Original subtitles

Το Αλγέρι, μια υπέροχη σύγχρονη πόλη,

ήταν μια μικρή, αρχαία πόλη το 1930.

Ετοιμόρροπα σπίτια, στριμωγμένα το ένα δίπλα στο άλλο.

Αν επιστρέψει το φάντασμα του Φρομεντέν,

θα βρει την Κάσμπα απαράλλαχτη.

Ένα τρελό μείγμα από στυλ, χρώματα,

μυρωδιές και ήχους.

Ένας λαβύρινθος από σοκάκια και σκάλες.

Αλλά το Αλγέρι είναι πλέον πολλά περισσότερα!

Η Γαλλία άνοιξε τις πόρτες του στον κόσμο.

Η νέα πόλη είναι σύγχρονη,

με μεγαλύτερες λεωφόρους, σπουδαία μνημεία,

και ψηλά κτίρια με παριζιάνικο αέρα.

Αυτή η αρμονική μίξη Δύσης

και Ανατολής, δίνει στην Αλγερία τη γοητεία της.

Και το Αλγέρι είναι η κορυφή.

Το Αλγέρι, είναι ένα χαμόγελο

που φωτίζει τα πρόσωπα των τουριστών...

ΜΕΤΩΠΟ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΑΛΓΕΡΙΑΣ

ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΑΛΛΟΙ ΖΗΤΩ Η ΓΑΛΛΙΑ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΦΥΛΑΚΗ ΜΠΑΡΜΠΑΡΟΣΑ ΑΛΓΕΡΙ

Απόδοση Διαλόγων Drakman

Ρωτάει τι έκανες.

Σκότωσα έναν Άραβα.

Ο ΞΕΝΟΣ

Bασισμένη στο μυθιστόρημα του Αλμπέρ Καμύ «Ο Ξένος» του 1942.

Γεια σας, ο κύριος Μερσό;

Τηλεγράφημα για εσάς.

- Καλή σας μέρα. - Ευχαριστώ.

Μητέρα απεβίωσε Κηδεία αύριο

Θερμά συλλυπητήρια

Περάστε.

Μερσό.

Ναι;

Συγγνώμη, δεν φταίω εγώ.

Πόσες μέρες χρειάζεσαι;

Δύο.

Πόσων χρονών ήταν η μητέρα σου;

Περίπου εξήντα.

Μπορείς να πηγαίνεις.

Ορίστε.

Μία μητέρα έχουμε μόνο.

Καλή όρεξη, φίλε μου.

Ζέστη, έτσι;

Κύριε Μερσό;

Χαίρετε, κύριε.

Ο διευθυντής σας περιμένει.

Πιστοποιητικό θανάτου

Η μητέρα σας πέρασε τρία ευτυχισμένα χρόνια εδώ, σωστά;

Ήσασταν το μοναδικό της στήριγμα, τα εισοδήματά σας είναι πενιχρά.

Δεν μπορούσατε να καλύψετε τις ανάγκες της.

Ναι.

Οπότε...

Η κηδεία είναι αύριο στις 11.

Μπορείτε να ξαγρυπνήσετε απόψε πλάι της.

Η μητέρα σας εξέφρασε την επιθυμία για θρησκευτική κηδεία, και λειτουργία.

Έχω κάνει τις απαραίτητες ενέργειες.

Ευχαριστώ.

Θα χρειαστώ μόνο μια υπογραφή εδώ, παρακαλώ.

Βρίσκεται στο νεκροτομείο μας, για να μην αναστατωθούν οι τρόφιμοι.

Όταν κάποιος πεθαίνει, είναι λίγο δύσκολο να τους διαχειριστούμε.

Καλημέρα.

Περάστε παρακαλώ.

Κύριε Μερσό.

Θα σας ανοίξω το φέρετρο.

Δεν θέλετε να δείτε τη μητέρα σας για τελευταία φορά;

Όχι.

Γιατί όχι;

Δεν υπάρχει λόγος.

Θέλετε να δειπνήσετε;

Δεν πεινάω.

Καφέ;

Ναι, ευχαριστώ.

Ευχαριστώ.

Περάστε, όλοι.

Καθίστε.

Βολευτείτε.

Η μητέρα σας ήταν η μόνη της φίλη εδώ.

Τώρα δεν έχει κανέναν.

Ξυπνήστε, όλοι!

Επιστρέψτε στα δωμάτιά σας.

Άλλον έναν καφέ;

Καλημέρα, Πάτερ.

Αυτός είναι ο κύριος Περέζ, ο σύντροφος της μητέρας σας.

Κύριε Περέζ!

Στηριχτείτε πάνω μου.

Αμήν.

Έλα!

Βρωμερό, μπάσταρδο σκυλί!

Έλα.

Ανάθεμά σε!

Προχώρα!

Κουνήσου, σταμάτα να κοιτάς!

Κωλόσκυλο!

Ευχαριστώ.

ΛΟΥΤΡΑ ΤΟΥ ΑΛΓΕΡΙΟΥ

Γεια!

Γεια σου, Μαρί.

- Τι κάνεις; - Καλά.

- Εσύ; - Καλά.

- Δουλεύεις ακόμα στο... - Ναι.

Κι εσύ;

Ακόμα δακτυλογράφος.

Υπέροχα.

Κάνει πολύ ζέστη.

Πάμε να κολυμπήσουμε;

Εντάξει.

Πάμε.

Έχεις πένθος;

Πέθανε η μητέρα μου.

Την έθαψα χθες.

Λυπάμαι.

Θέλεις να πάμε σινεμά;

Ναι.

Γιατί όχι;

Δύο.

Απαγορεύεται η είσοδος στους γηγενείς

Οπότε, ξεκινάω εγώ.

Φόβος:

"Όλοι οι καταδικασμένοι...

θα αποκεφαλιστούν!"

Μπράβο!

Οίκτος:

"Όλοι οι καταδικασμένοι...

"θα χάσουν...

το κεφάλι τους."

Αποφασιστικά...

Και σκεφτικά!

Σκεφτικά...

Κωμικά!

Κυριακάτικο τραπέζι στης θείας μου.

Τα λέμε σύντομα, Μαρί

Πάρε δρόμο, κλείσαμε!

Τσακίσου είπα!

Τι κάνεις; Ήταν πολύ δύσκολο;

Όχι.

Ωραία.

Γεια σου.

Ορίστε.

Βρωμιάρηδες Άραβες!

Ανάθεμα σας!

Γεια σου Μερσό, πώς πάει;

Κρασί και αιματιά; (Λουκάνικο από αίμα χοιρινού)

Έλα.

Ένα ωραίο λουκάνικο για σένα.

Αυτός ο Άραβας που είδαμε νωρίτερα,

είναι ο αδερφός της Τζεμίλα.

Είναι θυμωμένος επειδή είναι ερωμένη μου.

Τη συντηρώ αυτή τη σκύλα, της τα πληρώνω όλα.

Αν δούλευε μισή μέρα, θα μ' ανακούφιζε.

Αλλά δεν το κάνει.

Λέει ότι απλά δεν μπορεί.

Της δίνω 20 φράγκα τη μέρα,

της αγοράζω καλσόν, της πληρώνω το νοίκι,

και αυτή πίνει καφέ με τις φίλες της.

Κατάλαβα ότι μ' απατούσε.

Οπότε την έδειρα.

Προφανώς, το είπε στον αδερφό της.

Της τα έψαλα για τα καλά.

Το μόνο που ήθελε,

ήταν να διασκεδάζει με το κορμί της.

Εσύ τι πιστεύεις για όλα αυτά;

Δεν ξέρω.

Πιστεύεις ότι μ' απατάει;

Ποτέ δεν ξέρεις.

Τέλος πάντων, θα της γράψω ένα γράμμα για να το μετανιώσει.

Θα γυρίσει, θα κοιμηθώ μαζί της,

και μετά θα την πετάξω έξω.

Θέλω να με βοηθήσεις.

Πώς;

Με το γράμμα.

Τζεμίλα Χαμντανί.

Γράφεις πολύ ωραία.

Ήξερα ότι γνώριζες τη ζωή, αλλά δεν ήξερα πόσο καλά.

Είσαι πραγματικός φίλος τώρα!

Σίγουρα είσαι.

Μην αφήνεις τον εαυτό σου, φιλαράκο.

Έμαθα για τη μητέρα σου. Είναι λυπηρό, αλλά κάποτε θα γινόταν.

Έτσι είναι η ζωή.

Εμείς οι άντρες καταλαβαινόμαστε.

Σωστά...

Τι είναι;

Πρέπει να είναι ο Σαλαμανό, ένας γείτονας.

Χτυπάει τον σκύλο του και του φωνάζει.

Κακόμοιρο πλάσμα.

Σαν ηλικιωμένο ζευγάρι.

Πάω για ψώνια.

Θα επιστρέψω.

Μ' αγαπάς;

Αυτό δεν σημαίνει τίποτα.

Φυσικά και σημαίνει!

Δεν νομίζω.

Ο γείτονας με τον σκύλο πάλι;

Όχι, πρέπει να είναι ο Ρεμόν.

- Τι συμβαίνει; - Από 'δω.

Πρέπει να κάνουμε κάτι.

Καλέστε την αστυνομία!

Έρχεται ένας.

Από 'δώ, αστυνόμε.

Πού είναι;

Αστυνομία!

Ανοίξτε!

Βγες έξω, τώρα αμέσως.

Τι συμβαίνει;

Με χτύπησε, αστυνόμε.

Δεν είναι αλήθεια.

- Το όνομά σου; - Ρεμόν Σιντές.

Βγάλε αυτό το τσιγάρο.

Όταν το τελειώσω.

Α, μάλιστα!

Μπορώ να το πάρω, αστυνόμε;

Η αστυνομία δεν αστειεύεται, το 'πιασες;

Το 'πιασα, ναι.

Με χτύπησε, είναι νταβατζής!

Το να με λέει νταβατζή δεν είναι παράνομο;

Σκάσε.

- Θα δεις τι θα πάθεις, σκύλα. - Αρκετά.

Σιντές, θα λάβεις κλήτευση.

Κι εσύ, τσακίσου!

Αλλιώς θα καλέσω κι εσένα!

Πήγαινε μέσα!

Διαλυθείτε όλοι, τώρα!

Άντε, κουνηθείτε!

Την ξέρεις αυτή τη γυναίκα;

Είναι πόρνη;

Δεν ξέρω, είναι ερωμένη του.

Δεν σ' ενόχλησε;

Τι;

Που τη χτυπούσε;

Είναι δικό τους πρόβλημα.

Πρέπει να φύγω.

Ενοχλώ;

Ωραία.

Έκανα αυτό που έπρεπε, της άξιζε.

Ο αστυνόμος δεν με νοιάζει.

Ξέρω πώς να τους χειρίζομαι.

Περίμενες να τον χτυπήσω κι αυτόν; Δεν μου λες κι εσύ κάτι.

Δεν περίμενα τίποτα.

Δεν μου αρέσουν οι αστυνόμοι.

Δεν μου κάνει εντύπωση, είναι σκουπίδια.

Έλα, πάμε να σε κεράσω ένα ποτό.

Θα καταθέσεις σαν μάρτυράς μου;

Τι;

Να με υποστηρίξεις στο αστυνομικό τμήμα.

Τι εννοείς;

Απλώς να πεις, ότι αυτή η σκύλα δεν με σεβάστηκε.

- Μόνο αυτό; - Ναι.

Εντάξει.

Θα πάμε στο πορνείο. Κερνάω εγώ.

- Ευχαριστώ, αλλά δεν μ' αρέσουν αυτά. - Καταλαβαίνω.

Εκείνη η μικρή που βλέπεις, είναι χαριτωμένη.

- Πώς τη λένε; - Μαρί.

Ωραίο όνομα.

Ανάθεμα τις παρθένες!

Γεια σου Σαλαμανό, τι τρέχει;

Παλιόσκυλο!

Πού είναι ο σκύλος σου;

Ήμασταν στην Πλατεία Παρελάσεων, ως συνήθως.

Χάζευα με τον καλλιτέχνη των αποδράσεων. Ξαφνικά, εξαφανίστηκε!

Μην ανησυχείς, θα γυρίσει.

Χρειαζόταν μικρότερο κολάρο.

Ποτέ δεν περίμενα ότι το μπάσταρδο θα το έσκαγε!

Πρέπει να ψάξεις στο κυνοκομείο.

Μ' ένα αντίτιμο, θα τον αφήσουν.

Πόσο;

Πόσο θα μου κοστίσει;

Δεν ξέρω.

Να πληρώσω γι' αυτό το βρωμόσκυλο;

Ας πεθάνει καλύτερα!

Εντάξει Σαλαμανό, τα λέμε.

Δεν θα μου τον πάρουν, κύριε Μερσό;

Θα μου τον δώσουν πίσω;

Αν όχι, τι θα απογίνω εγώ;

Το κυνοκομείο κρατάει τα σκυλιά για τρεις μέρες.

Μετά απ' αυτό...

Δεν ξέρω.

Καληνύχτα, κύριε Σαλαμανό.

Εμπρός;

Μερσό, για σένα είναι.

Ο Ρεμόν είμαι, καλά είσαι;

Ναι.

Απλά ήθελα να σου πω...

Τι;

Με ακολουθούσαν Άραβες όλη μέρα.

Ο ένας ήταν ο αδερφός της Τζεμίλα. Αν τον δεις, πες μου!

Εντάξει.

Ψήνεστε για παραλία την Κυριακή οι δυο σας; Ο φιλαράκος μου έχει ένα εξοχικό.

Σίγουρα.

Θα τη ρωτήσω.

Μερσό;

- Έλα λίγο στο γραφείο μου. - Μάλιστα, κύριε.

Πρέπει να κλείσω.

Γεια.

Θέλω ν' ανοίξω ένα γραφείο στο Παρίσι.

Για να κάνω δουλειές απευθείας με τις μεγάλες εταιρείες.

Ενδιαφέρεσαι;

Είσαι νέος, μπορεί να σου αρέσει.

Να ζεις στο Παρίσι, να ταξιδεύεις κάποιες μέρες...

Ναι.

Δεν ξέρω.

Δεν ενδιαφέρεσαι ν' αλλάξεις ζωή;

Δεν πιστεύω ότι είναι δυνατή μια αλλαγή στη ζωή.

Μια ζωή, είναι το ίδιο καλή με μία άλλη.

Δεν μου κακοφαίνεται η ζωή εδώ.

Η έλλειψη φιλοδοξίας σου,

είναι καταστροφική για τη δουλειά.

Μπορείς να πηγαίνεις.

- Σου πρότεινε δουλειά εκεί; - Ναι.

Θα ήθελα πολύ να δω το Παρίσι. Πώς είναι;

Βρώμικο.

Οι τοίχοι είναι μαύροι. Είναι γεμάτο περιστέρια.

Οι άνθρωποι είναι χλωμοί, σαν φαντάσματα.

Θέλεις να παντρευτούμε;

Δεν με νοιάζει.

Αν θέλεις εσύ.

Άρα μ' αγαπάς;

Όπως σου έχω πει, αυτό δεν σημαίνει τίποτα.

Τότε γιατί να με παντρευτείς;

Επειδή δεν έχει καμία σημασία.

Αν το θέλεις, ας παντρευτούμε.

Ο γάμος είναι σοβαρό πράγμα.

Όχι.

Δεν νομίζω.

Θα έλεγες ναι σε μια άλλη γυναίκα αν νοιαζόσουν για εκείνη;

Φυσικά.

Μερικές φορές αναρωτιέμαι κι εγώ, αν σ' αγαπώ.

Είσαι παράξενος, δεν είσαι σαν τους άλλους.

Λες ό,τι σκέφτεσαι.

Είναι φυσιολογικό.

Δεν ξέρω.

Μπορεί να πληγώσει.

Ίσως γι' αυτό να μου αρέσεις.

Μια μέρα μπορεί να σε μισήσω για τον ίδιο λόγο.

Αλλά θέλω να σε παντρευτώ.

Εντάξει.

Πήγα στο κυνοκομείο. Ο σκύλος μου δεν είναι εκεί.

Μου είπαν ότι μάλλον τον πάτησε αυτοκίνητο.

Θες να έρθεις μέσα;

Παντρεύτηκα σε μεγάλη ηλικία.

Ποτέ δεν ήμουν πραγματικά ευτυχισμένος με τη γυναίκα μου, αλλά την είχα συνηθίσει.

Όταν πέθανε,

ένιωσα μεγάλη μοναξιά.

Τότε, ένας φιλαράκος απ' το εργοστάσιο, μου έδωσε ένα κουτάβι.

Τον τάιζα με μπιμπερό στην αρχή.

Τα σκυλιά δεν ζουν όσο οι άνθρωποι, οπότε γεράσαμε μαζί.

Είχε απαίσιο χαρακτήρα.

Τσακωνόμασταν συνέχεια.

Αλλά ήταν καλό σκυλί.

Ήταν όμορφη ράτσα.

Το τρίχωμά του ήταν πολύ όμορφο!

Δεν τον είχες δει πριν αρρωστήσει.

Κάθε μέρα, του έβαζα την αλοιφή του.

Αλλά η πραγματική του ασθένεια...

ήταν τα γηρατειά.

Δεν μπορείς να γιατρευτείς απ' αυτό.

Η καημένη η μητέρα σου,

αγαπούσε τον σκύλο μου.

Πρέπει να είσαι πολύ λυπημένος που πέθανε.

Ελπίζω να μη γαβγίζουν τα σκυλιά απόψε.

Πάντα νομίζω ότι ακούω τον δικό μου.

Πάμε;

Έρχεται ο Σιντές.

Πρέπει να τον περιμένουμε;

Γοητευμένος, ειλικρινά!

Χαίρετε.

Λοιπόν Μερσό, έτοιμος για μπάνιο;

Σκατά, τι θέλει πάλι αυτός;

- Τι τρέχει; - Τίποτα.

Άραβες, θυμωμένοι με τον Σιντές.

Γιατί;

Βλακείες.

Ελάτε, θα χάσουμε το λεωφορείο.

Πάμε!

Μασσόν!

Γεια σου Ρεμόν!

Χαίρομαι που σε βλέπω.

Από 'δώ ο Μερσό και η Μαρί.

Κι από 'δω ο Μασσόν.

Είναι υπέροχη.

Πολύ χαριτωμένη!

Τι κρίμα!

Δεν με φίλησες σήμερα!

Είσαι γεμάτος άμμο.

Έλα να ξεπλυθείς!

Έλα!

Στην υγειά σου, Ρεμόν!

Χαιρόμαστε που ήρθατε.

Ψωμί.

Καλή όρεξη.

Πώς είναι το ψάρι;

Πεντανόστιμο.

Πεινούσα.

Μου αρέσει αυτό το παιδί!

Μπράβο, Λουτσία.

Ξέρεις τι ώρα είναι;

- 11:30! - Ναι, είναι νωρίς.

- Τρώμε όταν πεινάμε! - Σωστά.

Σωστά.

Η Λουτσία παίρνει έναν υπνάκο μετά το φαγητό.

Εγώ πρέπει να περπατήσω.

Θα τα μαζέψω εγώ, Μαρί.

Πάμε μια βόλτα.

- Έλα! - Εντάξει...

Πάμε.

Σήκω, Μερσό!

- Τι στο διάολο. - Τι;

Τον αναγνώρισες, Μερσό;

- Ποιος είναι; - Ο αδερφός της Τζεμίλα, με ψάχνει.

Αν γίνει καυγάς, εσύ αναλαμβάνεις αυτόν με τον μπερέ.

Εγώ αναλαμβάνω αυτόν με τα μπλε. Αν έρθει κι άλλος, είναι δικός σου.

Πάμε.

Σταμάτα να μ' ακολουθείς, ομορφονιέ.

Κωλόπαιδο!

Είδες τι του έκανα του βρωμιάρη;

Ρεμόν!

Σκατά!

Ο μπάσταρδος μ' έκοψε!

Μ' έκοψε, γαμώτο!

Είσαι καλά;

Γαμημένοι Άραβες!

- Τι συνέβη; - Τίποτα.

- Αιμορραγείς! - Όχι.

- Υπάρχει γιατρός κοντά. - Πάμε.

Γρήγορα!

Ποιος το έκανε;

Οι Άραβες που είδαμε πριν.

Μας ακολούθησαν;

Σίγουρα.

- Τι θέλουν; - Δεν ξέρω.

Φοβήθηκες;

Όχι, δεν θα το 'λεγα.

Θέλω να φύγουμε.

Μαρί!

Τι έγινε;

Ο γιατρός λέει ότι η πληγή είναι επιφανειακή.

Γυρίζω πίσω.

- Πού; - Για περπάτημα.

- Σταμάτα, Ρεμόν! - Παράτα με!

Ερχόμαστε!

Άντε γαμήσου!

Τι κάνεις;

- Πάω μαζί του. - Είσαι σίγουρος;

Είναι ακόμα εδώ.

- Να τον πυροβολήσω; - Όχι.

- Γιατί όχι; - Μόνο αν βγάλει το μαχαίρι του.

Όχι, Ρεμόν. Πολέμησε σαν άντρας.

Δώσε μου το όπλο σου.

- Αν βγάλει το μαχαίρι, θα πυροβολήσω. - Εντάξει.

Ορίστε.

Άμα δεις όπλο τρέχεις, έτσι;

Βρωμόσκυλα.

Πάμε.

Ρεμόν. Είσαι καλά;

Δεν χρειάζεται να πανικοβάλλεσαι.

Αν φαντάζεσαι το κακό, το προσελκύεις.

Θέλω να φύγουμε.

Κάτι να πιούμε;

Όλα άρχισαν να κουνιούνται.

Η θάλασσα έφερε έναν πυκνό, καυτό αέρα.

Ο ουρανός έμοιαζε ν' ανοίγει στα δύο και να ρίχνει φωτιά.

Όλο μου το σώμα σκλήρυνε,

και έσφιξα το όπλο.

Η σκανδάλη αφέθηκε ελεύθερη.

Ένιωσα το λείο κάτω μέρος της λαβής, και εκεί,

μέσα σ' εκείνον τον ξαφνικό, εκκωφαντικό ήχο, ήταν που ξεκίνησαν όλα.

Σκούπισα τον ιδρώτα απ' τον ήλιο.

Ήξερα ότι είχα διαταράξει την ισορροπία της μέρας,

την εξαιρετική ησυχία μιας παραλίας, όπου ήμουν ευτυχισμένος.

Έτσι, πυροβόλησα άλλες τέσσερις φορές σ' ένα άψυχο σώμα,

μέσα στο οποίο χάθηκαν οι σφαίρες.

Ήταν σαν να χτύπησα τέσσερις γρήγορες φορές,

την πόρτα της δυστυχίας.

Εσύ, έλα μαζί μας.

Μπορώ να έχω ένα τσιγάρο;

Χαίρετε, έχω διοριστεί ως δικηγόρος σας.

Ξέρω ότι δεν το θέλατε,

αλλά κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα στην υπεράσπιση και την κατανόηση.

Η ιδιωτική σας ζωή ερευνήθηκε.

Ξέρουμε ότι η μητέρα σας πέθανε στο γηροκομείο.

Οι ερευνητές σημείωσαν

ότι δείξατε αδιαφορία, στην κηδεία της μητέρας σας.

Είναι αλήθεια;

Συγγνώμη που ρωτάω, αλλά είναι πολύ σημαντικό.

Η εισαγγελία θα μπορούσε να το χρησιμοποιήσει εναντίον σας.

Νιώσατε θλίψη εκείνη τη μέρα;

Δεν αναρωτιέμαι πλέον για τον εαυτό μου.

Αλλά αγαπούσατε τη μητέρα σας;

Αναμφίβολα.

Όπως όλοι.

Όλοι έχουμε ευχηθεί τον θάνατο ενός αγαπημένου προσώπου.

Δεν μπορείτε να το πείτε αυτό στη δίκη,

ούτε μπροστά στον δικαστή!

Τη μέρα που έθαψα τη μητέρα μου, ήμουν πολύ κουρασμένος.

Νύσταζα.

Δεν είχα πλήρη επίγνωση του τι συνέβαινε.

Αλλά προφανώς, εύχομαι να μην είχε πεθάνει.

Στη δίκη, θα μπορούσατε να πείτε...

ότι συγκρατούσατε τα φυσικά σας συναισθήματα;

Τη συγκίνησή σας;

Όχι,

γιατί δεν είναι αλήθεια.

Σας προειδοποιώ. Οι υπάλληλοι του γηροκομείου θα είναι μάρτυρες.

Τα πράγματα μπορεί να δυσκολέψουν για σας.

Δεν βλέπω τι σχέση έχει αυτό με την υπόθεσή μου.

Ακούστε, κύριε Μερσό,

δεν είστε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος που σκοτώνει έναν Άραβα.

Δεν θα κατηγορηθείτε γι' αυτό.

Πιστέψτε με,

ξέρω το γαλλικό σύστημα δικαιοσύνης.

Έχεις επίσκεψη.

Εδώ είμαι!

Εδώ είμαι!

Λοιπόν;

Είσαι καλά, έχεις ό,τι χρειάζεσαι;

Ναι, τα πάντα.

Ο Ρεμόν και ο Σελέστ σε χαιρετούν.

Ευχαριστώ.

Πήρα πίσω τη δουλειά μου.

Η Ζαν αρνήθηκε να τον πάρει.

Είπα ότι θα τον αναλάβεις εσύ μόλις βγεις.

Πώς είναι;

Μην ανησυχείς.

Κράτα την ελπίδα σου!

Όταν βγεις, θα παντρευτούμε.

Έτσι νομίζεις;

Ναι.

Θα αθωωθείς!

Θα κολυμπήσουμε ξανά μαζί.

Να προσέχεις. Σ' αγαπώ.

Θες να πεις τίποτα άλλο;

Ο χρόνος τελείωσε, όλοι έξω!

Δεν ξέρω.

Αντίο, μαμά.

Προχωρήστε!

Τι κάνεις όλη μέρα;

Σκοτώνω την ώρα μου.

Διαβάζω ένα άρθρο σε μια παλιά εφημερίδα,

στα αστυνομικά νέα.

Αλήθεια;

Για έναν άντρα στην Τσεχοσλοβακία, νομίζω.

Έφυγε απ' το σπίτι του για να αναζητήσει την τύχη του.

25 χρόνια μετά ήταν πολύ πλούσιος, με γυναίκα και παιδί.

Κι έτσι, επέστρεψε στο χωριό του.

Η μητέρα του είχε ένα ξενοδοχείο με την αδερφή του,

και ήθελε να τους κάνει έκπληξη.

Αλλά δεν τον αναγνώρισαν.

Εκείνος τότε, συνεχίζοντας το παιχνίδι, έκλεισε ένα δωμάτιο,

και έκανε επίδειξη των χρημάτων του.

Εκείνο το βράδυ, η μητέρα του και η αδερφή του πήγαν στο δωμάτιό του,

και τον σκότωσαν μ' ένα σφυρί για να τον ληστέψουν.

Πέταξαν το πτώμα του στο ποτάμι.

Αυτό συνέβη πραγματικά;

Ναι.

Το επόμενο πρωί, συνειδητοποιώντας ποιον είχαν σκοτώσει,

η μητέρα του κρεμάστηκε.

Και η αδερφή του έπεσε σ' ένα πηγάδι.

Είναι φρικτό.

Κατά κάποιο τρόπο του άξιζε.

Γιατί το λες αυτό;

Ποτέ δεν πρέπει να παίζεις παιχνίδια.

Παιχνίδια;

Ναι.

Γιατί να πει ψέματα;

Απόδοση Διαλόγων Drakman

Σήμερα ξαναπήγα στα λουτρά.

Κολύμπησα μέχρι την εξέδρα,

ξάπλωσα στον ήλιο,

έκλεισα τα μάτια μου και...

ένιωσα το κεφάλι σου στην κοιλιά μου.

Όταν τα άνοιξα, είχες φύγει.

Γιατί σκότωσες αυτόν τον άνθρωπο;

Γιατί κατέστρεψες την ευτυχία μας;

Χέρια.

ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΜΕΓΑΡΟ

Ετοιμάζονται.

Θες τσιγάρο;

Είσαι αγχωμένος;

Όχι.

Έχω περιέργεια να δω, δεν έχω δει ποτέ δίκη.

Θα δεις.

Θα βαρεθείς γρήγορα.

Όλοι όρθιοι!

Το δικαστήριο συνεδριάζει.

Πριν ξεκινήσουμε, ζητώ από το κοινό να παραμείνει ήρεμο.

Στην παραμικρή διακοπή, θα εκκενώσω την αίθουσα.

Θα ξεκινήσουμε με την εξέταση

του κυρίου Μερσό.

Κατηγορούμενε, παρακαλώ σηκωθείτε.

Σας έχουν περιγράψει ως έναν λιγομίλητο,

απόμακρο άνθρωπο.

Εσείς τι πιστεύετε;

Ποτέ δεν έχω πολλά να πω, οπότε μένω σιωπηλός.

Αυτός είναι ο καλύτερος λόγος.

Αυτό που μας ενδιαφέρει εδώ...

είστε εσείς.

Τα κίνητρά σας μας διαφεύγουν.

Χρειαζόμαστε τη βοήθειά σας, για να καταλάβουμε.

Πρώτον, μετανιώνετε για ό,τι κάνατε;

Περισσότερο από μεταμέλεια, νιώθω μια κάποια πλήξη.

Ησυχία, παρακαλώ!

Τη μέρα του εγκλήματος, πυροβολήσατε με το όπλο σας 5 συνεχόμενες φορές.

Πυροβόλησα μία φορά,

και μετά άλλες 4 φορές, λίγα δευτερόλεπτα αργότερα.

Γιατί διστάσατε ανάμεσα στον πρώτο πυροβολισμό, και τους υπόλοιπους;

Και γιατί πυροβολήσατε ένα σώμα που ήταν ξαπλωμένο στο έδαφος;

Κύριε Μερσό;

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,

ο πελάτης μου είναι εξαντλημένος, και μ' αυτή τη ζέστη...

Εντάξει.

Κύριε Εισαγγελέα, έχετε ερωτήσεις;

Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε. Αν μου επιτρέπετε, θα ήθελα να ρωτήσω τον κύριο Μερσό,

αν επέστρεψε στην παραλία κοντά στην πηγή,

με την πρόθεση να σκοτώσει το θύμα;

Όχι.

Τότε γιατί ήσασταν οπλισμένος με πιστόλι;

Και γιατί επιστρέψατε στο ίδιο ακριβώς σημείο;

Ήταν τυχαίο.

Τυχαίο!

Πυροβολήσατε έναν ντόπιο τυχαία;

Ναι.

Και τις πέντε φορές;

Ναι.

Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Ησυχία, παρακαλώ!

Η κυρία Μερσό παραπονιόταν για τον γιο της;

Φυσικά. Όλοι οι τρόφιμοι παραπονιούνται.

Ήταν θυμωμένη που την έβαλε εκεί;

Ναι.

Παρατηρήσατε κάτι ασυνήθιστο στη στάση του,

την ημέρα της κηδείας;

Ήταν...

πολύ ήρεμος.

Ήρεμος;

Ναι, πράγμα που με εξέπληξε.

Δεν ήθελε να δει το σώμα της, δεν έκλαψε.

Έφυγε απ' την εκκλησία χωρίς να θρηνήσει στον τάφο της.

Ο κύριος Μερσό ήπιε καφέ με γάλα.

Κοιμήθηκε, κάπνισε...

Κι εσείς καπνίσατε μαζί του, έτσι δεν είναι;

Κύριε Πρόεδρε, ποιος είναι ο εγκληματίας εδώ;

Είναι αποδεκτή η καταρράκωση των μαρτύρων κατηγορίας;

Απαντήστε στην ερώτηση.

Ξέρω ότι έκανα λάθος, αλλά δεν τόλμησα ν' αρνηθώ το τσιγάρο του!

Κύριε Μερσό, είναι αλήθεια αυτό;

Είναι αλήθεια, του έδωσα ένα τσιγάρο.

Κι εγώ του έδωσα τον καφέ με το γάλα.

Οι κύριοι ένορκοι θα το εκτιμήσουν αυτό.

Γνώριζα κυρίως την κυρία Μερσό.

Είδα τον γιο της μόνο μία φορά,

την ημέρα της κηδείας.

Τι έκανε εκείνη την ημέρα;

Δεν θυμάμαι πολύ καλά.

Ήμουν τόσο λυπημένος, και...

μετά λιποθύμησα.

Δεν τον πολυείδα.

Είδατε τον κύριο Μερσό να κλαίει;

Όχι.

Τον είδατε να μην κλαίει;

Όχι.

Η τέλεια εικόνα αυτής της δίκης.

Όλα είναι αλήθεια, και τίποτα δεν είναι αλήθεια!

- Ο κύριος Μερσό ήταν πελάτης; - Ναι.

Αλλά ήταν κυρίως φίλος.

Ήταν καλός άνθρωπος. Μιλούσε μόνο αν είχε κάτι να πει.

Πλήρωνε τους λογαριασμούς του;

Ναι, δεν είχα ποτέ πρόβλημα.

Τι πιστεύετε για το έγκλημά του;

Το βλέπω ως κακοτυχία, κύριε Πρόεδρε.

Μπορείτε να μας το εξηγήσετε;

Μια πραγματική κακοτυχία.

Όλοι ξέρουμε πώς είναι, μένεις απροστάτευτος...

Κατανοητό.

Είμαστε εδώ ακριβώς για να κρίνουμε, αυτή την κακοτυχία.

Ευχαριστώ.

Επόμενος μάρτυρας!

- Γνωρίζατε τη μητέρα του κυρίου Μερσό; - Ναι.

Ήταν γειτόνισσά μου.

Αλλά...

δεν είχαν πια τι να πουν.

Η καημένη η γυναίκα, είχε πάψει πια να μιλάει.

Οπότε την έβαλε στο γηροκομείο.

Πρέπει να καταλάβετε.

Αυτά.

Έχω κάτι ακόμα να πω.

Ναι;

Ο κύριος Μερσό, ήταν πάντα πολύ ευγενικός με τον σκύλο μου.

Θα λέγατε δηλαδή, κύριε Σαλαμανό,

ότι ο κύριος Μερσό ήταν πιο ευγενικός με τον σκύλο σας,

παρά με τη μητέρα του;

Ευχαριστώ, κύριε Σαλαμανό.

Επόμενος μάρτυρας.

Δεσποινίς Καρντονά!

Γεια σας, δεσποινίς.

Γεια σας.

Πόσο καιρό γνωρίζετε τον κύριο Μερσό;

Γνωριστήκαμε πριν από περίπου 3 χρόνια.

Αλλά είχαμε χαθεί.

Ποια ήταν η σχέση σας με τον κατηγορούμενο;

Είμαι η κοπέλα του.

Σκοπεύαμε να παντρευτούμε.

Πότε ακριβώς ξεκίνησε η σχέση σας;

Πριν από έναν χρόνο.

Το περασμένο καλοκαίρι.

Την επομένη του θανάτου της κυρίας Μερσό;

Ναι, ίσως.

Μπορείτε να μας μιλήσετε λίγο για εκείνη τη μέρα;

Δεν θυμάμαι τις λεπτομέρειες.

Μας ενδιαφέρουν τα γεγονότα, όχι οι λεπτομέρειες.

Βρεθήκαμε τυχαία στα λουτρά,

κολυμπήσαμε μαζί,

και πήγαμε στο σινεμά.

Μετά...

Ναι;

Πήγαμε σπίτι του.

Σπίτι του;

Μετά την κατάθεσή σας,

έλεγξα το πρόγραμμα του κινηματογράφου.

Θυμάστε τι ταινία είδατε;

Ήταν μια ταινία με τον Φερναντέλ, νομίζω.

Κύριοι ένορκοι, την επομένη του θανάτου της μητέρας του,

αυτός ο άνθρωπος πήγε για μπάνιο, ξεκίνησε μια παράνομη σχέση,

και γέλασε με μια κωμωδία του Φερναντέλ,

Le Schpountz!

Αυτό τα λέει όλα!

Δεν ήταν έτσι, ήταν διαφορετικά!

Με κάνετε να λέω τα αντίθετα απ' αυτά που πιστεύω!

Τότε πείτε μας τι πιστεύετε,

δεσποινίς Καρντονά.

Ήταν ατύχημα.

Μια παρεξήγηση.

Ατύχημα ή παρεξήγηση;

Πρέπει να τον πιστέψετε.

Δεν το ήθελε.

Δεν λέει ψέματα.

Ποτέ.

Ευχαριστώ.

- Τελευταίος μάρτυρας. - Ο κύριος Ρεμόν Σιντές!

Κύριε Πρόεδρε, ο Μερσό είναι αθώος!

- Δεν χρειαζόμαστε τη γνώμη σας. - Την έχετε ούτως ή άλλως.

Μόνο τα γεγονότα.

Ποια ήταν η σχέση σας με το θύμα;

Το θύμα με μισούσε, επειδή χτυπούσα πού και πού την αδερφή του.

Μισούσε το θύμα και τον κύριο Μερσό;

Όχι, συναντήθηκαν μόνο στην παραλία, τυχαία.

Αλλά ο κύριος Μερσό έγραψε το γράμμα που τα ξεκίνησε όλα αυτά, σωστά;

Ναι, αλλά αυτό ήταν τυχαίο.

Τυχαίο, για μια ακόμα φορά!

Ήταν επίσης τυχαίο,

ότι δεν έκανε απολύτως τίποτα, όταν χτυπούσατε την ερωμένη σας;

Ναι, ήταν.

Και λειτούργησε ως βολικός μάρτυρας στο τμήμα;

Σωστά.

Πώς βγάζετε τα προς το ζην, κύριε Σιντές;

Δουλεύω σε μια αποθήκη.

- Αλήθεια; - Ναι, αλήθεια.

Κύριοι ένορκοι,

είναι γνωστό ότι ο κύριος Σιντές,

μάρτυρας υπεράσπισης,

εργάζεται ως μαστροπός.

Και η αδερφή του θύματος, είναι μια ντόπια πόρνη,

την οποία εξανάγκαζε να εργάζεται σε οίκο ανοχής!

Ανοησίες!

Και ο κατηγορούμενος,

ήταν ο συνεργός του στο πιο αποτρόπαιο έγκλημα.

Κυρίες και κύριοι, αυτό είναι καθαρή συκοφαντία!

Εισαγγελέα, παρακαλώ συνεχίστε.

Δεν έχω τίποτα να προσθέσω, κύριε Πρόεδρε.

Μισό λεπτό!

Ήταν φίλος σας ο κατηγορούμενος;

Ναι ήταν,

και είναι ακόμα φιλαράκι μου.

Κύριε Μερσό, θα τον αποκαλούσατε φιλαράκι σας;

Ναι.

Άρα, αυτός ο άνθρωπος σκότωσε έναν ντόπιο για ασήμαντους λόγους,

για να βοηθήσει το "φιλαράκι" του, την επομένη του θανάτου της μητέρας του.

Δικάζεται ο κύριος Μερσό επειδή σκότωσε έναν Άραβα,

ή επειδή έθαψε τη μητέρα του;

Υπάρχει σύνδεση ανάμεσα στα δύο!

Μια βαθιά, αξιολύπητη, ουσιαστική σύνδεση.

Κατηγορώ αυτόν τον άνθρωπο,

ότι έθαψε τη μητέρα του, με την καρδιά ενός εγκληματία.

Το δικαστήριο διακόπτει! Θα συνεχίσουμε αύριο.

Λυπάμαι για τον αδερφό σου.

Κανείς δεν νοιάζεται για τον αδερφό μου.

Είναι Άραβας.

Μόνο ο Γάλλος σου και η μητέρα του μετράνε.

Πρέπει να γυρίσει στο σπίτι του τώρα.

Το σπίτι του είναι εδώ.

Έλα.

Πάμε, προχώρα.

Κύριοι ένορκοι,

Θα αποδείξω τώρα ότι το έγκλημα του κυρίου Μερσό ήταν προμελετημένο,

με δύο τρόπους.

Μέσω της σαφήνειας των γεγονότων, όπως είδατε,

και μέσω της σκιάς που ρίχνει το μυαλό αυτής της εγκληματικής ψυχής.

Πράγματι,

αυτός ο άνθρωπος...

είχε απόλυτη διαύγεια όταν σκότωσε.

Επιμένω σ' αυτό, γιατί αυτό δεν είναι ένα συνηθισμένο έγκλημα,

ή μια απερίσκεπτη πράξη, για την οποία μπορεί να βρούμε ελαφρυντικά.

Αυτός ο άνθρωπος κύριοι,

είναι έξυπνος.

Ξέρει πώς να απαντάει.

Γνωρίζει την αξία των λέξεων.

Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν ήξερε τι έκανε.

Έχει εκφράσει καθόλου μεταμέλεια;

Ποτέ, κύριοι!

Ούτε μία φορά, κατά τη διάρκεια αυτών των ακροάσεων, δεν έχει αυτός ο άνθρωπος

δείξει οποιοδήποτε συναίσθημα, για τη φρικτή του πράξη.

Κι όμως, προσπάθησα να κοιτάξω μέσα στην ψυχή του.

Αλλά δεν βρήκα τίποτα.

Στην πραγματικότητα, δεν έχει ψυχή.

Καμία από τις ηθικές αρχές της ανθρωπότητας δεν είναι προσιτή σ' αυτόν.

Έχουμε να κάνουμε μ' έναν άνθρωπο που σκότωσε τη μητέρα του, ηθικά,

και γύρισε την πλάτη του στην κοινωνία,

αγνοώντας τους βασικούς της κανόνες,

και τα θεμελιώδη συναισθήματα της ανθρώπινης καρδιάς.

Η φρίκη μου για το έγκλημά του, σχεδόν ωχριά, μπροστά σ' αυτό που νιώθω

για την αναισθησία του.

Ποτέ δεν ένιωσα το επώδυνο καθήκον μου,

να γίνεται τόσο ελαφρύτερο και ξεκάθαρο

από την πεποίθηση ότι είναι ιερή επιταγή,

και από τη φρίκη που νιώθω, κοιτάζοντας έναν άνθρωπο,

αλλά βλέποντας ένα τέρας.

Σας ζητώ, απλά και χωρίς ενδοιασμό, το κεφάλι αυτού του ανθρώπου.

Κύριε Μερσό.

Έχετε κάτι να προσθέσετε;

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,

Ποτέ δεν είχα σκοπό να σκοτώσω τον Άραβα.

Όμως ο Άραβας σας απείλησε με το όπλο του;

Δεν ξέρω.

Δυσκολεύομαι να κατανοήσω τη λογική της υπεράσπισής σας.

Πριν μιλήσει ο δικηγόρος σας, θα ήθελα να μας πείτε,

τι ακριβώς προκάλεσε την πράξη σας.

Ήταν εξαιτίας του ήλιου.

Ησυχία, παρακαλώ!

Η υπεράσπιση έχει τον λόγο.

Κύριε Πρόεδρε,

κύριοι ένορκοι,

Κι εγώ έχω κοιτάξει μέσα στην ψυχή του κυρίου Μερσό.

Αλλά αντίθετα με τον αξιότιμο Εισαγγελέα,

εγώ βρήκα κάτι εκεί.

Και τη διάβασα σαν ανοιχτό βιβλίο.

Έναν έντιμο άνθρωπο, από ταπεινή καταγωγή,

έναν ακούραστο εργάτη, με σταθερή δουλειά,

έναν γιο πρότυπο,

που στήριζε τη μητέρα του για όσο περισσότερο μπορούσε,

και μετά ήλπιζε ότι ένα γηροκομείο,

θα έδινε στην ηλικιωμένη γυναίκα την άνεση

που το πενιχρό του εισόδημα δεν μπορούσε να της παρέχει.

Αλλά!

Εκπλήσσομαι, κύριοι,

που έγινε τόσος λόγος γι' αυτό το γηροκομείο.

Γιατί στο κάτω-κάτω,

αν χρειαζόταν να αποδείξουμε

τη σημασία τέτοιων ιδρυμάτων,

το μόνο που θα χρειαζόταν να πούμε, είναι ότι το ίδιο το Κράτος τα επιδοτεί.

Οπότε, ναι.

Είναι αλήθεια.

Σκότωσα.

Ναι, σκότωσα έναν ντόπιο, που θεωρείται από τη Γαλλία...

Γιατί είπε "Εγώ";

Οι δικηγόροι το κάνουν συχνά αυτό.

Ένας κατώτερος υπήκοος.

Αλλά ήταν μια καθαρά αντανακλαστική πράξη,

που διαπράχθηκε σε κατάσταση σύγχυσης,

κάτω από έναν καυτό ήλιο,

μια αφόρητα ζεστή μέρα,

ως αντίδραση στη θανάσιμη απειλή ενός Άραβα, που κρατούσε ένα μαχαίρι.

Το ίδιο μαχαίρι,

που είχε ήδη τραυματίσει τον κύριο Σιντές,

τον φίλο μου...

...παραδέχεται την ενοχή του.

Αν τον καταδικάσουμε επειδή δεν εξέφρασε συναίσθημα...

Είναι δικαίωμά του.

Είναι η ελευθερία του.

Τι δικαίωμα έχει η κοινωνία να τιμωρήσει

έναν άνθρωπο,

επειδή δεν δάκρυσε;

Λοιπόν, όλα θα πάνε καλά.

Θα τη γλιτώσεις με λίγα χρόνια φυλακής, ή καταναγκαστικών έργων.

Τακτικά, δεν κατέθεσα ενστάσεις, για να κατευνάσω τους ενόρκους.

Αν χρειαστεί μπορούμε να κάνουμε έφεση,

αλλά είμαι σίγουρος ότι η ετυμηγορία θα είναι ευνοϊκή.

Φέρτε μέσα τον κατηγορούμενο.

Κατόπιν διασκέψεως,

ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος, για φόνο εκ προμελέτης.

Εφόσον οι ένορκοι δεν βρήκαν κανένα ελαφρυντικό στοιχείο,

ο κύριος Μερσό θα αποκεφαλιστεί, στο όνομα του γαλλικού λαού.

Ησυχία!

Ησυχία, παρακαλώ!

Κύριε Μερσό,

έχετε κάτι να προσθέσετε;

Όχι.

Φρουροί, πάρτε τον έξω.

Η δίκη τελείωσε.

Μια μέρα, στο Αλγέρι,

ο πατέρας σου σηκώθηκε απ' τα χαράματα, για να δει την εκτέλεση ενός δολοφόνου.

Του ανακατευόταν το στομάχι με την ιδέα.

Αλλά πήγε.

Όταν γύρισε σπίτι...

έκανε εμετό, όλο το πρωί.

Είναι εδώ ο ιερέας.

Θέλεις να τον δεις;

Όχι.

Σου έλειψα;

Πώς να το ξέρω;

Τώρα που τα κορμιά μας είναι χωριστά, τίποτα πια δεν μας δένει.

Το έχω αποδεχτεί.

Υπέθεσα ότι κουράστηκες να είσαι η κοπέλα ενός καταδικασμένου.

Ή ότι ήσουν άρρωστη.

Ή νεκρή.

Βαριέσαι πολύ;

Όχι.

Χθες επισκέφτηκα ξανά το δωμάτιό μου νοερά.

Όλα τα έπιπλα,

ήταν στη θέση τους,

κάθε αντικείμενο εκεί μέσα.

Προσπαθώ να θυμηθώ τα πάντα. Μου παίρνει ώρες.

Πιστεύω ότι ένας άνθρωπος,

που έζησε έστω και μία μόνο μέρα,

θα μπορούσε εύκολα να περάσει 100 χρόνια στη φυλακή.

Θα είχε αρκετές αναμνήσεις για να μην βαρεθεί.

Ξέρεις, Μαρί...

Το καταλαβαίνω αν με ξεχάσεις όταν πεθάνω.

Αν αγαπήσεις άλλους άντρες.

Αν ήσουν νεκρή, θα έχανα κι εγώ το ενδιαφέρον μου για σένα.

Είναι φυσιολογικό.

Αλλά δεν θα πεθάνεις.

Αν η έφεσή μου απορριφθεί, θα πεθάνω.

Και το να πεθάνεις στα 30 ή στα 70... τι σημασία έχει;

Έτσι κι αλλιώς, άλλοι άντρες κι άλλες γυναίκες,

θα έρθουν και θα ζήσουν μετά από μένα,

για χιλιάδες χρόνια.

Κι αν πάρεις χάρη;

Μη φοβάσαι.

Μια φιλική επίσκεψη μόνο.

Κάποιο νέο για την έφεσή μου;

Όχι.

Δεν ξέρω τίποτα γι' αυτό.

Γιατί αρνείσαι να με δεις;

Δεν πιστεύω στον Θεό.

Είσαι σίγουρος;

Αυτή η ερώτηση δεν έχει καμία σημασία.

Αλήθεια;

Δεν είμαι σίγουρος τι μ' ενδιαφέρει,

αλλά είμαι σίγουρος για το "τι δεν μ' ενδιαφέρει".

Κι αυτό για το οποίο μιλάς, δεν μ' ενδιαφέρει.

Τα λόγια σου δείχνουν μια βαθιά απελπισία.

Δεν είμαι απελπισμένος.

Απλώς φοβάμαι, κάτι που είναι φυσιολογικό.

Τότε ο Θεός θα σε βοηθήσει.

Όλοι οι καταδικασμένοι που γνώρισα, κατέφυγαν σε "Αυτόν".

Αυτή είναι δική τους επιλογή.

Εγώ δεν θέλω καμία βοήθεια.

Δεν το λέω αυτό επειδή είσαι καταδικασμένος. Όλοι είμαστε.

Αυτό δεν είναι παρηγοριά.

Πράγματι.

Αλλά αν δεν πεθάνεις σήμερα, θα πεθάνεις αργότερα.

Το ίδιο ερώτημα θα προκύψει.

Πώς θα αντιμετωπίσεις τη δοκιμασία της τελευταίας σου ώρας;

Ακριβώς όπως την αντιμετωπίζω σήμερα.

Δεν έχεις καθόλου ελπίδα;

Ζεις με την πεποίθηση ότι πεθαίνει ολόκληρος ο εαυτός σου,

σώμα και ψυχή;

Ναι.

Σε λυπάμαι.

Είμαι βέβαιος, ότι η έφεσή σου θα γίνει δεκτή.

Αλλά κουβαλάς το βάρος της αμαρτίας, και χρειάζεσαι λύτρωση.

Η δικαιοσύνη των ανθρώπων, δεν είναι τίποτα.

Η δικαιοσύνη του Θεού είναι τα πάντα.

Κι όμως, η πρώτη με καταδίκασε.

Ναι.

Αλλά δεν ξέπλυνε την αμαρτία σου.

Δεν ξέρω τι είναι αμαρτία.

Μου είπαν μόνο ότι είμαι ένοχος, οπότε πληρώνω.

Δεν μπορεί να μου ζητηθεί τίποτα περισσότερο.

Κάνεις λάθος, γιε μου.

Μπορούν να σου ζητηθούν περισσότερα.

- Και μάλιστα μπορεί να σου ζητηθούν. - Τι, λοιπόν;

Μπορεί να σου ζητηθεί να δεις.

Να δω τι;

Όταν κοιτάζω αυτούς τους τοίχους,

κάθε μία απ' αυτές τις πέτρες

να ιδρώνει από τον πόνο...

δεν μπορώ παρά να νιώσω αγωνία.

Βαθιά στην καρδιά μου, ξέρω

ότι ακόμα και οι πιο άθλιοι ανάμεσά σας,

έχουν δει στο σκοτάδι τους, ένα θεϊκό πρόσωπο.

Αυτό είναι το πρόσωπο που σου ζητώ να δεις.

Κοιτάζω αυτούς τους τοίχους επί μήνες.

Τους έχω μάθει απ' έξω.

Για πολύ καιρό, αναζητούσα ένα πρόσωπο.

Το πρόσωπο της Μαρί.

Το αναζήτησα μάταια.

Αυτό τελείωσε τώρα.

Επίτρεψέ μου να σ' αγκαλιάσω.

Σίγουρα έχεις ευχηθεί μια άλλη ζωή.

Ναι, αλλά αυτό δεν έχει πια σημασία.

Πώς τη φαντάζεσαι αυτή την άλλη ζωή;

Μια ζωή στην οποία θα μπορούσα να θυμάμαι αυτήν.

Αρκετά, φύγε τώρα.

Έχω κι άλλα να πω για τον Θεό.

Κύριε, μου μένει λίγος χρόνος ζωής.

Δεν θέλω να τον σπαταλήσω με τον Θεό σας.

Γιατί με αποκαλείς "κύριο" και όχι "πάτερ";

Γιατί είσαι με τους άλλους.

Όχι γιε μου, είμαι μαζί σου.

Δεν το ξέρεις, γιατί η καρδιά σου είναι τυφλή.

Θα προσευχηθώ για σένα.

Σταμάτα...

Σταμάτα!

Αρκετά με τις προσευχές σου. Δεν τις θέλω.

Οι πεποιθήσεις σου δεν αξίζουν δεκάρα.

Δεν είσαι καν ζωντανός, ζεις σαν νεκρός.

Μπορεί να φαίνομαι ένα τίποτα.

Αλλά είμαι σίγουρος για μένα,

σίγουρος για όλα,

γι' αυτή τη ζωή, εδώ!

Και για τον θάνατο που με περιμένει.

Οπότε ναι, αυτό είναι όλο κι όλο που έχω.

Αλλά κρατάω αυτή την αλήθεια

τόσο σφιχτά, όσο με κρατάει κι αυτή!

Έκανα αυτό, δεν έκανα εκείνο,

έζησα με τον έναν τρόπο, κι όχι με τον άλλον...

Ε και τι έγινε;

Τίποτα.

Τίποτα δεν έχει σημασία.

Και ξέρω το γιατί.

Το ίδιο κι εσύ!

Ξέρεις γιατί!

Όλη αυτή η ζωή είναι παράλογη!

Τι με νοιάζει εμένα για τους θανάτους των ανθρώπων,

την αγάπη μιας μητέρας, τον Θεό σου, τις ζωές που επιλέγουμε!

Και τι έγινε αν σκοτώσω έναν Άραβα ή έναν Γάλλο,

ή αν μ' εκτελέσουν επειδή δεν έκλαψα στην κηδεία της μητέρας μου;

Και τι έγινε αν η Μαρί θέλει να την παντρευτώ, ή αν...

ο σκύλος του Σαλαμανό αξίζει όσο και η γυναίκα του!

Ή αν αυτό το κάθαρμα ο Σιντές είναι φιλαράκος μου, ή ο Σελέστ,

που είναι καλύτερος άνθρωπος!

Ή αν η Μαρί δώσει τα χείλη της σε κάποιον νέο!

Καταλαβαίνεις;

Ηρέμησε...

- Μη μ' αγγίζεις. - Ηρέμησε.

Απάντησέ μου! Καταλαβαίνεις;

Φρουροί!

Καταλαβαίνεις;

Είμαστε όλοι ένοχοι!

Και είμαστε όλοι καταδικασμένοι!

Απάντησέ μου!

Αφήστε τον!

Μην τον χτυπάτε!

Ακίνητος!

Αφήστε τον.

Για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό,

σκέφτηκα τη μητέρα μου.

Ένιωσα ότι κατάλαβα, γιατί στο τέλος της ζωής της,

είχε βρει ένα σύντροφο.

Γιατί ήθελε να ξεκινήσει απ' την αρχή.

Εκεί...

ακόμα κι εκεί...

σ' εκείνο το γηροκομείο όπου οι ζωές έσβηναν,

το βράδυ ήταν μια μελαγχολική ανάπαυλα.

Τόσο κοντά στον θάνατο, η μαμά πρέπει να ένιωσε απελευθερωμένη

και έτοιμη να τα ξαναζήσει όλα.

Κανείς...

κανείς δεν είχε το δικαίωμα να κλάψει για εκείνη.

Κι εγώ επίσης,

ένιωσα έτοιμος να τα ξαναζήσω όλα.

Σαν αυτή η έντονη οργή να με είχε εξαγνίσει απ' το κακό,

να μου είχε στερήσει την ελπίδα.

Σ' εκείνη τη νύχτα γεμάτη σημάδια και άστρα,

ανοίχτηκα για πρώτη φορά

στην τρυφερή αδιαφορία του κόσμου.

Την ένιωσα τόσο ίδια με μένα,

τόσο αδερφική.

Ένιωσα ότι υπήρξα ευτυχισμένος,

και ήμουν ευτυχισμένος ακόμα.

Για να ολοκληρωθούν όλα,

για να νιώσω λιγότερο μόνος,

μου έμενε μόνο να ευχηθώ να μαζευτεί πολύς κόσμος

τη μέρα της εκτέλεσής μου,

και να με υποδεχτεί...

με κραυγές μίσους.

Απόδοση Διαλόγων Drakman