Original subtitles

Wat voorafging: -Kom je spelen?

Je weet wie ik ben? Christopher...

Plover. -Je zocht je boek.

Van jou en je vrienden. Ze zijn in de Herzieningskamer. Ik weet waar.

Quentin gaat dood. -Zo eindigen alle boeken, toch?

Volgende week. -Uw geboorterechtdoos...

welke ik eervol beschermd heb, voorspelde uw afwezigheid...

en uw terugkomst. -We hebben je hulp nodig, Shoshana.

Ik ga een nieuwe godin volgen.

Het beeld is een stapel boeken. -Als we de goede fontein vinden...

Lopen we zo naar binnen. -Als je het terugkrijgt...

mag ik dan Eliot terug?

Jij was bevriend met Eliot. De beste vrienden.

Je moet weten dat Eliot dood is. Ik voelde dat zijn ziel doodging.

Of hij zit gevangen. Toekijkend wat het monster doet, wachtend op hulp.

Er is iets wat alle bewoners in het huis van de Fysieken moeten weten.

Waar de wc is? -Hoe je...

Hoe je... -Onze cocktail maakt.

Dat wilde ik zeggen.

Nu kun je hem zelf maken.

Zal ik opendoen?

Liever niet.

Daar ben je. -Hier ben ik.

Sorry, ik moest een orgie verstoren. -Je hebt de orgie gestopt?

Ik zei dat er twee deuren verder een grotere kamer was.

Ik zeg dit niet snel, maar dit is ons beste feest ooit.

En ik zeg dit met heel m'n hart.

Ik ben het ermee eens.

Ik doe wel open. -Nee. Een wanhopig mens is niet leuk.

Wat vind je het leukst aan de zomer?

Niks. -Vind je de zomer niet leuk?

Nee.

Niks is wat ik leuk vind aan de zomer. Geen lessen, geen mensen...

Gewoon heerlijk niks.

Nee.

Ga wat te drinken voor me maken. -Oké.

Ik ben Eliot, trouwens.

Ik heet ook Eliot.

Dat kan niet. Wat is je tweede naam?

Todd.

Moet ik opendoen? -Niet voor een politie-klop.

Heerlijk niks.

Zo'n man heb ik nodig.

Nee, dan moeten we met hem praten. -Ik wil gewoon weten wie het is.

Nee, je kan niet binnenkomen. Sorry, maar dat is jouw probleem.

Margo.

Eliot.

Naar binnen. -Kennen wij jou?

Ze komen eraan. Laat me binnen.

Ik doe haar niets. Ik moest alleen je aandacht krijgen.

Ik maak me geen zorgen dat jij haar pijn doet.

Maar je hebt een punt. Laten we gaan.

Ben je niet meer bedroefd? Ik heb je hulp nodig.

Dat ben ik wel. -Gaat dit om je vriend?

Want dat is geen probleem. Ik ben je vriend.

Hij is weg, maar ik ben hier.

Hetzelfde aantal vrienden.

Dus...

Wat is dit?

Hoe kan ik dat weten? -Ik wil dat je behulpzaam bent.

Het is...

heel oud. Als het begin van de samenleving.

Waar is dat? -Mesopotamië was er als eerste.

Dat is heel nuttig, bedankt. Ik zie je in het appartement.

Erg ruimtelijk.

Het mijne was nog niet half zo groot. -Hoe zit het...

Dat daarbuiten...

Ik ben sprakeloos, dat is nieuw voor me.

Je staat vast perplex. Ga zitten.

Het goede nieuws: Een monster heeft je lichaam overgenomen.

Hij verscheurt mensen, dus dit is beter.

Toen hij je overnam, duwde hij jou naar deze plek met herinneringen.

Alles hier is een herinnering. Zelfs je vriendin.

Doe me een lol. Beeld je in dat ze niet hier is.

Wat de fuck?

Vertel. Ik probeer het te begrijpen.

Wat is fuck?

Nou, dat is een soort woord met meerdere betekenissen.

Wacht, wie ben jij?

Ik ben Charlton. -Ik heb veel verdrongen...

maar een Charlton vergeet ik niet. -Dank je wel.

Dat is geen compliment. -Ik was ook bezeten door het monster.

Ik weet niet hoelang ik in m'n geheugen zat.

Genoeg. Volgens mij heb ik je neergeschoten. Je lichaam.

Sorry. -Het is niet erg.

Het was langer van het monster dan van mij. De verandering is leuk.

Dit is je vrolijke plek, met al je leuke herinneringen.

Je raakt snel tevreden en vergeet de tijd en de realiteit.

Dus jij komt mij hieruit halen? M'n ridder in een saai harnas.

Dat is belachelijk. We blijven hier. -Dat doen wij niet.

Ik neem m'n lichaam terug. -Nee.

Alleen hier kunnen de wezens niet komen.

Natuurlijk. De enge, krijsende dingen buiten. Wat zijn dat?

De andere dragers van het monster.

Gevangenen van het kasteel. Allemaal ellendige fouten van de goden.

Als dit m'n geheugen is, kunnen ze toch niks doen?

Wil je dat aan Ora vragen? Zij was hier voor jou.

Graag. -Dat kan niet, want ze is fuck dood.

Dat is niet goed. -Ik zei: Als je doodgaat, ben je weg.

Maar ze moest haar deur vinden en toen werd ze verslonden door wezens.

Met huid en haar verscheurd. Ze ging dood...

starend naar haar eigen gezicht voor zich.

Dat is vreselijk.

Wat is dat met die deur?

Wil je dat niet doen?

Geen vrolijkheid? We zijn aan de bibliotheek ontsnapt.

Je vrienden zijn ook veilig verstopt. -Quentin niet.

En wat ga jij daaraan doen? Behalve fronsen.

Hem redden, waarschuwen. Ik hoef niet te antwoorden.

Wil je weten wat ik denk? -Jezus, nee.

We moeten nog een spreuk doen op dat boek. Voor jou.

Door Quentins boek weet ik waar hij is.

Hij heeft nog maar een paar dagen. -Je vertrouwt alleen op dit boek?

Wat grappig.

Er is één plek waar ik moet zijn. -Redemption Arc.

Je hebt advies nodig.

Verontschuldig je nooit voor wie je bent, dat kun je niet veranderen.

We komen dichterbij, of niet?

Nog een paar fonteinen te gaan.

Ik heb maar één moment nodig...

om m'n vrienden te vertellen dat ik leef. Help me.

Of ik zet je uit de vrolijke plek. Dat kan ik. Toch?

Er is een deur. Diep verborgen in een vergeten herinnering.

Vergeten herinnering? -Voor mij m'n kinderkamer.

Geen deel van de herinnering. Gewoon daar.

Welke herinnering? Hoe kwam je daar, Charlton?

Je kan bij elke herinnering komen. Denk eraan en loop naar buiten.

Wat je zoekt, is lastig te vinden. Het zit goed verstopt voor jou.

Het schuilt waar je het minst aan denkt, omdat je dat niet wil.

Waarom? Omdat het vreselijk is.

M'n meest traumatische, verdrongen herinnering. Dat wordt leuk.

Kom, Charlton.

Tijd om herinneringen op te halen. -Wacht.

Waarom? -Ga mee.

Is dit echt de goede? -Vertrouw je het boek niet?

Nee, ik heb er gewoon nog nooit een gesloten gezien.

Alsjeblieft.

Deze is voor als je weer omhoog wil.

Alice, dit is ons afscheid.

Ik hoop oprecht dat je thuis hoort op de plek waar je heen gaat.

Van hetzelfde. -Oké, nou, daar gaat ie.

Hé, 23, mag ik een lift?

Ik ben niet je persoonlijke Uber.

Ik ga als ik deze eieren op heb. Hopelijk kippeneieren.

Ik moet m'n geboorterechtdoos halen.

Graag voor ik het Eliot-nieuws breng aan het kasteel. Geen snel gesprekje.

Ik help Julia met haar godin-kracht. -Je scoort liever punten bij je lief?

Ik moet het ritueel opvoeren. Jij bracht je neukmaatje mee.

Josh is hier omdat we een kok nodig hadden. En we zijn cool.

Net zoals Julia en ik. Cool? -Cool. Over die lift...

Bedankt voor het ontbijt.

Koning Margo, je bent terug.

Waar is Eliot?

Hé, Julia. Klaar voor je onderzoeken?

Hoi, Shoshana. -We hebben het al gedaan.

O, oké. Wat is de uitslag? -Onduidelijk. We zoeken een ritueel.

Maar ik ben nu haar volger, dus ik kan het wel doen.

Oké, dus...

Ken jij een onderzoek dat we kunnen doen op pseudo-goden?

Niet echt, nee.

Oké, dan lukt het wel zonder jou.

Goed, dan ga ik weer. App me maar...

als je een lift nodig hebt...

of iets. -Bedankt.

O, ik ben vergeten te vragen of je bescherming of camouflage hebt.

Zij kunnen het verstoren. -Een camouflagespreuk.

Een duivelse bitch zit achter... Je mag het niet weghalen.

O, dat heb ik net gedaan. Geef me 30 seconden. Ik bescherm je.

Julia, kijk eens naar deze bitch. -Iris.

Wat doe je hier? -Dat monster zit achter me aan.

Verscholen goden, zo onbeholpen. We pakken hem.

Ik help je.

Als je me vertelt wat ik ben. Geen mens, geen god.

Je bent het slechtste van beide. Als mens hulpeloos, als god onsterfelijk.

Iedereen die je liefhebt gaat dood en jij zit hier vast, alleen.

Voor eeuwig. Want niemand kan je doden...

behalve iemand zoals ik. Dus luister. Dit is een levende steen.

Zo kan het monster niet Reizen.

Dit maakt een ideale gevangenis, behalve als iemand de deur opent.

Maar het bloed bevriest hem even.

Laat de steen bloeden. Ik breng hem naar het kasteel.

Heb je me echt nodig of lul je maar wat?

Het bloed ontneemt de god z'n kracht. Dat is geen probleem voor jou.

Ik hou je in de gaten. Na het bloed doe ik de rest.

En verpest het niet, zoals altijd.

Oké, je camouflage is terug.

Wat?

Zit er een snotje?

Het was niet zo erg als ik had gedacht.

Het was m'n eerste huilbui als weduwe.

Maar twee korte uren.

Hoelang heb jij gehuild?

Toen je wist dat Eliot... Dat hij... -Ik had het nogal druk.

En volgens mij gaat het weer met je. Dus ik ga.

Wacht, Margo.

Margo.

Koning Margo. U bent terug. -En ik ga net weg.

Wilt u Hare Traagheid Abigail nog even gedagzeggen?

Ze is zichzelf niet. U kunt haar opfleuren.

Wat is er met haar? -Ze praat niet.

Ze heeft geen woord gezegd vandaag. -Rafe, kom hier.

Fijn dat jullie elkaar hebben. Ik ga m'n geboorterechtdoos zoeken.

Ik wil niet lullig doen, maar kun je wel bloed uit een steen halen?

Ze heeft het verder niet uitgelegd. -Ze uitte vooral bedreigingen.

Shoshana twijfelt, maar we hebben geen keus.

Hoezo twijfelt ze? -Ze zei...

Iris is niet te vertrouwen. Ze is een bitch. Bacchus haatte haar.

Deed ze een interventie? -Hij wilde niets zeggen.

En hij vertelde mij alles. Het punt is...

Ze heeft hem ooit overgehaald iets te doen.

En dat hij er niets over wilde zeggen, moet ons afschrikken.

We hebben geen keus, zegt Iris. Dus als jij ons kan helpen...

Ik help. -Nee, je staat in de weg.

Ze heeft gelijk, we moeten dit doen.

Als dit werkt, zit Eliot voor altijd opgesloten in het kasteel.

Eliot is dood.

En het monster komt zo, dus laten we opschieten.

Penny, toch?

Ken ik jou?

Dit is m'n ergste trauma, Charlton.

Iemand legt een laken over je heen in een bed?

Dat is Logan Kinear.

Hij is overleden.

Dat ben ik.

De eerste keer dat ik magie gebruikte, was...

om Logan te vermoorden met die schoolbus.

Dat is heel fuck. -Dat is niet helemaal goed.

Het is een bijwoord.

In elk geval, hij was een pestkop en de ergste persoon in m'n leven.

Door hem wilde ik meerdere keren zelfmoord plegen.

Maar toen ik dit deed, werd ik zelf de ergste persoon in m'n leven.

Dit is erg therapeutisch, maar ik zie geen deuren.

Is er iets specifiek pijnlijks wat je vermijdt?

Kijk, ik lijd onder hele specifieke pijn.

Het is niet allemaal slecht. Je hebt een vriend die je troost.

M'n enige vriend uit m'n kindertijd.

Taylor.

Iedereen pestte me, behalve Taylor.

Nooit.

Shit.

Ik denk dat ik weet waar we heen moeten.

Bitch. Je kan harder schoppen dan dat.

Zoen je met jongens? -Sla hem.

Homo. -Bitch.

Kom op, schop hem.

Goed, dat is genoeg. Hij snapt het.

We gaan, kom op. Wegwezen.

Hé, Eliot. Ik zei genoeg.

O nee. -Kom op, Taylor. We gaan.

Mezelf haten om wie ik ben is één ding...

maar om iemand anders pijn te doen...

Zie je een deur? -Nee.

We gaan terug naar de vrolijke plek.

Je moet een bezoekerspas halen.

Mijn god, het heeft gewerkt.

Geweldig nieuws.

Wat doe je?

Ik ben aan het lezen.

Soms ben je zo saai.

Kijk wat ik heb gevonden.

Hoe deed je dat?

Je zei: Ga naar Mesopotamië. -Dat heb ik nooit...

Heel anders, en ik vond er niks nuttigs.

Uit frustratie wilde ik hem breken, maar als ik m'n kracht erop focus...

gebeurt dit. Wat staat er?

We kunnen de symbolen opzoeken. -Hoe?

In boeken. -Boeken?

Er is hier een bibliotheek.

Of we maken een uitstapje. -Uitstapje.

Naar...

Brakebills. Op Brakebills hebben ze een grote bibliotheek.

Een uitstapje naar... -Talloze boeken.

Brakebills.

Mijn hemel.

Wat doe je? -Nog één keer liggen.

De weduwe ligt in haar bruidsbed met de gewaden van haar geliefde.

Je hebt de bloteborstenzang gemist. -Mijn borsten zingen ook bedekt.

Waar is de slotenmaker? -Iedereen is weg.

Al het personeel? -Behalve de timmerlieden.

Hoi, Quentin.

Ik moet je iets vertellen. Mag ik binnenkomen?

Nee. -Goed.

Ik was in de bibliotheek. -Vast.

Doe niet zo lullig. Ze hebben me opgesloten.

Ik ben ontsnapt en heb de boeken veranderd. Ze vinden ons niet.

Ik heb je einde gelezen. Je gaat dood over twee dagen.

Waarom zou ik je geloven?

Je laat een levende steen bloeden om het monster te doden, toch?

Dat doe je twee dagen en als je hem besprenkelt, vermoordt hij jou.

Ik wil je niet bang maken, maar je moet nu stoppen en vluchten.

Als we dit niet doen, vermoordt Iris Julia.

Dus bedankt, maar ik vlucht niet. -Het gaat om je leven.

En als ik het boek versla? Als ik sneller ben dan twee dagen?

Veranderingen in het boek hebben een domino-effect. Misschien werkt het.

Ik kan het niet sneller doen, dus wil je me helpen?

Ik haat boeken.

Laten we teruggaan. -Nee, sorry.

We willen het vinden. Het is hier.

Dit is het.

Je hebt het gevonden? -Nee.

Niet? -Ja.

Dit spel is verwarrend. Wat is het? -Ja, we hebben iets gevonden.

Het is alleen het verkeerde. Helemaal verkeerd.

Het spijt me.

Ik haat boeken echt.

Dit is het, maar ik heb tijd nodig. -Ik dacht dat ik hielp.

Weet ik. Ga Q maar helpen. -Laat me blijven.

Ik hou hem op, Ik doe alles wat je wil.

Hij heeft Bacchus van me afgepakt. Ik wil niet nog een god verliezen.

Oké, maar loop niet in de weg. -Oké, mijn godin.

Dit zijn er te veel. -Ik kan niks meer schrappen.

De deur kan er zijn. -Of een dodelijk wezen.

Je kunt beter hier blijven.

Nee, ik moet m'n vrienden vertellen dat ik hier ben. We moeten terug.

Wat jij wilt, Jack Shephard.

Was dat een verwijzing naar Lost?

Je keek het een week na kerst. Ik bleef daar even.

Wat vond je... -Blijf bij de les.

Hoe overleven we deze herinneringen? -Die man in korte broek hielp ons.

Dat hebben we nodig. -Een man in korte broek.

Ik weet iets beters.

Charlton, dit zijn m'n vrienden.

Quentin, toen hij met Penny vocht.

Fen, die klaar was om met piraten te vechten.

En Margo, de Welters-aanvoerder. Niets is enger dan dat.

Jullie zielige eikels huilen bloed tegen de tijd dat dit klaar is.

Oké, bewaar dit voor jullie gevechten...

terwijl ik naar m'n deur zoek in deze weggestopte herinneringen.

Omdat zelfbewust en blij zijn niet per se samengaan.

We beginnen met de kleine schaamtes.

Het ergste kapsel van m'n leven.

Het spijt me.

Hij is wat verlegen.

Meen je dit? -Dit is me nog nooit gebeurd.

We gaan door met de wat donkerdere dingen. Oké, daar gaan we.

Welkom bij het college voor de Fysieken.

Ik heb seks met de vriendjes van anderen.

Ik heb per ongeluk m'n vrienden verraden.

Ga naar links.

En expres.

Bewakers.

Nee, Eliot. -Breng haar naar de kerker.

Eliot.

Verdomme. Nog steeds geen deuren. Ik had hier een goed gevoel bij.

Zet je schrap. Er komen vadercomplexen en piemels aan.

Ze zijn hier.

Rennen.

Ooit gevochten met de dochter van een messenmaker? Kom maar.

Laat mij maar.

Je gezicht ziet eruit als een balzak.

Rennen.

Kelderkruipsel.

Ik pak handdoeken. -Hoe erg is het?

Niet kijken.

Fuck. -Je hebt het goed.

Zo moet het lukken.

Het moet eruit lekken.

Ongeveer twee minuten.

Je mag nu weggaan.

Als Julia weggaat uit Brakebills appt ze me. Ik zie haar in het park.

We lokken het monster vandaag in de val, dus het komt goed.

Dodelijk lot afgewend. -Ik blijf bij je voor het geval dat.

Ik ga m'n vriend doden. Een monster, met zijn gezicht en ogen.

En ik heb nu gewoon geen ruimte voor ons.

Dat vraag ik ook niet van je.

Een hond naderde. Hij wilde spelen.

Het baasje volgde om Quentin af te leiden.

Op dat moment zag het monster het bloed en Quentin.

Met één gedachte sneed hij hem aan stukken...

waarmee het verhaal van Quentin Coldwater was beëindigd.

Ik kom het niet goedmaken, maar je leven redden.

Ik probeer erachter te komen hoe ik deze berg shit moet oplossen.

Dat gaat meer kosten dan mijn leven.

Ik heb Christopher Plover naar de Gifwereld gestuurd. Dat is goed.

Wat heb je gedaan?

Hij moest naar een vredige wereld, maar straks doet hij 'n kind wat aan.

Hij verdient geen vrede. -Mijn god.

Je bekent dat je m'n favoriete auteur hebt vermoord. Ja, hij is slecht...

Maakt dat mij goed? Maakt hem vermoorden mij beter of slechter?

Dat weet ik niet.

Ik doe m'n best.

Oké, Quentin? Ik doe altijd m'n best.

Dus zeg het als jij een recept voor de perfecte boetedoening hebt.

Want ik kan jouw gevoel niet veranderen...

Er is een spreuk.

Er staat hier een spreuk in...

die vertelt waar ik heen moet.

Laat me meegaan en doe dit met me.

En ik zal voor altijd daar blijven waar de spreuk zegt dat ik heen moet.

Wat de spreuk ook zegt?

Beloof je dat?

Dat beloof ik.

Doe wat je moet doen. Maak het open.

Dit is ondoordacht, zelfs voor u. -Zoals m'n ex altijd zei...

Ik ben blij als die doos open is. -Margo, heb je al gehuild om Eliot?

Ik zeg dit maar één keer. Meedoen met je verdrietige-gezichtfeestje is dom.

Ik kan m'n verdriet er nooit uit huilen.

Want als ik begin...

kan ik nooit meer stoppen. Snap je?

Ik zal voor altijd nutteloos zijn.

Iemand moet dit koninkrijk regeren en ik ben gek...

als ik ze verwaarloos omdat ik druk ben met jammeren in m'n blote tieten.

Majesteit, tot mijn grote spijt moet ik u melden...

dat het schapenkoor ook stil is.

Wie zingt er nu Het Geblaat Van Wanhoop op de herdenking?

Koning Margo?

Een pratende hagedis uit de duinen. Zo uit een boek.

Wat is m'n geboorterecht, geschubd klerebeest?

De pratende dieren. Ze zijn allemaal met stomheid geslagen.

Nou, dat is balen.

Oké Fen, ik doe een ritueel. De Slaap van Eenzaamheid.

Ik neem een slaappil. Jullie laten me met rust tot de middag. Perfect.

Ik heb het je nooit gevraagd. Toen je je deur vond...

Welke herinnering was het?

De dag dat ik mijn thuis verliet. -Dat was het?

Dat is je meest traumatische herinnering?

Omdat ik wegging. Thuis.

Je werd geconfronteerd met je grootste angst.

Top.

Zoek uit wat dat is.

Ik zorg voor afleiding en dan kan jij ernaartoe.

Ik weet dat je een herinnering bent, maar je bent een genereuze.

Je offert je op voor de mensen van wie je houdt.

O, shit.

Ik snap het.

Q, ik neem je aanbod aan.

Leid de wezens naar m'n puberteit. Wees dapper.

Ik weet waar ik heen moet gaan.

Is het gebeurd?

Vijftig jaar.

Het is gebeurd.

Ze komen van daar. Ik sta hier, hij komt naar mij en jij...

doordrenkt hem.

Het was bijna mooi. -Dat was het.

Ik weet dat het stom klinkt, maar wij...

Denk er eens over na. Het werkt tussen ons.

Dat weten we omdat we het hebben meegemaakt. Wie krijgt zulk bewijs?

Er is een halve eeuw aan emoties bij ons ingespoten...

dus ik snap dat je nu niet helder nadenkt.

Nee, ik bedoel, waarom proberen we het niet?

Is dat zo gek?

Waarom niet?

Ik ken je en jij bent niet... -Wat maakt dat uit?

Doe niet zo naïef, het maakt uit.

Q, kom op. Ik hou van je.

Maar je moet weten dat jij zo niet bent en ik ook niet.

Niet als we een keuze hebben.

Oké dan.

Sorry.

Wat is er mis met jou?

Wat doe je in godsnaam?

Q, de hond.

Hoi. -Het spijt me.

Je kan ze trainen, maar ze doen toch wat ze willen.

Heb jij een hond? -Zij is de afleiding.

Ik... Sorry, ik... -Oké.

Oké, ik gooi het bloed over hem heen. Ren weg, nu.

Nee, hou je aan het plan. Ga nu. Ze komen.

Een goed en eerlijk mens houdt van je. Hij nam een risico.

En ja, het was gek, maar je wist dat dit moment telde...

en jij maakte het kapot.

Q, het spijt me.

Ik was bang. En als ik bang ben, ren ik weg.

Als ik hier nog uit kom, weet dan dat ik m'n moed van jou heb overgenomen.

Quentin.

Ik ben het. Eliot.

Geen spelletjes. Kom op. -Ik ben Eliot.

Nee, onzin. Kom op. -Vijftig jaar.

Wie krijgt zulk bewijs? -Wat?

Perziken en pruimen, idioot.

Ik leef nog hier.

Eliot.

Heeft het gewerkt?

Dat hoop ik.

Je hebt het verpest. Ik heb je gewaarschuwd.

Wacht, niet doen.

Kijk wat je gedaan hebt.

Leuk om jou hier te zien.

Ik wil het nu graag terug.

Het spijt me.

Jullie wilden me in de val lokken. -Nee.

Het plan heeft gewerkt. Toch, Q?

Wie is dit? -Inderdaad, het plan.

We hebben Iris voor je gehaald. We konden niks zeggen. Ze keek toe.

Maar het is ons gelukt.

Dit alles was een plan voor mij?

Ja.

Ja, en dit is nog het beste.

We wilden het pas laten zien als je Iris had.

Volgens dit zijn al die organen...

blokken aan het bouwen. Ze proberen een lichaam te creëren.

Dat van jou misschien?

Indrukwekkend.

Eliot leeft.

Wat? -Hij leeft.

Ze kan nu elk moment komen.

Ik ging net weg.

Weet ze dat ik je leven heb gered? -Nee. Ik moet je nog bedanken.

Je liet me aarzelen. Als ik dat niet had gedaan, was Eliot er geweest.

Als het monster een lichaam bouwt, kunnen we hem misschien redden.

Ik kan helpen.

Laat me hier blijven.

Je kunt 50 keer m'n leven redden, maar het verandert niks tussen ons.

Ik hield van je.

Daar kon je niet op vertrouwen.

Het is klaar.

Dag, Alice.

Vertaling: VSI