Original subtitles

DE LAATSTE BRIEF

Het waren moeilijke jaren!

Jaren waarin ons vaderland door oorlogen werd geteisterd.

Het waren moeilijke jaren,

waarin zelfs een laatste brief,

niet bij je meest dierbaren gebracht kon worden.

Hallo.

Goed. Bedankt.

Ze is er.

Na veertig jaar.

Precies veertig jaar later, Salih Ekrem.

ISTANBUL, 1915

O God!

In godsnaam! In godsnaam.

O jee!

Ik schrok me kapot, kapitein Salih.

Iedereen wil over de Bosporus vliegen, maar jij slaapt, Hüseyin!

Thuis zijn we allemaal doodmoe. De baby houdt ons 's nachts wakker.

Je vroeg erom. Je zei steeds: "Ik wil een zoon." Nu heb je je zoon.

- Hoe was Gülmelek als baby? - Mijn moeder is handig.

Ze heeft Gülmelek zo goed opgevoed. Ik herinner me geen slapeloze nacht.

Dit hebben ze u uit Berlijn gestuurd!

Mijn beste Serno!

Ik ga. Gülmelek wacht hier al lang op.

Groeten thuis. Verwen je zoon niet te veel.

Laat zijn moeder zich een beetje om hem bekommeren.

Dit is Albatros B één.

En dit is Albatros C één.

Ga je deze met Saliha delen?

Dat ben ik niet van plan, want ze zegt slecht dingen tegen mij.

O jee. Nee toch? Wat zegt ze bijvoorbeeld?

Dat ze weggaan. Mijn oom brengt ze naar ergens ver weg, naar Zwitserland.

Want er komen vijanden naar Istanbul.

Gaan wij met hen mee, vader?

Voor de vijand zijn we toch niet bang?

Bovendien, jij en ik springen in ons vliegtuig.

- En die vijanden... Boem, boem, boem. - Oma, red me!

Het is tijd om te gaan slapen.

- Welterusten, engeltje van me! - Welterusten voor ons allemaal!

Goed zo.

Je hebt eens iets gezegd.

Je zei: "Commandant, ik zal met je boven de Bosporus vliegen."

Je hebt je er niet aan gehouden.

Mannen die hun woord niet houden, brengen ze hier.

Welkom, Salih Ekrem. Bedankt, commandant.

Hoe gaat het met je moeder en je dochter? Ze had een mooie naam, hè?

Gülmelek.

Het gaat goed met ze, commandant. Dank u.

- Hüseyin. - Tot uw orders, commandant.

Zorg dat je vrouw de baby voor het slapen goed laat boeren.

Zeg: "Anders slapen we allebei niet. Dat zegt mijn commandant!"

Tot uw orders, commandant.

Hier, mijn kind.

Goede reis.

God sta je bij.

Doe dokter Ragip de groeten.

Bedankt, meneer. Dat zal ik doen.

Kom eens.

Het eiland Lemnos is hun basis. Hier verzamelen ze hun troepen.

En hun aantal groeit met de dag.

Jullie gaan inlichtingen voor ons verzamelen, vooral luchtfoto's.

Hoeveel schepen en vliegtuigen ze nu hebben. Met alle details.

Het lijkt wel een nieuwe veldtocht naar Troje, commandant.

Zelfs hun schip heet Agamemnon.

Laten we gaan.

Alle reizigers voor Gallipoli, van boord!

Vlug!

- Ah, ons vliegtuig! - Hij zweeft als een adelaar.

Ze zijn mooi op tijd.

- Welkom, commandant. - Breng deze naar de donkere kamer.

- Tot uw orders, commandant. - Kom, Hüseyin.

O, iedereen is hier!

Welkom, commandant.

- Welkom. - Commandant, welkom.

- Hoe gaat het met je, Idris? - Goed. Bedankt, commandant.

- Welkom, commandant. - Muharrem, ben jij ook hier?

- Schneider, welkom in Gallipoli! - Bedankt, commandant.

- Monteur, hoe gaat het met je? - Goed. En nog beter nu ik u zie.

- Is generaal Cevat in de buurt? - Ja, commandant. Hij wachtte op u.

Gaat u voor.

Het volgende wil ik met nadruk toevoegen.

Het kan zijn dat dit land moeilijke jaren beleeft.

Laat ze eens kijken naar onze glorieuze geschiedenis.

Wie zoek je?

- Kapitein dokter Ragip. - Kom met me mee.

Laat ze niet vergeten dat de Engelsen niet slechts tegen Turkije vechten.

Zoals zij schepen uit Frankrijk en Rusland verzamelen,

en soldaten helemaal uit Australië,

zo stromen uit de hele wereld vrijwilligers naar ons toe, goddank.

Ik zou je beter nieuws willen geven, Salih Ekrem.

Maar Sedd el Bahr is stilgevallen. Ertugrul is in moeilijkheden.

Ze zijn zo goed voorbereid gekomen.

Ze kunnen rustig verkennen. Ze kunnen van veraf bombarderen.

Wij zitten natuurlijk niet stil. We proberen inlichtingen te vergaren.

We gebruiken zelfs de Griekse vissers op Lemnos en Tenedos.

Maar toch...

Laat ons kijken hoe de situatie daar is, commandant.

Wees voorzichtig. Zij hebben al meer dan tien vliegtuigen.

Jullie zijn alleen. Kom niet in de problemen.

Probeer zo veel mogelijk informatie te vergaren.

- God behoede jullie. - Bedankt, commandant.

Namens mijn land zeg ik tegen Churchill en zijn mannen:

U komt nooit voorbij Gallipoli. Nooit! Nooit!

Ze komen niet voorbij Gallipoli!

Zij komen nooit voorbij Gallipoli! Nooit! Nooit!

Wij zullen zegevieren.

En na de overwinning zien wij elkaar hopelijk weer.

Hartelijk dank voor uw interesse. Gaat uw gang.

- Bedankt, kapitein. - Jij ook bedankt, Akif.

Kapitein?

- De zuster wil u spreken. - Zegt u het eens.

- Groeten van commandant Kamil. - Zuster Nihal?

Ja, meneer.

Commandant Kamil vertelde over u.

Ik vertrouw zuster Nihal aan jou toe. Zuster Erika, mijn vrouw.

- Aangenaam kennis te maken. - Insgelijks.

Welkom in Gallipoli.

Ze pakken het groots aan.

Ze rooien wijngaarden op Tenedos om een landingsbaan te maken.

Zonde van die mooie wijngaarden.

Het gaat ze niet om de druiven, maar om de eigenaar.

Waarom koesteren ze toch zo'n haat tegen ons?

De inname van Istanbul. 1453.

- Een kwestie van vijf eeuwen geleden? - Voor hen lijkt dat gisteren.

- Dus ze zullen niet opgeven? - Nooit.

Deze kamer is beschikbaar, maar ik weet niet wat jij er van vindt.

Dit is goed, Mahmut. Prima.

Laat me weten als je iets nodig hebt. Goedenacht.

Bedankt. Goedenacht.

Wat ben jij ijverig. Heel goed!

Ik zou deze kamer in een maand nog niet klaar hebben.

Jij hebt al genoeg aan drie dagen. Fantastisch!

Er missen nog dingen, maar hier ben ik al blij mee.

Ik kwam je iets zeggen.

Morgen gaan we water in een dorp in de buurt testen.

Heb je zin om mee te gaan, lekker in de buitenlucht?

Ik kom graag mee.

Mooi. Heel goed.

Maak je geen zorgen. Dat is ons vliegtuig.

Kapitein Salih Ekrem.

Vorig jaar waren we samen in Berlijn.

Ragip voor de specialistenopleiding, Salih voor het vliegen.

Ik heb kapitein Salih ontmoet op het Ministerie van Oorlog.

Hij heeft een schattig dochtertje. Wist je dat?

Het arme kind. Haar moeder stierf tijdens de bevalling.

Erg, hè? God sta hen bij.

Amen.

- Hallo. Werk ze. - Wat is er?

- Bedankt. - Kom. Kom even op adem.

Mijn kleinzoon heeft bij het rennen zijn voet bezeerd.

Hij kan er al twee dagen niet goed op staan.

- Kun je er even naar kijken? - Oma!

- Kom, kindje van me. - Laten we eens kijken.

- Hoe heet je? - Fuat.

Fuat. Hoe oud ben je, Fuat?

Laat me je voet eens zien. Beweeg het eens. Draai 't een beetje.

Niet bang zijn. Goed zo.

Maak je geen zorgen. We maken je voet snel beter.

Nietwaar, Rifat?

Ik smeer er een zalfje op en dan is het zo over.

Kom mee, stoere jongen.

- Oma! - Ik kom eraan, kindje.

Er is niets ernstigs met zijn voet. Maak je geen zorgen.

Hoe kan ik me geen zorgen maken? Mijn zoon is gesneuveld in de Balkan.

Zijn moeder werd ziek en stierf.

Ik bleef alleen achter met mijn kleinzoon.

- God zij hen genadig. - Bedankt. God zij iedereen genadig.

Churchills mannen zijn weer begonnen. Laten we inpakken en terugkeren.

Salih komt ook terug.

Het is een vijandelijk vliegtuig!

Op de plaatsen! Naar de mitrailleur! Ga schuilen! Snel!

Liggen! Schuilen!

- Oma, sta op! - Wacht! Niet opstaan!

Daar komt er nog één aan!

Er komt er nog één aan!

- Fuat! Rennen! - Wacht!

Oma? Oma!

Ze manoeuvreerden. Ze komen nog een keer.

- God sta ons bij. - Kapitein Salih komt eraan.

Godzijdank!

Ze gaan weg.

- Goddank. - Oma!

O God.

Medisch personeel!

Medische hulp!

Salih. Salih. Salih. Kun je me horen?

- Veel bloed. - Gülmelek wacht op je.

Zul je me schrijven, vader?

Vader?

Vader?

Vader?

Kapitein Salih is wakker!

Oude vriend. Wat een vreugde te zien dat je leeft.

Salih, je hebt ons erg laten schrikken.

Hüseyin?

Gecondoleerd.

Hij ruste in vrede. We hebben hem begraven.

- Breng me naar hem. Toe, Ragip. - Nee! Sta niet op!

- Breng me naar hem toe! - Ga liggen.

Word eerst een beetje beter.

Dan kun je gaan.

- En de anderen? - Eén soldaat gesneuveld, twee gewond.

En er is helaas ook een oma overleden.

Dit jochie is nu bij ons. Een onverwachte gast.

Arm kind.

Hallo, kleine oorlogsheld.

- Wat heeft hij? - Niets ernstigs.

Hij droeg deze vlag altijd bij zich.

Toen hij sneuvelde, zat die om zijn lichaam gewikkeld.

Deze brief heeft hij voor zijn zoon achtergelaten.

Dit is het vliegtuig waardoor luitenant Hüseyin is gedood.

Die schoft blies vorige maand het wapendepot op.

- Hoeveel vliegtuigen hebben ze nu? - Veertien.

Als er vandaag niet nog meer bijkomen, natuurlijk.

Zeg maar dat wij er twee hebben.

Over een paar dagen komt kapitein Serno.

Serno? Uitstekend.

We moeten gaan, commandant.

Rust goed uit zodat u snel beter bent.

Anders staat Serno er alleen voor als hij komt.

- Bedankt voor het langskomen. - Dank u.

- Beterschap, jongens. - Beterschap.

Salih.

Koning der piloten! Beste vriend! Dappere kerel!

Van harte beterschap.

God heeft je voor je dochter en je arme moeder gespaard.

Ga in hemelsnaam zitten.

- Bedankt, kapitein. - Beterschap. We zijn trots op je.

Ik deed slechts mijn plicht, Nazmi. Bedankt dat jullie er zijn. Welkom.

- Bedankt. - Wat is er, kapitein?

- Nou... - Kapitein Hakki houdt je gezelschap.

- Hij is een paar dagen onze gast. - Wat is er mis?

Niets, Salih. Ik ben zo gezond als een vis.

Ik heb weer last van darmgassen. Hij overdrijft over hartklachten.

Hij zegt dat het maar gas is, maar het was echt een hartkramp.

- Hij heeft ons flink laten schrikken. - Net goed.

Hij zou voor mijn dochter lint meebrengen uit Gallipoli.

En hij zou snoep en zo meebrengen. Allemaal beloftes.

Dat is al een tijd geleden, maar Mürside's cadeaus zijn er nog niet.

Daarom wilde ik hem laten schrikken. Heb ik ongelijk?

God beware haar, kapitein. Hoe oud is uw dochter?

Kapitein Hakki's dochter is nog niet geboren.

- Hoe lang nog? - Ze kan elk moment geboren worden.

Er kan nu ieder ogenblik bericht komen uit Istanbul.

Het is niet mijn hart, dokter. Ik kan niet slapen van die spanning.

Mijn Mürside komt eraan. Mürside komt!

- De beste wensen! - De beste wensen!

Word jij eerst maar eens beter.

Slaap, kindje, slaap

Daar buiten loopt een schaap

Wees niet bang.

Ik zal je wat water brengen. Goed?

Kunt u niet slapen?

Wijlen mijn oma zei altijd:

"Vraag de bedroefde hoeveel uur de nacht telt."

Het gaat al beter met me, gelukkig.

We zagen elkaar bij generaal Kamil. Herinnert u zich dat?

Kan ik een moment vergeten

Van mijn tijd in Istanbul?

Mijn dochter is namelijk daar.

Ja. Ze is heel schattig, hoorde ik.

Zuster Erika vertelde dat.

Ik... Ik haalde water voor Fuat. Ik moet gaan.

Waar is Fuat? Hij was niet in de ziekenboeg.

We brachten hem naar mijn kamer. Hij kan niet slapen.

Ik breng het water wel. Hij verveelt zich vast. Dan praten we wat.

- Als dat geen probleem is, natuurlijk. - Helemaal niet.

Maar Fuat heeft sinds het ongeluk nog niet gesproken.

Misschien doet hij wel het beste.

Het gaat weer regenen.

Wat een weer, hè?

Toen ik zo oud was als jij, was ik ook heel bang voor onweer.

Maar...

Als je ouder wordt, raak je eraan gewend.

Onder ons gezegd, soms schrik ik nog.

Niet verder vertellen.

Als je hem leuk vindt, mag je hem hebben.

Voortaan drink je hier je water uit. Ja?

Die heb ik uit Duitsland, van toen ik pas piloot was.

Weet jij wat piloot betekent?

Iemand die een vliegtuig bestuurt, noemen ze in Duitsland piloot.

Word eerst maar beter, dan gaan wij samen vliegen. Oké?

Je bent toch niet bang, hè?

Nee, je bent niet bang.

Mijn dochter heeft met mij gevlogen en ze was helemaal niet bang.

Bovendien is zij jonger dan jij. Ze is pas vijf.

Ze heet Gülmelek.

Is dat uw familie?

Ja.

Hoor je van hen? Hopelijk gaat het goed met hen.

De Balkan...

Het was voor de Balkanoorlog.

Op een nacht vielen Bulgaarse bendes aan.

Ik heb zo geprobeerd mijn broertje te redden.

- Maar alleen ik heb het overleefd. - Het spijt me.

- Mogen zij rusten in vrede. - Amen.

Ik moet gaan.

Rust goed uit. We zien elkaar later weer, oké?

- Welterusten. - Bedankt. Welterusten.

- Zuster Nihal. - Ja?

Mijn jas is gewassen en de kogelgaten zijn dichtgenaaid.

- Bedank degene die dat heeft gedaan. - Dat zal ik doen.

Nogmaals welterusten.

Welterusten.

Al het geschut staat klaar, generaal.

Ik heb gezegd dat ze niet moeten schieten zonder uw orders.

- Houd steeds contact met Sedd el Bahr. - Tot uw orders, generaal.

Moordenaars!

Wees niet bang.

Ik zal je niet verlaten. Ik zal altijd bij je zijn. Altijd.

Vijandelijk vliegtuig!

Iedereen op zijn plaats!

- Ahmet, snel! - Rennen!

In positie!

Vuur!

Hoeveel mensen nog?

- Goed vasthouden. - Die arme kerel beweegt erg.

Hup! Snel! Ga door!

Rennen! Breng verband.

Medisch personeel!

Help!

Help!

Degene die jou heeft uitgevonden zal ik eens... God vergeve mij!

Kapitein, de motor is net als je schouder.

Jullie moeten allebei verzorgd worden. Luister vandaag eens naar mij. Ja?

Korporaal Faik!

Rustte u nog maar een paar dagen uit. Uw wond gaat bijna open.

Je zag hoe het met de jongens gaat. Hoe kan ik uitrusten?

Elke dag vallen ze meer aan, de smeerlappen.

Hoe was Fuat vandaag? Was hij erg bang?

Natuurlijk was hij bang. Hij zit hier vast.

Kon ik hem maar naar Istanbul sturen.

- Ragip zegt dat het te gevaarlijk is. - Hij heeft gelijk.

Ze zijn begonnen alle konvooien aan te vallen.

Hoort u van Gülmelek?

- Gisteren kwam er een brief van haar. - Ach, wat een schatje.

Wat is ze mooi.

- God behoede haar. - Amen.

Ik zou willen...

Meneer.

- Sta op! We gaan. - Goed nieuws, hoop ik?

Uit Istanbul. Voor kapitein Hakki.

- Een meisje of een jongen? - Dat weten we nog niet.

Kom nou.

Mijn Mürside!

Dochter van me!

Hartelijk welkom.

Gefeliciteerd, kapitein.

Bedankt, commandant.

Mijn gelukwensen, meneer.

Bedankt, Mehmet. Hopelijk maak jij dit ooit ook mee.

Kapitein? U voelt zich toch wel goed?

Ja, goddank. Natuurlijk voel ik me goed.

Laat me je ziekteverlof geven zodat je even naar Istanbul kunt.

Wat nou Istanbul? Laat me snel naar mijn schip gaan.

- Morgen, hoop ik. - Echt waar?

Je maakt geen grapje, hè? Maakt hij een grapje? Ik ga echt, hoor.

Morgen. Beloofd.

Vandaag kreeg ik Mürside. En morgen ga ik naar de Nusrat, als God blieft!

Ik wens haar een gezonde en gelukkige jeugd.

- Amen, zuster. - Amen.

- Hoe is het met Hakki? - Morgen wordt hij hopelijk ontslagen.

Laat Ragip hem nog eens onderzoeken. Als hij helemaal beter is...

- kunnen jullie een opdracht krijgen. - Tot uw orders, generaal.

Hier.

De Erenköy Karanlik-haven.

De vijandelijke schepen manoeuvreren meestal daar.

Laten we alle mijnen gebruiken die gisteren uit Istanbul aankwamen.

Laten we een nieuwe lijn mijnen leggen, hier.

Parallel aan de kust.

Ik ontsla je niet om meteen op pad te gaan.

Dokter.

Natuurlijk weet ik hoe gevaarlijk dat is.

Maar je luistert niet naar me. De Nusrat heeft mankementen.

- Net als jij. - Nog erger.

Ik ken haar het best.

We riskeren de mijnen als we mij proberen te beschermen.

God verhoede dat ze in het donker onderweg op een mijn stuiten.

De explosie zou tot in Istanbul te horen zijn.

En als je van de spanning iets krijgt?

- Ik heb wel voor hetere vuren gestaan. - Mijn God!

Wees gerust.

Ik neem de verantwoordelijkheid op me.

Indien nodig zet ik mijn handtekening.

We zullen hoe dan ook sterven.

Laat ons in de tussentijd toch eervol leven.

Goed. Maak nu een "S".

Goed zo, kleine veteraan.

Ze komen eraan.

Fuat!

Kleine oorlogsheld, kom eens!

Ik kan hem niet overreden.

Dit snoepgoed is voor jou. Geef het aan niemand. Afgesproken?

Jullie zijn gek dat jullie met dit weer op pad gaan.

Het is lenteweer, Erika. Het klaart wel op.

Vannacht hebben we een belangrijke opdracht. Bid voor ons. Oké?

Wees niet verbaasd als je zo een schitterende volle maan ziet.

Kom op.

Ik maak geen grapje.

Kapitein? Zullen we gaan? Het is tijd.

Kom. Laten we onze oorlogshelden uitzwaaien.

God sta jullie bij.

- Bedankt, zuster. - Bedankt.

Goedenacht, iedereen.

Hup, heren.

Morgenvroeg zijn we hopelijk op tijd voor het ontbijt.

Ik hoop het.

Jij bent verliefd op hem, geloof ik.

Ik heb respect voor hem.

Maar dat is toch wat liefde is?

Kom, laat ik mandoline spelen voor je.

Anders sterf ik van ongerustheid.

Bestemming 230 haven.

Langzaam vooruit.

Bedankt, Hasan.

Ook goedenacht.

Ze zijn gearriveerd, generaal. De Nusrat is in Erenköy.

- We beginnen. - Succes.

- Laat ons werk niet vergeefs zijn. - Amen.

Mijn nummer één is klaar, commandant.

Laat mijn nummer één neer. In godsnaam!

Laat mijn nummer één neer. In godsnaam!

We zijn er bijna. Laten we voor de schemering klaar zijn.

Het is gelukkig klaar.

- Hopelijk vinden ze ze niet. - Ik hoop het.

Ga jij je maar even opfrissen. Wij kunnen het schip terugvaren.

Dank je, broeder.

Volle kracht vooruit. Houd een vaste koers van 43 graden.

Mijn Mürside.

Schoften!

- Wat zei je? - Dat zei ik niet tegen jou, sergeant.

- Hoe is de situatie? - Ze zoeken overal.

- Hopelijk vinden ze ze niet. - Ik hoop het, sergeant.

Gelukkig.

Bedankt, Nazmi.

Generaal.

Ja.

Lange tijd zijn we niet samengekomen.

Ik wilde jullie spreken nu het weer beter is.

Laat me beginnen met goed nieuws.

Ook vandaag vonden de Engelsen de mijnen van wijlen Hakki niet.

Gelukkig.

Meer goed nieuws: kapitein Serno uit Berlijn is sinds vandaag bij ons.

- Welkom. - Nogmaals welkom.

We hebben nu twee vliegtuigen.

En nu het beste nieuws.

1e luitenant Hasan, van het Dardanos bataljon, kreeg vandaag een dochter.

Heel mooi.

- Mijn gelukwensen. - Bedankt.

- Hoe hebben jullie haar genoemd? - Didar, generaal.

Moge zij haar familie en haar land geluk brengen.

Bedankt, generaal. Ik bedank jullie allemaal.

Heren.

De Engelsen zoeken dag en nacht naar mijnen.

Ze gaan dus vast binnenkort een groot offensief beginnen.

Het weer is ook beter geworden.

Kortom...

We moeten dus elk moment op onze hoede zijn.

Iedereen verzamelen! Snel! Vlug! Rennen!

- Verzamelen! Verzamelen! - Rennen!

Iedereen, behalve de wacht.

De vijandelijke vloot is in aantocht!

Broeders!

Wees niet bang voor de dood!

We zullen zeker sterven, vandaag of over honderd jaar!

Dit is niet alleen Gallipoli!

Vandaag is dit Istanbul, Erzurum, Maras, Van, Bosnië, en Bakoe!

Vandaag is dit Mekka en Medina!

Vandaag zijn we Saladin!

Vandaag zijn wij Hamza!

Vandaag zijn wij Imam Sjamiel en Alparslan!

Vandaag zijn wij Kiliçarslan en Hasan uit Uluabat!

Vandaag zijn wij de leeuwen van de slag bij Badr!

Vandaag zijn wij de helden van de slag bij Uhud!

Vandaag...

Vandaag strijden wij voor deze rode vlag!

Vandaag zijn wij de martelaren!

Vaderlandsliefde komt van het geloof, broeders!

Het is aan ons of dit het paradijs wordt of de hel!

Hoe wij ons hier opofferen zal nooit worden vergeten!

Iedereen zal het weten!

Onze moeders zullen ons om deze dag herinneren!

Onze vaders...

Onze kinderen...

Zelfs onze kleinkinderen...

En zelfs de hele wereld...

Zij zullen ons herinneren om deze dag!

Misschien vinden we hier geen tijd meer voor!

Vergeef me mijn fouten, geef me jullie zegen!

Wij vergeven u!

- Geef jullie zegen! - Wij geven u onze zegen!

Wij vergeven u!

Posities innemen!

In godsnaam!

Zijn we er klaar voor, monteur?

Al zou ik zeggen van niet, vandaag zou je niet luisteren.

- Muharrem? - We zijn er klaar voor, commandant.

Starten!

Je vliegt vandaag met een kapotte motor.

Bravo, dappere kapitein! God sta je bij.

Wat kan ik anders zeggen?

De Bouvet, de Suffren, de Triumph.

De Cornwallis, de Albion, de Irresistible.

De admiraalsvlag waait van de Queen Elizabeth.

- Hoe is de situatie? - Ze nemen posities in, commandant.

Bommen!

Gewonden en kinderen naar binnen!

Beneden is er een bunker. Ga daar in. Kinderen naar binnen.

Aan de kant voor de brandweermannen.

Vlug, snel!

Alsjeblieft! Help!

Is er geen dokter?

Mahmut! Mahmut!

Breng hem meteen naar boven.

Kom. Ik breng je naar de dokter.

Breng hem direct naar de operatiekamer.

Mijn zoon! Kindje van me! Mijn liefste!

Ik getuig dat er geen godheid is dan alleen God.

En ik getuig dat Mohammed de gezant van God is.

Hoe is de situatie, Selahaddin?

Namazgah, Çimenlik, Rumeli Mecidiye en Anadolu Hamidiye hebben het slecht.

We zullen geduld moeten hebben. Onze beurt komt hopelijk nog wel.

Ik hoop het, generaal.

Wat is dit? Dit is geen oorlog!

De Engelsen bombarderen al een uur.

Waarom reageren jullie niet?

De schepen zijn buiten ons bereik, Mr. Ford. We kunnen ze niet raken.

De Franse schepen bewegen richting ons bereik, commandant.

Gelukkig. Eindelijk. Nu begint de oorlog echt.

Geef alle eenheden orders te schieten, Selahaddin.

Tot uw orders, generaal!

- God zegene onze strijd. - Amen.

Vlug, broeders! Snel!

Afstand 10.500!

Hup, jongens! Zet hem op, broeders!

Laat hen het bataljon van Dardanos eens zien!

Vuur!

Vuur!

Vuur!

Vuur!

Vuur!

O, eindelijk!

Wat was dat?

Hup! Iedereen aan het werk!

Vuur!

We hebben haar geraakt!

We hebben de Inflexible geraakt, Selahaddin!

Geef meteen orders aan Dardanos. Laten ze haar bestoken!

Laten ze haar verdrinken!

Vuur!

De Inflexible! De Inflexible maakt snel slagzij!

De Inflexible maakt snel slagzij!

De Irresistible is binnen ons bereik.

Kom op, Fahri.

Laat zien waarom men zegt dat jij een vliegende vogel kunt schieten.

Doelwit 9.400 meter.

Vuur!

Hallo! Hallo!

We hebben dringend assistentie nodig, commandant.!

Houd vol. Dardanos en anderen in de omgeving zullen jullie helpen.

De vijand raakt gewond. Twee schepen staan op het punt te vluchten.

Hallo? Hallo? Hallo?

Voorzichtig!

- Het verband voor Dardanos... - Dat hebben we ingeladen, hoor.

- Erika! - Serno!

- Het gaat goed met me. - Hoe gaat het met kapitein Salih?

Daar boven hebben we alleen Salih en God! God sta ons bij.

Ze komen eraan! Vuur!

Verdorie! We hebben gemist!

Kleinkind van me! Mijn liefste, waar ben je?

Er komen nog steeds gewonden, commandant.

Zullen we die barak in gereedheid brengen, commandant?

Meteen. Neem een stel van hier mee. Wij redden ons wel.

Kijk ook in het depot. Daar moet nog materiaal zijn.

Tot uw orders, kapitein.

Mahmut, er zijn nog extra lakens in mijn kamer.

Regel jij het depot. Ik haal de spullen van jouw kamer.

Haal dan gelijk Fuat op. Hij moet maar bij ons blijven.

Oké, zuster.

- De vleugels zijn onbeschadigd. - Goddank. Ik zal de motor checken.

- Wat is dat nou? - Hij stort neer!

Idris, rennen!

Kom niet dichtbij!

Medisch personeel!

- Kapitein Salih! - Water! Breng water!

- Ser... Serno... - Met Serno gaat het goed, kapitein.

- En met zijn vliegtuig? - Met zijn vliegtuig gaat het ook goed.

Mooi. Breng me meteen naar Serno's vliegtuig.

Haal dit uit mijn been. Breng me meteen naar Serno's vliegtuig.

- U moet naar het ziekenhuis, anders... - Wat nou ziekenhuis?

Breng me naar Serno's vliegtuig. Dat is een bevel!

Haal dit meteen uit mijn been!

Breng me naar zuster Nihal!

- Kapitein Salih! - Breng me naar zuster Nihal!

- Wat er is met u gebeurd? - Deze kant op!

Luister naar me, Nihal! Naar binnen.

Houd hem bij zijn voet vast. We leggen hem op bed.

- Muharrem, niet doen! Nihal! - Wat is er met u gebeurd?

Haal dat eruit.

- Laat ik kapitein Ragip inlichten. - Nee.

Als Ragip me zo ziet, laat hij me niet gaan.

Nihal, Serno's vliegtuig is in orde. Hij staat klaar. Begrijp je me?

- Met dat been kunt u nergens heen. - Nihal!

Je luistert niet naar me!

Jij...

Soldaat, kom naar mijn wond kijken.

"Je luistert niet naar me."

Dat is precies wat kapitein Hakki tegen kapitein Ragip zei.

"Je luistert niet naar me. We gaan sowieso ooit dood."

Dat zeggen jullie, en jullie sterven voor onze ogen.

We weten niet meer om wie we moeten huilen.

Doe het niet, ik smeek u. Genoeg! Genoeg. Doe het niet.

Als u niet om uzelf denkt, denk dan om het vliegtuig!

Natuurlijk, jij denkt alleen maar aan het vliegtuig.

Kapitein Salih, ik ben helemaal niet in de stemming voor grapjes.

Als kapitein Ragip het zag, vermoordde hij me.

Juist, laten we het daarom doen voordat hij het ziet. Nihal, toe.

Het is maar een stuk hout, Nihal. Doe dit alsjeblieft voor mij.

- Ik zal de chloroform halen. - Nee, verdoof me niet.

Nihal.

Toe nou.

Hierin bijten.

De Bouvet vaart richting de mijnen.

Hup, Bouvet! Vaar op die mijn.

God is groot!

Ja, ze is op de mijn gevaren, op de mijn van kapitein Hakki.

Selahaddin, laat ze stoppen met schieten. Ze zinkt toch al.

Tot uw orders, commandant.

Wat hadden jullie hier te zoeken?

Is het niet zielig voor jullie familie?

Honderden levens verspild...

Bedankt, jongen.

Van God komen wij en tot Hem zullen wij wederkeren.

Allebei?

Ja, helaas, generaal.

- Mogen zij rusten in vrede. - Amen.

Hasan had net gisteren een dochter gekregen.

Laten we snel versterking naar Dardanos sturen.

Indien nodig gaan we ze zelf helpen.

We moeten die jongens niet in de steek laten.

Tot uw orders, generaal.

Nihal.

Je zei dat ik uit moest rusten. Dat heb ik gedaan. Laat me...

Hoor je dat?

Ze bombarderen de jongens. Laat me eindelijk gaan.

Ik smeek het u! Nog even. Alstublieft!

Kapitein Salih?

- Mahmut. - Kapitein Salih, beterschap.

- Bedankt, Mahmut. - Gaat het goed met je?

Het gaat heel goed met me. Het is niets ernstigs.

Ik moest maar eens gaan.

Ga niet!

Hij praat!

Fuat. Mijn jongen!

Goed zo.

Ik kom terug, beloofd. Niet bang zijn. Oké?

- Mahmut. - Kom, mijn dappere jongen.

Ga.

Ga, maar wees in godsnaam voorzichtig.

Niet voor uzelf, maar voor Gülmelek.

En voor ons!

- Muharrem. - Oké.

Vijandelijk vliegtuig!

Ga door, kerels!

Vuur!

We hebben haar geraakt, mannen! We hebben haar geraakt!

We hebben haar geraakt!

De Inflexible, de Gaulois en de Suffren zijn zwaar beschadigd.

De Bouvet en de Irresistible hebben we laten zinken.

De Ocean drijft richting kust. Ze kan elk moment zinken, commandant.

Dus we hebben drie schepen van de Engelse vloot doen zinken?

Churchill zei dat ze ongehinderd door de Dardanellen zouden gaan.

Laat ze het maar proberen.

- Verbind me met de commandant. - Tot uw orders, commandant.

Ja. Ik luister, ja. De vijand schijnt te vluchten!

De vijand vlucht!

Niemand komt door de Dardanellen!

- Wat is er aan de hand? - De vijand trekt zich terug.

Ze vluchten!

Niemand komt voorbij Gallipoli!

Niemand komt voorbij Gallipoli!

Jullie bombardeerden ons acht uur lang.

Jullie lieten geen steen op de andere staan.

Maar toch konden jullie niet door de Dardanellen.

En hopelijk zal jullie dat ook nooit lükken.

Wat een geluk u levend te zien.

Jou ook.

Kom, breng me naar Ragip.

Vandaag hebben jullie een grote overwinning behaald.

Dankzij kapitein Hakki. Dankzij de gesneuvelden.

Mogen zij rusten in vrede.

Churchill zegt dat ze door moeten gaan met aanvallen.

Laat ze maar aanvallen.

Laat ze hun koning George maar brengen, als ze willen.

- Goed gezegd, zuster. - Heel goed.

Ze zullen wat zien...

Als ze komen, zullen ze nog eens wat zien.

Nu zei ik het goed, hè?

Je zei het helemaal goed, zuster. Bedankt.

- De kleine held heeft serieuze plannen. - Ik zal even gaan kijken.

- Wat is hij gelukkig, hè? - Ja.

Hopelijk wordt hij in Istanbul ook gelukkig.

Laten we het hopen.

Istanbul?

Alle ziekenhuizen zijn vol met mensen van het front.

Ze roepen me op voor het Ministerie van Oorlog.

We gaan naar Istanbul om te helpen.

Succes.

Dus je gaat dokter worden, kleine held? Goed zo.

Hoe gaat het met uw been?

Het gaat beter. Bedankt.

Ik...

- Ik wilde je om een gunst vragen. - Ga je gang.

Deze brief... Die is voor mijn dochter.

Nee. Doe mij dit niet aan.

- Als er in de oorlog... - Nee. Ik accepteer dit niet.

Als mij in de oorlog iets overkomt...

Ik smeek het je. Zeg dat niet.

- Als ik niet terug kan keren... - God verhoede. Zeg dat niet.

Men kan niet weten wat er morgen gebeurt.

Als ik niet terug kan keren...

Ik wil dat jij het mijn dochter dan laat weten.

Met deze afscheidsbrief.

Ik neem hem aan.

Maar hopelijk overkomt u niets.

En krijgt Gülmelek haar vader in plaats van deze brief.

Ik hoop het.

En deze brief is voor jou.

Na de overwinning wil ik...

Als jij er ook mee instemt natuurlijk...

In deze brief...

Daarin...

Is schreef... Dat soort dingen...

Ik ben vereerd.

Ik voel me vereerd.

In deze wereld en in het hiernamaals.

Met mijn hele wezen en met mijn hele hart.

Ik ben voor eeuwig met u. Het is mij een eer.

Passagiers voor Istanbul, aan boord! Snel!

Alle passagiers voor Istanbul, aan boord!

Hup, schiet op!

Ik ben heel blij je ontmoet te hebben.

- Het ga je goed. - Bedankt.

Istanbul is mooi. Je kunt met Gülmelek spelen. Ik zal vaak schrijven.

Hup.

Schatje.

Het ga jullie goed.

- Goede reis. - Bedankt.

Passagiers voor Istanbul!

Mijn beste,

De gelukkigste dagen van mijn leven heb ik met u beleefd.

En ik mis u nu al heel erg.

Ik ben in Istanbul, maar mijn gedachten zijn altijd bij u, Gallipoli.

Ik heb meteen uw moeder bezocht.

Ze hebben ons hartelijk ontvangen, als oude vrienden.

Je zou vooral moeten zien hoe verheugd Gülmelek was.

Maar ze is nogal verlegen.

Ik heb haar nog niet goed kunnen knuffelen.

De manier waarop ze me roept,

maakt steeds dat ik haar wil knuffelen.

Kortom, het gaat ons hier gelukkig goed.

En op deze zaal liggen zwaargewonde soldaten.

- Sergeant Hasan, hoe gaat het me je? - Goed, hartelijk bedankt.

Mijn dagen breng ik door in het ziekenhuis.

U kunt zich voorstellen dat het heel druk is.

En Fuat helpt ons.

Ondanks zijn leeftijd houdt hij gewonden gezelschap.

Kijk, dat is mijn grote broer. Weet je wat er staat?

"Piloot Salih Ekrem, een van de helden van de slag om de Gallipoli."

- Is dat zo? - Ja!

Iedereen in het ziekenhuis praat over de slag om Gallipoli.

Men zegt dat de vijand ditmaal met nog grotere troepen zal aanvallen.

We denken dag en nacht aan u.

We bidden voor u. God behoede u.

Vergeet niet dat de mensen die van je houden hier op je wachten.

Nihal

Mijn beste Gülnihal,

Je brief heeft me zo gelukkig gemaakt.

Ik kan mijn gevoelens niet beschrijven.

Gelukkig zijn jullie gezond en wel.

Vandaag kreeg ik ook een brief van thuis.

Mijn moeder en Gülmelek waren ook zeer verheugd.

Zij mogen jou ook erg graag.

Ik verlang zo naar jullie allemaal!

Ze zeggen dat gescheiden zijn erger is dan de dood. Ze hebben gelijk!

Ik miste je al toen je hier was.

Nu is het veel erger.

Er komen nieuwe zusters per boot uit Istanbul.

Ik kijk steeds goed naar ze als ik ze tegenkom.

Ik zoek of jij er bij bent.

Ik ben steeds benieuwd of mijn Nihal is gekomen.

Dat gevoel heeft blijkbaar invloed op mijn dromen.

Want pas droomde ik dat jij hier kwam.

Je was zelfs op de aanlegsteiger waar ik afscheid van je nam.

Hopelijk is dat een goed teken.

Ik kan je vertellen hoe het in Gallipoli is.

Buiten dat ik je mis, is hier alles hetzelfde.

Elke dag, elke week, is als een herhaling van 18 maart.

De vijand valt met al zijn macht aan.

Maar onze soldaten behalen overwinning op overwinning.

Met commandanten als Mustafa Kemal.

Die bevelen hen niet te vechten, maar te sterven.

Ze konden Gallipoli niet voorbij.

En hopelijk gaat ze dat ook niet lukken.

We zullen ze terugsturen zoals ze gekomen zijn.

Op sommigen na, natuurlijk.

Ik hoop het. Als God het wil.

"Op sommigen na"?

Hoorde je dat?

Ze komen eraan, man!

Daar!

Vuur!

Hebben we hem geraakt, sergeant?

Wat nou geraakt? We hebben hem doorzeefd, Ibrahim!

Mijn beste Gülnihal,

Sinds ik je uitzwaaide bij de aanlegsteiger,

telde ik eerst de dagen, toen de weken, en nu de maanden.

Maak je alsjeblieft geen zorgen om mij.

De vijand is bijna onzichtbaar geworden.

Krijgsgevangenen zeggen dat de vijand zich elk moment kan terugtrekken.

De winter is ook gekomen, dus ze kunnen niets anders dan vluchten.

Passen jullie goed op jezelf.

Als je mijn moeder kunt bezoeken, kus haar handen dan namens mij.

En kus mijn Gülmelek op haar wangen.

En geef onze jonge veteraan een knuffel en een kus van mij.

God zij...

- Wat is er? - Er is nieuws!

Goddank. God zij dank!

God zij met jullie.

De vijand is gevlucht! Gallipoli is gered. Ze konden er niet voorbij!

Onze vlag is onze glorie

Ons grote Turkse embleem

Het vaderland is ons leven

Daar offeren we ons voor op

Mijn beste,

Dankzij u wordt in Istanbul de overwinning gevierd.

Zou u maar hier kunnen zijn.

Al was het maar voor een paar dagen.

Ik zou deze dagen zo graag met u beleven.

We waren bedroefd toen we u schreef dat u snel naar Damascus moet.

Maar het zij zo. Het vaderland heeft u harder nodig dan wij.

Maakt u zich geen zorgen over ons. Wij zijn hier zeer veilig.

Wij verzorgen hier soldaten uit Gallipoli en elders.

U vecht op nieuwe fronten voor ons land.

Het enige dat verandert, is de plaatsen waar we ons bevinden.

Voor ik mijn brief eindig, wil ik met heel mijn hart dat u dit weet.

Mijn hart brandt harder dan het zand in de woestijn.

En het is slechts gevuld met goede herinneringen aan u.

En het klopt in afwachting van de dag dat wij herenigd worden.

Ik zou mijn leven geven om u even te kunnen zien.

Onze harten en gebeden zijn steeds met u.

We wachten op uw behouden komst, wij allen.

Voor eeuwig de uwe, Uw Gülnihal

- Ik heb thee gezet, commandant. - Bedankt, Idris.

Kijk, jij krijgt ook de groeten uit Istanbul.

Bedankt, commandant. Doe mijn hartelijke groeten terug.

Dat zal ik doen, Idris.

Zuster.

Zuster.

Kom op. Laten we gaan slapen. Het is al laat.

Oké. Ga jij maar naar bed.

Welterusten.

Bedankt. Maak jij het ook niet te laat?

Waar ben je, Salih? Waar ben je?

Ach, het lot is tegen ons

Gescheiden zijn is ons deel

Mijn hart brandt, o, het brandt

Twee zielen in één lichaam

Jij bent er niet, dat geeft hartzeer

Mijn hart bloedt, o, het bloedt

O, van jou gescheiden te zijn

O, niet bij jou te zijn

O, gescheiden zijn

O, hoe moeilijk is het gescheiden te zijn

Nihal! Er is post!

Havvanur!

Naciye!

Zie je? Je was voor niets ongerust.

Emine.

- Hier. Gefeliciteerd. - Bedankt.

Toprak.

Bedankt.

Wees niet meteen verdrietig.

Ik kan het niet helpen. Er zijn al twee maanden voorbij.

Twee maanden lang hebben we geen bericht ontvangen.

Doe niet zo. Je zag het zelf.

Naciye kreeg na vier maanden haar brief.

Die van jou komt hopelijk snel.

Ik hoop het.

Heb geduld.

Mahmut, houd eens vast.

- Rennen! Zeg het tegen de dokter! - Nihal, sta op!

Nihal, sta op!

Nihal.

Nihal.

Nihal?

Hoe voel je je, kind?

- Ik voel me beter, meneer. Dank u. - Geweldig. Je ziet er goed uit.

Verman je. Kom op, meisje.

Goed zo.

Die sergeant wiens voet er pas af is, gaat naar een andere zaal.

Er is een rapport uit Damascus over Salih Ekrem.

Hij raakte gewond bij een luchtgevecht en werd gevangen door de Engelsen.

Hij was al zwaargewond.

Ze hebben hem in de buurt van het ziekenhuis begraven, geloof ik.

Kun jij het Nihal op een gepaste manier vertellen?

- Ja, meneer. - Vooruit dan maar.

Kom op, zuster. Doe het voor mij.

Sta op. Je komt al drie dagen niet uit bed.

Het was allemaal voor hun kinderen, weet je.

Voor onze kinderen.

Zodat zijn konden leven.

Zij.

Hüseyin was zeer toegewijd aan zijn zoon.

En Salih Ekrem aan zijn dochter.

Gülmelek.

Dat waren zij allemaal.

Wat kan ik zeggen, kind? Mogen zij rusten in vrede.

Amen.

Nihal?

Gecondoleerd, mijn beste. We waren zo verdrietig.

De hele wijk was heel bedroefd.

Zijn ze niet thuis?

Het nieuws was te erg voor Keriman.

Ze was toch al erg ziek, zoals je weet.

Ze is die dag overleden. We hebben haar begraven.

Salih Ekrems broer heeft Gülmelek diezelfde dag meegenomen.

Naar ergens ver weg, Zweden of zo.

O jee. Kom toch even binnen om op adem te komen.

Ik moet gaan. Ik kom wel weer.

- Nogmaals gecondoleerd. - Bedankt.

Met een brief zonder adres ging ik naar jou op zoek.

Ik zocht overal.

Ik liet zelfs in Zwitserland navraag doen.

Om aan mijn belofte aan kapitein Salih te voldoen.

Jarenlang zocht ik je.

Ik heb steeds naar jou gezocht. De hele tijd.

Gülmelek.

Net toen ik dacht dat alles voorbij was...

Nu zijn we herenigd.

Ik kwam terug naar Turkije.

En ik vond majoor Fuat via vrienden van wijlen mijn vader.

En hij heeft mij herenigd met u.

Mijn beste Fuat. Mijn kleine veteraan.

Nihal, mijn zuster.

Als u het goedvindt...

Ik wil u voorstellen aan mijn man en mijn zoon.

Doe geen moeite. Ik haal hen wel.

Je zoon?

Kom maar.

Kom verder, alstublieft.

Mijn man, Ömer.

Prettig met u kennis te maken.

En onze zoon.

Salih Ekrem.

Prettig met u kennis te maken, meneer Salih Ekrem.

Het is mij een eer.

Insgelijks. Ik ben ook zeer vereerd.

De oorlogen gingen voorbij.

Van de fronten en van de kampen met krijgsgevangenen...

zag ze soldaten en commandanten terugkeren.

Dat gaf haar hoop.

Ze hoopte dat kapitein Salih nog in leven zou kunnen zijn.

Ze heeft jarenlang gewacht. We wachtten samen.

Is dat mijn moeders hand?

- Ja. Wat klein, hè? - Ja.

Kijk. En dit is je grootvader.

Kapitein vliegenier Salih Ekrem.

Zij liet mij studeren. Ik werd dokter.

Daarna gingen we samen overal heen waar ik werd aangesteld.

Als broer en zus. Als moeder en zoon.

Overal bleef ze wachten.

Ze vroeg altijd naar jou.

"Is er nieuws. Zullen we het iemand vragen."

Met de jaren trok ze zich meer terug.

Hier komt ze nu bijna nooit meer buiten het ziekenhuis.

We zijn sinds twee jaar hier.

En dit is de eerste keer dat ze onder de pergola zit.

Soms gaat het goed met haar, en soms niet.

Ze komt hier voor vertroosting.

Om te bidden. En om met hen te praten.

Zoals honderdduizenden familieleden.

Zoals allen die hier komen om met hun dierbaren te zijn.

Lang geleden

Een heldenepos

Al gaan er eeuwen voorbij

Hoe kan men het vergeten

Jullie waren onze eer

Jullie waren onze trots

Al gaan er eeuwen voorbij

Jullie blijven in onze harten

Wij groeten jullie

Mogen jullie allen in vrede rusten

En in het goddelijk licht

Voor altijd, tot in eeuwigheid

Wij groeten jullie

Mogen jullie allen in vrede rusten

En in het goddelijk licht

Voor altijd, voor altijd, voor altijd...

Al zouden we bij elke stap, bij elke ademtocht

En in elk lied, in elk gedicht

Duizenden jaren herdenken

Het is nooit genoeg, nooit genoeg

Wij groeten jullie

Mogen jullie allen in vrede rusten

En in het goddelijk licht

Voor altijd, tot in eeuwigheid

Wij groeten jullie

Mogen jullie allen in vrede rusten

En in het goddelijk licht

Voor altijd, voor altijd, voor altijd...

Zij vochten voor onze onafhankelijkheid, voor onze eer.

Natuurlijk missen wij hen. Maar we zijn ook gelukkig.

Op een dag zullen we hoe dan ook herenigd worden.

Ooit, als God het wil.