Original subtitles

We hebben allemaal twee levens.

Het tweede begint, wanneer we beseffen dat we er maar één hebben.

Confucius (479 v.Chr.)

Staan we weer te roken hier.

Zoals zo vaak.

Ze moeten ons altijd hebben.

We moeten hier staan om te roken. Dit is het vijfde jaar nu.

Oké, hopelijk gaat het goed. - Tot snel.

Ben je zover? - Ja.

Goed. Je ziet er prachtig uit. - Dank je.

Wacht even.

Zo. - Het is wel goed.

Een film van Paavo Westerberg

Het is zo fijn om weer met je te werken. Ik heb het gemist.

Onvoorstelbaar dat de tournee voorbij is.

Je kunt met je gezin naar je zomerhuisje.

Het is fijn om met je gezin te zijn. - Natuurlijk.

Ik breng je naar je hotel. - Dat hoeft niet.

Ik rijd je erheen. - Ik ga lopen, even een luchtje scheppen.

Neem maar op. - Het is belangrijk.

Je bent me dierbaar. - Doe voorzichtig.

Jij ook. Dag. - Dag. John?

Ja. Nee, dat zou geen probleem moeten opleveren.

Nee. Maak je geen zorgen.

Nee, ik beloof het.

Karin.

Bel een ambulance.

De violiste

Voel je iets? - Nee.

En hier? - Nee.

En daar? - Nee.

Oké, goed, je vingers zijn nog steeds gevoelloos.

Neem me niet kwalijk. Ik kan de dikkere naalden niet vinden.

Een ogenblik.

Zijn dit niet de goede? Je moet naar de rode zoeken.

Kijk boven in de opslagkamer. Oké? Bedankt.

Je polsgewricht is beschadigd.

Net als de zenuwen in deze drie vingers.

En nog een operatie? -We hebben alles gedaan wat mogelijk was.

Karin, waar is mijn bril?

Eemeli, je telefoon.

Ik ga nu. - Dag.

Dag.

Waar is mijn telefoon?

Karin, waar is mijn bril?

O ja, die had ik beneden laten liggen.

Karin.

Hoelang wil je zo doorgaan?

Misschien moet je naar de deskundigen luisteren.

Je wilt gewoon dat ik thuisblijf. - Nee, lieverd...

Schat, ik ben er voor je.

Maar als je mijn hulp niet wil accepteren...

Wat verwacht je nou van mij?

Dit duurt nu al acht maanden. - Je hoeft niets te doen.

De artsen hebben gezegd dat drie van je vingers zijn beschadigd.

Je kent die mensen niet eens. - Dat doet er niet toe.

Een topchirurg heeft gezegd dat je zenuwen weg zijn. Accepteer dat.

Ik ga niet lesgeven.

Ik ben artiest, geen docent.

Wat fijn dat je kon komen op zo'n korte termijn.

Dit jaar zijn de studenten die gaan afstuderen, fantastisch.

Ik hoorde dat jullie academie benoemd is tot een van de beste ter wereld.

Gefeliciteerd. - Dat klopt. Dank je wel.

En...

hoe gaat het met je hand?

Nou, ja...

De divertimento's zijn ongecompliceerd, maar geniaal.

Simpele structuren en symmetrische vormen.

En Mozart... - Hallo.

Sorry, ik heb het helemaal verpest.

Sofia. Hallo, sorry dat ik zo laat ben. - Welkom. We zaten al op je te wachten.

Dus Mozart was vijftien toen hij dit in Italië componeerde.

Dat is de bron van de melodie en het drama.

Ik heb een paar van Mozarts brieven gelezen.

Hij had best een zwaar leven. Hij leefde in armoede en ellende.

Maar dat was zijn eigen keuze. Hij had ook voor de kerk kunnen gaan werken.

Zo kun je het ook zien. - Het gaat om integriteit.

Hij wilde niet dat buitenstaanders zich met zijn werk bemoeide.

Waarom heb je me niet wakker gemaakt? - Ik ben je moeder niet.

Voor we beginnen, wil ik één ding duidelijk hebben: Wees op tijd.

Als je denkt dat je te laat gaat komen, blijf dan weg.

Onthoud dat voor de volgende keer.

Oké, spelen maar.

Oké, dat was prachtig.

Een beetje vlakjes aan het einde van de frases. Het is geen Allegro Amabile...

maar Allegro Con Brio.

Begin opnieuw bij de 22e maat.

De eerste viool zet in en de tweede valt in.

Jullie hebben de energie, maar probeer samen te spelen.

Communiceer meer.

Speel alsof jullie aan het flirten zijn. Dit is opera, een liefdesgeschiedenis.

Probeer het nog eens.

Karin.

Ik weet niet waarom ik achter deze notities moet aan rennen...

maar het is wat het is.

Als u die partituur niet heeft, moet u 'm bestellen.

Ik heb 'm niet voor morgen. Hij is uitgeleend.

Het kan me niet schelen hoe u het doet...

maar ik moet de Urtext-editie van Henle morgen hebben.

Dus Mendelssohns Vioolconcert in e mineur.

Neem me niet kwalijk. Dag, Karin.

Mendelssohns Vioolconcert? - Ja.

Die heb ik. Als je 'm morgen nodig hebt, kan ik...

Dat zou erg fijn zijn.

Ik heb het druk, maar Antti kan het vast wel brengen.

Toch, Antti?

Ja, natuurlijk.

Dat is geweldig. Tot ziens. - Bedankt.

Ik bedoel dag.

Waarom zei ik 'bedankt'? - Ik heb vandaag pilates.

Hou op.

Ik weet dat ik al een paar jaar geen contact heb opgenomen.

Maar ik heb wel degelijk verdiensten.

Ja, en ik moet ze gewoon ontmoeten.

Wat?

Hoe bedoel je dat ik geen uitnodiging krijg?

Heb je ze gesproken?

Linda, een goed netwerk hebben, is alles.

Als mijn agent moet je dat weten.

Hé, zet dat neer. Ga maar zitten.

Nee, het is een van mijn studenten.

Nee, ik bel je wel terug. Oké?

Jij ook. Dag.

Bedankt voor de notities. - Graag gedaan.

Grappig, we hebben dit vorig jaar het hele jaar geoefend.

Is dat een...

Ja.

Ik heb nog nooit op een Stradivarius gespeeld.

Mag ik hem proberen?

Volgens mijn contract mag ik hem aan niemand uitlenen.

Ze zijn zeldzaam in Finland.

Hij is voor vier miljoen verzekerd.

Hier.

Ga je gang.

Nu?

Je hebt het toch het hele jaar gespeeld?

Het is alweer een tijdje geleden.

Maak je geen zorgen. Het duurt even om aan een Strad te wennen.

Niet te hard drukken, anders verstik je de noten.

Maar als je een verfijnde techniek aanleert...

laat hij zijn diepte horen.

Het heeft iets romantisch.

Vind je niet...

dat het bijna te romantisch is?

Hallo.

Dit is Antti. Een student van me.

Je had kunnen vragen of ik naar de ouderavond kon gaan.

Waarom blijf je thuis als je niet aan die dingen meedoet?

Ik kan maar beter gaan.

Blijf toch eten. Ik maak kreeftensoep.

Ik heb al gegeten.

Wat is er? Is het zo erg?

Is het verkeerd gevallen? - Het schoot in het verkeerde keelgat.

Heb je andere specerijen gebruikt?

Ik heb het zonder kookboek geprobeerd.

Dit is vreselijk.

Er zit een raar smaakje aan.

Ik vind het lekker. - Nou, dat is fijn.

Verdorie. Sorry. - Het geeft niet. Ik veeg het schoon.

Niets aan de hand.

Echt niet.

Wat is er, Karin?

Wat is er?

Kun je me dan ten minste aankijken?

Wat?

Ik stoot steeds alles om.

Het geeft niet.

Hallo.

Kan het wat zachter? - Sorry.

Oké.

Ik heb een prachtige opname van het Requiem gevonden.

Sarajevo '94.

Wil je 'm horen?

Wat vind je ervan?

Als ik dit hoor, moet ik aan die film denken.

Ik kan het niet meer aanhoren. - Ik vind het een geweldige film.

Ik zag 'm voor het eerst toen ik acht was en griep had.

Sindsdien is het een traditie geworden om hem te kijken als ik griep heb.

Ben je ziek? - Nee, ik heb geen griep.

Ik luister alleen naar deze opname.

De scène waarin hij dit noot voor noot dicteert op zijn doodsbed is zo mooi.

Die acteur was een grote ster.

Wat zou er van hem zijn geworden?

Hoe gaat het met Mendelssohn?

Heel goed.

Heel goed.

Kleed je alsjeblieft aan. Ik kan me niet concentreren.

Ik moet hier echt op oefenen.

Je speelt dit al 7 uur. - Ik speel nog eens 7 uur als ik dat wil.

Oké.

Je gaat toch niet stofzuigen als ik aan het oefenen ben.

Sofia. - Wat?

Zet dat ding uit. - Nee.

Ja, goed. Speel hetzelfde stuk, maar nu langzamer.

Probeer meer articulatie te krijgen in de tertsen.

We leggen de lat wat hoger.

Je kunt dit stuk spelen in je slaap...

dus hoef je je niet druk te maken over je vingerbewegingen.

We gaan proberen naar het grotere geheel te kijken.

Sluit je ogen.

En stel je dit stuk voor...

als een prachtige façade van een ongelooflijk mooi gebouw.

Zie het als een geheel...

en speel het zonder aan iets anders te denken. Hetzelfde stuk.

Goed. De frases waren langer...

maar doordat partituur weg is, word jij weer gespannen.

Blijf ontspannen, hoe zenuwachtig je ook bent.

Geef me je elleboog.

En duw tegen mijn hand.

Speel nu en duw de strijkstok hard naar beneden.

Ontspan.

Ontspan je.

Het klinkt vreselijk, maar blijf ontspannen.

Het heeft geen zin. Zo ja, goed zo.

Zo ja.

Wees niet bang om lelijk te klinken.

Daar ben ik niet bang voor.

Waar ben je dan bang voor?

Middelmatigheid.

Dan ben je net als Mendelssohn.

Een vriend beweerde ooit dat Mendelssohn zijn eigen succes in de weg stond...

omdat hij te vakkundig was.

Misschien was hij ook bang voor middelmatigheid.

Heb je last van je hand?

Die kras zat er al op.

Als u hier zou kunnen tekenen.

Het is maar een formaliteit.

Nu u geen stipendium meer ontvangt.

Bedankt.

Goed.

Dan ga ik maar. Bedankt.

Dit is nogal gênant...

Mag ik 'm nog een keer zien?

Ja, natuurlijk.

In mijn werk...

zie ik...

dat sommige mensen meer gehecht raken aan objecten...

dan aan mensen.

Het is de muziek.

Prettige verjaardag voor jou

Prettige verjaardag voor jou

Prettige verjaardag, lieve Karin

Prettige verjaardag voor jou

Een topchef-kok die ik ken, zei dat zijn smaak zo verfijnd is...

dat hij in zijn hoofd verschillende dingen kan proeven...

en die smaken dan in gedachten mengt.

Zonder het te proeven. - En wat zijn je plannen, Karin?

Ik ga weer dirigeren.

Volgens mijn agent ziet het er rooskleurig uit.

Wat doe je als niets goed genoeg is? - Dat hoorde ik.

Ik bedoel het alleen maar goed.

Ik ben tot de ontdekking gekomen...

dat wij op elkaar lijken, jij en ik.

We nemen alleen genoegen met succes.

Ga je nu naar huis? - Wat doe ik hier?

Met al die bejaarden. - Ik heb je gezocht.

Onzin. - Niet waar.

Je zat te flirten met die uitwisselingsstudent.

Je bent gestoord. - Ontken je het?

Het is zo geweldig om jou als docent te hebben. Je bent echt briljant.

Volgens sommigen is de hogere cultuur dood...

en hebben eten en drinken de kunst vervangen in ons leven.

Eten heeft de status van religie gekregen. Dat is toch raar?

Kom dansen. - Ik kom zo, schat.

Toe. - Ja, ja. Een ogenblik.

Is alles in orde?

Dat gesprek moet echt plaatsvinden.

Ja, ik weet dat ik geen naam als dirigent heb.

Linda, moet ik soms een andere agent zoeken?

Ik moet nu ophangen. Oké?

Dag.

Hoi, ik kreeg een berichtje van je.

Ik wilde even dat incident op het feestje ophelderen.

Het spijt me heel erg.

Puntje bij paaltje ben ik je docent.

En ik jouw student.

Ik ben 45. - En ik 27

Hallo.

Bedankt. Er staat een taxi klaar. - Bedankt.

Pardon, is Jaakko er? - Sorry, wie bent u?

Karin Nordström.

Jaakko's vrouw. - Sorry, ik herkende u niet.

Natuurlijk.

Hallo.

Hallo. - Hoi.

Ben je verbaasd? - Wat kom je doen?

Ik heb dit voor je gekocht.

Voor mij.

Hoezo? - Gewoon daarom.

Mooie kleur, toch?

Ik pas 'm even. - Oké.

Er moet toch meer zijn in het leven dan viool spelen?

Oké. - Ik bedoel...

Een succesvol musicus zijn betekent niet alles voor mij.

Ik heb ook nog andere dromen. Net als jij.

Jij hebt je gezin en je carrière kunnen combineren.

Ik wil niet dat alles alleen maar om de muziek draait...

en dat er niets anders is in mijn leven.

Weet je...

Papa zei altijd dat ik violistenvingers heb...

en als ik maar genoeg oefende, zou ik de volgende Karin Nordström worden.

Oké.

Het is grappig.

Ik ben gewoon een fan van je.

Ik bewonder je en nu zit je tegenover me.

Vreemd.

Antti en ik zijn allebei fan van je.

We praten de hele tijd over je. Tenminste Antti.

'Karin deed dit en Karin deed dat.'

'Karin is zo mooi.'

'Karin is zo moedig en succesvol.'

'En getalenteerd.' En dat is ook zo, maar het is grappig...

Zo gaat het aan één stuk door.

Praat jij weleens over ons met Jaakko?

Thuis, bedoel ik? - Nee.

Natuurlijk praat ik niet over mijn studenten thuis.

Ik wil je iets zeggen, Sofia.

Als je docent moet ik zeggen dat muziek het belangrijkste in je leven moet zijn...

maar dat betekent niet dat je niet het recht hebt om allebei te hebben.

Een carrière en een gezin. Je kunt alles doen wat je wilt.

Maakt niet uit wat.

Oefen je hier?

Geeft niet.

Neem me niet kwalijk.

Bent u niet die beroemde violiste? - Nee.

Nord... nog iets.

Nordström. Karin Nordström.

Bent u niet Karin Nordström?

Wat doe je?

Ik zei dat ik de afwas zou doen.

Waarom hou je je niet gewoon aan de afspraken?

Waarom doe je altijd zo boos? - Ik ben niet boos.

Het doet pijn om je zo te zien lijden.

Jij bent degene die het meeste lijdt. - Niet waar.

Wat vreet er zo aan je?

Ik had gehoopt dat je blij was dat je nog leefde.

Dat je nog bij je gezin kon zijn.

Ik ben blij dat ik bij jou kan zijn, schat.

Ik had je gezegd die laatste tournee niet te doen.

Waarom ben je toch gegaan?

Karin, waarom moest je per se gaan?

Vanwege Darren? - Hou erover op.

Het spookt de hele tijd door mijn hoofd.

Denk je dat hij alleen voor die masterclass hierheen komt?

Waarom zou hij naar een gat als dit komen?

We weten allebei waarom hij komt.

Als man weet ik dat heel goed.

Speelt er iets?

Wees eerlijk. - Nee, er is niets gaande.

Maar vroeger wel. - Ja, ruim tien jaar geleden.

Ik kan het niet vergeten. Brandt het vlammetje nog?

Vergeet het en blijf er niet bij stilstaan.

Ik probeer het te vergeten. Wees eerlijk.

Is er nog iets tussen jullie? - Nee.

Waarom komt hij dan? - Om mijn studenten les te geven.

Omdat jij...

Mag ik jullie aandacht? Een hartelijk applaus voor Björn Darren.

Bedankt.

Nou, het lijkt wel of we op een cocktailparty zijn.

Alsjeblieft, kom allemaal in een kring om mij heen staan, zodat ik jullie kan zien.

En zet je tas neer en doe je jas uit.

Zodat we ons kunnen ontspannen. Ik doe altijd even dit.

Zodat mijn handen zich ontspannen. Het is fijn om te ontspannen.

Ik loop langs om dit geweldige...

contact even te voelen.

Björn.

Wat?

Ik heet Björn.

Hallo. Antti. Aangenaam. - Hallo, Antti.

Jarno? - Ja, en u bent?

Wie ben jij? - Francesco.

Kom je uit Italië? - Ja.

Geweldig.

Sofia.

Je hebt prachtige ogen. - Bedankt.

U ook.

Wat lief van je. Dank je. Dit wordt een fantastische week.

Ik ben ervan overtuigd dat jullie sterke musici zijn.

En ik voel dat jullie talent hebben.

Net als jullie mooie en geweldige docent mij heeft beloofd.

Je ziet er goed uit.

Lesgeven is echt jouw ding, Karin.

Hoe gaat het met je hand? - Nou...

Volgens de artsen...

kan ik nooit meer spelen.

Mijn hand is naar de filistijnen. - Laat eens kijken.

Mijn god.

Ik wist niet dat het zo ernstig was.

Wat vreselijk voor je. Je had het moeten zeggen.

Wat? - Ik had gedacht dat je me kon helpen.

Ik wil weer gaan dirigeren.

Besef je wel...

dat het op jouw leeftijd onmogelijk is om een topdirigent te zijn?

Jij was ook niet bepaald jong toen jij begon.

Je bent altijd al koppig geweest. - Echt, ik bedoel...

Je weet dat ik nog steeds van je hou. - Ja.

Ik check het even, maar volgens mij kan het.

Ik stuur je een berichtje. - Oké, bedankt.

Dag. - Dag.

O mijn god.

Wat is er? - Ik moet terug naar Kopenhagen.

Nu? - Ja, vandaag.

De masterclass is nog niet voorbij. - Er is iets met John.

Ja, maar ik heb je hier nodig. - Sorry, ik moet gaan.

Ik moet een nieuwe solist zoeken.

Ik heb je nodig. Je hebt toch telefoonnummers?

Het punt is dat de repetities maandag beginnen.

Wat gaan jullie spelen?

Mendelssohn.

Het vioolconcert?

Wat? - Luister naar mijn studenten.

We hebben dit stuk geoefend.

Heb je ons concert gekozen?

Ja.

We praten er nog over. - Ja, we bellen.

Dat is lang geleden. - Ja, ja.

Hallo. Zullen we gaan? - Ja.

Waar wachten jullie op? Begin maar.

Sofia? Dat meen je niet.

Jij ook hallo. - Heb je me gehoord?

Ze speelt als een engel.

Ze is onbetrouwbaar en lui.

Altijd te laat, slaat noten over.

Ze is echt nog niet klaar voor zo'n uitdaging.

Dat bepaal jij niet.

Nee, maar ik wil voor jou een violist...

die net zo getalenteerd is als Vera en ik.

En dat is? - Antti.

Bedankt. Dat is genoeg.

Je hebt nog niet gehoord wat hij kan. Die jongen kan uitgroeien tot een ster.

Je kunt gaan. - Oké, bedankt.

Dag.

Ik ga met je mee.

Ik zal de hele week met hem oefenen.

Ga je met me mee naar Kopenhagen? - Ja.

Ik neem wel heel veel risico daarmee. - Ik neem de verantwoordelijkheid.

Ik beloof het.

Je bent toch niet verliefd op hem? - Nee.

Ik weet dat je liever Jallu hebt...

maar je moet het doen met deze geweldige wodka.

Proost.

Ik dacht dat je mij kon helpen.

Ik wil terug naar de grote wereld, Björn.

Als jij met die mensen in Seattle kunt praten...

en een afspraak voor me kan regelen.

Ik wil dirigent worden.

Geloof me...

een god zijn is erg eenzaam.

Het enige wat ik heb, is mijn muziek.

Ik weet niet...

of mensen van me houden...

of me alleen maar willen gebruiken.

Ik geloof niet dat jij in die positie wilt zijn.

Het stokje is veel zwaarder, dan jij je kunt voorstellen.

Soms moet je het met twee handen optillen...

en dan lijkt het nog of het gaat vallen.

Je weet niet hoe het is.

Ik kan geen vrienden zijn met mijn musici.

Anders kan ik mijn muziek niet horen.

Je kunt beter blijven lesgeven. Dat past goed bij je.

Ik wil je gewoon waarschuwen...

Als je koning wilt worden...

zul je uiteindelijk alles verliezen.

Nu heb je je gezin.

Wil je dat kwijt?

Dat wil je toch niet kwijt?

Nee, natuurlijk niet.

Mag ik een fles van de beste champagne?

Bedankt.

Ik ben gek op deze ruimte.

Al dat hout, het is alsof je in een viool zit.

En met wat jullie gisteren hebben gedaan, gaven jullie mij een kijkje in je ziel.

Vergeet dat niet.

Julie moeten allemaal weten...

dat jullie een geweldige auditie hebben gedaan.

Jullie zijn allemaal fantastische musici.

Vergeet dat niet.

Jullie moeten weten dat jullie charmante docente me beloofd heeft mee te gaan...

als een persoonlijke trainer van de solist.

Uiteindelijk was de keuze heel duidelijk.

Antti, welkom op het festival. Je vliegtuig vertrekt maandag om 7 uur.

Wat is er?

Ik kan...

Ik kan me niet concentreren.

Er spoken te veel gedachten in mijn hoofd.

Probeer ze uit te schakelen. Dit is een erg belangrijk optreden.

Ik ben gewoon zo...

Ik ben gewoon zo in de war door dit alles.

Ik wil dat je dit goed doet.

Waarom is dat zo belangrijk? - Ik wil dat je je focust en goed speelt.

Wil je dat ik goed speel?

Toen ik afstudeerde en Darren vroeg of ik mee op tournee wilde...

liet ik alles achter. Mijn familie, mijn vriend, mijn huis.

Ik had niets meer, alleen mijn muziek.

Ik zeg niet dat je overhaaste beslissingen moet nemen...

maar als je hoofd zo verward is, is dat een teken.

Ik kan je niet vertellen wat het beste voor je carrière is.

Ik kan je niets leren wat je niet wilt leren.

Maar ik kan je wel zeggen dat je keuzes moet maken.

Ik ben zo trots op je.

Ik kan vakantie opnemen en naar het concert komen.

Dat lijkt me geen goed idee.

Ik moet me concentreren en spelen. - Natuurlijk zal ik je niet afleiden.

Ik moet keuzes maken.

Wat bedoel je?

Wat is er met jou? - Ik bedoel, ik moet keuzes maken.

O nee...

Je wilt het uitmaken.

Wil je dat?

Probeer je dat te zeggen?

Geef antwoord. - Ik moet me op de muziek concentreren.

Op de muziek concentreren? - Inderdaad.

Ik moet keuzes maken. Het is chaos in mijn hoofd.

Er wordt aan alle kanten aan me getrokken. Ik kan me niet op mijn spel concentreren.

Ik moet keuzes maken. - Moet je mij uit je leven wissen?

Is dat het? - Dat heb ik toch niet gezegd?

Hou je van me?

Daar gaat het niet om... Sofia.

Je moet begrijpen...

dat dit grote offers vereist. - Rot dan op.

Voor succes moet je offers brengen. - Offers? Wauw.

Verdomme.

Het hoeft niet definitief te zijn. - Luister...

succes met het concert en de rest van je leven.

Je wordt waarschijnlijk fokking succesvol.

Sofia? - Wat?

Wat is er? - Nog één ding.

Wat?

Niets.

Ik hou van je.

Val dood.

Wauw.

Dit is zo onwerkelijk.

Ongelooflijk.

Welkom in Kopenhagen.

Dit is echt niet te geloven.

Denk aan alles wat ik je heb geleerd.

Natuurlijk.

En hierna naar Parijs.

Oké. - We kunnen naar elke Europese stad.

Ik zal de solist zijn, jij de dirigent.

Waarom niet verder? De muziekwereld eindigt niet in Europa.

Ik wilde altijd al naar Sydney. - Daar ben ik geweest.

Nieuw-Zeeland. - Ook geweest.

Mexico. - Ook geweest.

Spitsbergen.

Daar heb je een wapenvergunning nodig. - Dat regel ik.

Ik schiet iedereen neer die in de weg staat. - Dat is leuk.

We worden een geweldig team.

Ik zal je helpen met het schieten.

Mijn god.

Sorry dat ik zo hard ging.

Waar werk je momenteel aan?

Aan van alles en nog wat.

Mijn agenda is bijna net zo volgeboekt als in die waanzinnige jaren.

Klinkt geweldig. - Ja.

En jij? Je ziet er goed uit. - Bedankt.

Kennen jullie elkaar al? Dit is Antti.

En Saulius. - Antti.

Hallo, aangenaam. - Antti.

Welkom in de grote wereld.

Bedankt. Het is een grote eer.

Alsjeblieft, kom.

Hallo, bedankt voor die mooie ervaring.

Het was geweldig om Beethoven met je te spelen.

Het was fantastisch. Bedankt. Kom.

We zijn zover.

Goed.

Gaat het? - Ja.

Als je zover bent...

Bedankt.

Nog een keer.

Ik ben zover.

Vooruit, meer.

Meer liefde.

Verdomme.

Bedankt. Klaar. Bedankt.

Ik weet niet...

Het wordt een lange week.

Hij was gewoon een beetje zenuwachtig.

Goal.

Dat was een goal.

Die jongen wordt groot. Geloof me.

Het komt goed. Geloof me.

Goed, want dat hoop ik echt.

Eigenlijk is het een lang verhaal.

We spelen het Vioolconcert van Mendelssohn in de concertzaal.

Echt waar? Wauw.

Ik moet nu echt naar bed. - Geweldig.

Laten we gaan dansen.

Wat?

Denk je dat dit vakantie is?

Ik dacht dat ik wel even pauze kon nemen.

Ik dacht dat...

we daar misschien konden oefenen.

In de slaapkamer.

Wat zeg je?

Het liefst zou ik de hele dag alleen maar neuken.

Wat is er? - Niets. Ik ben zo oud.

Niet waar. Je bent prachtig.

Je ruikt heerlijk.

Je haar is zo mooi. - Antti...

Je hebt een prachtige wang.

Ik moet nu echt werken.

Oké dan.

Het spijt me.

Stop. Dat ging te snel, Antti.

Antti.

Je moet het orkest introduceren.

Dat is jouw taak. Niet die van de dirigent.

Laten we dat stuk nog eens spelen.

Nee, ik zit midden in een repetitie.

Morgen. Ik ben de hele dag in de weer.

Veel beter.

Ken je de Italiaanse naam voor deze beweging?

Geen idee.

Geeft niet. Het heeft drie woorden.

Allegro molto appassionato.

Is dat met komma's?

Ik weet het niet.

Nee, je zegt niet: Allegro, molto, appassionato.

En ook niet Allegromolto, appassionato.

Of: Allegromoltoappassionato!

Speel het nog eens.

Dit was een vergissing.

Je had Sofia moeten kiezen. - Zo is Darren altijd.

Het komt wel goed.

Ik moet jouw spullen naar jouw kamer brengen.

Jaakko en Eemeli komen morgen.

Voor het concert? - Ja, en het attractiepark.

Ik zal ze een tijdje niet zien. Ik ben uitgenodigd in Seattle.

Daar ga ik heen. - Wat?

Ik ga daar wat mensen ontmoeten.

En wij dan?

Hoe bedoel je 'wij'?

Wij tweetjes.

Ik heb nooit gezegd dat ik mijn gezin zou verlaten.

Kom hier.

Kom maar.

Ga naar buiten.

Niet hier.

Die kant.

Wat is dit? - De kamer van mijn student.

Zitten jullie in hetzelfde appartement? - Dit huis is voor gastmusici.

Waar is hij? - Geen idee. We hebben verschillende ritmes.

Waar wil je graag eten?

Ik vind alles goed. Waar hebben jullie zin in?

Italiaans misschien? - Ja, ik wil pizza.

Hallo.

Hé, hallo.

Je bent hier. - Ja, voor een paar daagjes.

We gaan naar het attractiepark en naar je concert.

O, dat is...

leuk.

We gaan uit eten. Waar eet jij het liefst?

Ik ken ze niet zo goed. - Doe een suggestie.

Er zijn heel veel goede restaurants...

vlakbij.

Ga met ons mee. Je moet toch ook eten?

Ik heb net gegeten. - Hij heeft al gegeten.

Hallo.

Maar hij kan toch gewoon meegaan?

Kom mee.

Proost op deze geweldige kans, Antti.

Proost.

En daar.

En is dit een droom die is uitgekomen?

Ik geniet heel erg van deze reis.

Bedankt dat je ernaar vraagt.

Als ik groot ben wil ik net als mama een groot violist worden.

Het is een beetje...

warm hier, toch?

Volgens mij niet.

Je draagt precies hetzelfde overhemd als papa.

Dat lijkt er wel op.

Hebben jullie ze in dezelfde winkel gekocht?

Je moeder heeft 'm voor me gekocht.

Waar heb je de jouwe gekocht?

Dat weet ik niet meer.

Ik weet niet waar deze vandaan komt.

Het was zeker het populairste overhemd van het seizoen.

Meer liefde.

Laten we ergens heengaan waar we nog niet zijn geweest.

Naar het Gardameer bijvoorbeeld.

Waar is dat? - In Italië.

Ze hebben daar heerlijk ijs. - Was Veracini niet Italiaans?

Ja, pizza's. Meestal kun je het beste pizza eten in een klein tentje.

Die hebben de beste.

Ik heb een affaire met Karin.

Sorry?

Ik en Karin, we hebben een relatie.

Ik versta wel Engels.

Het duurt nu al twee maanden.

Ik dacht dat je dat moest weten. Dat leek me wel zo eerlijk.

Was het ijs voor u? - Ja.

Graag gedaan.

Voor haar de dubbele espresso.

En hier twee gewone.

Bedankt.

Graag gedaan.

Het is niet wat jij denkt.

Nee? - Hou je mond.

Eemeli, we moeten gaan. - Jaakko.

Ik wil bij mama blijven. - Ze heeft gelogen.

Ik eet mijn ijsje op. - Laat staan.

Laat het me uitleggen. - Dat hoeft niet.

Hopelijk besef je wat er op het spel staat.

Eemeli, kom. Laat je ijsje staan.

En dacht jij dat je succes zou krijgen als je met je docent neukte?

Jaakko.

Hé, Jaakko.

Laat het me uitleggen. - Wat valt er nog uit te leggen?

Je hebt een affaire. Geweldig. Gefeliciteerd.

Dat is niet zo. Hij is mijn student.

Dit slaat nergens op.

Is hij goed in bed? - Dat doet er niet toe.

Daar gaat het hier niet om. - Waar gaat het dan om?

Hij heeft talent. Ik wilde hem helpen.

Je wilde hem helpen? - Dit gaat om mij.

Om jou? - Om dit alles.

Wat? - De muziek.

Waarom lieg je tegen me? Wat wil je?

Ik wil jou. Ik wil mijn gezin.

We zijn al die tijd van jou geweest.

We zijn er al die tijd geweest, maar er is geen ruimte voor anderen in jouw leven.

Er is alleen ruimte voor jouw verdriet en gevoelens.

Ik heb mijn beste jaren in jou gestoken.

Zodat jij je goed voelde en je muziek kon maken.

Van kunst weet ik niet veel, maar wel van mensen.

Ik heb gezorgd voor ons huis, onze zoon, het werk, de rekeningen.

Voor alles verdomme. - Ik heb ook bijgedragen.

Geweldig.

Fantastisch.

Het afgelopen jaar heb ik het jou alleen naar de zin willen maken.

Zodat jij muziek kon maken.

En toen jij het zwaar had, toen je je hand niet meer kon gebruiken...

Je bent niet de enige die alles heeft verloren.

Ik lijd er ook onder. Ik heb mijn vrouw verloren.

Je bent mij niet kwijt.

Kom mee, Eemeli.

Ik ga met je mee.

Nee. Ons huwelijk is voorbij.

Jaakko. - Laat hem los.

Karin.

Karin, luister.

Wacht.

Ik wilde gewoon eerlijk zijn.

Het spijt me.

Het verdient geen schoonheidsprijs...

maar nu hoeven we niet meer te doen alsof.

Kun je de telefoon wegdoen?

Luister naar me.

Ik wilde gewoon eerlijk zijn.

Hoor je me?

Het spijt me.

Oké, laten we eerlijk zijn.

Je bent alleen maar gekozen vanwege mij.

Darren wilde Sofia kiezen.

Wat? - Darren vindt dat Sofia meer talent heeft.

En als ik eerlijk ben...

vind ik dat ook.

Waarom doe je dit?

Waarom speel je deze spelletjes?

Je bent gestoord.

Jullie zijn allemaal gestoord. - Het interesseert me niet wat jij denkt.

Je hebt mijn huwelijk stukgemaakt.

Wat is dat voor huwelijk?

Hoor je me? Wat is dat voor huwelijk?

Stomme idioot.

Waar is hij?

Weet ik niet.

Het spijt me.

Het was mijn fout.

We kunnen zo beginnen.

Ik ben zover. We kunnen beginnen.

Ga je met je jasje aan spelen?

Ja.

Luister naar het orkest, Antti.

Opnieuw.

Het is te vlak.

Overnieuw.

Nu is het te scherp.

Laten we bij het begin beginnen.

Laten we het proberen...

met alleen de soloviolist.

Te vlak.

Te vlak.

Nog steeds te vlak.

Te vlak.

Nog steeds te vlak.

Te vlak.

Nog te vlak.

Te scherp.

Weer te scherp.

Weer.

Weer.

Weer.

Nu proberen we het met het hele orkest.

Vanaf het begin.

Nu speelde hij goed.

En nu sleepte het orkest erachteraan.

Jullie moeten ook naar hem luisteren.

Stel je voor dat ik een grote vogel ben.

Met grote vleugels.

En als ik dit doe...

stel je dan voor dat jullie allemaal onder mijn vleugels zijn.

En vanaf nu spelen jullie allemaal synchroon...

in het universum van mijn magische vleugels.

We beginnen bij het begin.

Je blijft hier voor de repetitie, wat er ook gebeurt.

Je ziet er niet uit. Waar heb je geslapen?

Geef antwoord. - Blijf van me af.

Van nu af aan red ik me wel zonder jou.

Rustig. - Heb je me gehoord?

Ik wil nu alleen zijn.

Ik moet me concentreren.

Dit is Jaakko Helenius. Spreek een bericht in na de piep.

Hallo, met mij.

Je bent nu vast aan het werk.

Jaakko, het lijkt me verstandig om alles met elkaar uit te praten.

Bel me alsjeblieft terug.

Nou, zeg eens...

hoelang had je dit voor mij geheim willen houden?

Het is als een ondergrondse rivier.

Het is er altijd geweest. Wachtend.

Luister, er is iets...

wat je moet weten.

Dit... ding...

Zeg het niet. Ik wil het niet horen.

Wat er tussen jou en die vrouw gebeurt, zijn niet mijn zaken.

Maar ik zie dat het je veel pijn doet.

Ik wil gewoon... - Luister, toen ik zo oud was als jij...

had ik een enorme bewondering voor een docent.

Een oude Rus. Strikt als de hel.

Ik wilde hem altijd behagen en op een dag heeft hij me iets moois geleerd.

Ik zat in de klas en keek op naar hem.

Hij was heel lang. En hij vroeg: 'Waar kijk je naar?'

En ik zei: 'Naar u, maestro.'

En hij vroeg: 'Waarom?'

Ik antwoordde dat ik iets wilde leren.

Toen zei hij: 'Kijk niet naar me op.

Als je echt iets wilt leren, kijk dan naar jezelf op.

Onthoud dat niemand jou heeft gecreëerd. Je bent je eigen creatie.'

Ik waardeer het heel erg als je zegt...

Wanneer je dat nu tegen me zegt.

De pot op met wat ik zeg.

Het boeit me niet wat jij waardeert.

Stop alles in je muziek en speel alles voor...

alles voor mij morgen.

Laat alles de klere krijgen.

Ik heb die pijn nodig.

Dus geef me morgen alles.

Ik denk gewoon... Ik denk...

Het gaat allemaal te snel. Veel te snel en ik...

Ik weet niet. Ik bedoel, het is alsof...

Hoe het ook voelt...

het is goed.

Geef alles aan mij.

Morgen speel je alles voor mij.

Stop het in je muziek.

Ja.

Proost op z'n Deens. - Proost.

Ik kom m'n spullen halen.

Ik ga naar een hotel.

Weet je wat zo grappig is?

Toen ik hierheen wandelde, bedacht ik me opeens...

dat ik je een brief had geschreven.

Toen ik twaalf was.

Fanmail.

Ik weet niet of je je dat herinnert.

In een interview had ik gelezen...

wat je zou doen als je geen viool kon spelen.

Weet je dat nog?

Nee.

Je zei dat je nog steeds zou blijven spelen.

In mijn brief vroeg ik je...

wat voor viool iemand in zijn gedachten speelt.

Je hebt me nooit teruggeschreven.

Ik kan je helpen.

Ik kan proberen een auditie in Seattle voor je te regelen.

Ik ga er morgen heen.

Na jouw generale repetitie.

Mijn hele leven was ik bang om onbekwaam te zijn.

Om middelmatig te zijn.

Ik heb alles gedaan wat ik kon...

om beter dan iedereen te worden.

Om de beste te worden.

Maar wat is de beste?

Het kan me niet schelen hoe ik morgen speel...

Ik wil niet meer de beste zijn.