All language subtitles for A.Lifes.Worth.S01E01.MULTi.1080p.WEB-DL.AAC2.0.H264-Ralf.pol

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian Download
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian Download
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish Download
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Bośnia, rok 1993

Wysłano tu szwedzkich żołnierzy należących do sił pokojowych ONZ.

Mają wspierać cywilów, budować pokój.

I wrócić do domu.

Ciemno, nic nie widzę.

- Ej. - Co?

- Poprowadzić? - Nie trzeba.

- Mogę cię zmienić. - Nie. Wyluzuj.

Pułkownik, królowa i terrorysta. Zaliczyć, poślubić czy zabić?

Kilpo, co się stało?

Nie wiem, jak do tego doszło.

Może postawimy?

- Kto to? - Czetnicy!

- Rzućcie broń! Pokażcie dłonie! - Spokojnie.

- Grzecznie albo oberwiecie. - Rzućcie broń! Pokażcie dłonie!

Idziemy! Głusi?

- Tutaj! - Za nim!

- Szybciej! - Ręce do góry!

O 4.47 drużyna Babica wezwała wsparcie.

Ich wóz opancerzony wpadł do rowu podczas misji na północ od Vareš.

Wsparcie znalazło pusty pojazd.

- Co teraz? - Czekamy.

Klęknąć. Gnoju, patrz na mnie.

KONTYNGENT

- Dzień dobry, żołnierze ONZ! - Dzień dobry, pułkowniku!

Pół roku wcześniej

Opowiem wam o postawie żołnierza sił pokojowych.

W odróżnieniu od innych żołnierzy, dobrowolnie porzuciliście

bezpieczne życie w Szwecji, żeby doświadczyć wojny w Bośni.

Najbliższe pół roku to nie wakacje.

Czeka was walka. Spiszcie testamenty.

Jako żołnierze ONZ nie mamy wroga.

Serbowie, Chorwaci, muzułmanie to grupy, nic więcej.

Eskortujecie konwoje, żeby pomoc humanitarna dotarła do cywilów.

To jest kanton tuzlański. Tędy przebiega droga,

na której od początku wojny Serbowie blokują konwoje.

Nasz główny, najważniejszy cel to otwarcie tej trasy,

aby przewozić żywność dla milionów ludzi.

Trasa Mario

Za tymi wzgórzami przebiega trasa Mario.

Z powodu tego odcinka pół miliona Europejczyków może umrzeć z głodu.

Jeśli go otworzymy,

trafimy jako bohaterowie do podręczników historii?

Czego ci brakuje?

Ledwie przyjechaliśmy i już tęsknisz?

- Tylko pytam. - Mojego łóżka.

- Łóżka? - A co miałem powiedzieć?

- Przyjaciół. Może dziewczyny. - Masz dziewczynę?

Powodzenia. Te pół roku będzie ci się dłużyć.

- Milcz, Finie. - Będzie na ciebie czekała, Babic.

Za normalne ciuchy i porządny kibel.

Nie piję. Dostanę wodę?

Nie ma, tylko to.

To ważniak?

Minister obrony Szwecji.

Micke! Niech podejdzie.

Dbają o ciebie? Odnalazłeś się w oddziale? To Micke, mój syn.

- Wiem, wybierałem skład batalionu. - Oczywiście!

- Przywiozłeś to, o co prosiłem? - Jasne!

- Dzięki, tato. - Dasz radę.

Dbaj o niego. Delikatny, po matce.

Stupni Do, Bośnia-Hercegowina

Kochanie, tatuś już jest. Chodź do mnie.

Lano, dłonie na głowę. Mamo! Jak doktor Pavić ci kazał.

- Ma atak? Gdzie inhalator? - Poczekaj...

Tam poszukaj. Oddychaj z babcią.

- Gdzie jest? - Na dole.

- Gdzie? - Pod spodem.

- Cholera! - Nie przeklinaj.

Tata znalazł.

Głęboki wdech.

Dobrze. Jeszcze jeden.

Strand, nie chcesz jeść?

Przypomina gówno. A to zielone pleśń.

- Zwykła natka. - Myśli, że wszystko zaminowane.

To jugosłowiańska sperma. Spuściłeś mi się do talerza.

- Skończyłeś? - Tak.

- Skąd jesteś? - Ze Szwecji, mój tata stąd.

- To co tu robisz? - Opłacam czynsz.

- Przyjechałeś tu szukać pracy? - I znalazłem.

- Nie smakuje mu? - Dziwak.

Almo! Talerze!

Co mówiłeś? Rozmawialiście o mnie. Powtórz.

O twoim wyglądzie. Uważa, że jesteś brzydki.

Pośpiesz się. Nie widzisz brudnych talerzy? Przynieś.

- Tato, przestań. - Zostaniesz starą panną.

- Wyjdę za smerfa. - Przyłożyć ci? Pracuj.

Uwaga!

O 5.30 Bośniacy zaatakowali wieś Borowicę.

Toczą się walki, czyli koniec śniadania. Wymarsz za 10 minut.

Pytania? Ruszamy!

Przygotować się. Z życiem!

Sierżancie, przebrać się i przynieść łopaty.

- Za 10 minut na placu koszarowym. - Po co, kapitanie Hedbom?

Trzeba opróżnić szambo. Dowódco, zebrać drużynę.

Chłopcy, przebrać się.

- Ale sierżancie... - Już!

- To nie przerwa na kawę! - Tak jest.

Tylko siedzisz.

Pół roku temu mówiłam, żebyś zabrał dziecko.

- Dokąd? - Jak najdalej.

- Lano! Nie biegaj! - Dobra.

Poczekaj. Niech Allah czuwa nad tobą.

- Pytałaś go, czemu nam to robi? - Przestań.

- Co mówiłem? - Dokąd idziesz?

Nie zmieniaj tematu. Obiecujesz nie biegać?

Dobrze? Przytul się.

Wystarczy.

- Powoli! - Daj jej się bawić.

- Będziesz ją miała na oku? - Rano pytała o wojnę.

- Co powiedziałaś? - Że wszystko będzie dobrze.

Ale dzieci słyszą rozmowy dorosłych.

- Tu może się stać to, co w Ahmići. - Gadanie.

Burmistrz pomógł pułkownikowi Andreassonowi znaleźć szambiarkę.

Ale kierowca robi problemy. Powiedział, że mamy wszystko usunąć.

Dopiero wtedy dostanie się do pokrywy.

- A gdzie jest? - Gdzieś tam.

- Nie należy do naszych obowiązków. - Ktoś musi to zrobić. Tym razem wy.

- I wyjedziemy na patrol? - Do dzieła.

- Odmawiam. - Weź się w garść.

Salaam alejkum, Eldinie.

- Gównozjad. - Zamknij się!

Jesteś obrzydliwy! Ty debilu! Obciągnij mi!

Jak leci?

- Dokumenty. - Jasne.

Dezerter? Dałeś w łapę za te papiery?

Córka jest ciężko chora, a matka za stara, żeby się nią zająć.

- Co tam masz? - Bo co?

Bo tak.

Od 13 roku życia pracowałem w tartaku.

Chodziłem tędy milion razy i nagle mi nie wolno?

- Co tam? - Ze Stupni Do.

- Nie pozwala zajrzeć do torby. - Idę do doktora Pavicy.

- Już go nie ma. - To do apteki i z powrotem.

- To po co ci torba? - Czemu się czepiasz?

Chronimy Vareš przed takimi spekulantami jak ty.

Dostałeś gnata i uważasz się za lepszego?

Wynoś się do diabła!

- Córka "chora". - Dranie.

Johansson, w Libanie było gorzej?

- Zobaczyłeś zabitych? - Pewnie.

Kogoś zastrzeliłeś?

Widziałem akcje.

Jak było? Tego się spodziewałeś?

Nie możesz się do tego przygotować. Słuchasz instynktu.

Jak Forss w akcji.

Co tu robisz?

Szykuję się do MSZ, potrzebuję doświadczenia zagranicą.

- Wojenne safari? - Tak tego nie nazwę.

To jak?

Zdobywanie umiejętności niezbędnych do podejmowania decyzji.

Vareš, kontrolowane przez HVO

Połóż na stole.

- Czego szukasz? - Masz ogień?

Czego armia nie zabrała, ukradli spekulanci.

Nie zdobyłam farby do włosów.

Ale mogę cię ostrzyć za dwie paczki fajek.

To 10 marek. Będziesz jak nowy.

Innym razem.

Idź do smerfów.

- Cześć. - Na razie.

Nie martw się, sąsiadko.

Jeśli mają rozum,

BiH da go do biura. Nie powącha prochu.

- Cazim... Cześć, Selmo. - Neveno, wstawisz się za nami?

Córka Muharem też pracuje dla sił pokojowych.

Spróbuję, ale oni trzymają się zasad.

Cazim nie jest pełnoletni.

Popytam, czy coś da się zrobić.

Wiedziałam, że nam pomożesz.

Proszę, Cazimie.

- Czekamy od wielu dni. - Puść!

Napływa więcej gówna. Trzeba zatkać otwór. Babic, pomóż mi.

- Moja córka choruje na astmę. - Co?

- Córka choruje na astmę. - Jego córka ma astmę.

- Niech idzie do bramy jak inni. - Idź do bramy.

Nikogo nie wpuszczają. Tu nie ma lekarzy, apteki.

Nie wpuścili go. Szuka lekarza lub apteki.

- Co bierze? - Jaki lek bierze?

- Bricanyl albo Salbulin. - Znam.

Cokolwiek. Zapłacę.

- Sierżancie, muszę do toalety. - Zrób tu, bez różnicy.

- Dowcipniś. - Uwijaj się.

- Gdzie lekarz? - Nie wiem. Ani czy wróci.

Ktoś potrzebuje leku dla córki.

Mam dwa.

- Dziękuję. - Idź już.

Dziękuję!

- Zatkajmy otwór. - Dawaj.

- Gotowy? - Tak. Raz...

Kurna!

Gówno.

Chodź. No, chodź.

- Skończyłeś? - Tak.

- Proszę. - Dziękuję.

- Od razu lepiej. - Teraz pachniesz... dobrze.

To na brudne ciuchy.

- Dziękuję. - Powtarzasz się.

Obracasz...

Czekaj! Dezerter! Chodź tu, sprawdzę torbę.

- Wracam do domu. O co chodzi? - Co tam masz?

- Leki dla córki. - W torbie są leki dla córki.

- Dawaj! - Dziurawa.

- Ostrożnie! - Dla córki?

- Ma astmę, potrzebuje inhalatora... - Czyli drogi. Sto?

Weź.

Nie rzucajcie!

Jeśli upuścicie. Proszę...

Dam wam kurtkę.

Chcecie koszulkę? Proszę, nie ma sprawy!

Dostaliście broń i myślicie, że wszystko wam wolno! Bierzcie buty.

Tylko oddajcie leki! Jesteście uzbrojeni. Chcecie zobaczyć gatki?

- Co jeszcze? - Spadaj.

- Co wy robicie? - To muzułmanin. Chce przejść...

Jeszcze raz się go uczepisz... Siadaj albo ściągnę matkę.

I założą islamskie państwo w sercu Europy.

Co się dzieje?

Wracaj do domu zająć się córką.

Eldinie, torba! Eldinie!

- Dobra robota! - Dziękujemy, kapitanie.

Za kwadrans obejmujecie punkt obserwacyjny na trasie Mario.

- Kwadrans? - Albo wolicie taplać się w gównie.

- Nie, kapitanie. - Wykonać!

Powiedziałam: wykonać.

Idź, cuchniesz.

- Dlaczego stoimy? - Teren zaminowany.

- Coś błyska na wzgórzu. - Schowaj się!

Wysiadać!

- Nie mogę otworzyć! - Johansson!

- Pułkowniku! - Wyjść!

Zasłona dymna! Ukryć się za wozem!

Ostrzelać wzgórze!

- Zdjąć hełm? - Nie dotykaj!

Ostrzelać wzgórze!

Babic, na pierwszej!

- Potrzebuje morfiny! - Podaj!

Gdzie apteczka?

Zawsze zabierajcie apteczkę! Ruch na wzgórzu.

- Potrzebny granatnik. - Jest w dżipie.

Czekaj na zasłonę.

Forss!

Jesteśmy pod ostrzałem. Potrzebujemy wsparcia!

Szybciej!

Co tak leżysz? Wstań! Szybciej!

Forss... załaduj!

- Strand, widzisz coś? - Nie.

- Babic, widzisz coś? - Nie.

- Powtórzyć! - Nie, pułkowniku.

Masz.

Dzięki niech będą Allahowi.

Czemu nie śpisz?

- Przeczytać ci bajkę? - Tak.

Czekaj. Którą?

O, tę... Dawno temu...

Johansson był świetnym żołnierzem. To mogło spotkać każdego z nas.

Znowu do tego dojdzie, będą prowokacje.

Jesteśmy gotowi.

- Przeszliście szkolenie. - Tak jest, pułkowniku!

Po wczorajszym wydarzeniu pytano mnie,

czy warto poświęcać młodych Szwedów na wojnie w Bośni.

Idą wybory, premier nie chce ofiar.

To skomplikowana sytuacja.

Na szczęście nasze zadanie to pomoc cywilom.

Stanowcza, uczciwa, serdeczna. Zrozumiano?

- Tak jest, pułkowniku! - Rozejść się.

Chłopcy.

Johansson zasługuje na nasz szacunek, ale potrzebujecie...

nowego dowódcy.

Forss, dowodzisz drużyną.

- Może... - Jakieś pytania?

- Nie. - Załatwione.

Kobieta przy bramie mówi, że zaatakowano jej wioskę.

- Którą? - Stupni Do.

Forss, na patrol. Raportować kapitan Hedbom.

- Tak jest. - Dobrze.

Słyszeliście, patrol.

Na razie, dowódco.

Wersja polska: CANAL+ Tekst: Danuta Dowjat

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.