Original subtitles

HET FEEST

Met Christian. Ik ben er.

Ik ben vanmorgen geland.

Wat zeg je?

Of ik me gewassen heb? Nee, wel geschoren, op het vliegveld.

Ik heb me geschoren op het vliegveld.

Goed. Ik kijk uit over de landerijen.

Van m'n vader. Het is hier prachtig.

Ik zou hier wel weer willen wonen. Maar dat kan niet.

Ik red het wel.

Ja, het zal wel een schok zijn.

Wat? Je valt weg.

Oké. Dag.

Verdomme. Dat is m'n broer.

Waarom zeggen jullie niks?

Ik had hem helemaal niet herkend.

Ik moet ook alles zelf doen.

Christian, wat doe jij hier?

Zie je dat, Kasper? Hij is helemaal uit Parijs komen lopen.

Nee, hoor. Alleen vanaf het station.

Hallo. Te gek, man.

Ik krijg je wel. Hortsik. Ik pak je.

Verdomme. Wat ben je jolig.

Wat is dat lang geleden. Ongelooflijk.

Hoe gaat het?

Ik geef je wel een lift. Stap eens uit, jongens.

Ik geef Christian een lift. Er is ruimte genoeg.

Kom, Mette.

Ga maar voorin zitten. Ik loop wel.

Ik wil met je praten. Moeten wij de hele weg lopen?

Wat zeur je nou? Het is een heel eind.

Hij is m'n broer, verdomme. Zeur niet zo.

Hou toch je kop.

Rustig een beetje.

Zou pa er al zijn? Nee, nog niet.

Hallo, hoe heet je? Lars.

Lars. Luister goed.

Ik heb altijd wat moeite met nieuw personeel. Dat je het weet.

Wie denk je dat we zijn?

Dit is Christian, m'n broer.

Hij heeft twee restaurants in Parijs. En ik heb een cafetaria in de haven.

We zijn hier opgegroeid, dus we weten hoe je klanten behandelt.

Een goede receptionist weet precies wie iedereen is.

Wij willen kamer 9 en kamer 19.

U staat niet op de lijst.

Wat zeg je nou? Kijk nog eens. Michael Klinkenfeldt.

Uw vader heeft gezegd dat u niet welkom bent.

Luister, Mads... Ik heet Lars.

Lars, vorig jaar ben ik iets te ver gegaan, omdat ik dronken was.

Als ik te veel schnaps drink, ga ik door het lint.

Ik heb m'n vrouw en kinderen meegebracht.

Michelle is er ook.

Daar weet ik niks van. Heb je een kamer voor ons?

Waar is m'n vader? Die is uit jagen.

Dan regel je het zelf. Dat is toch je werk?

Geef hem een kamer. Ik praat wel met m'n vader.

Eén van de kleine kamers.

Die worden nooit gebruikt. 3 en 1.

Geef ons die maar.

Wilt u geen sleutel? Oh, ja.

Ik sta wel op z'n lijst. Is zusje er al?

Rij eens door. M'n vader wordt vandaag zestig.

Die mensen daar zijn familie. Ik moet ze welkom heten.

Je heette Nadim, hé? Klopt.

Nadim, als je wat harder rijdt, krijg je m'n telefoonnummer.

Hallo, ben je zo ver? Ze kunnen ieder ogenblik komen.

Heb je gedronken? Vandaag niet.

Wat een fantastische begrafenis, hé?

Ik ben klaar. Wat doe jij hier?

Je was ook niet op de begrafenis van je zus.

Bemoei je niet met wat ik doe.

Ik bemoei me met wat je laat.

Je was niet op de begrafenis.

Je belt niet op verjaardagen, je toont geen enkele belangstelling.

Nou begint zij ook al. Ik ga naar huis.

Goede reis. Wil je m'n fiets lenen?

Ik heb hier geen zin in. Hou toch op. Dat zijn ouwe koeien.

Ja, hou op. Je klinkt net als Christian.

Niet doen.

Kom mee.

Hou op. Luister naar Christian.

Hou op. Niet doen.

Toeter nog eens. Dan horen ze ons.

Dat is zijn vrouw, met een zoon.

Dat is Mette.

En de drie kuikentjes. Alles goed?

Stil jongens, we zijn er. Gedraag je een beetje.

Dat kan niet. Ik ben je zus.

Gelukkig doen we dit maar eens in de tien jaar.

Welkom, grootvader. Dank je wel.

Bedankt voor de mooie begrafenis.

Leuk je weer eens te zien.

Hallo. Wat een hitte.

Ik ga m'n vrouw uitpakken.

Hallo, papa.

Ik ben vanavond ceremoniemeester, goed?

Ken je Lise?

Hoe gaat het? Het is wel triest...

en dan dat mooie weer...

Jij bent ook niets veranderd. Dank u.

Welkom. Binnen staat Helge op jullie te wachten.

Hallo, oom.

Christian, liefje. Wat fijn dat je er bent.

Je ziet er goed uit. De gasten zijn er.

Ga maar naar je vader. Vergeet hem niet te feliciteren.

Papa, gefeliciteerd.

Iedereen zit te wachten. Ik moet je iets belangrijks vertellen.

Ga zitten.

Toe nou.

Wil je ook 'n glas cognac? Nee, dank je.

Het is heel belangrijk. Ik denk er al dagen over na.

Luister.

Twee hoeren zitten in een trein.

Lach je oude vader niet uit. Op z'n verjaardag.

Hoe durf je? Dat moet ik aan je moeder vertellen.

We wachten op je. Hij lacht me uit.

Dat moet je niet doen, Christian. Vertel eens een mop.

Ik wil m'n oudste zoon even spreken. Hoe gaat het?

Goed. Ik heb nu een zaak in Lyon...

Ik lees ook kranten, hoor. Je zaken gaan goed.

Hoe is 't met die vriendin van je? Kunnen jullie niet terugkomen?

Ze heeft al kinderen van een andere man. Zoek dan een andere vriendin.

Ik word ouder. Ik wil jullie in de buurt hebben.

En dan je moeder... Wat is er met haar?

Ze krijgt genoeg van m'n moppen. Dat snap ik.

Snap je dat? Wat mankeert er aan m'n moppen?

Waar is je respect?

Hoe gaat het? Heb je een vriendin? Oh, dat had ik al gevraagd.

Kom nou. We komen al.

Kom, jongen. Eén ding nog...

Wil je vanavond iets over je zus zeggen?

Ik kan het niet.

Goed. Ik heb al iets opgeschreven. Ja? Fijn.

Michael is er ook. Dan moet ik met hem praten.

Het bezoek is er.

Michelle, ben je getrouwd? Nee.

Vraag maar iemand anders.

Oh ja, dat was m'n andere zoon. Ik zal het met hem bespreken.

Helge is jarig, hoera, hoera, hoera,

hij krijgt een hoop cadeautjes en koek en chocola

Hallo. Waar slaap je? In kamer 17. Hoezo?

Ik moet je bad gebruiken. Ik bedoel, mag ik je bad gebruiken?

En het geluid van de zee.

Ik zet 't hier neer.

Het hoofdgerecht is geheim.

Je bent toch op jacht geweest? Zoals altijd.

Luister je? Mooi.

We zouden voor de derde keer naar Kopenhagen verhuizen.

Maar toen trok Bettina H. bij hem in.

Bettina H.?

Dus ik ben nog hier. Ik heb gisteren door het park gelopen.

Ik heb de kamer waar m'n zus is gestorven.

Dat is beter dan dat Christian 'm heeft. Ze was zijn tweelingzus.

Dat niemand erover wil praten is één ding...

maar het is dom om te doen of er niets aan de hand is.

Moet je zien, wat spookachtig. Zeg dat wel.

Akelig. Volgens mij zou ze dit zelf ook niet willen.

Zullen we die lakens eraf halen?

Dan blijf ik wel bij haar. Dat vind ik niet erg.

Natuurlijk. Goed.

Hier is het gebeurd. In de badkamer.

Of zal ik 'n andere kamer nemen? Als je dat liever wilt.

Het is zo...

Het voelt hier niet goed.

Hoorde je dat?

Ze is in de badkamer.

Dat kan niet. Ze is dood.

Even kijken.

Kom, we gaan. Nee, even kijken.

Mette, ik kan ze niet vinden. Heb je in de koffers gekeken?

Ik kan m'n schoenen niet vinden. Ze moeten erin zitten.

Daar heb ik al gekeken. Rustig nou maar.

Ik kan geen bruine schoenen aan. Ze moeten er zijn.

Ik heb overal gezocht.

Dan ben ik ze vergeten. Dat meen je niet.

Ga ze maar halen. Je hebt twee uur. Met de auto.

Doe niet zo gek. M'n vader wordt razend.

Moet ik ze gaan halen? Wat zullen je ouders wel denken?

Ik kan toch niet met deze schoenen naar het diner, idioot.

Pak dan ook zelf in.

Ik heb voor iedereen ingepakt.

En alles moet perfect zijn.

Als je klachten hebt, pak je voortaan maar zelf in.

Ik zal je wat vertellen.

Jij bent degene die inpakt.

En elke keer vergeet je m'n schoenen.

Jij moest zonodig bij die stomme ouders van je op bezoek.

Ik heb een tijdje bij een banketbakker gewerkt.

Ik maak vanavond het toetje.

Wat betekent dat, een pijl omhoog?

Als je in het bad gaat liggen, zie je misschien iets.

Moet ik in het bad gaan liggen?

Moet ik gaan liggen? Kijk of je iets ziet.

Een teken of een pijl.

Een vis of een vogel. Denk aan spoorzoeken.

Het gaat niet. Sorry.

Ik had hem expres gestreken. Ja, het spijt me.

Zullen we even gaan liggen?

Ga je niet naar het feest?

Kom ook, even liggen.

Daar, een vis. Dat betekent 'dun' en dat betekent 'naar beneden'.

Ik begrijp dit spel niet.

Wat vreemd.

We waren vroeger altijd aan het spoorzoeken.

Kom eens. Ga zitten.

Kijk eens bij de andere poot.

Wat lief dat ze dit gedaan heeft. Ik kan het bijna niet verdragen.

Ik ben als enige over. Jullie gaan allemaal naar Parijs en weet ik waar...

Ga nou niet zitten huilen. Sorry.

Alsjeblieft. Als ik weg moet, zeg je 't maar.

Je wou toch in bad.

Weer een pijl. En nog één.

Wil je even...

Wat moet ik doen? Dit losmaken.

Ik heb mooie billen. Krijgen ze niet meer dan een bad?

Kijk, daar.

Aan de andere kant. Waar de lamp vastzit.

Lieve vinder van deze brief. Je bent vast...

Jemig.

Er staat niks in.

Verdomme.

Heb jij al die zeep hier neergelegd?

Verdomme.

Waarom ligt die zeep hier?

Je hebt hem zelf gebruikt.

Shit. Heb je je bezeerd?

Natuurlijk heb ik me bezeerd.

Er zijn hier altijd geesten geweest. Het zegt niks.

Ik slaap hier wel. Bedankt voor je hulp.

Was je echt bang? Welnee.

Een beetje? Sorry. Bedankt voor je hulp.

Waarom lag die zeep daar? Dat had je zelf gedaan.

Niet waar. Jij had 'm gebruikt.

Waar is m'n broek? Weet ik veel. Daar?

Pas zelf eens op je spullen. Ik ben geen oppas.

Hou je kop. Alsjeblieft, zeg.

Dat rotding is naar beneden gekomen.

Hang 't dan weer op. Mooi niet.

Gek, hoor. Vroeger was jij altijd degene die ruzie maakte.

Nu doet je broer het.

Je kijkt niet eens meer naar mooie meisjes.

Je vindt me zeker te mager.

Ik stop 't hierin. Niemand mag 't vinden.

Zo.

Waar ben je gebleven, lieve Christian?

Zes uur, tijd om op te staan.

Kaartjes, graag. Of andere plaatsbewijzen...

M'n broek.

Hallo, opa. Dag, pa.

Over vijf minuten in de zitkamer.

Die rotschoenen.

Alles in orde.

Hallo Poul, alles goed?

Hallo, pa.

Het komt wel. We moeten nu naar binnen.

Ik moest vragen of je belangstelling hebt voor de loge.

Het lijkt me nou niet direct iets voor jou...

maar Christian heeft je aanbevolen bij Preben. Hij heeft zelf geen interesse.

Dus jij zal wel gevraagd worden voor de vrijmetselaars.

Smeed het ijzer nu het heet is.

We willen je helpen om verder te komen.

Maar gedraag je vanavond als een normaal mens.

En blijf met je handen van hoeheetze af, van Michelle.

Zorg jij dat alles een beetje loopt, vanavond?

Gaat dat lukken?

Geef hem eens wat te drinken.

Let een beetje op. Heb jij al wat te drinken?

Heb jij al wat te drinken? We moeten praten.

Ik heb geen tijd.

U herinnert zich toch wel iets?

Jazeker. Leuk.

Ik denk dat ik vanavond een woordje ga spreken.

Dat dacht ik al.

Niet geschikt voor kleine meisjes.

Dat zal wel niet.

Je was in slaap gevallen.

Slaap je niet goed?

Alleen als jij er bent.

Ik ben vereerd dat ik ceremoniemeester ben...

op dit feest van de familie KlingenfeldtHansen.

Mijn naam is Helmuth von Sachs.

Ik kom uit Duitsland. Keulen, Ruhrgebied, de staalindustrie.

Helge is ook een man van staal. Niet kapot te krijgen.

Helge, vriend, Deense pleegvader, het woord is aan jou.

Nu ik jullie zo voor me zie, moet ik denken aan de afgelopen jaren...

en alles wat er in die tijd gebeurd is.

Het is niets bijzonders om 60 te worden.

Ik herinner me als de dag van gisteren...

dat we de onderhandelingen afsloten en het landgoed konden overnemen.

Toch was het al in 1971...

dat ons gezinnetje de trappen opliep.

Mijn lieve vrouw, Helene...

Michael, de tweeling...

Ja, de tweeling.

Met z'n allen trokken we in dit prachtige huis.

We hadden...

grote verwachtingen.

Hier hou ik het bij.

Dat het maar een heerlijk feest mag worden. Aan tafel.

De eerste gang. Klaar... af.

Zo.

Was het geen fijne rit? Het was bloedheet.

Je hebt toch airconditioning? Daar krijg je een droge mond van.

Het voelt niet prettig aan.

De kinderen zijn er ook.

Geef me eens een beetje water.

Ik ben helemaal nat. Ze heeft gemorst.

Hoe heet jij, meisje? Ik ben Mette.

METTE. Dat is waar ook.

Kreeftensoep. Heerlijk. Nee, het is zalmsoep.

Zalm? Het smaakt meer naar kreeft.

Het is heerlijke soep. Ja, tomatensoep.

Het is geen tomatensoep. Het is kreeftensoep.

Precies. Proost.

Oudste zoon houdt speech. Morten...

Het is bijna zeven uur en ik wil de eerste toost uitbrengen.

Dat is tenslotte m'n plicht als oudste zoon. Toch Helmuth?

Maar eerst een toespraak.

Ik heb er twee geschreven, pa.

Een groene en een gele. Je mag kiezen.

Groen of geel? Groen.

Dat is een goede keus.

Het is een bekentenistoespraak. Hij heet: Als pa in bad gaat.

Toen we hier kwamen wonen, was ik nog klein.

Ons leven veranderde volkomen.

We hadden heel veel ruimte om ondeugende dingen te doen.

In die tijd was deze ruimte een restaurant...

en ik weet niet hoe vaak m'n zus Linda, die nu dood is...

en ik hier gespeeld hebben.

Ze stopte dingen in het eten, maar niemand merkte het...

Dan verstopten we ons en moest ze vreselijk lachen.

Ze had een heel aanstekelijke lach...

en al snel gierden we allebei van het lachen.

Zo werden we betrapt. Maar we kregen nooit straf.

Het was veel gevaarlijker als pa in bad ging.

Hij ging heel vaak in bad.

Eerst riep hij Linda en mij dan bij zich want er ging iets aan vooraf.

Hij deed de deur op slot en de gordijnen dicht.

Dan kleedde hij zich uit en wij moesten ons ook uitkleden.

Dan legde hij ons op de groene bank...

en verkrachtte ons. Hij heeft ons seksueel misbruikt.

Toen m'n zuster een paar maanden geleden overleed...

dacht ik: Wat was Helge toch schoon, met al dat baden.

Dat wilde ik met jullie delen.

Hij baadde 's zomers, 's winters, 's morgens, 's avonds...

Hij is heel schoon. Dat wilde ik jullie vertellen.

Het is tenslotte zijn 60ste verjaardag.

Hij heeft z'n kinderen en kleinkinderen zien opgroeien.

Maar jullie zijn hier niet voor mijn speech...

maar voor de 60ste verjaardag van Helge.

Bedankt voor alle mooie jaren.

Hartelijk gefeliciteerd.

Ik heb niets te drinken. Vul de glazen bij.

Christian, jij was natuurlijk de eerste. Maar nu ben ik aan de beurt.

Elsie, je bent jarig vandaag.

Helge. Wat zegt ie?

Dat Helge vandaag jarig is.

Helge, je bent jarig. Dat is mooi.

Je bent nu een grote jongen. Je kunt nu de verhalen van de zeven zeeën wel aan.

Goed zo, opa. Ik moet gaan.

Toen Helge nog 'n jongen was...

vertelde hij me eens dat hij geen vriendinnetje kon vinden.

Kim...

Hallo, Christian. Hallo. Ik moet m'n vliegtuig halen.

Opletten. Dit is m'n jeugdvriend Christian.

De meesten van hen ken je wel.

Hoe gaat het?

Goed. Gaat het goed?

Goed zo. Je hebt je toespraak gehouden en nu ga je naar huis.

De strijd is verloren. Er is niets veranderd.

Ben je dronken? Anders kan ik niet koken.

Hoe lang kennen we elkaar nu? Sinds het jaar nul?

We gingen altijd samen appels jatten.

Ik heb hier jaren op gewacht en nu loop je weg.

Voor je vader, die jouw lot en dat van je zus bepaald heeft.

Briljant, om hem bij je toespraak ook een lot te laten trekken.

Waar wil je heen, Kim?

Ik wil ook graag wat zeggen.

Ik hoop dat jullie Christian niet serieus nemen.

Hij is m'n broer en ik hou veel van hem...

maar zijn verhaal klopt niet. En ik kan het weten.

Sorry dat ik nu pas reageer, dat komt van de schrik.

Om kwart over zeven komt je vader me instructies geven.

Dan zegt hij: Ik geloof dat ze het lekker vinden.

En dan drinkt hij een borreltje.

Geef me twee minuten.

Ik dacht dat je al weg was.

Een borrel voor mij en m'n zoon.

Het eten is heerlijk.

Ze vonden het voorgerecht lekker.

Alsjeblieft. Nee, dank je.

Wil je niet?

Dat smaakt goed. Verdomde goed.

Dat geloof ik best.

Neem er ook één en zet de fles weg. Kom even mee. Alleen.

Kom.

Hoe gaat het? Goed.

Werkelijk?

Echt?

Ik begrijp er niets van.

M'n geheugen laat me in de steek. Hoe bedoel je?

Wat je vertelde... Daar weet ik niets van.

Help me eens even. Wat is er gebeurd?

Het spijt me. Ik zal me wel vergissen.

Verontschuldig je nou niet.

Ik heb het nogal druk op m'n werk. En dan Linda nog...

Denk er maar niet meer aan.

Waar jij op doelt, is een misdaad. We moeten naar de politie.

Nee, dat hoeft niet. Denk er maar niet meer aan.

Ik slaap slecht, de laatste tijd. Ik voel me een beetje vreemd.

Gaat alles goed boven? Ja hoor, prima.

Ze zijn niet zo gauw geschokt. Niks aan de hand.

Goede reis en leuk dat je er was.

Ik moet weer naar boven.

Helge, je bent jarig vandaag. Niet weer, opa.

Je bent nu een grote jongen. Je kunt nu de verhalen van de zeven zeeën wel aan.

Toen Helge nog 'n jongen was...

vertelde hij me eens dat hij geen vriendinnetje kon vinden.

Ik zei tegen hem: Luister jongen...

koop een grote aardappel en stop hem in je zwembroek.

Zo ga je naar het meer. Ze zullen zich verdringen.

Toen het zomer werd...

Wat denk je? Ik?

Ik weet niet wat hij van plan is.

Hij was wanhopig. Het was nog erger dan daarvoor.

Niemand wilde met hem praten. Logisch, zei ik.

Je moet die aardappel ook aan de voorkant in je broek stoppen.

Michelle, Pia, ik wil even wat zeggen.

Kom eens hier. Luister even.

We pikken hun autosleutels.

Wij? Goed.

Deze avond is voor Christian. Ze mogen nog niet naar huis.

Maar hij heeft zich verontschuldigd.

We wachten af. Niks tegen de oude bedienden zeggen.

En nu wegwezen.

We mogen geen sporen achterlaten. Nee, we zijn voorzichtig.

Ik heb ze.

Volgende.

Is alles in orde?

Er zijn toch geen problemen?

Nee, alles is in orde.

Blijft m'n broer slapen? Ik weet het niet.

Daar komt een taxi. Ik ga wel even kijken.

Hallo, Charlie Brown. Je bent hier verkeerd.

Spreekt u Engels?

Dit is een besloten feestje. Niet voor passanten.

Ik ben uitgenodigd. Kan ik gaan?

Een ogenblik.

We hebben geen muziek nodig. Geen trompet.

Ga naar huis. Hier heb je 500 kronen. Dat is ook voor de taxi.

Ga naar huis. Ik kom niet spelen. Ik ben uitgenodigd.

Je bent toch geen broer van Helene?

Ik weet niet waar je m'n zus van kent en ik wil 't ook niet weten...

Hallo. Ik heb je zo gemist.

Wat fijn dat je er bent.

Wat doe jij hier? Hij probeerde me weg te sturen.

Wat krijgen we nou? Gedraag je een beetje.

Hoe durf je die aap uit te nodigen op pa's verjaardag?

Hoe durf je Gbatokai een aap te noemen? Rustig maar.

Vuile nazi.

Ga maar.

Mam, dit is mijn vriend, Gbatokai. Dit is m'n moeder.

Welkom. Leuk je weer eens te zien.

Je hebt 'm nog nooit ontmoet. Dat was een ander.

Leuk je te ontmoeten. Dat is wederzijds.

Mooi. Deze kant op.

Ik was het belangrijkste nog vergeten.

We zijn hier tenslotte voor m'n vaders verjaardag.

Ik heb jullie op het verkeerde been gezet.

Ik wil graag alsnog een toost op m'n vader uitbrengen.

Wil iedereen even opstaan? Goed zo, Christian.

Hef het glas.

Op de man die m'n zus gedood heeft.

Op een moordenaar.

Ik stel voor dat we even pauzeren.

Sigaretten, snel een beetje.

Schiet eens op.

Speel wat. lets lichts.

Spelen.

We blijven nog even. We kunnen toch nog niet weggaan.

Ben je gek geworden?

Hoor je me?

Ben je gek geworden?

Zorg dat er niemand weggaat. Hij is ziek, verdomme.

Nogmaals, ik heb al gebeld...

Ik wil een taxi. Een ogenblik.

Ik kan hier niet tegen.

Ik ben al depressief.

Er komt geen taxi. Ik loop wel.

Ik heb genoeg van die feestjes van ze.

Weet jij waar de autosleutels zijn?

Ik kan de sleutels niet vinden. Problemen?

Ik kan er niet tegen. En ik ben al depressief.

Het nummer is nog in gesprek.

De wachttijd bedraagt elf maanden. Mag ik Kim even?

Rustig aan, Lars.

Verstop die sleutels. In de oven.

Nee, in de koelkast.

Die zijn weg.

Waar is Michelle, verdomme?

Kom binnen, verdomme.

Ik wil je spreken. En jou ook.

Ga weg. Ik wil jullie spreken.

Weet je wat er gebeurd is, Mette? Kom mee.

Deze kant op.

Laat me los. Rustig aan.

Wat moet je van me? Vorig jaar heb je me iets beloofd.

Toen kwam je 's nachts.

En nu praat je niet eens tegen me.

Het spijt me. Maar m'n vrouw is er ook.

Die was vroeger nooit zo belangrijk.

Ik ben die keer zwanger geraakt.

Ik heb het weg laten halen. Maar je moet het wel weten.

M'n vader wordt vandaag 60 en alles loopt uit de hand.

Hallo daar.

Hallo, Bent. Is dit jouw kamer?

Ik wil net weggaan. Heb je m'n autosleutels gezien?

Ik kijk even of ik ze zie.

Heb je ze echt niet gezien? Als ik ze niet vind, word ik depressief.

Weet ik. Ga maar naar beneden.

Pak je spullen en ga naar huis.

Hier is je loon. En nu oprotten.

Je bent net zo gestoord als je vader.

Ik laat m'n familie niet afzeiken.

Stel dat ik een speech hield.

Over jou.

Over hoe gestoord jij vroeger was.

Dat je altijd alles voor andere kinderen bedierf.

Dat je hun speelgoed verbrandde.

Dat je altijd al compleet verknipt bent geweest.

Dat we naar Frankrijk moesten komen...

waar je in dat sanatorium zat...

omdat je volkomen geschift was en onder de medicijnen zat.

Tot wanhoop van je moeder.

Dat je vreselijk onhandig was met vrouwen.

Jaar na jaar liet je prachtige vrouwen lopen...

omdat je een man van niks bent.

Ik kan het ook hebben over jou en je zus,

Wat vind je daarvan?

Heeft ze eigenlijk wel afscheid van je genomen?

Was er een kaart of een brief? Nee.

Voor de anderen wel. Daar was vast een reden voor.

Jij liet haar gewoon in de steek. Zoals altijd.

Je liet je zieke zus in de steek.

Ze vroeg steeds naar je en ze rende naar de telefoon als hij ging...

maar je belde nooit.

Jij was alleen geïnteresseerd in je eigen zieke geest.

En nu haal je je familie door het slijk. Terwijl we het beste met je voor hebben.

Je moeder wil dat je weggaat.

Ik vind dat je moet blijven.

Dan weet je hoe het voelt om je familie zwart te maken.

Na dit kleine pianistische intermezzo...

gaan we weer aan tafel.

Ik heb honger.

Mag ik u verzoeken?

Ze zijn zover. Christian kijkt niet blij.

Reebout met cranberry's. Toe maar.

Proost, opa.

U heeft schitterend gespeecht.

Schreeuw niet zo in m'n oor.

Je hebt ons nog.

Zout en peper. Proost.

Champagne. Ik wil champagne en kaviaar.

Hallo, Christian.

Zo te zien ben jij flink populair bij de bedienden.

Het levert wel wat op om de knuppel in het hoenderhok te gooien.

Dat je met al die ooms en tantes erbij durft te zeggen:

Mama, papa, jullie deugen niet.

Het spijt me.

Nog even volhouden. Als je deze avond maar overleeft.

Als de jarige mijn Deense vader is...

is Elsie mijn Deense moeder.

Ze is de Mutti van iedereen.

Elsie, het woord is aan jou. Applaus, graag.

Bedankt Helmuth en alle anderen.

Ik wil jullie bedanken omdat jullie vandaag allemaal hebben willen komen.

Ik wil ook graag een paar woorden van dank richten tot m'n man, Helge.

Dat is niet makkelijk. Ik kan bijna niet beschrijven hoeveel je...

nog altijd voor me betekent.

Maar met je grote levenslust en je nooit aflatende zorg voor je familie...

heb je me alles gegeven wat een vrouw kan wensen.

Het waren 30 heerlijke jaren. Dank je wel.

Ik wil ook graag een paar woorden tegen m'n kinderen zeggen.

Het is heerlijk om te zien dat het goed met jullie gaat...

vooral als ik bedenk hoe klein jullie eens geweest zijn.

Michael, je bent onze jongste. De benjamin.

We hebben nooit veel van je gezien.

Je ging al op jonge leeftijd naar kostschool.

En daarna naar de hotelschool in Zwitserland.

Je bent nooit kok geworden, maar dat kan nog komen.

Je hebt ons drie prachtige kleinkinderen geschonken.

Daar zijn we je heel dankbaar voor.

En natuurlijk de kleine Mette.

Dan Helene, de eigenheimer van de familie.

Dat ben je toch?

Sinds je ons vertelde dat je zangeres wilde worden...

en dat je bij de Trotsk... de socialistische jongeren zat...

wisten we dat je je eigen weg zou gaan.

En dat heb je gedaan.

Zowel in het leven als in je studie.

Je bent antropologe geworden.

Al hadden wij gehoopt dat je rechten zou gaan studeren.

Maar er zijn nauwelijks culturen en volkeren te noemen...

waar je geen contact mee hebt gehad.

Ik wil bij deze je vriend welkom heten in onze familie. Gonzales.

Hij heet Gbatokai.

Welkom, Kai.

En dan hebben we jou nog, Christian.

Jij bent altijd heel bijzonder geweest. Een creatief kind.

Hij verzon prachtige verhalen.

Ik heb altijd een goede schrijver in hem gezien.

Toen Christian klein was, dit weet niet iedereen...

had hij een trouwe vriend, Snoet...

die niet bestond.

Snoet en Christian waren onafscheidelijk.

Als Snoet iets niet wou, wilde Christian het ook niet.

En daar kon niemand iets aan veranderen.

Maar, lieve Christian...

je moet waarheid en fantasie van elkaar kunnen onderscheiden.

Jij bent daar nooit erg goed in geweest.

Natuurlijk ben je soms boos op je vader. Dat ben ik af en toe ook.

Maar zoiets moet je binnenskamers uitpraten.

Je hebt ons vanavond spannende verhalen verteld...

misschien wel een beetje te spannend.

Volgens mij was Snoet vandaag bij je.

Jullie hebben papa erg van streek gemaakt.

Het lijkt me dan ook gepast als je nu opstaat...

zonder Snoet...

om je excuses aan te bieden.

Het is geen schande om je te verontschuldigen.

Het is juist goed.

Sta dus maar op.

Kom op, Christian. Doe iets.

Hij is in de war. Christian.

Sorry dat ik jullie weer moet storen.

In 1974 kwam moeder een keer de studeerkamer in.

Daar zat haar zoontje op z'n knieën. Haar man had geen broek aan.

Haar man zei: Ga weg. En dat deed ze.

Wat zijn jullie hypocriet. Ga toch alsjeblieft de pijp uit.

Dat jullie klootzakken naar dat wijf luisteren.

Het spijt me dat jullie al dertig jaar...

Laat me uitspreken. Kom mee.

Rustig, man. Kom mee naar buiten.

Geef me m'n jas. Je krijgt je jas.

Jij zat op kostschool. Jij wist van niks.

Maar nu weet je het wel.

Je gaat te ver. Nu weet je het. Toch?

Je gaat te ver. Donder op. Ga opzij.

Doe de deur op slot.

Zit ie op slot? Ik geloof het wel.

Waar was ik?

Moeder, m'n trouwe getuige.

In 1974 zag je hoe vader z'n stijve pik door m'n haar wreef...

Smerige klootzak.

Je bent een klootzak. Donder op.

Klootzakken.

Hij is niet in orde.

Triest, hoor. Ga verder, mama.

Daar is een stille idylle

in de eenzaamheid van het bos

waar zorgen worden weggenomen

waar rust en vrede heersen

Gooi hem van de trap af.

Donder op, man. Sodemieter op.

Niet doen, Leif. Hij is wel m'n broer.

Ga weg.

Grijp hem.

Christian, kom hier.

Het spel is afgelopen. Is dat duidelijk?

Heb je genoeg gehad? Niet met dat ding, hij is m'n broer.

Kom mee. Waar gaan we heen?

Naar het bos. Dit moet verdomme ophouden.

Hoe ver? Als we 'm maar kwijt zijn.

Hoe bedoel je? Kop dicht. Hier.

We leggen hem bij die boom.

Verdomme. zo gaat 't goed.

Moeten we je echt aan deze boom vastbinden, Christian?

Hoe kom je bij al die onzin?

Kom op dan.

Kom maar op.

Kom dan. Hou je kop.

Heb je hem vastgebonden? Ik heb er genoeg van.

Kalmpjes aan. zo zit ie wel vast.

Hou je koest, Christian.

Heb je een sigaret voor me? Ik heb de mijne laten vallen.

Ik kijk even of de deuren op slot zijn.

Waar is je broer? Ik praat niet met hem.

Wat heb je met 'm gedaan? Rustig maar.

Ik heb hem gesproken. Hij is naar huis.

Het speet hem. De rest komt later wel.

Dus je hebt hem in bed gestopt en welterusten gewenst.

Zoek je moeilijkheden? Vuilak.

Hou op, Michael.

Wat zei je? Hou op, Michael.

Hou op, verdomme.

Ga weg.

Hallo, Kim. Hé, Leif.

De achterdeur moet op slot. Waar is die?

Die kant op.

Het is niet best.

Je hebt hem toch niet geslagen? Hij komt niet meer terug.

Hier is het.

Dit is de wijnkelder. Juist. zo.

Wat krijgen we nou? Kim, wat doe je?

Heb je hem opgesloten?

Al die loslopende vechtjassen...

Afblijven. Waar is Christian?

Geen idee.

Ga je nou niet bezatten.

Op je broer.

Op je broer. Wat zeg je?

Op je broer. Waarom hou je geen toespraak?

Een toespraak? Ik weet hoe dat hier gaat.

Pas op, of ik doe het.

Tijd voor een vrolijk liedje.

Ik zag laatst een klein negertje zijn gezicht was zo zwart als roet

Een racistisch lied.

Hij praatte heel vreemd en hij had een ring door z'n neus.

Ik vroeg hem wat ben jij er voor één?

Waarom zijn je benen bedekt met teer?

Hij lachte en hij zei:

Het lijkt wel een kerstlied.

Fidlihakola tomrassi gassi bum de zwarte massa kwam uit Umblagidarum

ik zag laatst een klein indiaantje

zijn gezicht was vuurrood

hij praatte heel vreemd

Ik kan er niet tegen. Ze maken elkaar af.

Ik word gek.

Ik heb zo'n hoofdpijn. Wil je m'n pillen voor me halen?

Heb je Christian gezien? Hij is naar huis.

Gelukkig maar. Ik ga je pillen halen.

Jullie zijn allemaal gek. Oh, m'n hoofd.

Ben je nog niet dronken? Ik kan heel wat hebben.

Het is bijna tien uur.

Er gaat zometeen iets bijzonders gebeuren.

Alfred Hitchcock wilde op zijn graf hebben staan:

zo loopt het af met stoute jongetjes.

Helge, ook jij ontkomt niet aan de tradities van deze famlie.

Tijd voor de grote finale.

Papa is jarig, is jarig vandaag

papa is jarig vandaag

luister

hoe we op de trompet blazen

papa is jarig, is jarig vandaag luister

hoe we op de fluit spelen

Je hebt iets laten vallen. Pas toch een beetje op.

Ik wil naar huis. Dat kan ik me voorstellen.

Gaan jullie nu al weg?

Ik wil naar huis. Doe niet zo mal. Er is nog een toetje.

Hoor eens. Het komt allemaal goed.

Vertrouw me maar.

Ik voel het.

Echt? Kom maar.

Wat heeft deze familie toch een enige tradities.

Na de polonaise vindt de ceremoniemeester 'n briefje op z'n glas.

En zo is het vandaag ook weer.

Een man dringt er bij zijn zus op aan...

een brief voor te lezen aan hun vader.

Helene is volgens mij te verlegen om het zelf te doen. Toch, Helene?

Hoe het ook zij...

het is lief van je broer dat hij je een beetje op gang helpt.

Ik geloof dat de rust in de familie is weergekeerd.

Applaus voor Helene, graag.

Toe maar, Helene.

Niet zo verlegen.

Michael, negeer hem maar.

Hij is...

Hij is van m'n zus.

Lieve vinder van deze brief.

Je bent waarschijnlijk m'n zus of m'n broer.

Want je bent goed in spoorzoeken.

Hihi, giechelgiechel.

Ik weet dat het akelig is om me in een bad vol water te vinden.

Maar voor mij is het niet naar.

M'n broers en m'n zus...

zijn gelukkige, vrolijke mensen.

Ik hou van jullie.

Jullie moeten niet te veel aan mij denken.

Christian, lieve broer...

je bent altijd bij me geweest. Bedankt voor alles.

Ik wil je hier niet in betrekken. Daarvoor hou ik te veel van je.

En van jou, Helene en van jou Michael, idioot.

Papa verkracht me weer.

In m'n dromen, dan. Ik kan er niet meer tegen.

Ik ga weg.

Ik had het veel eerder moeten doen.

Ik weet dat ik je leven met duisternis zal vullen, Christian.

Ik heb geprobeerd je te bellen...

maar ik weet dat je het druk hebt.

Ik wil niet dat je verdrietig bent.

Ik denk dat het aan de andere kant licht en mooi is.

Ik verheug me er wel op.

Hoewel ik ook wel een beetje bang ben.

Ik ben bang om zonder jou te vertrekken.

Ik blijf eeuwig van je houden.

Linda.

Wat een mooie brief. Geef haar port...

dan kan ik met haar klinken.

Schenk m'n dochter wat port in, dan kan ik met haar klinken.

Geef m'n dochter port, dan kan ik met haar klinken.

Geef haar port, verdomme.

Geef haar port. Toon eens wat respect.

Zoiets heb ik nog nooit meegemaakt.

Wat kijken jullie nou. Nou?

Is het mijn schuld dat m'n kinderen nergens talent voor hebben?

Ik heb nooit begrepen waarom je het deed.

Je was nergens anders goed voor.

Het is een hele klus om vanavond ceremoniemeester te zijn.

En het is nog mijn eerste keer ook.

Ik ben behoorlijk aangeslagen.

Zoals wij allemaal.

Toch beschouw ik het... Ik ga.

Als mijn taak om het diner goed te af te sluiten.

Dus laten we ons hiernaast gaan verpozen met koffie, muziek en dans.

Goedenavond.

Ik heb de autosleutels weer teruggelegd.

Mag ik een glas water?

Zal ik een dokter bellen?

Gaat het wel?

Kom maar.

Ik sliep.

Pia, m'n zus is hier. Ik hou van je.

Ik mis je.

Ik mis jou ook.

Zal ik meegaan?

Ik ga weer.

Met Helene. Hoe laat is het?

Drie uur. Ik sliep ook.

Als je het slapen kunt noemen. Weet je... ik heb...

Misschien jij ook wel.

Wat bedoel je? Laat maar.

Kom hierheen. Michael is weg.

Wat is er aan de hand?

Hij is weg en z'n vrouw is razend. Ze zit op m'n kamer.

Is het feest nog bezig? Volgens mij niet.

Maak je maar geen zorgen.

Ze zijn allemaal naar bed.

Waar zijn de glazen? Waar is Michelle?

Bij Kim. Iedereen slaapt in een verkeerd bed.

Wij niet, hé schat? Wij doen dat niet.

Wij slapen niet in 't verkeerde bed.

Ik heb een glas voor Christian. Ik wil er ook één.

Als het maar niet van iemand anders is.

Speel de bruiloftswals eens.

Gbatokai en Helene moeten dansen.

Want ik vind dat jullie moeten trouwen.

Pa?

Ik ben het, Michael. Ik kom eraan.

Doe open. Ik ben de postbode, verdomme.

Doe open, verdomme.

Doe open.

Ga naar binnen en doe de deur dicht.

Michael, hou op.

Hou op. Ga nou naar binnen.

Hou je kop, zei ik.

Ik zei toch dat je je kop moest houden.

Kom mee.

Ga liggen.

En blijf liggen.

Ik heb genoeg smerigheid gehoord. Liggen, zei ik.

Je ziet je kleinkinderen niet terug.

Nooit meer, is dat duidelijk?

Je hebt de hele familie kapotgemaakt.

Liggen.

Liggen, zei ik.

Ik ben het. Michael. Ik bel aan de voordeur.

Het mag niet.

Wees eens stil.

Wat is er? Het mag niet.

Wat is er?

Ze moeten ophouden.

Ga erheen, Gbatokai. Je vader...

Hou op, Michael.

Je vermoordt me.

Ober, mag ik nog wat drinken?

Ik begin de dag graag met een borreltje.

Morten, waar denk je aan?

Ach... Het is gebeurd.

Zij is tenminste fris en monter.

Goedemorgen.

Goedemorgen. Neem een broodje.

Waar is Leif, verdomme? Oh, daar ben je.

Hoe is het met je pruik? Waar laat jij je kleren kreukelen?

In Naestved.

Wil je bij me komen wonen in Parijs?

Graag.

Dat was alles.

Hé, ben je verliefd op de serveerster?

Hou je mond en eet. Ik eet wel stokbrood.

Goedemorgen.

Goedemorgen, allemaal. Eet smakelijk.

Dorthe, kom eens bij papa.

Je vader leest het wel voor.

Ik weet dat dit een ongepast moment is. Jullie zitten te ontbijten.

Ik zal het kort houden.

Ik wil alleen zeggen dat ik weet...

dat ik jullie, als jullie straks naar huis gaan...

nooit meer zal zien.

Ik begrijp nu ook...

dat het onvergeeflijk is wat ik m'n kinderen heb aangedaan.

Ik weet dat jullie me allemaal...

en m'n kinderen zeker...

de rest van jullie leven zullen haten.

Toch blijven jullie altijd mijn kinderen.

Ik heb altijd van jullie gehouden en dat zal ik blijven doen...

waar ter wereld jullie ook zijn en wat jullie ook doen.

Christian, tegen jou wil ik zeggen...

dat je een goed gevecht geleverd hebt.

Bedankt.

Dat was een mooie toespraak.

Maar nu moet je weggaan. Dan kunnen wij rustig ontbijten.

Natuurlijk.

Ga je mee? Ik blijf hier.