Original subtitles

Mamo!

Idź! Weź dzieci, idźcie!

Idźcie!

Idź, zabierz dzieci.

Biegnijcie!

Weź je na plażę. Spotkasz się z Amerykaninem.

Dobrze, do zobaczenia na plaży.

Musisz je zabrać. Przyjdę do was.

Przyjdę.

Idź już, proszę!

Idźcie! Idźcie!

Stój!

To musi być ich matka.

Cóż, nigdzie już nie pojedzie.

Nic już dla niej nie możemy zrobić.

Chodźmy.

Wiem, że to trudne, ale musicie ją zostawić.

Też by tego chciała. Rozumiecie.

Chodźmy.

Jeseva, weź dziewczynkę. Michel, osłaniaj nas.

No dalej, idziemy!

- Jak ci na imię? - Boris.

A twojej siostrze?

Ingrid.

STAMBUŁ - TURCJA. 20 LAT PÓŹNIEJ.

- Jak się pani ma, panno Ingrid? - W porządku, dziękuję.

- Do widzenia. - Do widzenia.

Dalej, idziemy.

Proszę, nie!

Poszukajmy diamentów.

- Diamenty. - Nie!

Nie...

Nie, nie, nie!

Sam, czy Bo jest u ciebie?

Lepiej z nim porozmawiaj. Bo!

- Bo! - Tak, tak, idę.

Idę, idę. Kto to?

To Ingrid.

Cześć, siostrzyczko. Gotowa? Ruszamy?

Cześć, Bo. Obiecałeś wziąć mnie na lunch urodzinowy.

Podjadę pod główną bramę.

Okej, na razie!

Na razie!

Wszystko gotowe. Wyniesie je w porze lunchu.

- Masz kosz piknikowy? - Oto on.

Wróć przez góry.

Patrole bezpieczeństwa zmieniły sposób działania.

Ej!

Wyluzuj.

O mnie się nie martw.

To ona będzie musiała przejść kontrolę bezpieczeństwa.

Tam nie pomoże jej nawet twój przyjaciel, dyrektor.

Nie chcę się zgubić.

- Na razie, Sam! - Do zobaczenia!

- Wszystko jasne? - Tak.

- To życzę pani miłego lunchu. - Dziękuję.

Mój brat mnie odbiera. Jedziemy na piknik.

To specjalna okazja. Pamięta pan?

Brat dobrze się panią zajmuje.

Tak, zawsze pilnuje, bym nie wpadła w tarapaty.

- Na razie, do widzenia. - Do widzenia.

Hej, Ingrid!

- Twoja torebka. - Och, prawie zapomniałam!

Do widzenia.

Miłej przejażdżki górską drogą.

Wiesz, Bo,

to trochę nie w porządku, że kradniemy coś tak pięknego.

Nie wymyślaj.

Jak mówi Sam, chodzi nam tylko o pieniądze.

Chyba ktoś nas śledzi.

Na Boga, nie trzęś tak!

Chyba ich zgubiliśmy.

Zdecydowanie!

Stój!

- Mamy problem. - Wysiadajcie!

- Spokojnie. - Wysiadać!

Ja się tym zajmę.

Ty, na tę stronę!

W porządku.

Poproszę diamenty.

Mam nadzieję, panie Donnelly,

że wolałby pan mieć siostrę żywą?

Cóż, może moglibyśmy o tym porozmawiać?

Dobrze.

Diamenty. Już.

Hej, spokojnie!

Sophia? Mam ich.

Witam, signor Donnelly.

Teraz porozmawiamy o interesach.

Może powie mi pani, o co tutaj chodzi?

Od teraz jesteśmy klientami.

Dzięki, nie trzeba. Mamy klientów pod dostatkiem.

Czemu sama nie ukradnie pani diamentów?

I weźmie na siebie całe ryzyko? Po co?

Pracuje pani w kopalni, dyrekcja i ochrona pozwalają kraść.

Dzieli się pani z nimi zyskiem, nikt niczym nie ryzykuje.

Po co to zmieniać?

A jeśli się nie zgodzimy?

Ach, zapomniałam. Barbossa zabawi twoją siostrę przez kilka dni,

dopóki nie upewnię się, że nasz układ został zatwierdzony

przez wszystkich zainteresowanych.

Chyba zostaliśmy więc wspólnikami.

Wspólniczko?

Chyba masz w zespole wolnego strzelca, moja droga.

Pamiętaj, by dobrze opiekować się moją siostrą.

Mogę zapalić?

- Przepraszam, że przeszkadzam. - Rozwiąż mnie!

Gdzie jego Włoszka?

Mówiła coś o centrum łączności.

- Ma przy sobie diamenty? - Tak, wzięła je.

Chodźmy ją odwiedzić. Nie pożegnasz się?

Na razie!

- Mogłeś zacząć od kieszeni. - Wolałem się pobawić.

Chodźmy.

Wynoś się, do cholery!

Trzymaj, potrzebujemy podwózki.

Dasz mi jakieś pieniądze?

- Tak. - W porządku? Dobrze, dobrze!

Świetnie, chodźmy. Dalej!

Cześć! Ruszamy?

Co taka miła dziewczyna robi w takim miejscu? No dalej!

Ani śladu rodzeństwa.

Cóż, ja widziałem się z Aydim

i powiedział, że jutro tu będzie albo z pieniędzmi, albo z towarem.

- Wiesz, jak Bo czasem jeździ. - Oj, wiem.

Czego ona miałaby szukać po nocy?

Chyba wiesz, czego, nie?

- Cześć! - Hej, Sam, jak leci?

Gdzie wy, do cholery, byliście?

- Poszliśmy się przepłynąć na łódce. - Dość tych wygłupów!

Okej, było parę problemów.

Mamy konkurencję, Sam.

Złapali nas w drodze na miejsce spotkania.

- Jacy oni? - Nie wiem.

Na ich czele stała chyba jakaś Włoszka, Sophia.

I bardzo czarujący facet, zwany Barbossa.

- Czego chcieli? - Chcieli nawiązać współpracę.

Chcieli nas zatrzymać w środku akcji. Grzecznie odmówiliśmy.

Tu jest twój towar.

No proszę.

To nie jest temat do żartów.

Wiesz co? Masz rację.

Znają cały plan.

Czyli ktoś od nas im donosi.

Musimy go znaleźć, i to szybko.

Spytaj swoich znajomych, kto im płaci.

- Okej? - Okej.

Apaydin, w organizacji jest przeciek.

Wiedzieli dokładnie, kiedy, gdzie i jak uderzyć. Wiedzą też o tobie.

Twój szef ochrony, Yilmaz.

I chcą połowę? To co możemy zrobić?

Pójść im na razie na rękę?

Wyciśniesz ich jak za starych, dobrych czasów, co?

Nie martw się, Sam. Ze wspólnikami też możemy na tym wyjść dobrze.

No proszę, kogo my tu mamy?

Bawił się pan ostatnio w kieszonkowca, Apaydin?

- Bo! - Nie martw się, Sam.

Wciąż się przyjaźnimy, nie? Do widzenia.

Co za szuja!

Wiesz, ona ma rację.

Masz dziwny gust do przyjaciół, Sam.

Biały ogień! Biały ogień!

- Tak, słucham? - Jakiś mężczyzna do pana.

- Kto to? - Nie wiem, gada od rzeczy.

- Ale kim jest? - Jest górnikiem.

Górnikiem?

Górników mamy tu na pęczki!

Wiem, ale w nim jest coś dziwnego. Mamrocze wciąż coś...

coś o jakiejś legendzie albo jakoś tak.

No dobrze, powiedz mu, że za chwilę będę u góry szybu.

Znalazłem go!

Biały ogień!

- Biały ogień? - Tak!

Aldo!

Powiedz Ingrid, że chcę się z nią spotkać w samochodzie.

- Chodźcie, chodźcie! - Ten szyb od lat jest nieczynny!

Biały ogień! Biały ogień!

Diament Biały Ogień.

Myślałam, że to tylko legenda?

Biały Ogień! Znalazłem go!

Jaki piękny! Spójrzcie!

Teraz należy do mnie!

Czemu?

Chcesz, żeby opowiadał o tym na prawo i lewo?

Czym jest jedno marne życie

dla diamentu Biały Ogień?

Jest nasz! Był tu od wieków.

Musimy się spotkać, Bo.

Jestem na łodzi. Nie możesz mi powiedzieć teraz?

- Mamy problem. - Czemu nie powiesz?

Nie mogę. Spotkajmy się tam, gdzie zawsze, okej?

Jasne. Przyjadę najszybciej, jak mogę.

Pospiesz się.

Chyba żartujesz. Biały Ogień to tylko legenda.

To żałosne.

Mówię ci, widziałam na własne oczy.

Dobra, ale nawet jeśli, to co z tego? Jaki to ma związek z nami?

Nie rozumiesz? Gdybyśmy go zdobyli, wydostalibyśmy się stąd na dobre.

Żadnych diamentów, żadnego Apaydina, żadnego Yilmaza.

Bo, moglibyśmy wszyscy wrócić do domu.

Żeby wejść do tej kopalni, potrzeba by armii.

A potem jeszcze go wydostać?

To zbyt niebezpieczne.

Boisz się?

Posłuchaj,

20 lat temu

ten świat stał się dla nas obojga bardzo dużym, samotnym miejscem.

Mamy tylko siebie.

Po prostu nie czuję się z tym dobrze.

Chodź. Porozmawiamy z Samem, zobaczymy, co on myśli.

Dobra?

Okej. Okej.

Tyle o panu słyszałam.

Czego pan ode mnie chce?

Potrzebuję pani pomocy.

- Pan potrzebuje pomocy? - Cicho!

Proszę kontynuować.

O tym, o czym teraz powiem, wiedzą tylko dwie osoby.

- Słyszała pani o Białym Ogniu? - Białym Ogniu? Biały Ogień... Tak!

Otóż... Znalazłem go.

Szacuję, że ma 2000 karatów.

Diament?

Mówi pan, że wiedzą dwie osoby - pan i...?

- Cóż, tamta Amerykanka. - Tylko jedna osoba.

- Ma na imię Ingrid. - Jedna osoba? Ingrid już nie żyje.

- Gdzie? Czemu? Jak? - Nie, to ważne. Chcemy wiedzieć.

Ona i ja jako jedyni wiemy, gdzie on jest.

Arrivederci.

- Przestań! - Co dziś na kolację?

Zabieraj łapy.

Jest bardzo dobre, ale chyba trzeba troszkę dosolić, co?

Właśnie że nie.

Może zajmij się czymś?

- Może pójdź po siostrę? - Wielkie dzięki, Sam.

Wiesz, naprawdę trzeba dosolić.

Bo! Przestań! Co ty robisz?

- Chodź, jemy, kolacja już na stole. - Okej, idę.

Co ty tu robisz? Próbujesz przyciągnąć całą marynarkę?

Najwyższy czas, żeby ktoś coś tu przyciągnął.

Z tym wyglądem nie będzie trudno!

Oddawaj mój ręcznik!

Nie wyglądasz już jak czyjaś młodsza siostra.

Przestań!

- Oddaj mi! - Nie!

No przestań! Oddaj mi go!

Nie patrz tak na mnie.

Wiesz... Szkoda, że jesteś moją siostrą.

Przepraszam.

Kolacja za 10 minut.

Okej, to chwilkę się jeszcze przepłynę.

Gdzie jest sól?

Ingrid już idzie. Mogę sałatkę?

- Będziesz pił wino? - Mhm.

Co jest z Dustym?

Kto tam jest?

Bo?

Bo?!

Właściwie całkiem smaczne.

Trochę ciężkostrawne, ale możemy to zaraz naprawić.

Chyba nie polejesz tego keczupem?

Słuchaj. Spędziłem nad kuchenką 2,5 godziny.

Pozwól, że przeczytam ci skład. Posłuchaj tylko...

Sam, Sam, już dobrze. Nie musisz czytać. Przeczytam sam.

- Nie zabijaj! Sophia chce ją żywą. - Oczywiście!

Sukinsynie! Mówiłam ci, że ma być żywa!

Co to było?

- Może Dusty? - Wpuść go.

Dobrze.

Dusty!

Opowiem ci naprawdę starą historię. Pamiętasz Tommy'ego Harmona?

To słuchaj. Zaczyna mnie kiwać. To mój pierwszy mecz piłki w liceum.

Dusty! Dusty? Gdzie jesteś?

Dusty!

O Boże! Co ci się stało?

O Boże, Dusty!

Zobacz z tamtej strony.

Josepha!

Nie!

Dokąd pójdziemy stąd

Podążaj za morzem

Żadna droga nie jest wystarczająco długa

Więc pojedziemy nią za darmo

A kiedy pójdziemy spać

Nasze sny się zderzą

Tyle już przeszliśmy

A jednak przetrwaliśmy...

Słyszę w sobie twój głos

Przez całe życie

całe życie pytałem i szukałem tego samotnego miejsca...

Przepraszam...

Będzie dobrze.

Nie ma dostatecznie długiej drogi ani dostatecznie wysokiej góry

Wszystko pokonamy

Więc może bierzmy dzień po dniu

Po jednym dniu...

Wiem, że to może niewłaściwa chwila, ale gdy widziało się

- tyle zabijania, co ja... - Sam!

Dasz mi spokój z tymi bredniami, że "życie toczy się dalej"? Proszę.

- Musisz mnie posłuchać. - Nie.

Nie, Sam, nie muszę cię słuchać.

Nie muszę już nikogo słuchać, Sam.

Proszę, zostaw mnie w spokoju.

Nie mogę.

Tak samo, jak 20 lat temu nie mogłem zostawić was na tamtej plaży.

Proszę, nie.

- Jeśli myślisz, że Ingrid by... - Po prostu zamknij się, Sam!

Nigdy więcej nie mów jej imienia.

Sam, nigdy go nie wspominaj.

Proszę.

Przepraszam, Sam.

Przepraszam.

Nie, dzięki.

Mogę zamówić ci taksówkę?

Nie, dziękuję.

Chodź, pojedziemy do mnie.

Zostaw mnie samego.

- Tak czy siak, dzięki. - Nie ma sprawy.

Jadłeś coś?

- Okropnie się czujesz, nie? - Nawet sobie nie wyobrażasz.

Widzę, że zawierasz nowe przyjaźnie.

Wynoś się.

- Olga, ale dlaczego? - Zostaw ją!

Powiedziała nie.

On jest niebezpieczny. Proszę, pójdź ze mną.

Nie!

Zabiję cię!

No dalej! Dajesz!

- Jest poważnie ranny? - Nie, nie, nie... tylko pijany.

Udało mu się wymamrotać adres, więc go przywiozłam.

Co się gapisz?

A... nie, przepraszam.

Wciąż się gapisz. Co jest?

Nie, przepraszam.

Słuchaj. Poznałam go w barze. Bardzo się upił i wdał się w bójkę,

a ja odwiozłam go do domu. Tak?

- Wychodzę. - Mogłabyś przynieść mu kawę?

Kim ty...?

Okej.

Hej...

ta dziewczyna, która cię tu przywiozła...

Chyba wypiłeś więcej niż ja.

Przyjrzałeś się jej?

Tak, dobrze jej się przyjrzałem.

Mogłaby zająć miejsce Ingrid.

- O czym ty mówisz? - Obserwowałem ją, patrzyłem na nią.

Mówię ci, mogłoby się udać.

- Co mogłoby się udać? - Wiem to, Bo.

Moglibyśmy... moglibyśmy się zrewanżować.

Moglibyśmy się wzbogacić.

I moglibyśmy się wydostać. Co ty na to?

Ja na to, że tracisz rozum.

Czy byłabyś zainteresowana zarobieniem 50 000 dolarów?

Byłabym zainteresowana.

Z kim trzeba się przespać?

Tak, byłabym zainteresowana.

Słuchaj, do jasnej! Mówiła biegle po rosyjsku. Spróbuj jeszcze raz.

To nie wyjdzie. Nie uda się tak. Nie jesteś skupiona...

Zamknij się!

Co jest nie tak z tą twoją siostrą?

Była jakimś geniuszem czy co?

Mam potąd tego "Ingrid to, Ingrid tamto".

- P******ę twoją Ingrid! - Nigdy więcej jej nie obrażaj.

Dostajesz za to olbrzymie pieniądze

i to twój wybór, czy tego chcesz, czy nie.

Ale nigdy więcej nie obrażaj mojej siostry. Słyszysz?

Bo...

Bo!

Bo!

Posłuchaj, nie wiem, o co chodzi, ale gdy na ciebie patrzę,

i otwieram usta, by coś powiedzieć,

czuję, że to ja, a nie ona.

A potem po prostu wszystko zawalam.

Za każdym razem.

Przepraszam.

Ale, wiesz,

nie codziennie ma się okazję sprzedać swoje życie za nowe

i przeraża mnie to.

Okej.

Spróbujemy jeszcze raz.

Więcej gazu.

Tak, dobrze, więcej gazu, jeszcze!

Bo, kocham cię!

Kręci mi się w głowie!

Co to za nazwisko? Olga Smith?

Dla ciebie wszyscy wciąż nazywają się Smith?

To po kimś innym. Ma na imię Olaf.

Sam, opowiedz nam o wakacjach, na które nasz zabierasz.

- Wakacjach? - Tak.

To będzie długa podróż.

Nie będzie cię przez 3 tygodnie.

Mnie nie będzie? Bo, ty przecież też jedziesz, prawda?

Mam parę spraw do załatwienia.

- To tylko 3 tygodnie. - 3 tygodnie?

A jeśli coś pójdzie nie tak? To nie chodzi o wyrwanie zęba,

ja mam mieć zmienioną całą twarz! A jeśli lekarz

- popełni błąd? - Ona nie popełni błędu.

- Ona? - Jest ekspertką...

- To kobieta? - To nie byle jaka kobieta.

Sophie De Rey jest niezwykłą osobą.

Sama zobaczysz.

Czuję się osamotniona i bardzo się boję.

Poradzi sobie z tym.

Może...

Może ja nie chcę, żeby to robiła.

Przyjacielu, masz dla mnie jakieś informacje?

Chrzanić cię.

Wynoś się!

Nie znoszę przemocy fizycznej.

Tyle przeszliśmy, żeby cię znaleźć.

Proszę, spróbuj sobie przypomnieć.

Olga.

Wyszła z jakimś mężczyzną.

Kim on był?

Zwariowałeś?

Dobrze. Odważny z ciebie facet.

Spytam jeszcze raz.

Kim on był?

Fantastycznie, dwa razy w jednym życiu.

Wspaniale, wspaniale.

Oczekiwać od losu trzeciego razu to z pewnością przesada.

Dobra, dobra, powiem.

Wyszła z jakimś Amerykaninem.

Dobrze.

- Coś jeszcze? - Nazywa się Bo Donnelly.

Idź i sam zobacz w miejscu pracy.

Zatem znajdziemy Bo Donnelly'ego

i może znajdziemy też naszą dziewczynkę.

Dzięki.

Idź się napić.

Witaj, Olgo.

Zapraszam! To moja pracownia.

To moja pracownia.

Tu będziemy pracować.

Wielcy bogowie dają mi wszystkie środki, jakich potrzebuję,

by stworzyć twoją nową twarz i twoje nowe życie.

Niepokoi mnie śledztwo w sprawie zawału w kopalni.

To nic takiego.

Jego przyczyną było zawalenie się starej belki.

Cóż by innego?

Zbyt wiele pytań pozostaje bez odpowiedzi.

Doktorze?

Jego dłonie były ciężko poparzone,

jak gdyby był wystawiony na silne promieniowanie.

Powyżej 50 m głębokości nie wychodzi się ponad poziom bezpieczny.

Jednak odczyty z sejsmografu wskazują,

że poziom promieniowania w prehistorii

mógł być niesamowicie wysoki.

Przyczyniło się to do powstania ludowych legend,

szczególnie tej o tzw. Białym Ogniu -

wapiennej formacji skalnej, robiącej ponoć wrażenie

diamentu węglowego wielkich rozmiarów.

Legenda głosi, że kamień Białego Ognia

ma śmiertelną moc.

- Mamy znaleźć jakiegoś włóczęgę. - Musimy wejść na teren opozycji.

Dobra, tym zajmiemy się najpierw.

Trzymajcie się razem.

Panie prawniku, lecimy.

Noah, boję się, że zdenerwujemy opozycję.

Żadnej przemocy, co?

- Nie chcę kłopotów, Noah. - To tylko przyjacielska wizyta.

Ty sprawdź piętro.

Co to, do cholery, ma znaczyć?

Szukamy kogoś.

No to jesteście w złym miejscu.

Może tak, może nie.

Chodź, spróbuj trochę!

Zobaczymy, na co cię stać.

Wynocha stąd!

Noah, nie ma jej tu.

Najmocniej panią przepraszam.

Życie więzienne nie służy mojemu partnerowi. Cierpi na fantazje.

Oczywiście pokryjemy spowodowane straty.

Proszę przekazać pani ochronie, że zapłacimy za... wszystko.

Niech sam mu pan powie.

Kamal, mój przyjacielu. Miło cię znowu widzieć.

- Posuwasz się za daleko. - Właśnie wychodziliśmy.

No raczej! Wynocha!

Jeszcze raz proszę panią

o wybaczenie nam najścia.

Ruszać się!

Dalej!

Nie wszczynajmy wojny ze starym znajomym.

- Co wydarzyło się w kopalni? - Nic nie widziałem.

- Powiesz mi. - Słyszałem...

Barbossa!

Ja niczego nie widziałem!

Tylko słyszałem! Nie, nie!

Ja tylko słyszałem, Barbossa.

Proszę, nie! Na litość boską, zostawcie mnie!

Nie, ja nic nie wiem!

- Mówię, że nie wiem! - Powiedz mi!

- Nie wiem! - Powiedz!

Ty idioto!

- Sophio, proszę! - Zabiłeś ją, bo cię rozpoznała.

Mówię przecież, że nic nie wiem!

- Czemu? Co jest takie ważne? - Nie wiem.

- Dlaczego? Czym jest Biały Ogień? - Mówię, że nic nie wiem!

- Co to za legenda? - Nie wiem!

- Co to ten Biały Ogień? - Mówiłem, nie wiem.

- Co to za legenda? - Nie wiem!

Sophia! Nie, Boże, nie!

Nie!

Cholera.

- Olga? - O, dziękuję.

Wiesz, 3 tygodnie to tak długo.

Nie martw się, Sophie De Rey wie, co robi.

Musimy się bardziej spieszyć, okej?

Ilu macie wyspecjalizowanych strażników?

45.

- Nie ma problemu. - Potrzebujemy więcej ludzi.

Mam ich wystarczająco.

A co z Apaydinem?

Jest na inspekcji w kopalni.

Potrzebujemy transportu.

W kopalni mamy transport i sprzęt specjalny.

- Sprzęt specjalny? - Tak.

Potrzebujemy go, by zająć się Białym Ogniem.

Z Białym Ogniem trzeba się ostrożnie obchodzić.

Nie sądzisz, że lepiej byłoby przewieźć Biały Ogień nocą?

Nie, bo za dnia w tej strefie nikogo nie ma.

Sprawiłem, że jest poza granicami.

Dzień czy noc, miejmy to już z głowy.

Chcę mieć ten Biały Ogień

za wszelką cenę.

Bo!

Hej, Bo!

Cześć.

Ale jesteś...

To niesamowite.

Posłuchaj...

Jesteś pewna, że chcesz kontynuować?

Robię to dla ciebie.

Czemu?

Bo cię kocham, okej?

O kurde.

Nie możemy tego zrobić! Nie mogę ryzykować, że cię stracę i...

Jezu, Bo! Wszystko to przeszłam.

I po co?

Pamiętasz te wszystkie rzeczy, o których mi mówiłeś,

że oboje mieliście się stąd wydostać?

Koniec z uciekaniem i chowaniem się?

Uwolniłam się od mojej przeszłości,

może czas, byś i ty się uwolnił od swojej?

Ingrid? Ingrid...

Kocham cię.

Noah, jest Yusef.

Wiesz, ten partner Bo Donnelly'ego.

Przyjemnej jazdy!

Gdzie jest Olga?

Gdzie jest Olga?

Z Samem i Bo. Widzą się...

Dalej, chłopaki.

Czemu nie może zawsze być jak dzisiaj?

Nie może i lepiej się naciesz,

bo na dniach będziemy wracać do pracy.

Wszyscy muszą najpierw dowiedzieć się, że Ingrid wróciła do biznesu.

- Może zróbmy imprezę? - Czemu nie.

Uczcilibyśmy powrót naszej małej z wakacji.

- Ze wszystkimi jej znajomymi? - A czemu by nie?

Nie sądzę, żeby to był dobry pomysł.

Jest jeszcze za wcześnie.

Sam, może spróbowałbyś jednak utrzymać nas na kursie?

Mój kompas jest tu.

Słuchaj, na pewno chcesz w tym uczestniczyć?

Wciąż jeszcze możesz się wycofać.

Chyba nie bardzo we mnie wierzysz.

Wręcz przeciwnie! Ale Ingrid, pomyśl, to mogłoby...

Co powiedziałeś?

Skoro jesteś do mnie przekonany, to jaki jest problem?

Zawrzemy umowę z Yilmazem i zabierzemy Biały Ogień.

Skoro twoja siostra mogła to zrobić, to ja też mogę.

Yilmaz, jak miło znów cię widzieć.

Tak się cieszę, że wyzdrowiałeś po zajściu w kopalni.

Nie przedstawisz mnie swoim znajomym?

Chyba już się znamy?

No tak, jaka ze mnie gapa.

Z przyjęcia na statku, prawda?

Co za cudowna kreacja, signorina. Na pewno jest włoska.

Oczywiście.

Powinniśmy zamienić słówko z tamtymi gośćmi. Przepraszamy państwa.

Napijemy się?

Dobrze.

Czemu się ze mną nie skontaktowałaś?

Układaliśmy plan. Możemy zaczynać za tydzień.

Nie możecie. Potrzebuję dwóch tygodni.

Muszę zmienić straż i trzeba to zrobić nocą.

Muszę porozmawiać z bratem.

Nie ma potrzeby. Przekaż bratu,

że to ja podam mu termin.

Nie rozumiesz?

Musimy działać bardzo ostrożnie.

To nie byle co, trzeba uważać.

Tak czy siak, bądź ostrożna i wracaj do pracy. Zachowuj się naturalnie.

A Apaydin?

Ach, zapomniałem ci powiedzieć.

Prowadzi inspekcję w kopalni. Nie będzie go cały miesiąc.

Za 2 tygodnie będzie dla nas po wszystkim.

W jej głosie jest coś dziwnego.

Jakoś nie wydaje się taki sam.

Rzeczywiście, ale to musi być ona, Ingrid.

- O Boże! - Co się dzieje?

To partner Olafa, mojego byłego szefa.

Mają bary i robią przekręty.

- Muszę się stąd wynosić. - Co robisz? Nie, ja się tobą zajmę.

Chodź.

Idziemy.

- Jak on się nazywa? - Noah.

- Noah, stary! Co tam? - Przepraszam...

No nie... Nie pamiętasz? Bo. Bo Donnelly.

Pan Donnelly... ach... Oczywiście, pan Donnelly.

Ale gdzie moje maniery! Pozwól, że przedstawię moją siostrę, Ingrid.

Noah.

Enchanté, mademoiselle. Każda siostra Bo...

Panie Donnelly, bardzo chciałem się z panem spotkać.

Doprawdy?

Tak, widzi pan, zgubiliśmy pewien bagaż.

Co to jest? Może mogę pomóc.

Nie "co", panie Donnelly,

tylko "kto".

Pan wybaczy.

Ach, tak... nie znaliśmy się wcześniej.

Widzi pan, ja nigdy nie zapominam twarzy.

Jednak z pańską...

uroczą siostrą... to już inna sprawa.

Już wiem, kim ona jest. Przyjęcie, kopalnia diamentów,

zeszły sierpień? Do widzenia.

Mamy kłopot.

Cóż, pani doktor, może teraz mam się czym targować.

Na pewno pani wie, co mnie tu sprowadza.

Chyba nie chciałabyś, żeby z twojego powodu doktor straciła dobre imię?

Gdzie ona jest?

Nie! Ona nic ci nie powie.

Nie! Nie!

Jakie ślepe posłuszeństwo.

Sprawdźmy, czy dorówna instynktowi samozachowawczemu?

Nie! Nie! Zostaw ją w spokoju!

- A więc, pani doktor? - Ty świnio!

Znieważasz swoją zgniłą męskość. Jesteś...

Wiem, wiem. Innym razem podzieli się pani poglądami o heteroseksualności.

Teraz chcę wiedzieć, gdzie ona jest.

Wyjechała trzy dni temu,

z Samem, Amerykaninem.

Mieli wrócić na wybrzeże.

Teraz jest siostrą Bo.

Nie rozumiem.

Ma pani na myśli operację plastyczną?

A już ją miałem!

Mogą po nas przyjść. Musimy być w gotowości!

Słuchaj... nie podoba mi się to. Noah jest niebezpieczny.

Nie można mu zaufać.

Nie bardzo mamy wybór.

Wracajmy do domu. Michel, Ronald... Obstawcie drzwi.

Hej, Bo! Stary, jesteś tam?

Nie mam broni.

Masz tam coś, na czym mi zależy.

Ta cała Sophie De Rey jest niezła, nie?

Może wejdziesz i o tym porozmawiamy?

Może innym razem.

Zostaw go.

Musimy sprawdzić, czy Yilmaz przygotował już cały sprzęt.

- Jeśli tak, to jutro ruszamy. - Okej.

Chodź.

- Dzień dobry. - Biały. I uważaj na skarpety.

A więc?

Plany uległy zmianie.

Bo i Ingrid jutro wydostaną Biały Ogień.

- Co? - Czemu nie zabijemy ich od razu?

Nie, mam lepszy pomysł.

Od teraz czekamy na ruch Amerykanów, jasne?

Okej.

Ile? Idziemy.

Trzymaj.

- Nie. - Ten?

Tu brama 1. Złodzieje wchodzą

na teren kopalni.

O Boże!

Barbossa! Daj mi Sophie!

Sophie, 10 osób właśnie przeszło przez ogrodzenie, weszli do środka.

Co? Tak! Pospiesz się!

Nie, my pierwsi dorwiemy Biały Ogień. Szybko!

Zaczynamy.

Włóż to tam.

- Trzymaj. - Przyniosłam coś jeszcze.

Przyda się. Weź to i ukryj.

Do zobaczenia w środku.

Pospiesz się.

Okej, lecimy, dalej. Lecimy!

Tempo, tempo!

Oto wasze mundury,

czerwone dla brygadzistów, niebieskie dla strażników.

Z tego,

co mówiła mi Ingrid, to powinien być on.

- O Boże! - Jest piękny.

Mówiła, że to największy diament na świecie.

Musimy uważać na promieniowanie.

Nie, nie, ja to zrobię. Poparzysz się.

Ostrożnie, Bo!

Co to?

Za te kamienie można by kupić Tadż Mahal.

Diamenty.

Nie wydostaniemy tak tego diamentu.

Potrzeba lancy termicznej albo mechanicznego chwytaka.

Słuchajcie, musimy pójść i razem przynieść sprzęt.

Te tu mogą się przydać. Ty i ty! Za mną.

Bądźcie ostrożni!

Yilmaz!

Yilmaz nas wystawił.

Wracamy do kopalni!

Hej! Donnelly! Najpierw ty, a potem twoja siostra!

Uważaj!

- Sam, zwijamy się. - Nie! W suficie jest wentylacja.

Biegnijcie!

- A co ty zamierzasz zrobić? - Nie mamy czasu na kłótnię, proszę!

Ten jeden raz w życiu, proszę.

- Po prostu posłuchaj mnie. - Ale Sam...

- Idźcie! Idźcie! - Sam! To nam już nie pomoże.

- Chodź! - Mam cię błagać? Możesz już iść?

- Dalej, Sam! - Chodź, Sam, nie zostawimy cię tu!

Dalej!

Okej, okej.

Dalej! Wyszliśmy!

Udało się, Sam! Dalej! Teraz biegniemy.

Nieźle się poruszasz, stary kolego.

Cześć, Olga. Mamy randkę z Olafem.

Dobra, Noah, pójdę z tobą. Ale zostaw Bo.

No, no!

Takie oddanie! To musi być miłość.

Jak zamierzasz wytłumaczyć swojemu szefowi,

że przyprowadzasz mu moją siostrę?

Aha! Masz jakiś pomysł?

Mógłbyś powiedzieć mu, że Olga zginęła w kopalni,

a ty mógłbyś uciec z nimi.

I pomyśleć, że nigdy cię specjalnie nie lubiłem,

ale teraz bardzo mnie wzruszyłeś.

A jeśli tu byś został, to byłby wstyd.

Więc, jak to szeryf zawsze mówił,

"o zmroku ma was już nie być w moim mieście, zrozumiano?"

Bo,

odeślij auto, co?

Nie, nie, wy idźcie,

ja pójdę sam, po swojemu.

Wersja polska: Agnieszka Kołaczek