Original subtitles

Φοβάσαι να πεις το "ναι".

Γιατί φοβάσαι ότι θα προδώσεις τον άντρα σου και το παιδί σου.

Σώπα σε παρακαλώ, δεν θέλω να συνεχίσουμε τη συζήτηση.

Εσύ λες ότι εκείνη η νύχτα μας χώρισε. Εγώ λέω πως εκείνη η νύχτα μας ένωσε.

-Δεν θέλω να... -Μ' έναν περίεργο τρόπο, αλλά μας ένωσε.

Δεν θέλω να ξαναμιλήσουμε ποτέ γι' αυτό. Τέλος.

(μουσική σειράς)

Από αύριο θα είμαστε δύο συνεργάτες. Και τίποτα άλλο.

-Μπορώ να σε βοηθήσω κάπου; -Να φύγω και να με καλύψεις. Γίνεται;

(Γωγώ) Ο γιος σας ξαναπήγε και κοιμήθηκε στον ξενώνα.

(χτυπάει το κινητό)

Αν σε μισή ώρα δεν είσαι στο σπίτι, μην τολμήσεις να ξαναπατήσεις το πόδι σου.

Χθες σου έκανε κουβέντα ο πατέρας σου, αλλά φαίνεται τα λόγια του πήγαν στον βρόντο.

Εγώ σε ενημέρωσα, εσύ κάνε ό,τι καταλαβαίνεις.

Πρέπει να πεταχτώ για δουλειά σ' ένα διαγνωστικό.

-Σε διαγνωστικό; Γιατί, τι έπαθες; -Τη Μιρέλλα θα πάω.

Απλώς, θέλω να κάνω τεστ να δω αν έχει κόψει από τις ουσίες.

-Δεν υπάρχει περίπτωση να κερδίσεις. -Μην βιάζεσαι να βγάλεις συμπεράσματα.

Γιατί το παιχνίδι δεν τελείωσε ακόμα.

Στο ραντεβού που έχει κανονιστεί με τη Build θα πάμε μαζί με την Αρετή.

Πού ξέρεις, μπορώ να το φέρει η κουβέντα και να μάθω απ' την ίδια.

(συνέχεια μουσικής)

(ήχος έκτακτης ανάγκης)

Στο ασανσέρ. Τους είδα που μπήκαν πριν.

-Μάλλον έχουν κλειστεί μέσα. -Ποιοι;

Αρετή, παρεΐτσα είμαστε. Όλα θα πάνε καλά. (τέλος μουσικής)

(αρχή τραγουδιού τίτλων αρχής)

Ήταν η μοίρα που μας ένωσε φτωχιά

Μόνο μια νύχτα είχε Ήτανε στον άσο

Μια νύχτα μόνο σου ζητάω, μόνο μια

Όταν θα φέξει θα χαθώ και θα σε χάσω

Όπως η έρημος της νύχτας τη δροσιά

Κι αν θα με δεις στον δρόμο, να με προσπεράσεις

Ποτέ στον νου σου μην με ξαναφέρεις

Κι αν θ' αναφέρουν τ' όνομά μου, μην διστάσεις

Να πεις πως δεν με ξέρεις

Αγάπη μου, να πεις πως δεν με ξέρεις

(συνέχεια και τέλος τραγουδιού)

-(Σήφης) Μ' ακούτε; -Ναι, Σήφη, σ' ακούμε.

(Σήφης) Είστε καλά; Πάω να φωνάξω τον τεχνικό.

Ωραία, και πες του να κάνει γρήγορα.

Λοιπόν, αφού από σήμα δεν,

ας το χρησιμοποιήσουμε σαν φακό να μην είμαστε στα σκοτάδια.

Συγγνώμη, σαν να είσαι σε ανακριτικό τμήμα.

(ξεφύσημα)

-Έχεις κλειστοφοβία; -Μέχρι σήμερα όχι, αλλά φαίνεται πως ναι.

-Πάρε ανάσες. Βοηθάει. -Εντάξει, δεν είμαι ακόμα σ' αυτό το σημείο.

Τόσο άσχημα, αλλά ας πάρω μερικές ανάσες προκαταβολικά, ε;

-Μμ. -(Αρετή) Για καλό και για κακό.

(αναστεναγμός)

Μήπως έπρεπε να φωνάζαμε τον Σήφη να ειδοποιήσουν τη Build;

Εντάξει, ξέρουν ότι είμαστε εμείς κλεισμένοι, επομένως θα 'χει ειδοποιήσει ήδη η Ναυσικά.

Σωστά.

-(Οδυσσέας) Αρετή! Σταύρο! -Οδυσσέα!

Είπα και στον Σήφη να κάνουνε γρήγορα, να φωνάξουνε τον τεχνικό.

Ωχ!

Οι ανάσες δεν βοηθάνε και πάρα πολύ.

Πού είναι ο τεχνικός βάρδιας;

Δεν το πιστεύω! Σε πέντε λεπτά το πολύ να είναι εδώ.

-Τι σας είπαν; -Έρχεται.

Σε λίγο έρχεται.

Εντάξει, δεν βλέπω να ξεκινά με τίποτα.

Δεν βοηθάνε καθόλου οι ανάσες τελικά.

Τώρα να σου πω να μην αναπνέεις, ούτε αυτό πρόκειται να βοηθήσει.

-Αχ! -Ξέρεις όμως τι μπορεί να βοηθήσει;

Ν' αρχίσεις να σκέφτεσαι ό,τι μπορεί να σε κάνει να χαμογελάσεις.

Εγώ το κάνω αυτό πολύ συχνά. Ειδικά στο σκάφος όταν με πιάνει τρικυμία.

Είναι δυνατό να σκέφτεσαι κάτι που σε κάνει χαρούμενο την ώρα που είσαι πάνω στο κύμα;

Εδώ είμαστε μέσα σ' ένα ασανσέρ, δεν κάνουμε και πολλά πράγματα.

Εκεί όμως, μες στην τρικυμία;

Κοίτα, όταν βρίσκεσαι στο έλεος του Θεού και δεν υπάρχει καμία σωτηρία.

Εντάξει, μην το πάρεις και τοις μετρητοίς τώρα. Ελπίζω.

Το μυαλό αρχίζει και παίζει παιχνίδια περίεργα.

Δηλαδή...

Βρισκόμουν κάποια στιγμή με το σκάφος λίγο έξω από την Τήνο σ' ένα σημείο

που το πιάνει άσχημα ο καιρός. Δεν θα τα κατάφερνε ούτε ο κάπτεν Χουκ

και μ' έχει πιάσει τρικυμία. Λοιπόν, ξέρεις τι με κράτησε και δεν πανικοβλήθηκα;

-Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό; -Τώρα αυτό που κολλάει;

-Πες μου ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό. -Εε...

Λοιπόν, εμένα με κράτησε η επιθυμία να δοκιμάσω ξανά την αγαπημένη μου γεύση.

(χαμογελάκι αμηχανίας)

Δεν είναι αστείο πράγμα η επιθυμία.

(απαλή μουσική)

Μπορεί να κινήσει ακόμα και βουνά.

(συνέχεια μουσικής)

Πάντως, αν σε βοηθάει η πολυλογία μου, να μην σταματήσω.

Απλώς, μετά μην μου πεις ότι είμαι πολυλογάς.

Όχι, παρακαλώ, ελεύθερα.

-Να συνεχίσω, δηλαδή, την πολυλογία; -Εντελώς.

(συνέχεια μουσικής, ανάσα ανακούφισης Αρετής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Σ' έψαχνα. Τι κάνεις εδώ;

-Πώς είναι το μωρό; -Ήσυχο. Δεν ακούστηκε σχεδόν καθόλου.

Άλλο μωράκι έγινε από τότε που το πήρε η μάνα του στα χέρια της.

Κι ας ήταν για τόσο λίγο.

-Η Άσπα πού είναι; -Στο δωμάτιό της.

Κατεβάζουνε με τη Γωγώ τα ρούχα που φορούσε πριν την εγκυμοσύνη.

Η Γωγώ δηλαδή, γιατί η Άσπα όπως πάντα σκυθρωπή, αμίλητη.

Σαν να μην βρίσκεται.

(κελαηδήματα)

Τι κάνεις εδώ έξω;

Περιμένω μήπως εμφανιστεί ο γιος μου έτσι για τα μάτια.

Αλλά μάλλον το θεώρησε περιττό.

Ο Σάββας εξαφανίζεται, η Άσπα αντί να είναι χαρούμενη με το μωρό κλαίει συνέχεια.

Ούτε να τ' αγκαλιάσει δεν θέλει. Τι συμβαίνει;

Έχουν συμβεί πολλά.

Και δεν ξέρω κι αν διορθώνονται.

Δεν μπορώ να δικαιολογήσω μια μάνα που φέρεται έτσι το μωρό της, αλλά τη λυπάμαι.

Μου φαίνεται δυστυχισμένη.

Συμβαίνει αυτό καμιά φορά στις λεχώνες. Θα της περάσει.

Κι εγώ τη λυπάμαι.

Βέβαια, είναι και κακομαθημένη, είναι κι ο χαρακτήρας της.

Τέλος πάντων, ας μην λέμε πολλά.

Σ' αυτό που περνάει οφείλουμε να της σταθούμε.

Πάω να ετοιμαστώ. Δεν τον βλέπω να 'ρχεται.

Αλλά κι εγώ δεν θα τ' αφήσω έτσι.

Πού είναι τόση ώρα ο Μαυρόπουλος; Δεν το πιστεύω, απαράδεκτο!

Στον δρόμο είναι, έρχεται. Έχει πάει σ' εξωτερικές δουλειές.

Εξωτερικές δουλειές; Εδώ είναι η θέση του, στην εταιρεία.

-Όχι σ' εξωτερικές δουλειές. -Έχει ασφάλεια.

-Δεν πρόκειται να πέσει στο κενό ο θάλαμος. -Ποιο κενό;

Εδώ κάποιος μπορεί να 'χει κρίση πανικού. Μπορεί να 'χει κλειστοφοβία.

-Έχετε δίκιο. -Έχω δίκιο; Το ξέρω ότι έχω δίκιο.

Είπαμε για τρικυμίες, είπαμε για τα αγαπημένα μας φαγητά,

τι άλλο να πούμε τώρα; Να πούμε για γλυκά;

-Σ' αρέσουν; -Μερικές φορές, όχι πάντα.

Στον γιο σου σίγουρα θα αρέσουν. Δεν υπάρχει παιδί που να μην αγαπάει τα γλυκά.

-Πάντα. -Έτσι είναι. Του αρέσουν πάρα πολύ.

-Ιδιαίτερα οι σοκολάτες, τρελαίνεται. -Τώρα που είπες σοκολάτες...

Υπάρχει ένα μαγαζί εδώ πέρα που κάνει μια σοκολατόπιτα!

Δεν μπορείς να φανταστείς! Μόνο που το σκέφτομαι μου τρέχουν τα σάλια. Λιγώθηκα.

-Λες να μου λείπει ζάχαρη; Απ' το άγχος; -Μπορεί.

-Μήπως έχεις καμιά σοκολάτα πάνω σου; -Όχι.

Είπα μήπως έχεις καμία καβάτζα για τον Πετράκη.

Δεν του δίνω πολλά γλυκά. Γενικά το αποφεύγω.

-Γιατί; Αφού είναι καλά τώρα. Δεν είναι; -Είναι καλά, ναι.

Οι τελευταίες του εξετάσεις μάλιστα ήταν πολύ καλές.

Δεν καταλαβαίνω τις μανάδες. Κι η δικιά μου τα ίδια έκανε.

Δώστε εκεί πέρα στα παιδιά σας γλυκά να το ευχαριστηθούνε.

Ο μπαμπάς του του λείπει;

Δεν τον θυμάται, είναι η αλήθεια. Ήταν ενός έτους όταν τον χάσαμε.

Πολλές φορές βέβαια με ρωτάει αν τον αγαπούσε ο μπαμπάς του και κοιτά τις φωτογραφίες του.

Τώρα τελευταία τον έχω βρει μερικές φορές να κοιμάται και να κρατάει

στην αγκαλιά του τη φωτογραφία του μπαμπά του.

-Υπάρχει κάποιος λόγος; -Όχι, δεν νομίζω.

Σου ζητώ συγγνώμη, αν έγινα αδιάκριτος.

(μελαγχολική μουσική, βαθιά ανάσα Αρετής)

Έχεις περάσει πολλά, Αρετή, ε;

Σε μερικούς η ζωή τα φέρνει δύσκολα.

Σου εύχομαι μέσα από την καρδιά μου από 'δω και μπρος

να σου πάνε όλα καλά.

(Σταύρος) Και να 'σαι πάντα ευτυχισμένη.

Σ' ευχαριστώ.

(Οδυσσέας) Έφτασε ο συντηρητής. Τώρα θα σας βγάλει.

-(Οδυσσέας) Όλα καλά; -Ναι, μια χαρά. Άντε, επιτέλους.

(μουσική αγωνίας)

-Α! -Φοβάσαι;

Ναι.

(ανάσες φόβου)

(συνέχεια μουσικής)

(προειδοποιητικό σήμα)

Αυτό ήταν, τελείωσε.

(συνέχεια μουσικής)

Τελείωσε.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

-Φοβήθηκες πολύ; -Μια χαρά περάσαμε.

-Τα είπαμε κιόλας. Ε; -Ευτυχώς ο Σταύρος δεν με άφησε να φοβηθώ.

-Με το ραντεβού τι έγινε; -Είπα στη Ναυσικά να το ακυρώσει.

-Πάντως σε βλέπω λίγο χλωμή, γι' αυτό το λέω. -Εντάξει.

Θα πάω σπίτι να ξεκουραστώ, αφού ακυρώθηκε και το ραντεβού.

-Μπορώ, ε; -(Οδυσσέας) Ωραία, θα σε πάω εγώ.

Όχι, έχω το εταιρικό αυτοκίνητο. Εντάξει είμαι.

-Θα σε πάω εγώ. -Θα πάω μόνη μου.

(Αρετή) Λοιπόν, τα λέμε αύριο, ε;

Τι έγινε;

-Ορίστε; -Τι είπατε εκεί μέσα;

-Δεν σε αφορά. -Κάτι της είπες και την αναστάτωσες.

Τι ήτανε;

-Σταύρο, της έχω κάνει πρόταση γάμου. -Και; Δέχτηκε;

-Θα δεχτεί. -Πότε;

Γιατί μέχρι τώρα δεν σου έχει απαντήσει.

-Σταύρο, πρόσεχε. -Εγώ να προσέχω ή εσύ...

που της έχεις κάνει πρόταση γάμου και δεν έχει ακόμα απαντήσει;

Θα περιμένω όσο χρειαστεί. Πού είναι το πρόβλημά σου;

Κι αν πει "όχι";

(μουσική έντασης)

Κοίτα μας, ρε.

Δεν μας αναγνωρίζω πια.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(εναλλαγή σε απαλή μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Γιατί ήρθες εδώ;

Για να σου πω "καλημέρα", αφού δεν ήρθες σπίτι.

-Μαμά, τι θες να μου πεις; Γιατί ήρθες; -Είσαι τυχερός που πήραν νωρίς...

τον πατέρα σου. Ήπιε καφέ στο πόδι κι έφυγε,

αλλιώς θα 'χε μείνει κι εκείνος με την απορία πού είσαι.

Έκατσαν οι κόρες σου στο τραπέζι και δεν ήταν ούτε η μάνα ούτε ο πατέρας τους.

Ρωτούσαν που είσαι και δεν ήξερα τι να πω.

Έχω πολλή δουλειά. Δεν θέλω να ακούω τη γκρίνια σου λες κι είμαι δεκατεσσάρων.

Δεν σήκωσα ποτέ χέρι πάνω σου όταν ήσουν μικρός,

αλλά πραγματικά σήμερα, πραγματικά σήμερα...

Τι κάνεις τώρα, με φοβερίζεις;

Ήλπιζα ότι τόσα χρόνια με όλα αυτά που σου έλεγα,

με την αγάπη μου για σένα θα σου 'δειχνα έναν τρόπο

πώς να μεγαλώσεις τα παιδιά σου.

-Καλά. -Τι "καλά";

Αυτό που κάνεις δεν αξίζει ούτε στη γυναίκα ούτε στα παιδιά σου.

-Τι κάνω δηλαδή; -Μην μου κάνεις τον ανήξερο.

Ξέρουμε πολύ καλά κι οι δύο τι κάνεις. Κι έχεις και συνεργό.

Μαμά, τι λες;

Σαν δεν ντρέπεται να το κάνει αυτό στην αδερφή του!

Πραγματικά απορώ και με τους δυο σας, απορώ, πραγματικά.

Όταν σου μπαίνει κάτι στο κεφάλι δεν αλλάζεις γνώμη λες και δεν σε ξέρω.

Σάββα, το μόνο που σε ενδιαφέρει

είναι να το σκας απ' το σπίτι και να πηγαίνεις να μένεις αλλού.

Πού μένεις τα βράδια; Με ποια; (βήματα πλησιάζουν)

Ποια είναι αυτή;

Δεν ήξερα ότι θα ερχόσουν. Αν μου το 'λεγες, θα 'ρχόμασταν μαζί.

Τι λέγατε; Άκουσα ότι τον ρώταγες για κάποια.

Ναι.

Συνάντησα μία κυρία κάτω στην έκθεση και μου φάνηκε πολύ γνωστή.

Από τη στιγμή που η επιχειρηματική σας δραστηριότητα

εξαντλείται σε κάποια σταθερά εισοδήματα τότε έχετε δύο επιλογές.

Ή κρατάτε το ποσοστό σας στην Ergan ως έχει...

και το μέρισμα το επενδύετε σε κάποια ακίνητα...

-Σε αυτό μπορώ να βοηθήσω κι εγώ. -Κι η δεύτερη;

Πουλάτε το ποσοστό, παίρνετε ένα μεγάλο ποσό,

με το οποίο κάνετε μια μαζική αγορά ακινήτων

και αναθέτετε τη διαχείριση σε κάποιον άλλον.

Μάλιστα. Η Ergan πηγαίνει πολύ καλά.

Έχει ανοδική πορεία. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα μείνει έτσι για πάντα.

Αν κάποια στιγμή αρχίσει και φθίνει, τότε το ποσοστό μου θα χάσει την αξία του.

Φυσικά. Όλες οι επιχειρήσεις έχουν το ρίσκο τους.

Σε αυτό όμως έγκειται και η γοητεία τους. Αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση.

(απαλή μουσική υπόκρουση και τέλος μουσικής)

Κουράστηκα μέσα στο σπίτι. Κλαίει και το μωρό όλη μέρα.

(Άσπα) Αν κι εντάξει, σήμερα είναι πιο ήσυχο.

Γι' αυτό είπα να έρθω μέχρι το γραφείο λίγο να ξεσκάσω.

Καλά έκανες.

Κι εγώ ήρθα να τα πω με τον άντρα μου, αλλά λείπει.

Τι να πείτε; Υπάρχει κάποιο πρόβλημα;

Η ξεροκεφαλιά του δεν φτάνει; Μόνιμο πρόβλημα που το παντρεύτηκα μαζί του.

-Φαίνεσαι κουρασμένη. -Σάμπως κοιμάμαι και καθόλου;

Μήπως να πάμε στο φαρμακείο να σου πάρω καμιά βαλεριάνα, καμιά βιταμίνη;

Τι να μου κάνει βαλεριάνα!

Σκεφτόμουν...

μήπως θυμάσαι τι χάπια έπαιρνε ο πεθερός μου

μετά τον Λεωνίδα;

Αυτά είναι πολύ δυνατά. Δεν τα δίνουν χωρίς συνταγή.

Και στον Πέτρο τότε είχε πει ο γιατρός, άμα νιώσει καλύτερα, να τα κόψει.

Εγώ δεν χρειάζομαι γιατρό. Η αϋπνία είναι από τη γέννα.

Έχω ταλαιπωρηθεί αρκετά.

(Μαρίκα) Εντάξει, το να δεις έναν ειδικό, έναν γιατρό, δεν είναι κακό.

Κι άμα χρειάζεσαι κάποιο φάρμακο, να σ' το δώσει εκείνος.

Μην πάρεις μόνη σου χάπια ό,τι να 'ναι.

Μην πάθεις τίποτα κι έχουμε άλλα. Άμα τ' αποφασίσεις, θα σε πάω εγώ στον καλύτερο.

Συγγνώμη. Η απόδειξη απ' το κοσμηματοπωλείο.

(μουσική έντασης)

-Ποια απόδειξη; -Έλα, ρε Θεανώ!

Μια έκπληξη πήγα να κάνω στη γυναίκα μου για τα γεννητούρια και μου τη χάλασες.

Με συγχωρείτε.

(κλιμάκωση μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Μπορεί να ήταν άλλος ο λόγος που μας έφερε κοντά, όμως

θέλω να σας ευχαριστήσω πάρα πολύ για τις συμβουλές σας.

Χάρηκα πολύ που συναντηθήκαμε.

Να υποθέσω ότι αυτό σημαίνει πως δεν έχουμε κάποιο νέο για τον πίνακα.

Δυστυχώς όχι. Ας πούμε ότι δεν βρίσκω τον αγοραστή,

εσείς δεν μπορείτε να μου αποκαλύψετε το όνομα του συλλέκτη;

Δεσμεύομαι. Αλλά κι έτσι να μην ήταν,

δεν αποκαλύπτω ποτέ την ταυτότητα όσων εμπλέκομαι επαγγελματικά μαζί τους,

αν δεν το ζητήσουν οι ίδιοι. Είναι θέμα εμπιστοσύνης.

(απαλή μουσική υπόκρουση)

-Α, κύριε Νταγιάννο! Τι κάνετε; -Πώς είστε, κύριε Μωριάτη;

Χαίρομαι πολύ που σας ξαναβλέπω. Α, να σας συστήσω.

Από εδώ ο κύριος Πέτρος Νταγιάννος της γνωστής εταιρείας.

-Πωλ Παπαμιχάλης. -Χαίρομαι. Αα...

-Έχουμε ξανασυναντηθεί κάπου; -Καλά θυμάστε.

Είχαμε συναντηθεί τυχαία σ' ένα συμβολαιογραφείο.

-Α ναι, ναι, ναι. Πώς είστε; -Καλά, μια χαρά.

Από τις πολύ καλές γνωριμίες που έχετε κάνει. Κι ας έγινε τυχαία, δεν έχει καμία σημασία.

Προσωπικά πιστεύω πως στη ζωή μας τίποτα δεν γίνεται τυχαία.

Πολύ ενδιαφέρουσα θεωρία για συζήτηση, αλλά να με συγχωρέσετε πρέπει να φύγω.

-Χάρηκα που ξανασυναντηθήκαμε. -Κι εγώ, κι εγώ χάρηκα.

Ευχαριστώ για τον χρόνο σας και για τις συμβουλές σας.

(συνέχεια μουσικής)

Ένα βήμα τη φορά. Σύντομα θα πετύχουμε τον στόχο μας.

(τέλος μουσικής)

Χαρούλη μου, εμείς θα σε δούμε καθόλου ή δεν είμαστε στον δρόμο σου;

(Ελένη) Ναι βλέπεις, δεν μπορώ χωρίς εσένα.

(γελάκι Ελένης)

Τα αποτελέσματα θα τα πάρουμε αύριο.

Ναι. Πού είσαι τώρα;

(Ελένη) Ποδήλατο;

(Ελένη) Τι, το ζήτησε από την Αρετή;

Δεν κατάλαβα, θα του το πάρεις εσύ ή η Αρετή τελικά;

Να σου πω, ρώτησέ την πώς πήγε το ραντεβού στη Build.

(Ελένη) Στο ασανσέρ με τον Σταύρο;

Καλά, και πόση ώρα μείνανε κλεισμένοι στο ασανσέρ που ακυρώθηκε ολόκληρο ραντεβού;

(Ελένη) Μάλιστα.

(Ελένη) Οκέι, θα μιλήσουμε αργότερα.

(Ελένη) Έλα, γεια.

(σκοτεινή μουσική)

-Παρακαλώ ο κύριος; -Στυλιανός Μιχόπουλος, δικηγόρος.

Εκπροσωπώ την κυρία Όλγα Ευθυμίου, ορίστε και η κάρτα μου.

Παρακαλώ να παραδώσετε αυτό τον φάκελο στο νομικό τμήμα της εταιρείας

και βάλτε μου και μία υπογραφή εδώ.

Μάλιστα.

-Μόλις έχω απάντηση, θα σας ενημερώσω. -Σας ευχαριστώ πολύ.

-Καλή σας συνέχεια. -Επίσης.

(συνέχεια μουσικής)

Ήρθε ο δικηγόρος της Ευθυμίου κι έφερε αυτό τον φάκελο.

Τι φάκελο; Για να δω.

(συνέχεια μουσικής)

Ζητάει να μάθει επίσημα την αιτία της απόλυσής της.

-Πάει να το τραβήξει. Θα μπλέξουμε. -Πρέπει να ενημερωθούν τ' αφεντικά.

Αν μου δώσουν το ελεύθερο να το χειριστώ εγώ, θα μπορούσα να κάνω μία κουβέντα μαζί της.

Τώρα να το κάνεις. Εσύ είχες πάρα πολύ καλή σχέση μαζί της.

-Εσένα θα σ' ακούσει. -Καλά, δεν ήμασταν και κολλητές.

Αφήστε πρώτα να τους ενημερώσω και θα δούμε τι θα κάνουμε.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Τι σου είπανε στο τηλέφωνο και στεναχωρήθηκες;

Τίποτα, καλά είμαι.

Εγώ γιατί νομίζω ότι ό,τι έχει να κάνει με τον Σταύρο αμέσως σ' επηρεάζει;

Μετά απ' αυτό που μου έκανες τότε με τον Χριστόφορο

όταν δω μια γυναίκα να πλησιάζει κάποιον που μ' αρέσει, την υποπτεύομαι.

(Ελένη) Όποια κι αν είναι αυτή.

Ναι, το ότι σου αρέσει το έχω καταλάβει απ' την πρώτη στιγμή.

Αλλά εδώ είναι πολύ πιο σοβαρό το πράγμα. Εσύ είσαι ερωτευμένη.

Ό, τι θέλω είμαι. Δεν σε αφορά.

Εκτός κι αν έχεις λόγους να σε αφορά. Έχεις;

Έλεος, ρε 'συ Ελένη, πια! Ξεκόλλα απ' τα παλιά.

Δεν έχεις τίποτα να φοβάσαι από μένα. Σ' τ' ορκίζομαι.

(ξεφύσημα)

(νότες έντασης)

Τι ωραίο που είναι! Για ποιον είναι αυτό το ποδήλατο;

-Ρε 'συ, τι ποδηλατάρα είναι αυτή! -Ναι.

-Πω πω! -Καταπληκτικό μου φαίνεται.

Κοίτα. (γελάκι Αρετής)

Καλά μιλάμε, θα κάνει κάτι βόλτες αυτό!

-Εσύ μου το πήρες; -Όχι, σ' το πήρε η μαμά.

Εγώ της είπα ότι κάτι τέτοια δώρα κανονικά είναι του νονού.

Αλλά η μαμά δεν ήθελε να ξοδευτώ.

Όχι, είχαμε πει όταν θα βγει απ' το νοσοκομείο θα πάρουμε ένα ποδήλατο.

Δεν το 'χα υποσχεθεί ότι θα σου πάρω; Κι εγώ θυμάμαι τις υποσχέσεις μου και τις τηρώ.

(Τάνια) Άντε, άντε, να το ανοίξουμε.

Όπως θα 'χω εγώ αυτοκίνητο, τώρα θα έχει κι ο μικρός ποδήλατο.

-Πήρες καινούριο αυτοκίνητο; -Δεν είναι δικό μου.

Είναι της εταιρείας που δουλεύω. Αλλά μπορούμε να το χρησιμοποιούμε όσο θέλουμε.

-Σ' το χάρισε ο κύριος Οδυσσέας; -Όχι, δεν μου το έκανε κανείς δώρο.

Είναι εταιρικό το αυτοκίνητο. Μπορούμε απλώς να το χρησιμοποιούμε

για να πηγαίνουμε στη δουλειά μας. Και κάποια στιγμή θα το επιστρέψουμε.

Πάντως, εμένα αυτό εδώ το ποδήλατο μου φαίνεται πάρα πολύ μεγάλο.

Και ξέρεις, τι σκέφτομαι; Λες να χωράει πίσω κι ο νονός

να μ' ανεβάζεις πάνω να με πηγαίνεις βόλτα; (γελάκι Τάνιας)

Δεν θέλω ποδήλατο.

Άσ' τον σ' εμένα.

(μουσική έντασης)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(δόνηση κινητού)

Έλα.

Πήρα να μου θυμίσεις αν έχουμε κανονίσει τίποτα για σήμερα.

Είναι μια από αυτές τις μέρες που το μυαλό μου αρνείται να συνεργαστεί για το οτιδήποτε.

Εμένα πάλι μου συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

(Αννέζα) Δηλαδή;

Από τη στιγμή που ξύπνησα, το μυαλό μου τρέχει. Τρέχει.

Ασταμάτητα και με οδηγεί, βέβαια, πάντα εκεί.

Προσπαθώ να ελέγξω τις σκέψεις μου, αλλά τίποτα.

-Έχει χαθεί κάθε αντίσταση μέσα μου. -Δεν μ' αρέσει αυτό που ακούω.

Αλλά αυτή είναι μια συζήτηση που δεν μπορούμε να την κάνουμε το τηλέφωνο.

-Όχι, δεν μπορούμε. -Αγάπη μου, θα 'ρχόμουν τρέχοντας...

αλλά έχω να στήσω και την καινούρια έκθεση.

Δεν έχει κανένα νόημα, αδερφή. Κάνε τη δουλειά σου.

Θα τα πούμε άλλη φορά.

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

(Κατερίνη) Πώς κι από εδώ; Γιατί δεν είσαι στην εταιρεία;

(Οδυσσέας) Τι είναι όλα αυτά; Ακόμα να τα πετάξεις;

-Δεν είναι εύκολο. -Θα 'πρεπε.

Έχουν περάσει τόσα χρόνια.

-Ακόμα να το ξεπεράσεις; -Κάποια πράγματα δεν ξεπερνιούνται ποτέ.

Εγώ άλλο πράγμα πιστεύω ότι συμβαίνει.

Σ' αρέσει να στρίβεις το μαχαίρι μες στην πληγή.

Αυτό πιστεύεις, ε;

Λοιπόν, πάμε μέσα να σου ετοιμάσω κάτι να φας;

(Οδυσσέας) Είσαι μια τόσο έξυπνη γυναίκα.

Έχεις ένα τόσο δυνατό μυαλό.

Γιατί δεν τακτοποιείς όλα αυτά στο μυαλό σου, να τα βάλεις σε κουτάκι

-να τα κρύψεις κάπου βαθιά; -Έλα, ντε!

Γιατί; Γιατί σ' αρέσει να βασανίζεσαι;

Έτσι όπως το λες, ακούγεται λες και το θέλω.

Αυτό λέω. Μ' όλο αυτό που κάνεις αισθάνεσαι δικαιωμένη;

-Μου έγινες και ψυχολόγος τώρα; -Γιατί το κάνεις αυτό;

Έχουν περάσει τόσα χρόνια κι εσύ τι κάνεις. Τα κοιτάς

και τα ξανακοιτάς και τα ξανακοιτάς. Γιατί;

Δεν σου έφτασε αυτός ο πόνος; Θες κι άλλον;

-Δεν μ' αρέσει αυτή η κουβέντα. -Δεν σ' αρέσει, γιατί δεν σε συμφέρει.

Ξεπέρασέ το επιτέλους. Μην αφήνεις τις πράξεις του άντρα σου να σε κυνηγάνε.

-Έλα, θα τα πετάξουμε όλα αυτά τώρα. -Άσ' τα κάτω. Άσ' τα κάτω είπα.

Εκτός από μάνα σου, γιε μου,

έχω υπάρξει και γυναίκα.

Κι αυτό το κομμάτι της ζωής μου για μένα έχει κλείσει οριστικά.

Ξέρεις με τι τίτλο; (δραματική μουσική)

"Γνωστός επιχειρηματίας πέθανε στην αγκαλιά της ερωμένης του".

Αυτό. Αυτός είναι ο τίτλος του εξευτελισμού μου.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

-Γιατί μ' έχεις τρελάνει στα μηνύματα; -Γιατί ήθελα σαν τρελός να σε δω.

Θέλεις κλειδί για εταιρικό αμάξι. Ξέχνα το, τα 'χουν πάρει όλα.

Εε, παίζει να μην ξαναχρειαστώ κανένα απ' τα κλειδιά σας;

Κράτα το αυτό που μου λες, γιατί εγώ θα το θυμάμαι.

Πού θα πάμε το βράδυ;

(μήνυμα) Μισό.

Να σου πω, πρέπει... Πρέπει να σχολάσω λίγο πιο νωρίς.

Κάτι έτυχε. Θα με καλύψεις, έτσι;

Θα σου στείλω μήνυμα αργότερα για να βρεθούμε.

-Ναι; -Ρε Άλκη!

-(Οδυσσέας) Τι είναι αυτό; -Ήθελα να το έχω.

Μέσα στα αποκόμματα για το σκάνδαλο έχεις κι αυτό;

-Έτυχε. -"Έτυχε";

-Ή για σένα είμαι σαν αυτόν; -Τι είπες;

Με έχεις ταυτίσει με τον πατέρα μου, έτσι δεν είναι;

-Σε ποιο πράγμα; -Αφού σε πρόδωσε ο άντρας που αγαπούσες...

-γιατί να μην σε προδώσει και ο γιος του; -Σταμάτα, σε παρακαλώ, σταμάτα!

Οι πιο πετυχημένοι επιχειρηματίες της χρονιάς.

Τη θυμάμαι πολύ καλά εκείνη τη μέρα.

Με παίρναν όλοι τηλέφωνο να μου πουν συγχαρητήρια.

(Οδυσσέας) Κι εγώ κοιτούσα το κινητό μου.

Και περίμενα από σένα να με πάρεις ένα τηλέφωνο και να μου πεις ότι είσαι περήφανη.

Είμαι περήφανη. Και το μόνο που θέλω είναι να είσαι εσύ ευτυχισμένος.

Τότε γιατί δεν με πήρες ένα τηλέφωνο να χαρώ;

-Ήθελα να σε πάρω, αλλά... -Αλλά... Αλλά δεν με πήρες.

Δεν ξέρω τι παθαίνω κάποιες φορές.

Είναι σαν να παγώνει κάτι μέσα μου και...

δεν μπορώ να εκφράσω τα συναισθήματά μου.

Ήταν τόσο δύσκολο;

Να με πάρεις ένα τηλέφωνο και να μου πεις "Γιε μου,

είμαι περήφανη για σένα".

Άκου...

Ο πατέρας μου σε πρόδωσε.

Όχι εγώ.

Είναι δυνατόν να πιστεύεις πως ο γιος σου θα σε προδώσει;

Είμαι το παιδί σου. Σ' αγαπάω.

Κι αυτό θέλω να το υπολογίζεις.

(συγκινητική μουσική)

Συγγνώμη τώρα αν ήμουν σκληρός μαζί σου.

Αλλά ούτε για μένα είναι εύκολο.

(συνέχεια μουσικής)

Αν ήξερες πόσο σε λατρεύω!

(συνέχεια μουσικής)

Είμαι περήφανη.

(τέλος μουσικής)

-Άμα σε χαλάει, να το γυρίσω πίσω. -Μεταχειρισμένο είναι;

Σιγά τα χιλιόμετρα που 'χει κάνει! Σαν καινούριο είναι.

Άντε, καλά. Δεν θα σου κάνω γκρίνιες.

Πρώτα θα σβήσεις τη φωτογραφία απ' το κινητό σου.

Εννοείται αυτό.

Πάντως έχεις φωτογένεια.

Λοιπόν, διαγραφή από τη μνήμη του κινητού

κι απ' τον κάδο ανακύκλωσης.

Είμαστε οκέι;

Ποιος άλλος έχει τη φωτογραφία μου; Έχεις πει ότι και κάποιος άλλος την έχει.

-Μπλόφαρα. -Σίγουρα;

Τι φοβάσαι; Δεν σου 'χω ξηγηθεί καλά μέχρι τώρα;

Πρέπει να δούμε τι θα πούμε στον πατέρα μου. Δεν θα πιστέψει ότι αγόρασες αυτοκίνητο.

Άσ' το πάνω μου αυτό. Το 'χω.

(ρυθμικό κορνάρισμα)

-Δεν πίνεις όμως. -Ναι, δεν πολυθέλω.

Για να σου κάνω παρέα πιο πολύ το έβαλα.

Είσαι στεναχωρημένη. Το καταλαβαίνω.

Όμως, ρε παιδί μου, κι αυτός δεν λέει τι έχει.

Τι μύγα τον τσίμπησε έτσι ξαφνικά και δεν θέλει το ποδήλατο;

Εντάξει, ό,τι κι αν είναι, προφανώς για να μην σου λέει τίποτα,

αφορά τη σχέση του μ' εμένα. Θέλει να το κρατήσει μεταξύ μας.

Οκέι. Ό, τι κι αν είναι όμως, γιατί αυτή η στάση;

Όλο αυτό το "Θέλω να περνάει το δικό μου" τι είναι;

Εε... μεγαλώνει.

Και νιώθει ο άντρας του σπιτιού, θα πω εγώ.

Όμως είναι ακόμα παιδί. Και πρέπει να το καταλάβει αυτό.

Να ξέρει τα όριά του, να καταλάβει

ότι τα δικαιώματά του δεν είναι πάνω από το μπόι του.

Και σίγουρα δεν είναι πάνω από τα δικαιώματα της μαμάς του.

Δίκιο έχεις, αλλά φταίω κι εγώ σε αυτό.

Όλον αυτό τον καιρό με την αρρώστια του...

κάπως νιώθω ότι πρέπει να του κάνω τα χατίρια.

-(Αρετή) Διστάζω να του βάλω όρια. -Για το καλό του είναι.

Στην τελική τον βοηθάς να χτίσει μια υγιή προσωπικότητα.

Δεν είναι ότι τον καταπιέζεις.

Ε, πιες λίγο. Τι σόι παρέα μου κάνεις;

-Ωραία. -Ωραία.

(γέλιο)

Και τώρα που σε πότισα

για πες μου, κυρία μου, μήπως ο μικρός τσίνησε,

επειδή υπάρχει κάποιος άλλος άντρας στη ζωή σου και αισθάνεται ανταγωνισμό;

Αν ισχύει κάτι τέτοιο και δεν το ξέρει ο κολλητός σου,

ετοιμάσου να γίνουμε όπα.

"Όπα"; (γέλιο και των δύο)

Άντε, ντε. Σχεδόν είχα ξεχάσει πώς είναι το γέλιο σου.

Θα μου πεις όταν θέλεις να μου πεις.

Εδώ σ' αυτό το σημείο. Ωραίος δεν είναι εδώ;

Μια χαρά.

Περιμένω πολλά απ' αυτήν την έκθεση.

Κι εννοείται ότι θα με τιμήσετε με την παρουσία σας.

Αυτό ήταν μπηχτή, επειδή δεν πατάς το πόδι σου στις εκθέσεις;

Εγώ δεν έχω τη δικαιολογία ότι μένω στο εξωτερικό.

Και φυσικά θέλω και το ανάλογο πρόμο.

Μπήκε στο θέμα.

-(Αννέζα) Μα τι ψιθυρίζετε; -Λέμε τι ωραίος που 'ναι αυτός ο πίνακας.

Ωραία, αφού σας αρέσει, να τον βγάλετε φωτογραφία

και να τον ανεβάσετε στα προφίλ σας και στα social.

Να γράψετε από πάνω την ημερομηνία της έκθεσης

και να ενημερώσετε ότι θα είστε κι εσείς εκεί.

-Δεν το 'πιασα αυτό το τελευταίο; -Ε, πώς! Οι πρόεδροι της Ergan.

Οι περιζήτητοι εργένηδες. Έτσι δεν σας γράφουν στα site;

Καλύτερος κράχτης από εσάς, αγάπες μου, δεν υπάρχει για ένα event.

-Μας εκμεταλλεύεσαι, μανούλα. -Στην ψύχρα όμως.

-Είναι εντάξει; -Ναι. Μπορείτε να φέρετε και τους άλλους.

Λοιπόν, θα 'ρθείτε και οι δύο. Το κλείσαμε.

Εγώ σίγουρα. Ο Σταύρος δεν ξέρω μ' όλα αυτά που σκέφτεται

-αν καταφέρει να μας κάνει την τιμή. -Τι σκέφτεσαι;

Τίποτα έχουν πέσει διάφορα τώρα τελευταία στη δουλειά κι έχει κάπως πήξει το μυαλό μου.

Γι' αυτό θα έρθεις. Η τέχνη καθαρίζει το μυαλό.

-Θα δούμε. -(Αννέζα) Δεν είναι και τα επίσημα εγκαίνια.

Με τους κριτικούς τέχνης και τους δημοσιογράφους.

Ένα απλό κάλεσμα είναι. Θα έρθουν κάποιοι φίλοι να πουν τη γνώμη τους.

Και είναι και για καλό σκοπό. Κάποιοι πίνακες θα δημοπρατηθούν για το Ίδρυμα.

Μάλιστα. Αφού έχεις εδώ τον ειδικό, τι τη θες τη γνώμη των άλλων;

-Τι ανοιχτά μέτωπα είναι αυτά στη δουλειά; -Όχι που θα την γλίτωνες!

Με τον Οδυσσέα όλα καλά;

Με τον Οδυσσέα, αν μην τι άλλο, δεν πλήττουμε ποτέ.

Χτύπησες φλέβα τώρα.

Τι με κοιτάς; Αφού πέταξες σπόντα για τον Οδυσσέα.

Λοιπόν, τι παίζει μεταξύ σας, γιατί έχω κι ένα ποσοστό; Μην ξεχνιόμαστε.

Άμα ξεσπάσει πόλεμος στην Ergan, θα γίνουν όλα κομματάκια εκεί μέσα.

Έλα, κόψε τις χαζομάρες.

Αδερφούλη, μην αγχώνεσαι. Αυτά συνέβαιναν κάποτε στην Τροία.

Πλέον, σ' το εγγυώμαι, δεν συμβαίνουν.

Λοιπόν, μανούλα...

ενημέρωσέ με πότε είναι η έκθεση και καληνύχτα σας.

Τι Τροία, ποια Τροία; Η γνωστή Τροία με τον Δούρειο Ίππο;

Εμένα πιο πολύ θα με προβλημάτιζε η ωραία Ελένη.

Και τον δικό σου πίνακα εδώ τον είχα κρεμασμένο.

(σκοτεινή μουσική)

(εναλλαγή σε μουσική αγωνίας)

(συνέχεια μουσικής)

Αυτός είναι. (συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(μουσική υπόκρουση) "Όλα"

(συνέχεια μουσικής)

(χτυπάει το κινητό)

Έλα, ρε Ζέτα.

Ναι, σε πήρα, αλλά τώρα πρέπει να βγω.

Ήμουνα χάλια κι ήθελα να μιλήσουμε.

(συνέχεια μουσικής)

Τι να σου λέω τώρα! Καλύτερα από κοντά.

(σερβιτόρος) Μίνα, σε τρία βγαίνεις.

Πρέπει να βγω. Αύριο μπορείς;

Ε, ναι, λέμε. Είναι σοβαρό.

Εντάξει, φιλιά.

(αναστεναγμός)

(νότες έντασης)

Καιρό είχες να μου πάρεις τόσο όμορφο δώρο.

Το αξίζεις.

Ξέρεις τι λένε για τους άντρες που αγοράζουν ακριβά δώρα στις γυναίκες τους, ε;

-Όχι. Τι λένε; -Ότι τις απατούν.

Γι' αυτό βάζουν το χέρι βαθιά στην τσέπη.

Ώστε έτσι, ε;

Μμ. Κι ότι έχουν τύψεις κι ενοχές. Γι' αυτό.

Μέχρι προχθές δεν με είχες ικανό για κάτι τέτοιο. Τώρα τι άλλαξε;

Τίποτα δεν άλλαξε. Πλάκα σου κάνω.

(δόνηση κινητού) Σου πάει πολύ πάντως.

-Δεν θα δεις ποιος σου έστειλε μήνυμα; -Συνέχεια χτυπάει στο γραφείο.

Όταν γυρνάω σπίτι ούτε να το βλέπω δεν θέλω.

(σκοτεινή μουσική)

(Άσπα) Τι αμάξι είναι αυτό;

Θα του το 'δινε ένας φίλος του. Κάτι τέτοιο μου 'χε πει.

Έτσι θα δίνουν τ' αμάξια; Έχει μπλέξει πουθενά;

Κάποιο παιδί απ' το χωριό σας είναι νομίζω.

Ρώτησέ τον αύριο να σου πει.

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Αχ, όχι, όχι, Μαργαρίτα. Μαχαίρι και κουτάλι δεξιά κι αριστερά το πιρούνι.

Περιμένουμε και κάποιον πρέσβη μαζί με τον γιο σας;

Ε, όχι και πρέσβη. Σταμάτα.

Ναι, έχεις δίκιο. Καμιά φορά παραείμαι τυπική.

Βάλ' τα όπως θες.

Μήπως να τον πάρω ένα τηλέφωνο; Μπορεί ν' αργήσει.

Εε... Θέλω να του κάνω έκπληξη. Α, να τος ήρθε.

(Κατερίνη) Έκπληξη!

-Τι είναι όλο αυτό; -Απόψε θα φάμε παρέα.

Μαργαρίτα μου, πήγαινε να σερβίρεις, σε παρακαλώ.

Η περίσταση σηκώνει ν' ανάψουμε κεριά.

Αν ήθελες να μάθεις κάτι, θα μπορούσες να με ρωτήσεις ευθέως.

Δεν χρειαζόταν να κάνεις όλο αυτό το σόου.

-Δεν υπάρχει κάτι που θέλω να μάθω. -Τότε γιατί ήρθες;

Γιατί πολύ απλά θέλω να δειπνήσω με τον γιο μου.

Τόσο παράξενο σου φαίνεται;

(Κατερίνη) Έλα, κάθισε.

Κάθισε.

Τι είναι αυτό;

(Μαρίκα) Πίνακας;

Πώς σου φαίνεται; Θα τον αγόραζες;

Δεν είναι του γούστου μου. Γιατί, εσένα σ' αρέσει;

Καλός είναι.

Από πότε σ' αρέσουν τα μοντέρνα;

Καλά, δεν τρελαίνομαι κιόλας.

Αλλά μπορεί και να τον αγοράσω.

Τώρα με μπέρδεψες.

Αυτός ο πίνακας θα μας βάλει στο παιχνίδι των μεγάλων.

Σε λίγο καιρό το όνομα "Νταγιάννος" θα κάνει σεισμό στην αγορά.

-Θ' ανέβει το status μας. -Αχ, το λες και το ξαναλές αυτό με το status.

Γιατί δεν είσαι ευχαριστημένος μ' αυτά που έχουμε;

Λίγα είναι; Και δόξα τω Θεώ να λέμε.

Τι;

Προς τι οι τρυφερότητες;

Μόνο εγώ βλέπω σ' εσένα τη φοιτήτρια της Φιλολογίας που γνώρισα κάποτε.

Εσύ δεν βλέπεις τίποτα σ' εμένα; Τον φιλόδοξο νέο

που σου 'λεγε ότι θα γίνει σπουδαίος;

Α, ναι, αυτό το θυμάμαι.

Το 'λεγες με τόση σιγουριά που είχα πιστέψει ότι θα γίνεις και πρωθυπουργός.

Όλα στην ώρα τους. (γελάκι Μαρίκας)

Να μου το πεις έγκαιρα να ραφτώ.

(απαλή μουσική)

Τ' απολυτήριό σου. Άριστος σε όλα.

Εκείνο τον φιλόλογο, που είχες, τεράστιος με λευκά μαλλιά...

-(Κατερίνη) Πώς τον λέγανε; -Ανδρόνικος.

Ανδρόνικος! Πίστευε πολύ σ' εσένα.

Ναι. Έλεγε ότι πρέπει να γίνεις συγγραφέας. Καλά, ο πατέρας σου ούτε να τ' ακούσει!

Ο τρόπος που έγραφες τις εκθέσεις σου, η φαντασία σου...

Ναι, πίστευε πολύ σ' εσένα.

Εδώ είναι το έγγραφο από το πανεπιστήμιο της Αμερικής.

Τότε που σου δώσανε υποτροφία. Σ' εσένα και σε άλλους τέσσερις εκείνη τη χρονιά.

Α! Έχεις καμία επαφή; Έχεις κρατήσει επαφή μ' αυτούς;

Έγινε κάποιος απ' αυτούς επιχειρηματίας όπως εσύ;

Ο Χατζηπέτρου.

Logistics.

Το σκυλάκι σου. Το πρώτο σκυλάκι που είχες, ο Σπίθας.

(συνέχεια μουσικής)

Τι καλό που ήτανε! Χμ;

Τι αγαπησιάρικο πλάσμα!

Έχει κι άλλα;

(τέλος μουσικής)

Καλά, καλά, δεν χρειάζεται να τα δεις όλα μαζί μ' εμένα.

Μπορείς να τα δεις και μόνος σου όταν έχεις χρόνο.

Είναι κομμάτια της ζωής σου. Κοίτα μην τα πετάξεις.

-Ικανό σ' έχω. -Σήμερα ήταν η μέρα των ανασκαφών, ε;

Και για μένα και για σένα.

-Μπορώ να μαζέψω; -(Οδυσσέας) Ναι, Μαργαρίτα, μπορείς.

Η θεία σου η Αννέζα ετοιμάζει μία πρωτοποριακή έκθεση

και θέλει να μας καλέσει πριν κάνει τα επίσημα εγκαίνια.

Θέλει να της πούμε τη γνώμη μας για τα έργα.

(Κατερίνη) Θα πάρουμε και μερικά για να κάνουμε δημοπρασία για το Ίδρυμα.

(Κατερίνη) Ναι, αυτό είναι και μία ευκαιρία να μιλήσουμε με την Αρετή.

Να μας πει την απάντησή της για την πρόταση που της έκανα να μπει στο ΔΣ.

Ποια είναι η Αρετή;

Η Αρετή είναι μια αρχιτέκτονας που δουλεύει στην εταιρεία.

Γενναία κοπέλα, ε; Έσωσε το παιδί της από καρκίνο.

(Μαργαρίτα) Μμ.

Δεν ήθελα να μείνουνε τα πράγματα μεταξύ μας

έτσι όπως τ' αφήσαμε στο σπίτι, γιε μου.

(Κατερίνη) Γι' αυτό ήρθα.

(μουσική δράσης)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Παρακαλώ;

Η μητέρα σας τι ξέρει για την Αρετή;

Σίγουρα όχι όσα ξέρεις εσύ. Ελπίζω δηλαδή.

(χτυπάει το κινητό)

Έλα, Σταύρο.

Τι κάνεις στο γραφείο μου;

Εντάξει, ναι. Θα έρθω να τα πούμε από κοντά.

Ναι, σε λίγο. Έλα, γεια.

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Και τελικά τι ώρα έφυγε ο Χάρης απ' το σπίτι σου;

Πολύ αργά. Μ' έβαλε να κοιμηθώ πρώτα.

Κατάλαβα. Δεν ξεκόλλαγε, ε;

Είναι κι αυτός ώρες ώρες λες και δεν έχει σπίτι.

Έχει δύο σπίτια. Τα δικά μας.

(γελάκι Ελένης)

Τι έγινε με την αδερφή σου;

Περιμένω να βγουν τ' αποτελέσματα απ' το διαγνωστικό.

(Ελένη) Αν βγει καθαρή,

σκέφτομαι να την αφήσω να μείνει λίγο σπίτι μου.

Βέβαια, να μου πεις, αν δεν ήταν καθαρή, θα δεχόταν να κάνει τις εξετάσεις;

Θα δείξει.

Για την έκθεση της μαμάς του Σταύρου πήρες πρόσκληση;

-Ναι, μου έδωσε η Ναυσικά. -Θα πάμε μαζί, ε;

Πρόσκληση για την έκθεση της κυρίας Παπαμιχάλη.

Έχουν δεν έχουν θα μας κάνουν φιλότεχνους εδώ μέσα.

-Μίλησες με τ' αφεντικά για την Ευθυμίου; -Όχι.

Με πήρε ο Φιλίππου και είπε ότι από στιγμή σε στιγμή περιμένουμε απάντηση

για το εμπορικό και πιάσαμε την κουβέντα.

-Δηλαδή ξέχασες να τους το πεις. -Ξεχάστηκα, δεν ξέχασα.

(Ανταίος) Θα το διευθετήσω άμεσα το θέμα.

Με το εμπορικό τι έγινε; Μάθαμε;

Τον φάκελο με τη δουλειά τον έχει ο κύριος Παπαμιχάλης.

Μόνο αυτός ξέρει.

-(Ανταίος) Χμ! Καλώς τον. -Καλημέρα.

-Καλημέρα. -Καλημέρα σας.

-Συγχαρητήρια για το καινούριο project. -Λες, ε;

Εσείς έχετε πρόσκληση για την έκθεση της κυρίας Αννέζας;

Ή να σας δώσω; Πάρε κι εσύ μία.

Η Ευθυμίου μας έστειλε δικηγόρο. Ζητάει αιτιολόγηση για την απόλυσή της.

Αιτιολόγηση, ε;

Είναι απλό. Να το φτιάξεις, σε παρακαλώ.

"Αδυναμία ή μάλλον καλύτερα αποτυχία εκτέλεσης καθηκόντων.

Η συμπεριφορά του εργαζομένου δεν είναι σύμφωνη

-με τον δεοντολογικό κώδικα της εταιρείας". -Μάλιστα.

Σας περιμένει ο κύριος Παπαμιχάλης στο γραφείο σας.

-Ωραία, ευχαριστώ. Καλημέρα σας. -Καλημέρα.

Άλλη μία μεγάλη δουλειά για την εταιρεία μας, ε;

Εγώ ήμουν σίγουρος ότι θα την πάρουμε.

Αυτό είναι το τόσο επείγον που ήθελες να μου πεις;

Όχι, κάτι πολύ πιο σοβαρό.

Ακούω.

Δεν μ' αρέσει που 'μαστε έτσι.

(αναστενάζοντας) Ούτε εμένα μου αρέσει. Αλλά αυτή τη φορά πρέπει να μιλήσουμε καθαρά.

Εγώ δεν πρόκειται να κάνω πίσω για την Αρετή.

Το 'χω καταλάβει. Και παρόλο που πιστεύω

ότι δεν πρόκειται να δεχτεί την πρότασή σου ποτέ...

-Και γιατί το πιστεύεις αυτό; -Η ίδια η Αρετή με κάνει να το πιστεύω.

Ο χαρακτήρας της. Δεν είναι από τις γυναίκες

που θα τους άρεσε να κρατάνε έναν άντρα σε αγωνία ούτε να παίζουν μαζί του.

Αν είχε σκοπό να δεχτεί την πρότασή σου, θα το 'χε κάνει αμέσως.

Κάποιες αποφάσεις είναι πιο δύσκολες από κάποιες άλλες

και πρέπει να τις ζυγίσει κανείς.

-(Οδυσσέας) Ιδίως όταν έχεις παιδί. -Μπορεί και να 'χεις δίκιο.

Όπως και να 'χει...

αποφάσισα να κάνω πίσω.

-Ναι; -Το ύφος σου όταν άνοιξε το ασανσέρ...

η φρίκη που είδα στο πρόσωπό σου μ' έκανε να καταλάβω

ότι δεν είσαι σε θέση πλέον να ελέγξεις τον εαυτό σου.

Κι αν συνεχιστεί αυτό, θα το φτάσουμε στα άκρα και οι δύο κι αυτό

δεν πρόκειται να είναι καλό για κανέναν.

Οδυσσέα, θέλω να καταλάβεις ότι κάνω πίσω για μια γυναίκα, την οποία έχω ερωτευτεί.

Και που είμαι σίγουρος ότι δεν θα δεχτεί την πρότασή σου ποτέ.

Θα δεχτεί.

Καλημέρα. Σ' εσένα ερχόμουνα για το ραντεβού με τη Build.

Δεν χρειάζεται ν' ασχοληθείς άλλο με τον Ζαμπετάκο.

Θα τον αναλάβω εγώ.

-Άλλαξε κάτι; -Εγώ. Αποφάσισα να γίνω πιο κάθετος...

(Σταύρος) στις αποφάσεις μου.

Εμάς εκκρεμεί το ραντεβού για το Σαράγιεβο, ε;

Βρες μου το λάθος. Κάπου υπάρχει λάθος σίγουρα.

-Γεια σας. -Γεια σου, αγόρι μου.

Αν θες να τρελάνεις τη μάνα μου, το 'χεις εύκολα.

Απλά, πες της ότι κάτι δεν κάνει σωστά. Καλύτερα να τη σκότωνες.

-Λες να μην την ξέρω; -Συνωμοτήστε εναντίον μου.

Ελεύθερα. Λες να μην έρθει κανείς και να αγχώνομαι άδικα;

-Και γιατί να μην έρθουν; -Γιατί δεν είναι τα επίσημα εγκαίνια.

-Τους το ξεκαθάρισα στην πρόσκληση. -Ωραία, κι αν δεν έρθουν οι περισσότεροι...

κάποιοι θα έρθουν. Έλα τώρα!

Μην δίνεις και τόση σημασία στη γνώμη τους.

Με κτίρια και κατασκευές ασχολούνται. Δεν σκαμπάζουν και πολλά από τέχνη.

-Είδαμε κι αυτούς που σκαμπάζουνε! -Πες το ψέματα!

-Αχ! -Αχ, αδερφή, σε παρακαλώ!

Δεν κάνεις έκθεση για τον Πικάσο. Έλα τέτοιο άγχος πια!

(δόνηση κινητού)

(μουσική ίντριγκας)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Το δοκίμασα τ' αμάξι.

Μπορεί να μην του φαίνεται, αλλά τα 'χει τα γκάζια του.

Πρόσεχε μην το τρακάρεις, μην κάνεις καμιά βλακεία, γιατί έτσι και σε πιάσουνε

-τα νέα θα φτάσουνε στον πατέρα μου. -Το προσέχω σαν τα μάτια μου

Δεν ξέρω, αυτό το αμάξι μ' έχει κάνει άλλο άνθρωπο.

(Άλκης) Μου 'χει δώσει φτερά.

Μπορεί η αδερφούλα μου να 'ναι λίγο δυστυχισμένη, βέβαια,

αλλά είναι και κανένας ευτυχισμένος στις μέρες μας;

Το πας κάπου; Έχεις σκοπό να ζητήσεις τίποτ' άλλο;

Όχι. Τίποτα. Δεν είμαι αχάριστος.

Απλά, θέλω κι εσύ να προσέχεις.

Γιατί το μωρό είναι πολύ απαιτητικό.

-Τι εννοείς; -Ξέρω 'γω;

Σε βάζει τις νύχτες να το σκας απ' το σπίτι, έρχεται από 'δω και σε ζητάει,

που πάει να πει ότι δεν μασάει. Πού εντοπίζω εγώ το πρόβλημα τώρα.

Κι η αδερφούλα μου, όμως, δεν είναι κανένα χάπατο.

Έτσι και σε μαγκώσει, ψάξε τρύπα να κρυφτείς.

Και εσύ και η τραγουδιάρα σου.

Μην την ξαναπείς έτσι. (μουσική έντασης)

(τέλος μουσικής)

(ειρωνικό γελάκι Άλκη)

(τραγουδάει) Κάτι έχω πάθει με τα μάτια σου

Θα 'δινα τα πάντα για τα χάδια σου

(Ζέτα) Τι έγινε, ρε ξαδέρφη, τι έχεις;

Μην μου πεις ότι τσακώθηκες με τον τύπο πάλι;

Από παντρεμένο που λέει τόσο καιρό ότι θα χωρίσει και δεν κάνει τίποτα

-τι να περιμένεις; Μην πεις ότι δεν τα 'λεγα. -Φτάνει. Με περίμενες μονότερμα.

Ε, τι να κάνω έτσι που σε βλέπω; Όσο μέναμε μαζί είχες μούτρα,

έφυγες να πας να μείνεις μαζί του, πάλι μούτρα έχεις.

Ζέτα, είναι σοβαρό. (ποπ μουσική υπόκρουση)

Ναι. Το κατάλαβα από χθες στο τηλέφωνο.

Ε, πες, κοπέλα μου.

(συνέχεια μουσικής)

-Είμαι έγκυος. -Τι;

(συνέχεια μουσικής)

Έχω φρικάρει. Δεν ξέρω τι να κάνω.

Εε...

Οκέι.

-Αυτός τι λέει; -Δεν του το 'χω πει.

-Γιατί, δεν είναι δικό του; -Θες να φύγω;

Έλα, ηρέμησε.

Εμ... Πρέπει να του το πεις όμως. Το καταλαβαίνεις, έτσι;

(ξεφύσημα) Τι να του πω, μωρέ, που πριν μια βδομάδα γέννησε η γυναίκα του;

-Τι, πάλι ήταν έγκυος; -Και του 'κανε την τρίτη κόρη.

Αχ, Παναγία μου!

Κι εσύ, να φανταστώ, δεν ήξερες τίποτα, ε;

Δεν μας τα λέει καλά ο τύπος. Καθόλου καλά δεν μας τα λέει.

(τέλος μουσικής)

Σήφη, αν τυχόν έρθει ένας φάκελος στ' όνομά μου, μπορεί να τον αφήσεις στο γραφείο μου;

-Εντάξει. -Ευχαριστώ.

Αρετή, εε... Θέλεις να πάμε μήπως μαζί στην έκθεση;

Έχω κανονίσει να πάμε με την Ελένη.

Έλεγα για να συζητήσουμε και τα καινούρια σχέδια του εμπορικού.

Θα τα πούμε στη γκαλερί.

-(Αρετή) Σίγουρα; -Ναι.

Λοιπόν...

Πάμε;

(απαλή μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Γιατί σταματήσαμε;

Για να μιλήσουμε.

Τώρα; Για τη δουλειά;

(συνέχεια μουσικής)

Αφού το βλέπω στα μάτια σου.

Ποιο πράγμα;

Αυτό που δεν θέλεις να μου πεις.

Τι δεν θέλω να σου πω;

Ότι μ' αγαπάς (συνέχεια μουσικής)

Δεν μ' αγαπάς;

(συνέχεια μουσικής)

Δεν μ' αγαπάς;

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(μουσική τίτλων τέλους)

Θα 'ταν ενδιαφέρον να μπει η φιλοξενία έργων τέχνης στην αρχιτεκτονική κτιρίων.

-Ίσως όχι μόνο στην είσοδο, αλλά... -Σήμερα είναι η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου.

-Γιατί; -Γιατί μου μιλάς.

(συνέχεια μουσικής)

Φεύγουμε;

(συνέχεια μουσικής)

Ανησύχησες για την υγεία μου ή φοβήθηκες μην γίνεις πολύτεκνος;

-Τι θα γινόταν, αν ήμουν έγκυος; -Είσαι;

Πριν από λίγο έπαιξε σε πρωινή εκπομπή και σε λίγο θα παίζει παντού.

Ο σοβαρός κι ακριβοθώρητος εργένης της Ergan δείχνει την εύνοιά του στην αδυναμία του.

Θα το πληρώσει πάρα πολύ ακριβά ο Χαριτάκης που μ' έστειλε στην ανεργία.

Δεν καταλαβαίνω, ποιος έβγαζε φωτογραφίες; Ήμασταν μεταξύ μας.

Εκθέτεις μία υπάλληλό σου κι εκτίθεσαι κι εσύ ο ίδιος.

Αν δεν στείλεις διάψευση και διαμαρτυρία γι' αυτά που υπονοούνται, θα στείλω εγώ.

-Προβληματάκια με την Ergan; -Έμαθα ότι σου χαλάσαν μια δουλειά τελευταία.

Όλοι οι λογαριασμοί θα πληρωθούν στην ώρα τους.

-Εσύ τι θα κάνεις; -Άσε πρώτα να κάνω ένα κοντινό...

στην αρχιτέκτονα που το ζήτησα κι αν το παίξει ζόρικη κι αυτή,

τότε θα παίξεις μπάλα εσύ.