Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
وارز تقدیم میکند IRWAREZ.COM
قبلاً در "فریبکاران"...
سلام، مدی.
بعضی چیزا هنوز هم دنبالت میآن.
جولیا لنگمور؟ یا خدا!
بالاخره یه هنرمند معروف و کلهگنده شدی؟
باید از خود واقعیات خجالت بکشی!
کاری که تو کردی در کل قضیه هیچی نیست.
تازه، هیچکس هم هیچوقت نمیفهمه، چون درستش کردم.
قدرت و نفوذ کارش همینه.
کارا رو روبراه میکنه.
این آلیس واقعیه.
مدی قبل از اینکه با من باشه، با تو بود.
اون داشت، مثلاً، یه جورایی نقش اونو بازی میکرد.
خب، سوفیا یک ساعت و نیم دیگه اینجا میرسه.
خب، بچهها، باید بریم.
همین الان باید بریم. بجنبید!
یالا.
نظرت در مورد لازلو چیه؟ - اون شوهرته.
دیگه نمیدونم که این حرف درسته یا نه.
سای رابرتز عزیزت دوباره گند زد.
میدونی، همه ما یه تاریخ انقضا داریم،
حتی سای رابرتز.
اول، باید خانوادهمو از مکس نجات بدم.
یه جای خلوت قرار میذاریم.
هی، این روزا تو اون کلبه چه خبره؟
هیچی.
چرا شما ازش به عنوان مخفیگاه استفاده نمیکنید؟
اون خیلی شمال نیویورکه، یه جورایی تو دل جنگله.
پس برنامهمون جور شد.
چه خبر، دکتر؟
باید اون سه تا فریبکارو پیدا کنی.
یعنی من کنار آرتور بلوم نشستم.
ببین، ما اینجا یه مشکلی داشتیم.
قرار نبود اینجوری پیش بره.
باهاش چیکار کردی؟
این شجرهنامه خانواده ما رو تا تهش نشون میده
تا چارلز لنگمور اول.
در سال ۱۷۸۰ بهش لقب بارون اسکس دادن.
و اون پدربزرگ پدربزرگمه،
فرماندار چارلز لنگمور ششم،
طبیعتدوست معروف و حامیِ
دانشکده جنگلداری ییل.
جنگلها مهم هستن.
بله، همینطوره.
میدونین شما دو نفر دیگه چه وجه اشتراکی دارین؟
ها؟
یه دغدغه
برای رفاه ایالتتون.
دوباره بگو. - چی؟
اون تیکه آخر رو. یه دغدغه برای...
رفاه ایالتتون؟
و شما پیشنهاد میکنید برای بهتر کردنش چیکار کنم؟
خب، تو به یکی نیاز داری با
تجربه زیادی داشته باشه تا به PAC فوقالعادهات بودجه بده.
اوم. دیگه چی؟
حامیان رو جمع کن، آدمایی که ازت حمایت کنن.
کس خاصی مد نظرت هست؟
خب، هر نامزدی که من حمایت کنم
حتماً بالا میره.
ازرا؟ - جولز، سلام.
چرا جواب پیامامونو ندادی؟
نزدیک دو روزه.
آره، ببخشید.
یه اتفاق وحشتناک افتاد.
چی شده؟
بابام مرد.
و شروع کردن.
"فولیز فالی" باهوش از خط داخلی حرکت میکنه.
"دزی" سریعاً از مرکز جلو میاد.
و "کندیز گلد" از خارج اون حرکت میکنه.
به پیچ کلابهوس میرسن و "فولیز فالی"
به اندازه یک دماغه از "دزی" جلوتره.
"کندیز گلد" دوباره، در رده سوم دنبالشون میکنه.
"فولیز فالی" یک چهارم ابتدایی رو
در ۲۲.۴ ثانیه طی میکنه.
و الان در مسیر مستقیم پشتی هستن، و
هنوز هم "فولیز فالی" به "دزی"، "کندیز گلد"،
همه با قدرت در کنار نرده، در ابتدای خط پایان.
و "دزی" با یک دماغه جلو!
اون اسب به درد نخور، دزی.
ببین کی برنده شد!
خب، وقتی غریزه نداشته باشی، همهشون برات گنگن.
هزارتا میشه. - معذرت میخوام.
... مسابقه هفتم امروز.
با دیک یانکوفسکی صحبت میکنم؟
پاملا گراینر و جک سونسن؟
تو پلیسی، وکیلی، یا هر دو؟
یه وکیل.
از کجا میدونستی؟ - یه حدس شانسی.
من نماینده اموال تئودور رابرتز فقید هستم.
دنبال پسرعموش، سیریل 'سای' رابرتز میگردم.
برای چی؟
متأسفم، این جزو اسرار بین وکیل و موکله.
میدونی کجا میتونم پیداش کنم؟
خب، من اِم-- من خیلی چیزا میدونم.
میدونم که اون کیف دستی کاملاً نو و ارزونه.
همچنین میدونم کلاه گیست یه کم تابلوئه.
تو چی میدونی، دیک؟
من میدونم تو وکیل نیستی،
مگه اینکه تو "قانون و نظم: رقصنده میلهای" باشی.
- نمیفهمم چی میگی.
ای وای!
باشه... باشه! باشه، قبول.
من... من وکیل واقعی نیستم.
- خوبه، چون اونم اسلحه واقعی نیست.
- باشه، خوش گذشت.
دنبال سای رابرتس چرا میگردی؟
- سای رابرتس پدرمه.
- نمیدونم تا حالا سای رو دیدی یا نه،
ولی خب، اون زیاد بابامَنِش نیست.
- منظورت چیه؟
- اِم، ببین، سای یه بوی نعنایی از دهنش میاد،
یه کمی هم از اون کارا میکنه.
- ها؟ - ای وای، خدایا.
اسم کوچیکم چی بود؟ - دِیک.
- مثلاً، «سای رابرتس... دوست داره.»
- اوه!
باشه. باحال بود. -
- خب، اولاً، مامان منو باید میدیدی.
دوماً، سای تو یه شرطبندی به مامانم باخت،
و خب،
اونم چیزی که میخواست رو، میخواست.
- سای رابرتس همیشه بدهیهاش رو پس میده.
- راستش، من خیلی وقته دنبال این مرد میگردم،
خیلی، خیلی وقت طولانی،
و شنیدم که اینجا پاش سفته.
اگه میدونی کجا میتونم پیداش کنم،
نمیخوای کمک کنی یه دختر بالاخره پدر پیرش رو ببینه؟
- باشه، دخترم.
میتونیم راهنماییت کنیم،
اما دقیقاً نمیدونیم
وقتی پیداش کنی تو چه حالی خواهد بود.
- دارم میبینم کی از همکلاسیهای پرینستونم
تو آریزونا کار و کاسبی داره.
اونا دلالهای قدرت تو ایالت رو میشناسن.
- باحال.
میدونی، یه بار یه ماشین فروختم
به رئیس دانشگاه ایالتی آریزونا.
- آره، من دنبال
یه کم قدرت بیشتر تو دلالی قدرت میگردم.
- بله، البته.
پس به نظرت چقدر طول میکشه تا واقعاً
برم به مجلس سنای واقعی؟
- اوه، نمیدونم.
- اِم، ریچارد، میتونم باهات حرف بزنم؟
- اها. - ریچارد؟
- چیه؟ - مهمه، باشه؟
- خواهرم با اینکه سالها رفته رواندرمانی،
هنوزم عادت داره از کاه کوه بسازه.
- دماغ خواهرم انقدر بالاست،
که کوه اِورِست هم جلوش تپه کوچیکه.
- وای، هی، خانوما، بیاید دیگه.
- ببخشید، جولز، حسودی میکنی؟
- ریچارد، خواهش میکنم، الان بهت نیاز دارم.
- وایسا، واقعاً حسودی میکنی؟
- شوخی میکنی؟ ریچارد! - دیدی؟
کوه و کاه. باز سر قضیه حلقهست؟
- هی، جولز، ببین، به نظرم اشکالی نداره
که حلقه رو گم کردیم.
باشه، اگه ما... - ای وای خدای من!
حتی برای یه ثانیه به این فکر کردید
که چرا از ازرا خبری نیست، کسی که داشته
تلاش میکرده خانوادهاش رو نجات بده
که گروگان گرفته شدن؟
- ازرا حالش خوبه؟ - نه، حالش خوب نیست.
باشه؟ پدرش فوت کرده.
- ازرای بیچاره. - وای لعنتی.
- ازرا گفت سکته قلبی بوده،
ولی من واقعاً باور نمیکنم.
و سعی کردم اطلاعات بیشتری پیدا کنم، ولی قطع کرد.
- باشه، خیلی ناراحتکنندهست، ولی
تو که اصلاً پدرش رو نمیشناختی، خب.
- دیدی؟ دقیقاً حرف من همینه.
اگه به اون ربطی نداشته باشه، هیچی مهم نیست.
- این اون نقطهنظر اصلی نیست، ولی یه نقطهنظره،
که البته به این معنی نیست که بینقطهنظره.
- حداقل، اِم... حداقل حدود چهار مایل مربع.
- آره؟ - آره، خوشم میاد.
- چی میل دارید؟
- آبجو، انتخاب با خودت.
- توصیه نمیکنم.
- چرا؟
- خیلی چیزا تو زندگی دست ما نیست.
اگه میتونی انتخابی بکنی، پس انجامش بده.
- در واقع، لطفاً یه مودی اِل میخوام.
- باشه.
قوی. قطعی.
احساس بهتری داشتی، مگه نه؟
- فکر میکنم همینطوره.
ممنون. - به سلامتی.
- من تو خانواده از همه کوچیکتر بودم. تنها دختر، شش تا بچه.
باید برای خودم احترام میخریدم.
- برای یه کوچولو، خیلی قد بلندی.
احترام خریدن؟ یعنی چی؟
- یه مثال از بین خیلیها.
تو پارک، یکی از اون پانتومیمبازها بود
که مثل مجسمه وایمیستاد و تو کلاهش پول جمع میکرد.
برادرام میرفتن جلوش،
و سعی میکردن باعث بشن جا بخوره.
ولی اون خوب بود، مثل صخره ثابت و محکم.
پس سر پول توجیبی یه سالهشون باهاشون شرط بستم که میتونم انجامش بدم،
ولی بدون اینکه لمسش کنم.
- تونستی؟ - آره.
- چه جوری؟ -
من... کلاه رو برداشتم. - تو کلاه رو برداشتی.
من از همهشون کوچیکترم هم هستم.
هنوز نتونستم هیچ احترامی واسه خودم دست و پا کنم.
- هیچ وقت دیر نیست. مایم تو محلهتون هست؟
- عمراً.
- خب، خشونت سریع و بیرحمانه
بعضی وقتا میتونه مؤثر باشه.
- کی قراره بیاد دنبالم؟ - آره، واقعاً.
- فکر نکنم به مرغ و...
- اگه تو فکر اینی،
پس چرا فقط یکیشو بر نداریم؟
- من یه سر میرم تو. فقط بذارشون تو ماشین، خوبه.
- باشه، ممنون. - آها.
- میدونی تخفیف دارن.
- یه دونه بزرگ میخوای؟
- آره، خوبه.
تو برو پارک کن. من الان برمیگردم.
بهش پیام دادی؟ / آره.
آره، گفت میاد پیشمون.
باشه. / عزیزم، بیا امروز راهش بندازیم.
خب، حالا چی؟ / فقط صبر کن.
یالا. یالا.
بفرمایید.
داره سگ میدزده؟
خیلی خب، اون ما رو به دکتر نمیرسونه.
عقلشو از دست داده.
من همین الان میگیرمش.
جدی میگی؟
نگرانیهاتو میفهمم، اما ما دکتر رو میخوایم،
پس حواستو جمع کن.
خب، تو شبیه مسافرا نیستی.
و قطعاً یه بومی هم نیستی.
چرا اینجایی؟
خندهداره.
معمولاً این منم که این سؤال رو میپرسم.
وقتی مردم کاراشونو درست انجام نمیدن، من پیدام میشه.
یه جورایی مشاور.
- کلمهای با هزار معنی.
چیکار میکنی؟
- کسایی که قرارداد رو زیر پا میذارن، درستشون میکنم.
چرا اینجایی؟
- فراریام.
- اوه، جالبه.
خب، تو فراری و من دنبالت.
تفاوتهای اساسی داریم، با این حال اینجا نشستیم.
- من به گفتگوی آزاد و درک متقابل اعتقاد دارم.
- موش کوچولو از گربه بزرگ بدجنس نمیترسه؟
- جری همیشه فرار میکنه،
و تام رو با دهن پر از دینامیت تنها میذاره.
- خوب گفتی.
- هی، امم،
نمیدونم پیامامو گرفتی
یا اینکه فقط عصبانیای و نادیدهشون میگیری، ولی، امم،
پدرم فوت کرده، و، امم،
و به دوستام زنگ زدم، ولی
همش به تو فکر میکنم،
که تو کسی هستی که من میخوام باهات حرف بزنم،
باید باهات حرف بزنم.
عجیبه؟ نمیدونم.
به هر حال، فقط... آه، میشه...
فقط بهم خبر بده اگه اینو گرفتی.
واقعاً دلم میخواد صدات رو بشنوم.
همین.
راستی، عزرا هستم.
باشه، فعلاً.
- خیلی متاسفم، اِز.
متاسفم که ندید چه مردی داری میشی.
[ادامه جمله قبلی]
ندید دوباره ازدواج کنی، بچه دار بشی.
اونها عاشقش میشدن.
- هیچکدوم از اینا الان اتفاق نمیفته،
به خاطر تو.
- نه، اِز.
این یکی همش پای خودته.
- برو بمیر.
- عزرا؟
چی شد مگه؟
- به من بگو چی شده، رفیق.
- نه، راستش... نمیتونم زیاد راجع بهش حرف بزنم.
- جدی میگی؟
بابا مرده،
بعد تو فقط یه پیغام صوتی واسمون گذاشتی
که میگی به پلیس زنگ نزنیم؟
نه، باید به من بگی چی شده.
- امم... خب، راستش یه کم خستهام از اینکه بهم بگن باید چی کار کنم.
- نکنه زیادهروی کردم؟
چون من میخوام بدونم چرا خانوادهام رو گروگان گرفتن
و چرا پدرم اینقدر ناگهانی و زود از دنیا رفت.
ولی ببخشیدا، نمیخوام به حریم خصوصیت وارد شم.
- قُلدر بازی درنیار. تو بابا نیستی!
- تو هم نیستی.
- میدونم که شماها رو ناامید کردم.
بابا رو هم ناامید کردم،
و هیچوقت نمیتونم درستش کنم.
اما خب، سعیمو میکنم.
و، امم...
این برای توئه،
که سر مراسم تدفین بخونی.
لطفاً.
- مامان کجاست؟
- به جز اینکه توی راه بوده،
چی تو رو اینجا آورده؟
حدس بزنم.
فردی بومی که دنیا رو گشته و آیندهنگره،
برگشته خونه به ریشههای سادش؟
یک وارث پولدار سرکش که داره کارای ثورو رو میکنه؟
- هیچکدوم، ولی متأسفانه نزدیکتر به دومی.
- چرا متأسفانه؟
وارث یه خانواده پولدار بودن موقعیت خوبیه،
مگه اینکه از "درد دل" ثروت موروثی رنج ببری.
- شاید.
با توجه به اینکه من هیچوقت
تو کل زندگیم هیچ کاری رو به تنهایی انجام ندادم.
یه جورایی رقتانگیزه.
- برانگیختن ترحم. - بله؟
- برانگیختن ترحم. رقتانگیز یعنی برانگیختن ترحم.
تو رقتانگیز نیستی، من که بهت ترحم نمیکنم.
- میدونم، میدونم، ببخشید.
من خوشبختم و غرغرو به نظر میرسم.
من... من... - هیس. الان غرغرو به نظر میرسی.
بس کن. - باشه.
- آدمهای پولدار زیادی هستن که بهشون ترحم میکنم.
تو فقط یکیشون نیستی.
- میشه در موردش بیشتر توضیح بدی؟
- حتماً باید؟
خب، اگه حتماً باید.
قبول دارم، فقط مدت کوتاهی هست که میشناسمت...
هرچند زمان دلنشینی بوده.
تو باهوش و
نسبتاً جالبی برای یک فرد جوون،
و ممکنه به یک انسان تمام و کمال تبدیل بشی
اگه بتونی از افتادن
به ورطه خودبینی دوری کنی.
حالا، من به آدمای بیخاصیت ترحم میکنم.
تو بیخاصیت نیستی.
- تو خیلی عجیبی.
خوشم میاد. - برام مهم نیست.
نصیحت؟ - بله.
- هر چیزی که داره آزارت میده،
هر رازی که اون پایین
توی کشوی پایینیات قایم کردی، بذار کنار.
اونقدرها هم بد نیست.
- از کجا میدونی اونقدرها هم بد نیست؟
- امتحانم کن.
- هی، چرا تو و جولز اینقدر با هم دعوا میکنید؟
- فکر کنم واقعاً به خاطر اینه که من همیشه اونجا هستم تا نجاتش بدم.
- نجاتش بدی از چی؟ - از خودش.
اونو غیرقانونی از مکزیک خارج کردن؟
- اون مال دو روز پیش بود.
قبل از اون ازت کینه نداشت؟
بیخیال.
- اون نباید بدونه که من دارم این داستان وحشتناک رو بهت میگم، درسته؟
- اوهوم.
- وقتی جولز تو RISD بود، یه
هماتاقی روانی از نوع گاتیک داشت.
- ما خیلی صمیمی بودیم، بعدش دعوا میکردیم،
بعد دوباره دوست میشدیم، و این دور همینطور میچرخید.
شدید و ناسالم بود، حدس میزنم.
درست قبل از سال آخر دانشگاه، دوقطبی تشخیص داده شد،
و به نظر میرسید برای مدتی کنترلش کرده بودن، اما...
اون یه نابغه بود.
کاراش همیشه خیلی غافلگیرکننده بود.
- میتونستم بگم جولز حسودیش شده بود،
که من بهش گفتم حسودی نکنه،
چون آشکارا هماتاقیش مشکل داشت.
و طبق عادت آدمهای مشکلدار،
یه روز فقط از پشت بوم پرید پایین.
یا از پنجره.
یه چیز وحشتناک.
- برای هفتهها، من تو یه جور حالت رؤیایی بودم،
یه کابوس.
و من از درسام عقب مونده بودم.
فارغالتحصیلی نزدیک بود،
من پروژه پایاننامه سال آخرم رو کلاً خراب کردم.
- پس جولز پروژه هماتاقی مردهاش رو برداشت،
و به اسم خودش ارائه داد.
- من بخشی از پروژهاش رو دزدیدم، و به خودم گفتم که
این الهام گرفته از
مکالمات و دوستی ما بوده،
پس یه جورایی حق داشتم.
- واضحاً کار مزخرفی بود، ولی
با توجه به
قضیه از پنجره پریدن که قبلاً گفته شد، اهمیت چندانی نداره،
مگر اینکه مچش گرفته شد.
- من خجالتزده، وحشتزده بودم،
و خانوادهام وارد عمل شدن تا درستش کنن.
- جولز به شدت نیاز داشت
کمک منو برای سر و سامان دادن به زندگیش.
- من حاضر بودم همه مجازات رو قبول کنم، همهاش رو.
و بعدش خواهرم،
اون فقط رو مخم کار کرد.
و فقط خستم کرد.
که این کاریه که اون میکنه، خستهات میکنه.
- اون خودخواه و لجباز بود،
ولی من پافشاری کردم.
- و من...
میدونم نباید خانوادهمو سرزنش کنم
به خاطر کمکشون، ولی خب... سرزنش میکنم.
و نمیتونم خودمو ببخشم که اجازه دادم اینطور بشه.
اونقدرام بد نیست.
جوون و احمق بودی
و هماتاقیتو کشتی، آثار هنریشو برداشتی.
باشه. - چی؟
نه... من نکشتمش.
- تو نکشتیش؟
از پشتبوم هلش ندادی؟
لفظی یا استعاری؟
- امم، نه.
- پس مشکلت چیه؟
- باید با این حقیقت زندگی کنم که...
کارم رو... اگه اصلاً بشه اسمشو کار گذاشت...
مدیون اینم که خانوادم نجاتم دادن.
- اگه اصرار داری از دیدگاه اخلاقی نگاه کنی،
کاری که اشتباه کردی دزدی بود، مگه نه؟
چه کمکی بهت شد چه نشد...
اصلاً مهم نیست.
- ولی من باید مجازات میشدم
توسط دانشگاه، توسط همکلاسیام.
- به نظر میاد داری خودت خیلی خوب از پسش برمیای.
من خیلی در مورد مجازات میدونم.
مجازاتکننده، مجازاتشونده، اونی که میگه:
"کافیه. برو."
تو هم مجازاتکنندهای، هم مجازاتشونده.
تو اونی هستی که میگه "کافیه"؟
- نمیدونم.
- جولز لنگمور.
- بله؟
- کافیه. برو.
- پس تو پاکت جولز اینا بوده؟
- کدوم پاکت؟
- خدا، حتماً براش وحشتناک بوده.
- آره، خب، جولز تونست نقش قربانی رو بازی کنه.
ولی حقیقتش اینه که من اساساً پا گذاشتم تو کار
و اوضاع رو جمع کردم.
من سه هفته کارمو به خاطر اون تعطیل کردم.
- به نظر میاد اون فقط میخواست مسئولیتشو بپذیره.
- مم. - منظورم اینه که اشتباه کرده بود.
و، خودت میدونی...
گوش نمیدی.
وایسا، از ما سلفی سکسی گرفتی؟
هاته.
وایسا، فرستادیش برای یه... HBY کیه؟
هلبی؟ هبیلا؟
- "هابی."
یعنی "شوهر." - اوه عیسی، رفیق.
گفتی شماها از هم جدا شده بودین، ولی...
- جدا شده. گفتم "جدا شده".
- پس، تمام این مدت، تو فقط...
به اون فکر میکردی یا چی؟
- نکن. فقط، اه...
این حسادتبازیها رو نکن.
خستهکنندهست.
- اوه، خستهکنندهست؟ - فرسایشی.
- داشتی از من استفاده میکردی تا ازش انتقام بگیری؟
- "استفاده کردن."
چه کلمه بیادبانهای.
من ازت استفاده نمیکردم. داشتم ازت لذت میبردم.
داشتیم از همدیگه لذت میبردیم،
تا الان.
- ببین، من با سکس انتقامی مشکلی ندارم، باشه؟
فقط، من و آلیس...
ما یه فرصتی برای یه چیزی داشتیم، و من فکر کردم...
- نه، نه. زیاد بهش فکر نکن.
تو دقیقاً مثل جولزی. - چی؟
این عجیبترین چیزیه که تا حالا شنیدم.
- خب، شما دو تا خیلی اهل فکر و خیالتونید.
ببین، لازلو غمگینه و توی پاریسه.
این فقط یه ترکیب غیر قابل مقاومته.
- مم. خب، شاید من داشتم ازت استفاده میکردم.
- عالیه. آره، خوشحالم که ازم استفاده شد.
- خوبه.
- من لحظات با هم بودنمون رو
با علاقه بسیار زیاد یادم خواهد موند.
باشه.
- خب.
ممنون بابت رسوندن و صحبت و همه چی.
- تو اون خونه بزرگ و ترسناک نمیترسی؟
- اه، دوستام با منن.
- اوه، خوشحالم که با دوستان دوست جدیدم آشنا میشم.
بیا بریم شام بخوریم.
- باشه. - من آشپز فوقالعادهای هستم.
- عالیه.
- زود میبینمت، شیرینی!
- خواهر، من باید "آندیامو" کنم.
امیدوارم مشکلی نداشته باشی اگه ماشین رو ببرم؟
پیام و عکس، لطفاً، باشه؟
بوس.
- ریچی بیچاره.
- پاپی لنگمور ناراحتت کرد؟
- نه، حالم خوبه.
- فکر کنم... - آره، میدونم اون آلیس نیست.
و آلیس هم که دروغیه به هر حال.
ولی من دیدمش و ما با هم جور شدیم.
و اون همش...
میدونی، هرچی که هست.
شاید یکم زیادهروی کردم، خب که چی؟
- منظورم این نیست که... - میدونم.
من یه جور همسر/تشویقکننده نمیخوام
تا به چیزی که تو زندگی میخوام، برسم یا اینکه
لازم باشه نتیجه یه بارون یا هرچی باشم.
خودم از پسش برمیام، باور کن.
- باور دارم، ریچارد.
واقعاً باور دارم.
فرماندار لنگمور در واقع بارون نبود.
یه مهاجر اسکاتلندی بود، و اون قسمت بارون بودنش رو خودش ساخت،
و فقط بعدها فرماندار شد.
- اون گفت من و تو شبیه همیم.
- این عجیبترین چیزیه که تا حالا شنیدم.
- خواهر دیگهای نداره؟
- نه، همین بود.
- خدا رو شکر.
- رسیدیم! رسیدیم!
وای خدای من، اون ترافیک، بگم برات.
میدونین که تو مکگرگور مجبورم کردن دور بزنم؟
اوه، وای. میشه یه لحظه اینو نگه دارید؟
- وای خدای من، البته که بله. - ببخشید مزاحمتون شدم.
فقط برای یه پیام سریع به دو تا دست نیاز دارم.
- اوه. - آره، باشه.
آخی، ازت خوشش اومده. - اوه.
- خب، بیا رفیق.
خب بریم، چون باورمون نمیشه که
برای اولین جلسهمون دیر کردیم، مگه نه؟
- اوه، سگدرمانیه؟ - بله.
جنی اَن براون و فردی
از "بارک هو گوز ذر"، ساعت ۲ بعد از ظهر.
- صبر کنید. - بگم براتون،
ما هیچوقت اینقدر از اسپرینگفیلد دور نمیشیم،
ولی آقای رابرتز یه عکس
از این خوشگلبامزه کوچولو آنلاین دید،
و اون فقط مجبور بود که... چی شده؟
- اسمتون تو لیست نیست. - اوه.
خب شاید با اسم فردی امتحان کنید؟
- متاسفم، تو لیست نیستید.
نمیتونم بذارم داخل شید.
- اوه.
اوه، نه. من، اِ...
شرط میبندم آقای رابرتز یادش رفته تأیید کنه.
اشکالی نداره، باشه.
خب بریم. برمیگردیم تو کامیون.
میدونم، اونا عاشقت میشدن، فردی.
واقعاً عاشقت میشدن.
- وایستا.
قرار بود کدوم ساکن رو ببینید؟
- رابرتز. سای رابرتز.
- باشه.
- سلام، سای.
هوم، خب،
این وضعیت افتضاح نیست؟
واقعاً مشتاق دیدار شما بودم.
منظورم اینه که شما، بالاخره، دلیلی هستید که من اینی هستم که هستم.
میدونید، مکس گروچف من رو وارد این کار کرد.
اون جوری که درباره شما حرف میزد،
این دل کوچیکش رو میشکست.
ولی اشکالی نداره، خوبه.
من دستخالی نمیرم.
من هم بالاخره یه کلاهبردارم،
مثل شما.
- عزیزم، هیچوقت یه کلاهبردار مثل من وجود نداشته.
- میدونم.
میشه کیف پولم رو پس بگیرم؟
- جیب بیرونی. مبتدیانه بود.
- مبتدیانه نبود. طعمه بود.
- میشه وسایل منم سر جاشون بذاری؟
جین و تونیک میخوای؟ من تونیک خودم رو میسازم.
نپرس چطور.
- با کمال میل.
- خب، مکس و سالی پیر چطورن؟
بالاخره ازدواج کردن و رسمی شدن؟
- سالی مرده.
- مرگ طبیعی؟
- خودت چی فکر میکنی؟
- چی میخوای، عزیزم؟
- آزادی، از دست دکتر...
- - مثل شما که دارید.
- اوه، خب، فکر میکنی کی پول قبضها رو میده؟
من یه پرنده تو قفس طلاییام،
همین که هست.
بفرمایید.
- چرا اینجا نگهت داشته؟
- چون اون نمیتونه از هیچچیزی بگذره.
وقتی من، اِ، شروع کردم به دیدن سمتی که
اون داشت بازی رو به اون سمت میبرد،
اون سادیسم و بیرحمی
و عدم ظرافت آشکار،
من یک دستدادن و یک خرید سهام پیشنهاد دادم،
و اون گفت: "نه. نه."
اون چیزایی از من داره، همونطور که احتمالاً از تو هم داره.
اون میخواد من رو اینجا نگه داره.
حداقل زندهام. آره.
- پس کمکم کن یه راهی پیدا کنیم تا این قضیه رو برای هردومون تموم کنیم.
- چی؟ و از همه اینا دست بکشم؟
تا جایی که من میدونم،
تو رو خود اون سادیست فرستاده.
هوم؟ یه امتحان کوچیک.
- و تا جایی که من میدونم، همین که من برم،
تو گوشی رو برمیداری و منو لو میدی.
نه. نه.
چی ازش میدونی؟
باشه، عزیزم.
خب، اون، اِم، مغرور و از خودراضیه.
که معمولاً طعمه خوبی میشه.
آره، همهی اینا رو میدونم، ولی باید پیداش کنم.
حقیقتش اینه که بعد از این همه سال،
حتی اسمش رو هم یاد نگرفتم.
حالا میدونم که اون یه دکتر واقعیه،
و توی بوفالو کار میکنه،
ولی همین، بیشتر از این خبری ندارم.
اون اینقدر خوبه.
بیا، توله سگ.
یه-- یه نصیحت واست دارم.
تو شبیه آدمهای، اِم، مستقل به نظر میای،
ولی اگه میخوای کاری رو انجام بدی
که فکر میکنم میخوای انجام بدی،
تنهایی این کار رو نکن.
به کمک نیاز داری.
آره.
حالا، تو دستت بنده.
چرا توله سگ رو نمیذاری اینجا؟
من برات برمیگردونمش.
آه.
تلاش خوبی بود.
بیخبر نباش.
هی، ازمون میخوان برگردیم تو.
حواست بهش باشه. من میرم ببینم چه خبره.
میشه کمکم کنید؟
آره-- صبر کن. بذار دروازه رو بیارم پایین.
یه ثانیه. - باشه.
بریم، یک، دو، سه.
آره. آه، ممنون.
سای رابرتس؟
دافنه.
باغبون رو اخراج کردی؟ اون یه دردسره.
بیا با من، عزیزم. بذار کمکت کنم اتاقت رو پیدا کنی.
خب اون یارو کی بود؟
اگه فامیلش بود،
لازم نبود برای رسیدن بهش یه سگ بدزده.
خب، شاید داره سرکارش میذاره. حتماً همینطوره.
برای چی؟ مجموعهی دمپاییهاش؟
میدونی، فکر کنم اون دیگه برای امشب تو هتله.
تو برو یه اتاق بگیر و بگیر بخواب.
من مراقبم.
مطمئنی؟ - آره.
هی، مینا.
اوومم. شما-- - آره، سایمونز.
آره، آره، دارم از یه مرخصی حسابی لذت میبرم.
خب، خوبه.
خب، گوش کن، ازت میخوام یه دستگاه رو برام فعال کنی.
آره.
آره، آره، حدس میزنم ما همیشه داریم کار میکنیم، درسته؟
آره.
هی، میشه یه لطفی در حقم کنی؟
میشه این یکی رو ثبت نکنی؟
آره، مشکلی نیست. - باشه عالیه.
مختصاتم رو برات میفرستم.
بیا اینجا.
الو؟
ازرا؟ - جالبه.
پس شماها تمام این مدت با هم در تماس بودید؟
پاتریک؟
میدونی، داشتم فکر میکردم،
وقتی توی عروسی ساختگیمون بوسیدیش،
اون واقعی بود یا فقط برای نقشه؟
مگه واقعاً فرقی میکنه؟
و وقتی ازم خواستی باهات فرار کنم،
اون واقعی بود؟
چون تحلیلش کردم، و من فقط--
هیچ دوز و کلکی توش نمیبینم.
نظرت چیه یه مرور کنیم روی هر دفعهای که
منو بوسیدی و بهم گفتی دوستم داری،
چون اون لعنتی برام خیلی واقعی بود.
داشتم کارمو میکردم، مدی.
پس چرا پرسیدی که واقعی بود یا نه؟
فقط میخواستم مطمئن بشم حالت خوبه. میخواستم صدات رو بشنوم.
من عالیام. از کجا تماس میگیری؟
شاید دارم نزدیک و نزدیکتر میشم.
داری چه غلطی میکنی؟ - اِم...
فقط دارم یه تماس سریع میگیرم.
داخل آنتن نمیداد، پس، میدونی،
مجبور شدم--
باشه، ببین، اینو سوءتفاهم نکن.
دقیقاً چی رو متوجه نشدم؟
اینکه داری این مأموریت رو با شهوتت هدایت میکنی؟
یا اینکه همین الان لو رفتی؟
نه، همه چیز حساب شدهست. - مزخرفه.
اون هرگز ما رو به دکتر نمیرسونه.
گوش کن، مأمور کوک، من دیدگاهت رو میفهمم،
واقعاً میفهمم، ولی شاید
روشهات یکم قدیمی شدن؟
من دارم یه کاری میکنم اینجا. دارم مجبورش میکنم خودشو نشون بده.
من ۵۰ تا پرونده رو حل کرده بودم وقتی
مادرت هنوز داشت پشتت رو میشست،
و رتبهی من از تو بالاتره.
باشه.
حالا، با تمام احترامی که قائلم، رتبهی تو از هیچکس بالاتر نیست.
اوکی؟ تو بازنشسته شدی، یادت رفته؟
درسته. من بازنشستهام.
و من پیناکولادا، بینگو و جریم رو به این مزخرفات ترجیح میدم.
به این مزخرفات ترجیح میدم.
فردا میرم خونه. شب بخیر، مأمور.
- از همهی شما ممنونم که اینجا هستین.
برای ما و برای خانوادهمون خیلی ارزش داره.
برخلاف بابام، من تو حرف زدن زیاد خوب نیستم.
اما خب،
بقیهی اعضای خانواده این ویژگی رو به ارث بردن،
خوشبختانه.
میدونستم این روز فرا میرسه.
اما زندگی همیشه یه جوریه که آدم رو غافلگیر میکنه،
حتی با چیزایی که همیشه میدونستی بالاخره اتفاق میفتن.
و حالا ما اینجاییم،
از این فقدان عمیق و ناعادلانه شوکه و غافلگیر شدیم.
این روز هراسانگیز.
همینطور که این رو مینویسم، انتظار دارم صدای رسای بلندش رو بشنوم.
پرشور بحث میکرد.
از ته دل میخندید. از ته دل دوست داشت.
داستانهای بزرگی تعریف میکرد.
به ما که بچه بودیم، میگفت،
که علت اینکه تخممرغهای آبپز سفت رو
تو عید پسح تو آب نمک فرو میبریم
اینه که وقتی دریای سرخ شکافته شد،
آب فقط به حدی بالا بود که به
بیضههای بردهها وقتی فرار میکردن، بخوره.
راجع به این یکی از خاخام بپرسین.
و ما هم همین کار رو کردیم.
و بعد بابا یه تماس تلفنی گرفت.
خیلی چیزها به ما یاد داد، دربارهی پدر بودن،
شوهر بودن،
یک مرد بودن،
دربارهی اشتباه کردن،
و یاد گرفتن،
و ادامه دادن به حرکت رو به جلو.
حتی تو این روز،
این روز غیرممکن،
اون نمیخواست ما غصه بخوریم،
بلکه ادامه بدیم.
بذار گذشته، تو گذشته بمونه.
نذارین مثل باد مخالف ما رو عقب نگه داره،
بلکه مثل باد موافق ما رو به جلو هل بده.
ببین، بابا.
تا آخرش هم کار خودت رو کردی.
- آرتور بیچاره.
چرا باید میرفت و یه همچین کار احمقانهای میکرد؟
آخ!
- از کسایی که دوستشون داشت محافظت میکرد.
بیشتر مردم همین کار رو میکنن، مکسی.
میدونی، ما همیشه فکر میکردیم آدمایی مثل اونا سادهلوحن؟
اما وقتی تو بهم خیانت کردی و
منو به رحم دکتر گذاشتی، فهمیدم که سر خودمون کلاه رفته.
برای دنیا مرده بودم.
هیچکس اهمیت نمیداد، جز شاید مدی.
- باید جابهجاش کنیم-- - هیس، هیس، هیس.
- سلام، ازرا. دکتر هستم.
- ازرا، میخوام بهت تسلیت بگم
بابت از دست دادن پدرت.
مکس و سالی برای من تعریف کردن
چطور وحشیانه بهشون حمله کرده.
غیرعاقلانه بود.
و چه پیامد ناخواستهی وحشتناکی.
اگه فقط کاری رو که بهش گفته شده بود انجام میداد.
خب، فکر کنم این کار تو تخصصش نبود.
حالا، تو و جولیا و ریچارد،
تا اطلاع ثانوی،
برای من کار میکنین.
مکس و سالی شما رو تو کلبه لنگمور پیاده میکنن،
و من به زودی یه بستهی خوشآمدگویی براتون میفرستم.
از دستورات پیروی کنین، منحرف نشین،
و این پیامدهای ناخواسته
امیدوارم قابل پیشگیری باشن.
به زودی باهاتون حرف میزنم.
یا شاید هم نه.
- ما فکر بدترین اتفاق رو میکردیم.
خدا رو شکر که آدمایی مثل شما هستن.
- شما... واقعاً لازم نیست اینو بگید--
- اما باید بگم.
از خانم فوقالعاده، کالی، تشکر کنین.
بوپ.
- ♪ خودم رو رها کنم
♪ خودم رو به جریان بسپارم
♪ تنها راه بودن است
♪ فایدهای نداره بهم بگی
♪ فایدهای نداره عقبنشینی کنم
♪ یه قدم به عقب برای من
- هی.
- ازرا. - رسیدی.
- ♪ خودم رو رها کنم
♪ خودم رو به جریان بسپارم
♪ تنها راه بودن است
♪ فایدهای نداره بهم بگی
♪ فایدهای نداره عقبنشینی کنم
♪ یه قدم به عقب برای من
💫✿ 𝗪𝗔𝗥𝗘𝗭-𝗜𝗥 ✿💫 🌸♡ 𝗜𝗥𝗪𝗔𝗥𝗘Z.𝗖𝗢𝗠 ♡🌸
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.