιο έξυπνοι από αυτούς.

Τι έχεις στο μυαλό σου, μπαμπά;

Θα ξεφορτωθούμε αυτά τα παράσιτα, μια για πάντα.

Νομίζουν ότι μπορούν να μας ξεγελάσουν, και να πάρουν την κόρη μας.

Αλλά εμείς θα πολεμήσουμε μέχρι το πικρό τέλος.

Από τα πατώματα, από τους τοίχους, από το ταβάνι. Ποτέ δεν θα...

Ράσμους!

-Ράσμους! -Μπαμπά;

Ναι, έξι! Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι.

Νομίζω ότι είμαι μπροστά, μικρό ποντικάκι.

Είναι η σειρά μου;

-Ωχ! -Ουάου.

Ουάου. Ωχ.

Ε, πεινάς;

-Τι θες να κάνουμε σήμερα, Άνε; -Χιονοπόλεμο, πέιντμπολ...

-Καλημέρα. -Παγωμένο μπάνιο!

-Ναι! Ας το κάνουμε. -Σίγουρα θα κάνω παγωμένο μπάνιο σήμερα.

Ναι, σήμερα είναι η μέρα.

Φαίνεται ότι κάποιος είναι πεινασμένος.

Θέλετε να αφήσετε λίγο και για μας;

Σίγουρα.

-Δεν θα κάτσεις; -Δεν έχω χρόνο.

Ω, δεν έχεις χρόνο. Κατάλαβα. Τι κάνεις τόσο σημαντικό;

Εμ... Έχω ακόμα μερικά χριστουγεννιάτικα δώρα.

Ω, πρέπει να τα τελειώσεις. Αυτό είναι πολύ σημαντικό.

-Καλά Χριστούγεννα! -Ναι, Καλά Χριστούγεννα.

Εντάξει...

Αφού ο Μίκελ δεν χρειάζεται να κάτσει εδώ, ούτε εγώ.

-Σε παρακαλώ μην φύγεις! -Μου λείπεις ήδη.

-Είδες κανένα φάντασμα χθες βράδυ; -Αυτά είναι τα τραύματά μου...

Αυτοί οι άνθρωποι θα μάθουν την πραγματική έννοια της λέξης παράσιτο.

Δεν ήμουν σίγουρος τι σου αρέσει, γι' αυτό έφερα...

Παρακαλώ;

Σου έφερα λίγο φαγητό. Ορίστε.

Υπότιτλοι: JOHNNY1000

Μπλιαχ...

Θέλω να σου ευχηθώ Καλά Χριστούγεννα

Θέλω να σου ευχηθώ Καλά Χριστούγεννα

Και καλές γιορτές...

Δεν ξαναγιορτάζω Χριστούγεννα μαζί τους.

Είναι τρελοί. Μου πέταξαν ένα σωρό αλεύρι.

Και ο Μίκελ προσπάθησε να μας τρομάξει με ένα αρκουδάκι.

Αλλά το σπίτι είναι ωραίο. Είναι πραγματικά πολύ ωραίο.

Καλές γιορτές, μωρό μου

Σου εύχομαι, σου εύχομαι Καλά Χριστούγεννα

Θέλω να σε φιλήσω ξανά και ξανά...

...απόψε στις γιορτές...

...φέρε όλα τα δώρα σε μένα!

-Περίμενε. -Έξοχα!

Είναι πολύ βαριά, μπαμπά.

Έλα, φορτώστε τα κανόνια!

Και φωτιά!

Έλα!

Σάρα;

Έχουμε ποντίκια!

Μπορώ να σε φέρω εδώ κάποια στιγμή.

Θα μπορούσαμε να έρθουμε μια ολόκληρη παρέα.

Αλλά το καλοκαίρι.

Μου λείπεις κι εσύ.

Περίμενε.

Έι!

Μίκελ;

Μίκελ!

Σταμάτα, Μίκελ!

Μίκελ, όχι!

Γεια σου.

Όχι, όχι, όχι ...!

Και φωτιά!

Τι συμβαίνει εδώ πέρα;!

Ποντίκια παντού!

-Ποντίκια! -Τι εννοείς, ποντίκια;!

Πρέπει να πάω να δω τι ήταν αυτό, μικρό ποντικάκι.

Μην κλέβεις.

Μαμά;

Μπαμπά;

Ψιτ. Μίκελ.

Ψιτ, Μίκελ.

Σκύψε. Έλα εδώ.

Έλα εδώ.

Έλα!

-Είσαι καλά; -Έλα εδώ τώρα!

Υπότιτλοι: JOHNNY1000

Έλα. Έλα!

Μην κουνηθείς.

Ναι, έτσι!

Φωτιά στην τρύπα!

Τι;

Αυτό ήταν όλο;

Αυτά μόνο έχετε να προσφέρετε;

-Όχι, μπαμπά. -Θα σκοτώσω τον τελευταίο...

Μην τους προκαλείς.

Βγείτε, βγείτε!

Έξω! Έξω!

-Το μπάνιο! -Κρυφτείτε στο μπάνιο!

Εντάξει, ηρεμήστε...

Πήρες φωτιά!

Το κλείδωσαν!

Κλείδωσαν την πόρτα!

-Το Δυναμικό Ντουέτο! -Τι ομάδα! Τι ομαδικό πνεύμα!

-Είμαι γεμάτος αδρεναλίνη! -Αυτό ήταν καταπληκτικό.

Λοιπόν, τα Χριστούγεννα ξαναμπαίνουν στο μενού, μπαμπά;

Τα Χριστούγεννα ξαναμπαίνουν στο μενού!

Μαμά;

Μπαμπά;

Μάξιμους;

Είμαι τόσο περήφανος για σας!

Αυτό ήταν τρελό!

Τρέμω από την αδρεναλίνη.

Λέα! Έπρεπε να μας δεις.

-Είσαι καλά, Λέα; -Πού είναι οι άνθρωποι;

Έχεις ακόμα την ουρά σου; Τ' αυτιά σου; Άσε να δω τα δάχτυλά σου.

-Πόσα δάχτυλα βλέπεις; -Ανησυχούσαμε τόσο πολύ!

Εμπρός! Δεν με ακούτε. Πού είναι οι άνθρωποι;

-Στο μπάνιο. -Στο μπάνιο;

Ναι, στο μπάνιο. Τους πιάσαμε.

Τους πιάσατε;

Έλα, έλα. Μην ανησυχείς.

Μην ανησυχείς. Έι, κοίτα με.

Μην ανησυχείς.

-Κάτσε ήσυχα. -Σχεδόν τελειώσαμε.

Ωχ, Άνε!

-Πρόσεχε τώρα. -Κάτσε ήσυχα!

-Κόψε όσο το δυνατόν λιγότερο. -Βούλωστο.

Δοκίμασε τώρα.

Ωχ...

Ακούστε, αυτό πήγε πολύ καλά. Πήγε πολύ καλύτερα απ' όσο νόμιζα.

Τα μαλλιά μου ήταν το μόνο που είχα!

Είσαι εξίσου όμορφη. Εξίσου όμορφη.

-Θα πεθάνουμε εδώ μέσα. -Δεν θα πεθάνουμε.

Δεν είναι σαν να υπάρχει μια συμμορία ποντικιών εκεί έξω που σχεδιάζει πώς να μας σκοτώσει.

Έτσι βάζεις αυτό εκεί και μετά το γυρίζεις έτσι.

Αυτό σίγουρα θα ήταν επώδυνο.

Και έχεις την επιλογή να τα σφίξεις.

Αυτό θα ήταν ακόμα χειρότερο, φυσικά. Και μετά θα μπορούσαμε να τους αλυσοδέσουμε...

-Μπαμπά; -Τι;

Μπορείς σε παρακαλώ να με ακούσεις;

Είναι φίλος μου.

Ποιος;

-Ποιος είναι ο φίλος σου; -Αυτό το αγόρι.

Λέα, άκουσέ με.

Η καλοσύνη χρησιμοποιείται ως όπλο εναντίον των καλών και των ευκολόπιστων.

Αυτό το αγόρι σε ξεγέλασε, καταλαβαίνεις;

Πώς ξέρεις πότε η καλοσύνη χρησιμοποιείται ως όπλο;

Τι σου έχω πει για τα ποντίκια και τους ανθρώπους;

Αλλά λες πάντα το ίδιο πράγμα! Δεν με ακούς.

Επιτέλους έχουμε την ευκαιρία να τους ανταποδώσουμε για 1000 χρόνια βασάνων.

Και αυτό το βιβλίο είναι γεμάτο έμπνευση. Το έγραψαν μάλιστα μόνοι τους.

Οι άνθρωποι δεν απολαμβάνουν μόνο να βασανίζουν άλλα ζώα, βασανίζουν ο ένας τον άλλον!

Υπάρχουν άπειρες προτάσεις εδώ μέσα.

Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μια βελόνα, ή να φτιάξουμε...

Κάποιο είδος γιγάντιας ανθρώπινης παγίδας.

Προσπαθούν να μας μαγειρέψουν ζωντανούς.

Πρέπει να καλέσουμε την αστυνομία.

-Όχι. -Ναι, πρέπει να καλέσουμε την αστυνομία.

Δεν μπορείς να καλέσεις την αστυνομία επειδή έχεις ποντίκια. Δεν λειτουργεί έτσι.

Άσε τον πατέρα σου να σκεφτεί λίγο.

Παρακαλώ;

Για να δούμε.

Ώρα να το φτιάξουμε.

Θα ξεφορτωθούμε αυτά τα μικρά καθάρματα.

Μαμά!

Αν αυτό είναι παγίδα, τώρα είμαι νεκρός.

-Έχεις δει τη Λέα; -Τι έγινε;

Δεν τη βρίσκω πουθενά.

Αυτό το αγόρι την έχει ξεγελάσει εντελώς.

-Δεν την έχει ξεγελάσει. -Την έχει.

Είναι απλά περίεργη. Πότε ήταν η τελευταία φορά που άκουσες έστω και μια λέξη που είπε;

Τι εννοείς;

Αν συνεχίσεις να απορρίπτεις όλα όσα λέει... θα καταλήξεις να τη χάσεις.

-Πρέπει να τη βρούμε. -Ναι, πρέπει.

Έλα.

Μπαμπά!

Είναι σύντομα η σειρά μου;

Όχι.

Είμαι πιο ζεστός από σένα.

Τι ήταν αυτό;

Το άκουσες αυτό;

-Άκουσες αυτόν τον ήχο; -Όχι.

Ήσυχα τώρα.

Δεν χαίρεσαι που με βλέπεις;

-Ναι. -Πολύ.

Χαιρόμαστε πάρα πολύ που σε βλέπουμε.

Ενθουσιασμένοι. Σε ευχαριστούμε πολύ που ήρθες.

-Και με τόση σύντομη ειδοποίηση. -Παραμονή Χριστουγέννων.

Το θέμα είναι ότι έχουμε -

-μερικά προβλήματα με μερικά ποντίκια... εδώ.

Δεν φοβάμαι τα ποντίκια.

Όχι.

-Αυτό είναι υπέροχο. -Είναι εξαιρετικό.

Πεινάς;

Τι σκοπεύεις να τους κάνεις;

Θα δώσω στο φίδι μου μια νόστιμη μπριζόλα ποντικιού.

Λατρεύει το τηγανητό ποντίκι.

Ουρά ποντικιού για ορεκτικό, αυτιά ποντικιού για επιδόρπιο.

Και το ίδιο το σώμα ως κυρίως πιάτο.

Γεμιστό με νόστιμα καρότα και σταφίδες.

Ακούγεται ωραίο.

Λέα;

Λέα, βγες έξω.

Λέα;

Λέα;

Λέα;

Λέα, τσίριξέ μας.

Βάλ' το κάτω.

-Τι; -Βάλ' το κάτω!

-Είναι απλώς ένα ψάρι. -Αλλά δεν είναι δικό σου.

Έτσι είναι καλύτερα.

Γεια σου.

Έι, φίλε!

Πώς νομίζεις ότι τα πάει;

Νομίζω ότι αυτός ο τύπος έχει τον απόλυτο έλεγχο.

Ναι, τώρα μπήκαμε στο ψητό.

Αυτά τα ποντίκια δεν σέβονται τίποτα.

Δεν σέβονται το μέγεθος.

Επικοινωνούν μέσω της ευφυΐας τους.

Χρειαζόμαστε βαρύτερα πυροβόλα.

Θα τους δηλητηριάσεις;

Καθόλου.

Χρειαζόμαστε κάτι πιο...

Χρειαζόμαστε κάτι πιο... ανθρώπινο.

Ναι.

Μόλις ήρθαν ο Άγιος Βασίλης και οι επτά νάνοι.

Λέα;

Λέα;

Λέα, δεν είναι ώρα για κρυφτό.

Εδώ είμαι.

Λέα, πού ήσουν; Έλα εδώ!

Σε ψάχναμε παντού.

Ανησυχούσαμε τόσο πολύ.

Λέα, πραγματικά...

-Ουάου! -Τι είναι αυτό;

Ουάου.

-Μπαμπά; -Σταμάτα! Μην αγγίζεις.

Όλοι παγώστε. Παγώστε!

-Στόχος σε εμβέλεια. -Ναι!

Ήρθε η ώρα.

Ας δούμε τώρα αυτά τα ποντίκια πώς θα χρησιμοποιήσουν την ευφυΐα τους.

Ακούστε με. Ήμουν γυμνάστρια όταν ήμουν νεότερη.

Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις δεξιότητες τώρα. Κάντε το ίδιο με εμένα.

Εντάξει. Ας κάνουμε το ίδιο με τη μητέρα σας.

Πρόσεχε.

...και κάτω.

-Όχι, όχι, όχι. -Όχι, είναι...

-Κλέβουν. -Πώς μπορούν να το καταλάβουν αυτό;

Τι είδους σατανικά μεταλλαγμένα ποντίκια είναι αυτά;

Στόχος εκτός εμβέλειας.

Απίστευτο.

Εντάξει, Μάξιμους, η σειρά σου.

Εντάξει!

Εντάξει.

Ήσυχα!

Όχι, όχι, όχι!

-Μάξιμους! -Μπαμπά!

Όχι! Μάξιμους!

Τρέξε, Λέα!

Φύγε από εδώ!

Όχι!

Τρεις στους τέσσερις. Μόνο ένας έμεινε.

Ναι! Δηλητήριο φιδιού.

Εε, παιδιά;

Αυτοί ήταν εδώ πριν από εμάς.

Είναι παράξενο να τους σκοτώνουμε, απλά και μόνο επειδή είναι στο σπίτι τους.

-Άντε τώρα. -Ζούσαν πάντα εδώ!

Μπορούμε να το συζητήσουμε αργότερα.

Είναι φίλη μου! Παίξαμε Λούντο μαζί!

Όχι, είναι αδύνατο να παίξεις Λούντο με ένα ποντίκι.

Το έχεις δοκιμάσει ποτέ;

Φτάνει πια.

Άκουσέ με, γιε μου.

Όταν ήμουν μικρός, είχα έναν ινδικό ποντικό με κουκούλα που το έλεγαν Φρανκ.

Περνούσαμε τόσο καλά. Σκαρφάλωνε κάτω από το πουλόβερ μου. Με γαργαλούσε στις μασχάλες.

Σκαρφάλωνε εκεί μέσα και έξω...

Και μετά με δάγκωσε. Έπαθα δηλητηρίαση αίματος. Επηρέασε την όρασή μου.

Τα παράσιτα είναι θανατηφόρα.

Μα δεν είναι παράσιτα!

Μας έδωσε ένα πολύ ισχυρό παράδειγμα του πόσο επικίνδυνα μπορούν να είναι.

Άσε τον να κάνει τη δουλειά του. Έχουμε έναν επαγγελματία εδώ τώρα που μπορεί να το φτιάξει.

-Μα δεν είναι επικίνδυνα, σου υπόσχομαι! -Είναι πολύ χειριστικά.

-Μπαμπά! -Σε παρασύρουν.

-Όχι! -Πίστεψέ με.

-Σύντομη διαδικασία. -Είναι αποφασισμένο.

Μην τολμήσεις να την αγγίξεις!

Τρέξε, Λέα! Έλα, τρέξε!

Όχι, όχι, όχι.

Τι μόλις έγινε;

-Ααα! -Έλα, Λέα!

Τι κάνει;

Όχι!

Όχι, είναι μέσα στο σπίτι.

Καλή δουλειά, Λέα! Γρήγορα!

Προσπάθησε να ανοίξεις την κορυφή. Την κορυφή!

-Δεν μπορώ! -Πιστεύουμε σε σένα.

Μπορούμε να ανεβάσουμε τη φωτεινότητα;

-Όχι, είναι μέσα στο σπίτι, μαμά. -Έλα!

Ανάθεμα ποντίκια!

Τι στο...;

Τι σου συνέβη;

Τους έπιασες;

Φοβάμαι ότι πρέπει να πάω σπίτι να χέσω.

Εμπρός!

Μαμά!

Μαμά, μαμά...

Μίκελ;

Εντάξει.

Ξέρω ότι είναι δύσκολο, -

-αλλά μπορούμε να πάρουμε μόνο τα απολύτως απαραίτητα.

Θα γίνουμε ποντίκια του δάσους;

Ναι, δυστυχώς. Δεν μπορούμε πια να ζήσουμε εδώ.

Αλλά κάνεις λάθος, μπαμπά, αυτό το αγόρι είναι καλό. Ξέρω ότι είναι!

Θέλουν να μας σκοτώσουν. Γιατί είναι τόσο δύσκολο να το καταλάβεις;

Δεν καταλαβαίνεις.

Μίκελ;

Έι...

Λυπάμαι τόσο πολύ που η Παραμονή των Χριστουγέννων καταστράφηκε και είστε τόσο θυμωμένοι μαζί μας.

Πες μου τι έγινε.

Έτσι κι αλλιώς δεν θα με πιστέψετε.

Δοκίμασε.

Το μικρότερο ποντίκι μπήκε στο δωμάτιό μου.

Και ήρθα σε επαφή μαζί του. Και το τάισα.

Το τάισες;

Ναι. Ζαχαρωτά και μπέικον.

Ω.

-Δεν θέλουν να πολεμήσουν. -Ούτε εγώ.

-Απλώς θέλουν να γιορτάσουν Χριστούγεννα. -Κι εγώ.

Έι.

Τι;

Θέλουμε κι εμείς να γνωρίσουμε αυτά τα ποντίκια.

Αλλά...

Κι αν φοβούνται πολύ;

Τότε πρέπει να τους δείξουμε.

Ότι είμαστε καλοί άνθρωποι.

Και ότι είναι απόλυτα...

Απόλυτα ασφαλείς.

Σωστά;

Ναι.

Θες να δοκιμάσουμε;

Ωραία.

Έλα.

Έλα εδώ.

Έλα, μικρό ποντικάκι.

Πεντανόστιμο τυρί.

Έλα.

Έλα εδώ.

Δεν είναι επικίνδυνο. Έλα.

Συνέχισε. Έλα, Μίκελ.

Έλα, μικρό ποντικάκι.

Δεν δουλεύει.

Φοβούνται πολύ.

Γεια!

Κουνήσου, Μίκελ!

Έλα! Προς τον τοίχο!

Όχι, όχι! Βοήθεια!

-Έλα! Ακριβώς εκεί! -Εκεί, εκεί!

Μπαμπά!

-Πού είναι, Πέτερ; -Ακριβώς εκεί, στον τοίχο!

Βοήθεια!

Όχι, όχι, όχι! Βοήθεια!

-Λέα! -Μπαμπά!

Κράτα γερά!

-Κράτα γερά, αγάπη μου! -Βοήθεια!

Εκεί, εκεί! Έλα! Όχι! Εδώ!

Μπαμπά!

Κράτα γερά!

Έλα!

-Λέα, άφησε! -Κράτα γερά!

-Άφησε! -Μην αφήσεις! Κράτα γερά!

Άφησε, Λέα!

Πρέπει να αφήσεις. Εγώ θα είμαι καλά.

Όχι!

Ναι!

Σ' αγαπώ.

Σ' αγαπώ.

Σε μισώ!

-Όχι. -Τι είπες;

-Όχι, Μίκελ. -Μίκελ;

Είστε άρρωστοι.

Όχι...

Έι...

Μίκελ;

Απλώς ήταν καλή. Σου υπόσχομαι.

Και τώρα δεν θα την ξαναδώ ποτέ.

-Απλώς εξαφανίστηκε. -Ναι.

-Εξαφανίστηκε. -Μμμ.

-Αγάπη μου... -Είναι όλο δικό μου φταίξιμο.

Όχι, δεν βοηθάει να σκέφτεσαι έτσι.

Άκου...

Έι, έλα.

Όλο αυτό ξέφυγε λίγο.

Και -

-η μητέρα σου κι εγώ παρασυρθήκαμε λίγο.

Και λυπόμαστε πολύ γι' αυτό. Η μητέρα σου...

Κλαίει, κι εγώ είμαι πολύ αναστατωμένος εσωτερικά.

Οπότε αυτό είναι πολύ ατυχές.

Και λυπάμαι. Λυπάμαι, λυπάμαι.

Λίγο ακόμα;

Γεια.

Εντάξει, νομίζω ότι πρέπει να ξεκινήσουμε από την αρχή τώρα.

Κάποια από αυτά τα χριστουγεννιάτικα δώρα πρέπει να έχουν επιζήσει από όλο αυτό, -

-οπότε μπορούμε ακόμα να γιορτάσουμε Χριστούγεννα, σωστά;

Ας μπούμε πάλι μέσα και όλα θα πάνε καλά.

Αυτό δεν είναι καλό.

Τα Χριστούγεννα καταστράφηκαν.

Τα χειρότερα Χριστούγεννα.

Μμμ.

Το άκουσες αυτό;

-Μπλιαχ. -Αναπνέει;

Δεν ξέρω.

-Δεν μπορείς να κάνεις κάτι; -Εε;

-Όπως τι; -Να το αγγίξεις, ή κάτι τέτοιο;

-Όχι, είναι... -Σε παρακαλώ;

Απλά δοκίμασε.

-Ακριβώς στην καρδιά του... -Ναι, δοκίμασε ΚΑΡΠΑ.

Να δοκιμάσω στόμα με στόμα;

-Μην αγγίξεις το στόμα του. -Δεν θα αγγίξω.

Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι...

Καλά, Πέτερ! Κοίτα την ουρά του!

Το ακούς αυτό;

Τι είναι;

-Ράσμους; -Μπαμπά;

-Αλλά... -Γεια!

Μπαμπά!

-Εδώ είναι το κορίτσι μου. -Είσαι ζωντανή!

-Ναι! -Μπαμπά!

Γεια, όλοι.

Μίκελ.

Μίκελ...

Μίκελ!

Είσαι ζωντανός!

Δεν το πιστεύω!

Πού το βρήκες αυτό;

Λατρεύω τους ξηρούς καρπούς!

Η θεία Σίρι είχε μια ολόκληρη βαλίτσα με αυτά στη σοφίτα.

Άσε με να σε βοηθήσω. Δεν είναι ακριβώς σωστό.

Αυτό είναι για σένα, Μίκελ.

-Πλάκα κάνεις; -Όχι. Έλα. Άνοιξέ το.

Εντάξει.

Ίσως τελικά δεν είναι και τόσο κακή.

Τι πήρες;

Ουάου! Σε ευχαριστώ!

Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι ποντίκια και άνθρωποι θα μπορούσαν να γιορτάσουν Χριστούγεννα μαζί.

Ίσως είναι ένα μικρό χριστουγεννιάτικο θαύμα.

-Καλά Χριστούγεννα. -Καλά Χριστούγεννα, αγάπη μου.

-Λέα, είναι... -Μπαμπά!

Πρόσεχε!

Κοίτα με!

Υπάρχουν ζώνες ασφαλείας σε αυτό το πράγμα; Έχεις τίποτα να κρατηθείς;

Το στομάχι μου γαργαλάει!

Ράσμους. Είναι μεγάλο κορίτσι πια.

Θα είναι μια χαρά.

Θέλεις να σβήσω τα κεριά;

Πρόσεχε.

Κράτα γερά. Κοίτα αυτό!

Πρόσεχε.

Πετάω!

Υπότιτλοι: JOHNNY1000

Δεν έχεις πάει ακόμα για ύπνο;

Συγγνώμη, μπαμπά.

Για τι;

Έπρεπε να σ' ακούσω.

Αν με είχες ακούσει, ποτέ δεν θα είχαμε συνειδητοποιήσει -

-ότι οι άνθρωποι μπορούν επίσης να είναι ευγενικά, ειρηνικά ζώα. Είχες δίκιο.

Εγώ έκανα λάθος.

Εγώ είμαι αυτός που πρέπει να ζητήσει συγγνώμη.

Εντάξει.

Σ' αγαπώ έτσι κι αλλιώς.

Ναι, κι εγώ σ' αγαπώ πολύ.

Ό,τι κι αν γίνει.