Original subtitles

We zijn weliswaar al in staat om simpele gegevens te krijgen...

zoals kleuren, sommige geluiden of elementaire vormen.

Maar als we meer complexe zintuiglijke informatie willen ontcijferen...

is het noodzakelijk om een systeemtaal vast te stellen.

Daarvoor moeten we de overdracht van neurale gegevens bestuderen.

Van een zender naar een ontvanger.

Maar waarom moet uw bron een comateuze patiënt zijn?

Een bewust brein produceert te veel informatie.

We hebben niet de technische capaciteit om zoveel gegevens te verwerken.

De hersenen van iemand in coma genereren veel minder informatie.

Heeft u al een patiënt?

Ja, deze voldoet aan alle eisen.

Heeft u rekening gehouden met bijwerkingen?

Wat de bijwerkingen betreft...

We scannen de neurale gegevens van de bron...

en zenden deze naar de ontvanger.

De ontvanger is een zeer goed voorbereid lid van ons team.

Bovendien staat het systeem geen interactie toe.

U gaf geen antwoord op de vraag.

Kunt u garanderen dat er geen risico is voor beide partijen?

Er is geen risico voor de comateuze patiënt.

Zijn er nog meer vragen?

Ik moet dit voor morgen afmaken.

Niet te lang werken.

Welterusten.

Jonas, ga zitten.

Laten we meteen beginnen.

Heren, dit is Dr. Jonas Buozys. Jonas is cognitief psycholoog.

Een van de besten. De ethische commissie heeft hem opdracht gegeven...

met ons samen te werken.

Heb je een vraag, Thomas?

Eigenlijk wel. We hebben meer tijd nodig.

We moeten meteen beginnen. De doktoren weten niet...

hoe lang de patiënt het nog volhoudt. We beginnen met 7 sessies.

Iedere 48 uur één.

Lukas, jouw rol wijzigt. We hebben objectieve data nodig.

Daarom hoor je vanaf nu niets meer over de bron.

Dit is een blinde studie. Eigenlijk een dubbelblinde...

omdat de bron ook geen weet van jou heeft.

Vanaf nu val je onder de verantwoordelijkheid van Jonas.

Hij houdt je gezondheid in de gaten, lichamelijk en psychisch.

Hij zal je ook debriefen.

Jonas beslist na iedere sessie...

hoe lang hij je gaat observeren.

Ik zal voorzichtig zijn.

Wat vind je ervan?

Ik moet er nog even aan wennen.

Oké.

De bron is klaar.

Mag ik je vinger even?

Goed zo? Niet te koud?

Klaar.

Alles moet bedekt zijn.

Komt voor elkaar.

Vergeet deze niet. - Ja.

Die twee. Heb je me gehoord? - Ja.

Dat ziet er goed uit.

Sensorcheck. Luki, ik ga nu kalibreren. Beweeg je tenen eens.

Goed.

Begin meteen na afloop te praten. Ogen dichthouden en niet bewegen.

Vertel ons alles wat je je herinnert.

Onze kennis over de psyche van een comateuze persoon is zeer beperkt.

Zijn stabiliteit is kwetsbaar.

Je moet uiterst voorzichtig zijn.

Jouw doel is alleen om te observeren.

Je moet elk mogelijk contact met de bron vermijden.

Je loopt te veel op de zaken vooruit.

Zo ver zijn we nog niet.

Elke vorm van zintuiglijke informatie zou al geweldig zijn.

Maar als er iets misgaat, zullen we alles meteen afbreken.

Wij zijn klaar.

Ademhaling is normaal. Zijn hartslag past zich aan de bron aan.

Goed. We maken het contact.

Onophoudelijke visuele en auditieve ruis.

Het werd op het laatst ondraaglijk.

Andere zintuigen waren niet aanwezig.

Het signaal is te sterk...

in de gebieden 17, 18 en 19.

Teveel visuele stimuli die voor fosfenen zorgen.

Ik zag verder niets.

Ik vermoed dat het aan de versterkers ligt.

Anders nog iets?

Mogelijk is de terugkoppeling te sterk. We moeten de filters kalibreren.

Kan ik het logboek eens zien?

Rustig, anders komen de draden in de war.

Het duurt eeuwen om die weer te ontrafelen.

Haal een stoel. - Het gaat wel. Ik ben oké.

Het gaat wel.

Het gaat wel. - Maak maar los.

Je moet nu rusten. Jonas zal je begeleiden.

Jullie maken samen een gedetailleerd rapport.

Daarna kun je werken met Alex, als je je goed voelt.

De rest: gefeliciteerd.

Er is nog iets.

Dit is van ons allemaal.

Bedankt.

Handig voor het skiën.

Mooi.

Wat is er?

Rustig maar. Wat is er?

Ik droomde...

dat je dood was.

Wat is er dan? Rustig maar.

Alles is... Rustig maar.

Alles verloopt normaal.

Alpha golven verdwijnen.

Hij gaat naar binnen.

Er was water. Ik zweefde.

Maar niet in de tank, er was...

Er was meer ruimte. Ik dacht dat ik zou verdrinken.

Toen veranderde het.

Ik kwam aan de oppervlakte.

Ik weet het niet zeker, maar...

Er was een soort lichaam.

Lukas, bedoel je een voorwerp of een persoon?

Ik weet het niet.

Ik kan niet zeggen of het een foto was,

of een gevoel dat iets aanwezig was.

Het was allemaal erg abstract.

Misschien herinner ik me later de details weer.

De lunch is bijna klaar.

Nieuw parfum?

Nee, hoezo?

Je ruikt lekker.

Kom.

Kom mee.

Hé jij.. Hoe gaat het?

Denk je dat hij het redt? Hij is zo klein.

Ga je me nog iets vertellen?

We komen vooruit.

Vooruit? Is dat alles?

Ik doe niets anders als rapporten schrijven en vragen beantwoorden.

Ik heb geen zin dat hier ook te doen.

Oké. Wat jij wilt.

Dek de tafel.

Er was een meisje.

Welk meisje?

Tijdens het contact was ik op een strand en...

Ze kuste me. Ik kuste haar terug.

Ik kon het niet laten.

Doe eens normaal!

Leg je er geen tafelkleed op?

Waar ligt ie?

Na 4 jaar zou je moeten weten waar alles ligt.

Dat zou ik ook, als je niet steeds alles verplaatste.

Wat verplaats ik dan?

Maak je toch niet zo druk.

Bedankt. Hoofdzaak is dat het goed met je gaat.

Het gaat wel.

Kun je me even helpen?

Wat zien we hier?

Dit is het neurale netwerk van het brein van Lukas.

De golven van de bron zijn met die van Lukas gesynchroniseerd.

Ik zie bij Lukas een paar kleine epileptische uitbarstingen.

Echter niets ernstigs. - Alleen bij Lukas?

Ja.

De sterke actiepotentiaal is het bewijs voor het aanpassend vermogen van neuronen.

Hij past zich aan de stroom nieuwe informatie aan.

Het menselijk brein is een fantastische machine.

Het kan zich aanpassen en verandert constant van structuur.

We zien hier het ontstaan van nieuwe herinneringen.

We vergelijken later de parameters met die van de vorige sessies.

Om er zeker van te zijn.

Dit is ongewoon.

Bij de bron zijn ook nieuwe synaptische verbindingen ontstaan.

Dat is onverwachts. Ze zouden ze niet in staat moeten zijn...

om zo'n interactie plaats te laten vinden.

Precies, maar kijk. Dit gebied is volkomen geïsoleerd.

Alsof paden doorgesneden zijn.

Ik herinner me verder niets.

Hoe vind jij dat het gaat?

Boeken we vooruitgang?

Ik heb meer tijd nodig om me aan te passen.

Het beeld en geluid worden steeds duidelijker.

Ik kan niet de zintuigen nog niet onderscheiden. Is het zicht of ook tast?

Een soort van synesthesie.

Houden de beelden van de overdracht je vaak bezig?

Alleen als ik er aan denk.

Heb je veranderingen in je gedachten gemerkt?

Nieuwe herinneringen of beelden? - Nee.

Iets van hallucinaties gehad?

Nee.

De laatste keer noemde je een soort van een lichaam of aanwezigheid.

Ben je die nog eens tegengekomen?

Nee, dat zei ik al. Het staat allemaal in de rapporten.

Hoe lang ben je al samen met... Lina?

Praten we over het onderzoek of mijn privé-leven?

Frustreert het je? - Wat?

Dat we niet zo snel resultaten zien als verwacht?

Ik verwacht niets.

Ken je het waarnemer effect?

De waarnemer beïnvloedt het waar te nemen systeem.

Dat kan ook voor ons gelden.

Ik probeer zo objectief te blijven als mogelijk is.

Objectiviteit is niets meer dan de fetisj van de waarheid.

Ons rationele bewustzijn werkt als een filter...

dat de werkelijkheid scheidt van fantasie.

Onze persoonlijkheid gaat zo niet ten onder aan fantasie.

Maar tijdens het contact verzwakt dit filter.

Dat is gevaarlijk.

Niemand denkt daarover na.

Daarvoor ben jij hier.

Dat is slechts theorie.

Ik heb al maanden dit soort contacten.

Ja, maar nu is de bron een mens, niet een computer.

Dus? De bron is anders maar de prikkels hetzelfde.

Dat is een beetje beperkt, toch?

Zijn de resultaten niet anders?

Dat kan ik niet beoordelen.

Ik stel voor niets te veranderen.

Behalve het verlengen van de tijdsduur.

Elk contact laat ons iets nieuws beleven.

Ons?

Ik bedoelde de groep.

Ik ben klaar.

Wil je er iets over zeggen?

Het is een gezicht... van een man. Ik moest iets tekenen.

Doet het je aan iemand denken?

Wie?

Je zou het me toch vertellen als ik de bron zou tekenen?

Je weet heel goed dat ik dat niet zou doen.

Waar hadden we het de vorige keer over?

Over de hersenschors.

Hoe laat is het? Oké.

Let goed op hoe je ze eruit haalt.

Kan iedereen het zien? Niet flauwvallen.

Wat doet de frontale kwab?

De taal?

Hij heeft geluk dat hij geen hoofdpijn meer heeft. Ik ben jaloers.

En wat doet de temporale kwab?

Auditieve informatieverwerking.

Niet alleen. Hoe heet dit gebied?

Iemand? - Occipitale kwab?

Wat? - Occipitale kwab.

Ja.

Kijk eens. Een oud-student van ons.

Leuke schedel.

Je mag je schedel doneren. We kunnen hem gebruiken.

Niet bang zijn. Pak aan.

Niet mee spelen.

Voel je je al wat beter?

Weg met dat ding!

Ga je me het nog vertellen?

Ken je die stoot nog uit de bar?

Had ik gisteren een date mee.

Toen ik douchte, zat ze op mijn computer.

Toen vond ze per ongeluk wat foto's.

Welke foto's?

Die foto's met mijn exen.

Je wilt niet weten wat er daarna gebeurde.

Ze noemde me pervers en vertrok. Het is haar eigen schuld.

Waarom verzamel je dat soort foto's?

Ik masturbeer liever bij bekende gezichten.

Laten we hier over ophouden.

Help me onthouden bloemen te kopen voor mijn dochter.

Het is haar verjaardag.

Wat moet ik voor haar kopen?

Wat is beter? Een pop of een condoom?

Beide.

Hoe oud is ze? Veertien?

Zestien. Ze noemt me nu Darius.

Wat vind ze leuk?

Ons contact is niet zo heel goed.

Helemaal nu de hormonen door haar lijf razen.

Ik zou je geen advies kunnen geven op dit punt.

En hoe gaat het met jou? Ik bedoel het project?

Goed.

Hoe?

We hebben al drie sessies gehad. - En?

Bij de eerste was er alleen ruis.

Het bleek een probleem met de filters te zijn.

Dat hebben we verholpen. Nu is het beter.

Hoe?

Beter dan ik had verwacht.

Wat bedoel je?

Elke sessie zie ik hetzelfde meisje. Het is alsof ze op me wacht.

Ik kan haar aanraken, net zo goed als ik mezelf aanraak.

Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt.

Het lijkt op dromen dat je wakker bent.

Maar het is meer alsof het haar droom is, waarin ik kan doen wat ik wil.

En wat doe je?

Ik weet niet zeker of het echt gebeurt of dat het mijn verbeelding is.

Het systeem is gebaseerd op kansberekening.

De hersenen verwerken de ontvangen informatie...

en creëren zelf een logisch verhaal.

Of het is een effect van de medicijnen.

En dat beangstigt me.

Waarom?

Omdat ik niet weet of het echt is.

Wat zeggen de anderen?

Ze weten het niet.

Lukas, je bent wetenschapper. Wat ben je in hemelsnaam...

Wat moet ik vertellen? Dat ik een relatie heb in het hoofd van de bron?

De regels zijn duidelijk. Ik mag niet communiceren met haar.

Ze hebben een bureaucratische waakhond geregeld. Ik zou het verpesten.

Je verpest het anders ook.

Nee, ik geef voldoende info.

Zodat de resultaten niet negatief beïnvloedt worden.

En ze vermoeden niets?

Er zijn aanwijzingen, ze zien je hersenengolven.

Ze weten niet wat er echt gebeurt.

Bovendien zijn ze druk bezig met de analyse.

Je krijgt problemen zo.

Je hebt te hard gewerkt om alles te verpesten.

Ik weet wat ik doe.

Ik ben ongesteld.

Wat doe je?

Lukas! Stop ermee.

Nee betekent nee!

Wat is er met je?

Hou op.

Hou op.

Wat doe je! Hou op!

Bijt me.

Harder.

Harder.

Harder.

Harder!

Harder!

Harder!

Waar is de intensive care? - Derde etage.

Hallo, ik ben van de onderzoeksgroep.

Kan ik het dossier krijgen van de patiënt in kamer 23?

Wacht, ik haal de dokter.

Kun je niet even wachten tot we klaar zijn?

Lees het... alsjeblieft.

Ga zitten. Drink wat bier. Ik heb ook een zware dag gehad.

Je hebt eczeem, trouwens.

Het is niets.

Een vriend van me is dermatoloog. Je zou naar hem toe moeten gaan.

Lees het.

Aurora. Een aparte naam.

Stel je voor dat het een kerel was waarmee je had...

Alsjeblieft, niet afdwalen.

Oké, prima.

Het is hier donker en dit...

Ooit geprobeerd om het handschrift van een dokter te lezen?

Wat kan je niet lezen?

Rustig maar. Ik zal het lezen.

Je zou gelijk kunnen hebben.

Ze verdronk en haar hersenen kregen een tijdje geen zuurstof.

Maar er is geen ernstig hersenletsel.

Het is niet duidelijk waarom ze in een coma ligt en bovendien...

waarom ze niet reageert op prikkels van buitenaf.

Ze reageert niet zoals ik.

Ze hoort en ziet wel, maar voelt niets.

Vanaf het begin al.

Daar is geen eenduidige verklaring voor.

Misschien een psychologische oorzaak?

Zoals?

Na een psychologisch trauma, hebben de hersenen de neiging om...

pijnlijke herinneringen te blokkeren.

Psychologische pijn is net als fysieke pijn.

Toen ze haar herinneringen blokkeerde...

blokkeerde ze ook de lichamelijke waarneming.

Is er een manier om haar te helpen, hypothetisch?

Hypothetisch.

De synaptische verbinding met het geblokkeerde gebied...

moet weer hersteld worden.

Maar daar zijn geen specifieke medicijnen voor.

Misschien iets uit de gangbare praktijk.

Zoals Sodium Penthothal.

Kun je daar aan komen?

Dat was toch een hypothetisch gesprek?

Toch niet.

Dit medicijn wordt gebruikt om mensen in coma te brengen.

Maar met de juiste dosis helpt het om...

verdrongen herinneringen terug te halen. Een waarheidsserum.

Dit is niet getest op comateuze patiënten.

Haar immuunsysteem is erg kwetsbaar. Het is moeilijk de bijwerkingen te voorspellen.

Wat zeggen je collega's?

Haar toestand is verbeterd. - Wat zeggen je collega's?

Het gaat beter met haar. Dat komt door de sessies.

Dat is een kortetermijn-effect.

Ze krijgt geen informatie van de buitenwereld.

Jij geeft haar deze informatie.

Je bent haar bron. Daarom is het gebeurd.

Ik heb je nooit iets gevraagd. Je zou niets verliezen...

als je me helpt.

Behalve mijn werk. Dat geldt ook voor jou.

Het zou niet de eerste keer zijn dat je iets meenam van de afdeling.

Als er ook maar een kans is dat ze terug kan komen...

Misschien wil ze helemaal niet terugkomen.

Volgens haar dossier heeft ze geen schijn van kans.

Vreemd. De activiteit van de bron reist de pan uit.

Herinner je het geïsoleerde gebied nog? Dat is nu niet meer geïsoleerd.

Daar gebeurt van alles. Er zijn overal nieuwe verbindingen.

Hoe gaat het met Lukas?

De informatiedichtheid is gestegen. Het kan moeilijk voor hem zijn...

deze hoeveelheid data te verwerken. De overige parameters zijn stabiel.

Dan gaan we verder.

Waar ben je geweest?

Ze denken dat ik gewoon een van je andere sletten ben.

Aurora...

Kijk naar mij.

Weet je het nog?

Ik hou van je.

Wie ben jij?

Er was iemand anders. Iemand keek naar me.

Wat heb je gezien?

Was dit dezelfde als je eerder had gezien?

Ik weet het niet. Het was een silhouet.

Misschien verbeeldt ik het me maar...

Maar ik denk dat we iets op het spoor zijn.

Wat was het precies?

Dat zei ik toch al? Kan ik een handdoek krijgen?

Eerst kalmeren, dat is de standaard procedure.

Kan ik het eens met de eerdere data vergelijken?

Natuurlijk.

We moeten een pauze nemen. Het wordt te gevaarlijk voor Lukas.

Sinds wanneer maak jij de beslissingen?

Zijn gedrag is verdacht. Hij verbergt iets.

Ik ken Lukas al jaren. Kun je dit onderbouwen?

Ik heb nog geen bewijs, maar ik weet wat ik zeg.

Oké.

Lukas, heb je ons alles verteld?

Natuurlijk. Waarom?

Zie je? Einde verhaal. Ik heb nog meer te doen.

Lukas... - Ik moet me omkleden.

Ik wacht in mijn kantoor.

Ik ben van de onderzoeksgroep.

Wacht buiten.

Ik ga naar nummer 6.

We zijn klaar.

Ze had mooi haar.

Denk je dat je haar kan helpen?

Ik weet het niet.

Kent u deze man? Misschien heeft hij de patiënt bezocht?

Misschien een vriend of familielid?

Nee, ik heb hem niet gezien. Ik heb meestal nachtdiensten.

Wat is er met haar gebeurd?

Een auto-ongeluk.

Ze werden allebei hier gebracht. De man heeft het niet overleefd.

Ik heb je bericht ontvangen. Wat is er?

Wat wil je drinken?

Ik mag nu niet drinken.

Wat valt er te vieren?

Ik heb mijn nagels laten doen.

Leuk.

Hou je nog steeds niet van verrassingen?

Jawel.

Maar nu is het niet de tijd daarvoor.

Ik mis je. Mis ons.

Rook je weer?

Wat is er aan de hand? - Niet doen.

Ik zie dat er iets aan je vreet. Heb je problemen?

Nee. - Wat dan?

Waarom ben je met mij?

Wat bedoel je?

Waarom ben je met mij?

Ik hou van je.

Waarom?

Waar heb je het over?

Denk je dat je me kent?

Is er iemand anders?

Dus er is echt iemand anders?

Ik wist het.

Zijn jullie al lang samen?

Zeg iets.

Je bent een echte klootzak.

Kunnen we verder? - Ja

Ik ben bijna klaar. Dat is 246.

246? - Ja.

De tweede... - De tweede...

Hier ook 69. - Wat?

69.

Was dat het?

Zijn jullie zover? - Ja.

Mantas, hebben we genoeg materiaal?

Het is nog te vroeg om daar iets over te zeggen.

Lukas, gaat het?

Ja, prima.

Oké, we kunnen beginnen.

Alles is zo leeg zonder jou.

Ik ben bang dat ik gek wordt.

Ik hoorde geluiden.

Ik hoorde voetstappen. Ik dacht dat jij het was.

Maar er was niemand.

Ik kan hier niet blijven.

Soms herken ik je niet.

Dat vind ik leuk.

We moeten ons klaarmaken.

Wakker worden.

Ik moet weer terug! Ik moet weer terug!

Wordt eens rustig.

Ik moet weer terug.

Wat is er gebeurd?

Ik was er bijna. We moeten het contact herstellen.

Geloof me, we zijn er bijna.

Bijna waar? Wat was er?

Ik ontdekte een visuele prikkel, die heel realistisch was.

Niet zoals de vorigen. Ik...

Ik zag een vrouw, en dat weet ze.

Mantas, ik moet terug. Ik moet het zeker weten.

Je moet meteen stoppen met de sessies.

Ik moet de ethische commissie informeren.

Deze keer negeer ik het niet.

U overdrijft weer. Ze was slechts een fractie van een seconde bij bewustzijn.

Dat gebeurt af en toe met comateuze patiënten.

We hadden alles onder controle. - Ik heb het over Lukas.

U heeft gelijk. Een pauze zal goed voor hem zijn.

We willen teveel van hem.

Ik wil Lukas onder observatie houden.

Dus je zag een meisje?

Het is ons eindelijk gelukt.

Hoe zag ze eruit? Wat deed ze?

Ik zag een gezicht.

Haar gezicht was vlak voor mijn ogen. Toen verdween ze.

Heb je nog meer ervaren?

Nee, ik herinner me geen details. We moeten doorgaan.

Ja, maar nu ga je rusten. Misschien over 72 uur.

Dat is 3 dagen.

We hebben eindelijk een doorbraak...

en nu wil je stoppen?!

Dit is geen discussie. Waarschuw Lina. Je zal hier wat tijd doorbrengen.

En ik verwacht een gedetailleerd verslag.

Mantas, dat kun je toch niet...

Jonas, kom bij me als je klaar bent. Overleg in mijn kantoor over een uur.

Mantas! Klootzak!

Kunt je Lina vragen naar me toe te komen?

Waarvoor? Ze is op vakantie.

Bovendien wil ik niet dat ze hiermee te maken krijgt.

Komt u met mij mee?

Hoe is het?

Alles goed?

Ja, ik heb alleen wat schone kleren nodig.

Dus ik ben even een paar uur weg.

Ah, maar...

Is Sofie niet hier met de kinderen?

Ja, die is hier.

Oké, maar dit blijft onder ons. Goed?

Natuurlijk. Later we morgenochtend 6 uur hier weer afspreken.

Goed. Zal ik je afzetten?

Nee, nee. Ik moet de benen even strekken. Tot dan.

Waar ben je?

Lina!

Hallo, dit is Lina. Laat een berichtje achter en ik...

Hallo, dit is Lina. Laat...

Hallo, dit is Lina.

Hallo, dit is Lina.

Hallo, dit is Lina.

Kom in me.

Lukas, hoor je mij? Weet je waar je bent?

Bloeddruk daalt, hartslag is 80.

Het gaat goed met hem.

De hartslag van de bron neemt toe.

Je liet ons schrikken. Jonas, zorg voor hem.

Ze heeft een hartaanval. Ik ga reanimeren.

Lukas... je bloedt. Je kunt daar niet heen.

Waarom staat hij alweer?

Laat me... Ik kan haar helpen.

Laat ons werken.

Jonas, neem hem mee!

Het is mijn schuld. Ik kan haar helpen.

Lukas, wordt eens rustig.

Medisch team naar de overdrachtsruimte.

Laat me los.

Alles komt goed, ga liggen.

Lukas, alles komt goed. Ik beloof het je.

Lukas! Wat doe jij hier?

Je mag de kamer niet verlaten. Ik haal de dokter.

Ik ben oké.

Je liet ons schrikken.

Hoe gaat het met haar?

Haar toestand is gestabiliseerd, maar we weten niet hoe lang dat duurt.

Ik moet nog een keer naar binnen. Een laatste keer. Ik kan haar helpen.

We zijn gestopt. Het is te gevaarlijk.

Bovendien hebben we genoeg data voor verder onderzoek.

Ik loog.

Jonas had gelijk, Ik heb niet alles verteld.

Sinds de tweede sessie...

Ik weet niet hoe het kan...

Communiceer ik met haar. Wij...

Ze wist het niet, totdat ik...

Ik moet teruggaan. Ik zou het mezelf...

Wacht! Je bedoelt dat alle resultaten vervalst zijn?

Je loog expres?

Sluit me aan. We hebben geen keuze.

Je moet...

Wat moet ik doen?

Je hebt mijn project verkloot.

Ik weet dat het voorbij is voor mij.

Maar het project is een succes.

Nog beter dan je ooit had kunnen dromen.

Maar alles hangt nu van jou af.

Je hebt de gegevens, maar die hebben weinig waarde...

zonder mijn observatie rapporten.

Je zal niet verder gefinancierd worden.

Het is jouw beslissing.

Jij gaat mij niet chanteren. Niet jij!

Sluit me aan en ik zal je de waarheid vertellen.

Met elk detail.

Nee. We kunnen je niet meer vertrouwen! - Laat het hem doen.

Zeg jij maar niets! Jij moest hem in de gaten houden.

Lukas, wij moeten praten. Kun je alsjeblieft buiten wachten?

Lukas, wat is er gebeurd?

Onderteken deze. Ik neem de volledige verantwoordelijkheid.

Je pasje.

Hebben jullie niets te doen?

Ze is klaar.

Wat heb je Mantas gezegd?

Het is tijd dat iedereen zijn eigen verantwoordelijkheid neemt.

Ik kan je gezicht niet zien.

Als ik ziek was, deed mijn moeder zalf op mijn borst.

Dat was lekker warm.

Ze hield mijn hand vast en zong tot ik in slaap viel.

Ze is vijf.

Ze houdt zich stevig vast aan de haren van haar vader.

Lacht als ze valt.

Hij pakt haar voorzichtig op en zet haar op zijn schouders.

De zon verblindt haar.

Hij is vier.

Hij loopt met zijn moeder en houdt haar hand vast.

Het is vroeg in de ochtend.

Hij blaast witte rook uit zijn mond.

Er zijn veel kinderen. Ze huilen.

Ze laat zijn hand los. Hij schrikt.

Ze is zes.

Ze is onder een balkon met de buurjongen.

Ze eten rabarber.

Hij hurkt.

Ze schaamt zich om haar jurk omhoog te doen.

Hij is veertien. Hij is in een zwembad.

Hij verstopt zich met het meisje in een kleedhokje.

Ze trekt haar zwemkleding uit.

Hij ook.

Hij brengt zijn vinger in haar.

Er is een sterke geur van chloor en metaal.

Ze is vijftien.

Ze is op het platteland bij een vriend.

Hij leunt op haar. Zij lacht.

Tot ze zijn tong in haar mond voelt.

Het is koel en nat.

Ze had meer speeksel verwacht.

Ze wil achterover leunen.

Maar zijn tong komt dieper.

En zijn lichaam wrijft tegen haar lichaam.

Hij is achttien jaar.

Hij is in een kroeg. Hij vraagt haar om een sigaret.

Ze draagt een grappige broek met een skelet erop.

Haar hals is prachtig.

Hij voelt zich heel wat omdat hij een eigen auto heeft.

Hij neemt haar mee naar de zee.

Het is nacht. De wind is erg sterk.

Hij gaat met zijn hand door haar haar.

Ze krijgt kippenvel.

Ze is negentien.

Soms heeft ze een bijrolletje bij een opvoering.

Ze draagt een doorzichtige jurk.

Ze moet een godin spelen.

Hij kijkt haar aan.

Ze bloost. Het is heet.

We gaan kijken naar een flat.

Het ruikt net geverfd.

Ze stapt uit bad.

Haar vingers zijn gerimpeld door het water.

Er is een sterke geur van crème.

Hij probeert haar oud en grijs voor te stellen.

Dat lukt hem niet.

Ze gaan samenwonen.

's Nachts voelt ze zijn adem op haar huid.

Ze voelt zich veilig.

Hij is moe, altijd aan het werk.

Zij verveelt zich vaak.

Beetje bij beetje, hij merkt het niet...

neemt hij haar op in zijn vlees.

Ze wordt een deel van hem.

Ze is niet langer een apart wezen.

Hij praat niet meer tegen haar.

Hij is zo boos. Laat haar vaak alleen.

In een groot huis. Ze loopt alleen.

Luisterend naar haar voetstappen.

Ik wilde alleen maar weer verlangen voelen.

Hij zegt dat het over is. Hij verlaat haar.

Het doet zo'n pijn.

Ze rijden naar huis. Het is nacht.

Hij kijkt niet naar haar.

Ze herkent hem niet.

Ze begint te schreeuwen, slaat hem.

Ze wil tot hem doordringen.

Het spijt me. Vergeef me.

Het maakt nu niet meer uit.

Niets doet er meer toe.

Lukas, het is tijd.

Ik wil niet.

Er is hier niets.

Ik laat je niet gaan.

Ik weet het.

Vreemd...

Wat? Praat met me.

Ik wil niet meer alleen zijn. Praat met me.

Laat me gaan.

Je zal leven.

Translation by Oepsiepoepsie @ 2013