Original subtitles

ΕΔΩ, ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ

«Αγαπητέ μου Ραούλ, Ταξιδεύω με τον πατέρα μου

και σταματήσαμε στο Bruère-Allichamps,

στο κέντρο ακριβώς της Γαλλίας».

«Πηγαίνω σε καλοκαιρινή κατασκήνωση για πρώτη φορά. Και εσύ;"

«Ελπίζω ότι θα είναι ένα μικτό στρατόπεδο».

«Με φιλιά από την ξαδέρφη σου, Μαρτίν».

Το έδαφος είναι γρανιτικό και αδιαπέραστο.

Ρεύματα, ποτάμια και λίμνες...

ποτίζει όλη την περιοχή.

Ραούλ Μπρικέ, δεν γράφεις οτιδήποτε κάτω. Φέρε μου αυτή την κάρτα.

Ξέρω, είναι ο Bruère-Allichamps!

Έλα εδώ. Εντάξει, να εξηγήσω.

Είναι μια μικρή πόλη, ή μάλλον ένα χωριό, βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο της Γαλλίας.

Έτσι έχτισαν ένα μικρό μνημείο, που βρίσκεται στην καρτ ποστάλ. Βλέπω;

Μπορείτε να δείτε στο πίσω μέρος;

Αυτό είναι αστείο. Μπορώ; Θα ήθελα να το δουν όλοι.

Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο απευθύνεται η κάρτα.

Λέει: Ραούλ Μπρικέ...

HLM Béranger...

Τιερς...

Puy-de-Dome, Γαλλία...

Ευρώπη...

Σύμπαν.

Έχει πάει κανείς εδώ στο Bruère-Allichamps;

Laurent Riffle, έλα να εξηγήσεις. Ραούλ, μπορείς να καθίσεις.

Εντάξει, πες μας γιατί πήγες στο Bruère-Allichamps.

Ο πατέρας μου είναι κομμωτής, και έκαναν μια συνάντηση εκεί.

- Συνέδριο κομμωτηρίου. - Έφαγαν όλο το απόγευμα. βαρέθηκα,

οπότε πήγα μια βόλτα στο πάρκο.

Ποιος άλλος; Ο Ματιέ. Πες μου πώς είναι εκεί.

Δεν έχω πάει ποτέ εκεί, κύριε.

Τότε γιατί σήκωσες το χέρι;

Επειδή έγραψες "Thiers, Puy-de-Dome» στον μαυροπίνακα,

αντί να χρησιμοποιήσετε τον ταχυδρομικό κώδικα: Thiers, 63300.

Έτσι, ξέρετε τους ταχυδρομικούς σας κώδικες.

Παραμείνετε καθισμένοι.

- Τι συμβαίνει; -Ξέχασες να αφήσεις τα κλειδιά.

Οι μετακινούμενοι περιμένουν. Δεν μπορούν να βάλουν τα έπιπλα.

- Εδώ. - Ευχαριστώ.

Τα λέμε απόψε.

Βάλτε με ξανά στη φυλακή. Κάντε με να καθίσω σε ένα καρφί.

Φάε το καπέλο σου. Χύστε τα σπλάχνα μου σε μια γάτα.

Σκότωσε τον αφαλό μου. Φίλησέ μου τον κώλο.

Ο τσιγκούνης του Μολιέρου.

Πάλι αργά, Φουγκέρι;

Διακήρυξη Harpagon. Πράξη IV, σκηνή 7, μέχρι γραμμή 15.

- Desmouceaux, απήγγειλε το για εμάς. - Δεν το έμαθα.

Τι εννοείς; Έλα εδώ.

- Δεν το έμαθα. - Το ανέθεσα, έτσι δεν είναι;

Ναι, δεσποινίς.

- Το μάθατε όλοι; - Ναι, δεσποινίς.

- Λοιπόν; - Δεν έχω καν το κείμενο.

Εδώ. Έχετε πέντε λεπτά. Ακούστε στους άλλους, μετά θα επανέλθω σε σένα.

Privadier, πες μας το κείμενο.

Σταμάτα τον κλέφτη! Σταμάτα τον κλέφτη! Δολοφόνοι! Δολοφόνοι!

Δικαιοσύνη, ελεήμων παράδεισος!

τελείωσα για! με σκότωσαν! Μου πήραν τα λεφτά!

Κάτσε κάτω. Froment, προσπαθείς.

Τα υπόλοιπα δεν τα ξέρω.

- Πόσο μακριά έφτασες; - Δεν ξέρω.

- Ξεκίνησες... - Σπούδασα μέχρι το "Πού πήγε;"

Αυτό είναι όλο; Σου είπα να ανέβεις στη γραμμή 15: «Είμαι νεκρός και θαμμένος».

Δεν είμαι καθόλου ευχαριστημένος. Φαγιέτ, δοκίμασέ το.

Σταμάτα τον κλέφτη! Δολοφόνοι! Δολοφόνοι! Δικαιοσύνη, ελεήμων παράδεισος!

τελείωσα για! με σκότωσαν! Μου πήραν τα λεφτά!

- Ποιος θα μπορούσε να το κάνει; - Μπορείτε να καθίσετε. Είναι ακριβώς το ίδιο.

Προσπαθήστε να του δώσετε περισσότερη αίσθηση και μη μιλάς τόσο γρήγορα.

Hurbagnac, σειρά σου.

Σταμάτα τον κλέφτη! Σταμάτα τον κλέφτη! Δολοφόνοι! Δολοφόνοι! Δικαιοσύνη, ελεήμων παράδεισος!

τελείωσα για! με σκότωσαν! Μου πήραν τα λεφτά!

(δάσκαλος) Δεν είναι κακό, αλλά προσπαθήστε με περισσότερο πνεύμα. Γιατί ο καημένος ο Χάρπαγκον είναι πραγματικά ξέφρενος.

- Τζαλάτ Κριστόφ, παρακαλώ. - Σταμάτα τον κλέφτη! Σταμάτα τον κλέφτη!

Δολοφόνοι! Δολοφόνοι! Δικαιοσύνη, ελεήμων παράδεισος!

- Έχω πάει... - (δάσκαλος) Τελείωσα!

Τι κάνεις εδώ αγόρι μου;

Δεν είσαι δικός μας.

Πώς βρέθηκες εδώ; Με το αυτοκίνητο;

Μη μου πείτε ότι είναι ελικόπτερο που σε έριξε στην αυλή του σχολείου.

Είσαι κουφός ή χαζός;

Είναι ένα σημείωμα από το δημαρχείο. Μας στέλνουν νέα παιδιά στα μέσα Ιουνίου;

Ας δούμε τον διευθυντή.

Δεν είναι μέσα. Είστε σίγουροι ότι δεν σου εδωσες αλλα χαρτια?

Θα ρωτήσουμε τον κύριο Richet.

Ποιος θα μπορούσε να το κάνει; Πού έχει πάει; Πού είναι τώρα;

Που κρύβεται; Τι θα κάνω για να τον βρω;

Desmouceaux, το ξέρεις τώρα;

Σταμάτα τον κλέφτη! Δολοφόνοι! Δολοφόνοι! Δικαιοσύνη, ελεήμων παράδεισος!

τελείωσα για! με σκότωσαν! Έχουν κόψτε το λαιμό μου! Μου πήραν τα λεφτά!

Καθόλου άσχημα για πέντε λεπτά δουλειάς.

Ωστόσο, αν το είχατε μελετήσει χθες, θα τα ήξερες όλα. Πρόστιμο. Κάτσε κάτω.

Brouillard, σειρά σου.

Σταμάτα τον κλέφτη! Σταμάτα τον κλέφτη! Δολοφόνοι! Δολοφόνοι!

Δικαιοσύνη, ελεήμων παράδεισος! τελείωσα για! με σκότωσαν!

Στάση. Ξέρεις το κείμενο, αλλά όχι φαίνεται να καταλαβαίνεις τι λες.

Είναι όλα στον ίδιο τόνο φωνής. Άκουσέ με.

Σταμάτα τον κλέφτη! Σταμάτα τον κλέφτη!

Δολοφόνοι! Δολοφόνοι! Δικαιοσύνη, ελεήμων παράδεισος!

τελείωσα για! με σκότωσαν! Μου πήραν τα λεφτά!

- Καταλαβαίνεις; Προσπαθήστε ξανά. - (μονότονο) Σταμάτα τον κλέφτη! Σταμάτα τον κλέφτη!

Δολοφόνοι! Δολοφόνοι! Δικαιοσύνη, ελεήμων παράδεισος...

Είμαι τόσο πεισματάρης όσο εσύ! Δεν με νοιάζει πόσο καιρό θα πάρει.

Αλλά θα το πεις σωστά αυτή τη φορά. Ξεκινήστε ξανά.

(μονότονο) Σταμάτα τον κλέφτη! Σταμάτα τον κλέφτη! Δολοφόνοι! Δολοφόνοι! Δικαιοσύνη...

(χτύπημα στην πόρτα)

Κάτσε κάτω. Με συγχωρείτε, δεσποινίς Πετίτ. Αυτός είναι ο Julien Leclou.

Είναι νέος, αλλά ανήκει στην ηλικιακή σας ομάδα.

Κοίτα, υπάρχει ένα άδειο μέρος. Πήγαινε και κάτσε εκεί.

Θα μου το έλεγε ο επικεφαλής. Πρέπει να είναι λάθος.

(άνδρας δάσκαλος) Ο επιστάτης μου τον έφερε.

-Τι να κάνουμε; - Πήγαινε ρώτησε τον διευθυντή.

- Πού μένεις; - Το Mureaux.

Δεν υπάρχουν σπίτια εκεί, μόνο εργοστάσια.

Είναι έτσι; Λοιπόν, μένω εκεί.

Γκάρελ, αναλάβε μέχρι να επιστρέψω.

Τώρα, θα σας δείξω το πραγματικό Harpagon.

Σταμάτα τον κλέφτη! Σταμάτα τον κλέφτη! Δολοφόνοι! Δολοφόνοι!

Δικαιοσύνη, ελεήμων παράδεισος! με σκότωσαν!

Μου έκοψαν το λαιμό! Μου έχουν κλέψει τα λεφτά.

Ποιος μπορεί να το έχει κάνει; Πού έχει πάει;

Πού είναι τώρα; Πού κρύβεται;

Τι θα κάνω για να τον βρω; Ποιο δρόμο να πάω; Ή να μην πάω;

Δεν είναι εδώ; Ποιος είναι αυτός; Στάση!

Κακό, δώσε μου πίσω τα λεφτά μου! Ω, είμαι εγώ! Χάνω το μυαλό μου.

Δεν ξέρω που βρίσκομαι, ποιος είμαι ή τι κάνω.

Αλίμονο, φτωχά μου λεφτά, φτωχά μου λεφτά, φίλε μου σε πήραν από πάνω μου!

Και τώρα έφυγες, Έχω χάσει το στήριγμά μου, την άνεση μου, τη χαρά μου.

Αυτή είναι μια εξαιρετική απόδοση! Τους διδάσκετε δράμα;

Έχω καλούς μαθητές.

Πρόκειται για τον Julien Leclou.

Βάλτε τον στην τάξη της δεσποινίδας Πετίτ.

Κι αν δεν είναι στο ίδιο επίπεδο;

- Κι αν δεν μπορεί να ακολουθήσει; - Δεν ξέρω το επίπεδό του.

Μπορώ να σου πω μόνο εμπιστευτικά

ότι παραπέμφθηκε από την πρόνοια ως ειδική περίπτωση.

- Γεια, μπαμπά. - Γεια σου, Πάτρικ.

- Θα αφήσω τα ψώνια. - Ξέχασες τη λίστα σήμερα το πρωί.

Τα θυμήθηκα όλα.

Ένα κιλό ζάχαρη.

Ένα μπουκάλι λάδι.

- Ψωμί, μήλα. - Ανοίξτε το παράθυρο, παρακαλώ.

Βεβαίως, μπαμπά.

Διάβασα τόσα πολλά σήμερα που πονάνε τα μάτια μου.

- Πώς σε λένε; - Φρανκ.

- Τι γίνεται με εσένα; - Συλβί.

Ρίτσαρντ, μπορείς να πάρεις Γρηγόρης σπίτι για μένα;

Έχω ακόμα μερικές δουλειές να κάνω.

Αντίο, Γρηγόρης. Προχωρώ.

Αντίο, Γρηγόρη. Αυτό είναι καλό παιδί. Αντίο!

Αντίο μωρό μου.

Κοίτα, κάποιος μπαίνει μέσα.

Ω, κοίτα, είναι ο κύριος Richet!

Καλημέρα, κύριε Richet!

Ρίτσαρντ, τι κάνεις εδώ;

- Μένω στο διαμέρισμα δίπλα στον ανελκυστήρα. - Άρα είμαστε γείτονες.

Είναι το μικρό αγόρι γκολφ ποιος είναι στην τάξη μου.

- Πρέπει να ξέρω τη μητέρα σου. - Αυτός είναι ο αδερφός σου;

Όχι, πρέπει να τον πάω στον ένατο όροφο.

- Θέλεις να δεις το διαμέρισμα; - Θα σας δείξω τη διάταξη.

Είσαι μεγάλος, οπότε θα καταλάβεις. Αυτή είναι η κουζίνα.

Ξέχασα τα βιβλία μου.

- Σου χάλασε το ποδήλατο; - Όχι, η αλυσίδα γλίστρησε.

- Έχεις τηλεόραση; - Φυσικά.

- Τι έγινε χθες το βράδυ; - Μια αμερικανική σειρά, Columbo.

- Τι έγινε; - Σαμποτάρησαν ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο.

Ένας γκάνγκστερ πριόνισε το πηδάλιο, και το αυτοκίνητο εξερράγη.

- Ο Κολούμπο το πριόνισε; - Όχι, ο γκάνγκστερ.

- Και τον πήρε ο Κολούμπο; - Κατάφερε να τον πάρει.

- Μου χρωστάς κάποια χρήματα. - Πόσο;

- Δύο φράγκα. - Θα το σκεφτώ.

- Καλύτερα να μου τα δώσεις πίσω. - Δροσίστε το. Είναι μόνο δύο άθλια φράγκα!

- Λοιπόν, θα ήθελα να τα έχω. - Σίγουρα. Κι εγώ επίσης.

-Πόσα παίρνεις; - Δύο φράγκα.

- Τι κάνεις με αυτό; - Αγοράζω γλυκά και πηγαίνω στην πισίνα.

Ο Κλαούντιο σκέφτεται τη Σιλβί γεννήθηκε σε κάδο σκουπιδιών.

- Άκουσα ότι σε βρήκαν σε έναν κάδο σκουπιδιών. - Δεν είναι αλήθεια. Γεννήθηκα στην Τουλόν.

- Ένας κάδος σκουπιδιών στην Τουλόν, λοιπόν. - Ήταν πλαστικός κάδος;

- Παίρνω πέντε φράγκα την εβδομάδα. - Όχι άσχημα. Τι κάνεις με αυτό;

- Αγοράζω βιβλία. -Πόσα παίρνεις;

- Τίποτα. - Τα ξοδεύεις όλα;

- Σου είπα, δεν έχω τίποτα! - (σχολικό κουδούνι)

-Ξέχασες τίποτα; - Όχι. Απλά φύγε.

Άσε με να σε πάω στην τάξη σου.

- Πήγαινε σπίτι. - Δεν θέλεις να επισκεφτώ το σχολείο σου;

- Όχι, πήγαινε σπίτι! - Τουλάχιστον πες αντίο.

Παίρνω ένα φιλί; Αντίο. Δούλεψε σκληρά.

Τα λέμε απόψε.

Είσαι καλά, Πάτρικ;

Ο οδηγός έβαλε εκρηκτικό στη δεξαμενή βενζίνης.

Ο Columbo μάντεψε τα πάντα όταν βρήκε το άδειο κουτάκι στην τουαλέτα.

Νομίζω ότι ο Columbo είχε πληροφορηθεί. Πήρε ένα ανώνυμο τηλεφώνημα.

Όχι, είσαι πολύ μακριά.

Ο Κολούμπο έπιασε τον μηχανικό κόβοντας το τιμόνι του αυτοκινήτου.

Τι ωραία!

- Δεν έχω ξαναδεί τίποτα τόσο όμορφο! -Τι κάνεις;

- Είναι τα κιάλια του πατέρα μου. - Κρατήστε τα στο σπίτι.

Εντάξει, λοιπόν.

Τι συμβαίνει, Λέκλου; Δεν παίζεις με τους άλλους;

ΟΚ, ΟΚ.

Θα εξετάσουμε τις βασικές ημερομηνίες του 15ου-18ου αιώνα.

- Φαλίπου. 1572; - Η σφαγή του Αγίου Βαρθολομαίου.

- 1610; - Θάνατος του Ερρίκου Δ'.

- 1648; - Συνθήκη της Βεστφαλίας.

Η Αλσατία γίνεται μέρος της Γαλλίας.

- Κεραγκέλ. 1685; - Ο Λουδοβίκος ΙΔ' ανακαλεί το Διάταγμα της Νάντης.

- 1763; - Συνθήκη του Παρισιού.

- Χάνουμε την Ινδία και τον Καναδά. - Καλά. Λέκλου.

Λέκλου!

Συγγνώμη που σε ξυπνάω. Φαίνεσαι εντελώς ζαλισμένος.

Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει φαίνεσαι χαμένος, όπως φαίνεσαι τώρα.

Εντάξει. Κάποιος άλλος. Ας δούμε...

Jallat. 1492;

- Ο Κολόμβος ανακαλύπτει την Αμερική. - 1515;

(ψιθυρίζοντας)

- Νίκη του Φρανσουά Α' στο Μαρινιάν. - Σωστά, αλλά όχι ψιθύρους.

Desmouceaux. 1685;

Με άκουσες; Desmouceaux, παρακαλώ σηκωθείτε.

Εδώ είναι που συμβαίνει. Κοίτα με.

Καταλαβαίνετε; Κοίτα με.

Κοίτα εδώ.

Είσαι κουφός ή κάτι τέτοιο; Δεν άκουσες την ερώτησή μου;

(σχολικό κουδούνι

-Τι συμβαίνει; - Αναθεωρώ για αύριο.

Τι κοιτάς; Κανείς δεν είναι σπίτι. Ξέχασα το κλειδί μου.

Βοηθήστε με να αναθεωρήσω.

Εδώ πάει. Η μεταλλουργική βιομηχανία αποτελεί βασικό παράγοντα της οικονομίας μας,

καθώς απασχολεί πάνω από ένα εκατομμύριο εργαζόμενους. Είναι...

- Ο ρόλος του. - Ο ρόλος του... ο ρόλος του...

Είναι όλα χάλια. Ξεχάστε το!

- Ζυλιέν! Για όνομα του Θεού! - Γρήγορα, φύγε από εδώ.

Παίρνεις το τσουράκι ή τι; Μπες εδώ αμέσως.

Ελάτε, θα πάρουμε το ασανσέρ.

Drat. Είναι διαλυμένο.

Θα ανεβούμε στην κορυφή. Ελα.

Γιατί δεν λειτουργεί ο ανελκυστήρας;

Έλα γλυκιά μου. Ελα.

Εδώ, κράτα το ψωμί.

Ας ανεβούμε πάνω.

Έλα, ας ανεβούμε. Μπορούμε να πάρουμε το χρόνο μας.

(Γρηγόρης) Είναι δύσκολο να ανέβεις.

Είναι δύσκολο να περπατήσεις. Θα κουβαλάς το ψωμί για τη μαμά;

Οι τσάντες μου είναι βαριές. Έλα μωρό μου.

Θα πάρω το ψωμί.

Ναι, θα το κάνω. Τώρα, έλα.

Θέλεις να σύρεις το ψωμί κατά μήκος του δαπέδου;

Πάμε. Κάνε γρήγορα.

Θα σε αγωνιστώ, γρήγορα. Γρήγορα, θα σε προλάβω.

Όχι, Γρηγόρης, μην μπεις μέσα. Όχι, όχι.

Ελάτε πίσω εδώ. Αυτό δεν είναι το σπίτι μας.

Το ψωμί πάει μπουμ.

Έλα εδώ. λυπάμαι, η πόρτα ήταν ανοιχτή και μπήκε μέσα.

τον ξέρω. Συναντηθήκαμε χθες. Έχει ήδη δει το διαμέρισμα.

Ο άντρας μου λέει ότι είναι πολύ ευφυής. Ίσως θα είναι στην τάξη του μια μέρα.

-Θα ήθελες να καθίσεις; - Δεν θα με πείραζε.

- Θα ήθελες ένα ποτό; - Με χαρά, αν δεν σε ενοχλώ.

- Λίγο κόκκινο κρασί; - Ναι.

- Όλη αυτή τη δουλειά την κάνεις μόνη σου; - Ο άντρας μου βοηθά μετά το σχολείο.

Έτσι έφυγα και για να βεβαιωθώ ότι δεν θα το έκανε βρες με, πήγα να δουλέψω νότια.

Αλλά ξέρετε πώς είναι εκεί: ήλιος, ήλιος και περισσότερος ήλιος! Έγινε βαρετό.

Και μετά γνώρισα έναν άντρα...

..τέσσερις φορές, και επιτέλους ήρθαμε εδώ. Μου άρεσε εδώ, αλλά υποθέτω ότι δεν του άρεσε.

Μετά από τρεις μήνες, με τάισε το κλασικό γραμμή "Βγαίνω για μερικούς αγώνες."

Και δεν τον ξαναείδα.

Αλλά έχω τον Γρηγόρη μου.

Αλλά μετά, πριν από ένα δεκαπενθήμερο... Παρακαλώ κρατήστε αυτό στον εαυτό σου. Ξέρω ότι μπορώ να σε εμπιστευτώ.

Εντόπισα μια αγγελία στην προσωπική στήλη. "Bachelor που αναζητά συντροφιά."

«Λατρεύει τα παιδιά». Τέλος πάντων, θα μπορούσε να είναι ενδιαφέρον.

- Έχεις γνωριστεί; - Όχι, του έγραψα. Εκείνος απάντησε.

Συμφωνήσαμε να συναντηθούμε την Κυριακή.

Θα κουβαλάμε και οι δύο την ίδια εφημερίδα.

- Στον ξένο. - Στον ξένο.

Γρηγόρης, τι κάνεις;

Έλα εδώ.

Δώσε στη μαμά το ψωμί.

Σε ευχαριστώ γλυκιά μου.

Έχασα το πορτοφόλι μου.

- Είδες το πορτοφόλι μου; - Όχι.

Είσαι σίγουρος ότι δεν το έχεις δει;

Δεν το έκρυψες; Ή να το χάσω;

Να είσαι καλό παιδί.

Γατούλα.

Έλα, Κίττυ.

(μιλία μωρού)

Παρατήρησες πορτοφόλι;

- Το έχασες εδώ; - Δεν ξέρω.

Τι ντροπή.

Έλα εδώ, γατούλα.

Έλα, γατούλα.

(μιλία μωρού)

Έλα εδώ, γατούλα.

Περίμενε, γατούλα.

Έλα εδώ, γατούλα!

Η Kitty έφυγε.

Γατούλα! Έλα εδώ, γατούλα!

Γατάκι.

Εδώ είμαι.

- Δεν μπορώ να βρω το πορτοφόλι μου. - Το άφησες εδώ;

Όχι. Νομίζω ότι το είχα ήδη χάσει.

Πρέπει να το άφησα κάτω ή στο παντοπωλείο.

(γελάει)

Γατάκι!

Γρηγόρης, τι έκανες; Είστε καλά

Ο Γρηγόρης πήγε μπουμ!

(γυναίκα) Λιποθύμησε.

Ξύπνα, είναι καλά.

Κεραία!

Κεραία.

Κεραία.

Κεραία.

Κεραία.

Τι με τρομάζει είναι ότι κανείς δεν έκανε τίποτα.

Τι περιμένατε να κάνουν; Αυτοί όλοι τον κοιτούσαν με κομμένη την ανάσα,

αλλά ήταν αβοήθητοι.

Το απίστευτο συνέβη όταν προσγειώθηκε.

Όλοι βιάσαμε, περιμένοντας τα χειρότερα.

Αλλά όχι. Σηκώθηκε, κοίταξε γύρω του, και άρχισε να γελάει.

Ξέρεις τι είπε; "Ο Γρηγόρης πήγε μπουμ!"

- Αυτό είναι καταπληκτικό. - Απίστευτο.

Είναι τρομακτικό να σκέφτεσαι τον τρόπο τα παιδιά κινδυνεύουν από το πρωί μέχρι το βράδυ.

Αυτό δεν είναι ακριβώς αλήθεια. Αν το ίδιο πράγμα είχε συμβεί σε έναν ενήλικα, θα είχε πεθάνει.

Τα παιδιά είναι σταθερά σαν βράχος.

Προσκρούουν σε όλα, αυτοί σκοντάφτουν στη ζωή, αλλά έχουν χάρη.

Και είναι και σκληροί.

♪ Τα παιδιά βαριούνται τις Κυριακές

♪ Τις Κυριακές, τα παιδιά βαριούνται

♪ Στους κόλπους τους ή τα καλύτερα της Κυριακής τους

♪ Τις Κυριακές, τα παιδιά βαριούνται

(αγόρι) Αφήστε τους να κοιμηθούν. Είναι νωρίς ακόμα.

Ας φτιάξουμε πρωινό.

Να η ζάχαρη.

Υπάρχει γάλα, υπάρχει τσάι...

- Πού είναι η σοκολάτα; - Εκεί.

Ανοίξτε την τηλεόραση.

(TV) ..για να χτίσουμε ένας αδελφικός κόσμος, στο όνομα του Κυρίου.

Ντράτ! Είναι μια τηλεοπτική λειτουργία.

♪ Είτε πρόκειται για βόλτα είτε για βουτυρωμένο ψωμί

♪ Ούτε οι ζαχαροπλάστες ούτε τα ξύλα

♪ Θα είναι χρήσιμο, ως αγόρια και κορίτσια είναι πολύ πιο λυπημένοι από όσο πιστεύει η μαμά τους

Σκατά!

Γευτείτε το. Είναι καλό. Πάρτε μια φέτα ψωμί.

Το μαχαίρι.

- Είναι καλό; - Εξαιρετικό.

Καλημέρα Sylvie. Κοιμηθήκατε καλά;

- Ναι, μπαμπά. - Φροντίζεις πολύ καλά τα ψάρια σου.

- Σε αναγνωρίζουν; - Τους αναγνωρίζω.

Αυτό είναι το Plic και αυτό είναι το Ploc.

Δηλαδή ο Πλοκ είναι αυτός που τρώει;

- Όχι, είναι Plic. - Τότε αυτό είναι το Ploc.

Όχι, αυτό! Αυτό είναι το Plic.

- Αυτό είναι το Plic; - Όχι, Πλοκ.

Μου είπες ότι αυτό ήταν το Plic και αυτή ήταν η Πλοκ.

- Κολύμπησαν τριγύρω. - Τα παρατάω. Γιατί να μην τους επισημάνετε;

Βιαστείτε και ντυθείτε. Τρώμε έξω σήμερα.

Τρώμε έξω; Μεγάλος.

-Τι κάνεις; - Πλένω το αυτοκίνητο ενός γείτονα.

Το κάνω κάθε Κυριακή.

Αυτό το αυτοκίνητο είναι πολύ περίεργο.

Μαζεύει παλιά αυτοκίνητα. Έχει έξι ή εφτά.

- Πόσο σε πληρώνει; - Τρία φράγκα.

Τρία φράγκα ακούγονται καλά. Δεν θα με πείραζε να λάμψω τα άλλα του αυτοκίνητα.

♪ Οι γονείς βαριούνται τις Κυριακές

- Γεια σου, Desmouceaux! - Γεια σου, κύριε Ρισέ!

Γεια σου Ρίτσαρντ! Γεια σου, Monsieur Golfier!

-Πώς είσαι; - Καλά. Επιλογή νικητή;

- Όχι εγώ. Όχι άλλα λεφτά για το κράτος! - Έχεις δίκιο.

Έρχεσαι, Λίντι;

♪ ..το πινς-νεζ τους και τα άσπρα γένια τους

♪ Τις Κυριακές οι γονείς βαριούνται

- Γεια, πώς είσαι; - Καλά, και εσύ;

- Μαζεύουμε κεφάλαια. - Εντάξει.

- Είναι για τον καρκίνο. - Καρκίνος; Ορίστε.

Σας ευχαριστώ.

- Πόσα σου έδωσε; - Δεν ξέρω. Ήταν νομίσματα.

-Έχασες λοιπόν τον πατέρα σου. - Ήμουν 13 όταν πέθανε.

Ευτυχώς μένω με τη μητέρα μου.

Θα μπορούσατε να έρθετε και να μας επισκεφτείτε έξω στη χώρα την Κυριακή.

- Πρέπει να απολαμβάνεις τη δουλειά σου. - Λατρεύω τη δουλειά μου!

Συγκεντρώνουμε χρήματα για την καταπολέμηση του καρκίνου.

Μπορώ να έρθω καθημερινά; Πρέπει να δουλέψω τις Κυριακές.

Είναι για τον καρκίνο.

Όχι, έχω ήδη συνεισφέρει.

Θα σε καθαρίσω.

Είσαι βρώμικος.

Ματιά.

Νόμιζα ότι θα φορούσες το κίτρινο φόρεμα, αλλά αυτό είναι μια χαρά.

- Τι είναι αυτό; - Η τσάντα μου.

- Αυτό το βρωμερό; - Είναι η τσάντα μου. Κουβαλάω τα πάντα μέσα του.

- Τι θα το κάνεις; - Φέρτε το στο εστιατόριο.

Να φέρετε αυτή τη βρώμικη παλιά τσάντα στο εστιατόριο; Ο κόσμος θα χάσει την όρεξή του!

- Θέλω να το πάρω. - Δεν είναι καιρός να απολαύσεις τις ιδιοτροπίες σου.

-Παίρνω την τσάντα μου πάντως. - Είσαι ένα κομψό κοριτσάκι.

- Οπότε πρέπει να το αφήσεις εδώ! - Το παίρνω πάντως.

- Ζαν-Μαρί, έλα εδώ λίγο. - Τι είναι;

Ξέρεις η τελευταία ιδιοτροπία της κόρης σας;

Αποφάσισε να το πάει στο εστιατόριο. Πες της ότι είναι αδύνατο.

Sylvie, δεν θέλεις να το πάρεις αυτό. Είναι λεκιασμένο. Είναι πραγματικά αηδιαστικό.

Η μαμά θα σου πάρει μια πραγματική γυναικεία τσάντα.

Πήγαινε να της πάρεις μια τσάντα.

Αυτό δεν είναι παιχνίδι. Το χρειάζομαι για τη δουλειά μου.

- Θα κάνει αυτό; - Θα της αρέσει. Κανένα πρόβλημα.

Είναι ένα δικό μου. Το θέλεις;

Πάρτε αυτό. Είναι πολύ πιο ωραίο από το δικό σου.

Αυτή είναι μια πραγματική γυναικεία τσάντα.

Με αυτό θα μοιάζετε στη γυναίκα μου. Το θέλεις;

Άκου τώρα, αν δεν πάρεις αυτή την τσάντα,

θα πάμε στο εστιατόριο και να σας αφήσω μόνους.

- Δεν με νοιάζει. - Θέλεις να πεισμώσεις;

Πρόστιμο.

Μπορείτε ακόμα να αλλάξετε γνώμη.

Να το έχεις με τον τρόπο σου.

πεινάω! πεινάω! πεινάω!

πεινάω! πεινάω! πεινάω!

(η ψαλμωδία συνεχίζεται)

-Τι κάνεις εκεί; -Πεινάω.

- Πού είναι οι γονείς σου; - Τρώνε έξω.

- Χωρίς εσένα; - Με άφησαν στο σπίτι, και πεινάω.

- Μένει στον 3ο όροφο. - Της πούλησα λίγο πηλό για μόντελινγκ.

- Θέλεις κάτι; - Πεινάω! πεινάω!

- Έλα να φας μαζί μας. - Δεν μπορώ. Είμαι κλεισμένος μέσα!

Τι μπορούμε να κάνουμε;

- (μητέρα) Να σου στείλουμε λίγο φαγητό; - Θα σου στείλουμε λίγο φαγητό!

- Ευχαριστώ. - Φαντάσου, να κλειδώνεις το παιδί μέσα.

- Είναι ντροπιαστικό! - Αφήνοντας ένα παιδί μόνο του.

- Κι αν της είχε συμβεί κάτι; - Τόσο νέος. Είναι απίστευτο.

- Απλά σκέψου! Ο πατέρας της είναι στην αστυνομία. - Πλάκα κάνεις;

σου λέω.

Που πάτε; Ας δούμε. Είναι μια χαρά. Αλλά αυτό;

Είναι ένα κοριτσάκι. Δεν το χρειάζεται αυτό.

Πιάσε αυτό!

Μπράβο παιδιά.

Ματιά.

Αφήστε το κάτω.

- Καλό δείπνο. - Ευχαριστώ πολύ.

Κοτόπουλο!

Όλοι με κοιτούσαν!

- Τρία εισιτήρια πάγκου, παρακαλώ. - Ένας κύκλος.

-Μπορείς να με βάλεις μέσα; - Έχω αρκετό για ένα εισιτήριο.

Μην είσαι ανόητος. Ξέρω έναν τρόπο. Ερχομαι.

Δύο πάγκοι, παρακαλώ.

- Περίμενε εδώ. Δεν θα αργήσω. - Και εσύ;

Θα αγοράσω ένα εισιτήριο. Δώσε τα χρήματα.

Τώρα το σακάκι σου. Εμπιστεύσου με.

θα επιστρέψω.

Ένα κάθισμα.

Έλα, έλα.

Πέμπτη σειρά στον κεντρικό διάδρομο. Το σακάκι σου είναι στο κάθισμα.

- Μην ξεχάσετε το εισιτήριο. - Τι γίνεται με εσένα;

Θα είμαι μαζί σας σε πέντε λεπτά, μετά το διάστημα.

- Από πού ήρθες; - Το ανδρικό δωμάτιο.

- Έχεις εισιτήριο; - Εδώ. Το σακάκι μου είναι στο κάθισμά μου.

- Εντάξει. - Ευχαριστώ.

-Κάτσε εδώ στην πόρτα, για κάθε περίπτωση... - Ευχαριστώ. Α, παρεμπιπτόντως.

- Πώς ήταν το ραντεβού σας; - Ήταν ωραίος, αλλά τόσο βαρετός.

Όποτε γέλασα ήταν ανήσυχοι άνθρωποι θα μας πρόσεχαν.

Σίγουρα δεν είναι αυτός.

- Λοιπόν, τι είχε να πει; - Δεν σου λέω.

- Είμαι περίεργος. Πες μου. - Τίποτα.

- Πες μου. - Όχι.

Κοιτάξτε εκεί. Είναι η Μις Πετίτ.

- Πού; - Πίσω εκεί.

Είναι με έναν άντρα!

- Γεια σας, κύριε Richet. - Γεια σου.

Πού είναι οι γονείς μας;

Εκεί.

Αυτή η θέση έχει πιάσει.

(μουσική ειδήσεων)

(αφηγητής) πριν από 13 χρόνια, κατά τη διάρκεια μια άνοιξη γεμάτη πόνο και αγωνία,

τα όπλα του πολέμου ήταν ησυχασμένα πάνω από τη γη της Αλγερίας.

Αυτή η νέα άνοιξη δουλειάς και γαλήνης, αποδεικνύει ότι η αρετή του χρόνου

και η σοφία των ανθρώπων μπορούν να συγκεντρωθούν για να αντλήσουν από το παρελθόν

ο όρκος ενός απελευθερωμένου μέλλοντος από μνησικακία και αγανάκτηση.

Όταν η μνήμη δίνει εμβέλεια στη φαντασία και η σκέψη ξορκίζει τις σκιές,

τότε αυτή η συνάντηση μπορεί να γίνει μια σημαντική στιγμή στην ιστορία.

(ρήτορας) Είμαι σίγουρος ότι στον κόσμο που ζούμε,

στην παρούσα θέση μας, και γνωρίζοντας ο ένας τον άλλον όπως γνωρίζουμε,

οι Γάλλοι και οι Αλγερινοί έχω πράγματα να μιλήσουμε,

και οι Αλγερινοί και οι Γάλλοι έχετε πράγματα να κάνετε μαζί.

Ζισκάρ! Boumédiène!

♪ Μακάρι να ξεκινήσει η εβδομάδα

♪ Δευτέρα, Τρίτη, Πέμπτη

♪ Για το δρόμο είναι πάντα γεμάτο με φώτα και θόρυβο

Μοιάζουν σαν να είναι σε συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου. Όπως και οι μεγάλοι.

Μοιάζει με κλόουν.

Κοίτα αυτό το αγοράκι που κλαίει.

Υπάρχουν πάντα λυπημένα παιδιά τριγύρω. Στους ενήλικες αρέσει να πιστεύουν ότι είναι πάντα χαρούμενοι.

Έχει μια κοπέλα.

Είναι γειτόνισσα. Γνωρίζονται καλά.

Καλημέρα κύριε Λομέτ.

Χαριτωμένο παιδί!

- Βάζω στοίχημα ότι απλά αγαπάς τα παιδιά. - Μισώ τα τερατάκια!

Οι περισσότεροι λατρεύουν τα παιδιά. Απλώς με ενοχλεί. Δεν έχω υπομονή μαζί τους.

Πάντα κάνουν αυτό που δεν πρέπει. Αυτό το κάνω μόνο για να βοηθήσω.

- Έλα, Θωμά. - Λοιπόν, πολύ καλά.

- Ορθάνοιχτο; - Ναι, ευχαριστώ, Πάτρικ.

-Θα αργήσω. - Φέρε μου έναν καφέ.

θα τα καταφέρω.

Σας ευχαριστώ. Κάνε γρήγορα.

- Έχεις το σάντουιτς σου; - Ναι, το κάνω.

- Σίγουρα; - Ναι, σίγουρα.

Αντίο Πάτρικ.

- Γεια σας, κύριε Ριφλ. - Γεια σου, Πάτρικ.

- Γεια σας, κυρία Ριφλ. - Γεια σου, Πάτρικ.

Είστε εδώ για να πάρετε τον Laurent; Ο Λοράν;

Laurent! Ο φίλος σου είναι εδώ. Θα αργήσεις!

(Laurent) Έρχεται! Η ζεστή μου σοκολάτα είναι πολύ καυτή!

(Mrs Riffle) Αφήστε το να κρυώσει σε ένα φρέσκο ​​μπολ.

Έρχεται. Τι είναι τόσο αστείο;

Η λοσιόν μετά το ξύρισμα του Monsieur Seguin.

- Ίσως αγοράσω μερικά για τη γιορτή του πατέρα. - Θα ήταν ωραίο.

- Πώς είναι ο πατέρας σου; - Μια χαρά.

- Δεν βαριέται πολύ; - Όχι, τώρα μπορεί να διαβάζει όλη μέρα.

Αγόρασε μια μηχανή που γυρίζει τις σελίδες αυτόματα.

Αυτό είναι καλό. Πρέπει να τακτοποιήσω πριν ανοίξουμε το κατάστημα.

ΑΝΕΣΗ ΣΤΟ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟ

Γεια σου νεαρέ.

-Καλημέρα, κυρία Ριφλ. - Γεια σου, Φατίμα. Έλα βιαστικά.

Ξεχνάς κάτι;

Αντίο, γλυκιά μου.

Τώρα δουλεύεις σκληρά.

- Τι ζευγάρι μάτια! - Έχει υπέροχο κώλο!

Είναι κατά τη διάρκεια του μαθήματος της γεωγραφίας μου.

Πάντα υπάρχουν δύο στο πίσω μέρος παίζοντας με τον εαυτό τους κάτω από το τραπέζι.

Είναι μια παλιά σχολική παράδοση.

Νομίζω ότι το κάνουν για να με προκαλέσουν, γιατί είμαι γυναίκα ή κάτι τέτοιο.

Πιστέψτε με, δεν έχει να κάνει με αυτό. Το ίδιο κάνουν και οι δικοί μου, αλλά στο μάθημά μου της ιστορίας!

- Ιστορία! - Αναρωτιέμαι αν δεν έχουν διαγωνισμό.

Κάθονται μαζί, για να μοιραστούν βιβλία. Το έχω δει αρκετά.

Είναι μέρος της διαδικασίας της ενηλικίωσης.

Αναρωτιέμαι αν πρέπει να συνεχίσω να τους αγνοώ ή να το βγάλετε στο ύπαιθρο.

Αυτό εξαρτάται αποκλειστικά από εσάς. Μια φορά σχεδόν είχα ένα κακό πρόβλημα.

Είχα ένα αγόρι, το οποίο ήταν δύο χρόνια μεγαλύτερος από τους υπόλοιπους,

και που ήταν λίγο επιδεικτικός.

Τον πήρα στην άκρη και το συζητήσαμε. Μετά από αυτό συμπεριφέρθηκε.

Το ίδιο συμβαίνει και με τα κορίτσια. Στην τάξη μου μέσα Λυών είχαμε ακριβώς το ίδιο πρόβλημα.

- Βλέπεις; - Του χρόνου, που θα δεχθούμε κορίτσια...

Τότε θα έχουμε ένα εντελώς νέο σύνολο προβλημάτων.

Όταν του κουνιάδου μου η τάξη πήγε μαζί,

τα παιδιά επέστρεψαν στην παιδική ηλικία.

Ένιωθαν τρομοκρατημένοι. Υπήρχαν άλλα προβλήματα.

Η μαμά του Τοτό τον στέλνει να αγοράσει μια μπανάνα και δύο λεμόνια.

Στο δρόμο για το σπίτι, υπάρχει μια γέφυρα.

Ρίχνει τα δύο λεμόνια και η μπανάνα στο νερό.

Έρχεται μια καλόγρια και λέει "Τι συμβαίνει;"

«Έριξα τα λεμόνια και την μπανάνα μου».

«Θα τους πάρω πίσω». Μετά περνάει ένας ιερέας.

Ο Τοτό του λέει για τα δύο λεμόνια και η μπανάνα.

Βουτάνε λοιπόν και οι δύο γυμνοί.

Μετά από αυτό η μοναχή αρπάζει το πουλί του ιερέα...

και ο παπάς πιάνει κράτημα από τα δύο λεμόνια της καλόγριας.

Αυτό είναι το τέλος!

Πάρτε τις θέσεις σας.

Σιωπή, παρακαλώ.

Θα ανοίξεις τα βιβλία γραμματικής σας στη σελίδα 94;

- Λέκλου, πού είναι το βιβλίο σου; - Δεν το έχω.

- Το άφησες σπίτι; - Δεν ξέρω. δεν με νοιάζει.

Δεν σε νοιάζει; Μετά πηγαίνετε να σταθείτε στο διάδρομο!

Είμαστε όλοι στη σελίδα 94;

Στις παλιές εκδόσεις, είναι στη σελίδα 87.

(τα παιδιά απαγγέλλουν πίνακες πολλαπλασιασμού)

Οι γονείς σου σου έδωσαν κόλαση;

Χαθείτε.

Πουλάμε τα βιβλία μας. Ερχομαι.

-Καλημέρα κύριε. - Τι υπέροχο κουτί πυξίδας.

- Πόσο είναι; - 250 φράγκα.

- 250 παλιά φράγκα; - 250 νέα φράγκα.

- Παλιά; - Όχι, 25.000 παλιά.

- Έχετε μικρότερα, φθηνότερα; - Μα το ίδιο.

- Το ίδιο είναι 25.000 παλιά φράγκα. - Ζητήστε το από τον πατέρα σας για τα Χριστούγεννα.

- Αυτή είναι μια καλή ιδέα. - Είναι πάρα πολύ, ακόμα και για τα Χριστούγεννα.

Δεν μπορούμε να το αντέξουμε οικονομικά.

Γειά σου.

Γεια σου γλυκιά μου.

-Πεινάει. Θα την ταΐσω. - Εντάξει, τα λέμε αργότερα.

Τι θέλετε;

Θα σε περιμένω έξω.

Λοιπόν, παιδιά. Τι θέλετε;

Θέλω να πουλήσω μερικά σχολικά βιβλία. Δεν τα χρειάζομαι, είναι παλιά.

Αλλά είναι του φετινού. Δεν τα χρειάζεσαι;

Όχι, ανεβαίνω τάξη. Θα έχουμε νέα του χρόνου.

- Τι γίνεται με εσένα; Πόσων χρονών είστε; - Είμαι δέκα.

- Μπορεί να τα χρησιμοποιήσει του χρόνου. - Θα είναι ξεπερασμένα.

- Έχεις κάποιο σημείωμα από τους γονείς σου; - Όχι.

- Κι αν ήμασταν ορφανοί; - Από όποιον ευθύνεται.

- Πάντα υπάρχει κάποιος. -Τι κάνουμε τώρα;

- Αντίο, κύριε. - Αντίο, παιδιά.

-Τι κάνεις εδώ; - Σε περιμένω.

- Θεέ μου! - Τον είδες να το παίρνει;

- Όχι. Και εσύ; - Τι θα το κάνεις;

Θα το πουλήσω.

Θα το πουλήσεις; Τι θα λέγατε για μια ανταλλαγή;

- Θέλω μετρητά! - Μετρητά;

- Εδώ είναι ο Golfier. - Γεια σας παιδιά.

Θα σου πω κάτι.

- Τι θα έλεγες να μου δανείσεις 10 φράγκα; - Μέχρι τη Δευτέρα.

- Δεν μπορώ. - Δεν μπορείς ή δεν θέλεις;

Ο πατέρας μου μου έδωσε 8 φράγκα να κουρευτούν.

Να κουρευτώ στο κουρείο;

Κούρεμα στο κουρείο.

(άνθρωπος) Είναι σαν να πετάς χρήματα έξω από το παράθυρο!

Μην κλαις τώρα. Είναι πολύ αργά για αυτό.

Ο παίκτης του γκολφ έχει μια σύγχυση!

(Golfier) Χωρίς χαρτζιλίκι για ένα μήνα!

- (Mrs Richet) Γεια σας, κύριε Golfier. - Γεια σου.

Για όνομα του Θεού!

Δεν ξέρω πώς αντέχεις 30 παιδιά!

Θα φτιάξω αυτό το μπαρμπέρικο Riffle!

- Θέλεις να χωριστεί; - Όχι, «διχασμένοι πέφτουν».

Αντίο, Φατίμα. Α, και μην ξεχνάτε, αύριο ανοίγουμε στις εννιά με τέταρτο.

- Κλείσαμε, κύριε. - Απαιτώ συγγνώμη!

Αυτό είναι σκάνδαλο! Το λες αυτό κούρεμα;

Αυτός δεν είναι τρόπος να μιλάς στους ανθρώπους. Τώρα, ηρέμησε. Να είσαι πολιτισμένος.

Είμαι ήρεμος. Τι έκανες στον γιο μου; Πλήρωσα το κούρεμα του.

- Δείτε το αποτέλεσμα! - Κέρδισα ένα χρυσό μετάλλιο πριν από τέσσερα χρόνια.

Θα τον έσφαζα έτσι;

Καλύτερα πες μας την αλήθεια, παιδί μου.

Εγώ κόβω τη μια πλευρά, εσύ την άλλη.

Ο πατέρας μου λέει ότι είναι καλύτερο όταν δεν υπάρχει κανείς μπορεί να πει ότι έχεις πάει στον κουρέα.

Δεν θα μοιάζει έχεις πάει στον κουρέα.

Γυρίστε. Δεν μπορώ να δω.

Αυτή είναι η πλευρά μου!

- Σώπα! - Πήγαινε στο διάολο.

- Μην το παρακάνετε, παιδιά. - Εντάξει.

- Κάντε το ομοιόμορφο και από τις δύο πλευρές. - Μη μου κόβεις τα αυτιά.

Γύρνα το κεφάλι σου. Τώρα θα το εξισορροπήσουμε.

- Κάντε και τις δύο πλευρές ίσες. - Εντάξει.

Είναι μια χαρά, το κάνουμε καλά.

- Άσε το πλάι μου! - Είναι η πλευρά μου!

- Είναι δικό μου. Στάση. - Σταμάτα να κόβεις στο πλάι μου.

- Τώρα είναι καλύτερα. - Ζητώ συγγνώμη. Όταν όμως τον είδα...

- Καταλαβαίνω. - Πόσο;

Δεν θα δεχτώ χρήματα. το έκανα για την τιμή του επαγγέλματος.

Αντίο.

Καλησπέρα παιδιά.

- Ηρέμησε ο κύριος Γκόλφιερ; - Ναι, όλα λύθηκαν.

Ήθελε να πληρώσει, αλλά αρνήθηκα.

Αν έχετε τελειώσει την εργασία σας, Θα ήθελα να στήσω το τραπέζι.

- Γιατί να μην μείνεις για δείπνο, Πάτρικ; - Ο πατέρας μου με περιμένει.

- Θα μπορούσαμε να τον καλέσουμε, σωστά; - Καλή ιδέα.

(τηλέφωνο)

- Κύριε Desmouceaux; Αυτή είναι η κυρία Riffle. - Κυρία.

Ο Πάτρικ μόλις τελείωσε να βοηθά τον Λοράν με το μάθημά του. Μπορεί να μείνει για δείπνο;

- Φυσικά. Είναι πολύ ευγενικό εκ μέρους σου. - Καλά.

- Καλησπέρα. - Καλησπέρα.

Δώσε μου το πιάτο σου.

Πατάτες. Σας αρέσουν τα καρότα;

- Όχι πραγματικά. - Δεν το κάνεις;

Λίγα χόρτα.

Λίγη σάλτσα.

Μπορείς να ξεκινήσεις, Πάτρικ.

- Ευχαριστώ. - Θα ήθελες λίγο ακόμα;

Σίγουρος.

Είναι αρκετό αυτό; Θα θέλατε λίγη μουστάρδα;

- Θα ήθελες λίγη σαλάτα; - Θα ήθελα λίγο ακόμα ψωμί.

Θα ήθελα επίσης λίγο Camembert.

- Θα θέλατε λίγο φρούτο; - Ένα ροδάκινο.

Και μερικά σταφύλια.

Αντίο και ευχαριστώ πολύ για το λιτό γεύμα σας.

(γελάει)

- Τι είναι; - Σκεφτόμουν τις διακοπές μας.

Θα ήθελα πολύ να πάω στη Βενετία φέτος.

Ρε αγόρι, θέλεις να βγάλεις πέντε φράγκα;

Βλέπεις το σπίτι εκεί; Ανεβείτε στον τρίτο όροφο, στα αριστερά.

Χτυπήστε το κουδούνι, και αν μια κυρία ανοίγει την πόρτα, δώσε της αυτό το σημείωμα.

- Αν είναι άντρας; - Πες ότι είναι λάθος όροφος.

Εντάξει. Ευχαριστώ.

- Τι είναι; - Ένας άντρας μου είπε να σου το δώσω.

- Ένας άντρας; - Ναι.

Ευχαριστώ, παιδί. Αντίο.

(σάουντρακ ταινίας)

Η ταινία αυτής της εβδομάδας ακούγεται ωραία. Πρέπει να πας να το δεις.

- Πρέπει απλώς να βρούμε δύο κορίτσια. - Αλλά θα πρέπει να τους μιλήσεις.

ΕΝΤΑΞΕΙ. Θα τους μιλήσω.

♪ Διασχίζουμε την τεράστια πόλη

♪ Χαμογελούν μόνο οι ανδρείκελες του καταστήματος

♪ Στις βιτρίνες

- Είναι ωραία. Ντροπή που είναι μόνη της. - Συνέχισε. Δεν με πειράζει. Θα βρεθούμε αργότερα.

Όχι, είμαστε ενωμένοι.

- Τι γίνεται με αυτούς; - Είσαι τρελός; Υπάρχουν τρεις από αυτούς.

- Λοιπόν; - Είμαστε μόνο δύο.

- Ας το κάνουμε αυτή τη φορά. - Είσαι σίγουρος;

Περίμενε με εδώ.

Έλα Πάτρικ.

Περίμενε, Μπρούνο. Δεν είμαι σίγουρος Θέλω να δω την ταινία.

- Είπες ότι το έκανες νωρίτερα. - Άσε με να το συζητήσω με τον φίλο μου.

Συνεχίστε, λοιπόν.

Δύο εισιτήρια για μπαλκόνι.

- Είστε αδερφές; - Όχι. Μένει απέναντι από μένα.

- Σε ποια τάξη είσαι; -Εγώ;

Παρατάω το σχολείο να γίνει αισθητικός.

Το προσκήνιο μας αυτή την εβδομάδα είναι στο ένα και μοναδικό Όσκαρ,

που είναι αυτή τη στιγμή θρίαμβος στο Ευρωπαϊκό Θέατρο.

Κάθε βράδυ η παριζιάνικη ελίτ μπλοκάρει το καμαρίνι του,

καθώς σφυρίζει ενώ εργάζεται.

Ο Όσκαρ γεννήθηκε το 1945, αμέσως μετά τον πόλεμο.

Το 1944 η Madeleine Doinel, μια όμορφη 19χρονη Παριζιάνα,

είχε πάει, μαζί με πολλούς άλλους όπως αυτή, για να αποτίσουμε φόρο τιμής στα στρατεύματα των ΗΠΑ

που έδιωξαν τους εισβολείς από τη γη μας.

Σε αυτήν την ατμόσφαιρα πατριωτικής χαράς,

Η Μαντλίν, η μέλλουσα μητέρα του Όσκαρ, ξόδεψε τη νύχτα φλερτ με τον Peter Nicholson,

ένας GI από το Κεντάκι.

Χιλιάδες κορίτσια ανακαλύφθηκαν η χαρά της τσίχλας

στην αγκαλιά των απελευθερωτών.

Το φλερτ της Madeleine Doinel είχε μια συνέχεια.

Ο Όσκαρ γεννήθηκε εννέα μήνες αργότερα, αμέσως μετά τον γάμο των γονιών του.

Το φόρεμά της ήταν λευκό, αν και λίγο σφιχτό.

Όμως, έζησαν ευτυχισμένοι για πάντα είχε μεγάλη δυσκολία με τα αγγλικά,

και ο Πέτρος δεν τα κατάφερε ποτέ στην εκμάθηση γαλλικών.

Πώς θα ήταν αυτό η μη επικοινωνία επηρεάζει τον Όσκαρ;

Θα ήταν οι πρώτες του λέξεις στα γαλλικά ή στα αγγλικά;

Ή τα ένστικτά του θα τον οδηγούσαν να μιλήσει Λατινικά ή Εβραϊκά σαν τους προγόνους του;

Η λύση του παιδιού σε αυτό το δίλημμα ήταν πραγματικά απροσδόκητο.

(σφυρίζει)

Ανίκανος να μιλήσει, άρχισε να σφυρίζει.

Δεν έγινε αμέσως βιρτουόζος,

αλλά ήξερε πώς να το κάνει γνωστό ότι η σούπα του ήταν πολύ αλμυρή.

Και αν οι κλήσεις του δεν απαντούνταν γρήγορα αρκετά, ήταν ικανός για βία.

Με την τριβή, ήξερε πώς να πείσει λίγα Μάριον ότι όλα του τα παιχνίδια ήταν πραγματικά δικά του.

Αν όχι στη σοφία, ο Όσκαρ μεγάλωσε σε ηλικία.

Στην πρώτη του κοινωνία, αρνήθηκε να φιλήσει τον ξάδερφό του.

Ήταν τόσο στενοχωρημένη που το κράτησε το πέπλο της και μπήκε σε ένα μοναστήρι.

Τώρα, το 1976, ο Όσκαρ είναι 31 ετών. Ακόμα δεν μιλάει,

αλλά το μειονέκτημά του του έχει κερδίσει φήμη και περιουσία.

Το μότο του: «Το σφύριγμα είναι πιο δυνατό από τη λέξη!»

Και τώρα σας μεταφέρουμε στην Καραϊβική.

Κάτω από τον ανατέλλοντα ήλιο, μια λευκή βάρκα περιμένει στο λιμάνι του Κουρασάο,

λιγότερο από 40 μίλια από τη Βενεζουέλα.

Τι ηλίθιοι!

Δείτε πόσο έλατα είναι αυτά τα κορίτσια από το εργοστάσιο.

Πόσο χαρούμενοι και ευσυνείδητοι είναι.

Πρώτα πιάνουν τα εύθραυστα κύπελλα καθώς περνούν.

Ένα δευτερόλεπτο πολύ αργά και ολόκληρο Η γραμμή συναρμολόγησης θα πρέπει να σταματήσει.

Αλλά ευτυχώς είναι επιδέξιοι.

Τώρα, γεμίζουν προσεκτικά τα φλιτζάνια στην κορυφή και βάλτε τα σε ράφια.

Όπως μπορείτε να δείτε, ο επόπτης ελέγχει κάθε ράφι.

Ένας άντρας που τον λένε "θείο" για να τον πειράξω,

γιατί εδώ είναι σαν μια μεγάλη οικογένεια.

Μετά από αυστηρή επιλογή σε κάθε βήμα της διαδικασίας παραγωγής

έρχεται η προσεγμένη συσκευασία.

Τα εμπορεύματα αποστέλλονται με τρόλεϊ στο προβλήτα, όπου συγκεντρώνεται ένα πολύχρωμο πλήθος.

Αλλά ακόμα και τα καλύτερα πράγματα τελειώνουν,

αυτά τα μαύρα παιδιά φαίνεται να σκέφτονται, κουνώντας τις σημαίες τους,

ως το μακρύ λευκό αυτοκίνητο του κυβερνήτη εμφανίζεται στον ορίζοντα.

Το πλοίο χαμήλωσε σαν ένα των αγελάδων μας στη Νορμανδία.

Ακούστε το να φωνάζει τους στρατιώτες.

Κάθε πλοίο παίρνει ένα μέρος της χώρας του μαζί με αυτό.

Και οι Δυτικές Ινδίες δεν αποτελούν εξαίρεση στον κανόνα.

Ήταν ένα μικρό τμήμα της Γαλλίας που μας έφερε σε αυτόν τον πολύχρωμο παράδεισο.

Αντίο, Καραϊβική. Αντίο και καλή τύχη.

(κουδούνι/χτύπημα)

Είναι η γυναίκα μου. Κάνει μωρό.

Πρέπει να τηλεφωνήσω στο νοσοκομείο.

- Το τηλέφωνο είναι εδώ. -Τι συμβαίνει;

- Η Λίντι γεννάει. Πήγαινε να τη βοηθήσεις. - Έχω μόνο τον αριθμό της ημέρας.

- Θα πάρω τον τηλεφωνικό κατάλογο. - Γεια; Τι κάνουν;

- Μαιευτήριο, και καμία απάντηση! - Νομίζω ότι είναι αυτή η σελίδα.

Γειά σου; Ναι, επιτέλους. Είμαι στο Jean Zay κτίριο. Χρειαζόμαστε ασθενοφόρο.

Η γυναίκα μου γεννά. μετράω πάνω σου. Θα είμαστε κάτω.

Είπαν τρία τέσσερα λεπτά. Θα καλέσω τον ανελκυστήρα.

(κλαίει το μωρό)

Αν θέλετε φωτογραφίες, είναι τώρα ή ποτέ.

Λοιπόν, τι γίνεται με τις εικόνες;

Γεια, παιδιά.

(σφυρίζουν τους πίνακες πολλαπλασιασμού)

Σιωπή! Ο κ. Richet θα είναι λίγο αργά σήμερα το πρωί.

Συμπεριφέρομαι. Μη με αναγκάζεις να επιστρέψω ξανά.

- Ξέρω γιατί δεν είναι εδώ. - Γιατί;

- Η γυναίκα του είχε ένα μωρό. - Την τράβηξε φωτογραφίες κατά τη διάρκεια του τοκετού.

- Να τα πουλήσω; - Τι γουρούνι!

- Είναι αηδιαστικός! - Έβγαλε φωτογραφίες του μωρού.

- Άρα δεν ήταν προς πώληση! - Είναι αγόρι ή κορίτσι;

- Είναι κορίτσι. - Είναι δίδυμα.

Δεν μπορείς καν να πεις είτε είναι αγόρι είτε κορίτσι.

- Ένα αγόρι! - Ένα κορίτσι!

Δίδυμα.

Καλημέρα. Κάτσε κάτω.

Όπως καταλαβαίνετε, άργησα λίγο.

Είναι μια ξεχωριστή μέρα. Έχω ένα μωρό.

- Είναι κορίτσι ή αγόρι; - Είναι αγόρι.

- Πώς τον λένε; - Το όνομά του είναι Θωμάς.

Σαν ντομάτα.

- Πώς είναι η γυναίκα σου; - Είναι μια χαρά. Είναι κουρασμένη, αλλά πολύ χαρούμενη.

- Έχει μαλλιά; - Πόσο μεγάλος είναι;

- Έχει μήκος 20 ίντσες! - Πόσο πλάτος είναι;

- Δεν μπορούσα να πω. - Μπορούμε να τον δούμε;

- Όταν μεγαλώσει. - Πόσο ζυγίζει;

Ζυγίζει 7 λίβρες 7 ουγγιές.

Τώρα.

- Είμαι πολύ χαρούμενος άνθρωπος σήμερα. - Το ίδιο κι εμείς!

Οπότε, χωρίς σακάκι. Και...

Θα κάνουμε το μάθημα μαζί, γιατί δεν ετοίμασα τίποτα.

Σήμερα θα εξασκήσουμε τις προφορικές μας δεξιότητες.

Ρίτσαρντ Γκόλφιερ. Παρακαλώ σηκωθείτε.

Πες μας τι έκανες την Κυριακή.

Σηκώθηκα αργά, κοιμήθηκα πολύ.

- Και μετά; - Κοιμήθηκα πολύ, σηκώθηκα αργά.

Δεν δείχνεις να ενδιαφέρεσαι μιλώντας για την Κυριακή σου.

- Μπορώ να μιλήσω για μοτοσυκλέτες; - Βεβαίως, προχώρα.

Ακούμε. Αλλά μίλα δυνατά, για να σε ακούσουν όλοι.

Υπάρχουν πολλές διαφορετικές μάρκες.

Suzuki, Gus Kuhn, Triumph, BSA,

BMW, Kawasaki, Peugeot.

Παραμείνετε καθισμένοι. Κύριε Richet.

Θα το φροντίσω αυτό.

Μόλις μου είπαν ότι οι αδελφοί Ντε Λούκα

έδωσε μερικά παιχνίδια σε ορισμένους μαθητές.

Ήταν γενναιόδωροι από αυτούς, αλλά δυστυχώς, αυτοί τα όπλα δεν τους ανήκουν πραγματικά.

Τα αγόρασαν με χρήματα αυτό δεν ήταν πραγματικά δικό τους.

Λοιπόν, ας τους έχουμε όλους πίσω!

Ένα σύνολο αριθμών.

Ε ισούται με μηδέν, ένα, δύο, τρία, μέχρι οκτώ.

Τότε τι;

Α ισοδυναμεί...

- Καλημέρα. - Θα ήθελα να αγοράσω μερικά λουλούδια.

- Τι είδους; - Δεν ξέρω.

Είναι δώρο; Τότε προτείνω τριαντάφυλλα. Βλέπω; Κάθε χρώμα είναι ένα σύμβολο.

ΚΟΚΚΙΝΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ: ΠΑΘΗΣ ΑΓΑΠΗ

Θα πάρω τα κόκκινα τριαντάφυλλα.

Δέκα λεπτά ακόμα, κυρία Golfier.

- (καθαρίζει το λαιμό του) - Καλημέρα Πάτρικ.

- Ο Λοράν μόλις βγήκε. - Ήρθα να σε δω.

-Εγώ; - Ναι, σκέφτηκα... Δηλαδή, είναι για σένα.

Για μένα;

Τι γλυκό!

Είναι πανέμορφες. Τους αγαπώ. Δώσε τις ευχαριστίες μου στον μπαμπά σου.

Μερικές νέες μητέρες, προσπαθώ πάρα πολύ να κάνω καλή δουλειά,

μπορεί να πιέσει τόσο σφιχτά το βρέφος το στήθος τους που το μωρό δεν μπορεί να αναπνεύσει.

Ως αποτέλεσμα, το μωρό θα αντισταθεί στο τάισμα,

ενώ η μητέρα νιώθει απόρριψη και έτσι δεν απολαμβάνει πλέον να τον ταΐζει.

Ένα βρέφος θα αισθανθεί τις αγωνίες της μητέρας του.

Δεν είναι μόνο θέμα άνεσης. Του τα συναισθήματα θα επηρεάσουν τη μελλοντική του συμπεριφορά.

Θα έχει σχέση με γυναίκες όπως έκανε με τη μητέρα του.

Πρέπει να είχατε μια περίεργη σχέση με τη μητέρα σου.

- Πόσο χρονών είναι τώρα; - Θα γίνει δύο εβδομάδων αύριο.

- Ήταν Κυριακή βράδυ, θυμάσαι; - Στη μέση της νύχτας.

- Μερικές φορές νομίζω ότι μου χαμογελάει. - Αλήθεια;

Δεν αρχίζουν πραγματικά να χαμογελούν μέχρι να γίνουν δύο μηνών.

- Ακόμα κι έτσι, μου χαμογέλασε. - Ίσως.

- Τον αφήνεις συνέχεια μόνο του; - Όχι, είμαι πάντα μαζί του.

Έχει ωραία αυτιά.

- Έχει το δάχτυλό μου. Δεν θα το αφήσει. - Όλα τα μωρά αρπάζουν τα πράγματα και τα σφίγγουν.

- Πότε θα μεγαλώσει; - Δεν ξέρω. Ίσως αύριο.

Μόλις γυρνάς σπίτι τώρα; Βγαίνω! Θα τα καταφέρω μόνος μου, ως συνήθως!

Τι λες;

Λέει 1962. Είσαι μόνο 14.

Όχι, 16. Το άλλαξα σε 1962 για να αποκτήσω παιδί εκπτώσεις. Βλέπω; Η ημερομηνία έχει αλλάξει.

Συγγνώμη, πήγαινε να ρωτήσεις τα άλλα κορίτσια αν θέλουν, αλλά εγώ δεν το κάνω.

Λέκλου, τι κάνεις εδώ;

Κοιμήθηκες εδώ; Είσαι μια ώρα νωρίτερα.

Μπείτε και πλυθείτε.

Και μπορούσε κανείς να δει, κόμμα,

στο φως της λαμπερής χόβολης, κόμμα...

- (χτυπήστε την πόρτα) - Έλα μέσα.

Ο γιατρός είναι εδώ για τον ετήσιο ιατρικό έλεγχο.

Πάμε όλοι.

- Γιατί είσαι ακόμα εδώ; - Οι γονείς μου μου είπαν να μην πάω.

Σου έδωσαν κάποιο σημείωμα για αυτό;

Πηγαίνετε λοιπόν, όπως όλοι οι άλλοι.

Οι γονείς μου εγγράφηκαν στο Club Med. Προτιμώ να επιστρέψω στο Arcachon.

Ο ξάδερφός μου θα είναι εκεί. Και αυτή τη φορά Δεν θα χάσω την ευκαιρία που είχα πέρυσι.

Σχεδιάζετε ήδη τις διακοπές σας; Που θα πας;

- Στην καλοκαιρινή κατασκήνωση, με αγόρια και κορίτσια! - Α, τι ωραία.

- Πρέπει να γδυθείς όπως εμείς, Λέκλου. - Έλα, γδύσου.

-Τι συμβαίνει; - Η Λέκλου δεν θα γδυθεί.

- Ο γιατρός χρειάζεται λίγη ησυχία. - Αυτό το αγόρι δεν θα γδυθεί.

Τότε φέρε τον τώρα.

Λέκλου! Σακί με πατάτες!

Σταθείτε όρθια. Τέσσερα πόδια τέσσερα.

Βγάλε το πουκάμισό σου.

Σε παρακαλώ, κλείσε την πόρτα.

- Βοήθησέ με να βρω τον διευθυντή. - Θα τον ψάξουμε.

Δεσποινίς!

Ο διευθυντής ήταν μόλις εδώ. Τώρα είναι δίπλα.

Σας ευχαριστώ.

- Κύριε. -Τι συμβαίνει;

- Είναι πολύ σημαντικό. - Πάμε να δούμε.

-Τι συμβαίνει; - Είναι πολύ σοβαρό.

Θα πρέπει να καλέσουμε την αστυνομία.

Εδώ είναι ο επιθεωρητής.

- Καλημέρα. - Καλημέρα. Γνωρίστε τον Dr Lartigues.

Κάναμε έναν τακτικό έλεγχο.

Ένα από τα αγόρια ήταν απρόθυμος να γδυθεί.

Το σώμα του είναι καλυμμένο με μώλωπες, ουλές, σημάδια εγκαυμάτων.

- Τι είχε να πει για αυτό; - Τι λένε πάντα τα κακοποιημένα παιδιά.

«Έπεσα κάτω, έπεσα πάνω σε κάτι».

- Σε ποια τάξη είναι; - Ο Ζυλιέν Λεκλού είναι στην τάξη της Μις Πετί.

Δεν προσέξατε τίποτα;

(λυγμοί)

Έλα, προστάτεψε αυτές τις γυναίκες, σε παρακαλώ.

Γυρίστε το κεφάλι σας από την άλλη πλευρά. ρε μαλάκες! Φύγε από εδώ!

Πήγαινε σπίτι! Αυτό είναι μια ιδιωτική ιδιοκτησία!

Βγαίνω!

Φύγε, μάτσο κουκουλοφόρους!

Το παιδί μου είναι χαρούμενο, πηγαίνει σχολείο. Σωστά, μαμά; Πηγαίνει στο σχολείο.

Χωρίς φωτογραφίες! Βγάλε αυτόν τον μίκα από εδώ!

Μπορείτε να πάρετε το μάθημά μου σήμερα, κύριε Richet; Η αστυνομία πρέπει να με ανακρίνει.

Συνεχίστε, θα προσέχω τους μαθητές σας.

Δεν έχω καταφέρει να κοιμηθώ. Το σκέφτομαι συνέχεια.

Συνεχίζω να κατηγορώ τον εαυτό μου γιατί δεν είχα προσέξει τίποτα.

- Τον τιμώρησα αρκετά. - Όχι, Σαντάλ, μη νιώθεις ενοχές.

Μην μπερδεύετε τα πράγματα. Μην το ξεχνάς αυτό σκέφτηκε να τα καλύψει όλα αυτά.

(κόρνα αυτοκινήτου)

Συνεχίστε.

Έχεις πολύ κόσμο εκεί. Μετακινηθείτε δίπλα στο παράθυρο.

Ξέρω ότι όλοι σκέφτεστε για τον Julien Leclou.

Έχεις διαβάσει τις εφημερίδες,

και έχετε ακούσει οι γονείς σου μιλούν γι' αυτό.

Και τώρα είστε έτοιμοι να πάτε διακοπές.

Και θα ήθελα να σου μιλήσω και για τον Julien.

Δεν ξέρω πολλά περισσότερα για αυτό από εσάς, αλλά θα σας πω πώς νιώθω.

Πρώτον, από όσο ξέρω, θα είναι ο Ζυλιέν φροντίζουν οι υπηρεσίες πρόνοιας.

Θα τοποθετηθεί σε οικογένεια.

Όπου και να πάει, θα είναι καλύτερα παρά ήταν στο σπίτι του,

που, να σου πω την αλήθεια, τον χτυπούσαν τακτικά.

Η μητέρα του θα χάσει τα δικαιώματά της, που σημαίνει ότι δεν μπορεί να τον προσέχει.

Ο Julien θα είναι 15 ή 16 πριν το καταλάβει την ελευθερία να πηγαινοέρχεται όπως θέλει.

Η περίπτωση του Ζυλιέν είναι τόσο τραγική που εμείς δεν μπορώ να μην συγκρίνουμε τη ζωή μας με τη δική του.

Τα δικά μου παιδικά χρόνια ήταν δύσκολα, αν και όχι τόσο κακό όσο του Ζυλιέν.

Ανυπομονούσα να μεγαλώσω, γιατί Ένιωθα ότι οι ενήλικες είχαν όλα τα δικαιώματα.

Μπορούν να ζήσουν τη ζωή τους όπως θέλουν.

Ένας δυστυχισμένος ενήλικας μπορεί να ξεκινήσει ξανά από την αρχή.

Αλλά ένα δυστυχισμένο παιδί είναι αβοήθητο.

Νιώθει δυστυχισμένος, αλλά δεν μπορεί να βάλει όνομα σε αυτό.

Και βαθιά μέσα του δεν μπορεί καν να αμφισβητήσει τους γονείς του

ή οποιονδήποτε άλλο ενήλικο που τον πλήγωσε.

Ένα μη αγαπητό και κακοποιημένο παιδί νιώθει ένοχο.

Αυτό είναι το τόσο τραγικό!

Από όλες τις αδικίες της ανθρωπότητας,

Η κακοποίηση παιδιών είναι το πιο άδικο, το πιο επαναστατικό, το πιο αφόρητο.

Ο κόσμος δεν είναι δίκαιος και δεν θα είναι ποτέ. Μπορούμε όμως να αγωνιστούμε για περισσότερη δικαιοσύνη.

Πρέπει, πρέπει!

Τα πράγματα αλλάζουν, αλλά όχι αρκετά γρήγορα.

Σε όλους τους πολιτικούς μας αρέσει να ισχυρίζονται ότι είναι αδιαπέραστοι από απειλές,

αλλά είναι ακριβώς το αντίθετο. Πάντα υποκύπτουν στην πίεση!

Επίδειξη δύναμης είναι ο μόνος τρόπος για να έχετε αποτελέσματα.

Οι ενήλικες έχουν καταλάβει ότι,

και παίρνουν αυτό που θέλουν μέσα από πορείες και διαμαρτυρίες.

Σου το λέω γιατί σε θέλω για να δούμε ότι όταν οι ενήλικες είναι αποφασισμένοι,

μπορούν να βελτιώσουν την πορεία τους.

Όμως τα δικαιώματα των παιδιών ξεχνιούνται.

Δεν υπάρχει ούτε ένα πολιτικό κόμμα αυτό φροντίζει πραγματικά παιδιά όπως ο Julien ή εσάς.

Ξέρετε γιατί;

Γιατί τα παιδιά δεν μπορούν να ψηφίσουν!

Αν τα παιδιά είχαν δικαίωμα ψήφου,

θα μπορούσατε να ζητήσετε περισσότερα φυτώρια, για καλύτερη φροντίδα, για οτιδήποτε.

Και θα το καταλάβατε γιατί οι πολιτικοί θα ήθελαν τις ψήφους σας.

Θα μπορούσατε να έρθετε στο σχολείο μια ώρα αργότερα τον χειμώνα,

αντί να βιαστείτε έξω πριν το φως της ημέρας.

Ήθελα επίσης να σας πω ότι είναι γιατί τα παιδικά μου χρόνια ήταν δυστυχισμένα,

και επειδή δεν μου αρέσει ο τρόπος που τα παιδιά αντιμετωπίζονται, ότι έγινα δάσκαλος.

Η ζωή δεν είναι εύκολη. Και είναι σημαντικό που σκληραίνετε να το αντιμετωπίσετε.

Δεν εννοώ βραστά. Μιλάω για εσωτερική δύναμη.

Τα πράγματα τείνουν να ισορροπούν, και αυτά από εμάς που περάσαμε δύσκολα παιδικά χρόνια

είναι συχνά καλύτερα εξοπλισμένα για την ενήλικη ζωή

από αυτούς που ήταν υπερπροστατευμένοι, ή είχε πολλή αγάπη.

Είναι ένα είδος νόμου αποζημίωσης.

Η ζωή είναι δύσκολη, αλλά είναι υπέροχη - γι' αυτό το εκτιμούμε τόσο πολύ.

Όταν είμαστε άρρωστοι στο κρεβάτι με κρυολόγημα, ανυπομονούμε να βγούμε έξω και να απολαύσουμε τη ζωή.

Μερικές φορές ξεχνάμε πόσο πολύ το αγαπάμε.

Πρόκειται να πάτε διακοπές.

Θα ανακαλύψετε νέα μέρη και να κάνεις νέους φίλους.

Όταν επιστρέψεις, θα ανέβεις ένα βαθμό.

Το επόμενο έτος, το σχολείο θα συνεπιμεληθεί.

Ο χρόνος κυλά και σύντομα θα κάνεις δικά σου παιδιά.

Ελπίζω να τα λατρέψεις, και θα σε αγαπήσουν.

Αν δεν νιώθουν ότι τους αγαπάς, θα μεταφέρουν την αγάπη και τη στοργή τους

σε άλλους ανθρώπους ή σε άλλα πράγματα.

Έτσι είναι η ζωή. Ο καθένας μας χρειάζεται να αγαπάς και να αγαπιέσαι.

Λοιπόν, αγόρια, το σχολείο τελείωσε. Καλές διακοπές.

♪ Δύο μίλια περπάτημα φθείρεται, φθείρεται

♪ Δύο μίλια περπάτημα φθείρει τα παπούτσια κάποιου

♪ Δυόμιση μίλια περπάτημα φθείρεται, φθείρεται

♪ Δυόμιση μίλια περπάτημα φθείρει τα παπούτσια του...

(το τραγούδι συνεχίζεται)

«Αγαπητέ ξάδερφε, επιτέλους έγινε!

"Στο τρένο, στο δρόμο για την κατασκήνωση, Τον παρατήρησα αμέσως."

«Μπορούσα να πω ότι του άρεσε κι εκείνος».

«Το όνομά του είναι Πάτρικ».

"Χθες μας πήραν στο στάδιο για να παρακολουθήσετε έναν αγώνα ποδηλασίας."

"Φυσικά, δεν συγκεντρώθηκα στον αγώνα πολύ, και ούτε αυτός."

"Την ώρα του μεσημεριανού, ήμασταν στην καντίνα και έπρεπε να πάω στην τουαλέτα."

Κράτα το μήλο μου για μένα. Μην το φας! Θα επιστρέψω αμέσως. Πρέπει να κατουρήσω.

Ας διασκεδάσουμε λίγο με τον Πάτρικ.

Γεια σου, Πάτρικ!

-Εγώ; - Ναι. Έχεις δει τον Martine;

- Όχι. - Βγήκε έξω να σε φιλήσει.

(γέλιο)

- Πήγαινε! Σε περιμένει. - Λοιπόν; Τι μπορώ να κάνω για αυτό;

(επευφημίες)

(αγόρι) Martine!

- Σε βρήκε ο Πάτρικ; - Όχι.

Βγήκε έξω να σε φιλήσει.

ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΓΟΡΩΝ

ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΗΝΩΝ

«Αλλά μετά, όταν επιστρέψαμε στην καντίνα, τι ρακέτα!»

(γενική ταραχή)

Η ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΘΗΕΡ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΟΥ