Original subtitles

6 MAANDEN VOOR DE INSTORTING

Leeg.

Volgende deur.

Tegen de muur.

Het is al goed.

Je bent nu veilig.

Alles komt goed.

We openden onze poorten voor die eerste honderd.

Ze verrijkten ons, maakten ons compleet.

Maar we waren niet veilig...

voor de miljoenen die in het stof krabden om eten...

op slechts enkele kilometers van onze nederzetting.

Na zes weken zonder stroom...

stortte alles in.

Voedsel werd een obsessie.

Schoon water was bijna onvindbaar.

In de stad verbrandden ze banden en hekken...

speelgoed, alles van plastic of hout.

Alles om kanaalwater te kunnen koken.

Die wanhoop dreef nog meer mensen naar onze poort.

Vluchtelingen in hun eigen land.

Hebben we hier het halve land voor doorkruist?

Voel aan de motor.

Tom?

Laat het raam zakken.

Er rijden hier tegenwoordig te veel mensen rond.

Waar kom je vandaan?

Texas.

Mag ik even rondkijken?

Rustig maar, lieverd. Het is goed.

Hebben jullie ruilwaar? - Een beetje.

Iets van dat bord?

Wat is een gouden e-log?

Het is een goldback.

De dollar is nu geen cent meer waard.

Heb je die?

We ruilen ook munitie.

Ik ben hier eigenlijk niet om te ruilen.

Wat doe je hier dan?

We staan op de lijst om naar een vriend te gaan, boven op de heuvel.

Wie is die vriend? - Ian.

Ian wie? - Ross.

Volledige naam en beroep?

Tom Reynolds. Ingenieur.

En u, mevrouw?

Ik ben Jacq. Jacq Reynolds.

Ik ben een therapeute.

Hoe heet jij, maatje? - Bobby. Hij is tien.

Tien jaar? Zijn dit je ouders, Bobby?

Stoere soldaatjes heb je daar.

Ik ben zo terug.

Hé, Jeff. Evan hier.

Begrepen.

Jullie verhaal klopt.

Excuses voor de scherpte...

maar na ongewenst bezoek moesten we verplaatsen.

Ik ben Evan.

Dus Texas?

Ik dacht dat ze zich hadden afgescheiden.

Geloof niet alles op de korte golf.

De helft staat in brand. - Maar jullie hebben het gered.

Hé, Tick. Wil jij ze begeleiden?

Volg mijn collega de heuvel op.

Welkom in de nederzetting.

Waarom zij en niet de rest?

Een oude vriend van mijn vader.

Ze waren maanden geleden uitgenodigd, maar raakten er niet.

Sommigen hebben meer geluk.

Eén zwaar machinegeweer. Overdag zeven gewapenden.

Vijf 's nachts.

De handelspost sloot om zes uur.

Dat ene wapen houdt het hele gebied onder controle.

Dus wat nu?

We trekken via de bergen naar binnen door het bos, beter om ongezien te blijven.

Ik ken de families in de kloof hiernaast.

Ik stel jullie voor. Voor een vriendelijk praatje.

Let op: de handelspost sluit over vijftien minuten.

Op de bergflank schuilden we als mussen...

vastgeklampt aan eikentakken, terwijl het bos brandde.

Georgie.

Jeff, contact. Vijand bij de moestuin.

Kom. Georgie is gewond.

Ik dacht dat je op haar lette. Wat gebeurde er?

Ze... Ik hield haar vast.

Oké, wacht even, Jeff.

Niemand komt aan onze kinderen. - Komt het goed met Georgie?

Iemand test onze verdediging.

Goed. Maar ga niet alleen buiten de omheining.

Evan zit vast aan de zuidgrens. - Neem dan Bing mee.

Jeff voor Bing.

Bing hier. - Ben je uitgerust?

Altijd.

Kom naar Center Ridge Road. - Begrepen, drie minuten.

Goed. - Wat ga je doen, Jeff?

Ik kan de indringer nu pakken als ik doorzet.

Tara, stop. Dit is mijn werk.

Daar ben ik juist bang voor.

Jeff, mag ik je voorstellen... - We worden verkend.

Verkend? - Wat betekent dat?

Ik weet het niet...

Een vreemde is de perimeter binnengedrongen.

Hij heeft Georgie pijn gedaan. - Is ze oké?

Ze is behoorlijk gehavend.

En Jeff?

Die zit weer in gevechtsmodus.

Indringers? - Niet voor het eerst.

Gaat het met je? Alles oké?

Ja. Ik ga mijn kinderen zoeken. Pardon.

Wat is zijn verhaal? - Dat is Jeff Eriksson.

Hoofd beveiliging, Special Forces van het leger.

Het is moeilijk te weten wanneer je...

Geweld gebruikt?

Klinkt alsof het geweld al hier is.

Wat zegt je arts over Ians schotwond?

Hij is weer in coma.

En hij denkt dat er een infectie is die via de wond is binnengedrongen.

Ik ga even bij hem kijken. - Wat kunnen we doen?

Zet ons maar aan het werk.

Weet je, eigenlijk, als je...

als je professioneel met mensen zou kunnen praten...

Dat zou echt helpen als ze het moeilijk hebben.

En de beveiliging?

Jeff neemt nu alles op zich, en Ian hield hem altijd in toom.

Ik weet het niet...

Wie had Ian voor ogen als tweede in bevel?

Geen idee.

Ik weet niets van wapens of verdediging.

Dat is niet mijn wereld.

Is er iemand anders die Jeff kan afremmen?

Ja, misschien wel.

Wanneer is Jeff vertrokken? - Nog maar net.

Ze hebben honger.

Bedoel je de man die je achterna zat?

En de anderen.

Hoe weet je dat? Spraken ze met je?

Zaten meer mensen je achterna?

Kom, we gaan.

We rukken uit. - Oké.

Ze zijn bij een rivier.

Er is een jongen. En een paar meisjes.

Hier, drink iets, goed?

Hé Jeff, wat is je positie?

Boven op First Ridge, we blokkeren zijn uitweg.

Ontvangen, we patrouilleren jouw kant op.

Jeff voor Evan.

Ja, Evan hier. - Ik heb één wegloper.

Hij stak de kam over onder mijn positie.

Ik ben alleen. Wil je dat ik kom?

Nee. We zitten achter hem aan.

Dit is een slecht plan, sir.

Hij kwam aan Georgie.

Wraak...

Dat is nog erger, Jeff.

Eriksson, einde.

Ontvangen.

Vrouw, midden dertig.

Ik zie ook meerdere mannen van militaire leeftijd.

Hé Chris, ze volgen me misschien.

Ik kan niet... Ik ben binnengekomen. Ik heb...

Ik heb je, klootzak.

Jeff, we kunnen ze nu aan.

We kunnen ze allemaal pakken.

Het zijn kinderen.

Wij hebben het voordeel en het hogere terrein.

Dat zijn gezinnen. - Die ons komen doden voor voedsel.

Misschien. - Dat zou ik ook doen.

Jij ook.

Je zou alles doen wat nodig is als je gezin daar zo zou leven.

En dat weet je zelf ook.

Dit is alleen verkenning.

Totdat het dat niet meer is.

Er lijden nu heel veel mensen.

En God is hier iets aan het doen.

Dat weet ik zeker.

Het blijft me verbazen hoe mensen hoop houden dat er ergens een God is...

die alles stuurt volgens een groot plan.

Hoe doe je dat?

Hoe kun je nog geloven na alles wat Hij je heeft aangedaan?

Het is een keuze.

Ik kies voor hoop.

Wat zit er in de doos?

Een beslissing.

Heb je de voor- en nadelen al afgewogen?

Het voelt alsof ik niet alle stukken heb.

Alsof Ian niet alles met me heeft gedeeld, en ik...

Hij slaapt weer, en ik moet een keuze maken.

Of niet.

Misschien hoef je nu nog geen keuze te maken.

Wat zegt jouw God dat je moet doen?

Wat is dat?

Rustig. Dat zijn Jeffs mannen. Ze trainen.

Weet je dat zeker? - Ja. Ze oefenen.

Ik weet niet wat er in die doos zit of welke beslissing je moet nemen...

maar als mijn stem telt, kies ik voor veiligheid.

Veiligheid betekent voor iedereen iets anders.

Biowapen?

Waarom ben je off-coms?

Is dit wat ik denk dat het is, Jeff?

Ja, sir. - Ik heb het niet tegen jou.

Ik wel tegen jou. - Ja?

Wees blij. Je had ze allemaal kunnen doden.

Dat zou je graag zien, toch? Iedereen afslachten?

Wat is je plan, grote jongen?

Wachten tot iemand eerst uithaalt voordat jij iets doet?

Weg hier, nu.

Genoeg. Weg hier, nu.

Ja, sir.

Ja. - Jullie allebei.

Is dit jouw idee of Bings?

Wat denk je zelf? - Ja, maar jij ging er wel in mee.

Ik ben ook woedend over wat er met Georgie is gebeurd, oké?

Maar ziektekiemen in hun water?

Dat is beter dan een frontale aanval. - Hoe dan?

Eerst jaag je op één doelwit...

en nu kun je een heel kamp uitroeien.

Inclusief vrouwen en kinderen.

Diarree is levensgevaarlijk als je slecht eet.

En Bing? Dat is een hamer, geen mes.

Je moet kiezen welk gereedschap je in de schuur laat.

Dat had ik niet gedaan.

Pers onder controle, 45.

Alles in deze witte emmers is gedroogd voedsel.

Veel calorieën, maar weinig smaak.

Eigenlijk geen smaak. - Dat klopt.

Dit is het goede spul.

Dit smaakt tenminste naar eten.

Het is het langst houdbaar...

maar we bewaren het voor een moment waarop mensen het nodig hebben.

Misschien hebben ze dat moment nu nodig.

Mensen huilen nu in hun cornflakes om van alles.

Armageddon.

Romige pasta met rundvlees.

Ik ben zwanger.

We nemen er een paar. Morgen als lunch, meer niet.

Geen puppyogen meer, ik doe het gewoon.

Deze is goed. Die is nog beter.

Ja, die rijst...

Hé Georgie, wat is er? - Hoi.

Hé, gaat het?

Gaat het? - Iemand gaat dood.

Wie? - Georgie, lieverd?

Iemand gaat sterven.

Wie dan? Weet je wat, ga je broer maar zoeken, goed?

Het spijt me. Ik denk niet dat ze wilde zeggen dat Ian...

Is ze niet in orde? - Ze is oké.

Ze lijkt wat afwezig.

Ik hoef je geen aannames over haar te horen, oké?

Pardon.

Georgie, wacht.

Waar ging dat over?

Ze had een zwaar leven, nog voor Georgie.

Was ze een pleegkind?

Ze denken dat ze verhandeld is.

Oké, nou...

Gaat het?

Ja. Het gaat. Ik dacht alleen aan Georgie...

Ze...

Tara denkt dat Georgie dingen kan zien.

Ik denk dat ook.

Zien, als in... helderziend? - Nee.

Nee. - Wat dan?

Profetie voelt in het begin altijd vreemd.

Profetie.

Ik pak wat van die blikken.

Jij bent.

Halt.

Wat heb ik je geleerd? Wat eerst?

Mijn secundaire checken.

Altijd eerst de staat van je tweede wapen checken voor je eerste.

Hoeveel kogels zitten erin? - Ik weet het niet.

Dus jij vindt het slim om een gevecht in te gaan...

zonder de staat van uw wapen te kennen?

Je zei dat ik mijn tweede moest checken. - Ik zei: controleer het eerst.

Hoe moet ik iets leren als je tegen me schreeuwt?

Ik schreeuw niet.

Je kunt hier niet zomaar binnenvallen en doen alsof je er altijd voor ons was.

Het spijt me. Raakte dat je gevoelens...

omdat ik ons land wilde beschermen? - Ik heb geen gekwetste gevoelens.

Weet je wat? Laat maar.

Dan laat ik oom Evan en Ian zijn mensen me trainen.

Je bedoelt haar mensen.

Dit heeft niets met Claire te maken. Dit heeft alles met jou te maken.

Laat maar. - Ze is geen familie.

Familie?

Wat weet jij van familie, pap?

Abe, kom terug.

Ja, sergeant-majoor.

Het spijt me.

Hé, Tara. Tara, excuseer mij.

Kan ik je even spreken? - Natuurlijk.

Luister, ik wilde me verontschuldigen over wat ik zei over Georgie.

Het is oké. - Nee, eigenlijk niet.

Het was onprofessioneel. Het spijt me.

Het is goed. Echt waar.

Zal ik helpen met de was?

Als je wilt. Ja.

Ik kan niet geloven dat we weer met de hand wassen...

en het aan de lijn hangen.

Ik vind het trager leven eigenlijk wel fijn.

Weet je nog dat we nieuws lazen?

Of naar een echte sportschool gingen?

Dat mis ik totaal niet. - Ik wel.

Maar weet je wat ik mis? Mijn haar.

Je had lang haar. - Dat klopt.

Tot Tom mijn kapper werd.

Dit bleef ervan over.

Het valt mee. - Het is verschrikkelijk.

Ik wil me ook verontschuldigen.

Ik reageerde te fel over Georgie en dat spijt me.

Mama beer. Ik kan het niet laten.

Geen probleem. Ik ben dat ook. Ik had hetzelfde gedaan.

Maar ik wil wel weten wat er met haar is.

Ik vroeg haar wat ze tegen Jenna zei...

over iemand die zou sterven, en ze zei dat God dat in haar hoofd zette...

en dat ze ook andere stemmen ziet en hoort.

Zeggen die stemmen dat ze zichzelf of anderen pijn moet doen?

Ze zegt dat het engelen zijn...

die haar dingen laten zien en vertellen.

Het klinkt alsof ze een levendige fantasie heeft.

Ja.

Ik weet dat dit gek klinkt, maar denk je dat het kan...

dat Georgie echt hoort wat ze zegt?

Klinkt als iets voor een priester. En dat ben ik zeker niet.

Weet je wat?

Ik kan met haar praten als therapeut, als je wilt.

Heel laagdrempelig, uiteraard.

Ja.

Ja, dat lijkt me een goed idee. Dank je.

Graag gedaan.

Trouwens, ik kan wel advies van je gebruiken.

Advies van mij. Oké. Zeker.

Mag ik je iets laten zien? - Natuurlijk.

Wat is dat voor geur?

Dat is depressie.

Heeft dat een geur? - Helaas wel, ja.

Wauw. Dit is veel erger dan ik dacht.

Ja. Deze mensen zijn alles kwijt.

Ze zijn klinisch depressief, net als vrijwel iedereen hier.

Ik heb PTSS gezien.

Maar dit is anders. Dit is...

alsof PTSS en neerslachtigheid zijn samengevoegd.

Ja.

Het is alsof ze levend dood zijn, maar niet eens uit bed komen.

Niet ongevoelig bedoeld, maar we komen mensen tekort aan de perimeter.

Dat weet ik. Daarom wilde ik je dit laten zien.

Ik ben een goede therapeut, maar ik ben maar alleen.

Dit zou maanden duren om deze mensen hier doorheen te krijgen...

als het al mogelijk is.

Die tijd hebben we niet. - Zij ook niet.

Eerlijk gezegd verbaast het me dat er nog geen zelfmoord is geweest.

Tara, het zijn er te veel en we hebben simpelweg te weinig tijd.

Oké.

Ik praat met Jeff. Hij heeft hier meer ervaring mee.

En dank je voor alles wat je doet. - Graag.

Jeff, hoor je me?

Wat gebeurt hier, soldaat?

Het lijkt wel een rommelmarkt.

Ross ligt eruit en de man van zonne-energie is weg.

Misschien is hij weggegaan of zoiets. Dus moet ik het oplossen.

De groeilampen deden het niet, dus de aardappelen kunnen doodgaan...

en brood bakken lukte niet door gebrek aan licht...

en dat is ineens mijn probleem.

Jeff, haal even adem.

Ik ben er nu. Zonne-energie is mijn taak, niet de jouwe.

Waarom neem je geen pauze?

Zelfs ik kan dit niet alleen dragen.

Jij wilde de baas zijn.

Nee, ik wilde dat Ian zijn werk deed.

Op jouw manier. Zo moest het volgens jou.

Serieus? Gaan we dit nu uitvechten?

Goed. Generator en batterijen gerepareerd.

Voorlopig. Wat nog?

Niemand houdt toezicht en de helft van de burgers waren niet op de training.

Daar wilde ik met je over praten.

Al je afwezigen liggen in bed.

In bed?

Men zegt dat ze klinisch depressief zijn.

En die therapeute dan?

Jacq zegt dat praten maanden duurt.

We hebben ze inzetbaar nodig.

Dat snap ik, maar zij beseffen nu...

dat hun oude leven waarschijnlijk voorgoed voorbij is.

Het leven van onze kinderen staat op het spel.

Abe lijkt het beter te doen.

We hadden weer ruzie op de schietbaan.

Jeff toch.

Laat me raden: je speelde weer drill-instructeur?

Hoe bedoel je dat?

Je weet precies wat ik bedoel. Je behandelde hem als een rekruut.

Ja.

Hij is veranderd.

Ja, hij wordt een man.

Een man die als jongen veel heeft meegemaakt.

Het gaat snel.

Je moet bijblijven, Gunner.

Sorry. - Het duurde wel. Was je verdwaald?

Heb je die inventaris voor me? - Dit is zo ver als ik kwam.

Ze geven me nog steeds de code van de munitiekluis niet.

Die munitie is cruciaal.

Blijf erop zitten.

Dat is de rijpe vrucht.

Die wacht tot wij plukken.

Het begint daar te gisten. Ze zijn het nergens over eens.

Daar kunnen we iets mee, toch?

Zeker. - Ik moet gaan.

Ga.

Zijn je mensen er klaar voor?

Ze zijn er klaar voor.

Hallo, Georgie. - Hoi.

Mag ik even binnenkomen?

Tuurlijk.

Teken je graag?

Heb jij dit allemaal getekend?

Ja. - Wauw, je bent echt goed.

Is dat je familie?

Nee.

Wil je een tekening maken van je familie?

Ik herinner me hen niet.

En Jeff en Tara dan? En Leif en Abe?

Ik ben maar een pleegkind.

Wat ben je aan het tekenen?

Er komt iemand. - Wie?

Geeft die persoon je een onveilig gevoel?

Niemand is veilig.

Weet je, Georgie, je familie hier houden heel veel van je.

Ze zullen je beschermen.

Hij draagt ​​laarzen.

De man die eraan komt?

En maakt hij je bang?

Het spijt me. Echt heel erg.

Waarvoor dan?

Dat zal je zien.

Hoi. - Hé, lieverd.

Hallo, Claire. - Hoi.

Wat ben je aan het doen? - Ik sorteer eikels.

We malen ze tot meel.

Kun je die eten? - Ja, als je ze goed voorbereidt.

Ongelooflijk. De natuur voorziet.

Als je weet waar je moet kijken.

Je bent een geweldige jongedame. - Bedankt.

We laten je verder doen.

Mag ik je iets vragen? - Ja hoor.

Hoe weet iemand wanneer hij verliefd is?

Nou, dat is een beladen vraag.

Wat denk jij?

Dat doen therapeuten toch?

Een vraag beantwoorden met een andere vraag.

Punt voor de jongedame. - Schuldig, ja.

Mijn ouders vinden niet eens dat ik nu een jongen mag leuk vinden.

Niet met alles wat er gebeurt.

Gaat het over de jonge Abe Eriksson?

Misschien. Ja.

Met alles wat er gaande is snap ik dat je ouders...

nu geen snelle veranderingen willen.

Maar als ik alleen al aan hem denk...

kan ik amper ademhalen.

Wat? - Herinner je je dat gevoel?

Wat bedoel je, herinneren? Dat voel ik elke dag, lieverd.

Als je aan Jason Momoa denkt.

Ik weet niet eens wie dat is. - Tuurlijk.

Claire, ik denk dat je verliefd bent.

Oké. Dat is mijn teken om even te verdwijnen.

Dat neem ik. Dank je. - Je steelt altijd mijn eten.

Denk je dat dit het is?

Dat zou kunnen, ja.

Ik denk dat hij de ware is.

Claire, kijk, ik weet dat het in het begin zo kan voelen.

Maar met alles wat er nu gebeurt, is de wereld zo chaotisch.

Ik wil gewoon dat je verstandig bent, dat is alles.

Dus dat gevoel is niet echt?

Nee, dat zeg ik niet. Ik denk dat het gevoel echt is.

Ik wil alleen dat je begrijpt dat gevoelens gevolgen hebben...

en dat een slimme jonge vrouw alle factoren meeneemt, vooral familie.

Pas op daar... - Oké.

Let op waar je loopt.

Hoe kan ik dat zien? Jij moet dat doen.

Goed punt, bijdehand.

Pas op, daar ligt een tak. Oké.

Hier, ga hier maar zitten. - Oké, waar?

Gewoon daar ergens, ja. - Oké.

Ja.

En voilà.

Wauw.

Niemand deed dit ooit voor mij. - Echt? Ben ik de eerste?

Ja. - Mooi.

Ja, ik heb er een.

Ik heb hem.

Abe, wie gaat die bakken?

Hé, stil jij. Ik jaag en verzamel.

Wil je dat nog eens herhalen?

Ik kan toegeven wanneer ik onder de indruk ben, Abe.

Dacht je dat ik geen vis kon vangen?

Nee, dat dacht ik niet.

Ik dacht niet dat je er een kon vangen of klaarmaken.

Wacht, is dat niet mijn vaders oude vlieghengel?

Hij vermoordt je als hij...

Hé, als hij hersteld is, zeg je het gewoon niet.

Hij wordt oud.

Hé, die vis was echt lekker. Je deed het goed.

Bedankt.

Nee, dank je. Je weet dat ik geen alcohol drink.

Gemaakt in dezelfde kalebas als perziksap.

Ik denk niet dat het wijn is. Nou...

Zeker alcoholvrij. Je zit goed. Zeker?

Nee hoor, ik pas.

Drink je alcohol?

Vroeger wel.

Op feestjes en zo.

Heb jij dat ooit gedaan?

Vorig jaar in Parijs...

liet mijn vader me een paar slokken champagne nemen.

En ze is een beetje wild.

Ja, maar verder niets.

Mijn moeder is gewoon heel beschermend door mijn hart.

Daarom zijn we ook met die biologische permacultuur begonnen.

Dus...

Zijn we aan het daten?

Daten.

Ik bedoel, met hoeveel andere meiden ben je geweest?

Stellen we nu dit soort vragen? Oké.

Ik weet dat de meeste jongeren het niet zo serieus nemen...

dat het geen groot ding is.

Misschien laten we dat gewoon in het verleden.

Maar we moeten het wel bespreken, want...

Ik bewaar mezelf. Dat probeer ik je te zeggen.

Oké, jezelf bewaren. Waarvoor?

Niet waarvoor. Voor het huwelijk.

Ja. Dat verandert eigenlijk niets.

Echt? - Ja.

Mijn vader wil ook niet dat ik met je omga.

Gewoon omdat jullie misschien niet blijven. Dat is alles.

Oké. Mijn vader wilde dat ook niet.

Maar het gaat om jou en mij, dus eerlijk gezegd: laat maar.

Als ze ons niet mogen, dan jammer. - Wacht, wie bedoel je?

Onze ouders.

Zo werkt dat niet in mijn familie.

Maar het gaat toch om ons?

Ja. - Ik dacht...

maar als dat betekent dat ik mijn familie negeer...

dan snap je het verkeerd. Mijn familie is niet zoals de jouwe.

Wat bedoel je, niet zoals de mijne?

Dat we elkaar niet laten vallen als het moeilijk wordt.

Dat doen wij ook niet. - Je zei net: laat maar.

Dat bedoelde ik niet zo. Dat zeg ik niet.

Misschien zijn we gewoon te snel gegaan.

Misschien is dit niet het juiste moment. - Claire, luister...

Nee, ik... - Het spijt me.

Nee, ik ben blij dat je eerlijk was. - Wil je alsjeblieft weer gaan zitten?

Claire... - Tot ziens.

En...

Leg mijn vaders vlieghengel terug waar je hem vond.

Ja. Ik zie je.

Evan, met Jeff.

Heb je dit gezien?

Lijkt geen dreiging, baas, maar ik hou het in de gaten.

Vertaling: Jan Dejonghe