Original subtitles

ZACHWYT

- Co mu jest? - Kolega nie przyszedł.

Głowa do góry, Manu. Przyjdzie później!

Uśmiechnij się.

Masz zapalniczkę?

Zapal świeczkę.

Śpiewamy, głośno!

Uśmiechnij się, masz urodziny.

Czekaj...

Śpiewamy! Dla Manu!

Oj! Zgasła. Możecie zamknąć okno?

No nie wiem... Kto to może być?

Felipe! Mówiłam, że przyjdzie!

Felipe!

Już dobrze?

Przyjdę ci pomóc.

Dzięki, to dla mnie wiele znaczy.

Uspokój się. To ja się powinienem denerwować.

Trochę mi się zeszło.

Zaraz będę,

już jestem w parku, przysięgam.

Twój tata wie, co tu robimy?

Chyba zapomniał o tej starej furze.

Po co zasłaniasz? Nikt was nie zobaczy.

Nie chcę oglądać lasu.

Można by tu zrobić fajny teledysk.

Ustawilibyśmy instrumenty. Mauro - na dachu.

Wkurzasz się, że będę pierwszy?

Wcale nie.

Widzę.

Nie chcę, żebyś umarł jako prawiczek.

Będzie dobrze.

Magia!

O kurde! Jaka magia!

- Naprawię. - Przepaliły się.

Mam inne. Przewidziałem to.

Zaśpiewaj.

No nie wiem. Wolna. Dziwna.

- Jak to dziwna? - Dziwna.

Mamy już wolne kawałki.

Masz dziwne pomysły, chciałeś nazwać kapelę od gry komputerowej.

- A ty - imieniem swojej byłej. - Drugim imieniem!

Mam twoje klucze.

Zostaw przy włączniku.

Naprawdę to zrobicie z Azul?

Potrzebny mi wzmacniacz twojego ojca.

Po co?

Sprawdzę, czy się nada na moje urodziny.

A nie weźmiemy sprzętu ze studia?

Częściowo, ale jeśli jest dobry wzmacniacz...

Masz pomysł na słowa?

To ty jesteś wrażliwym poetą. Myśl o Manu.

Chyba o twojej starej.

Nie napisałeś, że już jesteś.

Nie wiem, gdzie zostawiłem telefon.

Jak to nie wiesz?

Nie wiem.

Długo tak siedzisz?

Słuchałem, jak twój brat gra.

Jest niesamowity.

Możesz z nim zagrać. Wie, że jesteś muzykiem.

Nie jestem.

Specjalnie tak przeciągasz?

Chcesz iść czy nie?

Chcę, ale poczekajmy, aż się ściemni.

- Zimno ci? - Trochę.

Spokojnie.

- Poświecisz? - Tak.

Poczekaj na mnie.

- Wszystko w porządku? - Tak.

Chcę.

Ale sama nie wiem.

W porządku. Nie przejmuj się.

Dzięki.

Chcesz?

Poleżmy tak.

Jak szybko bije ci serce!

Nie mogę rozdzielić tych dwóch.

Sprawdzę jeszcze.

- Cześć, Ana. - Cześć, Manu.

Hej, mamo.

Dziwne.

Skąd to jest?

Mauro przyniósł i kazał ci przekazać.

Nie ma już pizzy?

Zamroziłam. Nie wiedziałam, kiedy będziesz.

Gdzie ty byłeś?

U Azul.

Manuel!

Co robisz tak późno?

A nic, mam pilną robotę.

Upiekłem twoją ulubioną pizzę.

Wiem, ale mama ją zamroziła.

Poszła spać?

Nie. Rozmawia z Aną.

- Pokłóciliście się? - Nie. Spróbuj.

Co to?

Dostałem w prezencie. Mocne, uważaj.

Paskudne!

A mnie smakuje.

Możesz zgasić światło?

Masz ustawioną datę urodzin jako hasło?

- Ale prostackie! - Cały Manuel!

Jak było wczoraj z Azul?

Zaliczyłeś? Pochwal się!

Słuchaj! Zapchamy ci całą pamięć!

Będziemy nagrywać do oporu.

- Drzwi. - Otwórz kluczem, głąbie.

Już próbowałem.

Otwórz magazyn.

Nie tak, pokaż.

Widzisz? Otwarte.

Opowiadaj, ze szczegółami.

Głupek!

Co powiedziała o furgonetce?

Podobała jej się.

Ale nie powiedziałeś, że to moja zasługa?

Masz klucze.

Trzymaj je.

Musimy wrócić do laboratorium.

Zapisz i chodźmy, bo się spóźnimy.

Jeszcze!

Kiedyś powiedziałaś,

że wciąż za mną tęsknisz.

Że nie masz nikogo,

kto tak cię rozumie.

Kiedyś powiedziałaś,

że nie ma nikogo ważniejszego

Ale potem oświadczyłaś

coś przeciwnego.

Co się stało?

Co zrobiłem nie tak?

Nie umiałem wydusić słowa

i uciekłem przez okno.

Nie widziałem cię już więcej.

Kiedyś powiedziałaś,

że mnie potrzebujesz,

Że beze mnie nie wytrzymasz

nawet siedmiu dni

Kiedyś powiedziałaś,

z okropną pewnością.

Że nic nas nigdy

nie rozdzieli.

Co się stało?

Wszystko źle!

Nie umiałem wydusić słowa

i uciekłem przez okno.

- Co jeszcze? - "Rosną mi skrzydła"? - Za dwa piwa.

- Braliście kable? - Nie.

Wpisałeś "Rosną mi skrzydła"?

"As Pucharów", "Światło", "Wszystko źle", "Rosną mi skrzydła".

"As Pucharów" nie może być pierwszy.

Jeszcze nie układam kolejności.

Ale nie może.

"Światło"?

- Może? - Chłopaki? Zaproszenie?

Ani słowa o urodzinach?

Impreza ma być pod hasłem urodzin?

To ma być koncert.

Ale też urodziny.

Zdjęcie wszystko zasłania.

Sam zrób lepiej.

Masz kasę?

Ktoś pisze. "Sol. Kuzynka". To twoja kuzynka? Niezłe foty.

Oddawaj, debilu.

To nie jest prawdziwa kuzynka.

Nasi rodzice się kumplowali, jak byliśmy mali.

- Zapłacisz za mnie? - Już zapłaciłem. I za dwa piwa.

Nie piłem piwa.

A ta nowa piosenka? Nie wpisujesz jej na listę?

Jeszcze nie jest gotowa.

To się pośpiesz!

Margarita nic nam nie pożyczy za darmo. Trzeba zapłacić.

Można się było spodziewać.

A da nam chociaż perkusję?

Pytałem o perkusję, mikrofony i wzmacniacz. Weźmiemy twój.

Wystarczy.

Pomożesz mi ze słowami?

Jeszcze czego!

O czym myślisz?

O tobie.

O tobie.

Magia...

Wawrzyn. Mokre drewno.

Powrót inną drogą...

Pachnącą, nieznaną.

Gdy ziemia ukazuje zapomniane ślady stóp...

Szum wody szepcze twoje słowa, jak nasiona, które pragną wykiełkować...

Jakim słowem można opisać ten akapit?

"Nieznane".

Dobrze.

Mauro?

To tam... Nieuchronnie...

mijały fragmenty historii zapełnionej...

Nie. "Zapłodnionej".

Zapłodnionej twoim milczeniem.

Tą chmurą pyłu, co uniosła się, gdy upadłem.

Obietnica wciąż żyje, tu, w zakątku tego, co nie do pomyślenia.

Dobrze, zatrzymaj się.

Zrozumiałeś te słowa czy chcesz przeczytać jeszcze raz?

Tak. To pierwsze.

Iara.

Odkąd odeszłaś, co rano koło wokół mnie się zacieśnia.

Krąg szklany, krąg utkany.

Dlaczego mam nie pytać, co będzie,

gdy pociągnie się tę samą nić w obie strony, z tą samą siłą?

To nie zima, nie las i nie wawrzyn...

To nie rzeka ani ślady na polu.

To twoje wspomnienie.

Nie wypowiem się, bo mi się to nie podoba.

Umiesz określić, co ci się nie podoba?

Rozumiem, że narrator próbuje się z czymś pogodzić, ale mu nie wychodzi.

Manuel, dalej.

- Dlaczego mam nie pytać... - Następny akapit.

Hej!

Znowu zgubiłeś telefon?

Nie, nie sprawdzałem wiadomości.

Weź wzmacniacz i chodź.

Już schodzę.

Co to?

Magia!

Weź, głąbie.

Perkusja tutaj. Wzmacniacze tu i tam.

Tu - Fran. A tu - ja.

- Spróbujemy, czy wystarczy. - Wystarczy, zobaczysz.

Włącz.

Uważaj.

Felipe! Jakiś problem?

- Nie, tato, to Manu. - Wyłącz, proszę.

Wystarczy.

Zaczekam na ciebie tam.

I tu mam blokadę.

Po pierwszej linijce? Zagraj jeszcze raz.

Zaczekam na ciebie tam.

Zaczekam na ciebie nad morzem.

Teraz lepiej.

Zaczekam na ciebie nad morzem.

Ale nie wiem, czy mnie znajdziesz.

Zaczekam na ciebie nad morzem.

Ale nie wiem, czy mnie znajdziesz.

Ślady stóp na piasku

nie prowadzą donikąd.

Super! Jak ty to robisz?

Kończmy.

- Dlaczego? - Bo muszę lecieć.

Do Iary...

Wolałbyś, żeby ci wyrwali paznokieć obcęgami

czy zrzucili ze spadochronem do morza?

- Nie wiem. - Jak to?

- Paznokieć. - Zwariowałeś.

Mam kluczyki do furgonetki.

Nie idziemy do furgonetki.

Jak to?

Nie chodzę tam z Iarą.

Nie to, co ty i Azul.

Nie zależy jej na mnie. Ani mnie na niej.

Oskrob trochę.

Manu mówi przez sen.

- Co ty gadasz? - Mówisz!

Nagrywam głosówki.

Nie wiesz sam, że mówisz.

- Tata też tak ma. - Wiesz, co pomaga?

Muzyka.

Niech robi, co chce.

Właśnie.

No, właśnie.

O, właśnie!

Magia!

Mówi, że jeśli gram na stojąco, mam kontakt z ziemią.

Przy gitarze jedna część ciała jest spięta, a druga - rozluźniona.

To akt seksualny - tak twierdzi.

Coś w tym jest.

- Mówiła, że jej się podobasz. - Debilu!

- Przysięgam! - Jak było?

Mówi ciągle o tobie.

Pytam poważnie.

Tak jak zawsze. Najpierw dużo gada.

A po seksie ma mnie już dosyć.

Nic dziwnego.

Spadaj.

Idziemy do domu?

Zgłosiłam się do projektu naukowego.

Mamy robić ogródek organiczny.

Mama Tomasa ma szklarnię i ma nam pomóc.

Hej. Zaśniesz.

Jeśli wyjadą, będę sama w domu przez kilka dni.

Sama?

Z bratem, ale to na jedno wychodzi.

Dzięki.

Kolejna?

Każda znaczy coś innego.

- Gdzie mama? - Nie wiem.

Co robisz?

Daj.

Burza szaleje

na dnie oceanu.

Wiedziałem, ale zostałem.

Chciałem zobaczyć ją z bliska.

Jestem falą na skale.

Jestem łodzią, która płynie w dal.

Poprzez sztorm.

Bo ja wolę być blisko.

Przyjeżdża moja kuzynka.

Ta, co chce się pieprzyć?

Nie, to twoja stara.

Przyjeżdża na stałe?

Na to wygląda.

Tutaj? To samobójstwo.

Patrzą na mnie z wydmy.

Wiedzą, że nie wygoję rany,

jeśli wrócę na morze.

Burza szaleje

na dnie oceanu.

Ale nie uciekam.

Wolę być blisko...

Jestem falą...

Co jest? Wzruszyłeś się piosenką?

Ten głąb rzucił we mnie piaskiem.

Brakuje życia w tym kawałku.

Nie zagramy go na koncercie.

- Mrugaj, kretynie. - Mrugam.

Patrz do dołu.

- Przestań! - Poczekajcie do ślubu.

- Zazdrosny jesteś? - Iara będzie zazdrosna.

- Chyba twoja kuzynka! - Mama Maura!

Cienie na ziemi.

Nie jestem jednym z nich.

Nadchodzą z daleka.

Przywierają do stóp.

Zostaw i spójrz.

Wykorzystaj ten czas.

Niech światło na ciebie spłynie.

Nie widzę cię.

Cienie na ziemi.

Nie jestem jednym z nich.

Chcą mojego umysłu.

Zasłaniają oczy.

Zostaw wszystko i zajrzyj do środka.

Niech spłynie na ciebie światło przez chwilę.

Kiedy przebije się mój głos?

Marnuję czas.

Żeby ci ścierali skórę na plecach papierem ściernym

i wrzucali do basenu z sokiem cytrynowym przez miesiąc czy żeby ci ogolili głowę?

Pierwsze. Moje włosy są święte.

Przestanę się widywać z Iarą.

- Codziennie się spotykamy. - A w szkole.

Chcę czegoś innego.

Żebyś musiał zdusić rękami tarantulę,

a potem zjeść?

Czy żeby ci odcięli mały palec u nogi?

- Ze znieczuleniem? - Nie, po prostu. Nożyczkami.

Oszalałeś?

Wolę pająka, to oczywiste.

Zjeść słoik miodu...

Porzygałbym się.

Czy lizać się z chłopakiem z klasy.

Zależy z kim.

Z tobą - poszedłbym na całość.

O dziesiątej, w przyszłym tygodniu?

Wiesz co? Ważki składają jajka w wodzie.

Naprawdę?

- Cześć. - Cześć! Porysujesz z nami?

Wyjdziemy na chwilę?

- Kolacja. - Chcę jeszcze troszkę porysować.

Manu?

Spójrz na mnie.

Co tu robimy?

Co się stało?

Nie wiem.

- Manu? Nie jesz? - Chcę siedzieć koło Azul!

Zje później.

Jeszcze nie śpisz?

Dlaczego Azul wyszła?

A dlaczego ty śpisz w pracowni?

Kto śpi w pracowni? Ja? Wcale nie.

Tym się martwisz?

Nie.

Ani Azul.

Felipe.

Co się stało?

To nim się martwię.

Nie rozumiem.

Czuję się strasznie.

Masz coś w aparacie na zębach.

Jaja sobie robisz?

Nie ma nic złego w tym, że coś czujesz.

Rozmawiałeś z nim?

Włożymy koszule, wszyscy czterej. Spodnie, marynarki.

Bez sensu.

Wcale nie. Wejdziemy na nowy poziom.

Pójdziemy do mnie po próbie? Będziemy dalej układać piosenkę?

Coś ci jest.

Spadaj.

Spadaj, no!

Wiem, o co chodzi.

Zerwałem z Azul.

Cześć, co tam?

Znowu te gówniane perfumy?

Nie są takie złe.

- Płacicie od razu? - Nie, później.

- Powiedz jej, że wziąłem kabel. - Nie, bo ci każe zapłacić. Nic nie mów.

Po co ci piwo?

Są chłopaki?

Tak, wejdź.

Margarita jest fanką Ozzy'ego Osbourne'a.

Cześć!

- Spóźniony, jak zawsze. - Zamknąć?

Tak.

Ale pachnie.

Pamiętacie Sol? Kiedyś przyjechała na wakacje.

Osiem lat temu.

Byłaś na urodzinach Manu?

- W domu z instrumentami! - Grasz na czymś?

- Nie. - Ale śpiewa lepiej ode mnie.

To nie takie trudne.

Jak chcesz grać na perkusji, to cię mogę nauczyć.

Nie teraz.

Przyszli po mnie.

Znaleźli mnie na ziemi.

Kolejny podobny dzień.

Zapalę ogień!

Przyjdź, uratuj mnie!

Nie proś, żebym został

przykuty do miasta.

Pragnę być z tobą,

choćby przez chwilę.

Kiedy jestem blisko,

rosną mi skrzydła.

Jesteś lekiem na moje demony.

Rosną mi skrzydła.

Jesteś moim przyspieszeniem...

Odrobiłeś pracę na filozofię?

Jeszcze nie.

Za twoje urodziny.

I za ciebie!

Lepiej się czujesz?

Tak.

Przyrzekasz?

No co?

Do dna.

Kto to?

Nikt. Ktoś pyta o koncert.

Ale kto?

Kuzynka Frana.

I pyta się ciebie?

To w końcu moje urodziny.

Lepiej jutro. Muszę napisać tę durną pracę.

Dobra.

Przyjdę do ciebie i będziemy dalej pisać.

O której?

Nie wiem. Po południu.

Wypiłbyś trzy szklanki piwa bez oddychania...

To niemożliwe.

No, dobra, to mógłbyś oddychać. Trzy szklanki piwa czy...

żeby ci trzy karaluchy weszły na klatę, jak byś leżał.

Piwo!

Ale masz głupi śmiech.

Przestań, idioto.

Nic się nie zmieni.

Znowu mówiłeś.

Zamknij się.

Proszę pani, czy to długo potrwa? Chciałbym odzyskać rękę.

Nie tak długo.

Ale mniej więcej? Jak długo?

- Kilka minut. - Fajnie.

Zjemy?

Znowu ten kot!

Piesek! Latający piesek!

O! Czerwono-różowy ptaszek!

Ukradnę sobie.

Przestań już!

Czy możemy zjeść w spokoju?

Znowu leci piesek!

Sorki, że nie przyszedłem. Potem ci wytłumaczę.

Ślady stóp na piasku

nie prowadzą donikąd.

Nic cię nie zmienia.

Będę czekał na ciebie na plaży,

tak długo, jak będzie trzeba.

Dodaję nowe słowa,

które nie znaczą nic.

Wszystko zamienia się w szum.

Będę czekał, aż przyjdziesz

i nadasz temu sens.

Tylko nie odchodź.

I tutaj jeszcze brakuje kawałka.

Mam tylko jedną koszulę, i to za małą.

A ja mam z tysiąc.

Wy na czarno, a ja na biało.

- To jego urodziny! - Co cię ugryzło?

Wszyscy ubierzmy się tak samo.

To Sol. Pisze, że jest przed wejściem.

Wpuść ją.

Nie zapraszałem jej.

A! Już rozumiem...

Cześć, jak tam?

W porządku. Rzucam pomysły, ale ci kretyni nie łapią.

Zostawię otwarte, bo...

- Fran się nie mył. - Pożycz mu perfumy!

Każą mi włożyć koszulę.

Popatrz.

Niezłe!

To już niedługo.

Twoi starzy się nie burzą?

Ojca nie będzie. Wszystko jest zaplanowane.

Oprócz listy piosenek.

- Spróbujemy tę nową piosenkę? - Jeszcze nieskończona...

Powiedz, jakbyś nie mógł rozczytać.

- Kiedy mam wejść? - Wejdź ze mną.

Zaczekam na ciebie nad morzem.

Ale nie wiem, czy mnie znajdziesz.

Ślady stóp na piasku

nie prowadzą donikąd.

Nic się nie...

- Co się stało? - Bez sensu.

Za nisko. To nie mój rejestr.

Możemy zagrać wyżej.

Nigdy nie przerabialiśmy piosenek przy publice.

Pójdę, jeśli chcecie...

Nie bierz tego do siebie.

Ostrożnie! Nie porysuj.

To jakieś gówno.

Oszalałeś? To piękne drewno.

Zagrasz coś?

Nie wiem.

Jak tam próby?

Okej.

Zagraj, nie bądź taki.

Zaraz wrócę.

Wiem, co myślisz, ale porozmawiam z Franem i wszystko naprawię.

Poszedłem z Sol na plażę.

Zagrałem jej piosenkę i była zachwycona. Dzięki za pomoc.

Dla mnie to nie jest problem!

Nie musisz od razu myśleć, że to problem...

Teraz mi mówisz, co mam myśleć?!

Gdzie ja się zgubiłem?

Gdzie się zagubiłem?

Gdzie odeszły...

Dokąd one odeszły?

Te rzeczy...

Rzeczy, które...

zostawiłem, by porwał je wiatr?

Dlaczego cię nie widziałem?

Dlaczego cię nie widziałem,

choć byłem tak blisko?

A nie zrobiłem nic.

Nie zrobiłem nic.

Nie zbudziłem się na czas.

Zatrzymałem się w pół drogi.

I nie wiem, czy czekać,

czy lepiej uciec.

Nie mów mi, że to koniec.

Nie mów, że już za późno.

Nie mów mi, że to koniec.

Nie mów, że już za późno.

Bo przysięgam, że dziś

ruszę i cię odnajdę.

Nie odchodź, proszę!

A jeśli odejdziesz, pamiętaj,

Że ty dla mnie...

Że ty dla mnie...

Zatrzymałem się w pół drogi.

Jeśli muszę zapomnieć,

chcę się najpierw obudzić.

Nie mów mi, że to koniec.

Nie mów, że już za późno.

Bo przysięgam, że dziś

ruszę i cię odnajdę.

Nie odchodź, proszę

A jeśli odejdziesz, pamiętaj,

Że ty dla mnie...

Zatrzymałem się w pół drogi.

Jeśli muszę zapomnieć,

chcę się najpierw obudzić.

Zatrzymałem się w pół drogi.

Jeśli muszę zapomnieć,

chcę się obudzić.

Przepraszam, muszę uciekać.

Jeszcze mamy dziesięć minut.

Zostawię pieniądze.

Musimy przenieść sprzęt do ciebie.

To zacznijcie sami, a ja potem dołączę.

Odpisał?

Nie odczytał. Co będziemy robić?

Jeszcze minimum dwa kursy.

Margarita mówiła, że musimy zabezpieczyć system nagłośnienia.

Niech Felipe się tym zajmie.

To jego impreza. Powinien się zainteresować.

Zapłaciłeś dziś za mnie.

Tylko dziś?

Wiszę ci za kilka prób.

Będziesz musiał sprzedać nerkę.

Ale dupek z tego Felipe, wszystko zrzucił na nas.

Nie zmieniaj tematu.

Z kim piszesz?

Z Iarą.

Czego chce?

A Azul?

- O niej chciałaś rozmawiać? - Zamknij się, Mauro.

Nie wiem.

- Oni zerwali. - Wiem.

- Tylko nie rycz! - Zamknij się.

Za dużo myślisz o rzeczach bez znaczenia.

Czyli jakich?

O sobie.

Jestem tu, gdybyś chciał porozmawiać.

A jeśli nie chcesz rozmawiać - w porządku.

Po prostu wyluzuj, nie spinaj się.

Skup się na miłych sprawach,

przestań tyle myśleć, a wszystko się ułoży.

Szczęśliwe pary na całe życie? To się już nie zdarza.

Jesteś gdzieś indziej.

Wcale nie.

Myślisz o Azul?

Nie.

Poznaję po twarzy. Jesteś smutny.

Myślisz o niej.

Nie?

Więc o kim?

O Felipe.

O Felipe?

Tak.

Byłeś z nim?

Nie.

Nic nie straciłeś.

Fran był wkurzony!

Felipe kazał nam czekać całą godzinę.

Ale potem sobie żartowali, jak zwykle.

Opowiedz, jak było z Iarą.

Fran chce jutro sprawdzić dźwięk. Instrumenty są u niego.

Mauro! Skończ rozmawiać?

Cześć, synu.

Co tu robisz?

Gdzie Antonia?

U babci.

A mama?

Pokłóciliśmy się, ale wszystko będzie dobrze.

Wyszła zaczerpnąć powietrza.

Chciała z tobą porozmawiać.

Wiem. Nieważne.

Tak, wolę tu zostać tutaj.

Tak, wszystko przeniosłem.

Już rozmawiałem z tatą.

Pa. Cześć!

Przestań.

Pamiętasz, jak mi prysnąłeś pianką w oczy na balu karnawałowym?

Twój ojciec był wściekły!

Jedyny raz stanął w mojej obronie.

Chcesz pograć?

Trochę późno.

Trochę.

Nie mam innej kołdry, jak ci zimno, możemy spać po jedną.

Nie, jest okej.

Śpij, kretynie.

Żyjesz?

Jutro idę do furgonetki z Sol. Pomożesz mi wszystko przygotować?

- Pomożesz? - Tak.

To dzięki.

Jakoś wygląda.

Tak.

- Ohydnie śmierdzi! - Sam śmierdzisz.

Nie chcę, żeby mnie komary pogryzły w dupę.

Idziemy?

Daj mi klucz.

Manu?

Co tam?

Wchodzę.

Siadamy do stołu.

Chcesz porozmawiać?

Już gadałem z tatą.

To bardzo dobrze.

Ale ze mną też możesz, gdybyś chciał.

Polują, budują gniazda z błota, zbierają się w stada.

Nie interesuje ich dziś, jutro ani wczoraj.

Myślimy, że mamy wyższe pragnienia,

ale właściwie zależy nam na tym samym, co im.

- Czy to koniec? - Tak.

W porządku.

Trochę zabrakło końcowego akcentu, ale w porządku.

- Felipe? - Nieobecny.

Francisco?

Nie odrobiłem.

"Pięknie".

Dzwoniłem.

Mam wyłączony telefon. Nie rozumiem, dlaczego ktoś tak zrobił.

Miałeś rację, nie powinienem był zostawiać klucza.

Trudno. Widocznie tak miało być.

To ja.

Co ty mówisz?

To ja.

Przepraszam.

Dlaczego?

Wiesz, jak mi na tym zależało.

Co ja ci zrobiłem?

Co ja mam wspólnego z twoimi jazdami?

Odpowiadaj, debilu!

"Ładny" prezent urodzinowy!

Cała furgonetka zniszczona!

No, powiedz!

Powiedz!

Zakochałem się w tobie.

Masz zimną rękę.

Co tu robisz, Manu?

Coś się stało?

Kiedy byliśmy razem, zacząłem coś czuć do Felipe.

Chciałem powiedzieć tobie. Chciałem powiedzieć jemu.

Wszystko popsułem.

I co on na to?

Nic.

Jak to: Nic?

Poszedłem sobie.

Nie wiem...

Pewnie próbuje to sobie ułożyć w głowie.

Postąpiłeś źle.

Jeśli będą chcieli być razem, to będą.

Nic ich nie powstrzyma.

A furgonetka i tak była do dupy.

Jutro wielka impreza.

Fran wysyła 70 przypominajek na minutę.

Nie wybieram się.

Chodź.

Wyjdźmy na dwór.

Struny były dobre.

Tak, ale teraz są lepsze. Spróbuj.

Nie podłączysz?

Wzmacniacz jest u Felipe.

Rozmawialiście?

Trochę.

Wyglądasz jak kupka nieszczęścia.

Nie chcesz tam iść, prawda?

No to nie idź!

Co takiego?

Nie musisz.

Wiele kapel się obywa bez basisty, wiesz?

Dzisiaj jest, jak jest.

Jutro będzie nowy dzień.

W każdym razie te struny pragną rocka!

Dziewczyny! Chłopaki! Czas na zachwycający moment!

Akurat dziś musieliście pokłócić?

Bez basu będzie gówniane brzmienie. Spróbuj grać głośniej dół.

Kiedyś powiedziałaś,

że wciąż za mną tęsknisz.

Że nie masz nikogo,

kto tak cię rozumie.

Kiedyś powiedziałaś,

że nie ma nikogo ważniejszego

Ale potem oświadczyłaś

coś przeciwnego.

Co się stało?

Co zrobiłem nie tak?

Nie umiałem wydusić słowa

i uciekłem przez okno.

Nie widziałem cię już więcej.

Kiedyś powiedziałaś,

że mnie potrzebujesz,

Że beze mnie nie wytrzymasz nawet siedmiu dni

Kiedyś powiedziałaś,

z okropną pewnością.

Że nic nas nigdy

nie rozdzieli.

Co się stało?

Wszystko źle!

Nie umiałem wydusić słowa

i uciekłem przez okno.

Nie widziałem cię już więcej.

Nie proś, żebym został

przykuty do miasta.

Pragnę być z tobą,

choćby przez chwilę.

Kiedy jestem blisko,

rosną mi skrzydła.

Jesteś lekiem na moje demony!

Rosną mi skrzydła.

Ostatnia piosenka wieczoru nazywa się "Nic się nie zmieni".

Zaczekam na ciebie nad morzem.

Ale nie wiem, czy mnie znajdziesz.

Ślady stóp na piasku

nie prowadzą donikąd.

Nic się zmienia.

Będę czekał na ciebie na plaży, tak długo, jak będzie trzeba.

Dodaję nowe słowa, które nie znaczą nic.

Wszystko zamienia się w szum.

Będę czekał, aż przyjdziesz i nadasz temu sens.

Tylko nie odchodź.

Jesteś tu

jak Słońce.

A ja krążę wokół ciebie.

Jesteś tu

jak Słońce.

A ja krążę wokół ciebie.

Co robisz?

Nic.

Zimna?

Pewnie. Ale przyjemna.

Lodowata.

W porządku.

Tak, miła...

Ludzie!

Zabiję was!

Gdzie byłeś?

Na plaży.

Wypadliśmy nieźle.

Świetnie.

Mogę ci pomóc?

Musimy wszystkich obudzić, zanim tata wróci.

Sol została na noc. Chciałem, żebyś wiedział.

Nie wiedziałem, że tak czujesz.

Wkurzyłeś się?

Najwyżej na to, że cierpisz.

Nigdy ci to nie przyszło do głowy?

Nie.

Nie wiem.

Przepraszam.

Za co?

Co robicie?

W porządku. Jest spokojniej.

Dla mnie tak jest lepiej.

Dzięki...

Są brokuły.

Nie lubię brokułów!

Zrobię ci sznycle. Z czym?

Z frytkami.

- A ty coś narysujesz? - Może króliczka?

Króliczka? Świetnie!

Możesz mi pomóc?

- Pewnie. - Zdejmij mi to.

Właśnie.

Świetnie. Dzięki!

Jeszcze pędzelki.

Tata upiekł pizzę, taką jak lubisz.

Nie zamroziłaś jej?

Nie, Manu!

Kiedy wrócimy do gry?

- Kiedy będziesz chciał. - Dzisiaj.

Głośniki są u mnie.

Niech sobie stoją.

Skołuję sprzęt, możemy nagrywać.

Potrzebna nam karta dźwiękowa.

Nagrywasz z tym innym zespołem?

Oni nagrywają. Ale beze mnie.

Moje serce należy do ciebie.

Chcę nagrać "Asa Pucharów".

A nową piosenkę?

Też.

Jak tam z Sol?

Dużo się kłócimy, ale potem się godzimy.

Nie wiem, czy tu zostanie. Chyba jej rodzice chcą wracać.

Zobaczymy.

Chodźcie grać!

- Drużyny takie jak zwykle? - Jak chcecie przegrać, to tak.

Zaczynaj! Gramy!

Podaj!

Do mnie, Felipe!

Gol!

Tutaj!

No, nie!

Dawaj!

Dobrze! Czekaj!

Teraz ja sam!

Dawaj, dawaj! Gol!

Uważaj na niego, Feli!

Kryj go!

Dokąd?

Dalej, gramy!

WYSTĄPILI

SCENARIUSZ I REŻYSERIA

ZDJĘCIA

MUZYKA

Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND

Tekst: Antonina Kasprzak