Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Kiki!
Zaczekajcie!
Mój mąż z córką są na tej łodzi!
Musicie zaczekać!
Nic nie poradzisz.
Teraz myśl o córce.
Musisz się nią zająć.
Hej! Wy tam!
Wsiadajmy.
Jeszcze jest woda.
Musimy ruszać.
Pchajmy!
Jeszcze!
Teraz!
Pchać!
Pchać!
Co wy wyprawiacie?
Moje dziecko umiera.
Musimy jechać do szpitala, albo umrze. Patrz!
Dzwoniłem do tego... Kamala.
- Zabierze was. - Dzwoniłeś?
Kłamie.
- Chodźmy stąd. - Nie. Zostańcie...
- Jutro przyjedzie... - Nie!
Odsuń się. Nie podchodź.
Telefon.
Mój telefon.
- O co poszło? - Ty powiedz.
- Co tu robimy? Gdzie byłeś? - Ja tu zadaję pytania.
- Rayan musi iść do szpitala. - Umiera.
Ale on nam nie pozwala.
Ty, złodzieju,
zawieziesz tam dziecko.
Jeśli każą, zostawisz je.
Mój brat jest ranny.
Zawieź chłopca do lekarza.
Ty zostajesz.
Riku?
Co on mi zrobi?
Nie ruszaj się.
- Przestań. - Sam go zszyjesz?
Lekarz to zrobi.
Lekarz spyta, jak się zranił.
Policja będzie dociekać, kto go dźgnął.
Co im powiesz?
Będą zadawać coraz więcej pytań.
Jak to się stało? Kiedy?
Będą się dopytywać, kim byli ci ludzie.
Kto ich przywiózł?
Skąd się wzięli?
Nie chcemy tu glin.
To nie do niego dzwoniłaś?
Kim jest Kamal?
To mój brat.
Nie. Musisz zostać.
Będzie dobrze.
W porządku, dziękuję.
Możecie go obejrzeć?
- Co się dzieje? - Nie wiem. Ma gorączkę.
Długo jest nieprzytomny?
Nie mam pojęcia.
Musimy go natychmiast przyjąć. Nie ma wielu opcji.
Jasne. Może coś mu dajcie...
Ma ponad 41 stopni, idę po lekarza.
- Gdzie Rayan? - Bezpieczny.
- Stój! Gdzie go zostawiłeś? - Cicho, pełno tu glin.
Odzyskasz go, wyzdrowieje.
Wierz mi.
Jest w dobrych rękach.
Mama wróciła.
Musiał tam zostać.
Dlaczego wóz nie odpala?
Nie ma rozrusznika.
I co?
Rano będzie gotów.
Oby.
Rano tu wrócę.
Do zobaczenia.
Dobranoc.
Gdzie jest Rayan?
Riku?
W poniedziałek mam próbę przed balem.
Co ja teraz zrobię?
Trzeba było jechać do Sztokholmu.
Po co tutaj?
Dlaczego ci uwierzyłem?
To był wielki błąd.
Coś ty zrobił?
Słucham?
Zraniłeś tego chłopca.
Coś ty sobie myślał?
Maria Korpi-Heikkila, Ochrona Uchodźców, a to mój tłumacz.
Proszę bardzo.
Dlaczego nas nie sprawdził? Nie wylegitymował?
Nie wypełnia obowiązków.
Możemy być przestępcami.
Na dworcu w Damaszku kupiliśmy fałszywe paszporty i wizy.
Ale potem przemytnik zażądał więcej i uciekliśmy.
Ile masz lat?
Siedemnaście.
Chyba zależy nam, żeby mogli razem osiąść w Finlandii,
uczyć się i pracować?
Najpierw ustalmy ich wiek i czy naprawdę są braćmi.
A ty ile masz lat?
Trzynaście.
Opiekowałeś się bratem.
Odeślą nas?
Postaramy się temu zapobiec.
Ale musimy przekonać władze, że wasz wiek to nie problem.
Jak się nazywał ten, kto was odebrał?
Zaginęła moja siostra z dzieckiem.
Może to ten sam.
Popatrzcie. Może ich widzieliście.
- Pamiętasz, jak się nazywał? - Nie.
Mogę pomóc tobie i bratu.
- Ale nie kłam, bo będzie źle. - Nie widziałem ich! Nic nie wiem!
Wszystko w porządku.
Prawda?
Co się stało?
Moja siostra z mężem i dziećmi jedzie tu z Syrii.
Są w drodze albo dotarli.
Ale mieli jechać do Sztokholmu. Jawad ma tam krewnych.
Gdzieś przepadli.
Pytałem tego chłopaka, czy ich widzieli.
Na długo?
Dziękuję.
Wasz syn jest w szpitalu.
- Co z nim? - Już lepiej.
Będą go obserwować.
- Długo? - Kilka dni.
Możemy go zobaczyć?
Wiecie, co się wtedy stanie?
Zarejestrują was i już tu zostaniecie.
Co zrobimy?
Nie mogę cię zostawić z tymi draniami.
Nie boisz się?
Zabierz mojego męża do Szwecji. Za to zapłaciliśmy.
- Nie zostawię cię. - Chciałeś jechać do Bilala.
Wróci, gdy wystąpi o azyl dla rodziny.
Zabiorę go, dokąd tylko zechce, póki mi płaci.
Ufasz mu?
Ja bym się zastanowił.
Mógłbym ci pomóc.
Rano kolega odbierze kobietę z dzieckiem i volvo.
Mają tu na niego czekać.
Nie potrzebujesz pomocnika?
Nowym chcę powiedzieć,
że w tym pokoju możecie szczerze mówić o wszystkim.
Zwierzyć się ze wszystkiego, co wam leży na sercu.
Kamal?
Powiesz coś?
Uważam, że zajmują się tu nami jak należy.
- Tak? - Owszem.
Jestem tłumaczem w państwowej agencji, spotykam wielu ludzi
i zawsze im mówię, że jeśli chcą zacząć od nowa, drzwi są otwarte.
Nie mogę spać. Mam straszne koszmary.
W pracy płaczę.
Kto zaufa płaczącemu kierowcy autobusu?
- Przepraszam. - Oczywiście.
- Kamal Hanano. - Masz forsę?
Jeszcze nie. Pięć tysięcy to dużo.
No to może podzielmy to przez dwa?
- Po połowie. - Jak to?
Dostaniesz siostrę i jedno dziecko.
- Nie podoba mi się to. - Skołuj kasę.
Zaczekaj...
Joni?
- Co jest? - Muszę coś załatwić.
Dokąd oni pojechali?
Pilnuj tej dwójki w szopie.
Cholera...
Halo?
Mam kurs do Sztokholmu.
Zorganizujesz coś, żebym nie wracał na pusto?
Mila, gdzie bilet?
- Proszę wracać. - Muszę coś zabrać.
Wysiadaj.
No już.
Czego?
Słuchaj.
Gość jest wart 5 tysięcy.
Jego szwagier ma kasę.
Podzielimy się po połowie.
- Łatwizna. - Pogadamy na osobności.
Tutaj.
Teraz to moje podwórko.
Kto ci płaci?!
Sukinsynu...
Co jest?! Odwal się, gnoju!
Czy wszystko w porządku?
Proszę otworzyć.
Koja sie zacięła, ale już w porządku.
- Na pewno? - Tak.
Wal się, pacanie...
Popapraniec...
Jesteś od Sharifa?
Poznam, czy kłamiesz.
Puszczaj, zasrańcu!
- Gdzie jesteś? - Na promie.
Trochę potrwa, zanim wrócę. Poradzisz sobie?
A ci faceci?
Też tu są.
Dopilnujesz, żeby reszta została...
Baw się dobrze.
- A ty dokąd? - Zapalić.
Wykluczone.
Co to za Sharif?
Sharif?
To facet, który też każe przyjezdnym płacić.
Przywozi ich i skubie z forsy.
Potem odbiera im paszporty
i żąda jeszcze więcej.
Grozi im, zastrasza...
sprzedaje ochronę.
Przydałby mu się taki złodziej i szantażysta.
A ty to co?
Ja? Ja bym cię nie zatrudnił.
W tej robocie nie można ufać zbyt wielu ludziom.
Mogłem cię zabić.
Nie mógłbyś.
Zabiłem więcej ludzi niż myślisz.
Zostańcie tutaj.
Zaczekaj.
Muszę powiedzieć bratu o Rayanie.
- Kamal Hanano. - To ja, Bushra.
Rayan jest w szpitalu, nie wiem gdzie.
Gdzie jesteście?
Nic wam nie jest?
Znajdź Rayana.
Bushra?
Dziękuję.
- Ci chłopcy z rana... - Wybacz, śpieszę się.
Tu leży.
To jego wujek.
Cześć, mały.
Cześć, Raya.
Pamiętasz mnie? Jestem Kamal.
Co się stało? Gdzie jest mama?
Wiesz?
Noora Kukkonen, służby socjalne. Zna pan fiński?
- Tak. - To świetnie.
Jest pan jego wujem?
Gdzie są jego rodzice?
Nie wiem, gdzie się znajdują, ani jak Rayan tu trafił.
Przyniósł go jakiś mężczyzna.
- Mężczyzna? - Tak.
Do kliniki dla niezarejestrowanych.
Mały był nieprzytomny, z temperaturą ponad 41 stopni.
Płacze, odkąd się ocknął.
Czy coś panu powiedział?
Nie wiem nawet, jak dobrze mnie pamięta.
Tu jest trochę chleba.
Poza tym bierzcie, co chcecie.
Mogę zadzwonić do brata?
Dobra, ale się streszczaj.
Tylko czy go znalazł i czy wszystko gra.
Nie chcę narobić Riku kłopotów.
A sobie jeszcze mniej.
Kamal?
Znalazłeś go?
Jest z tobą?
Lepiej mu?
- Zajmij się nim, a my... - Wybacz.
KATANIA, WŁOCHY
Wszyscy wysiadać.
- To Włochy? - Tak. Wysiadajcie.
Aman? Do widzenia.
Liah? Dotrzecie do celu.
- Powodzenia. - Będzie dobrze.
Dzięki.
Żegnajcie.
Zamykamy.
Czy może mi pan pomóc?
Przepraszam. Mogę prosić o pomoc?
Mogę prosić o pomoc?
- Ej, ty! Idź stąd! - Muszę zadzwonić.
- Wynocha. - Proszę.
Idź sobie.
Tu Sammy.
Tato...
Kiki?
Gdzie jesteście? Próbowałem dzwonić.
A ja do ciebie, ale odebrał jakiś mężczyzna.
Czy Aman i Leah się odzywali? Są w Finlandii?
Nie.
Musieliśmy uciekać.
Gdzie jesteś?
To... Katania. Katania?
Tak.
Jesteś sama? Dlaczego?
Nie mam czasu, później ci powiem.
Aman i Leah są w drodze do Finlandii.
Przyjadę po ciebie.
- Kiedy? - Jak najszybciej.
Kiedy?
Nie jutro. Czekaj tam na mnie.
Słyszysz?
Nie mogę tu zostać. Zadzwonię później.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Wszystko w porządku?
To chyba tutaj.
Ale nie ma żadnego volvo.
Miała tu być kobieta z dzieckiem.
Dziwisz się? Sammy znów wykręcił jakiś numer.
Coś mi tu śmierdzi.
Lepiej się z nim nie zadawać.
Spadajmy stąd.
Kim jesteś? Co tu robisz?
Paszport i dokumenty.
Nie masz? Dlaczego?
- To mojej córki. - Mówisz po włosku.
Wiesz, co powinniśmy zrobić?
Zabrać cię na posterunek, a potem odesłać.
Ale masz szczęście, bo jesteśmy mili.
Bądź grzeczna, albo wrócisz do swojego zasranego kraju!
Niech cię szlag!
SZTOKHOLM, SZWECJA
Szanowni państwo, jest godzina 8:30.
Śniadanie jest serwowane na pokładzie szóstym.
Życzymy miłego pobytu w Sztokholmie.
Ma pan ogień?
Riku!
Zaczekajcie tam.
- Ile? - Pięć stów.
Ale dla ciebie trzy.
Coś jeszcze?
Przepraszam, ale tym razem nie mogę nic wziąć. Coś mi wypadło.
Nie chrzań. Umawialiśmy się.
Wiem, ale to poważna sprawa.
Nie masz wyjścia. Bez kursu nie ma paszportu.
Właźcie.
Poczekaj.
- Nie chcę. - Teraz tak pojedziemy.
- Nie chcę. - Ja też, ale musimy.
Boję się.
Dobra. To ja idę do domu.
Podań jest tyle, że w nich toniemy.
Daj mi trochę.
- Na pewno? - Tak.
Dzięki.
A tak poza tym... masz jakieś wieści?
Nie.
Nie pojechałaś do dziecka?
Tak, ale...
biologiczna matka postanowiła je zatrzymać.
Właśnie.
- Jak długo czekasz? - Przestałam liczyć.
No cóż...
W końcu się uda.
Na pewno.
- Na razie! - Cześć.
Ty wciąż tutaj?
Kamal?
Znalazłeś siostrę?
Nie.
Tylko do mnie dzwoniła. Jej synek, Rayan, jest w szpitalu.
Tu w Finlandii?
Co się stało?
Nie wiem, ale jest ciężko chory.
Musi mieć opiekuna prawnego,
bo nie wiadomo, gdzie są jego rodzice.
Kogoś, kto się zajmie jego sprawami.
Ja nie mogę, bo nie mam fińskiego obywatelstwa.
A ja?
- To nie są twoje obowiązki. - Nie są dokładnie określone.
- To zajmie mnóstwo czasu. - Wiem.
Dziękuję.
Na razie.
Cześć!
Pamiętasz mnie?
Jasne, że tak. Dlaczego uciekliście?
Marii można ufać, pomoże.
Chodzi o tego faceta.
Tak?
Pamiętam jego imię.
Wiesz, gdzie mogę go znaleźć?
Znam jego numer. Ale to kosztuje.
- Ile? - Pięć dych.
Nie mam tyle przy sobie. Zapłacę, jak mi go podasz.
Powodzi ci się, bracie. Zawsze chciałem mieć wizytówkę.
Wychodzić! Szybko!
Tato?
Szybciej!
Liah?
Gdzie ona jest?!
Tatusiu?
Chodź ze mną.
Tekst: Anna Wichlińska-Kacprzak
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.