Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
وارز تقدیم میکند IRWAREZ.COM
قبلاً در "شبهبازها"...
سخته عاشق یکی بشی؟
فقط یه ذره؟
یه نفر بود
که اگه شرایط فرق میکرد، اگه زندگی جور دیگهای بود...
حلقه رو کجا قایم کردی؟
اِم... خوشت نمیاد.
سلام، سای.
من یه کلاهبردارم، مثل خودت.
تا حالا کلاهبرداری مثل من نبوده.
میدونم یه دکتر واقعیه
و تو بوفالو کار میکنه، ولی دیگه همین.
هی، این روزا تو کلبه چه خبره؟
هیچی. چرا ازش به عنوان مخفیگاه استفاده نمیکنید؟
اون خیلی شمال ایالت نیویورکه، یعنی تو دلِ دلِ جنگل.
ممنون که رسوندیم
و صحبت کردن و همه چی.
تو اون خونه بزرگ و ترسناک نمیترسی؟
رفیقام باهام هستن.
خوشحالم دوستای دوست جدیدمو میبینم.
بیاین شام بخوریم. - باشه.
به زودی میبینمت، ماکارون.
این دفتر برای ماموراییه که کارو خراب نکردن.
آره، خب، اینطور که پیداست
شانسی تو پیدا کردن دکتر داشته باشی.
خب، ببین، باید یه دستگاه رو برام آماده کنی.
آره، آره، همیشه داریم کار میکنیم، نه؟
باهاش چی کار کردی؟
سلام، عزرا. دکتر هستم.
تو و جولیا و ریچارد، شما برای من کار میکنید.
مکس و سالی شما رو دم کلبه لنگمور پیاده میکنن،
و من هم به زودی یه بسته خوشآمدگویی میفرستم.
♪ پائولین
♪ بیشتر از یک خاطره
♪ دختر، باید بهت بگم
♪ چی بود یه مبل آبی سرد
♪ و یک قالی شرقی
♪ وقتی مردت نشست
♪ و مردت بهم گفت: "بریم" ♪
♪ پائولین
♪ بیشتر از یک خاطره
♪ دختر، باید بهت بگم چی
♪ بوی مجله میده
♪ مزه هندوانه میده
♪ مثل اینکه، مثل اینکه، مثل اینکه ♪
♪ تو مشکل داری
♪ وقتی منو نزدیک خودش کشید، حس عشق بود ♪
♪ تو بهار حوصلهام سر رفته بود
♪ دنبال هیجان میگشتم ♪
♪ تو پیراهن رنگپریده تابستونی تو
بعداً میبینمتون!
♪ مشکی پوشیدم، کفش پاشنه بلند پوشیدم ♪
♪ یه تیشرت خونی پوشیدم
♪ پائولین
♪ بیشتر از یک خاطره
♪ دختر، باید بهت بگم چی
♪ چراغ پایین رو نگاه میکرد
اسکراچر منو یادت نره!
♪ شیرین و زیبا
♪ مثل یه دختر جذاب چینی
دو سه مایل پایینتر میبینیش!
آه، درسته. - آره.
اون بالا دارن خوش میگذرونن.
خب، گفتی شمال. چقدر شمال؟
تا انتهای بزرگراه ۸۷ میرم به مونترال، کبک،
هادسون.
من فقط تو... اِم... لیک جرج پیاده میشم،
اگه اوکیه.
دارم میرم پیش چند تا از دوستام تو کلبهشون.
ببین، یه نصیحت کوچیک بهت میکنم، باشه؟
من از اون خوبام.
ولی نمیتونی همینجوری بپری تو یه کامیون
با هر کس و ناکسی.
آدمای این دنیا
همیشه اون چیزی که نشون میدن نیستن، میدونی.
میدونم.
سعی میکنم مراقب باشم.
من پدرمو کشتم.
هی. - غیرممکنه.
تو هیچ ربطی بهش نداشتی.
اون سکته قلبی کرد.
هیچوقت نباید دنبال مدی میرفتم،
هیچوقت نباید فرار میکردم مکزیک.
خانوادهام رو تنها گذاشتم. - کافیه.
گوش کن، میدونم الان میخوای خودتو تنبیه کنی،
ولی یه تنبیه شده هست، یه تنبیه کننده...
و شماها هستید.
دکتر کی قراره تماس بگیره؟
نمیدونم.
گفت یه بسته اطلاعاتی میفرسته.
چه اطلاعاتی.
مثلاً "اینم اطلاعاتی در مورد چگونگی مردن."
یعنی، اگه قرار بود ما رو از بین ببرم،
دقیقاً همینجا این کارو میکردم.
چی؟
دورافتاده، وسط هیچجا.
ما مثل اردک تو بشکهایم.
منظورت میمونه. - ماهی.
ماهی تو بشکهست. - منظورم اردکه.
اردکا خیلی باهوش و مهاجرتکنندهان، مثل ما.
و اونا طعمهان، مثل ما.
متنفرم از اینکه طعمه باشم.
باید خودمونو مسلح کنیم.
- ای بابا، آخرین باری که اینو گفتم...
- اتفاقاً از این ایده خوشم میاد.
بیا با من.
- من به یه شاتگان فکر میکنم.
- مطمئنم تفنگهای شکاری سبک هستن...
- هیچ اسلحهای تو این خونه ممنوعه.
لنگمورها مستعد بودن
به چیزی که مامانم بهش میگفت "مالیخولیا".
- سرطان پوست؟
- نه، منظورش افسردگیه که به خودکشی منجر میشه.
- اوم.
- ولی پدربزرگ لنگمور واقعاً عاشق عتیقهفروشی بود.
- - وای.
میخوام اینجا رو کلا قرون وسطایی کنم!
- باشه. آروم باش، رفیق.
- این دخترو دیدی؟
- متاسفم، داداش. هیچوقت ندیدمش.
- همین یه ساعت پیش اینجا بود...
داداش.
- ما یه کم سرمون شلوغ بود.
اوه، بله آقا، اومد تو
و پرسید کسی میتونه برسونتش شمال.
- کسی هست منو برسونه؟
- مثلاً، دست همه رفت بالا،
حتی اونایی که اصلاً مسیرشون اونطرف نبود.
- چارلی، دستتو بیار پایین.
- ولی کیت بزرگ قبول نکرد.
از در پشتی رفتن.
- خیلی خب، اسم شرکت حمل و نقلش رو میدونین؟
- ساعت چنده؟
- وقت ناهاره.
انتخابتون ساندویچ بوقلمه یا...
ساندویچ بوقلمون.
- اوه، نه، من خوبم.
حتماً دارم مریض میشم.
وای خدا، دارم یخ میزنم.
- میتونم دوباره برم بیرون و برات داروی سرماخوردگی و آنفولانزا بگیرم.
- نه، نه. با دکتر حرف زدی؟
- بله.
- نقشش با بچهها چی بود؟
- خودت میفهمی. -
نمیتونی منو تو بیخبری نگه داری، سل.
این به نفع هیچکس نیست--
- وای! مکس.
اوه، خدای من.
بهت گفتم نخارونیش.
- میخارید.
- وای! ماریون دوشیزه، رو نوک پا!
- هدفم اون یکی نشونه بود.
- هوم. عقب برو.
- وای.
اون قراره درد داشته باشه.
- واه! شا!
آزاددددی!
- لعنتی!
♪ دست یکی رو نیاز دارم
♪ تا منو از شب بگذرونه ♪
♪ به آغوش کسی نیاز دارم
♪ تا محکم منو بغل کنه ♪
♪ حالا، وقتی شب شروع میشه
♪ من به آخر خط رسیدم
♪ چون به عشقت نیاز دارم
♪ اینقدر زیاد
♪ بهم بگو که دوستم داری
♪ و دست از دیوونه کردنم بردار
♪ اوه، چون من...
- از-- - خوبم. مشکلی نیست.
- الان دیگه مشکل روانی پیدا کرده؟
ما اینجا در وضعیت جنگی هستیم.
- عوضی نباش، باشه؟
باباش مرده.
مطمئنم وقتی مادرت فوت کرد، تو هم داغون بودی.
- آره، البته که بودم،
ولی اون موقع تو خطر مرگ نبودم.
باید بتونیم روش حساب کنیم.
- ما همیشه روش حساب میکنیم؛ اون ازراست.
هی، بیا با من بریم زیرزمین.
اقدامات امنیتی بیشتر.
- بله، خانم.
- من معمولاً مسافر سوار نمیکنم،
ولی نمیتونستم بذارم سوار کامیون بشه
با یکی از اون دیوونههای دیگه.
چارلی رو هم اونجا بود، به خاطر خدا.
وای. - میفهمم، کیت.
هی، از چه اسمی استفاده میکرد؟
- نپرسیدم.
تو دردسر افتاده؟
چون همیشه سه جنبه وجود داره
تو هر داستانی، همیشه میگم،
و اغلب جنبه زنهاست
که تو این همه هیاهو گم میشه.
- اوه، نه.
من طرف اونم. باور کن.
ام، کجا پیادهاش کردی؟ میدونی؟
- ازم خواست تو دریاچه جورج پیادهاش کنم.
آدیرونداکس.
آره، یه خاله بزرگ داشتم...
با یه کلبه کوچیک اون بالا.
بعد از مرگ شوهرش تنها زندگی میکرد --
- کیت؟ - بله؟
- لیک جورج از اون جاهای پولدارهاست؟
کلی از چیزای قدیمی...
- آره، آره، یه بار شنیدم
که یه راکفلر و یه روتشیلد یه جایی رو خریدن...
- باشه، کیت. خیلی ممنون.
اگه چیز دیگهای بود، خبرت میکنم.
باشه، دوربینها و سنسورهای حرکتی فعالن.
اووه، اینجا دیگه چیه؟
این سیاهچال لانگموره؟
یه تونل مخفیه.
من پوپو رو اینجا زهرهترک میکردم.
قانعش کرده بودم که اینجا جنزدهست.
اوهوم... خب، ارواح که الکیان.
هر کی به اونا باور داره--
- پلنگ! - خدایا!
- - خندهدار نیست.
جداً، نزدیک بود سرتو قطع کنم.
وای خدای من، تو از پاپی هم بدتری.
نه، این فقط تونل به پناهگاه قدیمی بمبه.
ارواح واقعی هستن.
میدونی، فکر کنم پاپی برای تو روح آلیس بود.
جز اینکه جفتشون زندهن، جولز.
و من با هردوشون عشقبازی کردم.
ببخشید که اینو پیش کشیدم.
و با اینکه آلیس واقعی نبود،
مدی هست، پس...
وای لعنتی. - چی؟
ماشین، ماشین، ماشین، ماشین، ماشین.
اوه، اون یه ماشین ترمیناتوره.
یه دختر جذاب صدا میکنی تا حواسمو پرت کنی؟
نه، خفه شو. اون دوسته...
فکر کنم. بیا.
خب، سلام. - چطوری؟
من فراموش کردم که قرار داشتیم یا همچین چیزی؟
نمیدونم. تو فراموش کردی؟
من لنی هستم.
ریچارد. چطوری؟
- عالیه.
بریم آشپزخونه.
چه جای قشنگی.
- ممنون. بالا سمت چپ.
- برای شام چند نفریم؟
- آه، فقط خودمونیه. خواهرم رفت.
- عالیه.
خیلی مشتاق بودم بیشتر باهاتون آشنا بشم،
خانوادگی.
ریچارد، ازرا،
خیلی ازتون شنیدم.
- امیدوارم بد نگفته باشن.
- من کی باشم که قضاوت کنم؟
- خب لنی، شما اهل اینجایی؟
- نه.
- ایشون یه مشاور رده بالای امور انطباق هستن.
- اوه، شما با شرکتی کار میکنین یا...؟ - نه، نه، نه.
من همیشه تنها کار میکنم.
پیدا کردن آدمایی که بتونی خوب باهاشون کار کنی
خب، خیلی نادره،
با این حال، از چیزی که بین شما دو نفر هست خوشم میاد.
یه حس خاصی دارین، مگه نه؟ بهتون میاد.
- اوه، نه، ما با هم کار نمیکنیم.
ما فقط دوستیم.
- هوم. اون قسمت رو اشتباه فهمیدم؟
- آره، نه، من اینو نگفتم.
- من یه مدت با یکی کار میکردم.
ما صمیمیترین دوستا بودیم، همکار و همپا بودیم، عاشق بودیم.
حتی باهاش ازدواج کردم، دیگه همهچی تموم بود.
آره، بهتون توصیه نمیکنم با هم ازدواج کنید.
- نه، نه. - نگران نباش.
- عمراً. - تا یه میلیون سال دیگه هم.
- خوبه، چون قاطی کردن کار و تفریح،
اینطور که به نظر میاد، آخرش همیشه تفریح ضرر میکنه،
مگه نه؟
خوشبختانه، من و اون راهمون از هم جدا شد
قبل از اینکه پای مرگ یکی وسط بیاد
یا جدی زخمی بشه.
- آره.
نه، هرچقدرم که این دو تا رو مخ من باشن،
من نمیتونم تصور کنم که بکشمشون.
هنوز نه.
خب، لنی، دقیقاً کی به...
اون جور بخشِ خبرگی شما نیاز داره؟
ظاهراً بارها جای خوبیه برای...
شما سه تا...
اون چی بود؟
شبح گذشتهی لنگمور.
آره، منتها روح که وجود نداره.
این نظر توئه!
من به روح اعتقاد دارم.
جدی میگی؟
- خاطره، حسرت،
عزیزان از دست رفته، چیزهای گمشده که دنبالمون میان،
رهامون نمیکنن.
- به به، یه شاعر.
- من به هیچ نوع روحی اعتقاد ندارم،
نه ارواحِ «سر و صدا کن بیرون خونه»،
نه ارواح فکری.
- «ارواح فکری؟»
عالیه.
آره، من از اونا چند تا دارم.
- آره، حالا کی شاعره، آقای شکسپیر؟
- ریچارد پیکاسو.
- حق باهاش بود، میدونی؟
شما سه تا واقعاً مال همید،
شاید چون یه روح مشترک دارید.
- منظورت چیه؟ اون "کیه"؟
- اوه.
وقت غذای اصلیه، بچهها.
بشینید.
- جولز، این چه وضیه--
چی بهش گفتی؟
- من هیچی بهش نگفتم. - معلومه که گفتی.
- پچپچ نکنید!
اوانس، بلوم، لنگمور.
بشینید.
- باشه، تو دیگه کیای لعنتی؟
- عجیبه که باید بپرسی.
هی، فکر کردم منتظرم بودید.
- دکتر تو رو فرستاده...
با ماموریت ما.
- بینگو. - اوه خدای من.
باورم نمیشه. اصلاً خبر نداشتم.
- جولز، من خونآشام نیستم.
به هر حال میومدم تو،
چه دعوتم میکردی، چه نه.
- پس چرا این همه سوسولبازی و مخفیکاری؟
چرا مستقیم نیومدی سر اصل مطلب؟
- میخواستم بچههای جدید خانواده رو ببینم
بدون اینکه این حرفای شبحبازی
مزاحم بشه.
- از خانواده با ما حرف نزن.
تو حق نداری، بعد از-- - به شعر و شاعریت بچسب.
این اداهای قدیسمآبانه قشنگ نیست.
شاید باید به دکتر بگم که میخواید کنار بکشید،
معامله کنسل، هان؟
- انتخاب خوبیه.
یک کار کوچیک در ازای آزادیتون.
خانوادههاتون در امان باشن.
پس اینجا هستید،
از دلشکستگی و فلاکت تو ایندیاناپلیس
تا اسکاتسدیل، نیویورک سیتی،
تا این لحظه.
هان؟
دوستی.
شریکها.
آره، یه جورایی خانواده.
دکتر برای خانواده ارزش قائله.
یعنی، ببینید، مکس، مدی، سالی--
اونها یه خانوادهای بودن که مثل ساعت کار میکردن
تا اینکه--بله، همه میدونیم شما چه نقشی داشتید
تو اون داستان کثیف.
اما دکتر امیدهای زیادی به این خانواده کوچیک جدید داره،
فارغ از اینکه چقدر ممکنه موقتی باشه.
خب...
- این کیه؟
- این شارلوت گروسونوره.
خانم گروسونور تو برلینگتون، ورمونت زندگی میکنه،
و یکی از برجستهترین کلکسیونرهای--
حالا اینجاش باحاله-- کوزههای توبی.
ظاهراً خانم گروسونور یه
کوزه توبی خاص رو تو اسکاتسدیل، آریزونا، قاپیده،
و تو اون، همه گنجهایی که توشه.
- یا ابوالفضل.
- دقیقاً، پس حالا میدونید اون کجاست، اون (کوزه) کجاست،
و میتونید برید بیاریدش.
- چطوری؟
- یه نگاه بندازید.
- این میگه من باید کاسومی لافایت باشم؟
این ژاپنی نیست؟
- کلایو رومگای؟
- این دوششمآبترین اسمیه که تا حالا--
رابرت سایپ؟
اه، این لوسه.
- دکتر اون انگشتر رو میخواد.
همین؟ - همینه.
فقط انگشتر الماس زعفرانی رو پیدا کنید،
به دکتر تحویل بدید،
و بعد میتونید برید پی کارتون.
آب خوردن.
حالا، مکس و سالی
تو برلینگتون منتظرتون خواهند بود
تا حمایت لازم رو بهتون بدن و حواسشون بهتون باشه.
متأسفانه نمیتونم با شما بمونم
تا از ثمره کارم لذت ببرم،
ولی بفرمایید بخورید.
با شکم گرسنه که نمیشه نقشه کلاهبرداری کشید.
واقعاً امیدوارم دیگه هیچ وقت مجبور نشید منو ببینید.
- میخوای یه بطری شراب دیگه باز کنیم؟
- باورم نمیشه باهاش مست کردم
و داستان زندگیم رو براش تعریف کردم
و گذاشتم بیاد تو خونم.
- هی، اون خوشگله.
منم حتماً این کارو میکردم.
- هی، من دوباره از لحاظ عاطفی سرم کلاه رفت.
حس کثیفی دارم.
- خب، بیخیالش شو.
روی چیزی که الان جلوی رومونه تمرکز کن.
میخوای از همه اینا خلاص بشی یا نه؟
میخوام برگردم مکزیک.
باشه، پس بیا این خانم شارلوت رو کلاهبرداری کنیم
برای کوزهی توبی مامانم.
انگشترو میگیریم، میدیم به دکتر،
و خلاص میشیم.
یا من چیزیو از قلم انداختم؟
آره، من هیچ کدومشو باور نمیکنم.
فقط یه کار نیست.
دکتر هیچوقت نمیذاره خلاص شیم.
این تازه شروعشه.
تو که نمیدونی.
تو واقعاً تا حالا یه فیلم هم ندیدی؟
بله، من واقعاً یه فیلم هم دیدم!
ازرای از خود راضی تشریف آوردن، خانمها و آقایون.
شما دوتا، اینقدر منفی نباشید.
اه، خدا!
ما کارمون حرف نداره.
فقط یه لحظه فکر کنیم.
باشه. دارم فکر میکنم.
باشه، ممنون.
شاید... هیس.
دارم فکر میکنم.
فقط فکر کن.
چی میشه اگه بفرستیم...
ها! هنوز دارم فکر میکنم.
یه چیز بزرگ به ذهنم داره میرسه.
ریچارد، واقعاً حوصله ندارم برای...
بابا، خیلی نزدیک بودم.
میرم یه جایی که واقعاً بتونم فکر کنم.
خب، اون چیز بزرگی که داشتی بهش فکر میکردی چی بود؟
نه، هیچی نداشتم.
فقط داشتم سعی میکردم بهتون انگیزه بدم تا دست از بحث کردن بردارید
و بهترینِ خودتون رو ارائه بدید.
الن، یه چک قیمت داریم تو صندوق شماره پنج.
لطفاً یه چک قیمت تو صندوق پنج داشته باشیم؟
مجوز چک تو میز مدیر.
لطفاً مجوز چک تو میز مدیر.
اوه خدای من!
فکر کنم یه نفر زخمی شد!
من شنیدم. ندیدمش.
ببخشید، میشه بیاید اینجا کمک؟
چی داری میچپونی تو باسنم؟
شیطونی نکن.
فقط کاربرد درمانی داره.
میتونی دستشو نجات بدی، دکتر؟
اوه، اوضاع خوب نیست، کوتوله.
کارلِ پنجهای رو یادت میاد؟
من با کارلِ پنجهای قرار میذاشتم.
واقعاً؟
قبل از کی وست.
شنیدم دخترا ازش خوششون میومد
چون میتونست قلابهاشو بذاره
تو یه حالت تقریباً پنوماتیک...
اوه.
آره؟
خب، من هیچوقت نمیگم.
خب؟
ممنونم، سال.
اوووم.
من لیاقت هیچ کدوم از اینا رو ندارم،
حتی تو رو هم.
خب، میتونستم بذارم بمیری.
هیچی راحتتر از این نبود.
آره، شاید باید بذاری بمیرم.
شاید باید التماس کنی.
من به دکتر التماس کردم بذاره بمیرم،
اما اون حتی اینم بهم نداد.
اینقدر بد اذیتت کرد؟
اوه، اون ازم سوال میپرسید،
و اذیتم میکرد، اما...
دردش نبود.
منو تو تاریکی مطلق نگه داشت،
فقط من و این ساعت،
که نمیدیدمش، فقط صداشو میشنیدم.
سعی کردم با تیکتاک ساعت زمانو نگه دارم،
فکر میکردم کمکم میکنه قوی شم.
فکر میکردم با یه برنامه خیلی باهوشم.
و...
لعنتی، شمارش از دستم در رفت.
و بعدش، خب،
دیگه نمیتونستم جلوی گریههامو بگیرم، مکس.
فقط یه موجود بودم تو تاریکی،
منتظر درد.
و اون موقع بود که شروع کردم التماس کردن برای مردن.
اما اون حتی اینم بهم نداد.
متاسفم، سال.
خیلی متاسفم.
هر کاری میکنم. فقط بگو.
هر چیزی.
این از این.
تو نمیر، مکس.
نه، هنوز نه.
الو؟
عجب جهنمی.
این دیگه چیه؟
به نظر میاد آفتاب خوردی، جولز.
سفر کردی؟
با پول دکتر گشتی زدی؟
ام، نه، ما داشتیم با اون گند گندهکاری
که تو تو سیاتل برای ما گذاشتی، ور میرفتیم.
وقتی رفتی پی خوشگذرونی و بهترین زندگی رو برای خودت بسازی
با اون همه پول یا هرچی.
- کی گفته من با پول از سیاتل رفتم؟
- پولا رو برنداشتی؟
- شاید من پولا رو برنداشتم.
یا حلقه رو.
- اون دیگه چیه؟
- نه، هیچی. حلقه.
عاشق اون حلقهام.
- شاید فکر کنی تو این کار خیلی خوبی، جولز،
ولی با لنی کوهن نشست و برخاست کردن؟
باید خیلی، خیلی مراقب باشی.
حالا، حقیقت رو بهم بگو.
منو آوردی اینجا تا دو دستی تحویلم بدی
به دکتر و لنی؟
- من تو رو آوردم؟ چی؟
ما چطور میتونستیم همچین کاری کنیم؟
- پیامک.
- چی؟
من اصلا به تو فکر هم نکردم
خیلی وقته، باشه؟
اون چیزی که اون تو بود هیچ ربطی به تو نداشت.
ولم کن!
- لنی کوهن چطوری سر از آشپزخونه لعنتی تو درآورد؟
- این یه داستان خیلی طولانی
و کاملاً پیچیده و لعنتیه.
- عالیه.
جای بهتری برای رفتن ندارم.
خیلی دوست دارم همه ماجراجوییهات رو بشنوم.
- و منم دارم میمیرم تا ماجراهای تو رو بشنوم.
- سلام.
من آقای رابرت سایپ هستم.
خوشوقتم.
سلام، سایپ.
بابی سایپ.
حالت چطوره؟
هی، داداش، من رابیام.
- هی. جولز رو دیدی؟
- ها؟ - جولز رو دیدی؟
- تو این یه ساعت اخیر نه.
- چیکار میکنی؟
- تمرین.
آره، اگه میخوایم این کار رو انجام بدیم،
باید درست انجامش بدیم.
نمیخوام اون آمازون دنبالمون بیاد.
مرد، چه قد بلندی داره.
- رفیق، باید جولز رو پیدا کنیم.
یهو یه چیزی به ذهنم رسید.
- خیلی خب.
- جولز!
- جولز!
- پس حالا شماها مجرمهای فراری هستید...
هم تو آمریکا و هم تو مکزیک؟
عالیه.
- حداقل من که با چاقو یکی رو نکشتم...
وسط خیابون اصلی.
- تا سر حد مرگ.
- چرا باید حرف تو رو باور کنم؟
- میدونم.
منم همینطور، درسته؟
اینجا یه جورایی به بنبست رسیدیم.
- ببین، من کلی شراب خوردم،
و باید برم دستشویی، باشه؟
پس تصمیم بگیر باهام چیکار میخوای بکنی،
ولی لطفاً قبل از اینکه نتونم خودمو نگه دارم، تصمیم بگیر.
- یه دقیقه دیگه.
اول، در مورد سوفیا بیشتر بهم بگو.
- افبیآی آلبانی.
- پاتریک سایمونز، مأمور ویژه هستم
از دفتر میدانی ویرجینیا.
- چه کاری براتون انجام بدم؟
- مسئول مأمور ویژه شما کیه؟
- جولز! - جولز!
- جولز!
- جولز! - اینجا خیلی بزرگه.
شرط میبندم این لامصب گم شده.
- هی، ریچارد، گوش کن.
یه چیزی بابام همیشه در مورد شطرنج میگفت.
اگه هر دو بازیکن یه بازی شطرنج بینقص انجام بدن،
برندهای وجود نداره، درسته؟
فقط مساویه.
پس برای بردن، باید بری تو ذهن حریفت.
یه نقطه ضعف پیدا کن و ازش استفاده کن.
بازی رو بازی نکن.
آدم رو بازی کن.
- آها، گرفتم.
نصیحت خوبیه.
بابات به نظر مرد خیلی باهوشی میومده.
- آره، آره، ممنون.
- آره.
جولز!
جولز!
ازرا داره حرفای خیلی خوبی میزنه!
بیا بیرون!
- سلام، از.
چه عجب!
- جولز؟
خندهدار نیست.
ازرا، جدی میگم.
فقط من و تو، ایوانز.
ما در برابر تاریکی.
خودتو نشون بده!
لعنتی، جولز!
- مگه منتظر ناوگان اسپانیایی بودی؟
- رفیق، نزدیک بود دوباره بکشمت.
کجا بودی؟
- خب، باور نمیکنی،
ولی بهت گفته بودم.
شبحها واقعین.
- ها؟
- تو اینجا چیکار میکنی؟
- چه استقبال گرمی.
- فکر کردی از دیدنت خوشحال میشم؟
- فکر کردم شاید...
به خاطر اون پیامکا، من...
- اگه پیامکی بهت رسیده، از طرف من نبوده.
- خجالتآوره.
بابت پدرت متاسفم.
واقعاً.
- تو واقعاً اومدی اینجا
چون فکر کردی من بهت پیامک فرستادم؟
- مهم نیست. تو مشکلات بزرگتری داری.
هردومون داریم.
- دکتر؟
- آره.
- گفت یه کار، بعدش تمومه.
- فقط یه کار نیست.
هیچ وقت نیست.
- منم همینو گفتم.
ولی باید سریع یه فکری بکنیم.
مکس و سالی توی ورمونت منتظرمونن.
- منظورت مکسِ.
فقط مکس، درسته؟
- نه، هر دوتاشون.
اونا منو رسوندن اینجا.
- چی؟
- ببخشید، الان چی شد؟
- من... من فکر کنم میدونم
کی داره اون پیامکا رو میفرسته.
ها؟
- باشه، مکسی.
وقتشه.
- دارم میمیرم.
- وقتشه دست به کار بشیم.
دکتر.
- دکتر چی؟
- قراره از پشت بهش خنجر بزنیم، مکسی،
بعد از جلو
و شاید از دو طرف.
و بهم اعتماد کن؛ خیلی خیلی بیشتر دردش میاد
تا یه چنگال معمولی.
- یعنی برای دکتر کار نمیکنی؟
- درسته، مکسی.
کار نمیکنم.
- سلام.
- خب، یعنی الان مثلاً دوستیم؟
- یا یه همچین چیزی.
- دشمن دشمن من.
مگه اینکه داره ما رو بازی میده... دوباره.
- آلیس واقعی رو دیدم، میدونی.
- شنیدم.
- نسخه تو ازش رو بیشتر دوست دارم.
البته این به معنی این نیست که تو رو بیشتر دوست دارم.
- خب، الان دیگه مهمونیه.
- فکر کنم شماها بهتره یه لحظه بیاید بیرون.
- الان دیگه مهمونی شد.
- وای خدایا. وای خدایا.
فکر کردم مردی.
- میدونم.
ریچارد، مکس رو ببر تو.
- سلام رفیق.
وای خدایا، مثل آشغال بازیافتی میمونی.
- منم از دیدنت خوشحالم، بچه.
- بیا دیگه. بریم.
- جالب میشه.
- همینطور تو، مکسی.
خب، الان قضیه چیه سال؟
تو، مکس، و دکتر؟
- حرفای زیادی برای گفتن داریم.
- این رو بخور. به الکترولیت نیاز داری.
- آره، ممنون بچه. - آره.
- خب، سال، چقدر از اینا رو تو برنامهریزی کردی؟
جمع کردن ما اینجا؟
- یه پیشنهاد یا دوتا تو گوش دکتر.
چند تا پیامک.
- ولی چرا؟
- آزادی.
عزرا راست میگه؛
دکتر حتی اون حلقه رو نمیخواد.
شاید حلقه از قبل رفته باشه، تا جایی که ما میدونیم.
دکتر تو رو میخواد.
- برای چی؟
- من و مکس دیگه از کار افتادهایم.
تا جایی که اون میدونه، مدی ناپدید شده.
اون به یه تیم جدید نیاز داره، و تو اون تیمی.
- فکر کردم اون همه جا تیم داره.
- آره، ولی ما تیم اصلیش بودیم.
- خب، چیکار کنیم؟ - به همدیگه کمک میکنیم.
همهمون میخوایم از زیر سلطه اون دربیایم.
- اوم.
- ولی اگه دست از پا خطا کنیم، میاد سراغمون.
و سراغ خانوادههامون.
- و هر کسی که تا حالا دوستش داشتیم.
- اگه آزادی میخوایم... آزادی واقعی و همیشگی...
فقط یه راه داریم.
- بکشیمش.
- چی؟
ما که آدم نمیکشیم.
منظورش اینه که تحویل افبیآی بدیمش،
ولی این بار واقعاً.
مگه نه؟
- هو، هو، هو.
- نمیتونیم دکتر رو بکشیم.
اون تنها برگ برندهایه که داریم.
پس کاری که میکنیم اینه.
با هم روی یه هدف کار میکنیم:
دکتر رو تحویل افبیآی بدیم و پروندهمون رو پاک کنیم.
- وای سال.
فکر کردم داری از انتقام تمام عیار حرف میزنی.
یعنی به خاطر این نجاتم دادی؟
- من با سالی موافقم.
با هم کار میکنیم.
یه راه پیدا میکنیم که به دکتر دست پیدا کنیم.
- متوجه غیرممکن بودنِ
چیزی که پیشنهاد میدی هستی؟
اون همین الانشم بدبینه
که افبیآی زیادی بهش نزدیک شده،
و اگه از هر راهی بهش شک کنیم...
- تو گفتی هر کاری، مکسی.
گفتی هر کاری میکنی. - و میکنم.
یه مأموریت انتحاری میخوای، من هستم.
ولی اشتباه نکن، باشه؟
این همون چیزیه که هست.
- مأمور سایمونز، یه نفر داره میاد پیش شما.
- کی؟ کی اومده منو ببینه؟
- برو، برو. برو راست.
- منگرو، بیا پایین.
این دیگه چه کوفتیه، مرد؟
- تا شنیدم تماس گرفتی، پریدم تو هلیکوپتر.
(No translation for this line, it's a continuation of 739)
همه جمعن، ها؟
- چیز شخصی نیست، ولی خب خیلی هم شخصیه.
بهت اعتماد نداریم.
جدا از اینکه شما از اول جامعهستیزای دزد و دروغگویی هستین،
خانواده ازرا رو دزدیدین.
باباش مرده.
و به هیچ عنوان به اون اعتماد نداریم.
- منم بهش اعتماد ندارم.
و به شما سه تا خائن هم اعتماد ندارم.
ولی به سالی اعتماد دارم.
- مهمتر از اون، دکتر به سال اعتماد داره.
میتونیم ازش استفاده کنیم.
- چطور؟ - باهاش بازی کن.
- باهاش بازی کن.
برو تو مخش.
مجبورش کن اشتباه کنه.
و وقتی اشتباه کرد،
فقط تحویل افبیآی نمیدیمش.
کاری میکنیم تاوان بده.
- احتمالاً داره برای کار بعدی برنامهریزی میکنه.
- آره، شاید.
- کار خوبی بود.
فکر کنم از اینجا به بعد رو باید من ادامه بدم.
- ببخشید؟
- سایمونز، تو به همه گفتی که تو تعطیلاتی.
یعنی واقعاً.
- ببین، از نگرانیت ممنونم،
ولی باید بذاری من این کار رو انجام بدم.
این یه وضعیت حساسه.
- میدونم.
- این "کاری میکنیم تاوان بده" یعنی چی؟
- خب، به ما نگاه کن.
منظورم اینه که دکتر حتی نمیدونه
چه تیمی رو ساخته.
هرچیزی که تا حالا یاد گرفتیم رو کنار هم میذاریم.
شکارش میکنیم، زندگیشو زیر و رو میکنیم،
مثل کاری که اون با ما کرده.
میفهمیم کیه و چی باعث میشه کار کنه.
و قبل از اینکه تحویل افبیآی بدیمش،
همه چیزش رو ازش میگیریم.
- من مأمور ویژه منگرو هستم.
همه آماده باشین.
داریم میریم تو.
- نه. نه، نه، نه، نه.
باید صبر داشته باشیم.
اطراف رو شناسایی نکردیم.
- با علامت من.
- خب اصلاً از کجا شروع کنیم؟
ما هیچی در مورد این یارو نمیدونیم
به جز اینکه یه بیشرف تمام عیاره.
- میدونیم که یه دکتر واقعیه.
تو بوفالو زندگی میکنه.
- تو از کجا میدونی؟
- سای رابرتس.
- خب، این بهتر از چیزی که فکر میکردم داره پیش میره.
- ام، بچهها.
بچهها؟
- حواست به پشتت باشه. - متوجه شدم.
- باشه.
- افبیآی! - تمام خروجیها رو بگیرید.
- سالن رو بگیرین. - اونا اینجان.
- همه چی اوکیه. - یکیو گرفتیم.
- تکون نخور! دستاتو نشون بده!
- دستاتو ببر بالا، عوضی! دستاتو ببر بالا!
- از رو صندلی پاشو! - همین الان، الان انجامش بده!
- آفرین.
- ♪ اون طلسمیه که من محکم گرفتمش ♪
- باشه، بیا.
- ♪ اینم شرط بندی...
- کدوم؟ کدوم؟
کجا میریم؟ - این تو.
- ♪ ثروت میاد و میره ♪
♪ درست مثل غم و غصه ♪
♪ اما با بانوی شانس کنارم ♪
♪ هرگز نمیبازم ♪
- بهم اعتماد کن؛ این کمک میکنه.
- ارواح.
اونا ارواح لعنتیان.
- سلام، پاتریک.
- بلوم.
- حتماً خیلی گیج شدی.
"اینا چجوری از دستم در میرن هی؟"
شرط میبندم دلت میخواد ما رو پیدا کنی، تنبیهمون کنی.
خودتو درگیر این چیزا نکن.
فقط بذار کارمونو بکنیم،
و من بهت این قول رو میدم.
ما همه چیز رو بهت میدیم--
انگشتر، دکتر رو روی سینی طلا،
رستگاری.
باهات در تماس خواهیم بود. با ما همراه باش.
- ♪ ما همه، ما همه ♪
♪ ما همه، ما همه میدونیم این... ♪
- حالت خوب میشه؟
- من تو این یکی کنار نمیکشم، بچه.
- تو بازی میبینمت.
- تو بازی.
- ♪ ما همه میدونیم این هیچی نیست ♪
♪ ما همه ♪
- پس هیچ جوره بهشون اعتماد نمیکنیم، درسته؟
- عمراً. - دیوونه شدی؟
از این به بعد، ما این کارو طبق شرایط خودمون انجام میدیم.
- ولی ما داریم این کارو میکنیم؟
- مطمئناً از کفش فروشی بهتره.
- ♪ مثل یه ویروس حرکت میکنه ♪
♪ و وارد پوستمون میشه ♪
♪ اولین نشونه ما رو جدا میکنه ♪
♪ دومیش نقل مکان به برلینه ♪
♪ اما این حال من نیست ♪
♪ هوا رقیقه ♪
♪ اما این حال نیست ♪
💫✿ 𝗪𝗔𝗥𝗘𝗭-𝗜𝗥 ✿💫 🌸♡ 𝗜𝗥𝗪𝗔𝗥𝗘Z.𝗖𝗢𝗠 ♡🌸
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.