Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
[ ارائهای از گروه ترجمه فرانکوفیلم ] FRANCOFILMS@
مترجم: اشکان هیدی
سلام خانم.
- سلام. - ببخشید، چقدر اینجا فوقالعادهست.
آه، خب ممنون.
و اینکه، بوی خوبی هم میاد.
خب، من یه نون زیتون ازتون میگیرم.
یه نون زیتون.
و همینطور، یه نون باگت پنیر و گردو.
انتخابهای زیادی هست.
تورتو؟
نه، این بریوشه.
میدونید، خوراکی سنتی این منطقه است.
بهش میگیم کیک همزده.
یکی ازش برمیدارم.
و البته در مورد یه پنیر محلی هم یه چیزایی شنیدم،
رولو، درسته؟
بله، رولوی پیکاردی.
اونجاست.
رولوی پیکاردی، پنیر مورد علاقه
لویی چهاردهم بوده، اینطور که میگن.
به لویی اعتماد میکنیم.
یکی برام بذارید.
یه رولو.
من چند ماه پیش هم اینجا اومده بودم،
یه آقای مسنتری بود، یکم قویهیکل هم بود.
حتماً آقای رئیس بوده.
آدم خیلی خوشمشربی بود،
با هم یه صحبت خیلی خوبی داشتیم.
سلام من رو بهش برسونید.
متاسفانه، آقای رئیس فوت کردن.
جدی؟
چی شده؟
بگیر.
هی، خودشو دار زده.
بس کن.
اون بهت گفت؟
وقت نکردن دکور رو عوض کنن.
(آهنگ "پیرمرد موز" از د سوینگینگ بلو جینز)
[ کَرکَسها ]
♪ یکی بود یکی نبود، یه پیرمردی بود ♪
♪ و یه دماغ خیلی بامزهای داشت ♪
♪ اونجا توی یه کلبه کوچیک زندگی میکرد ♪
♪ صداش میکردن پیرمرد موز ♪
♪ خب، من رفتم دم کلبهش ♪
♪ و از لای در نگاه کردم ♪
♪ خب، اونجا یه پیرمرد کوچولو دیدم ♪
♪ که روی زمین افتاده بود ♪
♪ خب، اینکه مرده بود یا نه ♪
♪ واقعاً نمیدونم! ♪
♪ اما یه چیزی رو مطمئنم ♪
♪ که دیگه اونجا نمیرم ♪
♪ چون فهمیدم ♪
♪ همه چیزو در مورد اون پیرمرد ♪
♪ پیرمرد، میدونی که فهمیدم ♪
♪ پیرمرد، پیرمرد موز مرده، حالا ♪
♪ ما معتقدیم مو قال رو کند ♪
♪ ما معتقدیم پیرمرد مو قال رو کند ♪
♪ ما معتقدیم آره مو قال رو کند ♪
♪ ما معتقدیم ♪
♪ مرده... ♪
:نویسنده و کارگردان پیتر دورونتسی
اون میخواست با من بخوابه.
خودش بهتون گفت؟
برام عکس میفرستاد.
و بعدش، همدیگه رو دیدیم.
طرز نگاه کردنش، لبخند زدنش.
و این حقیقت که فقط ۱۳ سالشه...
هیچ لحظهای به خودتون نگفتید:
"اون نمیدونه داره چیکار میکنه، این منم که باید مسئولیتپذیر باشم"؟
اون به من گفته بود ۱۶ سالشه، منم باورش کردم.
اون بود که برام عکس میفرستاد، من چیزی نخواسته بودم.
الان دیگه اینطوریه، یعنی، زمونه عوض شده.
به نظر من، من اولین نفر نبودم.
حتی ۱۶ سال. اختلاف سنی شما رو شوکه نمیکنه؟
خب، نه.
به عبارت دیگه،
شما نمیفهمید امروز برای چی سرزنشتون میکنن؟
نه واقعاً.
همینه، غافلگیر شدید، شما کار اشتباهی نکردید.
من... فکر نمیکنم، نه.
یعنی...
و زیاد براتون پیش میاد
که با دخترای زیر سن قانونی آشنا بشید و بهشون پیشنهاد بدید؟
یکی دو بار، نه بیشتر.
من...
جلسه رو برای ناهار متوقف میکنیم.
اما قبل از اون، آقای عزیز، اجازه بدید،
اگه، همونطور که شما میگید، زمونه عوض شده،
پس شما یه استثنا هستید.
ادامه جلسه ساعت ۱۴:۳۰.
ببین، موکلت یه نابغهست ها!
آه، احمق، کلی هم توجیهش کرده بودم.
خودش خودشو تو چاه انداخت.
من با اسپاگیانی قرار دارم. شما حکم رو بهم میگید؟
- برات پیامک میزنم. - ممنون.
حوزه پلیس.
دختری در یک مزرعه پیدا شده.
توی روزنامه لا ووآ دو نور امروز صبح.
خب، که چی؟
نمیدونم، حداقل اطلاعات رو بهم بده. یه اسم، یه آدرس.
من که دفترچه تلفن نیستم.
چیزی گیرت اومده؟
باید بپرسم.
خب پس بپرس.
نه، خوبه، هرچی میخوام رو دارم.
الو؟
کریستیان، کجایی الان؟
توی بلفور، یه رستوران کوچیک، تازه نشستم.
اسپاگیانی ازم یه پرونده میخواد، تو چیزی داری؟
چیز جدیدی نیست. موکلم همین الانش هم تو زندانه.
میتونی از سولویگ بپرسی، اون از این کارها میکنه.
چیز دیگهای لازم دارید یا همه چی خوبه؟
نه، خیلی خوبه. صورتحساب لطفاً.
بله، الان میارم.
نه!
کیفم رو ول کن! نه!
گمشو!
لعنتی!
البته، هیچکس تکون نمیخوره!
- الو؟ - آره، خوبی؟
مثل اینکه تو تراس نشستی. خبر جدیدی داری؟
نه، این برای خودمه.
تازه، موقع مقاومت کردن آسیب هم دیدم.
سولویگ، لطفاً، اسپاگیانی ازم یه پرونده میخواد.
لعنتی، گند زدید به اعصابم!
سولویگ...
این منصفانه نیست.
- خوبی یا نه؟ - آره.
- همه چی آرومه؟ - آره، خوبم.
- خب، اعلام کردن؟ - منتظر رسیدن رئیس پلیس هستیم.
- هنوز نرسیده؟ - نه، در حالت آماده باشیم.
چیزی به بیرون درز نکرده؟
کارمندها رو داخل ساختمون حبس کردن. غیر از این، هیچی.
حدود ساعت ۱۱:۳۰ شب، شیفتش رو ترک کرده،
دوچرخهاش رو برداشته که بره خونه، ولی هیچوقت نرسیده.
هویتش هنوز فاش نشده.
یه چیز قطعیه،
اون اینجا کار میکرده، توی این رستوران برگر کینگ.
- سلام به تو. - هی...
خوبی؟
بازم یه زنکشی دیگه.
قسم میخورم، دیگه نمیکِشم.
عضو هستی؟
برنامه رو بهم پیشنهاد دادن، بهت گفته بودم؟
- نه؟ - آره.
بخش صبحگاهی. مهمان، بحث، اخبار، همه چی.
- همونی که میخواستی. - آره، خوشحالم.
عالیه. تبریک میگم.
- برات جالبه؟ - چی؟
- که به تیم ملحق بشی. - من؟
نه بابا، من همه چی دارم عاشق کار چاپم.
دستگاههای چاپ، جوهر، وانتهایی که دم صبح میان.
تلفن ببخشید.
بنوآ، تو نماهای اضافی رستوران رو گرفتی؟
دارم انجامش میدم.
در حالی که روزنامهنگارهای محقق در سکوت کار میکنن،
اونایی که تو تلویزیونن، احمق و منضبط،
منتظرن تا سوپ براشون سرو بشه.
- چیزی گیر آوردی؟ - بهت که گفتم، هرچی لازم دارم رو دارم.
ولی من یه زندگی هم دارم، میفهمی.
آره، ولی میدونی، ما کارمون یکی نیست.
خب. میرسیم، من زنگ میزنم، تو چی میگی؟
من؟ هیچی.
همینه.
اسم کوچیک دختره چی بود، راستی؟
جسیکا.
- صبر کن، واقعاً؟ - هیس.
بله؟
آقای فرنل؟
بله.
سلام، اسم من ساموئل هست.
من گزارشگر ارشد و خبرنگار ویژه از پاریس هستم.
خیلی دوست دارم باهاتون صحبت کنم.
آدرس من رو از کجا پیدا کردید؟
من با پلیس کار میکنم، دارم روی پرونده شما تحقیق میکنم.
میتونیم بیایم تو؟
راحتم بذارید. باشه؟
من حرفی برای گفتن ندارم.
آقا؟ فکر کنم میدونم کی دخترتون رو کشته.
اجازه میدید؟
این عکس، برای چه مناسبتی بود؟
چند سالش بود؟
برای تولد ۱۵ سالگیشه.
یه دختر جوان واقعی.
خب...
چی میدونید؟
اول از همه، میخوام صمیمانهترین تسلیت خودم رو بهتون بگم
و بگم که چقدر از این اتفاقی که براتون افتاده متاسفم.
اگه من اینجام، برای اینه که سعی کنم اون حرومزادهای که این کارو کرده رو گیر بندازم.
برای این کار، به شما احتیاج دارم، آقای فرنل.
برام ضروریه هرچیزی که میدونید رو بهم بگید.
اگه از حرف زدن با من امتناع کنید، من به تنهایی نمیتونم کاری از پیش ببرم.
اون کیه؟
مریلین.
یکی از دوستای جسیکا.
همین الان ازش بازجویی کردم، اصرار داشت با شما حرف بزنه.
جسی رو میشناسی؟
باهاش کار میکنه
- توی رستوران. - «توی رستوران»؟
توی برگر کینگ.
جسی بود که بهم یاد داد چطور کار کنم.
واقعاً با من خیلی مهربون بود.
اگه اون نبود، نمیدونم اصلاً میموندم یا نه.
بهم گفتی که باهات درددل میکرد،
بهت میگفت بعداً تو زندگی میخواد چیکار کنه.
دختر من، عاشق طبیعته.
عاشق گیاههاست، گلها.
اسم گلها رو از بر بود.
دخترم با استعداده، خیلی استعداد داره.
میخوام اینو بنویسید، که همه بدونن.
حتماً.
دوستپسر داشت؟ دوستدختر؟
توی اکثر موارد،
عامل زنکشی یه مرد بین ۳۰ تا ۵۰ ساله،
که با قربانی در رابطه بوده.
نه، فکر نکنم. نمیدونم، دیگه یادم نمیاد.
گوش کنید آقا، من مجبورم این سوال رو ازتون بپرسم،
میدونید به دخترتون تجاوز شده یا نه؟
تنها چیزی که میدونم اینه که
دوچرخهاش رو کنار جاده پیدا کردن
و خودش...
اونطرفتر، توی مزرعه بوده.
صورتش از بین رفته بود.
- زده بودنش؟ - روش اسید پاشیدن.
برای اینکه جسد رو از بین ببرن؟
نه، زنده بوده.
خودش به آتشنشانی زنگ زده.
تماس رو گوش دادید؟
گوش دادم،
ولی تنها چیزی که میشنوم، صدای دخترمه.
صدای جیغ کشیدنش میاد.
اون تماس رو دارید؟
کمک!
برو...
شما بهم گفتید که...
که میدونید کیه، پس...
کیه؟
باید این فایلهای صوتی رو تحلیل کنم.
تا از منابع دیگه پرس و جو کنم.
چیز خاصی نیست، آقای فرنل.
ترسیدی اسم کوچیک دخترم یادت بره؟
نه، اصلاً اینطور نیست، آقای فرنل، یعنی...
دخترم براتون هیچ اهمیتی نداره.
همینجا میتونستم یادداشت کنم،
تازه رسیده بودم سر صحنه.
یالا، گمشید.
- آقای فرنل، به من گوش کنید. - گمشو!
گمشو.
سه یا چهار نفر سوار یه وانت هستن،
با یه موتور نسبتاً سنگین، یه وی هشت.
بیشتر از ۲۰۰ اسب بخار.
چرا یه وانت؟
چون صدای باز شدن صندوق عقب نمیاد.
اونا همدیگه رو میشناسن، میدونن دارن چیکار میکنن،
حتی لازم نیست با هم حرف بزنن.
همه چیز آماده است، دبه اسید عقب ماشینه.
از قبل برنامهریزی شده، قصدشون کشتنه.
آقای فرنل...
زیاد پیش میاد که ما به پلیس کمک میکنیم تا پروندههاشون رو حل کنن.
چون ما جاهایی میریم که اونا هیچوقت نمیرن.
چون ما تو کارایی سرک میکشیم که اونا جرئت نمیکنن حتی بهش نزدیک بشن.
این شغل ماست.
من واقعاً برای اتفاقی که دارید از سر میگذرونید متاسفم،
کلمهای برای گفتن ندارم.
اما در عوض، بهم اعتماد کنید، من اون حرومزادهها رو پیدا میکنم.
لعنتی، عجب چیزی کش رفتیم.
صبر کن، نگو که ازش دزدیدی.
استعداد یعنی وقتی، یه نفر بهت جواب مثبت میده
اونم به سوالی که حتی ازش نپرسیدی.
همه چیو بهم داد، فایل ضبط شده کاملشو، همه چیو.
لعنتی، بابا، این کار درست نیست!
نمیتونی این کارو بکنی.
به اون مرده دروغ گفتیم، اونم باورمون کرد.
خوشبختانه جسیکا اونجا بود، وگرنه تر میزدم.
- عجب عوضیای هستی. - خوشت اومد، نه؟
- هان؟ - بگو دیگه.
- راستشو بگو، خوشت اومد. - و اون «مریلین» گفتنت...
اسم «مریلین» باکلاسه.
یه سال پیش، هنوز یه بچه بود.
تو عکسای آخرش، یه زن کامله.
خوشگله.
اونجایی، تو اتاق بازی بچگیهات،
داری عروسکبازی میکنی.
و یه روز هم، داری تو خیابون راه میری،
و همهی مردا نگاهت میکنن.
تو هم باهاشون بازی میکنی چون از یکیشون خوشت میاد.
یه خط چشم، یه رژ لب.
رو اون جواب میده. رو بقیهشون هم همینطور.
باید بنویسیش.
زاویهی دید خوبیه.
خیلی شخصیه.
هرچی شخصیتر باشه، بینالمللیتره.
نمیخوام زندگی عاشقانهی جسیکا رو رمانتیک کنم.
نمیگم از خودت داستان بسازی.
میگم چیزای واقعی رو از نگاه خودت بنویسی.
فقط یه راه که برای انجام دادنش وجود نداره.
کدومو ترجیح میدی، یه فیلم خوب ببینی یا اخبار ساعت هشت؟
یه رمان بخونی یا یه خبر فوری از ایافپی؟
در اصل مطلب، فقط یه قانون وجود داره،
اگه واقعی باشه، چاپش میکنیم.
اما برای شکل و قالبش، به خوانندهها اعتماد کن.
اونجاست، بیا.
فکر کنم یه تیکه از چراغ جلو رو پیدا کردم!
کارت که تموم شد، اثر انگشتها رو پاک کن!
چت شده؟
من نه، اون.
الو؟! خواهش میکنم من کمک میخوام!
سرتو یکم بیار بالا.
بیرون اومدن حال آدمو خوب میکنه، نه؟
بیا، بریم یه جای گرم.
الان وقت مزاحم شدن نیست.
- الو؟ - خب، کیس آدمخوارت چطور بود؟
دقیقاً الان تو آشپزخونهام.
هنوز نظافتچیا نیومدن.
باید این کشتارگاه رو ببینی.
چرا پچپچ میکنی؟
پ نه پ، واست چهچهه میزنم.
حالا دیگه وارد صحنههای جرم هم میشی؟ اخراجت میکننها.
میذارمت رو اسپیکر.
چی داری؟
قاتل یه پدر قطع نخاع داشته.
یه روز صبح، از خواب بیدار نشده.
و پسره
نمیخواسته رستوران و پول بازنشستگی رو از دست بده،
واسه همین هیچی رو گزارش نکرده.
ولی باید از شر جسد خلاص میشده.
و از اونجایی که پسره آشپزه، خودت ادامهشو حدس بزن.
مثل اینکه مشتریها هم خیلی خوششون اومده.
نه بابا، عمراً.
چی پخته بوده؟
بلانکت، تخصصش بوده.
بیفاستراگانف پیرمرد.
این خوبه، تیتر خوبیه، آره.
و تو، برمیگردی پاریس؟
نه، هنوز نه. تو راهیم.
تو راهیم؟! با کی؟
من و آوا.
بله؟
آوا، دخترم، آوا.
آهان، خب، اوضاع چطوره؟
قراره بهتون خوش بگذره یا آوا قراره بره رو مخت؟
گوشی روی آیفونه
دهنتو...
امیدوارم جنبه شوخی داشته باشه.
داریم از یه پروندهی قتل طرفای تورکوآن برمیگردیم.
یه اسیدپاشی خیلی ناجور.
اسیدپاشی معمولاً جنایت ناموسیه.
عشقی بوده؟
فکر نکنم، چند نفر بودن.
اینجا چه غلطی میکنی؟
وایسا. وایسا!
وایسا وگرنه شلیک میکنم!
فکر کردم یه پسر جوونی.
- حالتون خوبه؟ میخواستم بترسونمتون. - شک نکن؛ همینکارو با موفقیت انجام دادی.
باز شانس آوردم تفنگم همراهم نیست،
وگرنه مثل خرگوش بهت شلیک میکردم.
- داشتی چه غلطی میکردی؟ - کارمو میکردم.
من شکارچی روحم.
خب، من این یکی رو برمیدارم.
باورنکردنیه.
باورنکردنیه.
- برای کدوم روزنامه کار میکنید؟ - دتکتیو.
هر چهارشنبه رو دکههاست. شماره بعدی رو از دست ندید.
لعنتی، یکی به پلیسا زنگ زده.
من بودم.
شرمنده.
- سلام. - سلام.
- یه دستی به این میز بکشم؟ - ببخشید؟!
آه، بله.
[ حمله با اسید ]
خب، خوب خوابیدی؟
باید میرفتم سیافجی تا قرارداد کارآموزیم رو تحویل بدم.
چهار ساعت خوابیدم.
بیا، این صندلی رو بیار و بگو نظرت چیه.
«چه زمانی میتوان گفت که زندگی یک دختر جوان زیر و رو میشود؟
«وقتی در یک صبح بهاری،
«او یک والس باروک و بینظیر را کشف میکند.»
«اطرافش، مردان، همچون کرکسهایی گرد آمدهاند.
«در میان آنها، پسری متفاوت از دیگران است.
«برای جلب رضایت او، به صورت عروسکیاش مدادی میکشد،
«رژ لب، سایه چشم، و این کار جواب میدهد.
«روی کسی که دوستش دارد، اما همچنین، این سرنوشت محتوم است...
«روی دیگر درندگان.»
- خب؟
- خوبه. - دیدی، بهت گفته بودم.
اگه بخوای، دوتایی امضاش میکنیم.
این چیه؟
یه تحقیقاتی کردم، این برای توئه.
رفتی بایگانی؟
این چیزیه که تو مدرسه بهمون یاد میدن دیگه.
- «پاتریشیا روبرت، بایلول.» - آره.
اون کمتر از دو سال پیش تو همین منطقه مُرده.
تو جاده بهش حمله شده، کشوندنش وسط یه مزرعه.
پایین صفحه رو نگاه کن.
- این تماس با آتشنشانیه، - میدونم؟ - آره.
سولویگ!
بیا ببین، لطفاً، بیا!
چرا همیشه من باید بیام؟
- پاتریشیا روبرت. - همون بانکداره؟
با اسید بهش حمله شده، هیچی نگفتی.
شیوه عمل یکسان، حتی ۵۰ کیلومتر هم با هم فاصله ندارن.
تو مقالهها رو میخونی، یا فقط
عکسها رو نگاه میکنی؟
ریچارد لاکومب، ۴۵ ساله، بیکار.
به همه چیز اعتراف کرده، الکل، تصادف،
وحشت برای خلاص شدن از شر جسد.
۲۰ سال حبس گرفته، الان زندانه.
چیز دیگهای هم بود؟
- نه؟ - نه، بگیر.
هیچی؟
خب.
بیا، بریم یه هوایی بخوریم، بیا.
خب، کارت به بازداشتگاه کشید؟
ورود غیرقانونی به ملک شخصی.
و اون حرومزادهها باعث شدن از اولین قطار جا بمونم.
وقت نکردم برگردم خونه.
- سلام. - سلام.
بوی گند میدم، وحشتناک.
- داشتیم میرفتیم ناهار، منتظرت بمونیم؟ - نه، ولی یه چیزی برام بگیر.
نمیخوای اون گوشی رو ول کنی؟
دارم کار میکنم.
جدی؟
روی چی؟
هر روز پست میذاشت.
کل زندگیش اینجاست.
اگه قربانیها کار رو به جای ما انجام بدن، دیگه افتخاری نداره.
من دیدمش، اون رو.
تو برگر کینگ.
داشت با رفیقاش میخندید.
دوستدخترش ناپدید میشه،
اونوقت اون میخنده؟
اون یه نوجوونه.
اگه کار اونا باشه چی؟
شبیه پلیسای سریالهای تلویزیونی شدی.
سه نفرن، میشناسنش.
هیچکدوم گواهینامه ندارن، ۱۶ سالشونه، فقط چندتا بچهی تُخسن.
- چرا کشتنش؟ - آخ، کی میدونه.
چرا آدما دست به این کارا میزنن؟
این همون چیزیه که ازت میپرسم، چرا؟
این به ما ربطی نداره، کار ما نیست.
ساموئل؟
ممنون.
بیا، بریم.
دلیلش همیشه همینه.
حماقت، حسادت.
و میبینی، دقیقاً، چالش همینه:
که هر بار موفق بشی یه چیز جدید مینویسی.
وگرنه، همیشه همون مطلب تکراری رو مینویسی،
تاریخها، اسمها و چندتا جزئیات رو عوض میکنی.
هیچ جذابیتی نداره.
اصلاً نباید مثل یه پلیس فکر کنی.
اونا همیشه به قربانی توجه میکنن.
عادتهاش و اطرافیانش رو بررسی میکنن،
به محض اینکه کار شوهر یا دوستپسرش نباشه،
گیج میزنن.
خب پس ما چیکار میکنیم؟
ما به مجرم توجه میکنیم.
لاکومب
به جرمش اعتراف کرده.
گفته چرا کشتتش؟
آره، یه انگیزه آنی، یه شب.
روانشناس تشخیص داده سالمه، پس راهی زندانش کرده.
شاید آزاد شده و دوباره شروع کرده.
با عفو مشروط.
نه، حکمش قطعی بوده.
۱۵ روز بعد از محکومیتش، خودشو تو سلولش دار زده.
نباید منتظرم میموندی.
خانم چی شد پس؟
خانم داره میاد.
یه قهوه کوچیک میخوری؟
ممنون.
بگیر.
بالاخره،
رسید؟
خب...
بذار ببینم، همونطور که اون کوره میگفت.
(هی؟ موقع ضبط، چیزی نگو.)
چرا؟
(واسه اینکه بعداً یه چیزی داشته باشی.)
آها، ایناهاش.
صفحه ۱۸.
اینترنت رو ترکونده،
اونوقت من رفتم صفحه ۱۸.
مال من، عنوانم رو خراب کردن.
"در مواجهه با تکثیر این شکارچیان جدید،
"چه زمانی قرار است...
"اختهسازی شیمیایی اجرا شود؟"
چرا حکم اعدام نه؟!
چرا که نه؟
حکم اعدام طرفدار زیاد داره.
قبلاً بهتون گفتم، اولاً: به عنوانهای من دست نمیزنید.
ثانیاً، این یه محاکمهست، نه شکار جادوگرها.
- و سوماً... - "ثالثاً". ثالثاً.
نه، ولی جدی، ما که تو مجله «مینوت» کار نمیکنیم.
مطلبت بیمزه بود،
از من تشکر کن.
یه کیس "گم شدن نگرانکننده" پیش اومده.
شامبری، دو دختربچه ۸ ساله
ناپدید شدن
تو راه مدرسه.
سم، روت حساب میکنم.
و آوا، تو باهاش میری.
کریستیان، یه پرونده کوچیک و باحال برای استراحت.
یه پیرزن تو رولت برنده میشه
تو کازینوی لو توکه.
یکی سعی میکنه خفهش کنه.
حقوقت رو شرطبندی نکن.
بولونی- سور- مر، یه زوج آخر هفتهشون رو پای صخرهها تموم کردن.
سولویگ، این برای توئه.
خودکشی یا سلفیای که خراب از آب دراومده؟
اوبن، یکم از پروندههای دادگاه فاصله بگیر.
میری تو جنگل یه هوایی میخوری.
خشونت علیه فاحشهها.
پرترهها، شهادتها.
یه پرونده خوشگل و مرتب برام درست میکنی.
اما در عوض، فروش اصلاً خوب نیست.
«پاریس مچ» داره از ما جلو میزنه و حدس بزنید کی بیخ گوشمونه...
«لو ژورنال دو میکی». آره رفقا، به اینجا رسیدیم.
اگه کارتون رو درست انجام بدید، دوباره اوج میگیریم.
همیشه اوج میگیریم.
یه هفته بهم وقت بده،
شاهدها رو دوباره میبینم.
یه هفته.
کافی نیست.
تمرکز روی شامبری،
سم.
پرونده مائلیس رو یادت بیار.
اون پرونده لولانده رو بهمون داد، یهو ۱۲۰۰۰ تا،
کل سال رو باهاش مطلب سریالی کار کردیم.
دو قتل تو کمتر از دو سال،
- روش یکسان، منطقه یکسان. - قاتل دستگیر شده.
آروم باش، درست انجامش میدیم،
طبق اصول.
کی شروع میکنه؟
منم باورم نمیشه.
پاتریشیا، یه زن سی و چند ساله مستقل بود.
اون آپارتمان و ماشین خودشو داشت.
در حالی که جسیکا یه نوجوونه.
اصلاً پروفایلشون یکی نیست.
مخصوصاً پاتریشیا روبرت و ریچارد لاکومب،
یه پروندهی مختومهست.
- حرفم تموم شه. - بگو.
حقایق، فقط حقایق.
دیانای و اعتراف امضا شدهش رو داریم.
شهادتهایی که با هم جور در میان.
من نگفتم بیگناهه.
در مورد جسیکا، چند تا قاتل داریم.
بده.
لاکومب حتماً گناه رو به گردن گرفته تا از رفقاش محافظت کنه.
پس رفیق خوبیه، ۲۰ سال حبس میگیره و خودکشی میکنه.
این هیچی رو ثابت نمیکنه.
توی زندان هر سه روز یه خودکشی اتفاق میافته.
- میتونم؟ - بگیر.
اگه بخوایم همهی جنایتهای منطقه رو به هم ربط بدیم،
حالا حالاها تموم نمیشه.
ولی به پاتریشیا و جسیکا تجاوز نشده.
این شبیه جنایت یه آدم منحرف یا قاتل زنجیرهای نیست.
اگه کار یه شوهر حسود نباشه
یا یه روانی، پس...
چرا این دو تا دختر کشته شدن؟
چرا روی بدنشون اسید پاشیدن؟
نفرت توش بوده.
و قاتلهایی که گروهی عمل میکنن،
امکانش هست.
ارزش بررسی کردن رو داره.
دقیقاً، باید عمیقتر بررسی کرد.
میخواستی چی بگی، آوا؟
تحقیقات بزرگ اینچنینی دیگه تموم شده.
مطبوعات کاغذی مرده.
هنوز نه.
و حتی اگه
دوباره تحقیق کنی و به دوپون دو لیگونس برسی،
چیزی رو عوض نمیکنه.
پروندهی جنجالی یه افسانهست.
- من به کار میدانی اعتقاد دارم. - اون دوره تموم شده.
خانم قراره هزینهی ایاب و ذهابتون رو قطع کنه.
هتلها،
رستورانها، بنزین.
آره، خرجتون خیلی زیاده.
خب.
دوباره برامون بذار
همون آهنگ معروفه رو، لطفاً؟
تا حال و هوا عوض شه.
انگار اومدیم مراسم ختم.
مراسم ختمه دیگه.
بیست ساله که داره میمیره،
مطبوعات کاغذی،
ما اینجا چه غلطی میکنیم؟
رفقا،
سرحال باشید.
سرحال باشید.
همونطور که گورکنها میگن،
تا وقتی مُرده هست، امید هم هست.
- بگیر. - ممنون.
کریستیان، یه پیشنهادی برات دارم.
تو دستشویی؟
تو به جای من برو شامبری، من کار کازینو رو ردیف میکنم.
اینجوری یه سر هم به بایلول میزنم، همین بغله.
- خانم دخلت رو میاره. - اگه تو کارت رو انجام بدی نه.
دخترم رو با خودت ببر، کمکت میکنه، عالیه.
- قانون رو که میدونی. - گوشیت رو بده.
- داری رو اعصابم میری. - بفرما، ممنون.
- بله، کریس؟ - نه، سم هستم.
لعنتیها، دارید چه غلطی میکنید؟
دارم میرم بایلول تا دربارهی اطرافیان لاکومب تحقیق کنم.
باشه. پس شامبری چی میشه؟
کریس انجامش میده، جامون رو عوض کردیم.
خب، چی میخوای؟
گزارشهای پلیس، گزارشهای کارشناسی، هر چی پیدا کردی.
فکر کردی اداره پلیس خونه خالهست؟
میدونم باورش نداری.
برای جنجال به پا کردن نیست، باید مطمئن بشم.
میدونی چی میگن: «جایی که میخاره رو باید خاروند.»
خانمها و آقایان، قطار ما...
خب، پرونده رو حل کردی؟
تا ایستگاه شامبری.
از توجه شما سپاسگزاریم.
- نظری داری؟ - در مورد چی؟
در مورد تیم قاتلها.
فکر میکنم یه گروه جوون باشن.
یه مشت پسر. مجرد.
سفیدپوستهایی که با پورن و فوتبال بزرگ شدن.
سلام!
سلام، آقا! ببخشید مزاحم شدم.
شما دیگه کی هستین؟!
دارم یه مقاله در مورد ریچارد لاکومب مینویسم.
میشناختینش؟
دو دقیقه وقت دارین بهم بدین؟
ریچارد؟
بله، برادرمه.
- قبلاً دیدینش؟ - نه، هیچوقت، نه.
- خب، حالا دیگه آشنا شدیم.
مقالهتون در مورد چیه؟
در مورد شرایط زندگی در زندان.
همین منو به ریچارد رسوند.
خودکشی تو زندان زیاد اتفاق میفته؟
هر سه روز یه بار.
- اسم روزنامهتون چیه؟ - دتکتیو.
دتکتیو، همون روزنامه چرت و پرتی که همهچیش ساختگیه؟
آره، خیلیا اینطوری فکر میکنن،
ولی متأسفانه، همهچیش واقعیه.
خوشبختم. لوک.
ساموئل.
دیروز صبح، حوالی ساعت ۷:۴۵،
کارولین و لئو محل رو ترک کردن
از حیاط «نزن» که محل سکونتشونه
تا به مدرسه سیمون وی برن، ۷۰۰ متر اونطرفتر.
یه مسیر پیادهروی ۵ تا ۶ دقیقهای
که این دو دختربچه ۸ ساله عادت دارن با هم طی کنن.
اما این بار، انگار کسی اونها رو ندیده،
و این معلمشون بوده که وقتی دیده نرسیدن،
ساعت ۸:۱۰ اعلام خطر کرده.
تحقیقاتی برای مفقودی نگرانکننده،
آدمربایی و حبس غیرقانونی کودک
آغاز شده و به پلیس قضایی سپرده شده.
به سؤالات شما گوش میدیم.
(کیه؟)
(کیه؟)
از طرف روزنامه دتکتیو.
تقریباً ۳۲ ساعته که این مفقودی
گزارش شده،
در حالی که میدونیم ساعات اولیه خیلی تعیینکنندهست.
و شما هشدار آدمربایی رو فعال نمیکنین؟
فعالسازی این هشدار چارچوب قانونی خیلی مشخصی داره.
همه پارامترها فراهم نیست.
آخه چرا خودتون رو از سیستمی که کار میکنه محروم میکنین؟
مگه اینکه دیگه خیلی دیر شده باشه.
در این مرحله،
هیچ سرنخی در اولویت نیست، هیچ سرنخی هم کنار گذاشته نشده.
و ازتون میخوام باور کنین
که ما داریم تمام تلاشمون رو میکنیم
تا کارولین و لئو صحیح و سالم پیدا بشن.
از سؤالتون ممنونم.
راننده کامیون بود.
۵- ۶ سال پیش همهچی رو ول کرد تا از مامان مراقبت کنه.
یکی میخوای؟
نه، ممنون.
بعدش، وقتی اون مُرد، اومد اینجا ساکن شد.
و بعد، همهچی رو ول کرد، تو خودش فرو رفت.
داداشمون همینجوریشم آدم خوشمشربی نبود، دیگه بعد از اون...
دوستی، آشنایی کسی رو داشت؟
نه دوستی، نه دوستدختری.
فقط یه رابطه داشت که یادمه اونم تو دوران راهنمایی بود.
با اینکه اونقدرام زشت نبود.
وقتی فهمیدین چیکار کرده، تعجب نکردین؟
چرا، معلومه که تعجب کردم.
آدم عجیبی بود، ولی نه دیگه در حد کشتن کسی.
همینجوریشم زنا معذبش میکردن، حتی زن خودم.
یه روز ازش پرسیدم مشکلش با اون چیه.
بهم گفت
که فقط اون نیست، همشون مثل همن.
هیچوقت در مورد یه اکیپ از رفیقاش باهاتون حرف نزد؟
نه.
پس روزاشو چیکار میکرد؟
یه موشه.
ایناهاش.
وقت آزادش رو با این چیزا میگذروند.
همینطور بیشتر شبهاش رو.
این تجهیزات چیه؟
این «سیبی»ئه. (یه جور ترنسمیتر رادیویی)
جد اینترنته.
ایستگاه سیار، یه پست ثابت.
ببین، مثل یه رادیوی غیرقانونی کار میکنه.
یعنی چی؟
بهت اجازه میده تو یه محدوده کوچیک موج بفرستی و بگیری.
چطوری برات توضیح بدم؟
فرض کن امواج رادیویی،
مثل نور هستن.
هرچی بالاتر باشی، هرچی آنتنت بزرگتر باشه،
میتونی تو مسافتهای طولانیتری موج بگیری و بفرستی.
به چه دردی میخوره؟
به هیچ دردی.
به درد...
به هیچ دردی نمیخوره، به درد این میخوره که شانسی با آدما حرف بزنی،
وقت بگذرونی، همین.
میخوای بهت نشون بدم؟
آره، لطفاً، نشون بده.
- من اینجام.
دنبال صدای سفید میگردی.
«صدای سفید»؟
میشنوی؟
هیچ پارازیتی نیست.
تست فرستنده برای پونس میرابل.
صدای منو دارید؟ تمام.
فرکانس رو عوض میکنی.
اسکن میکنی.
تست فرستنده برای اُ اِس اُ، اینجا پونس- میرابل.
صدای منو دارید؟
تست فرستنده برای اُ اِس اُ، اینجا پونس- میرابل، صدای منو دارید؟
دیگه هیچکس از اینا استفاده نمیکنه.
شوخیت گرفته؟
اینا عالی کار میکنن. چیزی از بقاگرایی میدونی؟
همون دیوونههایی که با اسلحه و جیرهی غذایی میرن تو جنگل.
دیوونه بودنشون رو نمیدونم، ولی خیلی مجهزن.
تصور کن یه روزی دیگه اینترنت نباشه،
اونوقت خر کیف میشی که برای ارتباط برقرار کردن موج کوتاه داری.
آینده همینه.
تست فرستنده برای اُ اِس اُ، اینجا پونس- میرابل.
صدای منو دارید؟ تمام.
«اُ اِس اُ»؟
«کیو اِس اُ»، برای تست فرستندهست.
یه شبیهسازی انجام میدم به امید اینکه یکی جواب بده.
و اون چیه اونجا؟
شدت سیگناله.
هر چی بیشتر تو محدودهی قرمز باشه، یعنی طرف نزدیکتره.
باشه، پونس- میرابل.
اینجا نویمان ۷۲ روی خط.
دارم از سر کار برمیگردم، میخواستم برم روی حالت کیو آر تی
۷۳ و ممنون بابت کیو اِس اُ. تمام.
ممنون نویمان ۷۲، شب خوش.
شب بخیر.
میتونم یه نوشیدنی مهمونتون کنم؟
لطف دارید، ولی نه ممنون.
از چند لحظه پیش داشتم نگاهتون میکردم،
و داشتم با همکارام سر اون میز در موردش صحبت میکردم.
بهشون میگفتم که شما یه خانم جوان دلربا هستید.
و به نظر من،
خیلی خاص.
برای همین به خودم اجازه دادم بیام پیشتون
با این کابرنه سیرای کوچیک ۲۰۲۲.
و یه سؤال.
به نظر خودتون،
چی شما رو اینقدر خاص کرده؟
منم یه سؤال دارم.
چرا امثال تو
وقتی بهشون میگیم نه، نمیفهمن؟
توی هر باری،
همیشه یه آدم کنه و سیریش مثل تو پیدا میشه.
میخواستی بدونی من از چه نظر خاصم؟
خب بفرما، اینم جواب.
دیگه تشنهت نیست؟
عجب گلویی داره این دختره.
جفتتون عین همید.
با همکارا گرم گرفتی؟
اینجا پر از ایناست.
تو همیشه از جمع دوری میکنی؟
میدونی، ماها ستون حوادث جزئی رو مینویسیم.
اونا اخبار اجتماعی رو پوشش میدن.
دنیای ما با هم فرق داره.
- این چه وضعیه؟
الان نمیتونم حرف بزنم، بعداً بهت زنگ میزنم.
کریستیان؟! ...
- الو؟ - وقتی موبایلتو عوض میکنی خبر بده.
مثل احمقا دارم بهت پیام میدم.
کجایی؟
تو هتلم، تازه رسیدم.
میخوای همدیگه رو ببینیم؟
هیس، هیس.
- اون اینجا چیکار میکنه؟ - (تعطیلاته.)
(خب که چی؟)
(باباش نمیتونست ببرتش؟)
(باباش تویی.)
(هان؟!)
اگه تنها توی یه مزرعه بوده، پس عضو گروهی نبوده.
چرا، اتفاقاً، طرف سیبی باز بوده، یه راننده کامیون سابق.
هوم، «سیبیباز»، من شنیدم «دوچرخهسوار»!
با خودم میگم این یارو یه جماعتی مثل خودش پیدا کرده.
آدمای این منطقه، منزوی، بدخلق.
هوم...
متاسفم، باورم نمیشه.
جدی؟
پلیسا کارشون رو خوب بلدن،
اگه لاکومب همدست داشت، پیداشون میکردن.
امشب میخوای اینجا بخوابی؟
پس دختر کوچولو چی؟
اون خیلی وقته ما رو لو داده.
- آره؟ - هوم.
- نه؟ - هوم.
حقیقت رو بهم بگو...
گلها رو دزدیدی؟
واسه حرص دادن بابات رفتی تو روزنامه کارآموزی میکنی؟
فکر میکردم اینطوری به هم نزدیکتر میشیم.
آخرش هم داره تنهایی، بدون من، تحقیقاتش رو پیش میبره.
و منم اینجا پیش توام.
۷۰۰ کیلومتر اونورتر.
بالاخره باید از یه جایی شروع کرد.
خیلی وقته تو بخش حوادثی؟
اونقدری که زیر و بمش دستم اومده باشه.
آها، پس چند باری.
هر پروندهای متفاوته.
آره، ولی آخرش اغلب مثل همه.
«کورز: مردی دوستدخترش را کشت»
«دوردونی: مردی همسرش را کشت.»
«اوورنی: مردی همسر سابقش را کشت.»
حداقل در موردش حرف زده میشه.
به لحاظ تئوری، بخش حوادث همه جرایم رو پوشش میده.
ترجیح دادن صفحه رو پر کنن
با داستانهای کم و بیش جالب و خندهدار.
من بهش میگم «حوادث انحرافی».
ولی قتل، اون فرق میکنه.
برای یه مرد، کشتن یه زن،
یعنی نشون بده که یه مرده، یه مرد واقعی.
حتی به قیمت گذروندن بقیه عمرش تو زندان.
میدونی جای چی خالیه؟
داستانهایی که پایان خوشی دارن.
«شارانت- ماریتیم: مردی به خانهاش برمیگردد
«و همسرش را نمیکشد.»
«میره دنبال بچههاش، خرید میکنه، ظرفا رو میشوره،
«آشغالا رو میذاره بیرون.»
اوه، این مستقیم میره تیتر یک.
چه غلطی میکنی؟
خب، دارم بیدار میشم.
هنوز آماده نیستی؟ نه.
دختربچهها رو پیدا کردن.
مدام دارم بهت زنگ میزنم.
- زنگ نخورد. - ده تا برات پیغام گذاشتم.
- تلویزیونت رو روشن کن. - لعنتی، خانم.
- ساموئل؟ - گوشی رو برداشتم.
خب، قطع کن.
صدامو میشنوی؟
لئا و کارولین زیر این ساختمون پناه گرفتن،
پشت این دری که درست بسته نمیشه.
...بعد از اینکه دیشب پلیس محاصرهشون کرد.
- بله، الو؟ - ساموئل، صدامو میشنوی؟
- آره، آره، تو چی؟ - ولی صدات رو بد میشنوم.
خوبی؟
اینجا تو کوهستان آنتندهی افتضاحه.
دیدی، بچهها رو پیدا کردن.
اوه، خدای من! آره، وحشتناکه، آره.
تو دیگه اغراق میکنی.
خب به نفع اوناست، نه؟ به ضرر ما، ولی خب.
فکرشو بکن، دو روز تو یه اتاقک شوتینگ بمونی؟
بچههای بیچاره.
خب، حالا میخوای چیکار کنی؟
میمونی؟ برمیگردی؟
میری سراغ پرونده جسیکا؟
نه، بیخیال شو، میدونی چیه؟
یه کم سرک میکشم و یه گزارش کوچیک و قشنگ برات ردیف میکنم.
باشه.
خوبه، پس هر وقت چیزی پیدا کردی برام بفرست.
- حله! - خداحافظ.
آفرین، بچهها.
خب، خبر جدیدی داری؟
هم آره هم نه، بعداً برات تعریف میکنم.
خب، تعریف کن.
نه، الان نه، بعداً.
بهت زنگ میزنم.
گوشی رو روت قطع کرد؟
قهوه؟
آره، میخوام.
میتونم مکتو قرض بگیرم؟ اوبن باید پرونده پاتریشیا رو برام فرستاده باشه.
تو کیفمه.
سلام.
سلام.
سلام، عزیزم.
- نمیدونم چطور از پسش برمیای. - از پس چی؟
از پس مدیریت همه اینا.
مگه چاره دیگهای هم دارم؟
رزومه | نامه درخواست
یه لحظه لطفاً.
سام، به رئیس زنگ بزن.
پروندهای که برام فرستادی، یه آشغال به تمام معناست!
- کل تحقیقات سانسور شده. - چه مزخرفاتی.
اسپاگیانی سرت کلاه گذاشته، اسامی، شهرها، همهش اشتباهه.
اگه پرونده بسته شده، چرا اینقدر از تحقیقاتش محافظت میکنه؟
یه سرنخ دارم، ولی گیر کردم. برای شروع به یه اسم، یه شهر نیاز دارم.
من یه سرویس شخصیسازی شده داخلی پیشنهاد میکنم...
(بشین.)
داخلی و خارجی منطقه تا هیچ خطری تهدیدمون نکنه.
چه زود برگشتی؟
پاتریشیا روبرت.
کل پرونده رو بهت دادم.
پروندههات سانسور شدن.
چرا اینقدر از پروندهای که مختومه شده محافظت میکنی؟
بذار اینطور بگم که پرونده فرنل همهچیز رو عوض کرد.
- چی لازم داری؟ - یه چیز ملموس.
به یه سرنخ نیاز دارم، یه چیزی که دنبالش رو بگیرم.
خب، دنبال چی هستین؟
قاتل زنجیرهای؟
آدمای من تو محل همیشه دو تا نظریه داشتن.
یکی اینکه لاکومب تنها مقصر بوده...
و اون یکی، نه لزوماً.
یه معامله دو سر سود،
بگو رو چی کار میکنین تا من با اداره مرکزی پلیس قضایی صحبت کنم.
میبینیم.
حرف میزنیم.
خب،
خوب به من گوش کن...
اگه یه روانی یا چندتاشون تو این منطقه پرسه میزنن، باید سریع بهم بگی.
وگرنه از تو و اون روزنامه لعنتیت
به جرم عدم گزارش جرم شکایت میکنم.
۷۵ هزار یورو جریمه و ۳ سال زندان.
این برات ملموس هست یا نه؟
صدامو میشنوی؟
صدامو میشنوی یا نه، هان؟!
الو؟ بله!
نه، نه، انجام شده، البته.
چی میگی، این تکنیک معروفشه.
ماه پیش برعکسش رو بهم گفت.
پس، میبینی که...
خب؟
تو مسیر درستی هستی.
هیچوقت اینقدر عصبانی ندیده بودمش، حتی تهدیدم هم کرد.
شارلوال. یه شهرک کوچیک بین ازبروک و بایلول.
تو اون حوالی رو بگرد.
شارلوال. ممنون اوبن، تو فوقالعادهای. ممنون!
تو جاده گویون هستم، هوا خوبه، قابل تحمله.
ولی من روی فرکانس پارازیت دارم، تو نداری؟
از امروز صبح.
یه دختر بچه رو کنار جاده دیدم، دوچرخهش پنچر شده بود.
دوست داشتم وایسم و بهش کمک کنم.
تو فکرای بیخود نکن!
به زنت فکر کن که منتظرته!
...با اجازهت. خداحافظ.
اوه، لعنتی.
فوقالعادهست.
اونا ۵۰ متر اونطرفتر از جایی که ما بودیم گیر افتاده بودن.
ما به همین نزدیکی بودیم
که قهرمان بشیم.
امیدوارم سم بهش هیچ قولی نداده باشه.
میدونی فرق بین تو و پدرت چیه؟
چی؟
پدرت، وقتی عکس جسیکا رو میبینه،
فکر میکنه: «این میتونست دختر من باشه.»
در حالی که تو فکر میکنی: «این میتونست، خودِ من باشم.»
فکر نمیکنم اون اینطور فکر کنه.
فکر کنم بتونم تنهایی تمومش کنم.
اگه الان راه بیفتی، سر شب میرسی.
جدی؟
برو، برو.
- ممنون! - اوه... حالا ذوقمرگ نشو.
ممنونم، باشه؟
میبوسمت!
من سر یه میدونم،
بعداً باهات تماس میگیرم.
ظاهراً، نه «کداک»ی هست و نه «دیسکو ۲۲» تو مسیر گرنویل.
«نه کداک، نه دیسکو ۲۲...»
(نه کداک، نه دیسکو ۲۲...)
«رادار.»
«دیسکو ۲۲ ماشین پلیس.»
«کیو آر دی مسیر». «مسیر».
«نه راداری هست نه پلیسی تو مسیر گرنویل»، اینم از این.
درود از طرف ددی۳۳ روی جاده د ۱۴۹.
دارم میرم خونه، از اونجا رو خطم.
ممنون بابت کیو آر ام ۲۲.
- آدم هرچی محتاط باشه کمه. - اون حرومزاده چی گفت؟
«ددی۳۳»، اوکی، این باید اسم مستعار یارو باشه.
فرکانست خیلی کیو آر اچ داره، صداتو خوب نمیگیرم رفیق.
تو «هزارپا»ی من روی جاده د ۱، «کلسترول» داریم.
«هزارپا»، این دیگه چه کوفتیه؟
این یعنی کامیونها.
الو؟
- بهم زنگ نزدی. - نه، متاسفم.
به کجا رسیدی؟
هیچ جا، فکر میکردم یه سرنخی دارم اما... شما چی، شامبری؟
- من از اونجا اومدم. - یعنی چی؟
دارم میام کمکت.
نه بابا، آوا، من به کمکت احتیاجی ندارم.
پیش کریستیان بمون، اونجا مفیدتری.
دیگه دیره، من الان تو قطارم.
ساعت ۱۰ شب میرسم، اونجا باش.
لعنت بهش!
شب بخیر.
بابام هنوز با اون اجاقش مشکل داره، احمق، نمیدونم داره چه غلطی باهاش میکنه.
تو چی کار میکنی؟
بنزین زدم، تشنهش بود.
امشب خونه ناپلئون برنامه «معدهدرد مایع» داریم،
بعدش به ما ملحق میشی؟
تا یه ساعت دیگه کیو آر تی میشم،
مگه اینکه پیرمرد یه دور مهمون کنه.
باشه، حواست باشه «ملخها» نگیرنت.
خب، شاید یکی تو استراحتگاه باشه.
محض احتیاط، ۸۸، خوشگله و کیو آر یو. تمام.
@FrancoFilms
بریک مورتال ۷۳۲، صدامو داری؟
برای جاده کیو آر وی هستم.
یکم صبر کنم همونطور که گفتیم، یا راه بیفتم؟
صداتو دارم، نمسیس.
سعی کن این دور و بر زیاد رو خط نباشی، کار از محکمکاری عیب نمیکنه.
جاده پاکه، یا شکی داری؟
نه چیزی جلوئه، نه چیزی عقب. تمام.
تو کی هستی؟
تو کی هستی؟
اونجا چه غلطی میکنی؟
- بیا، سوار شو! - چی شده؟
صداتو خوب ندارم، مرلو ۶۰.
انگار دمپاییهاتو یادت رفته.
میدونن داریم بهشون گوش میدیم؟
منم همینو به خودم میگفتم:
«اینا احمقن، همه صداشونو میشنون،
«کارشون ریسکیه.»
در واقع، همه میشنون، ولی کسی گوش نمیده.
هیچی قابل ردیابی نیست، همهچی کدگذاری شده، میفهمی؟
بنویس، بنویس تا یادم نرفته. نمسیس. مارتل ۷۳۲.
خودکار داری؟ افتاد.
نمسیس، مارتل ۷۳۲، ناپلئون.
- ناپلئون... - نمسیس.
مارتل ۷۳۲.
حله؟
نمسیس.
این اسم برام آشناست.
چی؟ صبر کن، صبر کن.
همینه! یکی از دنبالکنندههای جسیکاست.
آه، لعنتی...
مطمئن بودم، لعنتی.
اینا هموناییان که اون دو تا دختر رو کشتن؟
دقیقاً.
نقطه مشترکشون جادهست.
با ماشین یا با دوچرخه، همهش تو جادهست.
بیشتر اینایی که از سیبی استفاده میکنن مَردن.
تا یه دختر تو جاده میبینن، راجع بهش حرف میزنن، و اونا هم گوش میدن.
میفهمی؟
اینجوری همهجا چشم و گوش دارن.
صورتت رو دید؟
نه، فکر نکنم، نه.
تاریک بود!
ولی من دیدمش.
باورم نمیشه! واقعاً داری منو اینجا تنها میذاری؟!
اونوقت من مثل احمقا پا شدم اومدم ببینمت.
کل فرانسه رو زیر پا گذاشتم، اونوقت تو منو کاشتی.
اینهمه منتظرت موندم،
ولی تو اصلاً عین خیالت نیست، فقط به فکر خودتی!
ولی فکرشو بکن، اگه میگرفتت چی؟
منو خر فرض کردی.
نشونم بده چی درموردش پیدا کردی.
این چیه، جدیده؟
ولم کن.
حسابش خصوصیه، پستی نداره،
ازش استفاده میکنه تا دخترا رو زیر نظر بگیره.
این یه فاشیسته. تو چه میدونی.
سه تا انگشت بالا،
دست به شکل «پی»:
«قدرت سفید...»
بین آدمای عادی، این یعنی: «باشه، همهچی ردیفه».
به من اعتماد کن.
زیاد پیش میاد قاتلا وسط جنگل دنبالت کنن؟
پیش میاد. نه زیاد، ولی خب.
پیش میاد.
کل زندگیت تو جاده.
تو اتاق هتلهای درب و داغون.
اینجوری نمیتونی زندگیتو از نو بسازی، میدونی؟
چی جلوی تو و سولویگ رو گرفته؟
خب، من گشنمه، بریم یه چیزی بخوریم؟
آره، بریم بخوریم.
ولی فقط دوتایی، گوشیت رو هم میذاری کنار.
میدونی کجا میریم؟
اولین خرابهای که پیدا کنیم.
اگه پیدا کنیم.
بگو ببینم، هیچوقت ازت نپرسیدم: دوستپسر داری؟
اهل دوستپسر نیستم.
جدی؟
خب، جدی میگم،
چی جلوی تو و سولویگ رو گرفته؟
میدونی، سولویگ زندگی خودشو داره.
شوهر سابقش، بچهش...
از پسش برمیاد؟
توانش رو نداشتم، آوا.
وقتی مادرت منو ترک کرد، طول کشید تا باهاش کنار بیام.
به کار پناه بردم...
هر خبر درپیت و بیاهمیتی رو پوشش میدادم.
اینکه خونه بمونم پیش تو...
ازم برنمیاومد.
تو چی میخوری؟
یه مشکلی پیش اومده.
خانم و آقا، انتخاب کردین؟
توی منو، سیبزمینی سرخکرده هم داره؟
سیبزمینی سرخکرده یا سیبزمینی تنوری.
نه، سیبزمینی سرخکرده لطفاً.
باشه، و برای آقا؟
همینو.
و درجه پختش؟
هر دو مدیوم.
با آب لطفاً. ممنون.
خواهش میکنم.
چت شده؟
نمسیس همین الان اومد تو.
برنگرد.
همین الان رفت پیش رفیقاش، اونجا، پای بار.
چهار نفرن.
تو رو شناخت؟
ولی ماشینو شناخت.
میدونه که ما اینجاییم.
(دارن میان این طرفو ببینن.)
(چیکار کنیم؟)
عادی باش، نگران نباش.
عادی، یه پدر با دخترش.
شام میخوریم. منتظر میمونیم. لبخند میزنیم، حرف میزنیم.
(دنبال یه مرد تنها میگردن.)
- کجا میری؟ - الان برمیگردم.
(چیکار کنیم؟)
صبر میکنیم.
حالا.
.مریلین
کجا میری؟
اِم... میرفتم فندک بگیرم.
من دارم، بیا.
بگیر.
- سرده، نه؟ - هوم.
خب، تو چه غلطی میکنی؟!
جدی جدی اینجوری تک میپری؟
لعنتی، دیر میای، پنج دقیقه میمونی، بعدم میری.
چت شده؟!
خیله خب، تموم شد؟ بیا بهت توضیح بدم.
نوش جان.
(چیکار میکنن؟)
منتظر ما هستن.
باید قبل از آخرین مشتریها جیم بشیم.
چطوری؟
پیاده.
وسط گندمزاریم.
هیس...
تو هم متوجه شدی؟
از بس تخمهامونو کشیدن...
گوشیتو بده به من.
میخوای چیکار کنی؟
(پلیس.)
(که بهشون چی بگی؟)
یه چیزی پیدا میکنم.
- شب خوش، آقایون. - ممنون، شب خوش، خدانگهدار.
اینجا آنتن نمیده، زیرزمینه.
نه پنجرهای، نه راه خروجی، گیر افتادیم.
(از اینجا زنگ بزن.)
کلانتری، شب خوش.
شب خوش، برای گزارش یه دعوا زنگ زدم لطفاً.
میتونید بلندتر صحبت کنید؟ کجایید؟
توی یه بار.
توی یه بار. کدوم بار؟
ببخشید، لطفاً؟
الو؟
اون فولکسواگن استیشن مشکی مال کیه؟
همین جلو، اونجا.
خانم، پشت سرتون صدای کسای دیگهای رو میشنوم، طبیعیه؟
چی، مال هیچکی نیست؟
میتونید راحت صحبت کنید؟
هوم، هوم.
هیچکی هیچی ندیده؟
شما توی یه بار هستید، ولی کدوم یکی؟
ماشینه، خودش تنها اومده.
توی کدوم بار هستین؟
(ناپلئون.)
تقریباً چقدر طول میکشه برسید؟
ممکنه یه کم طول بکشه، کسی رو تو این منطقه ندارم.
ولی میایم.
میشه لطفاً سریعتر بیاید؟
چند نفر؟
نمیدونن.
خب چی شد، خوشمزه نبود؟
چرا، ولی گرسنه نبودیم.
چیز دیگهای براتون بیارم، قهوه میخواین، دسر؟
نه، هیچی، ممنون.
حله؟
ببخشید؟ بله؟
- شب خوش. - ممنون، خدانگهدار. موفق باشید. بله؟
ماشینمون همین نزدیکیها خراب شده.
میتونید ما رو تا شهر برسونید؟
نه، جا نداریم، متاسفم.
حتی اگه خودمونو جمع و جور کنیم؟
ولش کن، آوا.
خب، شب خوش. خدانگهدار.
لعنتی.
(این کارو نکن. این کارو نکن.)
خانمها، آقایون،
لطفاً،
داریم میبندیم، وقتشه.
لعنتی، اینا همه همدیگه رو میشناسن.
توجه همه واحدها!
در جستجوی یک پاسات استیشن مشکی تصادفی.
از صحنهی تصادف فرار کرده. در صورت مشاهده اطلاع بدید، ممنون.
من همین الان ساحل گرنویل رو گشتم، منفی.
دارم از سمت شمال، به طرف پل برمیگردم. تمام.
حواستون به اُ اِس وای باشه، اونا معمولاً مجهزن.
یه دور دیگه سمت غرب میزنم.
۳۳ به همه برای میدِی.
همین الان از کنار
یک پاسات مشکی تو جاده د۳۱۶ با سرعت بالا رد شدم.
- شاید همونی باشه که دنبالشین. - د۳۱۶؟ به کدوم سمت؟
گویون و سنت اوبن، به سمت گران روبان.
- لعنتی، گندش بزنن! - چیه؟
ولی من که باک رو پر کرده بودم.
حتماً بنزینمون رو کشیدن.
برو! برو!
سوار شو! سوار شو!
(اوه لعنتی، گندش بزنن.)
(لعنتی.)
کمک!
من خبرنگارم!
دارم تو اتوبان آ۱ رانندگی میکنم!
چند نفر دارن سعی میکنن منو بکشن!
یه فورد رپتور مشکی با پلاک امتی ۳۲۱ بیای!
اونا قبلاً دو تا زن رو کشتن:
پاتریشیا روبرت
و جسیکا فرنل!
اوه، لعنتی!
بابا!
آه!
اوه، لعنت به جد و آبادش!
اینجا پرلگریس ۵۲، پیام میدِی دریافت شد. میبینمت.
درست پشت سرتم.
دارم به ژاندارمری زنگ میزنم، طاقت بیار رفیق.
نگاه کن، دارن در میرن!
- آقا، خانم - روز بخیر.
هوم... خب، باشه.
- میخوای یه بار دیگه بخونمش؟ - دیگه دیره، فرستادمش.
در هر صورت، یه همچین داستانی،
بعیده که تیتر یک بشه.
- خوبی؟ از پسش برمیای؟ - آره، هرچند دیگه نا ندارم.
طبیعیه. میدونی چی میگن؟
یه هفتهی خوب برای مطبوعات، یه هفتهی گند برای ماست.
دوره کارآموزیت کی تموم میشه؟
دو هفته دیگه.
به نظرم، مامان نگهت میداره.
- فکر میکنی؟ - شک نکن.
- سم؟ - آره، تو برو، منم میام.
- میای بار یا نه؟ - آره، دارم میام.
- باشه، میبینمت. - میبینمت.
حواست باشه، شغل گندیه.
به کجا رسیدی؟
تمومش کردم.
میدی بخونمش؟
خب،
اولش یه کم گنگه.
اینو میاریش بالا.
اینو حذف میکنی.
این، این...
پاکش میکنی، برش میداری.
و با این شروع میکنی.
بگیر.
هی؟
عالیه.
باشه؟
هوم.
آوا؟
میخواستم بهت بگم که اگه به من احتیاج داشتی،
و اگه دلت خواست...
و هر اتفاقی که بیفته...
من همیشه هستم.
مترجم: اشکان هیدی
[ سَمی بوآژیلا ] [ مالوری وانِک ]
[ ارائهای از گروه ترجمه فرانکوفیلم ] FRANCOFILMS@
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.