Original subtitles

Het is de afstand die kracht geeft aan tijd.

Het is de afstand die de waarde van iemand bepaalt.

Aan die afstand heb ik mijn leven gewijd.

Die afstand is... de 100 meter.

Klaar voor de start.

TOGASHI

Togashi, jij kan de wereld veroveren.

Echt niet.

Met ons rennen is vast niet leuk voor je.

Ik vind rennen sowieso met niemand leuk.

De snelste scholier in Japan. - Hey.

Je mag best trots zijn, Togashi.

Ja?

Gaat het wel?

Het... gaat...

Je klinkt alsof je doodgaat.

Ik ben oké...

Nee, je bent buiten adem.

Dat is... normaal voor mij.

Normaal?

Dank je wel. - Oké.

Stilte graag.

Dit is de nieuwe jongen waar ik het gisteren over had.

Van gisteren...

Gisteren?

Dit is Komiya, jullie nieuwe klasgenoot.

Laten we hem een warm welkom geven.

Toe maar, stel jezelf voor.

Hallo, ik ben Komiya.

Ik kan je niet horen.

Hey, zeg dat nog eens, alsjeblieft.

Kom op jongens, wat zei ik nou net?

Maar ik kan hem toch geen welkom heten als ik zijn naam niet weet.

Genoeg, Genta.

De som van de binnenhoeken van een driehoek is 180°.

Niet 360°, maak die fout niet.

Het parallellogram is lastig, dus luister goed.

Oké, volgende.

O man, stel dat ik verlies.

Klaar voor de start.

Ongelooflijk.

Komiya.

Komiya.

Komiya.

Komiya.

Togashi...

Wat? Waar ben ik?

Vlakbij mijn huis.

Ik loop met je mee naar de rivier.

Dus je houdt van hardlopen?

Nee, het is moeilijk.

Waarom doe je het dan?

Omdat het dan wazig wordt.

Wat wordt wazig?

De realiteit.

Het troost me om iets te doen dat pijnlijker is dan de realiteit.

Tot ziens.

Oké, maar...

je misbruikt hardlopen om een heel stomme reden.

'Misbruikt'?

Ja, hoe zal ik het zeggen?

Weet je, ik heb helemaal niks.

Wat?

Ik weet niet hoe ik met mensen om moet gaan.

En ik weet niet hoe je problemen oplost, dus ren ik er maar voor weg.

Ook al helpt dat maar voor even.

Voor mij is dat het waard.

Ik weet dat rennen geen oplossing is voor mijn problemen.

Je vergist je, Komiya.

Wat?

Natuurlijk los je met zomaar wat rennen niks op...

maar een ding weet ik wel.

Wat?

Deze wereld heeft een heel eenvoudige regel.

Ren de 100 meter sneller dan iedereen, dat lost bijna alles op.

'Bijna alles'? Hoe weet je dat zo zeker?

Omdat het voor mij werkt.

Dus...

Is het te laat...

Is het te laat voor mij om sneller te leren rennen?

Die beslissing maak je zelf.

Die beslissing... maak ik zelf.

100 METER

Dag. - Dag, meneer.

Togashi.

We gaan gamen bij Kawano.

Sorry, maar ik kan niet. Ik moet vandaag ergens heen.

Tot later.

Nou ja, zeg. Hij is ook niet leuk.

Beweeg je armen meer.

Doe alsof je de grond hard raakt.

Hoger.

Togashi, kom je bij mij thuis gamen?

Sorry, maar ik heb al plannen.

Wat, vandaag ook al?

Tot morgen.

Wat heeft hij de laatste dagen?

Je gaat vooruit, maar elke dag hardlopen is moeilijk.

Ik ben oké. Hoe meer ik ren, hoe lichter mijn voeten voelen. Ik vind het leuk.

Het is al bijna sportdag, neem een dag vrij.

Er is geen tijd om te rusten.

En ik wil trouwens meer van je leren.

Rusten hoort ook bij trainen.

En je moet nieuwe schoenen kopen.

O, ja...

Gelukkig had ik kunstles vandaag.

Ik doe dit erom en...

Hey, Komiya. Dat is iets...

Klaar. Zo gaat het wel.

Niet echt. Het ziet er vreselijk uit.

Maar het kan best zo.

Niet echt, toch?

Willen je ouders geen nieuwe voor je kopen?

Eigenlijk wel, ze willen nieuwe schoenen voor mij.

Maar in deze heb ik getraind, daarom wil ik de race ermee rennen.

Als ik de 100 meter win, dan krijg ik een gouden medaille, toch?

Wat? Ja, een medaille van de alles-voor-1-euro winkel.

Ik wil die medaille. Ik wil gewoon een keer een wedstrijd winnen.

Ik wil zo graag winnen.

Je kan het.

De 100 meter voor jongens gaat bijna van start.

Wat gaat hij snel.

Dat is Togashi, toch?

Renners, deze kant op.

Wat heeft het voor zin om tegen Togashi te rennen?

Het is sportdag.

Waar is Togashi?

Hey, nieuwe jongen.

Kan je al beter rennen?

Ga je echt daarin hardlopen?

Zoals je wilt.

Hey, Togashi. Hier.

Op jullie plaatsen...

Klaar...

Kom op, Komiya. Geloof in je snelheid.

Ja.

En dan nu, de prijsuitreiking van de 100 meter.

Gefeliciteerd.

Gisteren, tijdens de Japanse Schoolkampioenschappen...

won Takeru Nigami, zoon van een voormalig nationaal teamlid, de 100 m voor heren.

Deze uitmuntende prestatie...

van de tweedejaars student heeft de sportwereld in de greep.

Pardon.

Hey, Togashi.

Dank voor je komst.

Oké.

Kijk hier eens naar.

Atletiek Maandblad?

Dat is geweldig, Togashi.

Ja, Mr Tani vroeg het. Het is voor een maandblad.

Een interview met Mr Nigami klinkt fantastisch.

Zijn school is hier vlakbij, toch?

Ja.

Denk je dat je sneller dan hem bent?

Mr Nigami is absoluut sneller.

Dat weet ik nog zo net niet.

Waarom ren je de 100 meter niet, in plaats van met hem te praten?

Dat gaat echt niet gebeuren.

Denk je?

Nigami was laatst op televisie. - Cool.

Hij was supersnel.

Gaat Togashi tegen Nigami rennen?

Meneer Nigami, hij is onze meerdere.

Mr Nigami is aangekomen.

Het spijt me dat ik laat ben.

Je hoeft niet op te staan.

Leuk je te ontmoeten, Togashi. Ik ben Nigami.

Kijk dan, het is echt Nigami.

Meneer Nigami voor jou.

Goed, zullen we beginnen?

Ik ben er klaar voor, mevrouw.

Ik ook, mevrouw.

Wil jij beginnen, Togashi?

Ja hoor.

Eens zien...

Wat is de reden dat u rent, Mr Nigami?

Om eerste te worden, natuurlijk.

En jij?

Was het leuk om te ontdekken dat je van nature snel bent?

Ja.

Maar als je eenmaal eerste bent geworden, kan je het niet meer voor je plezier doen.

En dat weet je vast al wel.

Als je je eenmaal aan die afstand gewijd hebt, blijf hardlopen.

Je wordt beheerst door wedstrijdresultaten.

Want gewoon rennen is makkelijk...

maar als je erbij wilt horen en in het spel wilt blijven...

moet je altijd op je best zijn.

Togashi is goed. Wat vind jij?

Zijn cadans, evenwicht, ritme en zijn gewichtsverplaatsing...

Zit hij echt nog maar op de basisschool?

Vijftig keer.

Togashi, je hebt 50 keer zoveel potentieel dan je denkt.

Jeetje, 50 keer?

Echt? Dank u wel.

Hey, ze gaan beginnen.

De fotograaf staat bij de 40 m markering, daarna kan je rustig aan doen.

Oké. - Oké.

Als jullie er klaar voor zijn.

Op jullie plaatsen...

Klaar voor de start...

Heeft Togashi gewonnen?

Ik denk dat Mr Nigami na de foto gestopt is met rennen.

Goed gedaan, Nigami.

Dank je.

We hebben een paar geweldige foto's.

Alsof je een echte wedstrijd rende. Mijn hart sloeg ervan op hol.

Dankzij jou wordt dit een mooi artikel.

Ik denk dat je gewonnen zou hebben...

als Mr Nigami niet halverwege gestopt was.

Dat betwijfel ik. Hij deed wat er van hem gevraagd was.

Misschien stopte hij omdat hij zou verliezen?

Weinig kans.

Ik dacht dat jullie allebei alles gaven.

Jij in ieder geval wel, Togashi.

Rustig aan doen, dat kan ik niet.

Zodra ik ren, moet ik alles geven.

En mijn ontmoeting met Mr Nigami deed me beseffen waarom.

Ik denk dat je op een dag het nationaal record van Zaitsu kan breken.

Dat lijkt me wat overdreven.

Togashi.

Mag ik je iets vragen?

Wat dan?

Mag ik 100 m tegen jou rennen?

Wat, nu?

Ja. Een echte race.

De 100 m markering is onder die boom, oké?

Ja.

We starten als we de trein langs die verbinding horen komen.

De eerste, oké?

Gaat het, Komiya?

Togashi, ging je langzamer lopen?

Ik zei toch dat ik dat niet kan. Ik ging voluit.

Dank je wel.

Oké, dag, Togashi.

Ja, tot morgen.

Ik moet jullie eerst iets verdrietigs vertellen.

Komiya moest gisteren opeens verhuizen...

vanwege familieomstandigheden.

Hij raakte hier net gewend, het is heel jammer.

Waarom schrijven jullie hem binnenkort geen brief?

En de winst is voor Togashi.

Bij de eerste heat al voluit gaan, is nog steeds zijn handelsmerk.

MITO SHINKIN BANK STADION

In de derde baan, Sakaguchi, van Minami Daisan Junior High.

De finale van de 100 m in de Japanse Schoolkampioenschappen.

Alle ogen zijn gericht op Togashi, de regerend kampioen.

Sinds hij twee jaar geleden als eerstejaars student won...

heeft hij tot dusver al zijn wedstrijden gewonnen.

Togashi doet me denken aan de schooltijd van Zaitsu...

de huidige nationaal recordhouder.

Ja. Tot op welke hoogte Togashi het gaat schoppen, is van groeiende...

belangstelling onder atletiek professionals.

De 100 m finale heren gaat beginnen.

Klaar voor de start.

Dit is niet alleen een honkbalveld.

Is dat Togashi? - Waar?

Ik weet het niet zeker. - Hey, Aoi.

Togashi. Toch? Ik wist dat jij het was.

Ja.

Heb je een club gevonden? Ga je niet bij een club?

Misschien train je ergens anders?

Sorry, ik wilde je niet overvallen. Dus je zit nu echt op deze school?

Maar waarom? Jij kan zo naar een school voor topatleten.

Het is dicht bij huis.

Is dat de reden? - Ja.

Sorry, te veel vragen.

Het is oké, dag.

Kan je iets voor me doen?

Sorry, nee.

Ik heb nog niet eens... - Het voelt niet goed.

Het is niks raars.

Kom je bij de atletiek... - Bingo, dag.

Wacht. Ik heet Aoi Asakusa.

Ik ben Togashi.

Dat weet ik. Waarom kom je niet bij de Atletiek Club?

We hebben nog maar drie leden.

Niemand is geïnteresseerd in atletiek.

Pardon.

Aoi.

DE FINALE HEREN 100 M VAN DE SCHOOLKAMPIOENSCHAPPEN

Goedemorgen.

Wie is dat?

Togashi.

Waarom verstopt hij zich?

Beroemd zijn is moeilijk.

Zijn de tijdelijke broodjes uitverkocht?

Ja, maar...

Hier, de laatste.

Zeker weten? Ontzettend bedankt.

Jij bent het, Togashi. De 100 m kampioen, toch?

Ja.

Ik heb deze voor je bewaard.

Hey. Asakusa.

Je weet mijn naam nog? Dank je.

Geluksvogel, ik hou ook van die broodjes.

Je mag deze hebben.

Nee, die is van jou.

Maar zou je wel iets voor me willen doen?

Wat dan?

Je wilt me zien rennen? - Ja.

Maar waarom?

Om sneller te gaan.

Niet zo snel als jij, natuurlijk, maar ik wil beter worden.

En ik weet dat het geen goede ruil is...

Als ik het doe, laat je me dan met rust?

Ja. Dat beloof ik.

Vanuit staande...

Gehurkte start, alsjeblieft.

Oké.

Daar ga ik.

Oké, toe maar.

Wat was dat in hemelsnaam?

Ongelooflijk.

Ongelooflijk.

Je bent echt ongelooflijk.

Brutaal van mij om te denken dat ik iets kan leren van een supermens.

Maar toch bedankt.

Graag gedaan.

Gelukkig. Ik dacht dat je je even niet goed voelde of zoiets.

Ik had een gerucht gehoord.

Ik heb geen talent, en ik weet niet waarom ik zo denk...

Maar ik denk echt dat atletiek...

een fantastische sport is.

Jij bent anders dan wij. Jij kan vast alles doen wat je wil.

Daarom kan je ook genieten van atletiek, want het is zo'n geweldige sport.

Maar, begrijp me niet verkeerd. Ik ben niet aan het rekruteren.

AANKONDIGING: SLUITING VAN ATLETIEK CLUB

Wat?

Ik had nooit verwacht dat er geen enkel lid bij zou komen.

Atletiek is niet meer in de mode.

Pardon.

Togashi.

Hallo.

We weten het al een tijd, maar we gingen gewoon door.

Maar waarom?

Er moeten minstens vijf leden zijn om de club open te houden.

Vijf leden...

Dus als ik erbij kom, is dat niet genoeg.

Wat zei je nou, Togashi?

Geef me even.

Hij zei: 'Als ik erbij kom, ' toch?

Ja.

Meen je dat?

Ja.

Maar je schijnt gezondheidsproblemen te hebben.

Dat is maar een gerucht. Waar ik trouwens zelf mee begonnen ben.

Wat? - O, nee, het is niks.

Goed, maar het probleem is dat je minstens vijf leden moet hebben.

Maar meneer, ik ben het die lid wordt, ook al klinkt dat opschepperig.

Zou u een uitzondering kunnen maken?

Ja, ik snap je.

Maar er zijn regels waar we ons aan moeten houden.

Wat kan ik dan nog doen?

Goed, ik stel de sluiting uit, en de club moet resultaten behalen.

Dan kan je verzoek gerechtvaardigd zijn.

Begrepen.

Dat meen je niet.

Wanneer is de volgende wedstrijd?

Er staat iets te gebeuren rond onze buurtscholen.

Dan moet dat het worden.

Maar... - Ja?

Er is een gemengde 4x200 m estafetterace.

Die estafetterace kunnen we toch laten vallen?

Maar het is de hoofdwedstrijd in die competitie.

Er is een onuitgesproken regel dat die winst de rest overtroeft.

Ja, ik deed mee toen ik eerstejaars was. Het was te gek.

Aha... De estafette winnen zou voor ons een groot voordeel zijn.

We hebben nog een jongen nodig.

Hey, je zei toch dat er drie leden waren?

Komt die persoon überhaupt wel eens?

Hij zou een ideale deelnemer zijn, maar...

Toch? - Ja.

Wacht even. Togashi.

Ja?

Ik zou je heel graag welkom heten bij onze club...

maar...

Je had het al begrepen, niet? Ik dacht eraan om te stoppen met rennen.

Ik kom al een tijdje niet verder.

Ik ben er op de middelbare school niet echt op vooruit gegaan.

Ik was bang om te rennen, maar ook bang om te stoppen.

Tot gisteren, toen je me vroeg om hard te lopen.

Rennen en alles geven... het herinnerde me aan iets.

Dat ik verdomde snel ben.

Daarom wil ik het weer een kans geven.

Ik zou dankbaar moeten zijn. Dank je wel.

Nee, alsjeblieft. Ik wilde je alleen maar zien rennen, meer niet.

Mag ik bij de club?

Natuurlijk. Welkom bij de Atletiek Club, Togashi.

Hij zou perfect zijn, als hij mee wil doen.

Zo goed is hij?

Hij komt amper naar de club.

Reken er niet te veel op, maar morgen gaan we naar hem toe.

Waarom niet nu?

Het is bovenaan deze heuvel.

Oké.

Ja?

Hallo, het is Asakusa.

Wat wil je?

Even praten?

Wat krijgen we... Mr Nigami?

Vergeet het.

Ik wist dat je dat zou zeggen.

Waarom zit je op een school waar atletiek amper bestaat?

Dat kan ik jou ook vragen.

O, nou, dat is...

Ik heb te hard gewerkt en heb mijn rug bezeerd.

Hardlopen ging niet meer, daarom ben ik hier teruggekomen.

Maar waarom ben je lid van de club?

Alleen maar op papier, omdat ik er een moest kiezen.

Asakusa bleef me lastigvallen, totdat ik haar mijn naam gaf.

Hoe is je rug nu? Zou je kunnen rennen?

Wie weet.

Wil je het proberen?

Geen interesse.

Weet je het zeker?

Luister, in deze wereld...

heb je idioten die de 100 m hun hele leven laten verpesten.

Dus...

Heb je tijd over?

Hoeveel?

Tien seconden.

98, 99, 100.

Hier is het.

Oké.

Ik heb al een half jaar niet hardgelopen.

Jij geeft het signaal, Asakusa.

Oké.

Heb ik nog iets te zeggen?

Jij weet niet hoe snel je bent, hè?

Vijftig keer.

Vijftig keer meer dan ik denk.

Dan is het resultaat al duidelijk.

Zijn jullie er klaar voor?

Ja. - Klaar.

Oké.

Op jullie plaatsen.

Klaar voor de start.

Wauw.

Tijd?

12,13 seconden.

Twaalf?

De competitie is al over drie weken.

We moeten de volgorde van lopers bepalen om efficiënt te trainen.

De eerste loper, Asakusa. - Oké.

De tweede, Shina. - Oké.

Jullie rennen de eerste helft.

De derde, Togashi.

Oké.

En ik loop het laatste stuk.

Kan Togashi dat niet beter doen?

Eens.

Dat zou verstandiger kunnen zijn, maar...

tegen die tijd ben ik weer in topvorm, vertrouw me.

Begrepen.

Ik wil graag de onderhandse wissel gebruiken.

Onderhands?

Vergeleken met de push wissel kunnen we tijd winnen...

maar zonder zicht is de wissel moeilijk, snap je?

Maar het is het proberen waard.

Ik weet dat er een risico is.

We moeten Katsunishi verslaan.

Katsunishi?

Ja. De oude school van Nigami.

Hen uitschakelen zou mooi zijn.

Ja, ze zijn sterke tegenstanders.

Verdorie, dat doorgeven is moeilijker dan ik dacht.

Misschien deed ik het te snel.

Stok.

Zo snel.

Ze hebben een heel ander niveau. Wij doen ons best.

Laten we doorgaan. - Ja.

Nigami bleef achter. Ik ben bang dat hij te veel hooi op z'n vork neemt.

Ja, hè?

Hij moet hard werken om weer fit te worden...

maar zijn rug is een tikkende tijdbom.

Ja, dat is zo.

Wat heb jij, Asakusa? Je ziet er blij uit.

Natuurlijk ben ik blij. Ik mag hardlopen met de gewaardeerde Togashi en Nigami.

Suzume, we gaan een estafette lopen met superatleten.

Te bedenken dat de club dicht moest...

Nu je het zegt, het is best cool.

Maar ik heb Nigami alleen maar mistroostig gezien...

en Togashi is ook maar een gewone jongen.

Weinig indruk dus.

Wat voor jongen dacht je dat ik was?

Zoals ik me het ingebeeld had.

Ik snap er niks van.

Onze club kan nog steeds ontbonden worden, toch?

Dat laat ik niet gebeuren.

GEMENGDE 800 M ESTAFETTE

Iets vergeten?

Ik kom kijken of je niet te hard aan het trainen bent.

Ik bedoel, ik weet dat je voor jezelf kunt zorgen...

maar overtraining kan problemen opleveren na een lange tijd van rust.

Je maakt het erger.

De wedstrijd is over twee dagen. Ik zal oppassen.

Graag. Goed, dan ga ik maar.

Waarom ben je hier?

Je had naar een betere school gekund.

De druk?

Ik werd er afhankelijk van.

Hardlopen was het makkelijkste levenspad.

Ik was gewild, gewaardeerd...

en nooit alleen, omdat ik snel was.

Dat geldt ook voor mij.

Omdat mijn vader bekend was, moest ik altijd winnen.

Wat ik toen tegen je zei, is wat mijn vader tegen mij had gezegd.

'Als je in het spel wilt blijven, moet je altijd op je best zijn.'

De druk was ondraaglijk.

De waarschuwingen die mijn lichaam me gaven, moest ik negeren.

Wat je wint op de hardloopbaan, verlies je op de hardloopbaan.

Als je daarvoor vreest, moet je blijven winnen, al is het maar met 0,001 seconde.

Het is de enige plek waar we weer naartoe kunnen.

Ik dacht dat Togashi en Nigami gestopt waren met hardlopen.

Geen idee.

Jemig, iedereen kijkt naar ze.

Nou, ze zijn ook wel een attractie voor iedereen hier.

Hey.

Dat is lang geleden. Ben je geen kluizenaar meer, Nigami?

Ben je nog steeds langzaam, Onomichi?

Doe maar stoer hoor, gast.

Wie is dat?

Dat is Hirokazu Onomichi, hij heeft altijd in de schaduw van Nigami gestaan.

Ik hoor je wel hoor.

En zijn excuus was: 'Ik ben de jongste van onze klas.'

Jij werd 11 maanden eerder dan ik geboren. Dat leeftijdsverschil was supergroot, man.

Had je maar talent gehad, hè?

Je bent geboren op 29 maart, toch?

En jij op 2 april, toch?

Vandaag verlies ik niet van een kluizenaar.

Waar ben je mee bezig, Onomichi?

Coach.

Focus op de wedstrijd.

Ja. Sorry, meneer.

Dus je ging naar Iwani High?

Goedemorgen, meneer.

Vandaag is de dag.

De laatste drie weken hebben we gedaan wat we konden.

Ik weet dat deze dag een soort van oefening is voor andere scholen...

maar deze wedstrijd is waardig.

Die 800 meter...

We laten ze zien wie we zijn.

Zo slecht is hij niet.

Zoals verwacht van een rivaal. - Zelfbenoemd.

Hey, Nigami. Wat doe je daarboven?

Heb ik gezegd dat ik de 100 m zou doen?

Ik snap het al. Je richt je compleet op de gemengde 4x200 m.

Kom maar op, man.

Hij heeft nogal wat energie.

Hij is een idioot.

Het is bijna tijd voor de gemengde 4x200 m estafette.

Daar heb je Togashi. - En Nigami.

In hetzelfde team? Wauw.

Op jullie plaatsen.

Klaar.

Aoi.

Suzume.

Ja.

Het is me gelukt.

Kom op, sneller, Iwani High.

Sorry.

Ik kan ze nog inhalen.

Lijkt op een gelijke strijd.

Sorry, degene tegen wie ik vecht...

ben jij niet.

Nigami.

De club blijft bestaan?

Ja, en we doen mee met de zomerwedstrijden.

Dat zei de onderdirecteur.

Waarom de onderdirecteur?

Hij was vroeger ook atleet en de coach van Katsunishi...

was toch zijn meerdere?

Ja, je kan weleens gelijk hebben.

In ieder geval goed nieuws, toch?

Ja.

Zeker.

Ik ben nog niet helemaal overtuigd...

maar laten we toch meedoen.

Togashi verbrak het kampioenschapsrecord.

Hij zal in de Nationale ook overheersen.

Zeker. Hij heeft geen enkele rivaal.

En Nigami?

Zeer onwaarschijnlijk want hij werd derde, net gekwalificeerd voor de Nationale.

En Tsuneda van Kyushu?

Hij doet het goed, maar kan niet op tegen Togashi.

Togashi zat even in een dip...

maar hij brak laatst wel zijn persoonlijk record. Wat een beest.

Hij kan Zaitsu's tijd breken.

Dat zou interessant zijn.

Iemand van Kitakyushu evenaarde zojuist het nationaal record van Zaitsu.

Dat meen je niet. - Tsuneda?

Nee, een onbekende eerstejaars.

Hoe heet hij?

JAAR EEN KOMI...

Zo'n rij zie je alleen maar in elitaire scholen, niet?

Ja, vast.

Ik ben Numano van Daito Junior High.

Van welke school ben jij?

Ik ben Komiya. Ik zat niet op de atletiekclub van mijn school.

Wacht, je begint nu pas met hardlopen? Op deze grote school?

Ja, ik heb in mijn eentje getraind om bij deze club te komen.

Echt? Waar woon je?

Bij Nakatsu Mountain.

Dat is nogal een treinreis.

Ja, daarom fiets ik.

Wat? Hoelang doe je daarover?

Twee uur.

NISHIZAWA HIGH SCHOOL

Klaar voor de start.

Jemig.

Tsuneda is echt heel goed.

Leuk jullie te ontmoeten. Ik ben Tsuneda, aanvoerder van de club.

Hij is maar een tweedejaars, weet je?

De intake klinkt misschien eng...

maar waar je ook hardloopt, 100 meter is 100 meter.

Klaar voor de start.

Nummer 23 lijkt goed.

Jammer, hij was zo goed gestart.

De start van die eerstejaars was goed.

Een explosief type.

Hey, Komiya.

Je ging supersnel, man.

Aan het eind leek je langzamer te gaan. Gaat het wel?

Je start was fantastisch, ondanks je schokkerige bewegingen...

en je hebt geweldig evenwicht.

Komiya verliest telkens snelheid op de tweede helft.

Ja, klopt.

Aanvoerder, denk na over de vragen.

Vragen? O, voor morgen?

Een vragenronde met Mr Zaitsu lijkt me supercool.

Zoveel stelt het niet voor.

Als aanvoerder zal ik beginnen, maar iedereen kan vragen stellen.

Ik ben daar te zenuwachtig voor.

Zoals ik al zei, jullie middelbare schooljaren...

zijn erg belangrijk in het bepalen van jullie toekomstige carrières.

Als vijfvoudig winnaar van de Nationale Kampioenschappen...

geeft onze alumnus, Mr Zaitsu, jullie een geweldige kans.

Dus focus en luister goed.

Mr Zaitsu, kom maar naar het podium.

Denk niet te diep na, neem de maatschappij niet serieus...

wees niet defensief en val aan zelfs als je wint.

Nu kunnen jullie vragen stellen.

Ik heb er een.

Ik luister.

Ik ben Tsuneda, de aanvoerder van de Atletiek Club.

Mr Zaitsu, tot nu toe hebt u... O, dank je wel.

Mr Zaitsu, u hebt heel goede resultaten behaald...

en u bent onverslaanbaar. Waarom blijft u uzelf uitdagen?

Ik ben een levend wezen. Eens ga ik dood, en dan zal ik nooit meer geboren worden.

Om die reden.

Euh...

Hartelijk bedankt.

Ik heb nog een vraag.

Hoe bereidt u zich mentaal voor als u meedoet aan grote wedstrijden?

Ik vrees geen nederlaag en focus op mijn prestatie.

Toch ben ik ook bang om te verliezen en hunker naar resultaten.

Afhankelijk van uw stemming, zijn uw gedachtes anders?

Nee, ik haal uit allebei tegelijkertijd voordeel.

Zodat u in geen enkele situatie stress ervaart?

Nee, ik hou altijd van stress.

Oké...

Hartelijk bedankt.

Volgende.

Ja.

Jij daar.

Ik heet Komiya.

Mr Zaitsu, hoe zorgt u...

voor uw mentale gezondheid?

Ik ren korte afstanden en ik krijg angstaanvallen.

Ik had een beenblessure, die nu verholpen is...

maar mijn been mindert vanzelf vaart zodra ik op topsnelheid ben.

Ik vroeg me af of u er misschien een oplossing voor hebt.

Eerlijk gezegd zou angst niet behandeld moeten worden.

Het leven is vol van gelegenheden om te verliezen.

Dat maakt het leven juist mooi.

Angst is niet onaangenaam.

Veiligheid is niet aangenaam.

Angst steekt zijn kop op als je tegen jezelf vecht.

Als je iets op zou moeten geven voor glorie...

geef dan je leven op, het is maar een wirwar van cellen.

Wat wil jij precies?

Ik wil... nationaal recordhouder worden.

Hoe heet je?

Komiya.

Wauw, die eerstejaars is indrukwekkend.

Ja.

Dank je voor vandaag, Zaitsu.

Hebben ze je goed behandeld?

Ja.

Is koffie goed?

Dank u wel, meneer.

Hij doet het goed.

Je bedoelt Tsuneda?

Hij is pas tweedejaars, maar de beste van Kyushu.

Dit jaar zal heel het land zijn naam kennen.

Vast. Het is een kwestie van tijd om te zien...

wie de echte topper is.

Je probleem met vertraging lijkt opgelost te zijn.

Ja.

Maar train niet te hard. Ga maar naar huis.

Mijn benen zijn oké, dus ik ren nog wat voor ik naar huis ga.

Je rechterbeen viel me op toen ik je voor het eerst zag rennen.

Het advies van Mr Zaitsu heeft me geholpen.

Dat blijkt.

Misschien moet ik dit niet zeggen...

maar je kan beter met hardlopen stoppen.

Merk je dan niet dat je uit vorm raakt?

Ja, je gaat sneller en sneller.

Er is maar een reden dat je zo snel rent.

Je wilskracht.

Dat is een rode vlag. Een hardloper zonder emotionele limiet, heeft geen remmen.

Zelfs als hij tijdelijk de top bereikt, zal hij doorgaan tot hij erbij neervalt.

Die yips van je waren een laatste waarschuwing van je lijf.

Atletiek zal je dood worden.

Ik snap het. Zelfs iemand als ik kan een keer overwinning proeven, toch?

Wat? Hoorde je niet wat ik zei?

Bedankt, aanvoerder.

Hey, wacht.

Mijn hemel.

Wie is dat?

Hij brak het record van Tsuneda.

Komiya, gefeliciteerd met de beste tijd in de kwalificaties.

Wat ging je snel, man.

De finale is van jou of van Tsuneda.

Verdorie, wie moet ik dan aanmoedigen?

Moedig ze allebei aan.

Natuurlijk.

Sorry dat we je zo ophouden.

Geeft niet.

Pardon.

Succes in de finale.

FINALE HEREN 100 M

Op jullie plaatsen.

Klaar.

KOMIYA TSUNEDA

NATIONALE SCHOOLKAMPIOENSCHAPPEN

Nigami.

Hey.

We moeten eerst door de voorrondes.

Ja.

Ongelooflijk...

dat mijn rug nog steeds oké is.

Ik ga mijn best doen.

Oké.

Tot later.

Ja.

KOMIYA

Op jullie plaatsen.

Klaar.

Goede sprint, Nigami.

Je was er bijna.

Nee, ik werd verpletterd.

Goed gelopen.

Gefeliciteerd, Togashi. Geweldig dat je het wedstrijdrecord hebt verbroken.

Ik had wind mee, maar ik voel me goed.

Ik zou nog een laatste keer tegen jou willen rennen. Ik voel me goed.

Goede prestatie, Nigami.

Die jongen, Komiya...

Hij is gevaarlijk snel.

Ik weet het. Als hij tegen het eind niet langzamer was gegaan, had hij...

Dat is lang geleden, Komiya.

Klopt.

Je bent dus blijven hardlopen.

Ja.

Hoelang geleden was onze laatste wedstrijd?

Vind je het goed als ik je weer versla?

Nou, veel succes ermee.

OVERZICHT EVACUATIEROUTE

In baan één, Matsuba...

van Utsugikita High, Hiroshima.

In baan twee, Nakanishi...

van Suzuna Chuo High, Osaka.

In baan drie, Amagata...

van Natamame High, Shizuoka.

In baan vier, Komiya...

van Nishizawa High, Oita.

In baan vijf, Togashi...

van Iwashi Daini High, Tokio.

Op jullie plaatsen.

Klaar.

Togashi, je hebt een andere manier van rennen.

TIEN JAAR LATER

Rekening houdend met je prestatie...

vernieuwen we je contract.

Ja, wat een opluchting.

Nu kan ik weer ademhalen.

Luister, Togashi, ik zeg het niet graag...

maar vergeet niet dat je het maar net gered hebt. Dit jaar is cruciaal.

Ja, natuurlijk. Dat neem ik zeker ter harte.

Dan ga ik maar.

Wacht, ik vergat je dit te geven. - Ja?

Dit is volgende week. Kom ook als je kan.

Team bijeenkomst?

Ja. Kaido en Kabaki komen ook. Misschien kan je ze om advies vragen.

Advies?

Ja. Je bent niet meer wat je was.

Misschien vind je goede raad voor een comeback.

O, oké.

Goedemorgen, Kabaki.

Goedemorgen, Togashi.

Mijn contract is vernieuwd, maar weer net op het nippertje.

Aha.

Togashi.

Je bent veranderd.

Wat?

Je bent de Togashi niet meer waar ik als kind naar keek.

Ja, nou ja, we moeten realistisch blijven.

Ik ga mijn best doen, dit zou mijn laatste jaar kunnen zijn.

Ik was niet in topvorm vandaag...

maar het nieuwe seizoen begint nog maar net, ik kom er wel weer.

JAPANSE NATIONALE ATLETIEKKAMPIOENSCHAPPEN

KUSASHINO CORP. ATLETIEK BIJEENKOMST

Gezien de groei in populariteit van atletiek...

steunen wij toonaangevende atleten.

Ik wil nu graag onze steratleet op het podium uitnodigen...

de man die al 15 jaar deelneemt...

aan korte afstand wedstrijden.

Een applaus voor Mr Kaido.

Hallo, ik ben Kaido.

Ik doe al heel lang mee, maar mijn hoogtepunt moet ik nog bereiken.

Ik streef er elk jaar naar om mijn persoonlijk record te verbeteren.

Een ding is zeker, de realiteit gaat niet vanzelf weg.

Daarom moet ik een hardnekkige realiteit aanpakken, namelijk Zaitsu.

Dat was het voor mij, Kaido.

Bedankt voor de inspirerende speech, Mr Kaido.

Hoe je met de realiteit om moet gaan?

Ja.

Je moet er bovenuit stijgen door records te breken.

Dat dacht ik al. Maar het is vreselijk moeilijk.

Sinds wanneer ben jij zo'n watje geworden, Togashi?

Nou ja, mijn waarde daalt voortdurend de laatste tijd.

Ja? Het zou saai zijn als ik je liet gaan met logica...

maar ik kan je mijn verhaal vertellen.

Ik ben er 100% zeker van dat ik enorm veel talent heb.

Ik ben een geboren hardloper, vooral van korte afstanden.

Als kind werd ik in mijn regio nooit verslagen.

De Nationale Kampioenschappen verloor ik, dus werkte ik hard aan mijn snelheid.

Ik rook de overwinning van de Nationale Kampioenschappen in mijn laatste jaar.

Toen verscheen een 15-jarige Zaitsu. En sindsdien...

leef ik met die realiteit...

dat hij me altijd een stap voor is.

Die realiteit waarin ik nooit win en de bijnaam 'Eeuwige Tweede' kreeg.

De realiteit waarin ik ouder word en een jonge Komiya opduikt.

Zo jong is hij niet meer, toch?

Ik ben het zat om te horen: 'Helaas is hij niet in een andere tijd geboren'.

En het is grappig dat ik met deze realiteit niet kan winnen.

Maar het is ook grappig dat ik 100% zeker ben van een overwinning.

Weet je waarom?

Nee.

Omdat je aan de realiteit kunt ontsnappen.

Wat?

Als mijn overwinning onrealistisch is, moet ik aan die realiteit ontsnappen.

Ontsnappen geeft me hoop voor mezelf.

Zo bewijs ik dat ik mezelf nog niet heb opgegeven.

Ongeacht de meningen, inzichten, waarheden of ophelderingen...

die mensen me toewerpen, ik waardeer mezelf.

Dat is mijn missie, mijn werk, reden om te leven, en waarom ik ren.

Luister, Togashi. Je kan aan de realiteit ontsnappen, zolang je weet waarom je rent.

Mr Kaido. - O, hallo.

Dit is Sekiguchi, onze nieuwkomer. - Hallo.

Ik ben Sekiguchi, het is een eer u te ontmoeten, Mr Kaido.

Dus je denkt eraan om nog even te blijven?

Ja.

Ik wil het verleden achter me laten en doorgaan met wie ik nu ben.

Hoe denk je over Komiya, die nog steeds koploper is?

Ik zou graag weer eens tegen hem rennen.

Laatste vraag. Waarom blijf je hardlopen?

Waarom?

Goede vraag.

Pardon. Mr Togashi?

Ja.

Leuk u te ontmoeten.

Insgelijks.

Wauw, dit is geweldig. Ik ben Morikawa.

Morikawa...

Jij won de laatste schoolkampioenschappen.

U hebt over mij gehoord? Dat maakt mijn dag.

U was mijn inspiratie om te gaan hardlopen.

Mag ik u een hand geven?

Ja, natuurlijk.

Dank u wel.

Hey, Togashi.

Mr Kaido.

Bedankt voor laatst.

Hoe gaat het met je?

Ik ben wat vooruitgegaan, en ik begin me te realiseren...

dat ik niet ren om te winnen, ik doe het voor anderen. Daarom ren ik.

Misschien is dat mijn manier om aan de realiteit te ontsnappen.

Echt?

Iedereen heeft zijn eigen antwoorden, maar dit is wat ik denk.

Pas als je je eigen realiteit kent, kan je eraan ontsnappen.

Wegrennen met je ogen open en stilstaan met dichte ogen is niet hetzelfde.

De realiteit recht aankijken is beangstigend, snap je?

De dingen die je haat moet je accepteren.

Maar je moet de realiteit eerst onder ogen zien, eer je die verandert of ontkent.

Zodra je je ogen sluit, zal je nooit meer bewegen.

Pas goed op jezelf, Togashi.

Ja.

Wauw, Togashi.

Je werd tweede en stond bijna gelijk met Kabaki.

Je bent door de B-kwalificaties gekomen.

Bedankt.

Heel eerlijk, het was totaal onverwacht.

Zo voel ik het ook.

Ja, toch?

Je bent nu gekwalificeerd voor de kampioenschappen van dit jaar.

Ik kan niet wachten op je epische comeback.

Ik ga mijn best doen.

Man, ik ben zo blij.

Hey, Togashi.

Hoi.

Hoe gaat het met je? - Niet slecht.

Klaar voor de start...

KOYAMACHO ZIEKENHUIS

Het is een overbelaste spier.

Wat?

Ik raad je aan om dit jaar geen wedstrijden te doen.

Maar de Nationale Kampioenschappen zijn over een week.

Overbelasting van spieren mag je niet licht opvatten.

Als je doorgaat en je spier scheurt, dan is je carrière voorbij.

Maar ik moet hardlopen...

Zes maanden van herstel is op lange termijn het beste voor je.

Concentreer je daarop. Volgend jaar kan je weer.

Wat?

Vervelend van je blessure, maar als je niet kan deelnemen, loopt je contract af.

Meen je dat?

Helaas wel.

Kijk, het staat in het contract.

Niettemin erkennen we je uitstekende dienst, Togashi...

en willen we je aanstellen als onze atletiekcoach.

Lees deze papieren en als je ermee akkoord gaat...

Dat zag er goed uit.

Kunnen we de 4e klas nu verslaan?

Euh... Denk je dat grotere stappen beter zijn?

Misschien gaan we dan sneller.

Juist niet. - Wat?

Te grote stappen zijn niet goed voor je evenwicht.

Sorry, ik stoor jullie, of niet?

Wat bedoelt u met hete grote stappen'?

In plaats van je been naar voren te strekken, druk je voet tegen de grond...

bij elke stap.

Ik druk mijn voet tegen de grond...

Ja, zo ja.

Kom, dan proberen we het.

Ja. Bedankt, meneer.

Dank u wel.

Is het binnenkort sportdag?

Ja. - Ja.

Hij is de laatste loper, na mij.

We willen de 4e klas verslaan.

Oké, dus jullie hebben een rivaal in de 4e klas.

Luister, omgaan met verlies is belangrijker dan techniek.

Wat?

Ook al doe je je uiterste best, is verliezen mogelijk, maar dat is oké.

Je bent niet in levensgevaar of zo. Als je jezelf voorbereidt op verlies...

presteer je soms zelfs beter.

Snelheid is niet alles. Doe het rustig aan.

Waarom zou je je leven opofferen...

Mijn hele leven...

Wat heeft hij? Kom, we gaan.

Ja.

AIDA ZIEKENHUIS

Hey, Togashi.

Nigami.

Ik geef je een lift.

Bedankt voor het verwijzen naar een goede arts.

Graag gedaan. Over een week is het zover, toch?

Ik hoef alleen maar drie 100 m sprints te trekken op maximaal vermogen.

Je doet me aan mezelf denken op de middelbare school.

Ik was doodsbang...

maar voor dat ene moment, voor dat korte moment...

had ik mijn leven kunnen geven.

Voor ik het wist, was ik dood vanbinnen, leefde alleen voor de volgende dag.

De volgende wedstrijd staat voor de 25 jaar van mijn leven... en het heden.

Als ik alleen maar leef in het verlengde van gisteren...

verlies ik mijn vermogen om te rennen met al mijn kracht.

Gaat het, Mr Kabaki?

Het gaat wel, denk ik.

De voorronde van vandaag is een warming-up voor de finale van morgen...

Goedemorgen, Kabaki.

Goedemorgen.

Hoe gaat het met je blessure, Togashi?

Ik red me wel, maar ik ben nog niet genezen.

Aha.

Ik zie je op de baan.

Ja.

Mr Togashi loopt tegelijk met jou, toch?

Met de finale in zicht... - Dat verandert alles.

Het spel is begonnen.

Kabaki wint. Togashi pakt de tweede plaats.

Je bent altijd goed voorbereid, hè?

Mr Zaitsu.

Makkelijke winst in de voorronde, hoorde ik.

U ook.

Ik moet weer denken aan toen je het had over angst en mentale gezondheid.

Dat gesprek hielp me. Dankzij u weet ik wat mijn doel is.

Een doel?

Ja.

Kansen en berekeningen, trends en strategie. Het record is mijn doel.

De volgende race win ik.

Indrukwekkend. Te bedenken dat je je hele leven inzet op een record...

Is dat een compliment?

Nee, ik heb met je te doen.

Ik verloor mijn vechtlust in ruil voor de titel 'ongeslagen kampioen'.

Hoe sneller ik ga, hoe verder anderen achterliggen.

Als ik naast me kijk, zie ik niemand.

Vanaf die plek is het zicht hetzelfde als vanaf de laatste plek.

Heel saai.

Geen records of medailles bieden ware triomf en vreugde.

Tegenstanders wel.

Een eerste plaats na strijden tegen iemand...

dat is... - Ik doe het op mijn manier, dank u.

Ja, natuurlijk.

Stel me niet teleur.

De halve finale heren 100 m, eerste heat.

Op jullie plaatsen.

Kabaki en Togashi zijn favoriet.

Kan Morikawa, de 17-jarige nieuwe ster, ze bijhouden?

Togashi wint, Kabaki is tweede.

Morikawa, de jongste, kwam dichtbij, maar werd derde.

Zaitsu, Komiya en Kaido... De Japanse top drie is aanwezig.

Dit is zowat een finale.

Zaitsu doet het minder goed de laatste tijd, ik zet in op Komiya.

Dat lijkt maar zo, Zaitsu was ontzettend snel in zijn gloriedagen.

Hoe dan ook, het wordt Zaitsu of Komiya.

Ja, Zaitsu of Komiya.

Zaitsu of Komiya.

Zaitsu of Komiya. - Zaitsu of Komiya.

Zaitsu of Komiya. - Zaitsu of Komiya, geen twijfel.

Zaitsu of Komiya.

Zaitsu of... Komiya. - Zaitsu of Komiya, zeker weten.

Zaitsu of Komiya, Zaitsu of Komiya...

Speel ik niet meer mee?

De tweede heat van de halve finale gaat beginnen.

Hoe neemt Kaido het op tegen Zaitsu en Komiya?

Klaar.

Dus dit is de realiteit?

Tijd om uit die realiteit te ontsnappen.

Kaido wint, Komiya is tweede, en Zaitsu eindigt op vijf.

Ongelooflijk. Zaitsu uitgeschakeld in de halve finale.

Kaido versloeg eindelijk Zaitsu.

En hij maakte de een na beste tijd uit de geschiedenis van Japan.

Komiya.

Lang geleden, alweer.

Ja, lang geleden.

Eindelijk ga ik voor het eerst in tien jaar tegen je rennen.

Ja. Heb je hier ooit over nagedacht, Togashi?

Hoe zinloos is het om elke dag dezelfde afstand te rennen?

De laatste tien jaar dacht ik alleen maar aan het breken van records.

Ik dacht aan niks anders meer.

Maar mijn record werd net gebroken door iemand die niet om records geeft.

Geen berekeningen, geen trends, geen strategie. Enkel vastberadenheid.

Stel dat ik weer een record breek, wat kan ik daarna dan nog verwachten?

Misschien is er niks te behalen met snel zijn...

en niks te verliezen met langzaam zijn.

Als dat wel zo is, waartoe dient...

dat korte moment?

En waar dient deze wedstrijd toe?

Waar rennen we eigenlijk voor?

Dat lijkt me duidelijk.

We geven ons helemaal. Meer hebben we niet nodig.

Als ik erop terugkijk, was mijn leven hectisch.

Ik was bang voor verlies, alleen te zijn, daarna dacht ik onverslaanbaar te zijn.

Daardoor wendde ik me af van verlies...

of had de vreemde gedachte dat ik werd beschermd.

Maar ik ben hier vanwege mijn verleden.

Wij mensen hebben alleen grip op ons eigen hart. Niemand hoort er echt bij.

Je hoofd creëert solidariteit, inlevingsvermogen en genegenheid.

Alles in deze wereld maakt ons angstig.

En uiteindelijk gaan we allemaal dood.

Stel je voor, we zijn allemaal verknipt.

Maar niks van dit alles...

neemt dat vreugdegevoel weg wanneer we ons helemaal geven.

Ik zag het ontelbare keren en ik voelde het zelf net zo vaak.

Helaas heb ik het nooit gezien en ook niet gevoeld.

Er is geen oplossing voor dit nutteloze spel.

Komiya, je bent de eenvoudige regel vergeten.

De100 m sneller rennen dan anderen kan alles oplossen.

Jouw ongelooflijke snelheid heb je zelf gevonden, naar gestreefd en verfijnd.

Vind je dat nutteloos?

Als we rennen, verdwijnt de rest. In een aangescherpte wereld glanst alles.

Als je dat nog niet ervaren hebt...

laten we dat dan samen doen bij de 100 m die eraan komt.

Mr Zaitsu, u ging ineens langzamer. Hebt u een blessure?

Hebt u een ongeluk gehad?

Luister, ik heb iets aan te kondigen.

Vanaf vandaag trek ik me terug als professioneel atleet.

Wat? Zei u echt dat u ermee stopt?

Is daar een speciale reden voor?

Hey. Mr Zaitsu stopt ermee.

Komt het door uw eerdere nederlaag?

Of door een blessure?

Ik ben geen sprinter meer, dus nu kan ik het hardop zeggen.

De 100 m condenseert een heel leven in een enkel moment.

Een verschil van een centimeter of een paar gram kunnen je kapotmaken.

Desalniettemin...

voelen we daarom ook euforie.

Alleen die afstand biedt ons die rijkdom.

We staan hier met Mr Zaitsu, die net vertelde dat hij zich terugtrekt.

Wacht. - Een laatste vraag.

Wilt u iets zeggen tegen de sprinters die in de finale staan?

Hoop, teleurstelling...

glorie, tegenslag...

vermoeidheid, tevredenheid...

frustratie, voldoening...

en alle andere emoties.

Steek ze allemaal in de 100 m...

en geniet van de mooiste tien seconden.

Mr Zaitsu. - Nog even.

WEKKER

OKRA HOTEL

Dag 2 van de Nationale Kampioenschappen. Straks de 100 m finale voor heren.

Koning van de 100 m, Zaitsu, werd uitgeschakeld in de halve finale...

en kondigde gisteren aan dat hij stopt.

De geschiedenis van de atletiek staat op het punt te veranderen.

Vanavond zijn we getuige van een historisch moment.

Wie wordt de snelste man?

De finale van de 100 m heren van de Nationale Kampioenschappen.

STILTE TIJDENS DE START.

Op jullie plaatsen.

DE LAATSTE WEDSTRIJD

EINDIGT

OVER TIEN SECONDEN

Ondertiteld door: Michelle Meijers-Bernadet