All language subtitles for Hour.of.the.Wolf.1968.SWEDISH.1080p.Blay.H2.AAC-VXT

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German Download
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew Download
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

ΠΡΙΝ ΜΕΡΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ, Ο ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΓΙΟΧΑΝ ΜΠΟΡΓΚ

ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΧΩΡΙΣ ΙΧΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ

ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΜΠΑΛΤΡΟΥΜ ΤΗΣ ΦΡΙΕΖΛΑΝΤ.

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ, ΑΛΜΑ, ΜΟΥ ΕΔΩΣΕ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΓΙΟΧΑΝ

ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΒΡΕΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΑΛΛΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΤΟΥ.

ΑΥΤΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ, ΜΑΖΙ ΜΕ ΟΣΑ ΜΟΥ ΕΙΠΕ Η ΙΔΙΑ Η ΑΛΜΑ

ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΣΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ.

Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΛΥΚΟΥ

Όχι. Δεν έχω τίποτε άλλο να σου πω.

Κι έχεις το ημερολόγιο.

Αναρωτιέσαι γιατί μένω ακόμα εδώ.

Οι δυο μας ζούσαμε εδώ μαζί εφτά χρόνια σχεδόν.

Το χειμώνα μπορώ να πάω στην ηπειρωτική χώρα και να δουλέψω.

Το έχω ξανακάνει παλιά, όταν είχαμε οικονομικές δυσκολίες.

Το παιδί θα γεννηθεί σ' ένα μήνα, λέει ο γιατρός.

Με εξέτασε το Μάιο, πριν έρθουμε εδώ για τελευταία φορά.

Ήταν Παρασκευή, θυμάμαι.

Σχετικά αργά, γύρω στις δέκα...

ωστόσο είχε ακόμα φως της ημέρας έξω.

Σκοπεύαμε να μείνουμε εδώ μέχρι τον Αύγουστο.

Ήμασταν συνήθως τελείως μόνοι.

Δεν ήθελε ποτέ να συναντήσει κανέναν.

Φοβόταν.

Ήμουν λιγομίλητη, και του άρεσε αυτό.

Του άρεσα.

Φτάσαμε εδώ γύρω στις τρεις το πρωί.

Στο παράπηγμα στην ακτή υπήρχε ένα καροτσάκι.

Όταν φτάσαμε στο σπίτι, χαρήκαμε που οι μηλιές ήταν ανθισμένες.

Μετά προσέξαμε πατημασιές στο παρτέρι κάτω απ' το παράθυρο της κουζίνας.

Ο Γιόχαν ενοχλήθηκε απ' αυτό,

αλλά το ξεχάσαμε τελείως μέχρι...

Ήμασταν χαρούμενοι.

Ήμασταν χαρούμενοι που είχαμε ξαναγυρίσει.

Ο Γιόχαν ήταν λίγο ανήσυχος.

Όπως πάντα, όταν η δουλειά δεν πήγαινε καλά, και τελευταία δεν πήγαινε καλά.

Είχε πολύ ανήσυχο ύπνο.

Φοβόταν. Φοβόταν το σκοτάδι.

Κι η κατάσταση είχε χειροτερέψει πρόσφατα.

- Ξέρω. - Τι;

Θα σε σχεδιάσω.

Άσε με. Έλα τώρα.

Πήγαινε και κάθισε εκεί πέρα.

Σήκω, χοντρούλα.

- Εδώ; - Όχι. Λίγο πιο πίσω. Εκεί.

Κρυώνεις;

Το ήξερα. Τώρα κάθισε. Όπως κάθεσαι πάντα. Μην ορθώνεσαι.

Και γύμνωσε τους ώμους σου.

Έτσι. Κράτα λίγο πάνω τα μαλλιά σου, να βλέπω καλύτερα το λαιμό σου.

Εκεί. Έτσι ακριβώς. Πού είναι τα γυαλιά μου;

Διάβολε. Ξεκόλλησε πάλι ο βραχίονας.

Έτσι μπράβο. Μπορείς να μείνεις ακίνητη έτσι;

Αν συνεχίσω να σε σχεδιάζω υπομονετικά μέρα με τη μέρα...

Γεια.

Κοίτα.

Δεν τα έχω δείξει σε κανέναν. Τα σχεδίασα.

Αυτός είναι το πιο κοινότυπο δείγμα. Είναι τελείως ακίνδυνος.

Νομίζω πως είναι ομοφυλόφιλος.

Η γριά κυρία... αυτή που απειλεί πάντα ότι θα βγάλει το καπέλο της.

Ξέρεις τι θα συμβεί τότε;

Βγαίνει μαζί και το πρόσωπό της.

Ορίστε και ο χειρότερος. Τον αποκαλώ "Ο άνθρωπος-πουλί".

Δεν ξέρω αν είναι πραγματικό ράμφος ή απλώς μάσκα.

Είναι απίστευτα γρήγορος.

Υποτίθεται ότι σχετίζεται με τον Παπαγκένο στον Μαγικό Αυλό.

Οι άλλοι... Τα σαρκοφάγα, τα έντομα...

ιδίως ο άνθρωπος-αράχνη.

Να ο διευθυντής σχολείου με τη βέργα στο παντελόνι του.

Κι όλες αυτές οι σκληροτράχηλες, φλύαρες γυναίκες.

Πρέπει να μείνεις ξυπνητή για λίγο.

Σε καμιά ώρα θα ξημερώσει...

και τότε θα μπορώ να κοιμηθώ.

Ένα λεπτό μπορεί να σου φανεί σαν αιωνιότητα.

Αρχίζει τώρα.

Δέκα δευτερόλεπτα.

Αυτά τα δευτερόλεπτα...

Πόσο πολύ κρατούν.

Το λεπτό δεν πέρασε ακόμα.

Τώρα πέρασε.

Πες κάτι, ε;

Μίλησέ μου, Άλμα.

Αναρωτιέμαι για κάτι εδώ και πολύ καιρό.

Μ' ακούς;

Ζούμε μαζί εφτά χρόνια τώρα.

Άλλο ήθελα να πω. Περίμενε, ξέρω.

Δε βρίσκεις ότι πολλοί ηλικιωμένοι που ζουν μαζί μια ολόκληρη ζωή

αρχίζουν να μοιάζουν ο ένας στον άλλο;

Στο τέλος, έχουν τόσα πολλά κοινά στοιχεία που

όχι μόνο οι σκέψεις μα και τα πρόσωπά τους παίρνουν την ίδια έκφραση.

Ποιος νομίζεις ότι είναι ο λόγος;

Θέλω να γεράσουμε τόσο πολύ μαζί, που να σκεφτόμαστε τις σκέψεις του άλλου.

Να έχουμε ζαρωμένα, ρυτιδιασμένα πρόσωπα που είναι ολόιδια.

Τι λες;

Αποκοιμήθηκες;

Γιόχαν, έλα αμέσως.

Πάμε στο κρεβάτι. Έλα, άντε.

Μη δείχνεις τόσο τρομαγμένη, χρυσή μου. Δεν είμαι επικίνδυνη.

Δώσε μου το χέρι σου. Νιώθεις το χέρι μου τώρα;

Τα δάχτυλα; Τις φλέβες κάτω από το δέρμα;

Στην ηλικία μου, τα χέρια είναι πάντα κρύα.

Λάβε υπόψη, είμαι 216 χρονών.

Μα τι λέω τώρα; 76, εννοώ.

Λοιπόν, πρέπει να πηγαίνω τώρα.

Μια στιγμή. Τι ήθελα να σου πω;

Τώρα το θυμήθηκα.

Μέσα στη μαύρη τσάντα κάτω από το κρεβάτι

βρίσκεται το μπλοκ με τα σχέδια που είδες χθες το βράδυ.

Θέλει να τα σχίσει.

Πες του να μην το κάνει.

Και κάτι ακόμα. Στην ίδια τσάντα κρύβει το ημερολόγιό του.

Διάβασέ το.

Τετάρτη 22 Ιουλίου. Μόλις αρρώστησα.

Όχι σοβαρά... απλώς αρκετά ώστε να είμαι δυσάρεστος.

Συγγνώμη, ίσως ενοχλώ, μα σκεφτόμουν την καλύτερη μέθοδο προσέγγισης

και τελικά αποφάσισα να είμαι ευθύς.

- Ονομάζομαι Βαρόνος βον Μέρκενς. - Μποργκ.

Όπως ίσως ξέρετε, είμαι ο ιδιοκτήτης του νησιού

και μένω στο παλιό κάστρο στη βόρεια πλευρά εκεί.

Θα θέλατε εσείς και η γυναίκα σας να δειπνήσετε μαζί μας;

- Πολύ ευγενικό από μέρους σας. - Απλό φαγητό με καλό κρασί,

και ο σολομός μας εδώ είναι περίφημος, δεν είναι;

Χαίρετε.

Ίσως θα έπρεπε να πω ότι εγώ κι η γυναίκα μου είμαστε θαυμαστές σας.

Δυο από τους πιο θερμούς θαυμαστές σας, θα τολμούσα να πω.

Πέμπτη 27 Ιουλίου.

Μια ζεστή, μουντή ημέρα.

Δεν έχω αναρρώσει ακόμα τελείως.

Βλέπεις αυτή τη μελανιά;

Πρέπει να είσαι προσεκτικός, καλέ μου,

ειδάλλως θα καταλήξει σε καταστροφή.

Δεν θυμάσαι;

Πήγαινα σ' ένα πάρτι και φορούσα το πράσινο μπροκάρ φόρεμά μου.

Και μετά είδα κι έπαθα να ξαναφτιάξω τα μαλλιά μου.

Και ξέχασα τα γάντια μου.

Πρέπει να σου μιλήσω για κάτι.

Πήρα ένα γράμμα που πρέπει να σου δείξω.

Το έλαβα χθες.

Άκουσε τι λέει.

"Δεν μπορείς να μας δεις, αλλά εμείς σε βλέπουμε.

Ίσως συμβούν φρικτά πράγματα.

Ορισμένα όνειρα μπορούν να γίνουν γνωστά.

Το τέλος πλησιάζει.

Οι πηγές θα στερέψουν

και μετά άλλα υγρά θα μουσκέψουν τους άσπρους μηρούς σου.

Έτσι αποφασίστηκε."

Αρρώστησα όταν το διάβασα.

Τι ζεστά είναι τα χέρια σου. Έχεις πυρετό;

Αναστατώνομαι πάντα όταν πρόκειται να σε δω. Δεν είναι περίεργο;

Ονειροβατώ όλο το απόγευμα.

Ό,τι κάνω είναι εξωκοσμικό και άσκοπο.

Βοήθησέ με με το φερμουάρ. Όλο πιάνεται.

Έχει πολύ αέρα, αλλά είναι υπέροχα, ε;

Σίγουρα είναι ιδανικό μέρος για έναν ζωγράφο.

Μένεις εδώ καιρό τώρα.

Ο δράστης επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος, λένε. Για νέα εγκλήματα.

Κουρασμένος φαίνεσαι. Μην το παρακάνεις. Η ηλικία μας θέλει προσοχή.

Οι νέοι είναι πιο ανθεκτικοί.

Ξέρεις τι εννοώ. Λέγομαι Χίρμπραντ, είμαι αναλυτής.

Εξετάζω ψυχές και τις γυρνάω το μέσα έξω.

Και τι βλέπω; Δε χρειάζεται να σου πω.

Καλλιτέχνης. Ξέρεις την ανθρώπινη καρδιά.

Ποιος δεν έχει δει τις μελέτες προσώπων και τις αυτοπροσωπογραφίες σου.

Γιατί με κοιτάζεις έτσι; Είσαι θυμωμένος;

Έχουν πάθει τα νεύρα σου; Σε ανησυχεί τίποτα;

Σκάσε. Βούλωσ' το.

Πρέπει να μου δώσεις μερικά λεφτά.

Αυτά που είχα στην αρχή του μήνα τέλειωσαν σχεδόν

και πρέπει να πληρώσω τον μπακάλη όταν πάω στην ηπειρωτική χώρα.

Το σύνολο είναι 176,50.

Συν το γάλα.

Μη μου δίνεις έτσι απλώς τα λεφτά. Έλεγξε τους λογαριασμούς μου.

Είναι σημαντικό. Τουλάχιστον, για μένα.

Για να δούμε. Μου έδωσες 500 στις 3 του μηνός.

Μετά εκείνο το στρωσίδι. Είναι αρκετά ακριβό. Γύρω στις 35.

Μα είναι ωραίο και ζεστό όταν ξαπλώνω πάνω του μόνη μου.

Μετά ήταν ο προηγούμενος λογαριασμός του μπακάλη. Τσουχτερός.

Χρειαζόμασταν αλεύρι, ζάχαρη και κονσέρβες. Στοίχισαν πάνω από 200. 219.

Μετά μικροέξοδα και γραμματόσημα

και μια αλυσίδα για το ποδήλατό μου και μπαταρίες για το ραδιόφωνο,

και το μαχαίρι ξεφλουδίσματος...

και σαπούνι και απορρυπαντικό και μια βούρτσα νυχιών.

Πρέπει ν' αγοράσεις καινούργια οδοντόβουρτσα. Η παλιά είναι χάλια.

Μετά 50 κορώνες για τα γενέθλια του αγοριού σου και 75 για ένα γραμματόσημο.

Μας κάνουν σχεδόν 500 σε σύνολο, παρά 7,36.

Θα τα προσθέσεις και θα τα ελέγξεις;

- Είμαστε καλεσμένοι την Παρασκευή. - Ναι, το ξέρω, στο κάστρο.

Πώς το ξέρεις;

Καλησπέρα σας. Από εδώ η γυναίκα μου Κορίν.

- Χάρηκα που ήρθατε. Καλωσορίσατε. - Η μητέρα μου, Κόμισσα βον Μέρκενς.

Ο αδελφός μου Ερνστ.

Πώς είστε; Χάρηκα πολύ για τη γνωριμία.

Και ο κ. Λίντχορστ.

Χαίρομαι που σας γνωρίζω. Είμαι θαυμαστής σας.

- Κι από 'δώ ο κ. Χίρμπραντ. - Γοητευμένος. Γνωριζόμαστε, νομίζω.

Θα θέλετε ένα ποτό;

Νομίζω πως τελικά σύντομα θα μας σερβίρουν.

Απαίσιος υπηρέτης.

Αλλά είναι φτηνός, κι ο αδελφός μου δε διαθέτει λεφτά για καλύτερο.

- Όμως δεν φταίει αυτός. - Κατασταλάξαμε τώρα.

Παλιά ταξιδεύαμε πολύ. Σας αρέσουν τα ταξίδια; Εγώ τα λατρεύω.

Άλμα είναι ασυνήθιστο κι ωραίο όνομα.

Ανίκανος για επιθετικότητα.

Η γραφειοκρατική επιθυμία για εκδίκηση.

Η λατρεία του εξευτελισμού. Οι κυνόδοντές μας είναι ακόμα αιχμηροί.

Παλιά αγόρασα έναν πίνακα ενός διάσημου καλλιτέχνη.

Μην πεις τίποτα, αγαπητέ μου Ερνστ.

Τον κρέμασα ανάποδα στο σαλόνι και προσκάλεσα τον καλλιτέχνη

μαζί με πολλούς γνωστούς μου που εκτιμούν ένα καλό αστείο.

Σκάσαμε στα γέλια.

Απίθανο αστείο, ε;

Οι πληγές δεν κλείνουν ποτέ. Συνεχίζει να βγαίνει πύον.

Η μόλυνση είναι χρόνια. Μετά, το τέλος δεν αργεί.

Εξαρτάται πόσο γερή καρδιά έχεις.

Χάνω συνέχεια κιλά. Έχω συμβουλευτεί τους καλύτερους ειδικούς του κόσμου.

Μερικές φορές σταματάει... όπως τώρα το καλοκαίρι. Αλλά μετά ξαναρχίζει.

Ο άνδρας μου λέει είναι ψυχολογικό κι άρχισε όταν χάσαμε την περιουσία μας.

Όταν καταχράστηκα τα λεφτά της οικογένειας. Η ανεντιμότητά μου φταίει.

Γιατί είναι στο τραπέζι μας ο Λίντχορστ; Δεν τα πουλάμε όλα να φύγουμε;

Εγώ φταίω. Για όλα αυτά τα βάσανα.

Και τους είπα "Στο διάολο με τα φάρμακά σας.

Δεν υπάρχει καλυτέρευση. Δεν θα καλυτερεύσει ποτέ.

Πρέπει να εγχειρίσετε, να το κόψετε."

Είμαι γριά στρίγγλα. Υπάρχει κι ένα όριο, τέλος πάντων.

Κι ο χαζός καθηγητής χαμογέλασε σαρκαστικά και ξέρετε τι είπε;

"Όχι, Κόμισσα. Δεν έχω ακουστά κανένα όριο."

Ναι, έχω παιδιά. Δυο αγόρια.

Όχι εδώ, όχι. Μένουν με τον θείο τους.

Νομίζω ότι είναι φίλοι σας.

Γνωρίζετε τη Βερόνικα Βόγκλερ, σωστά; Πολύ καλά μάλιστα, άκουσα.

Πολύ όμορφη γυναίκα.

Είναι γοητευτική κυρία. Την έχετε γνωρίσει;

Τι μίσος σ' εκείνα τα μάτια.

Ας πάρουμε καφέ στη βιβλιοθήκη.

Κυρίες και κύριοι, προσοχή παρακαλώ.

Ας ξεφύγουμε λιγάκι μ' ένα κουκλοθέατρο.

Να σβήσουμε τα φώτα;

Εκεί. Οι επίτιμοι καλεσμένοι μας. Όχι, ο επίτιμος καλεσμένος μας.

Μουσική.

Ω, ατέλειωτη νύχτα

Πότε θα φύγεις

Πότε θα χαιρετίσει τα μάτια μου το φως της μέρας;

Σύντομα

Σύντομα, όμορφε νέε

Ή ποτέ

Σύντομα, λέτε, ή ποτέ

Πείτε μου, Ω αόρατοι

Ζει ακόμα η Παμίνα;

Η Παμίνα

Ζει ακόμα

Ο Μαγικός Αυλός είναι το κατ' εξοχήν παράδειγμα και θα σας το αποδείξω.

Οι οδηγοί του Ταμίνο τον άφησαν στη σκοτεινή αυλή

έξω από το ναό της σοφίας, και ο νεαρός αναφωνεί απεγνωσμένα:

"Ω, ατέλειωτη νύχτα, πότε θα φύγεις;

Πότε θα χαιρετίσει τα μάτια μου το φως της μέρας;"

Βαριά άρρωστος, ο Μότσαρτ αισθάνεται αυτές τις λέξεις με μυστική ένταση.

Και η χορωδία και η ορχήστρα απαντούν:

"Σύντομα, όμορφε νέε, ή ποτέ."

Η πιο όμορφη και η πιο συνταρακτική μουσική που γράφτηκε ποτέ.

Ο Ταμίνο ρωτάει "Ζει ακόμα η Παμίνα;"

Η αόρατη χορωδία απαντάει, "Η Παμίνα ζει ακόμα."

Ακούστε αυτή την παράξενη, παράλογη, αλλά εκπληκτική διάσπαση.

Δεν είναι πια το όνομα μιας κοπέλας.

Είναι μια φόρμουλα, μια μαγική επίκληση.

Αφελές κείμενο. Εν συντομία, μια σύνθεση κατά παραγγελία.

Κι ωστόσο η πεμπτουσία της τέχνης. Δεν συμφωνεί ο καλλιτέχνης μας;

Αυτοαποκαλούμαι καλλιτέχνης γιατί δεν υπάρχει καλύτερος όρος.

Στα έργα μου δεν υπάρχουν υπο- νοούμενα, εκτός από την παρόρμηση.

Χωρίς να φταίω, έχω χαρακτηριστεί κάτι το ξεχωριστό...

ένα μοσχάρι με πέντε πόδια, ένα τέρας.

Δεν πάλεψα ποτέ γι' αυτή τη θέση κι ούτε θα παλέψω για να την κρατήσω.

Μεγαλομανία; Ναι. Την αισθάνομαι να αιωρείται μερικές φορές, μα είμαι άνοσος.

Αρκεί μόνο να σκεφτώ την πλήρη ασημαντότητα της τέχνης στον κόσμο μας

και προσγειώνομαι.

Κι ωστόσο η παρόρμηση παραμένει.

- Μιλά ένας καλλιτέχνης. - Μια πραγματική εξομολόγηση.

Τι κουράγιο. Τι διορατικότητα.

Ας πιούμε εις υγείαν του καλλιτέχνη μας. Όχι μόνο ιδιοφυΐα, αλλά και στοχαστής.

Χριστέ μου. Δεν είχα ιδέα.

Ένα φωτοβόλο ρόδο στα μαλλιά σας.

Ω, σας έγδαρα στο μάγουλο με το νύχι μου.

Μάτωσε. Πάρτε το μαντίλι μου.

Όχι, είναι καθαρό. Τι αδέξια που είμαι.

Πρέπει να ηρεμήσεις. Ήπιες πολύ. Έλα μαζί μου λίγο.

Δεν κοιμάται τη νύχτα το ποτό τον χτυπάει άσχημα.

Πάμε να πάρουμε λίγο φρέσκο αέρα.

Ο πυρήνας του κάστρου χτίστηκε τον 15ο αιώνα.

Ανήκει στην οικογένειά μας από τον 16ο.

Ανέβηκαν λίγο οι τόνοι. Είναι φυσικό... ζούμε σε απομόνωση.

Σας τρομάξαμε. Αλλά δεν θα μας εγκαταλείψετε τώρα;

Κοιτάξτε. Το παλιό μέρος δεν δείχνει πολύ άσχημο τη νύχτα.

Φτάνει να είναι νύχτα.

Η ζαρτιέρα μου. Γυρίστε από την άλλη, κ. Χίρμπραντ.

- Ερνστ; Πού ήσουν; - Ακολούθησα άλλο μονοπάτι.

Ντρέπομαι που είναι τόσο παραμελημένο το πάρκο.

Θυμηθείτε δέκα χρόνια πριν. Ήταν ένα αξιοθέατο.

Δεν φιλιόμαστε πια. Μπορείς να μου πεις γιατί;

Τα φιλιά μας είναι μετρημένα.

Μερικές φορές μου κόβει τα ήπατα.

Συνάντησα έναν παράξενο άνδρα στο δρόμο. Μιλούσαμε για τούτο και για κείνο.

Ξαφνικά, γύρισε και με χτύπησε στο μάγουλο.

Το πρόσωπό του ήταν ωχρό σαν πεθαμένου και τα μάτια του γεμάτα μίσος.

Τα έχασα. Ένιωσα άρρωστος και μάτωσε η μύτη μου.

Ξεστόμισα μερικές ασυνάρτητες δικαιολογίες, φοβερά συγχυσμένος.

Όταν έφυγε, αναρωτήθηκα: "Είναι αλήθεια; Επιβάλλεται τέτοιο φέρσιμο;"

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα μάτια του.

Φεύγετε από τώρα; Όχι.

Όχι πριν δείτε το πορτραίτο της Βερόνικα Βόγκλερ που ζωγραφίσατε.

Άλμα, αγαπητή μου, ελάτε μαζί μου. Κοιμάται. Ας μην την ενοχλήσουμε.

- Δεν κοιμάμαι. - Θέλεις να έρθεις;

Ελάτε, τότε, και οι δυο σας. Δεν θα πάρει πολλή ώρα.

Θα δούμε έναν ωραίο πίνακα που ζωγράφισε ο άνδρας σας.

Να ο πίνακας.

Απέναντι από το κρεβάτι μου. Μπορώ να τον βλέπω πρωί και βράδυ.

Έχει γίνει μέρος της μοναχικής ζωής μου.

Την αγαπώ.

Πόσο καιρό συζούσατε; Συγγνώμη για μια τόσο προσωπική ερώτηση.

- Πέντε χρόνια. - Σας το είπε;

Την αγαπούσε, έτσι δεν είναι;

Περιττή ερώτηση. Ήταν μεγάλο σκάνδαλο τότε.

Αλλά τόσο ρομαντικό.

- Ζηλεύετε; - Δεν νομίζω.

Ο άνδρας μου ζηλεύει. Είναι έξοχος εραστής.

Δείτε αυτό το σημάδι, παρεμπιπτόντως.

Είναι από τις... ερωτικές διαχύσεις, ας πούμε, ενός άλλου άνδρα.

Μια αστείρευτη πηγή ανανεωμένων συγκινήσεων.

Είναι όλα πολύ μπανάλ, αλλά για μένα διεγερτικά.

Θα πρέπει να σκεφτώ κάτι καινούργιο.

Αυτό το σημάδι δε θα είναι συναρπαστικό για πάντα. Μπορείτε να με βοηθήστε;

Άλμα, αγαπητή μου, μη θυμώνετε μαζί μου.

Αστειευόμουν. Ήταν σαχλό αστείο, ε;

Ελάτε. Πάμε κάτω στους άλλους.

Εξάλλου, αγόρασα για μένα ένα σχετικά μεγάλο κομμάτι του άνδρα σας.

Δεν νομίζετε;

Θέλω να σου πω ότι διάβασα το ημερολόγιό σου κι αρρώστησα από φόβο.

Όχι, περίμενε. Άσε με να τελειώσω.

Θέλω να σου πω κάτι που σκέφτομαι. Άκουσε.

Βλέπω να συμβαίνει κάτι φρικτό.

Μόνο και μόνο επειδή δεν μπορεί ν' αποκαλεστεί κάτι...

Αλλά μη νομίζεις ότι θα σ' αφήσω και θα φύγω ποτέ.

Δεν πρόκειται, όσο τρομαγμένη και να 'μαι.

Και κάτι ακόμα. Θέλουν να μας καταστρέψουν. Σε θέλουν κτήμα τους.

Αν είμαι μαζί σου, θα τους είναι πολύ πιο δύσκολο.

Δεν μπορούν να μ' αναγκάσουν να το βάλω στα πόδια, όσο κι αν προσπαθούν.

Θα μείνω μαζί σου. Θα μείνω όσο καιρό χρειαστεί...

Γιόχαν, απάντησέ μου.

Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΛΥΚΟΥ

- Ακούς την ησυχία; - Ναι, είναι ήσυχα.

Παλιά κάποτε, οι νύχτες ήταν για ύπνο.

Βαθύ ύπνο, χωρίς όνειρα.

Να κοιμάσαι και να ξυπνάς δίχως φόβο.

- Είσαι κουρασμένη; - Όχι πολύ.

Έχουμε μείνει ξυπνητοί κάθε νύχτα μέχρι την αυγή.

Αλλά αυτή η ώρα είναι η χειρότερη.

Ξέρεις πώς ονομάζεται;

Οι παλιοί την αποκαλούσαν "η ώρα του λύκου".

Είναι η ώρα που πεθαίνουν και γεννιούνται οι περισσότεροι άνθρωποι.

Που έρχονται σ' εμάς οι εφιάλτες.

- Κι αν είμαστε ξυπνητοί... - Τότε φοβόμαστε.

Φοβόμαστε.

- Τι είναι; - Τίποτα.

Απλώς μ' έκανε να θυμηθώ κάτι από την παιδική μου ηλικία.

Ήταν ένα είδος τιμωρίας.

Μ' έχωσαν σε μια ντουλάπα και κλείδωσαν την πόρτα.

Επικρατούσε απόλυτη ησυχία και σκοτάδι.

Ήμουν τρελός από το φόβο, και χτυπούσα και κλοτσούσα την πόρτα.

Βλέπεις, μου είχαν πει ότι στην ντουλάπα ζούσε ένα ανθρωπάκι

που μασούσε τα δάχτυλα των άτακτων παιδιών.

Όταν σταμάτησα να κλοτσάω, άκουσα κάτι σαν θρόισμα στη γωνία.

Ήξερα ότι είχε έρθει η ώρα μου.

Μ' ένα σιωπηρό πανικό

άρχισα ν' ανεβαίνω σε ράφια και κουτιά παπουτσιών.

Προσπαθούσα να σκαρφαλώσω κι έπεφταν κάτω ρούχα.

Γλίστρησα κι έπεσα.

Πάλευα για να σωθώ από εκείνο το μικρό πλάσμα.

Και όλη την ώρα φώναζα με τρόμο ζητώντας να με συγχωρέσουν.

Κι επιτέλους η πόρτα άνοιξε και μπορούσα να βγω στο φως της ημέρας.

Ο πατέρας μου είπε:

"Η μητέρα σου λέει ότι ζητάς συγγνώμη."

Είπα: "Ναι. Σας παρακαλώ, συγχωρέστε με."

"Ετοιμάσου στον καναπέ", είπε.

Πήγα στον πράσινο καναπέ στο δωμάτιο του πατέρα μου

κι έβαλα δυο μαξιλάρια το ένα επάνω στο άλλο.

Μετά πήγα κι έφερα τη βέργα του, κατέβασα τα παντελόνια μου

κι έσκυψα στα μαξιλάρια.

Κι ο πατέρας μου είπε:

"Πόσες σου αξίζουν;"

Απάντησα: "Όσες περισσότερες γίνεται."

Και μετά με έδειρε.

Δυνατά, μα όχι ανυπόφορα.

Όταν τέλειωσε η τιμωρία, γύρισα και ρώτησα τη μητέρα μου

"Με συγχωρείς τώρα, μητέρα;"

Έκλαψε κι απάντησε "Φυσικά σε συγχωρώ."

Άπλωσε το χέρι της...

και το φίλησα.

Άλμα; Αποκοιμήθηκες;

Όχι. Ξυπνητή είμαι.

Πονάει η πλάτη μου.

Είναι ακόμα σκοτεινά.

Τι ησυχία που έχει.

Είναι παράξενο όταν είναι ήρεμη η θάλασσα.

Τρομακτικό, κατά κάποιον τρόπο.

Κλαις;

Σκέφτομαι το παιδί.

Κι αυτό το μεγαλειώδες, σιωπηρό σκοτάδι.

Θα 'λεγες ότι δεν θα υπήρχε ποτέ ξανά φως.

Καημενούλα μου.

Κράτα μου το χέρι.

Έτσι. Είναι πολύ καλύτερα τώρα.

Θυμάσαι μια μέρα που σου είπα ότι με δάγκωσε φίδι;

Δεν ήταν δάγκωμα φιδιού.

Δεν ήταν δάγκωμα φιδιού;

Αποφάσισα να μην το πω σε κανέναν. Δεν ξέρω αν θα έπρεπε να το πω καν...

Πρέπει να μου πεις.

- Δεν πρέπει να το πεις σε κανέναν. - Μην ανησυχείς. Δε θα το πω.

Εκείνος ο απότομος βράχος που είναι βαθύ το νερό;

- Σίγουρα κλείδωσες την πόρτα; - Έλεγξα δυο φορές.

Καλημέρα. Χίλια συγγνώμη για την ενόχληση. Με συγχωρείτε.

Μάλλον θα ξεσπάσει καταιγίδα. Είπα να περάσω για λίγο.

Κι έχω ένα μήνυμα.

Μπορώ να καθίσω; Δεν θα μακρηγορήσω.

Έχετε πρόσκληση από το κάστρο. Δίνουμε ένα πάρτι.

Τίποτα το ιδιαίτερο. Απλώς να διασκεδάσουν λίγο εκείνοι οι φουκαράδες.

Είναι εκεί όλο το χρόνο, και σπάει ο ένας τα νεύρα του άλλου.

Όπως είπα, μόνο λίγοι καλεσμένοι, μα θα τους βρείτε ενδιαφέροντες, νομίζω.

Θα είναι κι η Βερόνικα Βόγκλερ.

Θα έρθετε, έτσι;

Ωραία. Κανονίστηκε τότε.

Συζητούσαμε με τους βον Μέρκενς τις πιθανότητες για την αυτοάμυνά σας.

Εννοώ, από όλα τα θηράματα στο νησί.

Αυτά προς το παρόν. Χαίρετε.

Ελπίζω να σας δούμε στο παρτάκι μας.

- Κλειδώνεις κάπου το όπλο, παρακαλώ; - Γιατί;

Τι θα κάνουμε σήμερα;

Μπορείς να μου πεις για τη Βερόνικα Βόγκλερ.

Τι θέλεις να σου πω;

Κράτησε πέντε χρόνια. Το ξέρεις αυτό.

Μας έπιασαν, έγινε μεγάλο σκάνδαλο, και μετά το συγκάλυψαν.

- Κι αυτό ήταν το τέλος της σχέσης. - Άλλα γράφει το ημερολόγιό σου.

"Το έμμονο πάθος μου για τη Βερόνικα έγινε βάσανο και για τους δυο μας.

Τη σκίαζα στο δρόμο και κατασκόπευα τη ζήλεια της.

Νομίζω ότι το πάθος μου την παρακινούσε,

αλλά ήταν πάντα παθητική κι αναποφάσιστη.

Μια-δυο φορές οδήγησε σε τρομακτικές σκηνές, τελείως άνευ λογικής.

Πηγαίναμε από πόλη σε πόλη για να αποφύγουμε συγγενείς, δικηγόρους της...

Εφαρμόσαμε την επιταγή της Βίβλου...

ότι ο άνδρας κι η γυναίκα 'πρέπει να είναι μια σάρκα'.

Μετά ήρθε ο άνδρας της και την πήρε.

Εγώ μπήκα σ' ένα νοσοκομείο και δεν ξαναειδωθήκαμε για πολλά χρόνια."

Κάποτε είχες πει...

πως αυτό που άρεσες σ' εμένα ήταν ότι ο Θεός με είχε κάνει ολοκληρωμένη.

Ότι είχα ολοκληρωμένα συναισθήματα και σκέψεις.

Είπες πως ήταν σημαντικό να είναι ζωντανοί τέτοιοι άνθρωποι.

Το βρήκα υπέροχο.

Ήμουν χαρούμενη.

Έκανα λάθος.

Δεν καταλαβαίνω.

Δεν μπορώ να σε καταλάβω.

Φοβάμαι.

Νομίζεις πως θέλω να μείνω εδώ κι ενδεχομένως να σκοτωθώ;

Νομίζεις πως μου αρέσει να σε βλέπω να κυνηγάς εκείνη τη γυναίκα,

να μιλάς στα γελοία φαντάσματά σου, να προφυλάσσομαι συνεχώς;

Όμως είμαι ακόμα εδώ.

Σήκω από το τραπέζι τώρα.

Τώρα πήγαινε στην πόρτα.

Τώρα βγες έξω.

Κατέβα τις σκάλες. Δεν είναι σκοτεινά. Βλέπεις που πας.

Τι υπέροχη έκπληξη. Χαίρομαι που σε βλέπω.

Κρατάς το δίσκο μου, σε παρακαλώ;

Ευχαριστώ. Είναι το μεσημεριανό μου, βλέπεις.

Ο Λίντχορστ, που ξέρει τον κόσμο, λέει ότι

οι γριές πόρνες έχουν μια νοσηρή επιθυμία να ικανοποιούν τα στόματά τους.

- Σίγουρα δεν θέλεις λίγο; - Δεν θα έχετε πάρτι εδώ απόψε;

Όχι απ' ό,τι ξέρω.

Όχι, μη φεύγεις.

Σε παρακαλώ, βοήθησέ με να βγάλω το καλτσόν μου.

Σου αρέσει να μ' αγγίζεις.

Το νιώθω ξεκάθαρα.

Δεν μπορώ να σε καταλάβω.

Ήρθε η Βερόνικα Βόγκλερ.

Μόνο εγώ μπορώ να σου πω πού είναι.

Δες τα πόδια μου, αγαπητέ μου καλλιτέχνη.

Έχεις ξαναδεί νεότερες και σφριγηλότερες καμάρες;

Κοίταξε καλά. Δες τη φτέρνα μου. Πόσο ωραία και απαλή είναι.

Τι δυνατά δάχτυλα κι όμορφα νύχια.

Φίλησε το πόδι μου.

Έτσι μπράβο.

Θα σου πω πού είναι.

Κοίταξε στη δυτική γαλαρία.

Τουλάχιστον, εκεί ήταν πριν πέντε λεπτά.

- Συγγνώμη, νόμισα... - Είσαι ευπρόσδεκτος, φίλε μου.

Έρχεσαι, μένεις, φεύγεις. Με το ελεύθερο.

Ας είμαστε ειλικρινείς. Ήρθες να βρεις τη Βερόνικα Βόγκλερ.

Οφείλω να σου πω ότι υπήρξε ερωμένη μου χρόνια.

Μου είπε με λεπτομέρειες τη ζωή σας μαζί στο παρελθόν.

Σε διαβεβαιώνω, υποφέρω.

Απόψε θα στέκομαι πλάι στο κρεβάτι σας.

Κάθε λέξη, κάθε φιλί, κάθε κίνηση του κορμιού σας... δε θα παραλειφθεί τίποτα.

Έλα. Θα σε οδηγήσω.

Είναι απλώς ζήλεια. Σε παρακαλώ, φύγε.

Φυσικά. Θα φύγω.

Παίζει ο κ. Κράισλερ.

Κατέχει άριστα την τέχνη του οργάνου του.

Δεν νομίζεις ότι περίμενε αρκετά ήδη η Βερόνικα;

Άρχισε να ετοιμάζεται για την επίσκεψή σου πολύ νωρίς σήμερα.

Είναι ομορφότερη από ποτέ.

Ο άνδρας μου υποφέρει. Ζηλεύει τόσο πολύ.

Κι η αξιοθρήνητη σύντροφός σου...

Τρεις σφαίρες, η μία μοιραία.

Τι θεσπέσια μουσική.

Πρέπει να βγάλω το καπέλο μου. Θ' ακούω καλύτερα έτσι.

Τι απαίσια μυρωδιά κόλλας... κι ας ισχυρίζεται ότι όλα είναι προσθέσεις.

Αλλά είναι συνηθισμένη, κοινή κόλλα. Δε με ξεγελάει εμένα.

Ξέρουμε καλά τη δουλειά μας, έτσι;

Για να δούμε τώρα αν είμαστε ευπαρουσίαστοι.

Τι ωχρός που είσαι, αγαπητέ μου φίλε. Έχεις τα χάλια σου.

Τα χείλη σου είναι μπλε σαν να έτρωγες βατόμουρα. Πρέπει να τα βάψουμε.

Για να δούμε τι μπορούμε να σκαρφιστούμε.

Το τόξο του Έρωτα...

κι ένα αισθησιακά γεμάτο κάτω χείλι είναι πολύ διεγερτικά.

Τα μάτια σου είναι κατακόκκινα και πρησμένα. Καταπράυνέ τα μ' αυτά.

Τρομάρα μου.

Τώρα δυο γραμμές στα βλέφαρα.

Έτσι.

Λίγο πιο φρέσκο χρώμα στο πρόσωπο δεν θα έβλαπτε.

Τι άλλο τώρα; Μπορείς να δανειστείς τη ρόμπα μου.

Σου πάει.

Περίμενε. Τέτοιου είδους επαφές απαιτούν όμορφες πιτζάμες.

Λίγο άρωμα;

Προτιμάς τη δική σου οσμή. Ο καθένας μας έχει τη δική του οσμή.

Τέλος πάντων, μόνο λίγο.

Το ήξερα. Ρίξε μια ματιά στον καθρέφτη.

Τώρα είσαι ο εαυτός σου κι ωστόσο όχι ο εαυτός σου.

Οι ιδανικές συνθήκες για μια ερωτική συνάντηση.

Έλα τώρα. Από 'δώ.

Αυτή είναι η πόρτα της.

Βλέπεις αυτά που θέλεις να δεις.

Μην τους δίνεις σημασία.

Σας ευχαριστώ.

Επιτέλους φθάσαμε στο όριο.

Το γυαλί έσπασε...

αλλά τι θα αντανακλούν τα θρύψαλα;

Μπορείτε να μου πείτε;

Ναι, πυροβόλησε τρεις φορές.

Μια σφαίρα έγδαρε το μπράτσο μου κι έχω ακόμα μια μικρή ουλή.

Έπεσα κάτω τρομαγμένη και σκέφτηκα πως ήταν καλύτερα να μείνω ακίνητη.

Άκουγα τα βήματά του πάνω-κάτω μέσα στο σπίτι

και μετά έτρεξε προς το μονοπάτι.

Σηκώθηκα και μπήκα μέσα, ξέβγαλα το αίμα κι έβαλα ένα λευκοπλάστη.

Μετά έκρυψα το όπλο και κάθισα και περίμενα.

Έλειπε ήδη αρκετά.

Ήρθε πίσω τρέχοντας.

Καλού κακού, κρύφτηκα.

Έδειχνε τελείως εκτός εαυτού.

Βημάτιζε στο δωμάτιο και μιλούσε στον εαυτό του.

Μετά έβγαλε το ημερολόγιό του κι άρχισε να γράφει.

Έγραφε επί πολλές ώρες.

Την προμεσημβρία, ετοίμασε την τσάντα του και πήγε στο δάσος.

Σκέφτηκα πως ήταν καλύτερα να τον ακολουθήσω, μήπως πάθαινε κάτι.

Δεν με βλέπεις;

- Πού είναι; - Ξέρω πού θα τον βρεις. Έλα.

Φώναξέ τον.

Υπάρχει ένα πράγμα που με προβληματίζει.

Βιάζεσαι πολύ; Θα ήθελα να σε ρωτήσω κάτι.

Αυτό.

Είναι αλήθεια ότι μια γυναίκα που ζει πολύ καιρό μ' έναν άνδρα

τελικά καταλήγει να είναι σαν αυτόν;

Εννοώ, τον αγαπάει

και προσπαθεί να σκεφτεί σαν αυτόν και να δει όπως αυτός.

Λένε ότι αυτό μπορεί ν' αλλάξει έναν άνθρωπο.

Γι' αυτό άρχισα να βλέπω εκείνους τους άλλους;

Ή ήταν πράγματι εκεί;

Θέλω να πω, αν τον είχα αγαπήσει πολύ λιγότερο,

και δεν έδινα τόσο σημασία για τα πάντα τριγύρω του,

θα μπορούσα να τον προστάτευα καλύτερα;

Ή δεν τον αγαπούσα αρκετά κι αυτό μ' έκανε να ζηλεύω;

Γι' αυτό εκείνοι οι κανίβαλοι, όπως τους αποκαλούσε...

Γι' αυτό έπεσε πάνω μας τέτοια συμφορά;

Νόμιζα ότι ήμουν τόσο κοντά του.

Μερικές φορές έλεγε ότι ένιωθε κι αυτός κοντά μου.

Μια φορά μου το είπε με απόλυτη βεβαιότητα.

Μακάρι να είχα μείνει κάθε στιγμή μαζί του.

Προβληματίζομαι τόσο πολύ με όλα αυτά.

Τόσες πολλές ερωτήσεις.

Μερικές φορές δεν ξέρω πού να στραφώ και γίνομαι...

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.