Original subtitles

‫ترجمه و تنظیم : تیما گروپ ‫✰✰✰ telegram: timagroupfilm ✰✰✰

‫حتی فیکس‌کننده‌ای که خواسته بود ‫و برگه‌های خط‌دار پروتکل رو هم گذاشتم.

‫هیس! هی.

‫لعنتی.

‫هیس! هی. هی.

‫ شما به من تضمین دادید ‫که توی ویلای گوئلفی

‫هیچ‌کس اونجا نیست،

‫وگرنه من هیچ‌وقت اینجا رو اجاره نمی‌کردم، ‫فهمیدید؟

‫باز هم؟ می‌دونم غیرقابل سکونته.

‫دارم بهتون می‌گم چند نفر رو بیرون دیدم، ‫رفتم کنار پنجره.

‫اونجا چادر زدن، ‫فهمیدید؟

‫لازم نیست همین الان بررسی کنید، ‫منو با صاحب‌کار صحبت بدید.

‫خانم، تازه اینم بگم که ‫پکیج دوباره قفل کرده.

‫ یه تعمیرکار براتون می‌فرستیم.

‫تعمیرکار نفرستید. نه، بذارید ‫تعمیرکار بهم زنگ بزنه، خودم حلش می‌کنم.

‫شیرها، فقط یکی زرده.

‫بله، در جهت عقربه‌های ساعت.

‫نه، چراغ قرمز هنوز روشنه.

‫نه، دکمه ریست رو نمی‌بینم، ‫نمی‌دونم کجاست.

‫اگه شما توضیح بدید.

‫نمی‌تونید بیاید اینجا، ‫نمی‌تونید بیاید اینجا.

‫- باشه، ‫از اول شروع کنیم. ‫- باشه، از اول شروع کنیم.

‫خب، شیر زرد.

‫می‌شه بفهمم اینجا دارید چیکار می‌کنید؟

‫صبح بخیر. داریم تلاش می‌کنیم ‫معجزه کنیم.

‫این تاک نمرده. ‫اگه مراقبت بشه هنوز می‌تونه محصول بده.

‫ببین، داخل شاخه هنوز سبزه. ‫بیا ببین.

‫شما نمی‌تونید اینجا بمونید.

‫ همه‌چی مرتبه، ‫نگران نباشید.

‫آروم باشید!

‫شاید دوازده نفر باشن، ‫نشماردم. یه سگ هم دارن.

‫عملاً اونجا اردو زدن.

‫ویلای گوئلفی، بله درست می‌گید.

‫تازه غیرقابل سکونت هم هست.

‫یه سقف خطرناک و در حال ریزش داره. ‫اصلاً موندن اونجا دیوونگیه.

‫خب، از کجا می‌دونم؟

‫دارم بهتون می‌گم که من ‫۱۵۰ متر اون‌طرف‌تر زندگی می‌کنم،

‫اصطبل‌ها رو اجاره کردم.

‫می‌تونم با یه مافوق، ‫یه مسئول یا یه کمیسر صحبت کنم؟

‫یا باید خودم بیام حضوری ‫شکایت ثبت کنم؟ توضیح بدید.

‫ یه لحظه.

‫منو پشت خط نذارید، ‫منو پشت خط نذارید.

‫همه‌چی رو دوباره بار بزنید. ‫همه رو ببرید، زود.

‫یعنی چی همه رو ببرید؟ ‫- به درد هیچی نمی‌خوره.

‫ولی اون‌ها رو پول داده، به ما... ‫- برید، برید.

‫ولی وقتی گفته ببریدشون، ‫پس ببریمشون.

‫آدلمو، برو.

‫همه‌چی رو ببر.

‫واقعاً خیلی عجیبه.

‫یعنی بی‌ام‌و رو به بیاشی نداده ‫در عوض اون قراضه رو گرفته؟

‫بردار، بذار، بردار، بذار.

‫ای بابا، لعنتی! ‫تمومی نداره.

‫- کیه؟ ‫- نامه سفارشی برای آدریانو سرنی.

‫بذارینش توی صندوق، ممنون.

‫باید امضا کنین.

‫نه، خودتون یه امضای الکی بزنین، ‫لطفاً. خداحافظ.

‫امضای الکی؟ باشه. ‫ ‫57 ‫ صبح بخیر. ‫ببخشید، دارین چی کار می‌کنین؟

‫ خب، چی کار می‌کنیم؟ ‫دستی علف‌ها رو درمیاریم.

‫گلایفوسات نمی‌زنیم، ‫چون نمی‌خوایم ریشه‌کن کنیم و دوباره بکاریم،

‫می‌خوایم همین تاک قدیمی رو دوباره راه بندازیم.

‫کمکمون می‌کنین؟

‫برای چی؟

‫برای تاکستان؟ خب، برای شراب!

‫اینجا همه‌اش سانجووزه بود، ‫اون پایین هم همین‌طور.

‫می‌دونین دیگه، نه؟

‫اون یکی هم بعداً درست می‌شه.

‫ این زمین مصادره شده، ‫اینجا نمی‌شه کاری کرد.

‫ ولی ول شده بود! ‫- الان دیگه مال همه‌ست.

‫ولی می‌تونیم ابزار ‫در اختیارتون بذاریم.

‫ هرچی برداشت کنیم

‫با مردم این منطقه تقسیم می‌کنیم. ‫- با شما هم.

‫ شام‌های جمعی ‫توی ساسِتو برگزار می‌کنیم، برای همه بازه.

‫میاین؟

‫- میاین؟ ‫- بیا دیگه.

‫خب، نمی‌دونم، ببینیم.

‫تو چی؟ اون پایین میای؟

‫ این‌طوری که نمی‌شه، بی‌بی. ‫نشونت می‌دم.

‫اینا که فقط دلشون هرس می‌خواد!

‫اونجا باید همه قدیمی‌ها رو بکنیم

‫و جدید بکاریم.

‫- به کی؟ ‫به اون دختر کوچولوی بلوند.

‫نوه‌ی گولفی.

‫خیلی شیطون بود، ‫مدرسه راهبه‌ها می‌رفت و فحش می‌داد.

‫- بهش بگین. ‫- آره، بهش بگین.

‫چی بهش بگم؟ بی‌خیال.

‫آره!

‫ یه بی‌خانمان!

‫همه‌ش بلوند کردی، ها؟

‫اینجا چی کار کردی؟ ‫سینه‌های جدید گذاشتی؟

‫- معلومه؟ ‫- نه، حس می‌شه.

‫وای، چه خونه‌ی قشنگی!

‫- سلام آدریانو. ‫- سلام لوکا.

‫ اینجا فوق‌العاده‌ست.

‫جلسه تا ۱۰ دقیقه دیگه شروع می‌شه، ‫وای‌فای دارین؟

‫- نه. ‫- ولی برای رسیدن...

‫بذار ببینم آنتن هست یا نه، ‫که از هات‌اسپات استفاده کنیم...

‫یه جای قشنگ... ‫یه جای ساده و خوب.

‫لوکا، یه جایی پیدا کن ‫که پشت‌زمینه‌اش یه کم قشنگ باشه

‫و یه کم اینجا رو مرتب کنیم.

‫خب، فعلاً بذار... ‫یه خبر از کارهای خودت بهت بدم، باشه؟

‫چون زحمت نکشیدی ‫بیای جلسه مقدماتی دادگاه.

‫همون‌طور که می‌دونی... ‫چه افتضاحی!

‫قاضی تحقیقات مقدماتی دستور داده ‫پرونده بره دادگاه...

‫و همکارای کیفری ‫مدارک رو بررسی کردن، اونا...

‫فقط منتظرن اسمشون رو انتخاب کنی، ‫همه‌شون آدمای درجه‌یکن.

‫- لازم نیست، بی‌خیال. ‫- فقط نمی‌دونم وکیل زن می‌خوای یا مرد. هان؟

‫لازم نیست.

‫چی لازم نیست؟

‫معرفی کردنشون.

‫آدریانو، ‫تو حتی توی دادگاه هم حاضر نشدی.

‫یه وکیل تسخیری قبول کردی ‫که حتی یه پرونده هم نبرده،

‫یه بدبختی که کارش ‫فقط فتوکپی گرفتن بود.

‫اون وکیل گردن‌کلفتی که اونا انتخاب کردن، ‫لهش می‌کنه.

‫باید وکیلت رو عوض کنی...

‫و باید توی جلسه دادگاه حاضر بشی.

‫کدوم جلسه؟

‫یعنی کدوم جلسه؟ ‫احضاریه رو گرفتی.

‫بیست‌وسوم.

‫هوم.

‫حتی بازش هم نکردی.

‫آدریانو...

‫...ادعای دادستانی ‫یه تحریف کامله، همه می‌دونن.

‫این بی‌عدالتی نابودت می‌کنه.

‫باید بفهمی و تصمیم بگیری...

‫...که از خودت محافظت کنی.

‫من باید همه‌چی رو درباره ویلای گولفی بدونم.

‫ویلای گولفی چیه؟

‫ویلای اصلی اون املاکه، ‫همون‌جا.

‫باید یکی رو بفرستی اداره ثبت، ‫ببینی ورشکستگی در جریانه یا نه،

‫ببینی مدیر تصفیه داره یا نه.

‫- هوم. ‫- هوم؟

‫می‌خوای بخریش؟

‫نه، فقط چندتا جوون اونجا ‫کار کشاورزی می‌کنن.

‫خوش به حالشون.

‫نه، یه مشت احمقن، ‫غیرقانونی اونجا رو گرفتن.

‫دارم سعی می‌کنم بیرونشون کنم، ‫ولی کسی نمیاد،

‫چون فکر کنم بینشون ‫وارث کنت هست، یه نوه.

‫- یه کنتس کوچولو؟ ‫- نمی‌دونم.

‫ولی چرا می‌خوای بیرونشون کنی؟ ‫بیچاره‌ها.

‫به هر حال، لطفاً خودت رو ‫به قاضی نشون بده.

‫اون خانم به عنوان شاکی خصوصی وارد پرونده شده. ‫آستین راستت رو بپوش.

‫و درخواست یک میلیون یورو غرامت ‫برای خسارت خانوادگی کرده.

‫اسمش رو توی لیست شاهدها گذاشتن.

‫یه شهادت از طرف اون رو ‫از قبل به قاضی اعلام کردن.

‫به نظرم داریم ‫راه درستی نمی‌ریم.

‫یه چیز دیگه هم هست ‫که باید بهت بگم، ببخشید.

‫ نزدیکه. ‫آدمای ما دارن می‌شینن.

‫ولی این چی پوشوندی تنم؟

‫چرا باید الان این کارو بکنم؟

‫- بی‌خیال، بریم. زود باش. ‫- می‌گی چرا؟

‫سه دقیقه خوش‌رفتاری. ‫چی ازت کم می‌شه؟ آرومشون می‌کنی.

‫دفتر با همه چیزایی که ‫ول کردی و نیمه‌کاره گذاشتی

‫به‌خصوص ادغام لندن، ‫که یه کار خیلی بزرگه، به هم ریخته.

‫خیلی براش زحمت کشیدی. ‫پس چرا؟

‫چرا باید همه‌چی رو ‫بندازیم دور؟

‫برو، سوار هواپیما شو، ‫تق، تق، برو لندن، شب برگرد اینجا

‫و همه‌شون... ‫آروم می‌شن.

‫توجه کردن به بقیه هم ‫کمکت می‌کنه از افسردگی بیای بیرون.

‫- کدوم افسردگی؟ ‫- همون افسرد...

‫من افسرده نیستم! ‫از کجا باید بیام بیرون؟

‫ سلام آدریانو. سلام.

‫- با این ریش خیلی خفن شدی! ‫- پیدات کردم!

‫خیلی ناراحتم که حضوری ‫اونجا نیستم، خب...

‫آره.

‫تماس ضبط می‌شه؟

‫- نه. ‫- اِم، نه، ‫ولی پاریس منتظره.

‫- باید... باید سریع پیش ببریم. ‫- کی ضبط می‌کنه؟- اونا.

‫خب...

‫...اِم، همون‌طور که احتمالاً فهمیدین...

‫...من کارم رو ترک می‌کنم.

‫همه‌چی رو رها می‌کنم...

‫...پرونده‌های مشتری‌هام رو ‫به جولیانا می‌سپارم.

‫- چی داری می‌گی؟ نه! ‫- به‌زودی یه ایمیل دریافت می‌کنه.

‫خلاصه، همه‌چی رو ‫به دست‌های مطمئن می‌سپارم.

‫ولی نفهمیدم آدریانو، ‫منظورت از اینکه ما رو ترک می‌کنی چیه؟

‫دیگه نیستیم ‫مارزیالی سرنی و شرکا؟

‫خب اگه بحث اسمشه، ‫با کمال میل رایگان واگذارش می‌کنم،

‫ولی نمی‌دونم به نفعتونه یا نه.

‫می‌تونین همون مارزیالی بمونین و...

‫فقط مارزیالی خیلی ‫اسم مطمئنی به نظر نمیاد.

‫- نه، معلومه که نه! ‫- پس سرنی هم بمونه.

‫و با آرامش ‫هر کاری لازمه انجام بدین.

‫- مدارک رو برای امضا آماده کنین. ‫- ولی چرا؟ برای...

‫و پاریس هم اینجاست، اینان.

‫بدون که من دوباره میام دیدنت.

‫جولیانا، باید اینو ‫به ماتئو برسونم.

‫تو می‌تونی بهش بدی.

‫مادرش تصمیم گرفته ماتئو هم ‫به عنوان شاکی خصوصی وارد پرونده بشه...

‫...و درخواست غرامت ‫برای خسارت خانوادگی کنه...

‫پس توی دادگاه خواهد بود؟

‫آره.

‫باشه.

‫آدریانو، خودت رو به قاضی نشون بده. ‫داستانت رو تعریف کن، خواهش می‌کنم.

‫خواهش می‌کنم.

‫هوم!

‫- هنوزم باسن خوشگلی داری. ‫- بی‌خیال.

‫- ولی یه کم بوی بد می‌دی. ‫- دقیقاً.

‫آدریانو، می‌خوام بهت بگم که...

‫چی؟ برو لوکا، برو دیگه.

‫ بو می‌دی. ‫یه دوش حسابی بگیر، سرنی.

‫ یه کم بوی بد می‌ده.

‫بیا.

‫ چی دیدی؟ دیوونه اونجاست؟

‫- نه. ‫- نه؟

‫- نه. ‫- یه بوس بهم می‌دی؟

‫نه بابا، اینجا نه.

‫اینجا نه؟

‫پس چی کار می‌کنی، ‫امشب با هم می‌خوابیم؟

‫نمی‌دونم، خبر ندارم.

‫میمی، خوشگله!

‫- نگهش می‌داری؟ ‫- من حواسم هست.

‫می‌شه؟

‫اوه!

‫اینا دیگه چه بلایی سر اینجا آوردن؟

‫تو از کجا اومدی داخل؟

‫اینا که اصطبل اسب‌ها بودن.

‫هان؟

‫بابابزرگم گاو و خوک‌هاش رو هم ‫اینجا نگه می‌داشت.

‫هی، چی رو دست می‌زنی؟ ‫چی می‌خوای؟

‫برات قارچ‌های کراتِرلی آوردم ‫و یه قارچ پورچینی، ببین.

‫یه کم هم کرفس کوهی آوردم. ‫می‌شناسیش، نه؟

‫- نه. ‫- یه جورایی مثل جعفریه، ‫ولی عطرش بیشتره.

‫باشه، ممنون. لطفاً برو.

‫- دو تا لیمو هم هست، ببین. ‫- ممنون.

‫افتاده بودن. خب، ‫وگرنه می‌پوسیدن، حیفه.

‫ممنون، خیلی ممنون. خداحافظ.

‫ولی چرا حالت بده؟

‫چی اذیتت می‌کنه؟

‫ممنون بابت قارچ‌ها، ‫جعفری و کاسنی.

‫چی... حالا می‌تونی بری بیرون؟ ‫برو دیگه.

‫ببین چه وضعیه اینجا! ‫می‌خوای کمکت کنم مرتبش کنیم؟

‫- بگیر. ‫- نه، نه، می‌خوام به هیچی دست نزنی!

‫به هیچی دست نزن، ‫باید بری. ممنون، برو.

‫- آروم باش. ‫- برو، برو!

‫پیرمرد دیوونه.

‫راستی، قارچ‌ها خیلی خوشمزه بودن.

‫هان؟

‫ممنون بابت قارچ‌ها.

‫با کرفس کوهی ساده درستشون کردی؟

‫نه.

‫خام؟

‫منم خام دوست دارم.

‫ولی می‌خوای کمکمون کنی؟

‫نشونت می‌دیم، آسونه.

‫ولی دقیقاً اون کیه؟

‫اینجا زندگی می‌کنه یا اومده تعطیلات؟

‫یه آدم عجیبه، ‫یه کم خاصه.

‫کلاً عجیبه، بچه‌ها. ‫به نظرم یه مشکل رفتاری منفعل-پرخاشگرانه داره.

‫چه مشکل منفعل-پرخاشگرانه‌ای؟ ‫دیوونه‌ست دیگه.

‫ منو مضطرب می‌کنه.

‫معلومه، ‫منم یه دوستی مثل اون داشتم.

‫دکتر، با وانت من ‫چطور کنار اومدین؟

‫- اگه نظرتون عوض شد، هنوز مال خودتونه. ‫- نه، ممنون.

‫- پس ممنون، خیلی ممنون. ‫- خیلی ممنون، سپاسگزارم!

‫یه صدای کوچیک دارم که انگلیسی حرف می‌زنه ‫و یه کم دیوونه‌م می‌کنه.

‫- چه مرد بزرگواری! ‫- آدم فوق‌العاده‌ایه.

‫صبح بخیر ‫به همه خانم‌ها و آقایان.

‫رسیدگی می‌کنیم به اتهام ‫قتل غیرعمد تشدیدشده

‫علیه دکتر آدریانو سرنی که اینجاست، ‫با وکالت خانم وکیل

‫پزارِزی ماریا روساریا، ‫که از طرف دادگاه تعیین شده.

‫ثبت می‌کنیم که دادستانی ‫توسط

‫دکتر اوجنیو چیماروزا نمایندگی می‌شود.

‫از طرف شاکی خصوصی، ‫خارج از جلسه دادگاه درخواست ثبت شده،

‫و ابلاغ آن به طرف‌های دیگر هم ‫انجام شده،

‫خانم لتیتزیا وروزیو، ‫مادر قربانی

‫و همسر سابق سرنی، ‫با وکالت آقای

‫پیر ماریا دِ فوسکو آرمِلینی، ‫که هر دو حاضر هستند.

‫متهم، آدریانو سرنی، متهم است به ‫قتل غیرعمد تشدیدشده

‫دخترش النا، ۱۷ ساله، ‫که به‌طرز غم‌انگیزی

‫در سوم سپتامبر سال گذشته ‫زمانی که تحت مراقبت او بود

‫همراه با برادرش ماتئو ‫۱۵ ساله، فوت کرده است.

‫اگر مسئله مقدماتی وجود ندارد،

‫رسیدگی به پذیرش مدارک را شروع می‌کنم.

‫دکتر چیماروزا. ‫- چیزی نیست.

‫ جناب قاضی، ‫درخواست پذیرش مدارک

‫مندرج در فهرست ارائه‌شده را دارم، ‫همچنین بازجویی از متهم،

‫در صورت رضایت ایشان، ‫و ارائه مدارک را برای بعد محفوظ می‌دارم.

‫اما می‌خواهم فوراً ‫از شخص آسیب‌دیده بازجویی کنم.

‫برای رعایت سرعت روند رسیدگی،

‫از دادگاه می‌خواهم خانم وروزیو را ‫احضار کند تا نشان داده شود

‫رفتار بی‌احتیاط و سهل‌انگارانه متهم،

‫که باعث شد دخترش النا ‫وارد فعالیت‌هایی نامناسب

‫و به‌شدت خطرناک شود.

‫ شخص آسیب‌دیده ‫در فهرست شاهدان است و اینجاست،

‫دلیلی برای تأخیر نمی‌بینم. ‫ادامه می‌دهیم.

‫ صبح بخیر.

‫ ‫عدالت رو اجرا کنم...

‫..کسی که بعد از اینکه ‫یک زندگی...

‫..پر از درد رو پشت سر گذاشت، ‫با یک مرگ...

‫...بی‌رحمانه و...

‫...کاملاً قابل پیشگیری روبه‌رو شد.

‫مامانم حق داشت وقتی می‌گفت ‫من نباید هیچ‌وقت

‫بچه‌هامون رو با اون تنها بذارم.

‫شوهر سابقم ‫هیچ‌وقت حاضر نبود حرف‌هایی رو که

‫پزشک‌ها بهش می‌زدن گوش کنه.

‫حتی وقتی نگرانی‌هام رو بیان می‌کردم، ‫اون...

‫...همیشه منو مسخره می‌کرد، ‫حتی جلوی بچه‌ها.

‫بعضی وقت‌ها مثلاً، ‫اونا بعد از یه آخرهفته با اون برمی‌گشتن

‫و من... تقریباً نمی‌شناختمشون.

‫خب، من...

‫...من زیادی درست و حسابی رفتار کردم.

‫مجبور شدم حتی قبول کنم...

‫...سرپرستی مشترکی رو که...

‫...که معلومه به دست آورد، ‫چون شغلی که داره به نفعشه.

‫ولی اون هیچ‌وقت نتونست ‫از النا مراقبت کنه، هیچ‌وقت.

‫هیچ‌وقت مثل یه پدر رفتار نکرد.

‫یعنی، منظورم اینه که، ‫اون رو برمی‌داشت و می‌برد دنبال کارهایی

‫که خودش دوست داشت، ‫حتی وقتی اون کارها خطرناک بودن.

‫اعتراض دارم، جناب قاضی.

‫با تمام احترامی که برای ‫درد قابل درک ایشون قائلم،

‫چیزی که گفته می‌شه جنبه قضاوتی داره.

‫موکل من فقط سعی می‌کرد ‫دخترش النا رو

‫مثل یک آدم معمولی زندگی کنه.

‫ ولی النا ‫یه بچه معمولی نبود.

‫النا یه دختر معلول بود و احتمالاً

‫شوهر سابقم نمی‌خواست ‫این رو ببینه.

‫نمی‌دونم، شاید ‫ازش خجالت می‌کشید، چون...

‫حتی ماتئو رو هم مجبور می‌کرد ‫همیشه کلی دروغ به ما بگه،

‫نقشه و پنهان‌کاری درست کنه، ‫حتی وقتی من می‌فهمیدم

‫و به روش می‌آوردم، ‫هیچی نمی‌گفت، فقط ریزریز می‌خندید.

‫با اون حالت... مغرورانه.

‫می‌گفتم، من تحملش کردم، ‫تمام این سال‌ها تحملش کردم.

‫ولی الان نمی‌تونم خودم رو ببخشم ‫برای اینکه...

‫...نتونستم جلویش رو بگیرم

‫که کاری رو که کرد انجام بده. ببخشید.

‫خانم، ‫اگر حالش رو ندارید، بعداً ادامه می‌دیم.

‫- باشه. ببخشید. ‫ بفرمایید.

‫ می‌بینم که درخواست شده ‫بازجویی از

‫ماتئو سرنیِ نابالغ هم انجام بشه، ‫که اون هم از طریق مادرش

‫به عنوان شاکی خصوصی وارد شده.

‫وکیل.

‫ماتئو سرنی به خاطر تعهدات مدرسه ‫در جلسه حاضر نیست.

‫اظهاراتی که در شرایط حمایتی ‫گفته شده، در پرونده موجوده.

‫به جای بازجویی، ‫می‌خواهیم

‫یک اظهارنامه کتبی از او ارائه کنیم

‫تا این هم وارد پرونده بشه.

‫وکیل، رضایت وجود داره؟

‫باشه، ولی درخواست می‌کنیم ‫یک نسخه از اظهارنامه رو داشته باشیم.

‫دریافت می‌کنیم، وکیل.

‫متهم می‌خواد مورد بازجویی قرار بگیره؟ ‫بفرمایید.

‫حرفی برای گفتن دارید؟

‫- باید حرف بزنم؟ ‫- بله.

‫نه.

‫چیزی برای گفتن ندارم، ‫جناب قاضی، ممنون.

‫خوب، رسیدگی رو متوقف می‌کنیم.

‫از همه ممنونم و جلسه بعدی ‫در تاریخ تعیین‌شده برگزار می‌شه.

‫- ممنون. ‫- خوشوقتم.

‫لتیتزیا؟

‫لتیتزیا، ببخشید.

‫از ماتئو بگو، حالش چطوره؟

‫خیلی خوبه.

‫ چرا نیومد؟

‫نمی‌خواد تو رو ببینه، خودت می‌دونی.

‫مامان، یه لحظه صبر کن. ‫یه لحظه منتظرم باش.

‫حالت چطوره؟

‫پیرتر شدی.

‫ولی نگاهت هنوز همونه.

‫حتی این فاجعه هم ‫غرورت رو نشکست.

‫خیلی دوستت داشتم.

‫تو نه.

‫بهت خیانت کردم، می‌دونی؟

‫نه، نمی‌دونستم.

‫چه ازدواج لعنتی‌ای.

‫افتضاح بودیم.

‫ کریستینا؟ ‫کریستینا، ببخشید.

‫می‌شه اینو از طرف من ‫به ماتئو بدی؟

‫خواهش می‌کنم.

‫نباید باهاش حرف بزنی، احمق.

‫ممکنه صداتو ضبط کنه.

‫- فقط اون حرف زد. ‫- فقط اون حرف زد.

‫تازه اگه توی دادگاه می‌خواستی ساکت بمونی،

‫حداقل می‌ذاشتی پزارِزی یه چیزی بگه،

‫که اصلاً بد هم نیست، ‫اتفاقاً تعجب کردم.

‫ولی شروع کرد اعتراض کردن. ‫اعتراض کردن واسه چی؟ تازه عرق هم می‌کنه!

‫چی عرق می‌کنه؟ ‫هیجان‌زده شده بود، بیچاره.

‫بهتره ازش بخوای ‫اظهارنامه ماتئو رو بهمون بده، باشه؟

‫ازش می‌پرسی؟

‫می‌خوای برسونمت ایستگاه؟

‫نه، پیاده می‌رم.

‫می‌تونستیم من و تو یه چیزی بخوریم.

‫سلام.

‫سلام ماتئو، خوبی؟

‫یه چیزی برای تو گذاشتم ‫پیش خاله کریستینا.

‫نباید دور بمونی؟

‫قاضی این‌طوری گفته.

‫آره، ولی از خونه. ‫اینجا توی خیابونه.

‫ کیه؟

‫نامه سفارشی برای شماست. ‫یه خط‌خطی بذارم؟

‫ فرستنده کیه؟

‫وکیل ماریا روساریا پزارِزی.

‫

‫اگه بخواین خودم میام.

‫ممنون.

‫چی رو نگاه می‌کنی؟

‫خودکار رو.

‫برو، برو، دیگه برو.

‫ اون آخرهفته نوبت موندن

‫پیش پدرمون بود. ‫هوا قرار بود خوب باشه.

‫ بابا پیشنهاد داده بود ‫یه روز رو کنار دریاچه بگذرونیم

‫و النا خیلی ذوق کرده بود.

‫خیلی قشنگه، قشنگه، قشنگه، قشنگه!

‫ من به بابا گفته بودم

‫مامان با این کار موافق نیست.

‫ولی اون بهش دروغ گفته بود...

‫گفته بود می‌ریم نمایشگاه ‫نقاشی‌های امپرسیونیست‌ها.

‫سلام مامان.

‫اِم، صدات رو خوب نمی‌شنوم.

‫آنتن ندارم.

‫- مگه با پدرت نیستین؟ ‫چرا، هستیم.

‫الان می‌ریم غذا بخوریم ‫بعدش می‌ریم موزه.

‫ اولین بار نبود ‫که بابا مجبورم می‌کرد

‫به مامان دروغ بگم.

‫ما رو برده بود پارک آبی، ‫ساحل فرجنه، کاپوکوستا.

‫آنتن ندارم.

‫ یه بار هم با دوستش ‫با قایق بادبانی برده بودمون.

‫مامان آخرش همیشه می‌فهمید.

‫ناراحت می‌شد ‫که بهش نگفته بودم.

‫منم از این بابت ناراحت می‌شدم.

‫

‫ اینکه مجبور شده بودم ‫به مادرم دروغ بگم

‫باعث شد فشار روحی شدیدی ‫تحمل کنم.

‫چون حس می‌کردم ‫من هم مسئولم

‫برای اتفاقی که بعدش افتاد.

‫حمله‌های پانیک داشتم، ‫بحران‌های اضطرابی.

‫خیلی مدت نتونستم بخوابم.

‫مامان مجبور شد منو پیش روان‌شناس ‫و بعد روان‌پزشک ببره

‫که بهم دارو داد ‫و این روی

‫عملکرد تحصیلیم هم تأثیر گذاشت.

‫یکی دیگه؟

‫ نه بابا، نه!

‫گرسنه‌ایم؟ هان؟

‫- من که آره. ‫- تو؟ بیا قهرمان، خودت برو،

‫کیف پول توی کیفه.

‫باشه.

‫لطفاً ساندویچ ساده، ‫نه اون چیزایی که خودت می‌خوری.

‫آ نه، اون، اون.

‫ وقتی برگشتم، ‫یه عده کنار ساحل بودن.

‫بابام زانو زده بود...

‫...کنار چند نفر دیگه ‫که نمی‌فهمیدم داشتن چی کار می‌کردن.

‫بعد خواهرم رو شناختم.

‫شاید بیهوش شده بود.

‫قلبم توی دهنم بود ‫و با شدت تمام می‌زد.

‫صبح بخیر.

‫همه جوانه زده، بیا ببین.

‫صبر کن، کمکت می‌کنم.

‫خودم از پسش برمیام.

‫ولش کن، من انجام می‌دم. بذار.

‫کمکت می‌کنم، بلند شو، بیا.

‫ول کن.

‫معجزه اتفاق افتاد.

‫جوانه‌ها رو اینجا ببین.

‫فکر کنم تو هم جوانه زدی.

‫آره!

‫چی کار می‌کنی؟

‫رز می‌کارم.

‫ولی فقط برای قشنگی نیست. ‫یعنی قشنگه، ولی کاربرد داره.

‫رزها اولین گیاه‌هایی هستن ‫که قارچ و آفت می‌گیرن.

‫رزماری هم حشرات رو جذب می‌کنه.

‫ نه، خب، شاید این کار ‫رو یکی دیگه هم بتونه انجام بده.

‫چرا؟

‫دست زدن به خاک ‫دیونه‌وار دوست دارم.

‫ولی پدرش هست یا این شکم ‫خودش همین‌طوری جوانه زده؟

‫چرا می‌خندی؟ تو پدرشی؟

‫- من امیلیو هستم. ‫- نِبیا.

‫به خاطر عینکم، ‫همیشه بخار می‌کنه.

‫تو دوست‌پسرشی؟ همراهشی؟

‫تو چی صدات می‌کنن؟ ‫من ماتیلده‌ام.

‫- خوشوقتم. ‫- اسم تو چیه؟

‫حداقل از روی ادب.

‫ما اسم‌هامون رو بهت می‌گیم. ‫من گِئا هستم.

‫- جاسمین. ‫فدریکو.

‫دوروتی. ‫یعنی سیمونه، ولی دوروتی هم خوبه.

‫- دامیانو. ‫- اُلمو. ‫- اِما.

‫تو چی صدات می‌کنن؟

‫غرغرو، چون همیشه غر می‌زنی ‫و هیچ‌وقت کمک نمی‌کنی؟

‫کمک نمی‌کنم چون از این چیزها ‫سر درنمیارم.

‫مثل شما نیستم که ‫توی اینترنت آموزش نگاه می‌کنین.

‫ فکر می‌کنی ما ‫یه مشت هیپی فراری از خونه‌ایم؟

‫گئا و والنتینو دوره تخصصی ‫بوردو رو گذروندن،

‫امیلیو و جاسمین ‫دکترای کشاورزی توی پیزا گرفتن.

‫دوروتی مثل من ‫توی تاکستان بزرگ شده.

‫دامیانو اقلیم‌شناسه، ‫اُلمو شراب‌شناس، فوق‌لیسانس سطح دو.

‫اینم مایا، بیاریم پایین.

‫اون زیست‌شناسه.

‫اوه!

‫اولین معاینه رو انجام دادین؟ ‫سونوگرافی، چیزی؟

‫ماتیلده خیلی به دکترها اعتماد نداره.

‫خب، ولی وضعیت بچه ‫باید بررسی و کنترل بشه.

‫چطوره؟

‫امیدواریم خوب باشه.

‫کنجکاو نیستی بدونی ‫پسره یا دختر؟

‫مگه مهمه؟ ‫هرچی خودش بخواد می‌شه.

‫من امانوئل بودم.

‫من لوسیانا بودم.

‫در هر صورت، مثل خودش ‫خیلی خوشگل می‌شه.

‫آره، آره، آره. ‫اوه! بیا پایین، همین الان!

‫- چرا؟ ‫- چون نمی‌تونی با موتور بری. خواهش می‌کنم.

‫باید برم تعاونی ‫سیم مفتول قرض بگیرم...

‫- چیزی بهش می‌گی؟ خودش می‌ره. ‫- برو کنار، پایین بیا.

‫- بیا پایین! خواهش می‌کنم. ‫- ولی...

‫می‌دونستم، می‌دونستم.

‫بیا، بیا، بیا، سوار شو دیگه.

‫من که خودم می‌رفتم، ‫اون می‌گه...

‫- چی می‌گه؟ چی؟ ‫- می‌گه این کار پدرسالاریه.

‫برو بابا، راه بیفت، برو دیگه!

‫با این وضعیتت نباید سیگار بکشی، ‫نباید بکشی.

‫این علفه، تنباکو که نیست، ‫خودتم می‌کشی.

‫آره، ولی من باردار نیستم.

‫وای، این یکی دیگه رو مخه!

‫دیگه از جون من چی می‌خوای؟

‫هی، هی! ‫شما هم یه چیزی بهش بگین دیگه.

‫حالا نشونت می‌دم. ‫به خدا می‌بینی چه بلایی سرت میارم!

‫همون‌جا توی اون جای مزخرفت ‫بمون!

‫اعصابم رو خرد کرده!

‫ماتیلده: میمی.

‫ببین، اینا مثلاً ‫هورمون‌ها هستن.

‫می‌شه بدونم کجا می‌ری؟ ‫- می‌رم قدم بزنم! می‌شه؟

‫باز پیداش شد.

‫همون بهتر که قبلاً ‫سرت به کار خودت بود.

‫می‌خوای؟ ‫رازیانه وحشی.

‫خوشمزه‌ست، مزه خمیردندون می‌ده.

‫بعداً پنجره‌ات رو درست می‌کنم.

‫یه پارچه یا چیزی می‌ذارم روش.

‫آره، ولی تو باید آروم‌تر باشی.

‫نباید حرص بخوری یا زور بزنی، ‫بالا بری. بهت ضرر داره.

‫این باغ زیتون هم باید هرس بشه.

‫اونجا رو ببین، بعد از بلوط‌ها.

‫الان همه‌اش خار و خاشاکه، ‫ولی قبلاً یه تاکستان دیگه بود.

‫گولفو اونجا آلئاتیکو درست می‌کرد، ‫انگورش دیر برداشت می‌شد.

‫بیا، سوار شو.

‫آره، بیا بالا.

‫بیا.

‫دیوانه‌وار دوست داشتم ‫وقتی انگورها رو جدا می‌کردن،

‫چون دونه‌ها خیلی شیرین بودن.

‫اون‌قدر می‌خوردم که می‌ترکیدم.

‫بعد یادمه گولفو می‌گفت: ‫حواست باشه دختر، شکمت کار می‌افته.

‫گولفو؟

‫گولفو گولفی کامایانی، ‫پدرِ پدرِ من.

‫کنت.

‫آره، کنت! ‫ولی خودش هم مثل یه کشاورز بود.

‫همیشه خاکی و کثیف بود.

‫بیا، کمکم کن.

‫اینجا یه دستی بده.

‫چرا می‌پری؟

‫ولی بابام از روستا ‫بدش می‌اومد.

‫می‌رفت، برمی‌گشت، ‫هیچ‌وقت قرار نداشت.

‫هر بار با یه فراری متفاوت.

‫بعدش هم کوکائین بود، ‫فاحشه‌ها، پوکر.

‫خب.

‫ولی تو چقدر اینجا موندی؟

‫اینجا به دنیا اومدم و تا شش‌سالگی ‫با مامان و خواهرهام اینجا بودم.

‫بعد بابام با تفنگ دولول ‫به صورتش شلیک کرد.

‫بعد مامان ما رو برد ‫خونه خاله بئاتریس توی لوکا.

‫چه آدم وحشتناکی بود!

‫این‌ها دیگه چی می‌خوان؟

‫کجا می‌ری؟ آروم‌تر، هی!

‫آروم، اونجا شیبه!

‫بدو دوروتی! ‫بدو، بدو، بدو!

‫- پایین، اونجا. پایین. ‫- بچه‌ها، همون‌جا وایسیم. سریع!

‫بچه‌ها، همه با هم، ‫دست همدیگه رو بگیریم.

‫ماتی کجاست؟

‫ماتی کجاست؟

‫نبیا!

‫ حکم تخلیه صادرشده ‫توسط استانداری رو ابلاغ می‌کنیم.

‫این کارها مجوز ندارن

‫و باید همه‌چیز جمع بشه. ‫- همه‌چیز رو جمع کنیم؟

‫بچه‌ها، زود باشین. ‫بدون مقاومت دنبالم بیاین.

‫- همه پایین. ‫- برو، برو.

‫ نه، نه، نه، ‫این نمایش‌ها رو شروع نکنین.

‫خب، ادامه بدین، زود باشین.

‫دست همدیگه رو می‌گیریم. ‫از اینجا تکون نمی‌خوریم.

‫ زود باش، وقت نداریم ‫کل روز اینجا بمونیم. ببرینشون داخل.

‫دارین چی کار می‌کنین؟

‫ عوضی‌ها.

‫ خانم، لطفاً ‫یه کم آروم‌تر باشین،

‫و سوار بشین. ‫- چی می‌خواین؟ دست نزن.

‫دستاتون رو نگه دارین! ‫- بیا ماتی.

‫بوسکو: اینو هم بگیرین.

‫- زود باش. ‫- درد می‌گیره!

‫ دختر رو بگیر، ‫دختر رو بگیر.

‫ زود باشین، نمی‌خوام ‫کل روز طول بکشه!

‫ جرئت نکنین به سگ دست بزنین، ‫فاشیست‌های لعنتی.

‫ حالم ازتون به هم می‌خوره!

‫ آروم‌تر، لطفاً. ‫خانم بارداره.

‫هیچ نیازی نیست ‫بغلش کنین و ببرین.

‫ ببخشید، شما کی هستین؟

‫بله؟ وکیل آدریانو سرنی. ‫با کی صحبت می‌کنم؟

‫معاون کمیسر بوسکو.

‫- اون حکم تخلیه‌ست؟ ‫- بله.

‫- می‌تونم یه نگاهی بندازم؟ ‫ممنون.- بفرمایید.

‫- ممنون. ‫- پس شما وکیل این جوون‌ها هستین؟

‫دقیقاً.

‫یه وکیل!

‫ لطفاً ‫مدارکتون رو نشون بدین.

‫بله. مدارک توی ماشینه. ‫کجا می‌برینشون؟

‫ به فرماندهی. ‫- می‌رسم اونجا.

‫بیا، حرکت کن!

‫ برو، برو! ‫- برو، سریع‌تر.

‫ ویلای قرن نوزدهمی

‫تحت قوانین حفاظت از آثار هنری نیست ‫و ۵۰۰ متر مربع زیربنا دارد.

‫۴۷۰ متر قابل استفاده.

‫زمینش بیشتر جنگلی و زراعیه، ‫جمعاً ۱۰ هکتاره.

‫طبقه بالا هم هفت تا اتاق خواب داره،

‫پنج تا حمام و اینجا هم، علاوه بر ‫سالن سه‌گانه و یه شومینه فوق‌العاده،

‫آشپزخونه‌ها و اتاق‌های خدمتکارهاست.

‫پایین هم زیرزمین‌هایی داریم ‫با بشکه‌های بلوط اصل

‫و این ملک شامل اصطبل‌هایی هم می‌شه

‫که بخشی از اون‌ها بازسازی شدن

‫و تبدیل به اقامتگاه بوم‌گردی شدن.

‫اینجا متأسفانه غیرقانونی ‫اشغال شده بود،

‫ولی امروز دقیقاً تخلیه‌شون کردیم.

‫طبیعتاً همه‌جا رو تمیز می‌کنیم.

‫ خارجی‌های بی‌سرپناه.

‫ نه، ایتالیایی بودن.

‫یه غیراروپایی هم بینشون هست. ‫فکر کنم سوئیسیه.

‫بیرون رو دیدید؟

‫تاکستان و باغچه‌ها رو؟

‫نه، چون تا ژانویه اینجا ‫همه‌چی وحشی و رها بود.

‫دارن کار فوق‌العاده‌ای انجام می‌دن.

‫حتی شاید زیتون‌ها رو هم ‫جمع کنن، پس...

‫خوبه، ولی ببخشید شما کی هستید؟

‫شما هم اشغال‌کننده‌اید؟

‫نه، نه، من همسایه‌ام. ‫من قبلاً اصطبل‌ها رو اجاره کردم.

‫راستش من خیلی وارد کارهای کشاورزی نیستم...

‫..ولی این‌ها، در واقع، ‫جزو نخبگان دانشگاهی هستن:

‫مهندس کشاورزی، متخصص شراب، ‫هومیوپات.- آفرین.

‫خیلی خوب.

‫ولی ببخشید، نمی‌تونید اینجا باشید ‫بدون کلاه ایمنی،

‫چون می‌بینید، یه‌کم خطرناکه.

‫- می‌شه لطفاً بیرون برید؟ ‫- حتماً، حتماً. - ممنون.

‫فقط اینکه یکی از اشغال‌کننده‌ها ‫کنتس کوچک ماتیلده گوئلفی کامایانیه.

‫- یعنی... ‫- آه.

‫ ‫کنت.

‫از خاندان گوئلفی کامایانی ‫که این ویلا رو ساختن.

‫بله، البته، کنت.

‫نه، منظورم اینه که این خانم ‫شاید بتونه به اسناد مالکیت،

‫ثبت املاک و این چیزها دسترسی داشته باشه. ‫- البته.

‫- خب، خسته نباشید. ‫- ممنون، خداحافظ.

‫- ما می‌ریم... ‫- آه...

‫..کنتس کوچولو ‫ظاهراً باردار هم هست.

‫گفتم که تصویر کلی ماجرا ‫کامل دستتون بیاد...

‫مبارک باشه! خداحافظ، ‫روز خوبی داشته باشید.

‫بریم طبقه بالا رو ببینیم؟

‫خب، بریم اتاق‌خواب‌ها رو ببینیم.

‫باید یه آدرس هم ‫برای ابلاغ‌های قضایی بدید

‫و یه وکیل معرفی کنید.

‫واقعاً خودتون هستید؟

‫لطفاً یه مدرک شناسایی ‫و کارتتون رو نشونم می‌دید؟

‫واقعاً قصد دارید همه‌شون رو ‫بازداشت نگه دارید؟

‫بهتر نیست آزادانه رسیدگی کنید

‫تا هزینه‌های نگهداری ‫به وجود نیاد؟ نمی‌دونم.

‫به هر حال، بعداً در مرحله دادگاه ‫بررسی می‌کنیم

‫که تخلیه قانونی بوده یا نه، ‫اگه مشکلی نداشته باشه.

‫حداقل اجازه می‌دید ‫مراحل شناسایی

‫رو انجام بدیم، وکیل؟

‫خانم دکتر، خواهش می‌کنم، ‫دارن منو هم شناسایی می‌کنن.

‫فقط می‌گم که ما کل روز رو ‫وقت نداریم، همین.

‫آزادی فوری، وکیل؟ ‫خب، بستگی داره.

‫ما می‌تونیم از اتهام تصرف اینجا ‫صرف‌نظر کنیم.

‫ولی این خانم باید ‫بازداشت بمونه.

‫کنتس ماتیلده ‫گوئلفی کامایانی؟ چرا؟

‫دست مأمور پیزونیا رو گاز گرفته.

‫ببینید، شما وکیلید، ‫ولی تا جایی که من می‌دونم مقاومت

‫و توهین به مأمور دولتی ‫جرمش از طرف دادستان پیگیری می‌شه

‫و مجازاتش هم ‫حبسه، اشتباه می‌کنم؟

‫از شش ماه تا پنج سال، ‫ماده ۳۳۷ قانون مجازات.

‫ممنون، ماده ۳۳۷ رو می‌شناسم، ‫ولی اگه اشتباه نکنم

‫بازداشت، مثلاً، ‫اختیاریه، نه؟

‫و حکم رو هم قاضی‌ها ‫بعد از رسیدگی تعیین می‌کنن.

‫گازش گرفتی؟

‫آخه دستش رو گذاشت توی دهنم.

‫دستت رو جلوی صورتش نبر، فهمیدی؟

‫ خب، الان آروم باشیم، ‫لطفاً آروم باشیم.

‫حالت چطوره؟

‫ضربه‌ای به شکمت خورد؟

‫آره، خیلی.

‫- آره؟ ‫آره.

‫حالت چطوره؟

‫- درد می‌کنه. ‫- درد داره؟

‫ فکر می‌کنم موکل من، ‫با توجه به شرایطش،

‫باید با ملاحظه بیشتری ‫باهاش رفتار می‌شد.

‫وکیل.

‫ چه کسی مسئولیت این رو قبول می‌کنه

‫که یه زن جوان باردار رو ‫از خونه خودش بیرون بکشه؟

‫فقط می‌پرسم، بدون اینکه...

‫خب ببینید، وکیل، اینجا...

‫تازه با نگه داشتن کنتس، ‫شما مانع می‌شید ما

‫معاینات پزشکی لازم رو انجام بدیم

‫تا ببینیم آسیبی به جنین وارد شده ‫یا نه.

‫می‌تونم مدارکم رو پس بگیرم؟ ‫ممنون.

‫یه لیوان آب بهش بدید.

‫الان.

‫آخ...

‫ آه... ‫بسه، دیگه کافیه.

‫آه... ‫بخور. حالا اگه بهتر شدی،

‫یه کم آب که بخوری.

‫لوکا، همه‌چی رو برای من بفرست.

‫همه‌ش رو برای من بفرست، ممنون. ‫ممنون لوکا.

‫از جولیانا هم تشکر کن.

‫ممنون، خداحافظ.

‫بانک فرستاده‌شون.

‫کدوم بانک؟

‫نه، در واقع ‫یه صندوق سرمایه‌گذاریه.

‫مدیر تصفیه ورشکستگی، ملک رو ‫به عنوان امانت سپرده و...

‫و...؟

‫قطعاً یه مزایده برگزار می‌شه.

‫ مزایده؟

‫ولی تو کاری می‌کنی ‫متوقفش کنن، مگه نه؟

‫سعی می‌کنیم. حالا باید ‫مدارک رو دقیق بررسی کنیم، بعد...

‫- بچه‌ها! ‫- اوه، اوه، اوه!

‫برونتولو خیلی خفنه!

‫می‌شه بشینی لطفاً؟

‫ عجب! یعنی تو یه جورایی ‫وکیل بزرگی هستی؟

‫اون چیزی رو که به پلیس‌ها دادی ‫نشون بده.

‫آدریانو سرنی، مارزیالی ‫و شرکای سرنی.

‫- از کی دفاع کردی؟ ‫ آدم معروفی هم بوده؟

‫از مافیا هم دفاع کردی؟

‫من وکیل حقوقی‌ام.

‫یعنی از صاحبان شرکت‌ها ‫دفاع می‌کنی؟

‫کمکشون می‌کنی کلک بزنن؟

‫مثلاً وقتی می‌خوان ‫کارگرا رو اخراج کنن.

‫خب بچه‌ها، ‫ممنون بابت شام، خوش گذشت.

‫ تازه شروع شده!

‫- نه! ‫- بیا! - کجا می‌ری؟ بمون.

‫- می‌رم بخوابم. شب بخیر. ‫- همین الان؟ - ناراحت شدی؟

‫نه، نه، خوابم میاد.

‫شب بخیر و ممنون.

‫- شب بخیر. ‫- خداحافظ.

‫- شب بخیر. ‫- بچه‌ها، پیر شده دیگه.

‫به هر حال فهمیدم ‫چرا تنها زندگی می‌کنی و گریه می‌کنی.

‫کی گریه می‌کنه؟ کی؟

‫ببین، با اون کار مزخرفت ‫مجبور شدی کاری انجام بدی

‫که الان باعث شده ‫عذاب وجدان بگیری.

‫برای همین اومدی اینجا ‫و می‌خوای تنها باشی.

‫شب بخیر.

‫من یه بار دادگاه رفتم.

‫برای تجمع اعتراضی ‫کارگرهایی که تو تورین مرده بودن.

‫یادته شرکت رو بابت قتل عمد ‫تبرئه کردن

‫و غرامت مسخره‌ای پرداخت کرد؟

‫هنوز قیافه‌های چندش‌آور ‫اون وکیل‌هاشون یادمه.

‫ماتیلده!

‫پرونده علیه رودی.

‫دفتر حقوقی مارزیالی سرنی ‫باعث شد

‫رای به نفع پیک‌ها صادر بشه.

‫شرکت مجبور شد ‫استخدامشون کنه.

‫کار تو بود؟

‫کار تو بود؟

‫دفتر من.

‫پس تو یه وکیلی که ‫از آدم‌های ضعیف دفاع می‌کنه.

‫نه همیشه، بستگی داره.

‫شب بخیر.

‫ولی می‌تونی کمکمون کنی ‫از حقمون برای احیای

‫این زمین رهاشده دفاع کنیم.

‫شرکت‌کننده‌های مزایده هم ‫همین کار رو می‌خوان.

‫یعنی چی؟

‫که اونا هم می‌خوان ‫شراب درست کنن.

‫یه پروژه‌ی خیلی جاه‌طلبانه دارن، ‫خیلی باورپذیرتر از مال شما.

‫ولی اگه اونا ببرن، ‫اگه مزایده رو ببرن، ما رو بیرون می‌کنن.

‫همه‌ی کاری که انجام شده ‫بی‌فایده می‌شه.

‫شما کی اینجا برداشت می‌کنید؟

‫- برداشت انگور؟ ‫- آره.

‫سپتامبر.

‫و شراب کی درمیاد؟

‫خب، اول فشردن هست، ‫تخمیر، بعد باید کهنه بشه.

‫راستی، فکر می‌کردیم تو بشکه‌ی بلوط، ‫چند تا خمره‌ی خیلی قشنگ پیدا کردیم.

‫باشه، شراب کی نوشیده می‌شه؟

‫خب، شروع می‌کنه به شراب شدن... ‫جوان، ولی شراب... تو نوامبر.

‫نوامبر.

‫وقتی منم وقتم تموم می‌شه.

‫کافیه یه سری ایراد شکلی پیدا کنیم

‫و از مخالفت ‫بریم سراغ اقدامات اجرایی.

‫- ها؟ ‫- بریم سراغ...

‫می‌تونیم سعی کنیم ‫روند کار رو شش ماه عقب بندازیم.

‫امتحان می‌کنیم.

‫اینجوری اگه شرابتون درست بشه، ‫حداقل بچشیدش.

‫اگه درست بشه.

‫ولی اگه تو یه وکیلی ‫که کارهای خوب می‌کنه...

‫..چرا خودتو قایم کردی ‫و این‌قدر ناراحتی؟

‫تو چرا نمی‌ری تو ‫که سرد و مرطوبه...

‫ولی چرا امیلیو، اون یکی، ‫نمی‌برتت بخوابه؟

‫- اوه، بازم؟ ‫- نمی‌تونی اینجوری بمونی...

‫- بیا دیگه! ‫- ..همه‌ش لخت، بیا اینجا.

‫بیا.

‫حتی تو تخت.

‫باشه، می‌ذارم بری.

‫شب‌بخیر.

‫شب‌بخیر.

‫این چیه؟ یه مناسبت؟ ‫یه... قدیس حامی؟

‫شب دما پایین میاد.

‫که حبه‌های اول یخ نزنن ‫به‌خاطر گرم شدن استراتوسفر.

‫که حبه‌های اول یخ نزنن ‫به‌خاطر گرم شدن استراتوسفر.

‫استراتوسفر گرم می‌شه و ‫گرداب قطبی میاد اینجا، فهمیدی؟

‫آها.

‫- باید بذاریمشون وسط. ‫- آره، وسط خیابون.

‫ برو، ‫پاها رو تکون بده. پهلویی وایسا.

‫برو، فورهند. آفرین ماتئو، برو.

‫ادامه بده، ادامه بده. ‫برو ماتئو، متمرکز.

‫اوکی، پاها رو تکون بده، تکون بده، تکون بده، ‫پاها رو تکون بده، نشونم بده.

‫خیلی عالی! ادامه بده، ادامه بده ‫همین‌جوری. فورهندت خیلی قوی بود.

‫برو، برو، همه‌ش با پاها. ‫نشونم بده.

‫فورهند. برو عقب.

‫نذار توپ از سرت رد بشه. ‫ادامه بده. برو، بازم.

‫پاها رو تکون بده.

‫ادامه بده. برو، فورهند. ‫پاها صاف باشن. بک‌هند.

‫برو. برو اون طرف.

‫اون طرف.

‫با بدنت برو عقب، برو! ‫برو ماتئو، بک‌هند.

‫خیلی عالی.

‫بازم، این توپ جلوت رو ‫بزن.

‫نذار توپ از سرت رد بشه.

‫ماتئو، متمرکز! بیا!

‫با بدنت نرو عقب.

‫به توپ نگاه کن.

‫شرکت‌های بزرگ ‫هرس مکانیکی یا شیمیایی می‌کنن،

‫اسید می‌پاشن.

‫اون یکی کجاست؟

‫اِم... امیلیو، نبیا.

‫جوانه‌ها و مکنده‌ها رو پاک می‌کنیم، ‫جوانه‌های خفته روی ساقه.

‫ باشه.

‫مگه نرفتید ویزیت؟

‫سونوگرافی می‌گم، ‫که امیلیو بهم قول داده بود...

‫امیلیو رو فرستادم بره.

‫- چون دیگه نمی‌تونستم تحمل کنم. ‫- یعنی چی؟

‫یعنی... می‌خواست خانواده‌ی کوچیک درست کنه، ‫فهمیدی؟ گیر کرده بود روش.

‫خب خوب شد، نه؟

‫تو دیوونه‌ای! چه وحشتناک!

‫پس بچه بدون پدر به دنیا میاد؟

‫این وسواس قدیمی ‫به پدر بیولوژیک چیه؟

‫یه مامان هست که می‌زاید ‫و یه جامعه که مراقبت می‌کنه.

‫همه‌مون مادر و پدر می‌شیم.

‫ولی اصلاً پدر لازم نیست.

‫ولی مایا، شلوغ‌کاری نکنیم،

‫مکنده‌ها رو همه‌شون نباید کند، ‫درسته دوروتی؟

‫ آره، بچه‌ها، بذاریم ‫یکی دو تا بمونه، حدود ۱۵ سانتی‌متر.

‫وکیل!

‫اومدی کمک کنی.

‫آفرین!

‫نگاه کن، مثل رقصه.

‫خب من بلدم نرقصم.

‫پس راه برو، ‫مثل رژه رفتن در جاست.

‫بیا، کفشاتو دربیار، زود.

‫پاها رو بشور، ها، کثیف.

‫اینجا؟

‫آره.

‫یه کم عجیب به نظر می‌رسه، ها.

‫یه کم حال‌به‌هم‌زنه ولی.

‫اغراق نکن دیگه.

‫نه، چیز حال‌به‌هم‌زنیه.

‫حالا؟

‫فشار بده!

‫همین‌جوری الکی؟ ‫- آره، فشار بده، بیا.

‫وای خدای من!

‫تو چطور فکر می‌کنی انجام بدی؟

‫بعد آب انگور رو می‌ریزیم تو خمره‌ها...

‫..که بجوشه، ‫همون‌طور که کاردوچی می‌گفت.

‫تو چطور فکر می‌کنی ‫با دختر یا پسر بچه رفتار کنی؟

‫برنامه‌ات چیه؟

‫آه! خب، زایمان طبیعیه.

‫منظورم برنامه‌ی پدر و مادریه.

‫- ها؟ ‫- هیچی.

‫و این زایمان طبیعی رو کجا انجام می‌دی؟

‫جایی رو از قبل مشخص کردی؟

‫خب همین‌جا انجامش می‌دم، نه؟

‫فرناندا هست، یه دولاست ‫که میاد خونه.

‫ببخشید، چی هست؟

‫یه دولا که به زن‌هایی ‫که قراره زایمان کنن کمک می‌کنه.

‫اهل هندوراسه، واقعاً نابغه‌ست، ‫یه جورایی مثل شمن‌هاست.

‫آها، معلومه. چون اهل هندوراسه...

‫نه بابا، تو گاردیستالو زندگی می‌کنه!

‫تازه قبلاً اومده بود بهم ‫تنفس عمیق یاد بده.

‫اگه یه اتفاقی بیفته چی؟

‫وقتی درد زایمانم شروع بشه، ‫بهش زنگ می‌زنم.

‫بعدش بقیه هم هستن ‫که کمکم کنن.

‫دیگه چی قراره بشه؟

‫هزاران سال همین‌طوری انجام شده.

‫آره، و برای همین هزاران زن ‫و هزاران بچه مردن.

‫ولی بعدش پیشرفت اومد،

‫یه‌دفعه بیمارستان بود، ‫اکسیژن بود، بی‌حسی اپیدورال بود...

‫..متخصص زنان، ‫ماما و متخصص بیهوشی.

‫تو دیوونه‌ای. ‫دکترها شر هستن.

‫اونا قبلاً مامان و خواهرم رو ‫تو بیمارستان روانی بستری کرده بودن.

‫نه، من دیگه هرگز.

‫راستی تو انگور له کردن ‫خیلی واردی‌ها.

‫دیدید بچه‌ها؟

‫یه کشاورز واقعی.

‫آروم!

‫احمق.

‫نزدیک‌تر بیا.

‫نزدیک‌تر.

‫شما هم بیاید جلو!

‫ فالاشی ‫واقعاً عالی کار کرد.

‫اون تیم مسخره‌ی ‫انگلیسی‌های پرافاده رو

‫که غیرقابل تحمل بودن، گیج کرد ‫و معامله رو با بیش از دو برابر قیمت بست.

‫له‌شون کردیم.

‫جولیانا، این چه طرز حرف زدنه؟

‫من که برات شامپو گذاشته بودم!

‫با همین چند تار مویی که ‫روی سرت مونده.

‫چی کار کردی؟ هان؟

‫ ‫می‌برمت استانبول.

‫فردا جلسه نهایی دادگاهه، ‫نمی‌تونی نیای.

‫امشب می‌دزدیمت، می‌بندیمت، ‫می‌ذاریمت تو صندوق عقب

‫و می‌بریمت رم.

‫امشب جشن چشیدن شراب ‫بچه‌هاست.

‫این‌طوری می‌تونی تو دادگاه هم ‫خودتو نشون بدی.

‫ آروم! هی!

‫این گل باید بره تو بشکه باریک.

‫بابا، جشن چشیدن شرابه.

‫حداقل اگه می‌خوای چیزی بچشی، ‫شیره فشرده رو بچش.

‫- عجب خسیسی هستی. ‫- بیا، اینو بگیر.

‫احمق، قرار بود اینو توی ‫شام عمومی به همه بدیم.

‫نه، افتضاح شده.

‫ولی شما که اصلاً ‫هیچی از شراب نمی‌فهمید.

‫بیا ماتیه!

‫- ماتیه، بی‌خیال، این‌طوری نکن. ‫- ماتیه!

‫خوبه، خوبه.

‫ولی شما که اصلاً ‫هیچی از شراب نمی‌فهمید!

‫- عصر بخیر. ‫- عصر بخیر.

‫- میل دارید؟ ‫- عصر بخیر.

‫یه تیکه پوست انگوره. ‫برای مراقبت پوست عالیه.

‫نه، ممنون.

‫شما می‌خواید؟

‫- عصر بخیر. ‫- عصر بخیر، سلام.

‫سلام! جولیانا.

‫عصر بخیر.

‫ممنون.

‫ خوش اومدید! خوشبختم.

‫ سلام.

‫یه مقدار از شراب خیلی جوونمون ‫می‌خواید؟

‫- با کمال میل. من... ‫- نه، من نمی‌خوام، ممنون.

‫- یه لیوان کوچیک؟ ‫- اِ، لیوان تمیز تموم شده.

‫خب، از بطری می‌خورم.

‫شاید بهتره فعلاً صبر کنی.

‫میاید پنیر رو بچشید؟ ‫از این طرف.

‫با کمال میل میام.

‫ یاسمین.

‫ خودتون درستش کردید؟

‫نه، مال تعاونی‌ه. ‫با زیتون‌هامون عوضش کردیم.

‫- ببین چه روغن خوبی شده. ‫- ممنون.

‫ ها؟ چی شده؟ ‫حالت خوب نیست؟

‫نه، دیگه نمی‌تونم. ‫از این شکم متنفرم.

‫ بس کن لگد زدن رو، بس کن!

‫ خودتم که داری می‌نوشی، ‫نباید بخوری.

‫الان دیگه نباید گیر بدی.

‫چرا به‌جاش آروم استراحت نمی‌کنی ‫به‌جای اینکه مثل دیوونه‌ها برقصی؟

‫ ولم کن. ‫برو، برو.

‫آدریانو: ببخشید، ‫ولی یه لحظه صبر کن.

‫برو! می‌خوام تنها باشم!

‫یه لیوان تمیز برای شما، ‫می‌دونم سخت‌پسندید.

‫چرا شما مراقب ماتیلده نیستید؟ ‫نمی‌بینید چه وضعیه؟

‫چه وضعیه؟ ‫تو حالت فوق‌العاده‌ایه.

‫باور کنید، حالش عالیه.

‫کنتس کوچولو؟

‫تو باهاش مهربونی، ‫فقط با اون.

‫بیا، بریم برقصیم.

‫داری چیکار می‌کنی؟ ‫خودتو بپوشون، همه سینه‌هات پیداست.

‫بپوشون دیگه.

‫سینه‌هام پیداست؟ ‫من خوشحالم که با بقیه تقسیمشون کنم.

‫- نه؟ کار بدی می‌کنم؟ ‫- نه، نه.

‫مجانی برام درستشون کردن.

‫وضعیت بهداشتیمون افتضاح شده، ‫ولی بیمارستان...

‫بیمارستان!

‫ماستکتومی دوطرفه ‫و بازسازی.

‫یه عمر آرزو داشتم ‫سایز سه داشته باشم.

‫چرا چیزی بهم نگفتی؟

‫خودت به اندازه کافی ‫گرفتاری‌های وحشتناک داری.

‫بعدش سخت‌ترین قسمت گذشت.

‫سخت‌ترین قسمت گذشت.

‫یه چیزی نشونت بدم.

‫انگار یه کلاه پشمی ‫روی سرمه.

‫ولی یه ماه دیگه می‌ندازمش دور.

‫یه رنگ می‌کنم...

‫..صورتی پررنگ یا شرابی...

‫..یا آبی.

‫خیلی متأسفم.

‫ازم بدت میاد؟

‫نه.

‫دوباره می‌ذارمش.

‫تق!

‫بیا ببوسیم، سرنی.

‫بدون که بهت خیانت می‌کنم...

‫..با نوازنده ساز کوبه‌ای.

‫ و آدریانو سرنی ‫چه جور پدریه؟

‫پدری که توافقات مربوط به ‫حضانت مشترک فرزندان را رعایت نمی‌کند،

‫آن‌ها را به مکان‌هایی می‌برد ‫که با مادرشان توافق نشده،

‫و بارها مجبورشان می‌کند ‫به مادرشان دروغ بگویند.

‫پدری که در نهایت باعث می‌شود ‫دختر معلولش

‫کاری انجام دهد که برایش خطرناک است، ‫و متأسفانه

‫همان کار مرگبار از آب درمی‌آید،

‫علاوه بر خطری که ذاتاً ‫در آن فعالیت وجود داشته،

‫به خاطر بی‌احتیاطی، ‫و سهل‌انگاری نابخشودنی او.

‫پدری که تنها باری که ‫لطف کرده

‫در دادگاه حاضر شود، ‫حتی احساس نکرد

‫لازم است رفتارش را ‫توجیه کند...

‫..و با نگرشی از بی‌تفاوتی...

‫..و کمبود تکان‌دهنده‌ای از ‫احساس همدردی و درد

‫نسبت به فاجعه‌ای که ‫خودش باعثش شده.

‫به همین دلیل از دادگاه می‌خواهیم ‫سرنی را محکوم کند

‫به حداکثر مجازات پیش‌بینی‌شده ‫برای قتل غیرعمد تشدیدشده،

‫طبق ماده ۶۱ قانون مجازات، ‫یعنی پنج سال

‫به‌علاوه یک‌سوم، یعنی شش سال، ‫هشت ماه و سه روز حبس.

‫همچنین درخواست داریم که حکم ‫پرداخت غرامت

‫خسارت معنوی وارثانِ شاکیان خصوصی، ‫خانم وروزیو لتیتزیا

‫و پسر ایشان، سرنی ماتئو، ‫به مبلغ درخواست‌شده صادر شود.

‫صحبتم تمام شد.

‫ ممنون.

‫با توجه به حضور ماتئو سرنیِ ‫نابالغ در دادگاه،

‫از وکیل دفاع می‌پرسم آیا ایشان ‫قصد دارند

‫علاوه بر اظهاراتی که قبلاً ‫در پرونده ثبت شده،

‫پس می‌تونیم ادامه بدیم. ‫خانم وکیل پزارزی، بفرمایید.

‫بله.

‫جناب قاضی...

‫..بیماری اسکلروز جانبی آمیوتروفیک ‫نوع چهار...

‫..یک بیماری تحلیل‌برنده‌ی نادر ‫سیستم عصبی مرکزی است...

‫...که بسیار کمیابه...

‫..که از دوران کودکی شروع می‌شود ‫و با نشانه‌های گرفتگی عضلات

‫و تحلیل عضلانی پیشرفت می‌کند ‫و حرکت را روزبه‌روز سخت‌تر می‌کند...

‫..تا جایی که در نهایت ‫عملکردهای حیاتی را مختل می‌کند.

‫و متأسفانه در حال حاضر ‫درمانی برای آن وجود ندارد.

‫در چنین شرایط دردناکی، ‫یک پدر یا مادر چه کاری می‌تواند بکند؟

‫می‌تواند تصمیم بگیرد تمام زندگی ‫دخترش را پزشکی کند،

‫او را بین دیوارهای خانه محدود کند

‫یا بسپاردش به یک روند ‫مراقبت پزشکیِ بی‌وقفه،

‫یا اینکه تلاش کند

‫..حداقل چند لحظه از آن زندگی ‫بسیار سخت را با شادی بگذراند.

‫این کاری بود که آدریانو سرنی کرد.

‫او به دخترش لحظاتی از شادی، ‫لحظاتی از امید هدیه داد...

‫..لحظه‌هایی بسیار ارزشمند برای ‫کسی که در شرایط او قرار دارد.

‫عشق ویژه‌ای که او را به فرزندانش ‫وصل می‌کند

‫و دلسوزی بی‌نهایتش...

‫.و بسیار عمیقش...

‫..برای دخترش النا...

‫..باعث شد این پدر...

‫..این پدر شجاع و آگاه، ‫اگر اجازه بدهید دکتر چیماروزا...

‫..با صبر و تلاش سعی کند به او بفهماند ‫که راه دیگری هم وجود دارد...

‫..برای زندگی کردن با معلولیتش.

‫آدریانو مسابقات پارالمپیک را ‫به النا نشان می‌داد...

‫..که خیلی به آن‌ها علاقه‌مند شده بود.

‫برای همین تشویقش کرد ثبت‌نام کند

‫در کلاس شمشیربازی با ویلچر...

‫..مثل ببه ویو...

‫..که الگوی او بود.

‫اما هیچ‌وقت امکانش فراهم نشد.

‫و هیچ‌وقت امکانش فراهم نشد ‫به خاطر مخالفت قبلی،

‫مخالفت سرسختانه‌ی همسر سابقش ‫و خانواده‌ی او.

‫ما درباره پدری حرف می‌زنیم ‫که همیشه خلاف جریان حرکت کرده...

‫.و با وجود تمام موانعی ‫که بی‌نهایت سر راهش بوده...

‫..هرگز...

‫..تسلیم نشد.

‫در مورد اتفاقات آن روز، ‫جناب قاضی،

‫با تأسف، اما مجبوریم اشاره کنیم

‫که خانم وروزیو هم در ‫حواس‌پرتی مرگبار سرنی

‫مسئولیت مشترک داشته است.

‫آن حواس‌پرتی که دکتر چیماروزا ‫آن را نابخشودنی خواند،

‫چیزی نبود جز تماس تلفنیِ مکرر ‫و اصرارآمیز خانم

‫برای کنترل همسر سابقش ‫و کشاندنش به بحث‌های

‫طولانی و طاقت‌فرسا.

‫این هر بار که پدر ‫با فرزندانش بود اتفاق می‌افتاد.

‫و این اتفاق در همان موقعیت هم افتاد...

‫..موقعیتی که بعداً برای النا ‫مرگبار از آب درآمد.

‫طبق ریز مکالمات تلفنی که ما ‫به پرونده اضافه کرده‌ایم،

‫مشخص است که تماس تلفنی ‫خانم وروزیو

‫با آقای سرنی

‫دقیقاً هم‌زمان با زمان حادثه بوده...

‫..زمانی که شاهدان حاضر در محل ‫هم آن را تأیید کرده‌اند...

‫..و خود شما هم ارائه داده‌اید.

‫وکیل، ادامه می‌دید؟

‫بله.

‫جناب قاضی، بنابراین باید...

‫نه، نه، ببخشید. ‫ممنون، ممنون.

‫ بشین، ‫لطفاً بشین.

‫

‫جناب قاضی، درخواست می‌کنم ‫اجازه بدید یک اظهارنظر شخصی کنم،

‫اگر امکانش هست.

‫ در این مرحله کمی ‫غیرمعمول است، اما قانون

‫به شما اجازه می‌دهد هر زمان ‫اظهارنظر کنید،

‫اگر طرفین اعتراضی نداشته باشند.

‫دکتر سرنی.

‫هر روز به چیزی که ‫در سوم سپتامبر اتفاق افتاد فکر می‌کنم.

‫مدام در ذهنم مرورش می‌کنم و...

‫..نباید کاری رو که کردم ‫انجام می‌دادم.

‫اون روز همه‌چیز رو اشتباه کردم...

‫..و نمی‌تونم باهاش کنار بیام.

‫اون آخر هفته‌ای بود که ‫نوبت من بود با بچه‌ها باشم.

‫15 روز بود که همدیگه رو ندیده بودیم ‫و خیلی خوشحال بودیم

‫که قرار بود با هم وقت بگذرونیم.

‫فکر رفتن به دریاچه رو ‫قبلاً کرده بودیم.

‫النا می‌خواست شنا کنه، ‫خیلی دوست داشت.

‫می‌گفت توی آب ‫احساس سبکی می‌کنه.

‫ماتئو هم شنا کردن رو دوست داره.

‫غذا خوردن رو هم دوست داره. ‫خیلی گرسنه بود، برای همین...

‫..فرستادمش سمت دکه ‫که ساندویچ و نوشیدنی بگیره.

‫ من و النا کنار ساحل بودیم، ‫بعد اون قایق‌های پارویی رو دید...

‫..روی ساحل، ‫کمی دورتر از ما.

‫و شب قبلش، بله، ‫پارالمپیک رو دیده بودیم.

‫خیلی هیجان‌زده شده بود، ‫خیلی جذب شده بود

‫به قدرت قایقران‌ها...

‫..به شجاعتی که داشتن.

‫و ازش پرسیدم ‫می‌خواد امتحان کنه یا نه.

‫تعجب کردم که چطور تونست ‫قایق رو کنترل کنه، واقعاً...

‫..خیلی ماهر بود، ‫خیلی متمرکز و خیلی قوی.

‫من هیچ‌وقت ولش نمی‌کردم، ها.

‫هیچ‌وقت ازش جدا نشدم.

‫می‌ذاشتم پارو بزنه، ولی ‫همه‌چی کاملاً تحت کنترل بود...

‫.تا اینکه...

‫برو.

‫بابا، مچمون رو گرفته، ‫اگه جواب ندی بدتر می‌شه.

‫ این‌که من بچه‌هام رو ‫با طعنه‌هام...

‫..علیه مادرشون...

‫..تحت تأثیر قرار دادم، ‫اشتباه بزرگی بود.

‫این از طرف من یه کوتاهی بزرگ ‫در حمایت پدرانه بود.

‫من یه حس تمسخر رو تقویت کردم ‫که فقط زشت نبود،

‫بلکه... فقط باعث شد

‫توی ذهن بچه‌ها کلی سردرگمی ایجاد بشه، ‫فقط سردرگمی.

‫بی‌احترامی بزرگی بود نسبت به عشق...

‫..و مراقبت‌های مادرش.

‫از تو معذرت می‌خوام، لتیتزیا. ‫ببخشید.

‫منم خیلی دوستت داشتم، می‌دونی؟

‫و این درست نیست ‫که ما افتضاح بودیم.

‫و اینم درست نیست...

‫..که من از دخترمون خجالت می‌کشیدم.

‫النا باارزش‌ترین چیزی بود ‫که توی زندگی داشتم...

‫..و اگه باهاش اشتباه کردم، ‫که واضحه کردم،

‫فقط به این خاطر بود که حس می‌کردم ‫در حد اون نیستم.

‫می‌خواستم کارهایی رو بکنه ‫که همه می‌کنن.

‫می‌خواستم همون زندگی‌ای رو داشته باشه ‫که همه دارن.

‫ولی نه.

‫النا خاص بود ‫و نیازهای خاص خودش رو داشت.

‫من اینو نفهمیدم.

‫نپذیرفتمش و نفهمیدم.

‫- از پسش برمیام. ‫- آره، ولی باید همین‌جا بمونی.

‫- باشه. ‫- از جات تکون نخور.

‫منتظرت می‌مونم.

‫بله، لتیتزیا؟

‫لوکیشنمون رو پیدا کردی، ‫تبریک می‌گم.

‫اومدیم یه کم هوا بخوریم.

‫روز خیلی قشنگیه. ‫اینجاییم، داریم یه کم هوا می‌خوریم.

‫مشکل چیه؟

‫وای خدا.

‫نه، نه، نه، اشتباه فهمیدی.

‫داری النا رو می‌بری شنا؟

‫غیر از اضطرابت، ‫ترس بیمارگونه‌ات از دنیا

‫و از زندگی، مشکل چیه؟

‫تو یه کارهایی باهاشون می‌کنی ‫منم یه کارهای دیگه.

‫بچه‌های هر دومونن.

‫خسته شدم! ‫این بچه‌بازی‌ها!

‫برو، برو، برو، برو.

‫..لجبازی‌های یه پدر ‫نابالغ؟ تو چه پدری هستی؟

‫این بار می‌برمت پیش وکیلم ‫و جلوی قاضی.

‫ یه چیزی هست که ‫نمی‌تونم خودم رو بابتش ببخشم.

‫وقتی قایق واژگون‌شده رو دیدم...

‫نتونستم حرکت کنم.

‫خشکم زده بود... ‫نمی‌دونم چرا.

‫حتی نمی‌دونم ‫چقدر زمان گذشت.

‫یک... دو...

‫..سه... چهار...

‫..پنج.

‫آره، شاید پنج ثانیه.

‫ولی پنج ثانیه ‫خیلی زیاده، خیلی خیلی زیاده.

‫

‫ النا! النا!

‫ولی چرا مکث کردید؟

‫نمی‌دونم.

‫جناب قاضی، من خودم را مقصر می‌دانم ‫و از همین حالا اعلام می‌کنم

‫که قصد نداریم ‫درخواست تجدیدنظر بدهیم.

‫ممنون.

‫ خانم وکیل پزارزی.

‫دفاع، تسلیم نظر دادگاه است.

‫دادگاه وارد شور می‌شود.

‫آدریانو؟

‫من...

‫..ولی فکر می‌کنم انصراف از ‫تجدیدنظر اشتباه بزرگیه.

‫ببخشید.

‫سلام کوچولو، خوبی؟

‫خوبم.

‫ممنون.

‫برای چی؟

‫برای چیزهایی که بهم دادی.

‫به دردم خورد.

‫فقط چندتا الگو بود، ‫این تو بودی که خوب عمل کردی.

‫ دادگاه دو. ‫قاضی برمی‌گردد.

‫- دکتر سرنی. ‫- بله، بله.

‫ به نام ملت ایتالیا، ‫دادگاه رم،

‫با استناد به مواد ۵۳۳ و ۵۳۵ ‫قانون آیین دادرسی کیفری،

‫متهم، آدریانو سرنی را ‫در جرم انتسابی مجرم می‌شناسد

‫و با در نظر گرفتن تخفیف، ‫او را به یک سال

‫و نه ماه حبس محکوم می‌کند، ‫با تعلیق مجازات و بدون ثبت در سابقه.

‫همچنین متهم را محکوم می‌کند ‫که جبران کند... - کجا می‌ری؟

‫..برای طرف‌های مدنی پرونده،

‫خسارت‌هایی که در دادگاه جداگانه ‫تعیین خواهد شد.

‫همچنین مبلغ علی‌الحسابی ‫قابل اجرای فوری تعیین می‌کند

‫به مبلغ ۲۰ هزار یورو ‫برای هر طرف مدنی.

‫مهلت تنظیم دلایل حکم را ‫۶۰ روز تعیین می‌کند.

‫جلسه پایان یافت.

‫محکومت کردند، خوشحالی؟

‫حیف که زندانی‌ات نمی‌کنند.

‫تو دلت می‌خواست توی زندان بپوسی ‫چون فکر می‌کنی

‫اشتباه‌های زیادی کردی.

‫ولی تهش حق با توئه، ‫یه اشتباه کردی.

‫بچه‌ها رو باید با من می‌آوردی.

‫بعدش، اگه عجیب و غریب از آب درمی‌اومدن،

‫بچه‌هامون پدر و مادرهای عجیب‌غریبی داشتن ‫و ما کاری می‌کردیم حالشون خوب بشه.

‫هان؟

‫ولی نه، تو هنوز همونجایی ‫که داری ازش عذرخواهی می‌کنی.

‫اون زندگیتو نابود می‌کنه ‫و تو ازش معذرت می‌خوای.

‫چه احمقی هستی تو! برو!

‫برو با اون بچه‌هات ‫مثل یه زاهد زندگی کن، برو.

‫برو!

‫من افتضاحم، ‫همین زود نفسم می‌گیره.

‫ولی تو فوق‌العاده‌ای! ‫چی داری می‌گی؟

‫باز شروع کردی فوق‌العاده‌ای؟ ‫بابا، دیگه شورشو درآوردی.

‫ولی من می‌گم تو فوق‌العاده‌ای، ‫نمی‌تونم؟

‫بابا، وقتی منو می‌بینن، ‫روشونو برمی‌گردونن.

‫- کی؟ ‫- همه.

‫این‌طور نیست. جودیتا، ویتوریو، ‫نیکولا، همه دوستت دارن.

‫به نظر من حتی اِدو ‫یه کم عاشقت شده، ولی...

‫- برو بابا، فقط مزخرف می‌گی. ‫- ...نمی‌خواستم این‌طوری بشه.

‫من نهایتش می‌تونم باعث ترحم بشم

‫با پوشکی که بوی ادرار می‌ده ‫و آب دهنم که راه افتاده.

‫چی داری می‌گی عزیزم؟ ‫کدوم آب دهن؟

‫کدوم آب دهن؟ بیا اینجا.

‫شب‌ها خواب می‌بینم می‌دوم، ‫سبک و خوشبو هستم.

‫بعد صبح که بیدار می‌شم، ‫اینجا نفسم بند میاد.

‫با خودم می‌گم: ‫چرا یه روز دیگه؟ ‫بابا، بس کن، لطفاً.

‫بیا اینجا، بیا.

‫باید امید داشته باشی عزیزم.

‫خیلی امید، باشه؟

‫همیشه بدتر می‌شه و خودت هم می‌دونی. ‫وحشتناک می‌شه.

‫این‌طور نیست، نگران نباش.

‫به نظرت مال کیه؟

‫می‌تونیم یکی برداریم؟

‫ بلیت لطفاً.

‫آقا، ببخشید.

‫بلیت.

‫ببخشید، ببخشید.

‫خب، تو چی؟

‫تو اینجا چی کار می‌کنی؟

‫می‌خوای بیای داخل؟

‫اوه، کیسه آبت پاره شده؟

‫خیلی باهوشی، ها؟ ‫یکی رو صدا کن، فرناندارو صدا کن!

‫- گوشیم کار نمی‌کنه، زنگ بزن! ‫- بقیه کجان؟

‫شام جمعی هستن. ‫چه سؤال مزخرفی می‌پرسی؟

‫مگه دیوونه‌ان رفتن شام جمعی؟

‫اینجا آنتن نمی‌ده، همه‌چی قطع شده. ‫بریم بیمارستان، زود باش.

‫دیوانه‌ای؟ نگهم دار! ‫آه! نگهم دار.

‫خدای من. بیا اینجا. ‫به من تکیه بده. اینجا. چی کار کنیم؟

‫هان؟ خدایا.

‫آروم، آروم، آروم.

‫نفس بکش، نفس بکش.

‫یا خدا.

‫هی، سرش داره میاد بیرون!

‫اوه!

‫خدای من! فشار بده، فشار بده!

‫ بیا.

‫بیا.

‫ اینجاست. ‫اینجاست.

‫ خدای من.

‫خدای من، خدای من.

‫ماتیلده؟ هی، ماتیلده؟

‫اوه! اوه!

‫اینم از جامعه‌ای که مراقب همدیگه‌ست، می‌بینی؟

‫- شام جمعی بود. ‫- ولی به خاطر بارون لغو شد.

‫راسته که میمی بهت خبر داد؟

‫ماتیلده چطوره؟

‫- خوبه، خوبه. ‫- بچه کجاست؟ قشنگه؟

‫بچه نیست، دختره.

‫- وای خدای من! ‫- دختره!

‫- آنیتا، نگاه کن! ‫- بذار ببینمش.

‫- عین خودشه. ‫- آنیتا!

‫سلام آنیتا! ‫چه خوشگله.

‫آنیتا!

‫ولی یه کم هم شبیه نبیاست.

‫- راست می‌گه! ‫- یه کم، آره.

‫راستی، یکی بهش خبر داده؟

‫- کی؟ ‫- کی؟

‫منظورت کیه؟

‫- نه، نه، سگ نمی‌تونه بیاد داخل. ‫- یعنی نمی‌تونه بیاد؟

‫اینجا بذارش، من نگهش می‌دارم.

‫سلام، عصر بخیر. اِم، صبح بخیر. ‫از کدوم طرف باید برم؟

‫بچه به دنیا اومده. اون طرفه؟

‫باشه، ممنون.

‫اوه، اوه! چقدر طول کشید، ها؟

‫من نمی‌دونم ماتیلده... ‫ولی خودش خواست بهت زنگ بزنم؟

‫فعلاً برو، ‫دخترت رو ببین، برو.

‫برو پدر باستانی!

‫برو، برو، برو!

‫میمی رو هم آوردم.

‫- ولی بعد پایین... ‫- بیا.

‫- بیا. ‫- بیا دیگه.

‫- بیا، هی. ‫- بیا.

‫خجالت نکش نبیا، بیا.

‫خجالت نکش!

‫مواظب سرت باش.

‫- خدای من. ‫- برو.

‫خدای من.

‫فوق‌العاده‌ست.

‫دختره.

‫برای درخواست زیرنویس فارسی فیلمهای خود به ‫کانال تلگرام تیما گروپ مراجعه کنید ‫✰✰✰ telegram: timagroupfilm ✰✰✰