Original subtitles

Przepraszam, kim ty jesteś?

Licha ma zapalenie jelit. Oto Leo.

Nie znam bardziej podejrzanego typa.

Mówił, że tak powiesz.

Będę tam jutro o szóstej rano.

Fajnie było cię zobaczyć na festiwalu.

Musimy zamknąć klub, mamuśku.

Chajtamy się, choć cię to boli, mamuśku.

To Chechi, moja nowa asystentka.

Gilotyna. To taki dynamiczny roast.

Co tak rżysz, młocie?

Kochanie!

Źle wydrukowali zaproszenia.

Co za głupki. Ludzie są głupi.

Nie, wszystko jest dobrze.

- Moje nazwisko jest z błędem. - Nie, jest dobrze.

„Zapraszamy na ślub Leo i Caro Papandrea”.

Ale ja jestem Caro Pardíaco.

Już nie jesteś Caro Pardíaco.

Po ślubie będziesz Papandrea.

Co to Papandrea?

Moje nazwisko, głuptasku. Leo Miriam Papandrea. I będzie twoje.

Dobra.

Caro Papandrea.

One i tak są dziwne. Moje imię jest za małe.

Miriam?

Dzieci trzeba czasem porządnie sprać,

bo inaczej wyrosną na psycholi.

Albo je przytulić. Co ja tam wiem?

Czemu mówiłeś Caro te okropne rzeczy?

O czym ty mówisz?

- Zapłacono nam za to. - Kto wam zapłacił?

Mnie pytasz? Ja nawet nie pamiętam, co dziś jadłam na obiad.

Ten gostek?

Nie mogę ujawnić źródła mojego dochodu.

To on.

- Masz dowód? - Nie ma dowodów.

Gotówka pod stołem.

Opowiedz wszystko ze szczegółami.

Jestem bardzo dumna i szczęśliwa, że mogę tu być i wszystko zorganizować.

Pomysł z Patagonią jest fantastyczny.

Ważne, że ty to robisz, bo byłaś przy wszystkich rodzinnych wydarzeniach,

a to jest najważniejsze w moim życiu.

Kiedy przyjedzie tata? Pewnie spieszno mu do swojej księżniczki.

- Powiem, żeby przyjechał od razu. Okej? - Nie okej.

Caro może podjąć decyzje bez ojca. Ja tu jestem.

W takim razie nie będę w to mieszać rodziny ani przyjaciół.

To jest wydarzenie dla rodziny i przyjaciół.

Pokłóciłam się z przyjaciółkami.

Twój tata mnie zatrudnił.

Mnie nie interesują pieniądze taty Caro.

Tak, ale mój tata za to wszystko płaci.

Ale mnie nie interesują jego pieniądze.

Sorki, Caro, ale jeśli to ma tworzyć taką napiętą atmosferę,

odwołajmy ślub i się rozstańmy. Chajtaj się z tatą.

Nie, Leo, proszę.

Przestań, proszę cię.

Dobrze, kontynuujmy.

Milagros, nie podoba mi się paleta kolorów, którą wybrałaś.

Caro ją wybrała. Ana mi ją przysłała.

Sorki. Spadło mi.

Ta dziewczyna sprawiła nam wiele bólu.

Wybierzmy bardziej klasyczne odcienie.

Wolałbym o tym nie mówić.

Jest mi bardzo przykro.

Nie wierzę, że cię zwolniła.

To bardzo przykra sytuacja.

Złość odbiera mowę.

- Nam też kazała spadać, Sábado. - Nie wiem, co złego zrobiłyśmy.

Nic nie zrobiłyście. To ta wstrętna szuja Leo.

Wyprał Caro mózg.

Caro jest jak w sekcie, tyle że dwuosobowej.

Często po wejściu w nowy związek

oznaki manipulacji stają się natychmiast widoczne.

Mów normalnie, Sábado.

Związki zawsze opierają się na władzy.

Leo nie chce się z nią żenić.

On chce ją zabić.

Co?

- Ty to ta Wariatka z netu. - Tak, Malena. Znamy się od 15 lat.

Trafiają do mnie twoje filmiki,

ale za mało mówisz o menstruacji, a to ciągle jest temat tabu.

Dobra, masz rację.

- Zrobimy sobie selfie? - Jasne.

Chwila.

Muszę spytać narzeczonego, bo ma mój telefon.

- Co? - Daje mi go na trzy minuty dziennie.

To brzmi bardzo poważnie. Facet jest psychiczny.

Mówisz tak, bo jesteś feministką i nienawidzisz mężczyzn.

Tak, ale jednak.

Jesteś niezależna, nawet jeśli twój stary za wszystko płaci.

Zmieniłaś życie wielu ludzi.

Zgadza się, jesteś płytką pozerką. Ale wymyśliłaś wiele rzeczy.

- Kluby, drinki. - Drink Jezusek to mój pomysł.

Właśnie. Czemu prosisz faceta o pozwolenie, by użyć telefonu?

Caro, bogaci nie pytają o pozwolenie.

Ma być grapefruitello, limoncello i szampan z lodami cytrynowymi.

Oczywiście bezalkoholowe.

Czyli sok pomarańczowy, woda gazowana z cytryną i lody.

Nazywaj, jak chcesz.

Leo, daj mi telefon.

Wykorzystałaś już swoje trzy minuty.

Chcesz, żeby algorytm kierował twoimi decyzjami?

Nie, chcę sama je podejmować.

Może się trochę przewietrzysz, Caro?

Caro.

Bardzo cię kocham.

Jasne.

Ale „zabić” dosłownie czy w przenośni?

Bo podobno śmierć może być symboliczna.

„Zabić ją”, Sábado. Zawsze owijasz w bawełnę.

Ale skąd wiesz?

On chyba naprawdę ją kocha.

Nie, nie wiecie, co było na roaście. On za niego zapłacił.

Przepraszam, ale jaki mamy dowód?

Ja mam zeznania Félixa.

- Ale to za mało. - Potrzebna wam laska.

Sábado, nie bądź sprośny!

Chcę powiedzieć, że brakuje wam jednej wskazówki.

Parę dni temu

pewien chłopiec niedbający o higienę osobistą chciał dać to Caro.

Zobaczcie.

Jest adres.

- Zawieziesz nas? - Nie mogę.

Pracuję. Muszę dziś pojechać na lotnisko.

Ja bym chętnie z tobą pojechała, Ana, ale to mnie przeraża.

Raczej wrócę do domu. Powodzenia.

Ja się dziś widzę z Chicą. Sorki.

Super. Ana się tym zajmie.

Co chcesz mi zrobić?

Polejesz mi sutki gorącym woskiem?

Nie, popaprańcu.

- Ta klawiatura jest brudna. - Wosk na tyłek?

- Nie zamierzam używać wosku. - Co zamierzasz?

Powiedz wszystko, co wiesz o Leo.

Głuptasku!

Normalnie mnie przestraszyłeś.

Kotku, nigdy bym cię nie skrzywdził. No co ty.

Posłuchaj.

To wszystko to tylko przedślubna trema.

Czujesz napięcie i strach,

ale musisz to zignorować.

Twoje dawne życie próbuje zablokować zmianę i szczęście.

To ma sens, bo właśnie tak się czuję.

Czuję strach w trzewiach. Jestem rozchwiana.

To głupie, ale jednak tak jest. Tak, zignoruję to.

Caro!

- Chodź przymierzyć sukienkę. - Już idę, Mili!

Nie podglądaj.

Nawet o tym nie myśl, bo to przynosi pecha.

Dobrze, piękna.

Ty oszuście!

Co ty tu robisz, dupogłowa?

Może i wyglądam jak dupa, ale za to ty? Ty wyglądasz jak psychol, Leo.

A może raczej Chill-aver?

Albo ten starzec, co zamknął klub Caro?

Albo ten, co zapłacił komikom, żeby ją obrażali?

Jesteś oszustem, kochanieńki.

Co to za wierutne bzdury.

Mogę cię pozwać za zniesławienie.

Byłam u twojego brata. Wszystko mi powiedział.

Wiem, że zabijasz ludzi i jesteś... totalnym bucem!

- Mam tu wszystko. - Ach, tak?

Nie.

To mój brat jest mordercą.

Ramiro ma nie po kolei w głowie.

Widziałaś, w jakim syfie mieszka?

A kiedyś żartował,

że prawie przeleciał psa. Tatína.

Masz same kłamstwa.

Co? Myślisz, że dam się na to nabrać?

Tak, myślę, że dasz.

Napisy: Dorota Nowakówna