Original subtitles

Ik haal de auto. - We hebben wel tijd.

Echt? Laat me je helpen.

Zal ik hem echt niet even pakken? - Pak m'n spullen. Ik kom eraan.

Ik neem de tas mee. Wat nog meer?

Sorry, je sliep.

Mijn vliezen zijn...

vroeg gebroken.

Shit.

Hallo.

Christel neemt niet op.

De moeder van zijn vriendje die op hem zou passen.

U zei dat u wel op hem wilde passen als...

Heb ik dat gezegd?

Sorry.

Als Elliott speelgoed nodig heeft of iets te eten, voel u vrij.

Geen school? - Het is zaterdag.

Ik heb een bericht over u ingesproken bij Christel.

Ik app u haar gegevens.

Tot morgen. - Oké.

Kom op.

Dag, schat.

Rustig aan.

Hallo, Christel.

Weer met Sandra, de buurvrouw.

Ik moet naar mijn werk.

Misschien kan ik...

Elliott onderweg afzetten, als dat helpt.

Bel me terug.

U hebt miljoenen boeken. Waarom?

Dat is mijn werk.

Bent u schrijver?

Een vrouw is 'schrijfster'.

Nee, ik heb een boekwinkel.

Mama is een keramiekkunstenares.

Juist.

Ik vind uw schilderijen stom.

Die zijn ook niet voor jongetjes. - U weet niets over jongetjes.

Hoe weet je dat?

U hebt geen kinderen.

Je lijkt zeker van je zaak. - Ik hoorde mama erover praten.

En ik zag dat u alleen woont. - Je ziet veel.

Baby's worden geboren door dat gaatje.

Je weet alles. - Kan dat wel?

God heeft vast een hekel aan vrouwen.

Ik maak me klaar. Niets aanraken. - Wat moet ik dan doen?

Geen idee. Heb je geen speelgoed? - Nee.

Wil je tekenen?

Is dat een ja of een nee?

Alex, weer met Sandra.

Je vriendin is dit weekend weg. Ze heeft je geprobeerd te bellen.

Ik heb het druk.

Als je dit bericht hoort...

tussen de weeën door...

Bedankt.

U loopt te snel.

Sorry.

Laten we racen.

Nee, bedankt.

Kom op.

Ik wil niet racen. Doe jij het maar. - Alleen kan het niet.

Jawel. Dan race je tegen jezelf.

Ja, Antoine? - Klaar, af.

Je houdt niet van enkele bestellingen.

Maar ik kan geen onverkochte boeken blijven terugsturen.

Verdomde voicemail.

Geen familie? - Niemand in de buurt.

Ze kwamen er wonen toen zijn moeder zwanger werd.

Nog nooit zo blij geweest om je te zien.

Bedankt. - Mijn verlosser.

Hoi, Jibril.

Gaat het? - Ja, en met jou?

Je ziet er moe uit. Toch? - Nou, dank je wel.

Laten we over dat lieve kind praten.

Jeetje. Wat een schatje.

Hoe heet je? - Elliott.

Ze moeten je arresteren omdat je te schattig bent.

Ik heb er vijf, bijna net zo leuk als jij.

Vijf kinderen? - Vijf grote, knappe jongens.

Ik ben Marianne, de lieve zus van de boze heks.

De heks heeft geen zus. - Jawel. Ik. Kom maar.

Ik neem je mee naar een minder vijandige plek.

Wat betekent vijandig?

Dat is hier. Later, luitjes.

Dag, Elliott.

Hallo?

Ja, met mij.

Echt? Is ze bevallen?

Hoe laat zijn jullie thuis?

Kun je hem even geven?

Shit.

Waarom kookt u niet? - Geen tijd voor en geen zin in.

Volwassenen hebben altijd haast. Mama zegt altijd: 'Schiet op.'

Ze heeft het vast druk. Ze werkt, kookt...

Zij is niet degene die kookt.

Ze woont samen met een moderne man die haar helpt omdat hij graag kookt.

Bespot u hem?

Ga verder.

Half rauw, half verbrand. Een nieuw concept.

Alsjeblieft.

Ik kan het wel snijden.

Waarom eet u niet?

Ik ga uit.

Tenzij u hier met mij vastzit.

Je kon het snijden, zei je.

Waarom woont u alleen?

Dat doe ik niet. Ik heb boeken.

Boeken praten niet. - Dat denk jij.

Hoe dan ook, zelfs op jouw leeftijd...

droomde ik niet van trouwen en kinderen.

Waarom niet?

Ik ben niet sterk genoeg. - Is mijn moeder sterk?

Ze kan voor jou en zichzelf zorgen. Ja, Cécile is heel sterk.

Wat...

Kom binnen.

Ik kan niet...

Het geeft niet.

We gaan maar.

Nee, blijf.

Ik weet niets van kinderen, maar...

Ik zou niet willen dat dit mij overkwam.

Laat hem slapen.

Laat hem z'n moeder nog wat langer hebben.

Sorry.

Ik heb het niet expres gedaan.

Je zusje is geboren.

Heeft ze haar?

Heel veel haar.

Heeft mama niet veel pijn?

Waarom vraag je dat, lieverd? - Omdat de baby uit een klein gat komt.

Mag ik haar zien?

Wie? - Mijn zusje.

We gaan.

Wacht. Elliott...

ik moet je iets verdrietigs vertellen over mama.

Is ze dood?

Ja.

Nu al?

Wat hebben we dan aan een conciërge?

Ik word niet boos.

Ik heb u alles al gestuurd.

Moment.

Sorry, ik wil m'n sleutels terug.

Natuurlijk.

Is zijn oma er?

Nee.

Ze komt naar het ziekenhuis.

Ik doe je sleutel in de tas.

Ik weet nog niet wie je op gaat pikken.

Ik wil met jou mee, niet naar Hannah.

Het is niet voor kinderen. Ik kan niet op je passen.

Ik zal braaf zijn, beloofd.

Het komt goed. Kom maar.

Bedankt, Sandra.

Alex.

Ik ga wel mee.

Is dat goed?

LUCILLE, 1 DAG OUD

Het is gemakkelijk.

Toe maar.

Leg je hand onder haar hoofd.

Zo, ja.

Hij doet het goed, hè, Lucille?

Geweldig.

Ze kan zich vrij bewegen. En jij kunt haar inzepen.

Oké.

Wilt u helpen?

Hoi.

Maia, ik heb je nodig. - Ik heb het druk.

Dat zie ik. De drieling gaat voor.

Ik leen haar een uurtje.

Dit zijn Lucille's vader en oma.

Gefeliciteerd. Het gaat prima.

Kom.

O, sorry.

Neem de tijd.

Mag ik haar zien?

Ja, hoor. Ze komen zo.

Mama, bedoel ik.

Nee, Elliott. Dat denk ik niet.

Waarom niet?

Ze is niet meer...

Het is te...

Wil je dat?

Als zij het goed vindt.

Denk je dat ze dat zou vinden?

Je kunt met haar praten.

Kom je? - Ik laat jullie wel alleen.

Ik breng je naar huis en kom terug.

Nee, ga maar. Het lukt wel. - Sandra.

Met Sandra.

Ik rij wel.

Bedankt.

Eerst de formaliteiten.

Wat zijn formaliteiten? - Dat leg ik je later uit.

Doe je schoenen uit. - Moet ik blijven?

Nee, ga maar.

Ik zet de tas hier neer. - Bedankt.

Mijn kleine Cécile...

Lucille.

Fanny...

Geef haar maar.

Alsjeblieft.

Ik heb er tien besteld.

Heb je in de opslag gekeken?

Bedankt, Jibril. Ik sluit vanavond wel af.

Shit.

Tot later.

Hier.

Bedankt.

Was je bevriend met mijn dochter?

Nee. Ik ben de buurvrouw maar.

Waarom geef je haar geen melk?

Dat kan alleen na een zwangerschap.

Ze is heel lelijk.

Dat zijn alle pasgeborenen.

Wil je ze daarom niet?

Dat heb ik je al verteld.

Lucille wordt vast heel mooi.

Gaat Alex meer van haar houden dan van mij?

Absoluut niet.

Een vader heeft ruimte voor al zijn kinderen.

Maar ik ben zijn kind niet.

Ja, het gaat wel. Echt.

Ze komen morgen.

Dat weten we volgende week pas gezien de omstandigheden.

Misschien woensdag.

Ja, 'Lucille'.

Ze huilt.

Nee, het gaat wel. De vroedvrouw denkt dat ze beter bij mij kan zijn.

Wat doe je?

Ik moet Sandra iets vertellen.

Niet nu. Wacht.

Fabrice, ik bel je terug.

Mama...

Ik wil haar niet zien.

Oké.

Kom hier, lieverd.

Cyanose, lage hartslag, een hysterectomie...

Ik bleef maar zoeken.

Vruchtwaterembolie...

Ik zat op medische fora.

Ik las verhalen.

Het een nog erger dan het andere.

Nooit van gehoord.

Het is zeldzaam en onvoorspelbaar.

Het vruchtwater komt in het bloed van de moeder terecht en vergiftigt haar.

Ze stierf aan een hartstilstand.

Inderdaad gehorig.

Door buren voel je je soms heel alleen...

zelfs als je graag alleen bent.

Waarom? - Weet ik niet.

Misschien omdat je door de muren...

constant de soundtrack hoort van hun leven zonder jou.

Dat gevoel dat iedereen aan één kant staat...

en jij alleen aan de andere, is een gevoel dat iedereen kent.

Tot donderdag.

LUCILLE, 1 WEEK OUD

Wie bent u?

Ik weet wie u bent.

Ik was Cécile's man.

Voornamelijk Elliotts vader.

Dat ook.

Alex?

Voor Elliott...

Wat?

Ik ben dingen aan het regelen. Ik kan hem volgende maand nemen.

Vind je dat goed?

Hoe...

Hoezo nemen?

Om bij mij te wonen.

Ik schrijf hem in bij een school, dan is het geregeld.

We praten later verder.

Wat?

Ik ben zijn vader.

Je kwam pas na drie dagen. Noem je dat vader zijn?

Ik wilde klaar zijn. - Het gaat niet om jou, David.

Heb je hem opgevoed? Aangekleed? Hem leren fietsen?

Hem elke dag naar school gebracht?

Aan de kant.

Gaat het?

Wat doe je?

Ik was aan het lezen. Dat probeerde ik.

Het konijntje heeft twee oren.

Hij kruist z'n oren en stopt ze in zijn hol.

En hij trekt ze...

Strak. - Heel strak.

Een strakke knoop knopen.

Precies.

Tweede schoen.

Het konijntje pakt wat stro en legt het in z'n hol. Dat weten we.

Ik kan Elliott niet vinden.

We hebben je overal gezocht. - Dat wist ik niet. Sorry.

Je mag niet zomaar een kind meenemen.

Kom op, sta op.

Kom op. - Ik ben zelf gekomen.

Val Sandra niet steeds lastig. Sorry dat we je storen.

Dag.

Is de andere schoen hetzelfde? - Ja.

Precies hetzelfde.

Toe maar.

LUCILLE, 2 MAANDEN OUD

Hoi. - Hoi.

Nu al vakantie? - Hij gaat naar z'n vader.

Sorry, ik wist niet dat dat vandaag was.

Mooi. Laat het me weten.

Ik wil niet te laat komen.

Geen zorgen, ik kom elk weekend terug.

Shit. Wat ben ik toch een idioot.

Geeft niet. - Jawel. Laat maar.

Allemachtig.

Het spijt me echt.

Het geeft niet. - Ik ruim het op.

Geeft niet. Ik bestel wel wat.

Weet je wat? Ik ben zo terug.

Ik ga naar de winkel.

Zo terug.

M'n familie heeft zichzelf uitgenodigd. - Je kunt niet alleen chips eten.

Het is maar een verjaardag.

Elliott zou het lekker vinden. Hij was nog geen twee toen hij curry at.

Ik viel bijna van mijn stoel. Het was ook geen milde curry.

Daarna wilde hij elke week pittige curry en stinkkaas.

Ik gebruik soepborden.

Ik heb niet voor deze twee gekozen. - Dat horen we niet vaak genoeg, mam.

Als je mij was geweest...

Toen leerden meisjes op school naaien en koken vanaf hun 11e.

Wat konden vrouwen, behalve zich voortplanten en mannen voeren?

Je bent vast trots op mij. - Hoezo?

Ik weerstond die conventies.

Nee, hoor. - Waarom niet?

Tegenwoordig is het trendy om vrij te blijven en je niet te settelen.

Boeien. - Dus jij bent het schaap.

Ze is onconventioneel.

Ze heeft niet leren koken en naaien. Ze trok vijf keer aan de joystick.

Een man is niet slechts een joystick. - Jawel, hoor.

Je hebt gelijk.

Ik ben al die vrouwen beu...

die mannen reduceren tot niets...

en een aanklacht indienen als ze betast worden.

Mam.

Begin nou niet.

Ondraaglijk. Ik trek dit niet.

Ik ben bijna 80, schat.

Je bent oud als het je uitkomt. - Jij een feminist als het je uitkomt.

Onzin.

Grappig, hè?

Toen ze klein waren, wilde ik dat ze zwegen.

Nu maak ik me zorgen als ze niet zeuren.

Onze relatie is gegroeid.

Een gearrangeerd huwelijk dat beter werkt dan liefde.

Anders dan dat van mij.

Ik kom, schoonheid.

Mag ik haar voeden? - Oké.

Kom, schat.

Ze heeft honger.

Pas op, we moesten het bij haar afbouwen, niet bij de baby's.

Ik heb altijd een groot gezin gewild.

Geen broers en zussen? - Nee.

Was Elliott maar bij haar. - Kinderen passen zich altijd aan.

Geen reden om het te verpesten.

Ik heb het niet verpest.

Ik heb voor jullie gezorgd. Ik had geen keus.

Daar gaan we.

Ik moet echt verhuizen.

Wat?

Ik zei...

dat ik moet verhuizen.

En die lekkende leiding door mijn huis, tot die droog is...

Heb je ook salpeter?

Ze wilde niet nog een kind.

Het was een voorgevoel.

Ze haatte haar eerste zwangerschap.

Ze wilde niet nog een jaar opgeven.

En ik...

Ik zei zelfs tegen haar...

dat onze relatie niet genoeg was...

Dat ik haar zou verlaten.

Ik bleef maar zeuren tot ze toegaf.

Ik dwong haar.

Was ik maar dood.

Dat mag je niet zeggen.

Wie ben jij om te zeggen wat ik mag zeggen?

Je hebt gelijk. Ik ben niemand.

Sorry.

Bedankt, Sandra.

Uitstekend.

Je lacht.

Murmelen...

Je gewicht is goed. Je bent groot.

Ga je weg? - Ja.

Naar Parijs voor een boekenbeurs. Conferenties en zo.

Fijne reis.

Ik wacht al een maand op een geboorteakte.

Is mijn dossier compleet? Ja.

LUCILLE, 3 MAANDEN OUD

Fanny...

Je viel in slaap.

Is het dinsdag of woensdag? - Donderdag.

Heb je me dit weekend nodig? - Nee, Elliott komt.

Ik kom Elliott halen.

En u bent?

Z'n stiefvader. Z'n vader heeft het vast gezegd.

Alex.

Lieverd.

Draag je me? - Niet nu.

Maar ik ben moe.

We zijn er bijna.

Niet eerlijk.

Bij papa eet ik pizza's, nuggets en friet.

Je bent niet bij papa.

Momentje...

Kom op.

Die melk ziet er heerlijk uit.

Luister naar die viool. Geweldige jazz.

Leo Slabiak.

Hij speelde zelfs met Django Reinhardt's Hot Club.

Wat als ik haar laat vallen?

Dat doe je niet. - En als het wel gebeurt?

Ik doe wel open. - Wacht.

Pas op.

Rustig.

Sneeuwwitje.

Voor jou bewaard.

Dank je wel.

Dat redt je van Peppa Pig.

Kom binnen.

Nee, ik moet door.

Hoe gaat het met haar?

Het is geen dier en geen mens...

Een plant? - Nee.

Heb je er een in je kamer?

Bij papa? - Als je dat wilt.

Er zijn er twee. - Speelgoed.

Hij heeft meer dan twee stukken speelgoed.

Honderden splinternieuwe stukken speelgoed, kleren, snoep...

We snappen het. Geen speelgoed.

Geef je het op?

Niet zo makkelijk. - Kom op.

Ik geef het op.

Twee dode vliegen.

Ik verzamel ze nu.

O, sorry. - Wacht.

Dat zijn toch dieren? - Niet als ze dood zijn.

Als een jager een everzwijn doodt...

kan hij niet zeggen dat hij everzwijn eet...

omdat hij als hij dood is geen zwijn meer is?

Maar een zwijn is geen insect. - Als jij het zegt.

Wie heeft besloten dat een everzwijn zo heet...

en niet spin?

Een spin is geen insect.

Die hebben acht poten.

Wat is Spider-Man dan?

Een everzwijn.

LUCILLE, 7 MAANDEN OUD

Alles in orde? - Ja, het gaat wel.

Haar tanden komen door, denk ik.

Weet je dat zeker?

Een uur geleden was het 20 minuten.

Ja. Enig idee wanneer het wordt?

Kom mee, mevrouw. - Ik ben de moeder niet.

Ze is mijn dochter. - Kom maar.

Hij gaat niet open.

Hij zit op slot.

Hoe gaat het met haar?

Ik hoor je ook niet.

Zere oren. Oorontsteking.

De bof?

O, een oorontsteking.

Niets ernstigs dus.

Ik maakte me zorgen.

Ik loop even naar de andere kant.

Ik loop om.

Ik hou van je tegenstrijdigheden.

O, ja?

Je lacht als je je brandt.

Je bent onafhankelijker dan een buiten-wc.

Je zit goed vast.

Je runt een feministische boekenwinkel...

maar je favoriete verhaal gaat over...

een emotioneel meisje dat haar boze stiefmoeder ontvlucht...

bij zeven huisgenoten gaat wonen, hun wc's schoonmaakt...

en hun ondergoed wast.

En op een dag...

verleidt ze een prins door mooi te zijn en haar mond te houden.

Wat is er? - Niets.

Wat is er? - Het...

Een slot dat openspringt.

Wie denk je dat je bent?

Bedankt voor de koffie.

Ik wil niets forceren. - Ik weet het.

Gaat het te snel? Ik kan wachten. - Nee, wacht niet op mij, Alex.

Zeg wat er is. Ga niet weg.

Ik wil je niet kwijt.

Ik hou van je.

Nee... - Blijf hier.

Je bent niet verliefd op me.

Je bent verliefd op de situatie.

Ik ben de buurvrouw.

We kunnen het goed vinden.

Ik ben single en hou van je kinderen. Ik ben er te oud voor.

Alle vakjes zijn afgevinkt. - Nee.

Je rouwt via mij.

Je slijpt je tanden op een bot.

Je vecht tegen rouw, verlies, isolatie...

Dat is geen liefde. - Jawel.

De basis is leed.

Nou en?

Wie zei dat je gelukkig moet zijn zodra je iemand ontmoet?

Oké, Alex, maar...

Maar wat?

Cécile vertrouwde me haar kind toe.

Ik was op de juiste plek.

LUCILLE, 9 MAANDEN OUD

Maak je geen zorgen. Alle kinderen hebben allergieën.

Bel me over een week. - Heel erg bedankt, dokter.

Als Bunica nog bezorgd is...

stuur haar dan terug, dan krijgt ze magisch poeder.

Rachel?

Jouw beurt.

Mijn afspraak was om 17.00 uur.

Sorry, ik loop uit.

Artsen hebben altijd een smoes.

Misschien werken ze te hard.

Maak jezelf nuttig. Dan verspil je je tijd niet.

Ik heb haar dossier nodig.

Bedankt. Het is Moussafir, met een M...

De tweede van rechts.

Sorry. Ik ben een brandweerman die pyromaan is.

Ik heb geneeskunde gestudeerd om mijn fouten goed te maken.

Geen automatisering geleerd?

Ik heb de dossiers van jullie oude kinderarts geërfd.

Die is 107 en had alles bewaard.

Naast mijn patiënten hier en in het ziekenhuis...

moet ik tijdens de sushi zijn krabbels uittypen.

Geen wonder.

Wat?

Drie maanden voor een vaccin...

de SEH overweldigd...

je komt binnen met griep en vertrekt gestrekt.

Oké, genoeg.

Eruit.

Vooruit.

Hier.

Sorry, ik was een klootzak.

Je herkent me niet. Ik ben net weduwnaar. Ik ben boos op iedereen.

Ik weet niet waarom ik me op jou afreageerde.

Jij maakt mensen beter. Jij staat aan de kant van het leven.

Maar daardoor voelt het alsof ik Cécile laat gaan.

Dus ik heb sushi voor je tijdens het typen.

En yakitori met rund en kaas. En als balans heb ik sashimi.

En ijsthee. Ik zag het in je afval.

Maar toch...

Misschien doe ik het fout, zoals vaker recentelijk.

Maar het is...

Ik heb al gegeten.

Het was fout.

Echt?

Waarom niet?

Als een vrouw niets zegt in het openbaar...

kunnen we haar stilte toeschrijven aan haar verschil van mening.

Maar...

Als je weet dat haar stilte niet specifiek voor haar is...

Als ik weduwnaar was, werd ik ook niet hard.

Waarom kuste je me?

Uit schuldgevoel?

Voor je aanslag met die doos?

Nee. Toen je zei dat ik je niet herkende...

herkende ik je ineens en toen schaamde ik me.

Er zorgt nooit iemand voor me.

In tegenstelling tot wat men denkt, toont Simone de Beauvoir...

dat kinderen opvoeden fundamenteel is in de maatschappij...

Hoe laat noem je dit?

Ik heb een oppas.

Gaat het?

Wat is er aan de hand?

Ik heb een leuke avond gehad.

O, verdorie. Wat erg.

Met een vrouw die ik niet ken.

Echt?

Het is veel te vroeg.

Dat zei je zelf.

Dat zei ik niet.

Ik vertrap het verleden.

Is dat zo?

Moet je kiezen tussen je dode vrouw en het leven?

Moet je rouwen tot een bepaalde datum?

Dan wacht je nog wel even.

Je missie is gelukkig zijn.

Om Lucille een goed voorbeeld te geven, anders wordt het niets met haar.

Welterusten.

LUCILLE, 11 MAANDEN OUD

Wacht even.

Wat?

Kom op.

Ik moet naar huis, naar Elliott.

Waarom? Laat me meegaan.

Ze weten toch dat ik besta?

Ik loop niet naakt rond.

Alleen voor een drankje.

Tien minuten.

Acht minuten.

Vier minuten?

Toe nou.

Bedankt, Félix. - Bedankt.

Fijne avond.

Wat doe je?

Ik pas me aan.

Het spijt me.

Nee, dat hoeft niet.

Een medisch noodgeval.

Hallo. - Hallo. Kom mee.

Is dat een bevel?

Kom op.

Kun je niet zonder je lievelings...

Hallo.

O, Elliott.

Sandra...

Emillia...

ontmoet de kinderen.

Drie vliegen in één klap.

Hoi, Sandra.

Sorry voor mijn outfit, maar...

er was een noodgeval.

Ja.

Hij moet geamputeerd worden.

Zijn piemeltje eraf?

Nee, ga liggen.

Toe maar. - Een ernstige breuk. Schaar.

Nee, ik ben geen chirurg.

Doe jij het maar.

Sorry, ik kan dat niet.

Geef de schaar aan professor...

Zonnebloem.

Een hoge pief.

Nee, jij bent de dokter.

Doe niet zo verwend.

Ik laat jullie alleen.

Ik ga mee. - Nee, ik bezoek de patiënt morgen weer.

Dan ben ik bij papa.

Ik kom volgend weekend. - Nee, blijf.

Ga maar, Sandra.

Dat was de bedoeling ook.

Blijf als je wilt. Hij beslist dat niet.

Jawel. Je bent m'n vader niet.

Ik hou van je als een zoon. Gehoorzaam me als een zoon.

Naar je kamer. - Nee.

Kom op.

Je bent gemeen. Ik haat je. - Kom op.

Genoeg.

Stil. - Het is niet eerlijk.

Ik ben niet gek.

Ik zag wat je van plan was. Blijf daar.

Ik kan goed met kinderen opschieten als ik ze behandel...

maar in het echte leven...

Ik snap het.

Au.

Heb je je pijn gedaan?

Waar heb je je pijn gedaan?

Au hier.

In dat geval...

Til je T-shirt op.

Hoor je dat?

Wat is dat?

Lucille's hart.

Mag ik?

Geef maar aan haar.

Kijk.

Gefeliciteerd, Lucille

LUCILLE, 1 JAAR

Blazen.

Nou ja, Elliott.

Je bent een natuurtalent.

Dit doe ik al m'n hele leven. Het zijn mijn oesters.

Jouw oesters?

Ja, mijn ouders zijn oesterboeren in Cancale.

Heb je Cécile ontmoet in Cancale?

Als je met ontmoeten bedoelt ruzie maken over een schopje...

in luiers, dan ja.

Hier. - O, nee.

Ik ben beledigd.

Dus het was jonge liefde?

Jeugdliefde.

Wat is het verschil?

Jeugdliefde is een liefde uit vervlogen tijden.

Gehechtheid aan dingen.

Wat is het verschil met liefde?

Ik zal je mijn essay mailen.

Hallo.

Hé, mensen.

Ik moest 14 bezoeken afleggen. De laatste was ver.

Je bent er nu.

Voor jou.

Gefeliciteerd, Lulu.

Hopelijk vind je het leuk. Ik wel.

Ik kon het niet weerstaan.

Toe maar. Je mag het openmaken.

Maak open.

Voorzichtig.

Het is toch stom.

Naar je kamer.

Vind je het wel leuk?

Sandra?

Hallo. Alles in orde?

O, ja.

Ik wilde hem graag zien.

Ik ken boekenwinkels voor rechten en geneeskunde, niet voor feminisme.

Het is geen specialiteit.

De beweging vind je in elk veld.

Oké.

Is het niet paradoxaal om het te beperken tot één plek?

Ja, een noodzakelijk kwaad. - Net als mannen.

Was niet grappig.

Zoek je een boek? - Nee, ik...

Ik ben hier omdat...

Ik wil niet bemoeizuchtig zijn, maar...

je positie is wel complex.

Als ik me in je inleef.

Ik geloof in senioriteit.

Hoe moet ik dat opvatten? - Hoezo?

O, niet zo.

Oude banden.

Onvervangbaar.

Onbreekbaar. Een relatie die bestond om goede redenen.

Ik bedoel...

Je moet deel uitmaken van hun leven. Jij was er...

voor de Alex op wie ik verliefd werd.

Geen zorgen om mij. Ik ben een grote meid. - Natuurlijk.

Ik bedoelde niet...

Sorry, dat was ongepast. Ik ga wel. Sorry.

Emillia... - Ja?

Ik ga je een vreemd verhaal vertellen.

Toen ik vier was...

begon ik plotseling te kleine kleding te dragen.

Ik wilde strakke riemen en sjaals.

Zelfs mijn lakens moesten strak, anders sliep ik niet.

Waarom?

Mijn moeder was zwanger, maar dat wist ze niet.

Toen ze het ontdekte, kleedde ik me weer normaal.

Gek, hè? - Ja.

Gek.

Ik wil ook niet bemoeizuchtig zijn...

maar ik heb blijkbaar een zesde zintuig voor...

zwangere vrouwen.

Ik zal je er niet mee lastigvallen. Gewenste kinderen...

opvoeden is al moeilijk genoeg.

Als beide ouders ze niet willen...

Vreemd. Ik was heel voorzichtig. - Voorzichtige vrouwen raken niet zwanger.

Ik heb meerdere keren geovuleerd.

In mijn familie hebben ze veel tweelingen die heterozygote tweelingen krijgen.

Het kan geen gesplitst embryo zijn.

Bespaar me je derdejaars vakken.

Sorry, dat was verkeerd.

Vergeef me.

Geeft niet.

Zo gaat het bij vrouwen in mijn familie. Als een man ze aankijkt...

worden hun eierstokken wild.

Dus het is jouw schuld.

Je had niet naar me moeten kijken.

Geen zorgen, ik...

Ik maak wel een afspraak.

Er is geen curettage nodig.

Drie pilletjes en het is weg.

Het gaat te snel. Je gaat te snel.

Ik ben zeker van mezelf.

Je haalt veel door elkaar. Ik denk dat je het wilt houden.

Mijn verleden houdt je tegen.

LUCILLE, 14 MAANDEN OUD

Daar.

Allereerst wil ik een toost uitbrengen.

Op Sandra.

En haar hang naar avontuur. - Onzin.

Je verliet je appartement en je boeken...

om Cancale te bezoeken met z'n wilde dieren en dreigende kust.

Ik oefen voor mijn verhuizing. - Welke verhuizing?

Ik heb al een date... - Een tinderdate?

Ik vraag het maar.

Hou op.

Grappig, hoor. - Bedankt dat je het zei.

We zijn niet getrouwd.

Laten we dan dubbel toosten...

op Sandra.

Oké.

Emillia en ik hebben jullie uitgenodigd en willen zeggen dat we ontroerd zijn...

dat jullie spontaan onze getuigen wilden zijn...

bij deze bruiloft die uniek belooft te zijn...

gezien de onbegrijpelijke gastenlijst van mijn toekomstige vrouw.

We zijn niet goed in lijsten.

'Tante Brigitte mag komen, neef Robert niet.'

Dat gebeurt thuis in Roemenië niet.

Bedankt, Fanny, dat je ons verwelkomt in je huis.

Het is ook van Lucille en Elliott. Je hoort nu bij hun leven.

Als het mag, wil ik graag een toost uitbrengen...

op het leven.

Op het leven.

Op het leven.

Op het leven.

Zou je hem terug willen hebben?

Serieus? - Ja, soms ben ik dat.

Ben je ziek of zo?

Wil je me soms kwijt?

Hij is 100 procent mijn zoon. Het gaat niet om adoptie.

Zie dit niet als een liefdesverklaring.

Zie je zijn levendige, lachende ogen? Zijn intelligentie?

Het is duidelijk dat hij mijn zoon is en ik zijn vader.

Laten we dit proberen.

Ik ben op zondag zijn vader.

Zijn held, de koning van spelletjes en snoep.

Jij bent gedurende de week zijn moeder, groene bonen...

schoonmaken en huiswerk. Een echte moeder.

Je zou Sandra mogen.

Het is beter als hij bij zijn zus woont.

Toch?

We moeten het hem vragen.

We hebben het besproken. Hij vindt het prima.

Natuurlijk ga ik akkoord. - Cool.

Emillia.

Ja.

Mag ik binnenkomen?

Nee.

Ik moet je iets vertellen.

Niet nu, alsjeblieft.

Gaat het? - Niet echt.

Wat is er aan de hand?

Ik ben het verloren.

Mag ik binnenkomen? - Liever niet.

Alsjeblieft.

Geen zorgen, het komt goed.

Geef me wat tijd.

Ik wil graag douchen.

Weten je ouders het niet?

Nee.

Ik wachtte het eerste trimester af. - Verdomd eerste trimester.

Je hebt troost nodig na een miskraam.

Als je je netwerk alleen gebruikt...

bij goede dingen, word je niet genoeg gesteund.

Of te veel.

Het embryo was niet levensvatbaar.

De natuur doet het goed.

Fuck de natuur.

Ja, fuck dat.

Als je zoiets overkomt...

waarom voel je je dan closer met willekeurige vrouwen dan je partner?

Of met je moeder.

Ook al is ze nutteloos.

Of met je dochter.

Ook al is ze dood.

Daar ben je.

We zochten je.

Gaat het? - Nee.

Het gaat niet.

Ik breng ongeluk.

Als ik ergens gelukkig mee ben...

is er altijd een...

donkere kracht die me een lesje wil leren. Mijn leven is shit.

Jouw leven is shit?

Jij bent niet degene die vreselijke krampen had...

en een bloederig embryo in de wc uitplaste tijdens de lunch.

Walgelijk.

Ik ben niet degene die walgelijk is.

Dit maken vrouwen door.

Ze krijgen kinderen zonder klagen, want zo is de natuur.

Dat verwacht de maatschappij.

Het walgelijke is dat het niemand iets boeit.

Daar komt de feminist.

Er zijn geen feministen. Alleen tuig en fatsoenlijke mensen.

En jij staat aan de goede kant?

Je neemt geen risico's. Je verstopt je.

Aanval is de beste verdediging. Typisch.

Voor mannen? - Ja, waarom niet?

Mag ik niet zeggen dat ik verdrietig ben en pijn heb?

Dat het oneerlijk is? - Jawel.

Maar je noemde Emillia's leed niet eens.

Jij hebt geen miskraam gehad of een vruchtwaterembolie.

Je verdient medeleven, maar je bent niet dood.

Ja, je hebt shit in je leven.

Maar ook een geweldig meisje.

Je band met Elliott, je vrienden...

Zelfs de ex van je vrouw, die uniek is. En Emillia.

Je hebt alleen maar liefde in je leven.

Jij bent ook in mijn leven.

Ja.

En ook shit.

Ga je echt verhuizen?

Emillia Angelika Demetriù...

LUCILLE, 16 MAANDEN OUD

neem jij tot je wettige echtgenoot...

Alexandre Jérôme Perthuis?

Ja.

Alexandre Jérôme Perthuis...

neem jij tot je wettige echtgenote...

Emillia Angelika Irina Demetriù?

Ik snap wat je bedoelt. Maar dat is het protocol niet.

Een luidkeels 'ja' zou geweldig zijn.

Ik neem Emillia tot mijn wettige echtgenote.

Verdomme.

Wel of niet?

Ja.

Ik verklaar in naam van de wet...

dat Alexandre Perthuis en Emillia Demetriù...

getrouwd zijn.

Teken hier.

Dans je niet?

Ik ben blij voor je.

Echt?

Ook al vind ik deze huwelijkse tradities maar triest.

Ik ben dol op je.

En ik wil je bedanken.

Waarvoor? - Voor alles.

Ben je een muurbloempje?

Hij lijkt gelukkig.

Alex?

Ik bedoelde Elliott.

Ja.

Je lijkt niet blij.

Natuurlijk ben ik dat wel.

Kinderen passen zich aan.

Als je vandaag verdwijnt...

dan vergeet hij je.

Jij bent het type vrouw...

dat veel drinkt, maar niet dronken wordt.

Ja.

Als ze ons naast elkaar zetten in de hoop dat we seks hebben...

jammer dan.

Je ouders weten wat ze doen.

Bedankt.

Je begint dronken te worden.

Klopt.

Gaat het?

Het voelde goed.

Gaat het echt wel?

Ken je het Oordeel van Salomo?

Pardon.

Het Oordeel van Salomo.

Min of meer.

Wat is er dan?

Twee vrouwen hebben ruzie. Ze hebben beiden net een baby.

Eén baby sterft, dus ze vechten over de andere.

En?

Om de ruzie op te lossen, vraagt Salomo...

om een zwaard.

Hij beveelt de baby in tweeën te hakken.

De ene vrouw zegt dat ze de baby dan liever opgeeft.

Salomo's conclusie is...

dat de echte moeder degene is...

die wilde dat de baby bleef leven, ook al verloor ze hem dan.

Dus hij geeft de baby aan haar.

Dus?

Dus...

Ik vind het opmerkelijk dat...

je Elliott weer aan Alex gaf.

Duw je me de friendzone in?

Bedankt voor je begrip. Ik had de kracht niet.

Kusjes, eeuwige schoonzoon.

LUCILLE, 18 MAANDEN OUD

Waarom hou je dat niet?

Ik ben het beu. - Het is prachtig.

Misschien wel, maar ik wil het niet zien.

Dan hou ik het. - Nee, ik wil het wegdoen.

Ik doe het wel weg voor je.

Ik wil het niet bij jou zien. - Je komt toch nooit.

Hé, Alex. - Kan ik helpen?

Nee, we zijn bijna klaar. - Dat meen je niet.

Ik had je slaapkamer nooit gezien.

Niemand.

LUCILLE, 22 MAANDEN OUD

Wat ben je knap.

Hoe gaat het?

Ze is gegroeid.

Goed, en met jou? - Ja, goed. Bedankt.

We bekijken etalages voor kerst.

Wat leuk.

Vrolijk.

Kom een keer eten. Dat zouden we leuk vinden.

Oké. Ik moet mijn agenda checken. Rond kerst is het druk op het werk.

Weet je wat ik de Kerstman vroeg? - Of hij zijn voeten wil vegen?

Nee, als cadeau.

Een deurmat.

Een slijmerige spin en walkie talkies.

Leuk. Die kan hij vast wel brengen.

Emillia en Alex gaan naar hem toe.

We gaan naar IJsland. - Hiken, als backpackers.

Jij zou het leuk vinden.

We houden contact.

Tot ziens.

Dag, Lucille.

Dag, lieverd.

We gaan. - Ik moet haar iets vertellen.

Later. - Het is dringend.

Nee. - Het is belangrijk. Sandra.

Vergeten te zeggen dat het Paw Patrol-walkie talkies zijn.

Wat goed. Je hebt gelijk. Details zijn belangrijk.

Was dat bij oma in Cancale? - Nee, in Saint-Malo.

Ik was nog geen één. - Ja, ik had je net ontmoet.

Je was zo klein.

Elliott.

Ja, Elliott als baby met papa.

Dat is mijn mama.

Ja, met jouw mama.

Nog een foto.

Die? - Ja.

Ze lacht hard. - Ja.

Ze eet een flensje. - Ja.

Met room. - Ja.

Jij houdt ook van room. - Ja.

Papa.

En mama.

Daar zit je in haar buik.

Geen foto's meer.

Klaar.

Nee, schat, geen foto's meer.

Hoelang sta je daar al?

Ik wilde je niet storen.

Elliott vond een fotoalbum.

LICHTHEID

Het boek op mijn nachtkastje. Het raakt me echt.

En toch...

ben ik niet sentimenteel.

Zo.

Fijne feestdagen. - Bedankt.

Pardon, mevrouw, hebt u...

'Lof voor Witte, Heteronormatieve Masculiniteit'?

Ik hoor goede dingen. - Sorry, dat is uitverkocht.

De boekwinkel doet het goed.

We houden vragenuurtjes die erg verrijkend zijn. Heel mooi.

We doen er een voor kinderen met Susie Morgenstern.

Een Amerikaanse schrijfster met een hartvormige bril.

Elliott moet ook komen.

Oké.

Het gaat ook goed met de bank.

We hebben een project met drie groepen. We ontwikkelen...

milieuvriendelijke verzekeringen.

Dat is goed. - Ja.

Wanneer ga je weg? - Over een week.

IJsland is prachtig. Dat heb ik tenminste gehoord.

Hoelang?

Twee weken. - Oké.

Dan heb je genoeg tijd.

Wie zorgt er voor de kinderen?

Fanny, David, Emillia's ouders.

En ik?

Wie er voor jou zorgt? - Nee. Ik wil graag helpen.

Als je denkt dat dat kan.

Dat kunnen we regelen.

Op die twee dagen moet je hem naar school brengen.

Nathan neemt het over.

Is Nathan de nieuwe oppas? - Ja.

Iets heel belangrijks: de nummers voor noodgevallen.

Een EHBO-doos. Luister je? - Ja, de EHBO-doos.

Neem elke donderdag zijn vriendin Hannah mee.

De beroemde Hannah is terug.

Ze is mijn vriendin niet.

Hij bloost helemaal.

Kijk hem nou.

Als ik niet bel, heb ik geen bereik.

Maak je geen zorgen. - Oké.

Hoe zit het met Hannah?

Ik heb het.

Heb je de geluksbrenger? - Ja.

Bravo. Wie is jouw koningin?

Lucille.

Zij is de koningin.

Als ik niet bel, heb ik geen bereik.

Het is een korte tocht.

Vier uur naar de waterval van Slej...

Dit krijg ik niet uit m'n strot.

Seljalandsfoss.

Gaat het?

Ja, hoor. Ik heb genoeg appelmoes gekocht.

Weet je het zeker?

Moeten we voor de zekerheid naar huis?

Hier. - Bedankt.

Heb je het?

Wat? - Mijn paspoort.

Nee, dat heb ik niet bij me.

Shit.

Je hebt de appelmoes onthouden, maar je paspoort niet?

Bedankt.

Wat heb je toch met die appelmoes?

Niks.

Lucille is nooit zonder mij. Ik vind het moeilijk zonder haar.

Natuurlijk. Maar...

Om van de reis te genieten, zou het fijn zijn als je...

je kinderen een beetje kon loslaten.

'Je kinderen'? - Ja.

Jij hoort toch ook bij hun familie?

Elke ouder...

brengt graag tijd zonder hen door.

Het is geen schande om soms rust en vrede te willen.

Dat is niet mijn eerste gedachte.

Anders dan de mijne?

Dat zei ik niet.

Nog erger. Je dacht het.

Ze hebben geen moeder.

Instappen om 21.45 uur.

Gate 4. Uw paspoorten en instapkaarten. Fijne vlucht.

Bedankt.

Waarom ging je mee?

Het is onze huwelijksreis. - We hadden veel andere dingen kunnen doen.

Waarom deze reis?

Vertel het me.

Omdat je dat wilde.

Alleen omdat ik dat wilde?

Ja.

Is dat verkeerd?

Nee.

Even uw aandacht. De Air France-vlucht naar Reykjavik...

Gelukkig kregen we die baby niet.

Wat bedoel je?

Jij wilde het houden uit goedheid en empathie.

Zijn dat slechte dingen?

Zijn het negatieve waarden?

Nee, maar ik weet niet of het de waarden van liefde zijn.

Wat zijn dat dan?

Wil je iets zeggen?

Ik dacht dat je het wilde. - Ik ook.

Dus...

Heb ik je ertoe gedwongen?

Nee, maar we doen dit samen.

Als jij mijn verantwoordelijkheid niet erkent, is dat moeilijk.

Cécile was net zo verantwoordelijk als jij voor de keuze voor een tweede kind.

Het spijt me.

Alex?

Ik maak deze reis zonder jou.

Het geeft niet.

Echt.

Als ik terugkom, neem ik afscheid van Lucille en Elliott.

Emillia.

Ik hield van je.

Heel vaak.

Ik ook.

Wat een boel kinderen.

Ik ga je kietelen.

Ik ga je kietelen.

Wat aardig.

Voorzichtig, straks val je.

Wat een gehoest.

LUCILLE, 2 JAAR

Elliott, kijk achter je.

Daar is iets raars...

Ik weet dat je iets verstopt.

Op haar hoofd.

Ik wilde de Indestructibles.

Doe er maar een sticker op.

Stickers zijn stom.

Nee, krijgen wat je wilt, wanneer je het wilt, zoals je het wilt, is stom.

Als je het allemaal zomaar krijgt, wat moet je dan nog?

Op mierenhopen plassen, vliegen zadelen?

Leer jij me vliegen te zadelen? - Nee.

Waarom niet?

Het is gemeen en zinloos.

Ik verzin een verhaal voor je over een jongen die teleurgesteld is...

en beslist dat zijn leven anders loopt.

Eigenlijk bof ik.

Mama bofte ook met jou.

Misschien boften we te veel met mama.

Misschien vochten we niet genoeg, omdat we het zomaar kregen.

Sandra.

De vogels vlogen weg.

Hoe is het met Lucille?

En hoe gaat het met de baby?

Plasje... - Doet de baby een plasje?

Op de grond.

Doe er nog een om.

Het was goed om hem af te doen.

En nu een schone.

Mensen...

Wat eten we?

Wat is dat?

Wat is dat?

Voor Florence Assouline. En voor mijn dochter Hannah.

Losjes gebaseerd op Alice Ferneys roman 'L'Intimité'