Original subtitles

Londen Tijdstip: het recente verleden

Het diner is over 'n kwartier klaar. - Bedankt, Lakin.

Inspecteur Ambrose is hier.

Laat hem binnen. - Jawel.

Goedenavond. - Mevrouw Paradine.

Dit is brigadier Leggett. - Aangenaam.

Ik moet zeggen dat het me verbaast u weer te zien.

Ik kan me niet inbeelden wat u nog wilt.

Ik weet wat u hebt meegemaakt, maar ik kom u arresteren.

Dat is ongelooflijk.

Het spijt me. Dan wilt u vast dat ik met u meega?

Ik zal ze zeggen dat ik geen diner nodig heb. Wilt u bellen?

De bel hangt naast het schilderij.

Vindt u het mooi?

Het was een week of twee voor zijn... overlijden klaar.

De kunstenaar heeft de blik van de blinde goed weergegeven.

Ik moet nu een paar formele zinnen uitspreken.

Vraag Ellen om mijn zwarte mantel en mijn zwarte handtas.

Als ik andere kleren wil, mogen ze die dan brengen?

En? - Ik heb een arrestatiebevel.

Ik moet zeggen dat u niks hoeft te zeggen.

Wat u zegt, kan als bewijs gebruikt worden.

Het bevelschrift beschuldigt u van het feit dat u op 6 mei 1946

gif toegediend of laten toedienen hebt

aan Richard Patrick Irving Paradine en hem hebt vermoord.

Ik kom vanavond niet terug. - In orde, mevrouw.

Zeg de kok dat het me spijt van het diner.

Goedenavond. - Mevrouw.

Ik ken het land goed. - Maar het is moeilijk bereikbaar.

Met de auto gaat niet. - Hierbinnen.

Sorry dat ik zo laat ben.

Ik wou me net omkleden toen u belde. Ik at bijna naakt.

Inspecteur Ambrose, Sir Simon, m'n advocaat.

We zijn vrienden. Hoe gaat het?

Goed. We zien u hier niet vaak meer.

Vergeef 'n oude man zijn grillen. Ik ben niet dol op deze plek.

We zijn hier zo snel mogelijk weg, Mw. Paradine.

Wij zijn klaar. Wilt u in een andere kamer praten?

Niet nodig. Geef me 'n paar minuten hier.

U hoeft me niet te zeggen dat de politie 'n grove vergissing maakt.

We mogen vooral niet wanhopen. U bent toch niet wanhopig?

Nee, Sir Simon. - Even kijken.

Ze lezen de aanklacht voor en vragen of u wat wilt zeggen.

Ik denk dat u dan beter eenvoudigweg nee zegt.

Hebt u dat begrepen? Oké.

Maddalena Paradine,

u wordt ervan beschuldigd op 6 mei 1946

Richard Patrick Irving Paradine vermoord te hebben.

Wilt u hierop reageren? - Ik heb niks te zeggen.

Meer kunnen we nu niet doen.

Ik vraag uw meid een paar spullen te pakken.

U hebt recht op 'n paar zaken. - Wie zal me verdedigen? U?

Op het proces? Natuurlijk niet.

Ik zorg voor de beste van de balie. Kent u Anthony Keane?

Ik heb van hem gehoord. - Hij is heel goed.

Charmant en sluw. De jury's mogen hem.

Zal hij het willen doen? - We zullen zien.

Hij zit in Lincoln. Ik laat mijn dochter me naar hem brengen.

U zal hem mogen. - Als hij mij maar mag, hé?

Dat zal wel zo zijn. Goedenavond.

Goedenavond. - Volg mij, alstublieft.

Denk erover na, Keane. - Dat zal ik doen.

Goedenavond. - Meneer.

Tony? - Ja, liefste?

Ik wist dat je geen paraplu of regenjas bij je had. Schat, toch.

Je bent doornat. Baker, breng de cocktails naar boven.

Vraag of ik gewonnen heb. - Je wint altijd.

Al ben je zo dom dat je nat wordt. - Simmy's auto lekt.

Kleed je uit en neem een douche. Ik maak een sterke cocktail.

Simmy wil dat ik 'n zaak verdedig. Mw. Paradine.

Volgens mij is ze onschuldig. - En waarom?

Ik kan elk bewijs gebruiken.

Aardige mensen vermoorden mekaar niet.

Vind je haar aardig? - Op haar foto is ze aardig.

Alleen een aardige dame trouwt met een blinde man. Hier.

Precies goed. - Prima.

Moorden aardige mensen niet? - Er zijn vast omstandigheden.

Na 1 1 jaar huwelijk met de grootste realist van 't land

heb je nog altijd waanideeën over aardige mensen.

Ik ben blij dat je 'r verdedigt. - Waarom?

Het is... Je haar is nog nat. Ik wrijf het droog.

Niet zo hard.

Het is leuk dat mijn man anderen helpt en levens redt.

Maar je bent veranderd.

Elf jaar geleden had je deze zaak geweigerd.

Ik weiger nooit iets wat veel opbrengt. Toen niet en nu niet.

Maar je had eerst weken gespot met de decadente rijken.

Dat zijn mijn verloren idealen.

Ik weet nog dat we voor het eerst uitgingen,

naar de premiére van dat stuk van Shaw.

Je was niet opgekleed. Moeder keek ontzet toen we vertrokken.

Die blik vergaf je haar na vijf jaar. - Zij werkte 50 jaar aan die blik.

Je bent droog genoeg. Kleed je maar aan.

Ik ben niet echt gek. - Dat weet ik.

Ik doe alsof je gek bent om met zo'n briljant man te kunnen leven.

Zo praat ik alleen tegen jury's. - Werkt dat?

Kom hier. - Nee, de Drydens komen eten.

Nee, Tony. Schat.

Gevangenis

Ze is een rare vrouw en blijft raadselachtig kalm.

Hoe maakt u het? - Hier is de kanjer zelf.

Dit is mijn collega, Mr. Keane.

Hoe maakt u het? - Aangenaam.

Vat moed. De mariniers staan nu aan onze kant.

Zal u me verdedigen? - Ik verwacht geen problemen.

U zal gauw weer in het Savoy lunchen.

Heus? Ik heb niet gedacht aan lunches in het Savoy.

Ik ken uw gedachten. - Ja?

Ja. Duistere gedachten.

Dood, waar blijf je? Graf, wanneer zal je zegevieren?

Ik hoor ze constant. Ze zeggen dat ik met 'n blinde man trouwde

en hem vermoordde voor zijn geld.

Ze zullen Dickie een dwaas noemen omdat hij van me hield.

We zullen alles weerleggen. U hield van 'm en hij had u nodig.

Weet u dat? - Was u niet zijn ogen?

Natuurlijk. Ik moest wel. - Moest u dat zijn, Mw. Paradine?

Let op uw woorden. - Hij bedoelt dat het vrijwillig was.

U wijdde uw leven aan hem, vrijwillig en met plezier.

Ja, ik begrijp wat u bedoelt.

Het was nobele zelfopoffering. - Bekijk 't maar in dat perspectief.

Het was nog erger omdat Paradine onmogelijk kon begrijpen

welk offer u bracht. Hij had u immers nooit gezien.

Hij had u nooit gezien. - Ja, inderdaad.

Ik weet niet of Mr. Keane u laat getuigen, maar als dat...

Daar hoeven we haar nog niet mee lastig te vallen.

Wanneer zie ik u weer?

Als alles besproken is met Sir Simon.

Bedankt. - Goedemiddag.

Bedankt omdat u hem meebracht. - Tot de volgende keer.

Kom mee, Keane.

Was Tony in zijn schik met haar? - Begin nu niet te vissen.

Zeg dan niks. Tony is dan wel 'n goede advocaat,

maar hij houdt van dramatiek. Blijf staan, ik moet dit knopen.

De jeugd is zo onbeschaamd. Als ik iets niet verdraag...

Dat weet ik. Onbeschaamdheid.

Tony voert weer zijn nummertje op.

Hij redt 'n schoonheid in nood. Hij zal hiervan genieten.

Als Horfield de rechter is, moet hij dat niet doen,

want die wijst hem terecht. We zijn te laat.

Horfield zal zich afreageren op Sophie.

En luister goed naar zijn anekdotes.

Als hij weer begint over Deauville met Lady Zus-En-Zo...

Lady Millicent was 'n bijzondere dame. We hadden veel plezier.

In Deauville, in de jaren 20. Ik overtuigde 'r te gaan zwemmen.

Ik zag haar in zee en ik dacht aan de vergankelijke schoonheid.

Heb je 'n pruimenpit ingeslikt, liefste?

Nee, het gaat. Ik ben alleen... Ik bedoel...

Ik dacht misschien...

Praat niet te lang, mannen. Ik vind dit zo ouderwets,

maar hij wil het zo. - Het duurt niet lang.

Roep me als het gesprek interessant wordt.

Jij vergat niet dat ik wat doof ben. - Daar is hij te goed voor.

Ik vraag me af hoe goed je echt bent.

Goed genoeg. Of ik bof. - Valse bescheidenheid.

Er zijn weinig betere advocaten. - Maar ik ben ook 'n legalist.

Maar je bent te emotioneel geladen als je voor de jury staat.

Het spreekt me niet aan omdat het ongepast is.

Zo emotioneel doet Keane niet.

Onderbreek me niet tijdens 'n belediging. Sigaar?

Bedankt. - Ik ben gewoon bezorgd over jou.

Wil jij een sigaar? - Nee.

Tommy heeft een hoge dunk van je echtgenoot. Dat denk ik toch.

Je man is heel slim, hé? - Ja, ik vind van wel.

De mijne ook. Dat bevalt me niet.

Ik ga ze opjagen, of ze halen de hele avond herinneringen op.

Ik mag 't niet zeggen, maar ik ben bang als hij 'n moordzaak heeft.

Als hij thuiskomt, kijkt hij zo...

Dat kan ik me inbeelden.

Het is zwaar als je moet beslissen over de doodstraf.

Dat is waar. Dat stelt me gerust.

Ze deden het proces van Karel I over.

Dat duurde zo lang. We bleven maar kletsen.

Liefste, Keane en Simmy willen vast je jade zien.

Ja? Ik heb mooie exemplaren. - Heel graag.

U ziet er vanavond heel aantrekkelijk uit.

Een mooi compliment van een fijnproever als u.

Zeg 's, Mw. Keane...

Ik vermaak u niet erg, hé?

Nee, ik heb uw scherpzinnigheid altijd bewonderd.

Dan mag u daar altijd een beroep op doen.

Het leven is saai voor 'n groene weduwe.

Waarom zou ik dat zijn? - Begin nu niet te vitten.

Golfweduwes, beursweduwes en rechtbankweduwes...

Allemaal hetzelfde.

Een mooie robijn.

Verdiende uw man dat allemaal door jury's te bewerken?

Lady Horfield bewonderde hem ook.

Dat beviel me erg, want ze heeft een goede smaak.

Op de meeste vlakken.

Keane, ik vrees dat je vrouw me vervelend vindt.

Jammer.

Kom je niet slapen? - Meteen.

Je zal morgen moe zijn.

Een saaie avond, hé? - Ja en nee.

Ik heb morgen 'n zware dag.

Ik had nooit die nieuwe zaak mogen aannemen.

Heb je Mw. Paradine gezien? Hoe is ze?

Raadselachtig aantrekkelijk.

Dat zou jij toch vinden. - Nee, hoor.

Hoezo? - Ze kostte me te veel.

Kostte ze te veel? Waar heb je het toch over?

Als je het niet meer weet, zeg ik het niet.

Onze huwelijksverjaardag en dat reisje? Dat maken we nog.

Misschien nog voor het proces. - Het is oké.

Old Bailey en muffe rechtbanken zullen je altijd meer opwinden.

Ik dacht vandaag nog dat het leuk zou zijn om naar Italië te gaan.

Het zou Zwitserland worden. - Weet ik.

Maar Italië lijkt me veel kleurrijker.

Opnieuw naar Venetië. Samen in 'n gondel.

Liefste, toch. - Wat is er zo grappig?

Niks.

Ik ken niks leukers dan weer met jou in een gondel te zitten.

Wat is er dan? - Je bent zo...

Zo doorzichtig. En dat voor zo'n sluwe advocaat.

Jij bent zelf ook sluw. Vertel de jury wat er op je lever ligt.

Mw. Paradine is raadselachtig aantrekkelijk.

En is Italië niet kleurrijk? - Wat een idiote...

Ben je niet blij dat ik jaloers ben?

Hoe kun je denken dat ik val op een vrouw...?

Natuurlijk is dat niet zo.

Word je te oud om een knappe vrouw te bewonderen?

Je moet wat weten. Veel mannen vinden mij ook aantrekkelijk.

Oh, ja? Wie zoal? - Je hebt...

Tommy bijvoorbeeld. Tommy Horfield.

Het wordt al laat. Tijd om in de gondel te stappen.

Dat is genoeg voor vandaag. Behandelen ze u goed?

Ze zijn aardig. - Moet ik u boeken sturen?

Ze hebben 'n goede bibliotheek. - Goed.

Weldra wil ik praten over de tijd voor u kolonel Paradine kende.

Is dat nodig? - Vervelend, maar het hoort erbij.

Het OM zal uw goede naam willen besmeuren.

Ik wil niet dat ze 'n voordeel op me hebben.

Mijn verleden gaat alleen mijn man en mezelf aan.

En mijn man is dood.

Het karakter en de achtergrond van de beschuldigde

zijn belangrijk voor de verdediging, dat moet u weten.

En hoe diep zal dat onderzoek graven?

Ik vind 't ook erg, maar ik raad u aan me te vertellen...

Toch zeker alles wat volgens u misschien... gênant kan zijn.

Het is belangrijk dat u uw medewerking verleent.

Vergeef het me als ik moeilijk deed. Ik zal het proberen.

Het zal u niet choqueren dat ik een vrouw ben die...

Hoe zeg je dat? Een vrouw die veel heeft meegemaakt.

Beschouw mijn volharding niet als 'n gebrek aan medeleven.

Ik ging nog naar school in Napels.

Ik was 16 jaar. Dat zei ik toch. Ik was eigenlijk jonger.

Tragisch. - Misschien.

Maar ik vond dat toen niet. Ik liep weg met een man.

Hij was ouder. En rijk. Hij maakte misbruik van uw jeugd.

Hij was getrouwd en werd gerespecteerd. Ik gebruikte hem.

Even plots als het begon, was het gedaan.

Hij was mij beu. Of ik hem. Wat maakt het ook uit?

En waren er... anderen?

Natuurlijk. Dat mogen we niet verzwijgen.

Dat hebt u gezegd, Mr. Keane.

Laat ze me ophangen voor m'n verleden.

Ik laat niet toe dat ze er voordeel uit halen.

Dickie had dit vreselijk gevonden.

Hij verleende mij z'n goede naam. Ik moest hem beschermen.

Wist hij alles over u? - Ik hield niks voor hem geheim.

Hij was goed. Hij vertrouwde me.

Hij zat in eeuwige duisternis en huilde.

De pijn... - Ik kwelde u genoeg.

We krijgen u wel vrij. Vertrouw me.

Dat zal ik doen. Dat doe ik al.

Laat het OM zijn beschuldiging bewijzen.

Waarom mogen wij geen zelfmoord bewijzen?

Het is gevaarlijk. Als Horfield voorzit...

Jullie zijn allemaal zo bang voor hem.

Waar denk je aan? Ik begrijp je niet.

Blinden pleegden al eerder zelfmoord.

We moeten alleen beslissen wie Paradine hielp.

Hier, ik zal je wat laten zien.

Je kan veel leren van foto's.

De sociale voetsporen.

Valt je iets bijzonders op? - Niet echt.

Waar de Paradines ook naartoe gingen, de lakei volgde hen.

Wat is daar bijzonder aan? Latour aanbad hem.

Hij begeleidde Paradine als een kloek.

Het is al na middernacht. - Dat weet ik.

Het is zelfs al na enen.

Ik heb nog werk. - Hij ziet er doodop uit.

Hij is het niet. - Ik zie er alleen zo uit.

Een drankje zal je helpen. - Laat Baker...

Baker slaapt, zoals elke beschaafde mens.

Ik breng ze zelf wel. - Dat is de dader. Zeker weten.

De dader? Wie? De lakei?

Hij hielp Paradine uit zijn lijden. - Het is onwaarschijnlijk.

De toegewijde bediende en strijdmakker

die z'n meester verloste. - Dat zal niet lukken.

Dit was geen zelfmoord en geen zelfmoord met hulp, maar moord.

Heeft Latour 'm vermoord? - Ik praat niet over hem.

Over wie dan wel? - Onze cliënte.

Heeft zij 'm vermoord? - Dat wil het OM bewijzen.

Je hoeft er geen andere namen bij te betrekken.

We moeten reageren op de beschuldigingen tegen haar.

Ik zal reageren. - Met feiten?

Het is duidelijk dat Mw. Paradine geen moordenares is.

Ze is te verfijnd. - Is dat zo?

Ik dacht dat ze een lage rang had en niet zo deugdzaam was.

Onuitstaanbare snob, je ziet haar ware persoonlijkheid niet.

Ik hoop dat 't OM probeert haar naam te besmeuren.

Ik wist niet dat ze zoveel indruk had gemaakt.

Ik sprak uren met haar en ik hoorde in haar woorden,

een liefhebbende vrouw. En ik wil dat de hele wereld haar ook ziet

als een vrouw vol zelfopoffering, waar elke man trots op zou zijn.

We... hebben geen spuitwater meer.

Gewoon water is goed genoeg.

Zal ik jouw glas inschenken? - Een sterke, graag.

Latour aanbad de kolonel, hé? - Ja.

Hij was vaak alleen met de kolonel.

Als de blinde, hulpeloze kolonel wilde sterven...

moest hij zich tot hem wenden. - Dat zal ik niet zeggen.

Wat? - Dat Andre hem hielp.

Andre?

Latour.

Noemt u 'n lakei Andre?

Ik ken de pedanterieën van uw klasse niet zo goed.

Mijn klasse? U kent me niet zo goed, vrees ik.

U wilt altijd een underdog opofferen om een punt te scoren.

U wilt die man beschermen.

Tegen verdenking van betrokkenheid.

Hoezo? - U praat over Latour alsof...

Alsof wat?

Ik begrijp uw houding tegenover Latour niet.

U spreekt zijn naam raar uit. - Dit is echt onmogelijk.

Ik luister niet meer naar die insinuaties.

U zou mijn redder zijn. U sprak over een kort proces.

Dat klopt.

Ik zal proberen mijn plaats als uw kampioen te heroveren.

Ik vergeet Latour even.

Keane wil niet langer de lakei bij de zelfmoord betrekken.

Hij kon Mw. Paradine toch niet ompraten.

Heeft hij 'n ander of volgt hij jouw raad?

Geen idee. Hij speelt detective. - Hoezo?

Hij gaat naar Hindley Hall, het landhuis van de Paradines.

Maar het gebeurde in Londen.

Ik ben dit partijtje beu.

De avonturen van Keane zijn interessanter.

Vanwaar die beslist onvrouwelijke interesse?

Je moeder was ouderwets en huiverde bij het idee...

Gelukkig stop je. Je had bijna gewonnen.

Is Tony verliefd op die vrouw? - Waar haal je dat dwaze idee?

Waarom is Hindley Hall nog open?

Het is niet open, er is alleen... Wat wil je nu weer verzinnen?

Is die knappe lakei er nog? - Ik antwoord niet meer.

Als je niet wil schaken, ga ik brieven schrijven.

Hij gaat omdat Mw. Paradine en die lakei wat hebben.

De lakei? Hoe kom je daarbij?

Waarom kijk je zo raar? Dacht jij dat ook?

Zou Keane ontdekt hebben...? - Dat zij en de lakei...

Hij is jaloers. Jaloers op die lakei. - Kom nu.

Bezocht Tony een andere cliënt zo vaak in de gevangenis?

Tony houdt nog altijd van Gay.

Als hij 'r verlaat na al die jaren... - Dat gebeurt.

Jij hebt je lessen ook geleerd door veel harten te breken.

Hij is verliefd op haar. - Ga weg.

Dat gebeurt altijd.

Mannen die het te goed hebben, verlangen naar modder.

Waar las je dat? Zoiets doet Tony niet.

De beste mannen krijgen de slechtste vrouwen.

Hij gaat haar vriend zoeken. - Dat is absurd.

Heb ik geen gelijk? Geef antwoord.

Ik laat me niet ondervragen door mijn dochter.

Mannen zijn echte beesten.

Als ik 'n uur met Keane getrouwd zou zijn, zou ik hem temmen.

Had je maar 'n man. Misschien kon hij beter tegen je geklets.

Ik hoop...

Ze mag niet hangen. Ze mogen geen mooie dingen stukmaken.

Maar hopelijk krijgt ze levenslang.

Wat voor iemand is ze werkelijk? - Fascinerend.

Arme Gay.

Dag, Tony. - Dag, schat.

Je bent laat. - Je moest niet opblijven voor me.

Dat deed ik niet.

Ik denk dat ik ga slapen. Goedenacht, schat.

Ja, liefste? - Het spijt me. Ik ben mezelf niet.

Dat komt omdat ik hoofdpijn heb.

Het spijt me dat je je niet lekker voelt. Ik ben zelf ook doodop.

Kunnen we er niet even tussenuit?

Je hebt rust nodig. Ik heb je nog nooit zo gezien.

Ik moet 's goed slapen. - Voor een paar dagen maar.

Voor onze huwelijksverjaardag.

Sommige dingen zijn belangrijker dan dat.

Zo dacht je er vroeger niet over. - Ik moet misschien weg.

De Paradines woonden vooral in Hindley Hall, in Cumberland.

Ik wil er wat gaan rondneuzen.

Zien wat ik kan vinden. En tegelijk 'n frisse neus halen.

Mooi. Tussendoor kunnen we... - Het is maar voor twee dagen.

Nou... het zou niet leuk voor je zijn.

Dat begrijp je toch?

Ik begrijp het.

In 't noorden is het koud en nat. - Ja, dat zal wel.

Hier heb je het goed. Hier zit je warm, knus en beschermd.

Ik wil het lelijke weghouden. - Maar kan je dat?

Wat? - Het lelijke weghouden?

Dat heb ik toch altijd gedaan? Hoezo?

Waar ben je bang voor?

Moet ik dat nog zeggen?

Nu is het genoeg. Niks is zo'n ruzie tussen ons waard.

Ik ga niet naar Cumberland. Ik geef deze zaak op.

Simmy zoekt maar 'n ander. - En zij dan?

Verduiveld, wat... maakt het uit wat ze zegt?

Het is geen moeilijke zaak. Iedereen kan ze aan.

Dat wou je toch? We vertrekken zondag naar Zwitserland.

Liefste. - Wat is er nu weer?

Niks. Ik wil je gewoon bedanken. Bedanken omdat je zo goed bent.

Ik wist dat je niet zoveel veranderd kon zijn.

Wat wordt het? Luzern of Sankt Moritz?

Geen van beide, schat. Jij gaat naar Cumberland.

En dan naar je kantoor, en dan naar de rechtbank.

Nee, je hebt gelijk. Ik ben moe.

Maar je bent niet te moe. Niet te moe.

Niet iedereen kan haar redden. Er is maar één Anthony Keane.

Je sloeg me altijd al hoog aan. - Niet waar.

En ik heb hier ook belang bij. - Ik begrijp niet wat je bedoelt.

Ik wil niet dat 'n vrouw de strop krijgt

omdat m'n man een afspraak met haar had.

In de gevangenis.

Je moet gaan slapen.

Nee, Tony. Nu niet.

Ga je mee naar Cumberland? - Ik zal hier wachten.

Knus, comfortabel en beschermd.

Goedenacht.

Goedenacht.

Heb ik 'n zitkamer? - Zoals u vroeg. Wilt u ze zien?

Ja, graag.

Wilt u nog wat koude vis en sla?

Nee, maar kan ik 'n whisky krijgen?

In orde.

U hebt kamer 17. Ik laat uw tas er zetten.

Bedankt. - Bent u een detective?

Nee, waarom? - Ik vroeg het me af.

Waarom vraagt u dat? Hebt u problemen gehad?

Niet hier, we staan niet graag in de zondagskrant.

Kent u die grote gifzaak niet? Kolonel Paradine uit Hindley Hall.

Uw vuur dooft. - Daar heb ik wat over gehoord.

De schoorsteen trekt niet. Er zat een dode uil in.

Iedereen praat over de moord. Ze beschuldigen z'n vrouw.

Da's beter. De takken waren vochtig en er is wind.

Kende u haar? - Niemand kende haar.

Ze reed wel 's naar hier. Ze was mooi, maar praatte met niemand.

Kwam ze altijd alleen? - Nu brandt het.

Ja. Nu ik eraan denk... Ze was altijd alleen.

En nu staat het huis te huur. - Ja, daarom ben ik gekomen.

Ik vroeg me af wat u kwam doen. Gaat u morgen naar het huis?

Ik denk het. - Neemt u onze kleine koets?

Ons rijtuig is verhuurd. Het is maar 13 km.

Goed. Rond 10u. - In orde.

Daar, tussen de bomen staat het huis van die arme kolonel.

Ik heb hem hier vaak zien lopen, al was hij blind, met Andre.

Andre? - Latour, zijn bediende.

Een rare vogel.

Woont er nu iemand in het huis? - Alleen de conciërge.

Misschien is Andre terug uit Londen.

Hij zou meer weten over de dood van de kolonel dan hij zegt.

Hij is een rare vogel. - In welk opzicht?

Geen idee. Hij is erg teruggetrokken.

Die buitenlanders. Ze zijn altijd anders, hé?

Latour, er is een heer uit Londen die het huis komt bekijken.

Ik wil het huis huren. - Huren, Mr. Keane?

Kom binnen.

Wacht hier, ik open de blinden.

Komt hij terug? - Misschien. Misschien niet.

Volg mij.

Dit is de zitkamer, de lievelingskamer van de kolonel.

Met een mooi uitzicht.

We moesten 't voor 'm beschrijven als de seizoenen veranderden.

Heeft ze...? - Volg me naar boven.

Dit was haar kamer.

Het is zo rommelig omdat ik aan het pakken was.

Ik zal nu de andere kamers openen.

Latour? - Meneer?

Ik wil de tuinen zien. Leid jij me rond?

Goed. - Wacht daar, ik kom meteen.

Vergeet die kamers. Latour laat me de tuinen zien.

Welke deur is dat? - Dat is Latours kamer.

Waarom logeert hij niet in 'n bediendekamer?

Zij wou hem dicht bij de kolonel.

Misschien kom ik nog 's terug... morgen.

Waar is Latour? - Ik zou het niet weten.

Hij zou de tuin laten zien. - Hij werd weggeroepen.

Goed dan. Terug naar de herberg.

Kan ik u spreken?

Kom binnen.

Wat kan ik voor je doen? - Da's geen eenvoudige vraag.

Hoe kende je m'n kamer? - Ik zag u van 't meer komen.

Toen ging hier het licht aan. - Observeerde je de herberg?

Ja. Ik kom te voet van Hindley. - Om mij te spreken?

Ja. Ik dacht dat het goed zou zijn om u te spreken.

Ga zitten.

Waarom kwam je niet langs de voordeur, maar achterom?

Iedereen is gaan slapen. Ik wou niemand storen.

Je had vroeger kunnen komen. - Dat wou ik niet.

Waarom niet? - Die vraag laat ik aan u over.

Wat wil je van mij? - Ik dacht dat u mij wou spreken.

Waarom denk je dat? - U kwam naar het huis.

Niet voor jou. Ik wou het huis bekijken.

Maar ik moest u de tuin laten zien.

Ja. En je stemde in en toen vluchtte je als 'n haas. Waarom?

Geen idee.

Eerst dacht ik: nee, ik wil hem niet spreken.

Daarna bedacht ik me.

Maar onthou dat jij me aan mij opdrong. Ik kwam niet naar jou.

Jij wordt 'n getuige van de tegenpartij.

Je bent niet mijn getuige. En het zou ongepast van me zijn

om te proberen contact met je te zoeken.

Ik kwam je toevallig tegen. - U wilde me tegenkomen.

Dat zeg jij, maar ik moet het leven je ex-meesteres redden.

Ze was mijn meesteres niet. De kolonel was mijn meester.

Zoals je wil. - Ik zou nooit een vrouw dienen.

Dat ligt niet in mijn aard.

Ik eis dat je me zegt waarom je me nu wou spreken.

Als u zegt waarom u uit Londen komt...

zeg ik u wat ik hier kom doen.

Wil je een akkoordje?

Waarom zou ik onderhandelen? - Noem het wat u wilt.

Maar als u het mij vertelt, vertel ik het u.

Dat vind ik redelijk.

Een sigaret?

Nee, bedankt. - Rook je niet?

Ik wil niet roken. Bedankt.

Ik weet waarom u me wilde spreken. Zij heeft u gestuurd.

Mw. Paradine weet zelfs niet dat ik hier ben. Zij staat hierbuiten.

Dan vergis ik me. - Waarom zou ze me sturen?

Ze heeft misschien haar redenen. - Die ken ik dan niet.

U kent haar niet zoals ik. - Mw. Paradine is mijn cliënte.

Als haar advocaat ken ik haar. Dat volstaat.

Al denkt u van niet, maar u staat aan de verkeerde kant.

En dat vertel ik u. - Wat bedoel je daarmee?

Wees duidelijk. - Neem me niet kwalijk.

U kent Mw. Paradine sinds ze in de gevangenis zit, niet?

Ja. - Hoe kunt u haar dan kennen?

Als u haar kende, hoefde ik u niet te zeggen

dat alleen God of de zwarte duivel weten

wat ze denkt. - Spreek geen slecht over haar.

Ik weet waarover ik praat. Ik spreek de waarheid.

Ik ken haar. En ik zal u nog iets zeggen.

Over Mw. Paradine. Ze is slecht. Ze is door en door slecht.

Ze is een boosaardige vrouw.

Vertrek nu maar. Ik wil geen vuile leugenaars in mijn kamer.

Hoepel op. - Zoals u wilt.

Als ik het mag zeggen... ik heb medelijden met u.

Moge God u bijstaan.

Ziezo. - De gevangenis.

Hoe gaat het? - Ik dacht dat u me vergeten was.

Ik was 'n paar dagen uit Londen. Ik ging naar Hindley Hall.

Wat ging u daar doen?

Ik wilde meer weten over uw achtergrond.

Ik liep over het terras. Ik bezocht het huis. En uw kamer.

Ik heb Latour gezien.

Hij deed vreemd. Eerst vermeed hij me.

En toen zocht hij me 's nachts op in de herberg.

Waarom deed hij dat? - Hij wilde me spreken.

Over u.

Ja? En wat had de lakei van mijn man over mij te zeggen?

Doe zo niet tegen mij. - Ik begrijp niet wat u bedoelt.

Hij heeft 'n hartgrondige hekel aan u, weet u dat?

Hij zei... dat u boosaardig bent.

Weet u wat hij daarmee bedoelde? Die man veracht u.

Waarom? - Hij veracht alle vrouwen.

Waarom zegt u dat? Hij haat u, niet alle vrouwen.

De jury zal denken dat u zijn meester iets hebt aangedaan.

Dat weet ik. U hoeft het niet uit te leggen alsof ik 'n kind ben.

Luister. Ik wil u redden. Ik wil voor u vechten,

maar niet in 't duister. Ik kan niet slapen, werken of denken.

Ik begrijp u niet. - Goed dan.

Is het mogelijk dat Latour u haat...

omdat hij z'n meester niet trouw was?

Genoeg. - Wat was er tussen u en Latour?

Ik wil niet dat mijn advocaat me zo behandelt.

Ik wil dat u de zaak opgeeft. - Alleen ik kan u redden.

Mijn eigen gevoelens zijn... - Ik vind mijn leven belangrijker.

Ik verontschuldig me. Met heel m'n hart.

Als u het me vergeeft...

doe ik m'n best om u te verdedigen.

Ik ben een beetje moe.

Ik denk dat u ook een beetje moe bent.

Is Tony al terug?

Sorry, wat zei je? - Ik praatte maar wat.

Ik vroeg of Tony al terug was.

Hij zou vanochtend aankomen. Ik heb hem nog niet gezien.

Krijg ik 'n sigaret? - Sinds wanneer rook jij?

Sinds onlangs.

Arme vader, hij heeft met me gefaald.

Hoezo? - Hij zegt me al twintig jaar:

'Stel geen vragen. Laat anderen het je vertellen als ze het willen.'

Je bent m'n vriendin. Vraag wat je wil.

Je weet vast wat iedereen zegt. Het is vast overdreven en...

Zou het je verbazen als ik je zeg dat hij de zaak wilde opgeven?

Ik zou perplex staan. Waarom deed hij het niet?

Ik liet het niet toe. Als een ander de zaak had overgenomen,

had hij gewonnen of verloren. Hoe dan ook...

De romance tussen Gay en Tony Keane zou voorgoed voorbij zijn.

Misschien.

Judy, ook al heeft een echtgenoot een oogje op een andere vrouw,

je behandelt 'm niet als 'n schurk. - Jij niet.

Jij zou het ook niet doen.

Het is heel pijnlijk, maar ook voor hem.

Hij... is stapel op mij.

En dat wil ik zo houden.

Ook al moet je hem loslaten?

Nee. Door hem niet te erg te laten lijden omdat hij me kwetste.

Want ik bezit hem niet.

Ik hou alleen van hem.

Advocaat van Mw. Paradine bezoekt haar in de gevangenis

Is Mw. Keane thuis, Baker? - Ik ben hier, Tony.

Dag, schat.

Net op tijd voor de thee. - Schenk me 'n kopje in.

Hoe was je reis?

Niet interessant.

Je hebt 'n nieuw kapsel. - Nee.

Zo lag m'n haar al honderden keren.

Heb je liever dat ik zwijg? - Wat bedoel je?

Niks, maar je ziet er een beetje moe uit.

Ik kan je niks vertellen.

Het is 'n groot huis, zoals te verwachten was in 't Lake District.

Wat wil je dan weten, liefste?

Niks. Eigenlijk ben ik...

Zullen we vroeg eten of wil je wat slapen?

Ik neem aan dat je haar haat, hé?

Zwijg erover. Ik doe mijn best om... Ik hoop...

Je hoopt dat ik deze zaak verlies.

Ik zou het je niet kwalijk nemen. Wat je ook hoopt.

Jij bent al een hele tijd alles in mijn leven.

Denk je dat ik jou ooit iets slechts zou toewensen?

Nee, dat denk ik niet.

Ik ontken niet dat ik haar soms het slechtste toewenste.

Ik kan moeilijk omgaan met het idee dat ik je kan verliezen.

Wij hebben een echt huwelijk, iets wat weinig mensen hebben.

Ja, ik heb wakker gelegen. Alleen. Nacht na nacht.

En ik wou bidden dat ze...

Maar ik ben tot een besluit gekomen.

Ik wil dat ze blijft leven.

Dat wil ik heel erg. Ik hoop dat ze vrijuit gaat.

Vrij om te doden. Of om iemands anders echtgenoot af te pakken.

Om te doen wat in haar mooie hoofd opkomt.

Ik snap het niet. Geef je echt om wat er met haar gebeurt?

Ja, ik geef er heel erg om. Maar ik heb geen edele motieven.

Ik haat haar echt.

Ik wil dat dit gedoe voorbij is.

Dan ben je niet langer haar advocaat en minnaar.

Wat een onzin. Dat is onzin.

Gefrustreerde minnaar dan.

En echtgenoot. Want je bent nog niet van me verlost.

Anders was je vandaag niet naar huis gekomen.

Het kwelt je. En ik hou nog meer van je omdat je je laat kwellen.

Ik weet hoeveel je voor me voelt. En daar reken ik op.

Als ze blijft leven, is het 'n eerlijk gevecht.

Want als ze sterft, zal ik je voorgoed verliezen.

Ik weet dat je dan zal blijven denken dat je van haar houdt.

In je verbeelding blijft ze dan je grote, verloren liefde.

Mag ik je wat zeggen?

Je houdt niet van haar.

Nee hoor.

Ik ben niet de slimste vrouw en er is veel wat ik niet weet.

Maar één ding ken ik beter dan wie ook. Ik ken jou.

Als ik alleen... - Zeg maar niks.

Maar ik vraag je om je briljantste werk te leveren.

Ik wil dat je deze zaak wint. Ik wil dat je haar vrij krijgt.

Ziezo.

Dat was mijn toespraak.

Wat 'n toespraak. Ik ben dan ook met 'n advocaat getrouwd.

Ik ga me omkleden.

Kom je, schat? - Ja, zo dadelijk.

Verdedig de kinderen van de armen en straf de misdadigers

Bent u klaar?

Stilte. Voor al wie zich bezighoudt

met de rechtszittingen en de invrijheidsstelling,

de bevoegdheden van de rechtbank,

kom en wees aandachtig. - Wacht hier.

God bescherme de koning.

Breng de gevangene.

U wordt beschuldigd van de moord op Richard Irving Paradine

op zes mei jongstleden. Bent u schuldig of niet?

Onschuldig.

Je kan daar niet wegblijven, Gay.

Tony zal je niet zien. Op 't balkon zijn we twee vage gezichten.

Op zes mei, het tijdstip is op een paar minuten na vastgesteld,

kreeg Richard Paradine een moorddadige dosis gif toegediend.

Om 21u.30 riep hij om hulp. Even later stierf hij een pijnlijke dood,

voor zijn strijdmakker en dienaar, Andre Latour, hem kon helpen.

U zal horen dat op de avond van zes mei 'n ruzie plaatsvond

tussen kolonel Paradine, Mw. Paradine en Andre Latour.

De kolonel wond zich erg op en sloot zich op in zijn slaapkamer.

De butler bracht 'm zijn diner.

Dat bestond uit gebraden kip, gepofte aardappelen

en gegratineerde bloemkool.

Later vroeg hij om één glas bourgogne naast zijn bed,

zodat hij het kon vinden op de tast.

Eén glas bourgogne, dames en heren.

Farrell begint goed.

U kent de kolonel.

Hij had een heldhaftig karakter.

Je blikt terug op zijn leven met nederigheid en trots.

Ongelooflijk dapper en grenzeloos avontuurlijk.

En deze man met zijn dynamische energie

wordt plots blind en een hulpeloze invalide.

Juryleden, we moeten medelijden hebben met deze vrouw.

Ze was geketend aan een wrevelige, gevallen reus.

Je kan haar een incidentele ongeduldige uitbarsting vergeven.

Vreemd genoeg was ze naar buiten toe een model van geduld.

Wie weet welk gloeiend vuur in haar brandde?

Het zou een zware last zijn voor een gewone vrouw.

Maar de aanklager betoogt dat dit geen gewone vrouw is.

Ze had geduld. Ze kon wachten.

Dit was inderdaad geen gewone vrouw.

Lakin, je hebt gezegd

dat je de kolonel 't diner bracht in de slaapkamer

en dat hij een glas bourgogne naast zijn bed wou, klopt dat?

Noem jij als butler dat een gepast slaapmutsje?

Nee, maar de kolonel... - Geef antwoord op de vraag.

Had hij ooit al om 'n glas bourgogne bij zijn bed gevraagd?

Niet dat ik me herinner. - Dronk hij bourgogne?

Het bekwam hem slecht, maar... - Dat is alles.

Hij werkt aan 'n zelfmoordtheorie. - Wacht even.

De kolonel dronk geen bourgogne omdat het hem slecht bekwam.

Lustte hij geen bourgogne? - Integendeel.

Hij durfde het zelden te drinken. - Ja, dat klopt.

Horfield deed dat teniet. - Hoezo?

Het was niet ongewoon dat hij bourgogne dronk.

Ik wou dat duidelijk maken. - Bedankt, Edelachtbare.

Ik ben u dankbaar.

Geen vragen. Roep Andre Latour.

Andre Latour.

Neem het testament en zeg de eed op.

Ik zweer bij de almachtige God dat mijn getuigenis

de waarheid en niks dan de waarheid zal zijn.

Naam? - Andre Etienne Latour.

Leeftijd? - Dertig jaar.

Je werd geboren in Montreal en vocht in de oorlog met de kolonel.

Ja, voor de oorlog was ik zijn knecht.

Ik had de eer onder zijn bevel te dienen.

Je werd onderscheiden voor je gedrag.

Dat klopt. - Toen kolonel Paradine overleed,

was je bij hem in dienst als lakei en vertrouweling.

Spreek luider, Latour.

Je was gehecht aan de kolonel, hé?

Hij was de beste man die ik ooit kende.

Oké. Rond 20u. hoorde je de bel wild bellen.

In zijn kamer stond de kolonel tegenover Mw. Paradine.

En toen? - Hij keek me even aan.

Op zijn blinde manier. En toen viel hij uit.

Zeg ons wat hij precies zei.

Hij zei: 'Klopt het dat je me gaat verlaten?

Net nu ik je het meest nodig heb?'

Ik vroeg hem wie dat gezegd had. Hij zei...

dat zij dat deed.

Zei hij nog meer? - Hij was heel boos.

Hij gebruikte scheldwoorden. - Wilde jij hem verlaten?

Nee, meneer. - Ken jij een reden

waarom Mw. Paradine haar man vertelde dat je zou weggaan?

Ze wilde me kwijt.

Je vertelde ons gisteren dat je terugging naar de kolonel

en Mw. Paradine in de gang zag, buiten de kamer.

Weet je dat zeker? - Ja, meneer.

Waar is dat plan?

Ik heb hier een plan van het huis. Van de bovenste etage.

Dacht jij dat ze van de kamer van de kolonel naar de hare ging?

Bedankt. Dat is voorlopig alles.

Latour loog over die ruzie. Hij verzwijgt wat.

Zegt de naam Margaret Wells je iets?

Ja, meneer. - Wat zegt die naam je?

Ik moet je geheugen opfrissen.

Je was ooit verloofd met Margaret Wells uit Three Rivers, Quebec.

Op je trouwdag liet ze je staan voor een zadelmaker.

Dat is verleden tijd.

Uw vraag kan relevant zijn, maar het ontgaat me.

De getuige heeft in zijn getuigenis en zijn gedrag

een ziekelijke vooringenomenheid tegen alle vrouwen vertoond.

Ik begrijp niet wat dit met de zaak te maken heeft.

Op basis van het gedrag van de getuige

beschouw ik het gedrag van die jongedame als ziekelijk.

Stilte. - Stel uw volgende vraag.

Ik mag niet aantonen waarom hij vijandelijk doet tegen mijn cliënte.

Wist je dat de kolonel 'n testament had

waarin hij je 3.500 pond nalaat?

Ik vraag gewoon naar het feit.

Hij zei dat hij me wat zou nalaten, maar ik wist niks van 't testament.

Hij vertelde het, maar je twijfelde aan z'n woorden?

Ik twijfelde niet. - Dan geloofde je hem?

Dan wist je dat je deze erfenis zou krijgen als hij overleed?

Geef antwoord. - Ik weet niet wat u vraagt.

Hij vraagt of je wist dat je 3.500 pond zou erven

als de kolonel zou sterven.

We bespraken het nooit.

Ja, ik wist het. - Je hebt 'n slecht geheugen, hé?

Denk nu goed na voor je antwoordt.

Onthou dat je onder ede staat. Toen je in Londen was...

hoorde je de kolonel dan zeggen dat hij wou dat hij zou sterven?

Dat hij wou dat hij dood was? - Dat hij zou sterven.

Andre Latour, ga je onder ede ontkennen

dat je kolonel Paradine steeds opnieuw hoorde zeggen

dat hij z'n leven beu was en wou sterven?

Hij zei veel als hij boos was. Ik was 't gewend en lette er niet op.

Je lette er niet erg op. Je lette er niet erg op.

Goed. Wil je de rechtbank dan vertellen

wat er rond 20u. gebeurd is op de avond van zes mei?

Moet ik mijn getuigenis herhalen?

Nee, ik wil niet dat je je getuigenis herhaalt.

Zwoer je niet dat je net zoals voor God op de dag des oordeels

de waarheid en niks dan de waarheid zou zeggen?

Goed. Ik noem je getuigenis leugens.

Je wilde verzwijgen wat er echt gebeurd is.

Er is hier nog iemand aanwezig die weet wat er gebeurd is.

Denk daaraan.

Wat is uw vraag, Mr. Keane?

Blijf je beweren dat Mw. Paradine 'n verhaal verzon

over je vertrek en dat dit de ruzie bespoedigde?

Dat heeft ze gedaan. - Zij ontkent dat.

Zo is het gebeurd, bij de kolonel.

Vraag je de rechter en de jury om te geloven

dat na die jaren trouwe dienst, ook op het slagveld,

kolonel Paradine absoluut geen geloof hechtte aan je erewoord?

Ik beweer dat je verhaal een hoop leugens is.

Hou je dat vol? - Als zij 't ontkent, kan ze beter...

Wat wou je zeggen?

Geef antwoord.

Ik blijf bij wat ik zei.

Ik zou graag nog 's doornemen wat er toen gebeurd is.

Voor het geval je details vergat.

De butler bracht de kolonel z'n diner.

Waar was jij? - In mijn kamer.

Zei hij dat hij het glas naast zijn bed had gezet?

Was dat ongewoon of niet? - Misschien.

Geen misschien. Ja of nee?

Het was ongewoon.

Toen hij het je gezegd had, ging jij weer naar boven.

Waarom? - Ik had geen speciale reden.

Voordien had de kolonel nog op je gescholden over je vertrek.

En toch ging je naar boven zonder speciale reden?

Ik was ongelukkig omdat ik ruzie met hem had.

Harder. De jury hoort je niet.

Ik wou het goedmaken met hem. - Goed.

Je klopte bij hem aan en ging naar binnen.

Ik klopte aan, maar ging niet binnen.

Je klopte aan. En toen? - De kolonel stuurde me weg.

Zonder dat hij wist wie er aanklopte?

Nee. Hij vroeg wie er aanklopte en ik vertelde het hem.

Toen stuurde hij me weg. - Je bent erg bijdehand, Latour.

Zeg 's... welke toon gebruikte de kolonel?

Toen hij je liet ophoepelen?

In zijn getuigenis zei Latour: 'De kolonel stuurde me weg.'

Hij zei niks over ophoepelen. - Wat is het verschil?

Mijn geleerde vriend snapt 't verschil in betekenis.

Ik wil dat hij correct is. - Het heeft geen belang.

Het wordt wegsturen. - Een ogenblikje.

Het OM heeft gelijk. U moet voorzichtiger zijn.

Ik zal nu het verhoor voortzetten.

Normaal hielp je de kolonel in bed, hé?

Niet eenvoudig met 'n blinde. Moest alles niet klaarliggen?

Tandenborstel, pyjama en warmwaterkruik?

En toch ging je zelfs niet zien of het glas wijn nergens stond

waar de kolonel het per ongeluk kon omstoten.

Ik dacht niet aan de bourgogne. - Goed.

Je wilde het goedmaken met hem. Je was van streek.

Heb ik het zo goed verwoord? - Ja, ik denk van wel.

Je zag nog iemand in de gang. - Ja, Mw. Paradine.

Wat deed ze? - Ze ging haar kamer binnen.

Is haar slaapkamer niet aan het andere einde van de gang?

Toen je Mw. Paradine zag...

wist je toen vanwaar ze kwam? - Nee, meneer.

Misschien kwam ze uit haar kamer en ging ze weer terug.

Dat is mogelijk. - Ze kon niet van d'r man komen

zonder jou te vermijden? Of voorbij jou te komen?

Klopt dat?

Je zag Mw. Paradine in d'r kamer gaan en de deur sluiten. En toen?

Niks. Ik bleef daar een paar minuten en toen...

Waarom bleef je daar een paar minuten rondhangen?

Ik had geen bedoeling. Ik wist niet wat ik moest doen.

Toen ging ik naar beneden. - Vertel 's...

Zag je ooit iemand sterven door vergiftiging?

Nee, meneer.

Of een dier?

Nee, meneer.

Lieten ze op Hindley Hall geen oude hond inslapen met gif?

Ja, dat was ik bijna vergeten. - Dat hebben we gemerkt.

Hij werd vergiftigd, hé? - Ja, meneer.

De oude, zieke jachthond van de kolonel. We lieten 'm inslapen.

Je bedoelt dat jij hem liet inslapen?

En welk gif gebruikte je? - Dat weet ik niet.

Nee? Heb je niet wat gif bewaard?

Wij kregen maar één dosis. - Zeg niet altijd wij.

Je bedoelt dat jij ze kreeg. - Ja.

Was het geen grote dosis? - Nee, ze was heel klein.

En het werkte heel snel.

Ja, dat klopt.

Ik snap het. Hij beweert dat ik de kolonel vergiftigd heb. Nee.

De getuige moet zich beheersen.

Ik heb het niet gedaan. Hoe kon ik?

Ik waarschuw de getuige. Hij mag alleen vragen beantwoorden.

Hij staat niet terecht. Hij moet niet protesteren dat hij onschuldig is

aan daden waarvan hij niet beschuldigd wordt.

Dit is 'n geschikte gelegenheid om 't proces te schorsen.

We gaan voort om 14u.05.

Ik zweer bij God dat ik deze jury op een afgeschermde plaats hou

met geschikte accommodaties.

Ik laat niemand met ze praten

en ik zal zelf niet met ze praten over dit proces,

tenzij om te vragen of ze tot een verdict gekomen zijn.

Tony pakte 'm hard aan. - Vreselijk.

Het is Tony's werk.

Het ging heel goed voor ons. - Ja?

Dat moet u toch zien. - Ik ben geen advocaat.

U bent slim. U zag dat ik hem van de wijs bracht.

U hebt uw woord niet gehouden. - Hoezo?

Ik ging niet akkoord met wat u deed.

U mocht niet insinueren dat Andre m'n man hielp bij zelfmoord.

Zelfs dat wou ik niet. En nu noemt u hem 'n moordenaar.

Ik zal u niet vergeven wat u gedaan hebt.

Vergeven?

Ik deed alle moeite en ik maakte alles kapot om u te redden.

Dat heb ik u niet gevraagd. - Vergeef het me.

U moet het me vergeven.

En ik was zo dwaas verliefd op u te worden.

Hebt u dat gehoord?

Hoe kon u me dan zo misleiden als vandaag?

Luister, in deze zaak bleven er nog drie mogelijkheden over.

Uw man slaagde erin zich te vergiftigen.

Of Latour was de dader. Of u.

Zoals u wilt. Maar u mag Andre geen moordenaar noemen.

Houdt u van hem? - Heeft dat belang?

U bent m'n advocaat, niet m'n minnaar.

Onlangs zei iemand anders me iets gelijkaardigs.

Ik wil weten of u doorgaat met de zaak.

Ja. Ik schrap alle getuigen, behalve u.

Ik reken op uw getuigenis en mijn slotpleidooi.

Ik weet dat ik u kan vertrouwen. Ik voel het.

U kunt me vertrouwen.

U zal me redden, maar niet ten koste van hem.

Dat begrijpt u toch?

En als ik u alleen zo kan redden?

Maak z'n leven niet kapot.

Anders zal ik u haten zoals ik nog nooit 'n man heb gehaat.

Ik volg de ingeslagen weg. Ik volg m'n visie.

Ik ben nog niet klaar met Latour.

Dan laat ik u getuigen. U mag zeggen wat u wilt.

Ik stel de vragen, u antwoordt.

Wel, Latour... Herinner je je... je getuigenis?

Schold de kolonel je tijdens de ruzie uit?

Heeft hij je ontslagen? - Ik wist niet wat...

Wat ik moest denken. Ze had gelogen.

Dat hebben we al gehoord. Nam je aan dat je ontslagen was?

Ja. Ik denk het wel.

Is Mw. Paradine nu niet de meesteres van Hindley Hall?

Ik vat het even voor je samen.

Je dacht dat de kolonel je ontslagen had,

maar bleef werken voor de vrouw die over je gelogen zou hebben.

Geef antwoord. - Ik...

Ik wou voor het landgoed zorgen. Ik kon nergens anders heen.

Ja, ja. Begrijp ik dit goed, Latour?

Zag je na de ruzie van zes mei de kolonel nooit meer levend?

Maar je zag wel zijn lijk? - Ja, meneer.

Wanneer? - Toen Dr. Young weg was,

moest ik de kamer opruimen. - Wie gaf je die richtlijnen?

Zij gaf me die. - Wie bedoel je met zij?

Mw. Paradine.

Toen je de kamer opruimde, zag je dan het wijnglas staan?

Ja. - Zat er nog bourgogne in?

Nog wat druppels op de bodem.

Er zaten dus nog een paar druppels op de bodem?

Dr. Young heeft het glas onderzocht

toen hij de dood van de kolonel had vastgesteld

en het was proper. Gewassen en afgedroogd.

Blijf je erbij dat er nog een paar druppels in zaten?

Ja, daar blijf ik bij.

Wanneer heb je dat glas gewassen?

Nooit. Ik heb 't nooit aangeraakt. Ik liet het gewoon staan.

Liet Mw. Paradine je de kamer opruimen?

Maar toen was het glas bourgogne nog niet gewassen?

Dan heeft Mw. Paradine het niet gewassen.

Dit is ongepast. Ik dring erop aan dat de vragen redelijk blijven.

Ja, hij stelt geen vragen, maar maakt opmerkingen.

Ik wou 'm niet onderbreken omdat hij zich daaraan stoort.

Latour, weet je welke straf er op meineed staat?

Geef antwoord. - Ik sprak de waarheid.

Volgens mij had de kolonel een reden om woedend op je te zijn.

En dat had niks te maken met dat verhaal dat je hier verzon.

Waar klaagde Mw. Paradine voor het eerst over je hofmakerij?

Ze heeft nooit geklaagd. - Moest ze haar man niet smeken

om je te ontslaan? - Ik luister niet naar die leugens.

Was dat niet de enige reden voor die erge ruzie

op de avond van de dood van de kolonel?

Dat mag ze niet zeggen.

De kolonel wist het omdat zij het verteld had.

Is dat niet de waarheid? Geef antwoord.

Ik zeg niks. - Omdat je z'n vertrouwen schond?

Nee. Ze heeft gelogen en ik haat haar.

Omdat ze het haar man vertelde? - Hij kwam erachter.

Hoorde hij hoe je zijn vrouw onfatsoenlijk aansprak?

Ik ben klaar met de getuige. - Ik wou het niet zeggen.

Ik wou z'n naam niet besmeuren. Maar jij hebt gesproken.

Jij en zij. Jullie allebei.

Nu zal ik ook spreken. - Ik ben klaar met hem.

Zij heeft ons allebei neergehaald. Ik haatte elk ogenblik met haar.

God vergeve het me, ik kon er niks aan doen.

Moet de jury luisteren naar zo'n leugenaar?

Hij wil mijn cliënte betrekken bij zijn verraad.

Ik herinner u eraan dat dit niet de eerste keer is

dat u zorgt voor een te emotionele sfeer in de rechtbank.

Ik vergeef de getuige z'n gedrag. - Stuur 'n kopie van het getuigenis

naar de openbare aanklager om deze man aan te klagen

omdat hij meineed pleegde.

En misschien kunnen ze hem ook aanklagen wegens moord.

U wilt blijkbaar rechter spelen in deze zaak.

Ga door, Sir Joseph.

Je getuigde dat kolonel Paradine je hoorde.

Bedoel je dat je 'n overspelige relatie met z'n vrouw had?

Nu weet u het. Ik kan niet met die herinnering leven.

Ik vrees dat ik nog vragen moet stellen.

Heb je gelogen omdat je iets voor die vrouw voelde?

Ik heb gelogen omdat de wereld niet mocht weten wat ze was.

De vrouw van mijn kolonel. - En omdat je om haar gaf?

Ik weet niet hoe ik dit moet zeggen. Ik wou het niet, maar...

Dat is alles.

De aanklager laat het hierbij.

Leden van de jury, de beklaagde is een buitenlander.

Zonder vrienden en alleen in 'n vreemd land.

Maar 'n land dat altijd trots was op zijn passie voor gerechtigheid.

Ik wou talrijke getuigen in haar voordeel oproepen

om te spreken over haar karakter en haar zelfopoffering.

Deze mooie vrouw bracht dit offer met plezier,

ook al was ze nog betoverend en jong,

om het licht van haar affectie

in het leven van een blinde te brengen.

Maar we hoeven niks van 't OM te weerleggen.

En dus willen we geen getuigen oproepen, behalve de gevangene.

Hij heeft lef, moet ik zeggen.

Na haar getuigenis zal de jury haar onschuld bevestigen.

De gevangene zal naar de getuigenbank gaan.

En als ze die verlaat, zal er niks overblijven van de smet

waarmee het OM, zoals ik zal bewijzen, roekeloos en onterecht

haar naam heeft besmeurd.

Ik roep de gevangene, Maddalena Paradine.

Pak het testament vast en herhaal de eed.

Ik zweer bij God dat mijn getuigenis

de waarheid en niks dan de waarheid zal zijn.

U mag gaan zitten terwijl u getuigt.

Nee, bedankt, Edelachtbare. - Hoe heet u?

Maddalena Paradine. - De weduwe van Mr. Paradine?

Dat klopt. - Hoe was... uw situatie

toen u met hem trouwde? - Ik was heel arm.

Mijn leven was onaangenaam en... onaantrekkelijk.

Ze is oprecht, hé? - Heel slim van Tony, bedoel je?

Hij ontwapent het OM.

Was u niet bang om een leven te leiden met een blinde?

Ik vond het een geweldige kans. - Kans?

Ja. Ik dacht: ik zal zijn ogen zijn.

Vond u het moeilijk om te geven om een blinde?

Om voor hem te zorgen? - Nee.

Was hij nooit onvriendelijk? - Soms wel.

Maar dat begreep ik.

Zijn situatie was vreselijk. Ik kon het hem makkelijk vergeven.

Op de avond van zijn overlijden vond er een ruzie plaats

in zijn kamer, in uw huis in Londen.

Vertel de jury de oorzaak van die ruzie.

Ik had met mijn man over Latour gesproken.

Om 'm een andere baan te geven. - En waarom?

Geef antwoord.

Ik wou niet dat Latour bij ons bleef.

En waarom wilde u niet dat hij bleef?

Ik wou dat hij daar niet was. - Waarom?

Zijn houding beviel me niet. - Wat beviel er u niet aan?

Ik vond dat hij soms te vrijpostig was.

Kunt u uitleggen wat u daarmee bedoelt?

Hij veroorloofde zich vrijheden.

Probeerde hij u het hof te maken?

Geef antwoord. Probeerde hij u het hof te maken?

En u klaagde erover bij uw man? - Dat klopt.

Mw. Paradine, u hebt de versie van Latour gehoord over de ruzie

in de kamer van uw man op 6 mei.

Wat is er echt gebeurd toen Latour binnenkwam?

Mijn man vloekte en zei: 'Je hebt mijn vrouw beledigd.'

En wat zei Latour? - Hij stortte in en zei...

Het zou nooit meer gebeuren als mijn man 't vergaf.

Is Latours versie dan onjuist? - Ik protesteer.

Hij legt de getuige woorden in de mond.

Ik stelde 'n vraag. - Het gaat om de vorm.

Ik wil u niet meer onderbreken, is dat duidelijk?

U zegt altijd duidelijk wat u bedoelt.

Hou u dan aan m'n beslissing, zodat ik ze niet hoef te herhalen.

Daar hou ik me altijd aan, al ben ik het er niet mee eens.

Maak geen ruzie met mij.

Ga door met uw verhoor van de getuige.

Toen uw man dood was, vroeg u Latour z'n kamer op te ruimen.

Was er toen iemand bij u? - Dr. Young.

Was hij nog bij u toen Latour uit de kamer kwam?

Weet u dat Dr. Young, nadat hij u alleen liet,

in de kamer van uw man een gewassen glas vond?

Dat weet ik.

Is Latour niet de enige die dat glas gewassen kan hebben?

Edelachtbare... - Al goed.

Kon een ander het gewassen hebben?

Ik weet wat u me in de mond wilt leggen.

U wilt dat ze denken dat Andre Latour mijn man doodde.

Stilte.

Ik vroeg of 'n ander dat glas gewassen kon hebben.

Ja. - Wat bedoelt u daarmee?

Ik heb dat gedaan.

Dat is 'n ernstige bekentenis. Wilt u ze aan de jury verduidelijken?

Edelachtbare, met alle respect, maar...

Ik wil over deze ontwikkeling nadenken.

Dit bewijs is nieuw voor me. - Het wordt al laat.

Dit was een zware zitting. Zullen we de zitting verdagen?

Ik zou u heel dankbaar zijn.

We komen morgen om 10u.30 weer samen.

Blijf je niet eten, Judy? - Ik kan niet.

Ik heb het vader beloofd. Dag.

Hallo, Tony.

Waarom kijk je zo bedroefd? - Zomaar.

Ik was er vandaag.

Was Gay erbij? - Ja.

Was dat jouw idee?

Je hebt vast weer commentaar op het verloop van de zaak.

Dat zal me zeker helpen. Dat is net wat ik nu nodig heb.

Als ze 't glas waste... - Dat deed ze niet.

Hopelijk geeft de jury je gelijk. - Ze beschermt die schoft.

Of ze deed 't omdat ze wist dat hij 'r man doodde.

Als ik kon, liet ik haar dat getuigen.

Zal je niet boos worden als ik je nog iets vraag?

Maakt het wat uit als ik het word?

Waarom hamer je zo op die ruzie? Daarom bekende ze alles.

Als jij of je vader dat willen weten...

Ik wil het motief vinden.

Latour hield van haar en wou haar man uit de weg ruimen.

En... jouw motief?

Wat bedoel je?

Nou... jij weet en ik weet...

En ook Gay weet waarom jij Latour verdenkt.

Alleen daarom heb je haar zo verhoord.

Alsof ze een getuige van het OM was.

Luister... - Het is waar.

Iemand moet het je zeggen. Je moet die vrouw redden voor Gay.

Laat me met rust, dan lukt het misschien nog.

Als we je laten doen, is 't gedaan met Mw. Paradine en je carriére.

Als Gay er niet was, zou ik niet zeker weten of dat wel slecht is.

Ik ben klaar met de getuige.

Dat is vreemd. - Hoezo?

Dat vertel ik je later.

Mw. Paradine, vond u Andre Latour heel knap?

Nee. Hij is 'n bediende. Hoe zou ik zo over hem kunnen denken?

Maakte Latour u al een tijd het hof?

Waarom vertelde u het uw man pas die avond?

Ik schaamde me. - Waarom zou u zich schamen?

Was het uw schuld? - Nee.

Waarom schaamde u zich dan? Uit bescheidenheid?

Omdat u aan uw verleden dacht? - Ik protesteer.

Ze zei niks over haar verleden. - Het was geen insinuatie.

Ik wou duidelijk maken dat een dame met haar...

onaantrekkelijk verleden

niet tegen haar man zwijgt uit bescheidenheid.

Onderbreek hem niet. Ik doe dat wel als ik er een reden toe zie.

Ga door.

Ik vraag u terwijl u onder ede staat...

U zei niks over Latour omdat u verliefd op hem was.

Verliefd op hem? En toch vroeg ik mijn man om hem weg te sturen.

Denkt u dat? - U slaagde er uiteindelijk in

om hem zijn meester, die hij aanbad, te laten verraden.

Dat ontken ik.

En zodra u ontdekte dat Latour onverschillig was voor vrouwen,

besloot u dat te overwinnen.

Was u niet verliefd op hem in Hindley Hall?

Was u niet verliefd op hem toen hij bij u in Londen was?

Dat is niet waar.

Scheelt er iets?

Ik wil even overwegen of dit invloed heeft op de zaak.

Ik hoor net dat Latour zelfmoord gepleegd heeft.

Dat geeft de doorslag.

Ik leg voor dat dit een grote invloed heeft op de zaak.

Het is duidelijk waarom de getuige zelfmoord pleegde.

Nee. U hoorde de getuige zelf zeggen

dat hij niet kon leven met 't idee van zijn verraad.

Bewaar uw kalmte en onthou waar u bent.

De jury zal negeren wat Sir Joseph en Mr. Keane zeiden.

Dat was geen bewijs. Mr. Keane, wilt u 'n verdaging

om uw standpunt te herzien? - Nee, Edelachtbare.

Nu ik erover nadenk, wil ik dat niet vragen.

Maar ik zal er wel opmerkingen over maken tegen de jury.

Ja. Heeft dit zoveel invloed dat het OM een verdaging wil?

Nee, ik betreur dat we werden blootgesteld

aan deze sensatiezucht. - Ga dan door, Sir Joseph.

Mw. Paradine, gisteren gaf u toe

dat u met opzet het glas hebt gewassen

dat het gif bevatte dat uw man doodde. Waarom waste u 't glas?

Geef antwoord. Waarom deed u dat?

U moet antwoorden.

Sorry, ik hoorde de vraag niet. - Hij heeft de vraag al herhaald.

Wat maakt het nu nog uit?

Andre is dood.

Mijn geliefde is dood.

Ik dacht er dag en nacht aan. Maar ik wist niet hoe.

Ik wou het doen, zodat we vrij waren.

Zodat Andre en ik konden weggaan en samen konden zijn.

Maar Andre wou me niet helpen. Hij en zijn stomme eer.

Ik moet u wijzen op de ernst van uw verklaring.

Andre wist dat ik een blinde man had gedood.

Ik heb het hem niet verteld, maar hij wist het.

Ik vind het onnodig om nog meer vragen te stellen.

Hebt u nog vragen voor de getuige, Mr. Keane?

Mw. Paradine... - Ik heb u niks meer te zeggen.

Ik hield van Andre Latour en u hebt hem vermoord.

Mijn leven is voorbij.

U hebt er 'n einde aan gemaakt.

Mijn enige troost is de haat en minachting die ik voor u voel.

Edelachtbare...

Leden van de jury...

Ik heb mijn best gedaan.

Deze zaak heeft al...

een zware tol geëist...

Het leven van Latour.

En ze legde een zware last op uw schouders. En op de mijne.

Ik ben me zeer bewust van mijn tekortkomingen.

Al wat ik deed, lijkt nadelig te zijn geweest voor mijn cliënte.

Maar, leden van de jury...

Maar verwar mijn... onbekwaamheid niet...

met het onderwerp van dit proces.

Dat zijn twee aparte kwesties.

Twee duidelijk verschillende kwesties.

Tijdens dit proces zijn veel zaken onduidelijk geworden.

Er is veel... onduidelijk geworden.

Tot mijn spijt kan ik niet doorgaan.

Ik vraag uw toelating

om mijn vriend, Mr. Collins, deze zaak te laten overnemen.

De kronkels van een okkernoot lijken verbazend sterk

op die van onze hersens.

Je had me niet mogen verbieden, al had je gelijk,

om het proces bij te wonen. - Je gekuch kon me afleiden.

Ik moest me concentreren op de prestatie van Mr. Keane.

Natuurlijk. Ik zal bidden dat het verdict onschuldig luidt.

Moet jij nu medelijden hebben met elke schoft, man of vrouw?

Wie heeft nog meer medelijden nodig dan een zondares?

Je vergeet altijd dat de straf een noodzakelijk deel van het plan is.

Straft het leven ons al niet genoeg, Tommy?

We hebben niet het recht wreed te zijn.

Als ik iets zeker weet, is het dat. - Je stootte 'n glas om.

Inderdaad.

Geef hier.

Je kraamt vanavond nog meer onzin uit dan normaal.

Dit proces werkt je op de zenuwen. Ga maar naar bed.

Ja, dat zal ik doen. Het spijt me.

Kan jij niks doen voor die arme vrouw?

Hoe durf je zo te spreken tot een rechter, dwaze vrouw?

De jury beslist of ze schuldig is.

Al ben ik dwaas, ik hou van je. Ik heb altijd van je gehouden.

En het is al jaren vreselijk om van 'n man te houden die...

Toen je jong was, was je aardig. Je kan geen rechter zijn en...

Zolang ik mijn ambt bekleed, zal ik mijn plicht blijven doen.

En dat heb ik vandaag gedaan.

Mw. Paradine wordt opgehangen.

Kies de volgende keer beter wie je vertrouwt.

Ik heb je al laat genoeg opgehouden.

Dat geeft niet. Maar je zou Gay toch minstens kunnen bellen.

Ze is vast doodongerust. - Bang dat ik naar huis zal komen.

Ik kan Gay toch de saaie taak besparen om mij te steunen.

Luister goed. Je weet niet alles zo goed als je denkt.

Wanhoop niet. Ik kan echt niet tegen wanhoop.

Moet ik dan hopen dat ik opperrechter word?

Toch niet voor een tijd.

Maar je wil de balie verlaten en dat is kletspraat.

Als ik Gay ken, wil ze nu niks liever doen dan...

Vader?

Waar is ze?

Hallo, Tony.

Wil je een ontbijt?

Vind je het erg? Bedankt, maar ik wou net gaan.

Tony, je had me niet zo bezorgd mogen maken.

Ik bleef op tot diep in de nacht.

Ik had moeten weten dat je hier zou zijn.

Ik was vandaag trots op je.

Ja, echt waar.

Liefste, het wordt niet gemakkelijk.

Sommigen zullen je uitlachen en met je spotten.

En de kranten zullen niet erg aardig zijn.

Het ergste is wat ik jou aandeed.

Het belangrijkste in je leven was niet toen je ontdekte wat ze was.

Ook niet 't moment waarop je 't lef had om voor de hele wereld

je fouten toe te geven.

Het belangrijkste moment...

Kijk me aan.

Het belangrijkste moment is nu.

Ik ken geen briljanter man dan jij.

Je mag je carriére vergooien en strandjutter worden.

Dat is misschien geen slecht idee.

Liefste, begrijp je het niet?

Ik wil dat je zo snel mogelijk weer gaat werken.

Ik hoop dat je een moeilijke zaak krijgt. Een heel moeilijke.

Zodat je je uiterste best zal moeten doen...

om het verdict te krijgen dat je wil.

Daar ga je weer, met al je mooie ideeën over mij.

En trouwens, je moet je scheren.

Rip door SaiKo, el33ti0