Original subtitles

WILK STEPOWY

wed�ug powie�ci Hermanna Hessego

Kolejny dzie� w�a�nie min��, tak jak to mijaj� dni.

Zamordowa�em go zgodnie ze sw� prymitywn� i introwertyczn� wizj� �ycia.

Pracowa�em przez godzin�, mo�e dwie, mia�em b�le,

wzi��em troch� opium i le�a�em przez dwie godziny w gor�cej k�pieli.

Uradowa�o mnie, gdy b�l zgodzi� si� odej��.

Og�lnie rzecz bior�c, nie by� to szczeg�lnie zachwycaj�cy dzie�.

By� mo�e nadszed� czas, by prze�ledzi� przypadek Adalberta Stiftera.

�miertelny wypadek przy goleniu.

B�l usta�.

Jestem zadowolony.

Zadowolenie, przepe�niaj�ce mnie wstr�tem.

W desperacji uciekam w inne obszary,

je�li to mo�liwe, drog� rozkoszy,

lub, je�li nie, drog� b�lu.

Kipi we mnie dzika t�sknota, by rozbija�, podpala�,

by niszczy�...

zrzuca� z coko��w bo�yszcza, uwodzi� ma�e dziewczynki,

zmie�� ustalony porz�dek, niewa�ne, jaki.

Teatr Magiczny wst�p nie dla ka�dego

Tylko dla ob��kanych

Herr Haller.

- Dobrze si� pan czuje? - Tak, tak.

Prosz� wybaczy�, je�li pana wystraszy�em.

Nie s�ysza�em, �e si� pan zbli�a.

Moje my�li by�y...

otulone we�n�.

Na pewno wszystko z panem w porz�dku?

- Mo�e pom�g�bym wej�� na g�r�? - Nie, nie, nie ma takiej potrzeby.

Prosz� usi���, je�li mo�e mi pan po�wi�ci� troch� czasu.

Nie mam w zwyczaju siada� na schodach, ludziom w drzwiach.

Tak, rzeczywi�cie.

Czuj� si� zak�opotany.

Mo�e wyt�umacz�:

spodoba� mi si� ca�kiem �w ma�y przedsionek,

wyszorowany, wyczyszczony, b�yszcz�cy,

jak ten mieszkaj�cej ni�ej pa�skiej ciotki.

Zawsze mijaj�c go, bior� g��boki wdech.

Przesi�kni�ty jest cisz�

i spokojem.

Zawsze wybiera�em podobne miejsca na mieszkania.

Widzi pan, �e mi tego trzeba, nieprawda�?

Ale� pan jest chory.

Bzdura.

Jestem tylko starym, zm�czonym Wilkiem Stepowym,

kt�ry wspina si� po schodach wiod�cych do dom�w innych ludzi.

B�le, kt�re mnie czasami trapi�,

s� czym� zwyczajnym u ludzi starszych.

�Starszy� to troch� przesadzone okre�lenie.

Pan nie ma nawet 50 lat.

Nie, ma pan racj� - niestety.

Ale nie b�d� te� na to d�ugo czeka�.

Ty, poczekaj!

Poka� mi sw�j transparent.

Co to za wyst�p wieczorny? Gdzie to jest?

Nie dla ka�dego.

Wiecz�r Anarchistyczny - Teatr Magiczny - wst�p nie dla ka�dego.

A co tam masz? Kupi�bym co� od ciebie.

TRAKTAT O WILKU STEPOWYM

By� raz sobie cz�owiek o imieniu Harry, chodz�cy na dw�ch nogach,

ubieraj�cy ubrania i b�d�cy istot� ludzk�.

Mimo to w rzeczywisto�ci by� wilkiem ze step�w.

W dzieci�stwie swym by� dziki, niepos�uszny i niezorganizowany.

Ci, kt�rzy go wychowywali

wypowiedzieli wyniszczaj�c� wojn� zwierz�ciu, kt�re w sobie nosi�.

I w�a�nie to podda�o mu my�l, �e rzeczywi�cie jest zwierz�ciem,

z cienk� tylko pow�ok� cz�owiecze�stwa.

Gdy nawiedzi�a Harry'ego pi�kna my�l lub uczucie szlachetne i wznios�e,

wilk �mia� si� z gorzk� pogard�.

Wiedzia� �wietnie, co mu odpowiada.

Lecz gdy Harry zachowywa� si� jak wilk, jego ludzka cz�� urz�dza�a zasadzk�,

przezywaj�c go �brutalem� i �besti��, i psuj�c ca�� rado�� zawart�

w prostym, zdrowym i dzikim wilczym jestestwie.

Bezsprzecznie by�, og�lnie rzecz bior�c, bardzo nieszcz�liwy.

Podobnie te� unieszcz�liwia� innych.

Wi�za� bowiem sw� dwoist�, podzielon� natur�

z przeznaczeniem innych.

Niemniej jednak, uparcie i skrycie

poci�ga� go �wiat mieszcza�ski;

odziewa� si� stosownie, pieni�dze trzyma� w banku

i wspiera� ubogich krewnych.

M�g� kocha� jak braci politycznych przest�pc�w,

wywrotowc�w lub ideologicznych zwodzicieli.

Jednak ze z�odziejem, w�amywaczem i morderc� seksualnym

nie wiedzia�by, co pocz��,

chyba, �e biada�by nad nimi w spos�b typowo mieszcza�ski.

To, co nazywamy mieszcza�sko�ci� w znaczeniu stanu ludzkiego istnienia,

jest niczym innym, jak poszukiwaniem r�wnowagi.

Mieszczuch usi�uje �y� nieustannie jakby po�rodku drogi.

Zawsze got�w do kompromisu pomi�dzy prawd� i fa�szem, z�em a dobrem.

Nigdy nie odda si� ani m�cze�stwu ducha,

ani m�cze�stwu cia�a.

Si�a �yciowa mieszcza�stwa spoczywa w jego outsiderach.

Arty�ci i intelektuali�ci, tacy jak Harry,

kt�ry rozwin�� osobowo�� daleko ponad granic� dost�pn� mieszczuchowi,

poznaj�c zar�wno s�odycz medytacji,

jak i ponur� rado�� nienawi�ci, r�wnie� do siebie samego,

nie przestaj� by� niewolnikami mieszcza�stwa

i nie mog� si� ode� uwolni�.

Je�li jednak cierpienie uczyni jego ducha dostatecznie twardym i elastycznym,

znajdzie on drog� kompromisu, ucieknie w �wiat humoru.

Outsider ma dwie dusze, dwa jestestwa;

B�g i Szatan w nim mieszka...

I ludzie ci, kt�rych �ycie nie zna odpoczynku,

�yj� w swych rzadkich chwilach szcz�cia

z tak� si�� o nieopisanym pi�knem,

mgie�ka ich chwilowego uniesienia

rozci�ga si� tak wysoko ponad bezkresnym morzem cierpienia,

�e jego �wiat�o dotyka innych swym czarem.

Lecz tylko najsilniejszy z nich

przedrze si� przez atmosfer� �wiata mieszcza�skiego,

by osi�gn�� Kosmos.

�aden cz�owiek nigdy nie �akn�� niezale�no�ci

g��biej i nami�tniej ni� Harry.

Nigdy nie zaprzeda� si� pieni�dzom, obietnicy �atwego �ycia, kobiecie

ani tym, kt�rzy dzier�� w�adz�,

setki razy odrzucaj�c po�ytki p�yn�ce ze szcz�cia,

�eby ochroni� sw� wolno��.

Jednak�e po�rodku owej wolno�ci Harry stwierdzi� nagle,

�e jego wolno�ci� by�a �mier�

i �e zosta� sam.

W ko�cu, w wieku lat 47, albo jako� podobnie,

wpad� mu do g�owy pomys� szcz�liwy, cho� niebezpieczny,

z kt�rego czerpa� zawsze niejakie pocieszenie.

Wyznaczy� swe 50-te urodziny jako dzie�,

w kt�rym b�dzie m�g� rozsta� si� ze �wiatem.

Od niego b�dzie zale�a�o, co si� stanie.

M�g� teraz znosi� ka�de cierpienie, a swemu b�lowi oznajmia�:

�Poczekaj jeszcze tylko dwa lata,

a ja b�d� twym panem�.

Ho�ubi� jednocze�nie wyobra�enie o poranku

swych pi��dziesi�tych urodzin.

Samob�jstwo, nieszcz�liwy Wilku Stepowy,

nie pos�u�y twemu celowi.

I wiesz o tym dobrze.

Jeste� �wiadom m�dro�ci nie�miertelnych.

Jeste� �wiadom Teatru Magicznego w�asnego ja.

Owego lustra, w kt�re masz jak�esz gorzk� potrzeb� zagl�da�,

lecz od kt�rego kurczysz si� w �miertelnym strachu.

Nie ma dzi� wieczorem przedstawienia?

Mia�em na my�li, tylko w teatrze.

Spr�buj, przyjacielu, w �Czarnym Orle�.

Je�li takiego przedstawienia ci potrzeba...

Przepraszam.

Obawiam si�, �e pomyli�em pana z...

Przepraszam.

Drogi m�j Herr Haller.

By� pan tu przez ca�y ten czas, ani razu do nas nie zajrzawszy!

Ale� sk�d, ja...

przyby�em dopiero przez kilkoma dniami.

Przykro mi to s�ysze�.

I ja... by�em...

Tu jeste�, mon cher.

W�a�nie czyta�em o tym pod�ym pa�skim imienniku,

tym Hallerze.

- Kto to taki? Jaki� pisarz? - Pisarz?

Na boga, sk�d, pismak -

- przekl�ty pismak. - Aha.

Publicysta, zgni�y partiota i szuja.

Prosz�, niech�e pan sam zobaczy.

Nawet pisze si� w ten sam spos�b, nieprawda�?

Raczej tak.

Ma, zdaje si�, odczucie, �e to my jeste�my odpowiedzialni za wojn�.

Wyobra�cie sobie!

Mo�e wejdziemy? Prosz�.

Tak.

�mieszna rzecz mi si� wczoraj przytrafi�a.

Naprawd�?

Tak.

Tu� po tym, jak rozdzielili�my si� w bibliotece, tak na marginesie.

Nie by�em w stanie przesta� o tym my�le�.

No, wspina�em si� po ostatnich schodach

wiod�cych do Martinsgasse.

Nagle przeszed� obok,

robi�c harmider, niewielki poch�d. Kondukt pogrzebowy.

Bo�e drogi!

No, no, dosy� tego! Senior!

Nie...

Chodzi�o mi tylko o...

Przepraszam.

Modl� si� o to, by narodzi� si� mi�dzy nami bohater.

Na wykluczam tu cudownych pocz��.

Gdy przefiltrowa� najdrobniejszy szczeg�,

zarys samego archetypu w nas,

jedyn� nasz� nadziej� b�dzie apokalipsa.

Rozumiem.

Mam nadziej�, �e Goethe nie wygl�da� tak w rzeczywisto�ci!

Ta pr�no�� i szlachetna poza, ta godno��,

z jak� kokietuje czcigodne grono obecnych.

Jego sentymentalna pompatyczno�� by�a, owszem, wystarczaj�co kiepska,

ale takie jego przedstawianie...

Nie! Bo�e m�j!

Kochanie moje, nie jeste� chora?

Musicie sami wypi� swoj� kaw�, panowie.

Ja musz� odpocz��.

Poczu�a si� zraniona, wie pan?

Goethe jest jej najdro�sz� jej sercu w�asno�ci�.

Nikt nie traktuje spu�cizny kulturalnej bardziej serio, ni� moja Hildegarda.

- Prosz� wybaczy�. - Nawet, gdyby mia� pan racj�,

nie musia� pan m�wi� tak bezpo�rednio.

To moja przywara, �e wypowiadam g�o�no swe my�li.

Podobnie, jak czyni� nasz przyjaciel, Goethe. Cho� zapewne w swych lepszych chwilach.

Szczerze prosz� o wybaczenie pa�sk� �on� i pana samego.

Prosz� jej powiedzie�, �e jestem schizofrenikiem.

Za pozwoleniem, ju� si� po�egnam.

Ale... pa�ska kawa i nasza rozmowa!

Tak cieszy�em si� na nasz� dyskusj� o Mitrze,

Krishnie i wszystkich innych!

Niestety, moje zainteresowanie Krishn� znik�o bezpowrotnie,

jak r�wnie� m�j p�d do uczonych dysput.

Ponadto, wielokrotnie pana ok�ama�em.

Nie jestem w mie�cie od kilku dni, lecz od kilku miesi�cy.

Nie wydaje mi si�, bym pasowa� do tak przyzwoitego towarzystwa.

Niemal zawsze jestem w z�ym nastroju,

m�czy mnie podagra, jak r�wnie� przewa�nie jestem nietrze�wy.

Na koniec dodam, �e powa�nie mnie pan dzi� obrazi�.

�w �zgni�y partiota i szuja�, dziwnym trafem, r�wnie� Haller,

stoi w�a�nie przez panem.

Zaprawd�, lepiej by si� dzia�o na �wiecie,

gdyby przynajmniej tych kilku zdolnych do my�lenia ludzi opowiedzia�o si�

za rozs�dkiem i pokojem... - Zaczekaj, mon cher...

...zamiast �lepo i zaciekle prze� do nowej wojny.

A teraz �egnam.

Nie mog� ju� d�u�ej.

Uradowany wilk wyje w mojej duszy.

Wiem, czego chce; chce zako�czy� nasze cierpienie.

Wi�c niech ten straszny dzie� b�dzie naszym ostatnim.

Ale ja chc� �y�! Biegnij, Harry, biegnij.

Ale dok�d?

Dok�dkolwiek, byle daleko.

I tak wszystko ko�czy si� tak samo.

�mia�o, pan wybierze sobie kt�ry�, prosz� pana!

Wszystkie i tak zmierzaj� do jednego celu...

mo�e nie?

To w�a�nie zawsze m�wi�.

I tak wszystko ko�czy si� tak samo.

Musz� i�� do domu.

Spr�bowa� zachowa� spok�j

zanim popadn� w desperacj�.

Id� do domu.

We� brzytw�...

i znowu j� od��.

Pozw�l raz jeszcze zatriumfowa� tch�rzostwu nad rozpacz�.

Jeszcze przez godzin�,

jeszcze przez jeden dzie�.

Niewa�ne, ile razy odk�ada�em brzytw�,

musz� podnie�� j� znowu

i znowu,

a� wreszcie,

w ko�cu...

Witaj.

Tylko nie m�w, �e zn�w �wieci mi si� nos.

No, ju� lepiej.

Ci�ka noc?

Gdzie ja jestem?

A gdzie m�g�by� by� o tej godzinie?

Poj�cia nie mam.

W �Czarnym Orle�.

Je�li takiego przedstawienia ci potrzeba...

Nie panikuj.

Zaopiekuj� si� tob�.

Tak w og�le, co ci si� sta�o? Zgubi�e� drog� do domu?

Nie... tak.

Nie mog� i�� do domu.

Zosta� tu, je�li chcesz.

Co to jest?

Je�li chcesz, mo�esz zrobi� to tutaj.

Na mi�o�� bosk�, to tylko �art.

My�la�am tylko, �eby� si� troch� doprowadzi� do �adu.

Sp�jrz na siebie.

Wystarczy spojrze�, �eby si� biedna dziewczyna przerazi�a.

Przynajmniej przetrzyj sobie okulary.

W takich nic nie widzisz.

Dobrze, czego si� napijemy?

Burgunda?

Sk�d pani wzi�a t�... t� brzytw�?

Zawsze tak pani nosi ze sob� brzytw� w torebce?

- Zazwyczaj. - Dlaczego?

Pos�uchaj, to d�uga, skomplikowana i bardzo pokr�tna opowie��.

Kt�rego� dnia ci j� opowiem.

Przyjaciel zostawi� j� w mym mieszkaniu.

- Jak s�dz�, ma pani wielu przyjaci�. - Owszem. A ty nie?

Nie.

O rany, z ciebie to jest smutny przypadek.

Na pewno du�o czasu min�o od chwili, gdy musia�e� by� komu� pos�uszny.

Czy tego w�a�nie mi trzeba?

Pos�usze�stwo jest niczym seks.

Nie ma nic lepszego, je�li d�ugo by�e� go pozbawiony.

B�dziesz s�ucha� moich polece�.

B�d�...?

Masz jaki� wyb�r?

Nie.

No i dobrze. Zrobili�my ju� pierwszy krok,

przetarli�my okulary, zjad�e� i wypi�e�.

Teraz oczy�cimy twoje buty i zata�czysz ze mn� shimmy.

Ale� ja nie potrafi� ta�czy�.

- Jakie to �a�osne. - Nigdy si� tego nie uczy�em.

Widzi pani, jaki jestem beznadziejny.

Mo�e w og�le powiniene� i�� do domu i tam si� powiesi�.

Wybacz mi.

Czy nikt o ciebie nie dba?

�ona, ukochana?

Jestem rozwiedziony.

Kochank� mam, ale nie mieszka tutaj.

W�a�ciwie nie za dobrze si� dogadujemy.

Trudny z ciebie cz�owiek.

- Nikt nie mo�e z tob� wytrzyma�. - Prosz� mnie tylko nie ruga�.

Wiem dobrze, �e jestem niemo�liwy, beznadziejny i bezsilny.

Co to by�o?

Najsmutniejsza piosenka �wiata, grana na najmniejszych skrzypcach �wiata.

Zdenerwowa�e� si�, m�wi�c, �e kosztowa�e� �ycia a� do dna

i nic w nim nie znalaz�e�.

Nawet nie spr�bowa�e� jego �atwej, zabawnej cz�ci.

Mog� tylko z pewno�ci� powiedzie�, �e ciesz� si�, nie b�d�c twoj� maman.

O rety, Harry, wybacz,

ale musz� lecie�. Mam randk�.

- Z kim? - Mniejsza o to.

- Z przyjacielem. - Pos�uchaj, my�la�em...

my�la�em, �e b�dziesz chcia�a zosta� ze mn�.

W takim razie, mog�e� mnie poprosi�.

Prosz� ci� teraz.

Za p�no.

Dobrze, wi�c jutro.

Aha. Mo�e.

Ale poczekaj! Pos�uchaj!

Powiedz mi chocia�, jak si� nazywasz.

Teraz o to pytasz! Co z ciebie za straszny cz�owiek!

B�dziesz musia� zgadywa�.

Margaret.

Molly.

Madeleine.

Zostawmy to na nast�pny raz.

We wtorek na kolacj� �U Franciszkan�w�.

Zdaj� sobie spraw�, �e dla pana to nie do�� eleganckie,

ale ja to lubi�.

Mog� wtedy marzy� o �wi�tym Franciszku.

- Jest pani religijna? - Nie. Ju� nie bardzo.

Ale wiesz, gdy widz� jeden z tych fa�szywych, zak�amanych

i naiwnych obrazk�w �wi�tego Franciszka, kt�ry miewaj� ludzie,

naprawd� wpadam w z�o��.

Ale potem my�l�, jak zawiedziony musi by� �wi�ty Franciszek,

zagl�daj�c w me serce i widz�c, jakie mam jego wyobra�enie.

Tak czy owak, jestem tylko cz�owiekiem i staram si� by� mi�osierna.

Je�li nie mo�esz i�� do domu, �pij dzi� tutaj.

I we� r�wnie� to.

Nie musisz tego u�ywa�, wiesz?

Tu comprends?

Wi�c: do zobaczenia.

I mi�ych sn�w.

Jego Ekscelencja teraz pana przyjmie.

Powiedz, prosz�, Herr Goethemu, �e jestem tylko dziennikarzem i przyszed�em zrobi� wywiad.

Inne sprawy s� nieistotne.

Jakie inne sprawy?

Wy, m�odzi ludzie...

Herr Goethe. Znaczy, oczywi�cie, Wasza Ekscelencjo.

...nie bardzo zgadzacie si� z nami i naszymi d��eniami?

Ale� tak, Wasza Ekscelencjo.

My�limy tylko, �e jest pan jakby troch� zbyt pr�ny,

albo pompatyczny lub nie do�� szczery, to wszystko.

By�by pan tak �askaw i wyja�ni� to?

C�, na przyk�ad...

dok�adnie pan wyczu�

kompletn� beznadziejno�� ludzkiego bytowania.

- Rzeczywi�cie? - Tak...

ale g�osi� pan co� zupe�nie przeciwnego: wiar�, optymizm,

z�udzenie, �e nasze duchowe d��enia co� znacz�, �e przetrwaj�.

Rozumiem wi�c, �e niebyt pan sobie ceni Czarodziejski Flet Mozarta?

Jak pan mo�e...!

G�osi on optymizm i wiar�.

Tak, lecz Mozart nie do�y� 82 lat.

Od�piewa� swe boskie pie�ni i umar�.

Nie roszcz�c sobie pretensji do trwania, do �adu,

ani do egzaltowanej godno�ci, jak pan.

C� za sztywna wizja Mozarta!

Powiniene� by� nauczycielem, m�j drogi.

To nie fair.

Odbierasz jego doskona�e istnienie

jako wyj�tkowy i szczeg�lny dar,

kt�ry nic go nie kosztowa�.

Czy nie zapominasz jego cierpliwo�ci

w ostatnim stadium samotno�ci,

jego poddania si�, jego cierpienia?

No, i kto tu my�li po mieszcza�sku, rybe�ko?

Znasz bostona?

Oczywi�cie, �e nie. Nie mia�em na to czasu.

Nic dziwnego, �e jeste� taki zrz�dliwy.

Je�li chcesz bra� czas tak serio...

W wieczno�ci nie istnieje czas,

jest tylko moment,

w sam raz d�ugi na �art.

Orchidee.

Harry, jeste� idiot�.

Wybacz, je�li ich nie lubisz...

Nie o to chodzi.

Przypuszczam, �e orchidee by�y jedynymi dostatecznie drogimi kwiatami.

W ka�dym razie, dzi�kuj� ci bardzo, ale to by� ostatni raz, dobrze?

Nie chc� bra� od ciebie podarunk�w.

- Przepraszam. My�la�em tylko... - Wiem, co my�la�e�.

Pos�uchaj...

�yj� z m�czyzn, to prawda, ale nie chc� �y� z ciebie.

Nigdy.

Czy nie wygl�dasz dzi� szykownie?

Ostatnio wygl�da�e�, jak kto� dopiero co odci�ty ze stryczka.

Podoba si� pani?

No, przyda�oby si� jeszcze nieco stylu,

tego blasku, wiesz,

ale podoba mi si�. To dopiero pocz�tek.

- Trzymasz si� moich rozkaz�w? - Jakich rozkaz�w?

To znaczy, �e jeszcze nie nauczy�e� si� fokstrota?

Mia�em tylko dwa dni.

Starczy�aby ci na to godzina.

Na bostona - dwie.

Nauka tanga trwa d�u�ej, ale nie jest ci to potrzebne.

Jest prosty, jak my�lenie, a du�o �atwiejszy do nauczenia.

We�miemy go.

Mogli�my go kupi� trzy godziny temu, cztery sklepy wcze�niej,

wszak ten by� pierwszym, na jaki spojrzeli�my.

Wtedy pozbawiliby�my si� zabawy, jak� jest kupowanie.

- Dzi�kujemy. - Dzi�kuj�.

Pa - pa.

Teraz znasz ju� ca�� skandaliczn� prawd� na m�j temat,

a ja nie wiem nawet, jak masz na imi�.

Ale� znasz. Sp�jrz.

Nie. Tak, przypominasz mi kogo�.

Kogo� z dawnych lat. To...

nie, nie Ros� Kreisler.

Ona mia�a ciemne w�osy.

Kim by�a Rosa Kreisler?

Moj� pierwsz� mi�o�ci�.

Mieli�my po 14 lat.

Szczerze m�wi�c, nawet o tym nie wiedzia�a.

Nie mia�am nigdy do�� odwagi, �eby z ni� rozmawia�.

- Ani s��wka? - Nie.

Harry, jakie to smutne.

Prawdopodobnie szala�a za tob�.

W ka�dym razie, to nie Rosa.

- No, powiedz mi. - Zgaduj.

- Nie potrafi�. - Potrafisz.

Hermann.

Hermann.

Hermine.

No, widzisz, takie trudne to nie by�o, prawda?

Ale jak mog�a�...

mi to zrobi�?

- Nie zapomnij, co przyrzek�e�. - Co?

B�dziesz wype�nia� moje wszystkie rozkazy.

Tak.

Wi�kszo�� z nich b�dzie zabawna.

I do�� �atwa.

Ale na ko�cu, jak ty to nazywasz...

b�dziesz r�wnie� musia� spe�ni� moje ostatnie �yczenie.

Tak. I co to b�dzie?

Przysi�gasz na swoje �ycie?

Zr�b to.

Przysi�gam na swoje �ycie.

Potrzebuj� ci� teraz, w tej chwili, bo jestem zrozpaczony.

B�dziesz musia�a wrzuci� mnie do wody.

Woda przywr�ci mnie do �ycia.

Ale i ja ciebie potrzebuj�.

Nie teraz, p�niej...

kiedy si� ju� we mnie zakochasz.

Potrzebuj� ci� do czego� bardzo wa�nego i bardzo pi�knego.

To b�dzie moje ostatnie polecenie.

Co wi�c b�d� musia� zrobi�?

Zabi� mnie.

Nie mo�esz powiedzie�, �e ci� nie ostrzega�em.

Przepraszam.

Kto to?

Erica.

- Czy� nie jest pi�kna...? - Jest.

Moja biedna, z�a mi�o��.

A to kto?

Teraz musisz zgadn��.

No, to oczywi�cie Hermann.

Tak w og�le, to kto to by�?

M�j jedyny przyjaciel w seminarium, kt�rego zgodnie nie cierpieli�my.

Wytrzyma� tam tylko sze�� miesi�cy.

Nie do zniesienia by�a dla� matematyka, Nowy Testament po grecku,

i l�d w misce do mycia.

Oboje byli�my zdania, �e nikt tu nie chce nikogo edukowa�.

Jedyne, czego chcieli naprawd�, to uzyskanie

jak najwi�kszej liczby pos�usznych kaprali i sier�ant�w dla kraju.

Pewnego dnia przeszed� przez mur i od tego czasu go nie widzia�em.

I...?

Pracowa� jako praktykant w fabryce zegar�w

i jako pomocnik w ksi�garni w T�bingen.

Opublikowa� obiecuj�cy tomik wierszy,

a potem strzeli� sobie w g�ow�.

Zapewne to ci� zachwyci�o.

Przynajmniej zaoszcz�dzi� sobie b�lu i horroru Wojny �wiatowej.

�eby nie wspomnie� o kilku pomniejszych.

Tak, podziwia�em go. Uwielbia�em go.

Nie wydaje mi si�, by od tego czasu up�yn�� cho� jeden dzie�,

kiedy w jaki� spos�b bym o nim nie my�la�.

- Chyba nie wychodzisz, prawda? - Musz�.

Idziemy jutro ta�czy� do Hotelu Balances.

Pos�uchaj, ja nie umiem ta�czy�.

Bzdury.

Nie, do ta�ca potrzebne s� pewne zdolno�ci,

jak weso�o��, niewinno��,

frywolno��, elastyczno��; zalet tych nie mia�em i nigdy mie� nie b�d�.

Nie b�d� taki pewny siebie.

Pami�taj,

wype�niasz moje rozkazy.

Co daje ci tak� pewno��, �e wype�ni� twoje rozkazy?

Nie sied� tak tutaj, id� ta�czy�.

- Ale� ja tu nikogo nie znam. - Popro� kt�r�kolwiek.

�adna tu nie jest wystarczaj�co pi�kna dla ciebie?

Oczywi�cie, �e tak.

A na przyk�ad...

Nie mog�. Pomy�li, �e jestem oble�nym starcem.

- Jeste� du�ym dzieckiem. - Czemu? b�dzie si� �mia�a.

Biedny Harry, brzydka dziewczynka si� z niego wy�miewa.

Dalej, zaryzykuj cho� raz.

Nie mog�.

Id�.

Mog� prosi� do ta�ca?

W�a�ciwie to ten mam ju� zaj�ty.

Przepraszam.

Ale m�j ukochany najwyra�niej ugrz�z� przy barze.

Wi�c chod�my.

Dopiero si� ucz�.

Nie szkodzi, wystarczy, �e si� rozlu�nisz.

Witaj.

Pablo, to m�j przyjaciel, Harry.

- Mi�o mi. - Mi r�wnie�.

Papierosa? Nie?

B�dziesz �a�owa�.

- Jest bogaty? - Nie.

- Ale jest bardzo przystojny. - Tak. Bardzo przystojny.

Jimmy by� tu wczoraj; szuka� ci�.

Cze��, Harry. Lubisz muzyk�?

Tak. C�, tak i nie.

To znaczy, nigdy nie s�dzi�em, �e b�dzie mi si� podoba� ten rodzaj muzyki.

Jaki rodzaj?

No, jak s�dz�, jazz. To chyba jazz, prawda?

Je�li koniecznie chcesz go nazwa�...

Mam na my�li, �e jest bardzo r�ny od naszej tradycji symfonicznej, nieprawda�?

Chyba tak, chyba tak. W porz�dku.

Sk�d wiesz, �e ju� si� w tobie nie zakocha�em?

Lubisz mnie, to si� da zauwa�y�,

bo przebi�am si� przez tw�j pancerz.

Jeste� mi wdzi�czny.

Ale jeszcze nie jeste� we mnie zakochany.

Mo�e to jedno i to samo.

Tylko pokazujesz, jak niewiele o tym wiesz.

Nie, mam zamiar sprawi�, �e si� we mnie zakochasz.

Czemu?

Poniewa� to moje powo�anie i moja natura,

sprawia�, by m�czy�ni zakochiwali si� we mnie.

- Brawo! - Brawo!

Dzi�kuj�, dzi�kuj�, dzi�kuj�.

Dzi�kuj�, dzi�kuj�.

Bardzo dobrze.

Jest s�odka, nieprawda�?

Czemu si� z ni� nie prze�pisz?

�e co...?

Nie b�d� taki pruderyjny.

Nikt ci� nie prosi, �eby� si� z ni� �eni�.

Nie powiniene� bra� tak na serio ca�ej mi�o�ci.

M�wi�, najwy�szy czas,

�eby� przespa� si� zn�w z jak�� laleczk�, Wilku Stepowy.

Uwierz mi, nie mam takiej ambicji.

- Ciao, Alfredo. Cze��. - Dzi�kuj�.

Chod�my, wyskoczymy zje�� co nieco.

Potem zn�w gramy w Barze Miejskim.

- Ca�� noc? - Czemu nie?

- No, ja jestem troch� zm�czony. - Na to mog� zaradzi�.

Prosz� mi wybaczy�.

Czy m�g�by pan by� tak uprzejmy, tylko na chwileczk�.

- Pablo mo�e zaradzi� na wszystko. - Na wszystko?

Wszystko, co chcesz.

Jest dobra.

Nie zawsze mo�esz dosta�, co chcesz, ale zawsze dostaniesz, czego ci potrzeba.

No, to na co czekamy?

Chod�my.

No, to w takim razie idziemy do Kunsthalle.

Wreszcie w domu, przygnieciony smutkiem i rozpacz�.

Kiedy my�l� o jutrzejszym spotkaniu w barze �Cecil�,

my�l� z gorycz� nie tylko o sobie, ale r�wnie� o Herminie.

Pomimo jej wszelkich dobrych zamiar�w, powinna pozwoli� mi zgin��,

zamiast wci�ga� mnie w ten �wiat blichtru,

gdzie nigdy nie b�d� nikim innym, jak obcym,

i gdzie to, co najlepsze we mnie, marnieje i cierpi niedostatek.

Witaj!

Jak si�, do diab�a, tutaj...

Powiedz mi, czy Pablo...

czy te� jest jednym z twoich kochank�w?

- Zazdrosny? - Nie.

Zawsze tak sennie wygl�da.

Da si� go rozbudzi�.

Aha...

Co wi�c robisz z takim starym cz�owiekiem, jak ja?

To nie jest �adna rywalizacja.

Kocham ci�,

poniewa� jeste� wstydliwy i delikatny,

i dlatego, �e widz� w twych oczach,

�e jeste� mi wdzi�czny, �e jestem taka �adna.

A potem zn�w u innego m�czyzny lubi� w�a�nie co� przeciwnego,

zachwyca mnie, gdy mnie wykorzystuje i nic sobie ze mnie nie robi.

Ale �yciu bez mi�o�ci bym nie sprosta�a.

Kocham ci�, Mario.

Wiesz, Pablo m�wi�, �ebym obchodzi�a si� z tob� delikatnie,

gdy� jeste� tak bardzo nieszcz�liwy.

Jak on doszed� do tego nadzwyczajnego wniosku?

Powiedzia�: �Sp�jrz w jego oczy. On nie umie si� �mia�.

Herr Harry, prosz� przejecha� si� ze mn� mym automobilem.

Witaj, Pablo.

Chcia�em pana prosi�, stary, o po�yczenie 20 frank�w...

i b�dziesz m�g� znowu mie� Mari�, je�li chcesz, dzisiejszego wieczoru.

Ten handel kobiet�, kt�ry si� mi�dzy nami rozgrywa,

to ostatnie stadium degradacji, Herr Pablo.

Nie s�ysza�em pa�skiej propozycji.

Sk�d, na boga, wytrzasn��e� pan to auto?

S�uchaj pan, spa� pan z Mari� nie musisz, je�li wymy�lasz takie problemy,

ale pieni�dze po�ycz mi i tak, dobrze?

To dla ma�ego Augustino, skrzypka. Jest chory.

Od razu mog�e� tak m�wi�.

Ale wci�� nie odpowiedzia�e� na pytanie o samoch�d.

Po�yczy�em go, wie pan.

- Od kogo? - Nie wiem.

Dobry Bo�e, czemu� musia� pan po�ycza� tak charakterystyczne auto?

To auto ma dwie�cie sze��dziesi�t koni.

Pana mog� zobaczy�, ale mnie nigdy nie z�api�.

- Na mi�o�� bosk�. - Witam.

Harry, szybko. Szybko!

Halt!

Powiedz mi, Pablo,

czemu nie chcesz rozprawia� ze mn� o muzyce?

Wie pan o niej du�o wi�cej ode mnie.

Ja tylko gram.

Dla mnie to wszystko jedno.

Ale wszak to nie jest wszystko jedno, prawda?

Nie mo�na k�a�� Mozarta na t� sam� szal�,

co ostatniego fokstrota czy inny taniec, tak?

Ja w og�le nic nie k�ad� na �adnej szali.

Ja tylko gram to, co przyjdzie mi do g�owy.

Pablo.

Powiedz mi, Pablo, czego ty chcesz od �ycia, co?

Poza muzyk�?

Nie wiem.

Chc� si� �mia� i dobrze bawi�,

pali� opium od czasu do czasu...

beaucoup de poule.

Rozumiem. Hedonista.

Pa�ki i kamienie mog� po�ama� mi ko�ci.

Teraz pa�ska kolej.

Czego pan chce?

�wiat�a.

�wiat�o jest wewn�trz.

Musi pan tylko wyj�� ze swego cienia, �eby to zobaczy�.

Mo�emy wszyscy razem i�� do ��ka, je�li chcecie.

Nie.

Nie, dzi�kuj�.

Jeste�my przyjaci�mi.

Je�li on nie chce...

Szkoda. Jest taki moralny.

Nie trzeba nic robi�.

Wszystko to samo...

by�oby tak pi�knie, tak przepi�knie.

Chyba powinienem si� po�o�y�.

Czemu nie jeste� jeszcze �on� kr�la,

albo rewolucjonisty, albo jakiego� geniusza?

By�am kurtyzan� o do�� dobrym gu�cie.

Na tyle pozwoli�o mi �ycie.

- Czy kiedykolwiek ��da�a� wi�cej? - Zawsze.

- Czego? - Wieczno�ci.

Gdzie mia�a� nadziej� j� znale��?

W pewnym kr�lestwie,

w innym wymiarze.

Pobo�ni nazywaj� to Kr�lestwem Bo�ym, ale nie o to chodzi.

Jakkolwiek je nazwiesz, to miejsce, do kt�rego nale�ymy, nasz dom.

Harry...

musimy po omacku brn�� przez tyle b�ota i absurdu,

aby si� dosta� do domu!

I nikt nas nie prowadzi, pr�cz naszej nostalgii.

A teraz musz� i��.

Wi�c, przyjaciele i kochankowie, �ycz� wam boskiego wieczoru

i do zobaczenia na balu.

Prosz�.

- Prosz�. - Przepraszam.

Harry.

Widzia�e� Hermin�?

Szuka�em jej ca�� noc. To beznadziejne.

Mo�esz chocia� mi powiedzie�, jak wygl�da jej kostium?

Poszukaj tylko siebie, a znajdziesz j�.

Co to, do diab�a, mia�o znaczy�?

No, no. Nie tra� swego poczucia humoru, nie dzi� wiecz�r.

Zgubi�e� sw�j numerek? We� m�j.

Teatr magiczny dzi� wieczorem Tylko dla ob��kanych

Hermina jest w piekle

Zata�cz ze mn�.

Nie mog�. Jestem w drodze do piek�a.

Chod�!

Maria.

Hermina czeka na mnie w piekle.

Wiem, m�j drogi. Uciekaj.

�egnaj, Harry. Nie zapomn� ci�. Nigdy.

�egnaj.

Hermina.

Wi�c w ko�cu mnie odnalaz�e�.

Czy to w ten spos�b mia�em si� w tobie zakocha�?

Jeste� got�w nawet przej�� przez piek�o, by mnie znale��?

A jest jaka� inna droga?

�ni�e� o ucieczce.

Jest w tobie pragnienie, by opu�ci� ziemski pad�,

przenikn�� do �wiata, kt�ry jest poza czasem.

Wiesz, �e ten inny �wiat istnieje.

Nie mog� da� ci niczego, czego by ju� w tobie nie by�o.

Mog� ci da� jedynie szans�.

Bracie Harry, zapraszam ci� na ma�e widowisko.

Tylko dla ob��kanych i tylko w jednej cenie.

Tw�j umys�. Jeste� got�w?

A teraz poka�� ci nasz ma�y Teatr Magiczny.

Tyle drzwi, ile zechcesz.

A za ka�dymi drzwiami jest dok�adnie to, czego szukasz.

Ale za wst�p zap�acisz

ma�ym, pozornym samob�jstwem.

Nie przeszkadza ci to, prawda?

By pokona� czas i rzeczywisto��,

musisz zetrze� to niepotrzebne lustrzane odbicie,

kt�re nazywasz osobowo�ci�.

Wystarczy, �eby� przyjrza� si� temu obrazowi ze szczerym �miechem.

Wspaniale, Harry.

Wspaniale, Harry.

B�dziesz si� jeszcze �mia� jak nie�miertelni.

Przenikn�� do �wiata, kt�ry jest poza czasem.

Teatr Magiczny jest tylko iluzj�, nie rzeczywisto�ci�.

...niczego, czego by ju� w tobie nie by�o.

Pablo!

Hermine!

Jest w tobie pragnienie, by opu�ci� ziemski pad�.

Nie mog� da� ci niczego, czego by ju� w tobie nie by�o.

...szansa. Impuls.

Pomog� ci stworzy� w�asny film...

Tyle drzwi, ile tylko zechcesz.

A poza nim...

Mutabor - przemiany w dowolne zwierz�ta i ro�liny.

Wielkie Polowanie Na Automobile.

Przemiana Czasu w Przestrze�.

Kompendium sztuki.

Gustav! Bo�e dobry!

Jak�e si� ciesz�, �e ci� tu spotka�em. Co porabiasz?

Jestem profesorem teologii, Harry.

Tym razem dosta�em tego skurwysyna.

- Co si� tu dzieje? - Jest wojna.

Nareszcie, wojna przeciwko maszynom.

Chod�my!

To jest to, na co czeka�e�, Harry.

- Co? - Wojna przeciwko maszynom.

Nie s�uchaj go.

Masz obowi�zek powstrzyma� rosn�c� fal� anarchii,

wzniecon� przez apatycznych intelektualist�w,

kt�rzy cynicznie odrzucaj� b�ogos�awie�stwa

p�yn�ce z porz�dku, pracy i w�asno�ci prywatnej.

Co to wi�c ma wsp�lnego z maszynami?

Technologia jest najwznio�lejszym dzie�em my�li ludzkiej,

kt�ra ostatecznie cz�owieka uwolni.

A ty, co my�lisz?

Na jedno wychodzi.

�ajdaki. Zdrajcy. Po tym wszystkim, co dla was zrobili�my.

Chod�cie. Wysiada�. Dalej!

Won! Ju�!

My�l�, �e powinni�cie wiedzie�, �e

nie uwa�am tego za patriotyczne z waszej strony, ch�opcy.

Sp�jrz.

Pom� mi z tym.

Chcemy by� przygotowani na ich nadej�cie.

Pomy�le�, �e by�em niegdy� pacyfist�.

Sk�d si� bierze ta ��dza krwi? Jestem pewien, �e to nieracjonalne.

Oczywi�cie, �e nie. To czysta dziecinada.

Ta wojna to dziecinada w olbrzymiej skali.

Tak.

Nie zawsze trzeba redukowa� nieracjonalne do racjonalnego,

jak czyni� Amerykanie, jak r�wnie� bolszewicy.

Jedni i drudzy s� nadzwyczajnie racjonalni,

jedni i drudzy s� tw�rcami straszliwego ucisku i zubo�enia �ycia.

Masz kuku na muniu, Harry. M�wisz jak z ksi��ki.

Ale nie ustrzelimy �adnych aut filozofi�.

Wszyscy m�czy�ni do swoich jednostek!

Brawo! Hura! Hura! Hura!

Jestem generalny prokurator Loering.

Dlaczego strzelali�cie do nas?

Za zbyt szybk� jazd�.

Jechali�my z normaln� szybko�ci�.

To co wczoraj by�o normalne, dzi� ju� takim nie jest.

Ka�da szybko��, z jak� podr�uje auto, jest zbyt wielka.

A teraz prosz� by� tak mi�ym i wysi���, gdy� pa�skie auto zostanie zniszczone.

Wol� by� zniszczony razem z nim.

Jak pan sobie �yczy.

Na boga, jako prokurator

zamordowa� pan sw� cz�� biedak�w w swej kadencji.

To by� m�j obowi�zek.

Poj�cie najwyra�niej panu obce.

Jaki obowi�zek?

Nale�a�em do pa�stwa, s�u�y�em jako �o�nierz,

zabija�em na rozkaz i p�aci�em podatki na zbrojenia,

a� w ko�cu nie mog�em wsta� rano i nie zwymiotowa�.

Pan mnie nudzi.

Zechce pan �askawie sko�czy� swoj� robot�.

Moja droga, czy umiesz obchodzi� si� z broni�?

Mo�esz mnie nauczy�.

Wyobra�am sobie, �e nied�ugo b�dziesz chcia�a zje�� lunch.

Masz mo�e jaki� plaster na m�j palec?

Krwawi jak nie wiem.

- Ale co b�dzie z nami? - Nie wiem.

Lecz m�j przyjaciel, Harry, wie. Lubi �adne dziewcz�ta.

On si� pani� zajmie. Chod�my.

Je�li macie jakie� og�rki, mog�abym zrobi� kilka fantastycznych kanapek.

Tymczasem...

...gdzie tylko zechcesz...

i za ka�dymi drzwiami...

Pragniesz porzuci� ziemski pad�. Przenikn�� �wiat poza czasem.

Zag�ada Zachodu Zni�one ceny. Wci�� bezkonkurencyjne!

Rozkoszne samob�jstwo Za�miejesz si� na �mier�

Wielkie Polowanie Na Automobile

Oto Kamasutra... r�ne metody...

Roze�miana �za Gabinet Humoru

Czy chcesz si� uduchowi�?

Tyle drzwi, ile tylko zechcesz.

Pablo?

- Kim jeste�? - Nikim nie jestem.

Jestem szachist�. Czy �yczy pan sobie lekcji

odbudowy osobowo�ci?

- Tak, poprosz�. - Poprosz� wi�c o pa�skie cz�stki.

Cz�stki?

Pa�skiej osobowo�ci. Nie mog� przecie� gra� bez cz�stek.

Kt�ra z nich jest panem?

�le.

Jest pan ca�� gr�.

Ale wszystkie te osobowo�ci w jednym cz�owieku, to schizofrenia.

Nieistotne, rybko.

Obserwuj.

Jak nazywa si� ta gra?

�ycie. To twoje �ycie.

Komplikuj je lub wzbogacaj, je�li chcesz.

Twoja dusza rozpad�a si� na tysi�ce kawa�k�w.

Dobrze. Poustawiaj je tak, jak ci si� spodoba.

Harry!

Co ty tu, na boga, robisz?

O matko, zrani�e� si�!

Tak.

Biedny, kochany Harry.

Zawsze zastanawia�am si�, co si� z tob� sta�o. Przez te wszystkie lata.

Nie zmieni�a� si� ani troch�, Rosa.

Ostatnim razem, gdy ci� tu widzia�am, tego wiosennego popo�udnia,

nawet nie m�wi�e�.

Mia�em zamiar. Chcia�em.

Ale ba�em si�. Mia�em tylko 15 lat.

Moje serce tak dr�a�o!

Naprawd�? Rzeczywi�cie?

Tej nocy d�ugo p�aka�am przed za�ni�ciem.

A potem zacz�am zapomina�.

To znaczy - nigdy do ko�ca, wiesz?

Ale nigdy mnie nie pozna�a�.

Pos�uchaj, Rosa, mog�em ci� zniszczy�.

Widzisz, czasami jestem...

Istniej� straszliwe przymusy, pragnienia, kt�re mnie ogarniaj�.

Powiniene� by� pozwoli� mi zaryzykowa�.

Wszystkie kobiety s� twoje!

Marzy�am niegdy� �e mam twoje dziecko.

Nigdy nie pyta�e�. Nigdy nie s�ucha�e�.

Mia�am nadziej�, �e b�dziesz inny ni� wszyscy.

Hermine!

Hermine!

�egnaj wi�c i ciesz si� swymi snami.

Nie szkodzi, wystarczy, �e si� rozlu�nisz.

Hermine!

Hermine.

Ale i ja ciebie potrzebuj�.

Nie zapomnij, co przyrzek�e�.

... do czego� bardzo wa�nego i bardzo pi�knego.

Ale na ko�cu, jak ty to nazywasz,

b�dziesz r�wnie� musia� spe�ni� moje ostatnie �yczenie.

Zabij mnie.

Mozart.

Widzi pan? Mo�na si� �wietnie obej�� bez saksofonu.

Zreszt� na pewno nie chcia�abym zawiera� bli�szej znajomo�ci

z tym znakomitym instrumentem.

- Gdzie jeste�my? - W ostatnim akcie.

Leporello ju� upad� na kolana.

Jest w tej muzyce du�o cech bardzo ludzkich, oczywi�cie,

jednak wyczuwa si� w niej r�wnie� za�wiaty,

ten �miech, co? - Ogrom. Moc.

To ostatnia wielka muzyka, jak� napisano.

Prosz� si� nie wysila�.

Jest pan muzykiem?

Wycofa�em si� ju�, jednak lubi� od czasu do czasu wpa��,

by zobaczy�, co nowego w interesie.

Oto i Brahms, d���cy do zbawienia.

Tkwi w tym ju� od do�� d�ugiego czasu.

I Wagner. Za co tutaj s�?

Bogate instrumentowanie. To nie by� ich osobisty b��d, pan rozumie.

- To b��d epoki. - Ale oni nie s� temu winni.

Nie jest r�wnie� ich win�, �e Adam ze�ar� jab�ko,

a przecie� musz� za to pokutowa�.

Ale to straszne!

�ycie zawsze jest straszne.

Nie jeste�my winni, a jednak w pewnym sensie jeste�my odpowiedzialni.

Cz�owiek si� rodzi i od razu jest winny.

Gdzie� si� podzia�a pa�ska solidna edukacja religijna?

Twierdzi pan, �e za��daj� ode mnie wyja�nienia wszystkich napisanych przeze mnie ksi��ek?

- Herr Mozart?

Przebija si� Monachium. To symfonia wed�ug Friedemanna Bacha.

Co pan robisz? Prosz� pos�ucha�.

Ta piekielna machina morduje muzyk�.

Zamknij si� i s�uchaj, m�j przyjacielu.

Prosz� s�ucha� muzyki poza tym radiem.

Jest jak �ycie.

Poprzez pozory musi pan ujrze� poni�sz� rzeczywisto��.

W ka�dym razie, niezbyt przystoi panu by� krytykiem radia

albo te� �ycia.

Najpierw prosz� nauczy� si� s�ucha�.

Nauczy� si�, co nale�y traktowa� na serio, i �mia� si� z reszty.

My�l�, �e zaczynam rozumie�.

Wielki z pana dowcipni�, Harry, h�?

A co to znowu za ba�agan?

Nie m�g� pan pomy�le�, co lepszego mo�na by zrobi�

z t� czaruj�c�, m�od� dam�, ni� to?

Spodziewam si�, �e szuka pan teraz sposobu,

jak unikn�� odpowiedzialno�ci za t� pos�pn� rze�ni�.

Nie rozumie pan, Herr Mozart.

Chc� zap�aci�! Chc� p�aci� i p�aci� to, com uczyni�.

Chc� g�ow� po�o�y� pod top�r.

C� z ciebie za �a�osne obrzydlistwo, Harry.

Ale jeszcze nauczysz si� humoru.

Wisielczego humoru.

Egzekucja Harry'ego

Ka�dy humor jest humorem wisielczym.

- Got�w, przyjacielu? - Jestem got�w.

Panowie,

stoi tu przed wami Harry Haller,

oskar�ony i uznany za winnego lekkomy�lnego nadu�ycia naszego Teatru Magicznego.

Haller nie tylko obrazi� wznios�� sztuk�, myl�c

nasz� pi�kn� galeri� obraz�w z tak zwan� rzeczywisto�ci�

i zabijaj�c iluzorycznym sztyletem lustrzane odbicie dziewczyny.

Pr�cz tego zdradzi� zamiar pos�u�enia si� naszym teatrem

jako mechanik� samob�jstwa

i okazuj�c absolutny brak poczucia humoru.

Wskutek tego skazujemy Hallera

na wieczne �ycie

i 12 godzin bez prawa wst�pu do naszego teatru.

Naprawd� to spartaczy�e�, Harry.

Straci�e� swe poczucie humoru.

Ca�y ten brudny interes z no�em i tw� paskudn� rzeczywisto�ci�.

My�la�em, �e lepiej nauczy�e� si� gry

Pablo, zaczynam rozumie�. Rozumiem ciebie. I Goethego.

Wci�� jeszcze mam wszystkie figurki w kieszeni.

Gdybym tylko mia� jeszcze jedn� szans�.

Ile tylko b�dziesz chcia�.

Wiesz, to nie koniec. To tylko pocz�tek.

Dok�d powinienem st�d i��?

Droga do niewinno�ci wiedzie naprz�d, nie wstecz.

Nie do �wiata dzieci�stwa,

lecz coraz dalej w g��b winy.

Coraz g��biej w stawanie si� cz�owiekiem.

R�wnie� kara bycia wy�mianym przez s�d

nie mo�e by� oskar�onemu darowana.

Panowie, wszyscy razem,

raz, dwa, trzy...