Original subtitles

Θα με παντρευτείς; (μουσική σειράς)

Δεν χρειάζεται να απαντήσεις τώρα. Πάρε όσο χρόνο χρειάζεσαι.

Χθες το βράδυ έκανα πρόταση γάμου στην Αρετή.

Το μόνο που έχω να σου πω, ξάδελφε,

είναι "καλή τύχη". Με μία προϋπόθεση.

Ότι θα δεχθεί την πρότασή σου. Γιατί, αν σου πει "όχι",

θα κάνω πάντα για να την κερδίσω.

Γίνεται να είσαι φίλος με μια γυναίκα, με την οποία είσαι ερωτευμένος;

Αν δεν μπορείς να είσαι μαζί της όπως θες, γίνε φίλος μαζί της.

Προτείνω, μαζί με την Αρετή και την Ελένη, φυσικά,

να αναλάβουμε το έργο στο Σαράγεβο.

-Εσύ, Αρετή, το ήξερες; -Όχι, βέβαια.

Δεν θα πω ότι έπαιξες βρόμικο παιχνίδι,

γιατί κι εγώ δεν υπήρξα καθαρός απέναντί σου σε σχέση με την Αρετή.

Δεν καταλαβαίνω όμως γιατί την έβαλες σ' αυτό το project.

Μπορείς να έρθεις από το γραφείο μου να πούμε τα του Σεράγεβου;

Σου 'χω και μια έκπληξη.

(συνέχεια μουσικής)

-Κάτι έχει συμβεί στο σπίτι. -Μπορεί να έχουν βγει έξω, μπορεί...

-Όχι, όχι. -Έχει γίνει κάτι.

(Αρετή) Θα πάρω ένα ταξί. (Οδυσσέας) Όχι, Αρετή. Αρετή, θα σε πάω εγώ.

Κάτι κακό έχει συμβεί, το νιώθω.

Βοήθησέ με, σε παρακαλώ, να τους βρούμε. Βοήθησέ με, σε παρακαλώ, να βρω το παιδί.

(αρχή τραγουδιού τίτλων αρχής)

Ήταν η μοίρα που μας ένωσε φτωχιά

Μόνο μια νύχτα είχε Ήτανε στον άσο

Μια νύχτα μόνο σου ζητάω, μόνο μια

Όταν θα φέξει θα χαθώ και θα σε χάσω

Όπως η έρημος της νύχτας τη δροσιά

Κι αν θα με δεις στον δρόμο, να με προσπεράσεις

Ποτέ στον νου σου μην με ξαναφέρεις

Κι αν θ' αναφέρουν τ' όνομά μου, μην διστάσεις

Να πεις πως δεν με ξέρεις

Αγάπη μου, να πεις πως δεν με ξέρεις

(συνέχεια και τέλος τραγουδιού)

Κάτι κακό έχει γίνει. Κάτι κακό έχει γίνει, το νιώθω.

Το νιώθω.

Έχει αφήσει εδώ το κινητό της κι έχει φύγει.

Αν είχε συμβεί κάτι, θα έπρεπε να το ξέρω.

Θα έπρεπε να με πάρει τηλέφωνο, αλλά δεν με πήρε.

Προφανώς κάτι έγινε με την υγεία του. Κι εγώ δεν το ξέρω.

Ψυχραιμία, ψυχραιμία, ψυχραιμία. Εντάξει;

Θα πάρω εγώ τηλέφωνο την αστυνομία. Εντάξει;

Ναυσικά, έλα.

Θέλω να πάρεις τον Λυμπέρη από την αστυνομία και να με πάρει αμέσως στο τηλέφωνο.

Να πάρεις όλα τα νοσοκομεία να ρωτήσεις αν έγινε εισαγωγή μ' ένα παιδάκι...

-Τ' όνομά του. -Πέτρος Νταγιάννος.

(μουσική έντασης)

Πέτρος Νταγιάννος.

Ναι. Και πάρε με αμέσως πίσω.

Είναι επείγον.

Ναι.

-Εντάξει. Θα το βρούμε. -Ναι, αλλά κάτι κακό έχει γίνει.

Δεν εξηγείται αλλιώς. Κάτι έχει συμβεί.

Κάτι κακό έχει γίνει με το παιδάκι μου. Χριστέ μου, θα με βοηθήσει η Παναγία;

Βοήθησέ με, σε παρακαλώ, να μην έχει γίνει κάτι κακό.

-Όχι, όχι, όχι. -Βοήθησέ με, σε παρακαλώ.

Πρώτη φορά ξέφυγε απ' το χέρι μου. (τέλος μουσικής)

Είδε μία γατούλα στο πεζοδρόμιο, έτρεξε να την πιάσει, γλίστρησε κι έπεσε.

-Αγαπάς τα ζωάκια; -Πολύ.

Μπράβο σου. Πονάει έτσι που σ' αγγίζω;

Ωραία. Κοίτα, θα βάλουμε τώρα λίγο ιώδιο για να μην μολυνθεί η πληγή

και θα τσούξει λιγάκι, εντάξει;

Μόνο, μην μου κουνιέσαι.

-Θέλω τη μαμά μου. -Έλα, αγόρι μου, κάνε λίγο υπομονή.

Θέλω τη μαμά μου.

Έλεγα να μην την αναστατώσουμε, αλλά εντάξει. Θα την πάρουμε τηλέφωνο να της μιλήσεις.

Πού το 'χω βάλει; Μάλλον το ξέχασα στο σπίτι.

-Μπορείς να πάρεις απ' το δικό μου. -Ευχαριστώ, ευχαριστώ πολύ.

Αλλά δεν θα κλαις να τρομάξει η μαμά. Θα είσαι γενναίο παιδί, εντάξει;

-Μέταλ Μαν. -Πετάς κιόλας, ε; Πού είναι η μπέρτα σου;

Τι γλύκας που είναι! Μισό λεπτό να το φέρω.

Είναι το παιδί μιας φίλης μου, είναι οχτώ χρονών.

Αδύνατο, μελαχρινό.

Ναι, ρε 'συ Αριστείδη, κάνε κάτι, σε παρακαλώ.

Το παιδί έχει περάσει μια περιπέτεια υγείας και νοσηλεύτηκε πρόσφατα για πολύ καιρό,

και η μητέρα του έχει τρελαθεί.

Ναι, πήραμε την κοπέλα που το προσέχει, αλλά έχει ξεχάσει το κινητό της στο σπίτι.

Ναι, έχουμε έρθει και δεν είναι κανείς.

Εντάξει. Εντάξει, Αριστείδη.

Σ' ευχαριστώ. (χτυπάει το κινητό) Μισό λεπτό.

Κάποιος παίρνει από απόκρυψη. Σε παίρνω σε λίγο.

Έλα, έλα, γεια.

-Ποιος είναι; -Η Τάνια είμαι.

Σε παίρνω από άλλο τηλέφωνο. Το δικό μου το ξέχασα στο σπίτι.

Έλα, Τάνια. Πού είστε; Το παιδί είναι καλά;

Ναι, μια χαρά. Σ' ένα φαρμακείο εδώ κοντά.

(Τάνια) Χτύπησε λίγο στο γόνατο, αλλά δεν είναι κάτι σοβαρό.

Ανησυχήσαμε πάρα πολύ. Έχουμε πάρει τηλέφωνο την αστυνομία, τα νοσοκομεία.

Δεν το πιστεύω! Τι να πω; Χίλια συγγνώμη.

Δεν σκέφτηκα να σε πάρω. Συνήθως τέτοια ώρα

δεν έχεις γυρίσει ακόμα απ' το γραφείο. Πού να πάει το μυαλό μου;

Στο φαρμακείο είναι.

Μίλα στη μαμά.

-Μαμά; -Έλα, Πετράκη μου. Έλα, αγάπη μου.

Πήγα να πιάσω μια γατούλα, έπεσα κάτω και χτύπησα το γόνατό μου,

και τώρα ήρθαμε στο φαρμακείο.

Είσαι καλά τώρα, μωρό μου; Το ποδαράκι πονάει;

-Λίγο. -Έτρεξε αίμα;

Ναι, και ήρθε μια κυρία και μου 'βαλε ιώδιο.

(ανάσα ανακούφισης)

Τελικά είσαι από τις γυναίκες που δεν πρόκειται να καταλάβω ποτέ.

Εγώ για τον αδελφό μου σου έχω μιλήσει πολύ πριν μας τιμήσει με την παρουσία του.

Εσύ τίποτα; Είναι δυνατόν να έχεις αδελφή και να μην μου το 'χεις πει;

Ναι, είδες;

Δεν έφυγα κι εγώ με τον καλύτερο τρόπο απ' τους δικούς μας.

Ήμουνα τότε σε φάση που έκανα την επανάστασή μου και την έκανα λίγο άτσαλα.

(αμήχανο γελάκι)

"Εμένα ξεγράψτε με" τους είπα. Εντάξει, όχι επί λέξη, αλλά με τον τρόπο μου.

Λογικό είναι να μην θέλει να πολυμιλάει για μένα.

Φταίω. Φταίω κι εγώ.

(Σταύρος) Ό, τι και να λέει δεν δικαιολογείσαι.

Να μην μου έχεις πει ότι έχεις μια αδελφή, η οποία μένει στην Αγγλία;

Δεν το έκανα επίτηδες. Απλά, δεν το 'φερε ποτέ η κουβέντα.

Ήθελα να σου κάνω έκπληξη.

Μπήκα μέσα, ρώτησα πού 'ναι το γραφείο σου και ξαφνικά (γελάκι αμηχανίας)

βρέθηκα εδώ να μιλάω με τον διευθυντή σου.

Από προσανατολισμό μηδέν.

Κάποια στιγμή να πούμε τα του Σαράγεβο,

αλλά τώρα μην σε στερήσω από την αδελφή σου.

Θες να βρεθούμε μετά; Να τα πούμε, έτσι, λίγο πιο χαλαρά;

Ναι, γιατί όχι;

Έλα κι εσύ.

Σου υπόσχομαι δεν θα μιλήσουμε μόνο για δουλειά.

(σκοτεινή μουσική)

Κατά τις εννιά στο Green;

(Σταύρος) Είναι καλά;

Μια χαρά.

(συνέχεια μουσικής)

-Τι έκανες; Τι πήγες κι έκανες; -Έλειπε ο Σήφης απ' την είσοδο...

ήταν άλλος και βρήκα ευκαιρία να σου μιλήσω.

-Στο γραφείο του αφεντικού τι δουλειά είχες; -Παιδί μου, κατά λάθος βρέθηκα εκεί.

Ρώτησε ποια είμαι. Να μην του απαντήσω;

Του είπα ότι είμαι αδελφή σου και μου 'πιασε την κουβέντα.

(συνέχεια μουσικής)

Δεν έχω αδελφή. Πόσες φορές να σ' το πω;

-Σε παρακαλώ. -Έχεις τελειώσει για μένα.

-Μην το λες αυτό, με πληγώνεις. -Εσύ με πλήγωσες, Μιρέλλα.

Άκου, είμαι ένας άλλος άνθρωπος πια. Έχω αλλάξει.

-Δώσε μου μια ευκαιρία. -Καμία ευκαιρία.

Δεν σε θέλω στη ζωή μου. Πώς να σ' το πω;

Εγώ από τις εξαρτήσεις μου θεραπεύτηκα. Εσύ απ' το μίσος σου για μένα

δεν πρόκειται να θεραπευτείς ποτέ. Στον εαυτό σου κάνεις κακό, Ελένη.

Στον εαυτό σου κάνεις κακό. Ο θυμός που κρύβεις μέσα σου θα σε διαλύσει στο τέλος.

-Θα σε αρρωστήσει. -Δεν θέλω να σε ξαναδώ μπροστά μου.

-Το καταλαβαίνεις αυτό; Το καταλαβαίνεις; -Σε παρακαλώ, μία ευκαιρία.

-Μία ευκαιρία δώσε μου. -Αυτό που σου είπα.

Και μην διανοηθείς να έρθεις το βράδυ. Ούτε απόψε, ούτε κανένα βράδυ.

-Ελένη; -Έφυγες! Έφυγες!

-Ελένη. -Έφυγες!

(μελαγχολική μουσική)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Ναι, Αριστείδη. Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ.

Ναι, σου 'μαι υπόχρεος.

Ναι, εντάξει. Όλα καλά τώρα, όλα καλά.

Ναι, ηρέμησε κι αυτή.

-(Πετράκης) Μαμά, μαμά; -Α, ήρθε, ήρθε.

Λοιπόν, έλα, σε κλείνω και ξαναμιλάμε. Σ' ευχαριστώ και πάλι.

Αγάπη μου, αγάπη μου. Ζωή μου.

Έλα να δούμε το ποδαράκι. Για κάτσε εδώ.

Για να το δω εγώ.

Α! Και γαζούλα, ε;

Λάθος μου που δεν σε ειδοποίησα αμέσως, Αρετή.

Συγνώμη, αλλά ειλικρινά δεν φαντάστηκα ότι θα γυρίσεις τόσο νωρίς απ' τη δουλειά.

Δεν φταίει η Τάνια. Εγώ φταίω.

(Αρετή) Δεν φαντάζεσαι πόσο τρόμαξα.

Άρχισα να σκέφτομαι τα χειρότερα σενάρια. Πήγε το μυαλό μου στο κακό.

Συγγνώμη, νιώθω πολύ άσχημα.

-Πονάς; -Λίγο, όταν μου 'βαλε το ιώδιο και το...

-Πώς το λένε; -Οξυζενέ.

-Τ' οξυζενέ. -(Αρετή) Πώς έπεσες, αγάπη μου;

-Πήγα να πιάσω μια γατούλα και γλίστρησα. -Μου έφυγε απ' τα χέρια.

Τι θα γίνει, μωρό μου; Έτσι θα κάνεις κάθε φορά που βλέπεις ένα ζωάκι;

Θα αφήνεις το χέρι και θα τρέχεις να το πιάσεις;

Ξέρεις, σ' αγαπώ τόσο πολύ, τόσο πολύ.

-Το ξέρεις; -Ναι.

-Ξέρεις πόσο σ' αγαπώ; Πόσο σ' αγαπώ; -Ναι, πολύ.

-(Αρετή) Πολύ, αγάπη μου, μέχρι... -Δεν ξέρω μέχρι πού.

Εγώ σ' αγαπώ μέχρι τον ουρανό κι ακόμα παραπέρα.

Ο κύριος Οδυσσέας πήρε έναν φίλο του τηλέφωνο στην αστυνομία για να σας ψάξει.

Πάντως, αν πονάς, έχω ένα πολύ ωραίο κόλπο που σταματάει τον πόνο.

-Θες να σ' το πω; -Τι κόλπο;

Λοιπόν, θα σκέφτεσαι από μέσα σου συνέχεια

"Δεν πονάω, δεν πονάω, δεν πονάω, δεν πονάω, δεν πονάω".

-Και τι, δεν θα πονάω; -Δοκίμασέ το και θα δεις.

(Μωριάτης) Χάρηκα πολύ για την κουβέντα μας.

Και για τα κομμάτια που είδα στη γκαλερί σας.

Πολύ ιδιαίτερα. Αν και είμαι ελάχιστα γνώστης του αντικειμένου.

Ποτέ δεν είναι αργά ν' αποκτήσετε επαφή με την τέχνη.

Λοιπόν, αυτή είναι η κάρτα μου.

Σε περίπτωση που εμφανιστεί ο αγοραστής να μας φέρετε σ' επαφή,

αν φυσικά το θέλει κι ο ίδιος.

Ο συλλέκτης που εκπροσωπώ θα του κάνει μια πολύ δελεαστική πρόταση.

-Κύριε Μωριάτη! -Κυρία Χαριτάκη. Τι κάνετε;

Πολύ καλά, σας ευχαριστώ. Πώς κι από τη γκαλερί της αδερφής μου;

-Η κυρία Παπαμιχάλη είναι αδερφή σας; -Βεβαίως. Δεν το ξέρατε;

-Όχι. -Κι ο Πωλ είναι ο αγαπημένος μου ανιψιός.

Α! Μα τότε έχετε έναν λόγο παραπάνω να μ' εμπιστευτείτε.

Θα σας πει η θεία σας τι άνθρωπος είμαι

και πόσο καθαρές προθέσεις έχω πάντοτε στις συνδιαλλαγές μου.

Χμ;

Λοιπόν, ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας.

Κυρίες μου...

Τι πάρε-δώσε έχετε μ' αυτόν;

Εκπροσωπεί έναν συλλέκτη που ενδιαφέρεται για τον πίνακα του Πωλ.

(Αννέζα) Τον πίνακα της ανάρτησης.

-Τι τύπος είναι αυτός; -(Κατερίνη)Ένας ανεπάγγελτος είναι.

Παρουσιάζεται σαν επενδυτής, αλλά συνήθως ενεργεί για λογαριασμό τρίτων.

Έχει φροντίσει να κάνει καλό όνομα στην πιάτσα και σίγουρα θέλει να το διατηρήσει.

-Δεν πρόκειται να σ' εξαπατήσει. -Ναι, κι εμένα σοβαρός μου φάνηκε.

Και αυτός που ενδιαφέρεται για τον πίνακά σου ποιος είναι;

Κάποιος που λέει ότι θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του.

Τι να πω, δεν ξέρω. Τόσος ντόρος για τον πίνακα; Να σκεφτείτε δεν τον είχα σε υπόληψη.

(γελάκι Κατερίνης)

Το είδε το παιδί;

Τι θα γίνει, πότε θ' αλλάξει συμπεριφορά;

Γάλα δεν το τάισε, να το αγκαλιάσει, να το κοιμίσει δεν θέλει.

-Έτσι θα πάει αυτή η ιστορία; -Σταμάτα, δεν το κάνει επίτηδες.

Συμβαίνει καμιά φορά αυτό στις λεχώνες. Θα της περάσει.

Πότε; Το μωρό πρέπει να βυζάξει.

Μπορεί και χωρίς μητρικό γάλα. Τα 'χουμε φροντισμένα όλα, μην ανησυχείς.

Από πάνω είμαστε συνέχεια κι εγώ κι η Ιουλία.

Εσύ μην τολμήσεις να την αποπάρεις όταν τη δεις.

Το μωρό δεν έχει ανάγκη μόνο από γάλα.

Πρέπει να 'ρθει σ' επαφή με τη μάνα του, να νιώσει τη μυρωδιά της,

να πάρει αγάπη απ' το βλέμμα της.

Είναι πάνω από την κούνια οι αδερφούλες του και το κοιτάζουν συνέχεια.

Παίρνει αγάπη απ' τα πιο αθώα μάτια.

Σιγά σιγά θα συνέλθει κι η Άσπα. Πού θα πάει;

Πάντως, δεν είναι έτσι, επειδή έκανε κορίτσι.

Οι κουτσουκέλες του Σάββα φταίνε.

Μια γυναίκα καταλαβαίνει τα πάντα ακόμα κι αν δεν τα βλέπει.

Δικά σου λόγια. Θυμάσαι τι μου 'λεγες κάποτε;

Ναι, τα θυμάμαι κι εξακολουθώ να τα πιστεύω.

Πάλι κλαίει. Δεν ξέρω τι να κάνω. Θα 'ρθετε λίγο;

Ανεβαίνω τώρα.

(αναστεναγμός Νταγιάννου)

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό) Σ' ακούω.

Η πρώτη επαφή με τον Παύλο Παπαμιχάλη πήγε καλά.

-Σύντομα θα γίνει και η δεύτερη. -Έδρασες τάχιστα.

-Τι τύπος είναι αυτός τελικά; -Φτερό στον άνεμο.

Όπως όλοι οι καλλιτέχνες δεν πατάει στη γη. Κι αυτό μας συμφέρει.

Μπορούμε να εκμεταλλευτούμε την ανασφάλειά του.

Είσαι διαόλου κάλτσα τελικά. Περιμένω νεότερα.

Σύντομα θα έχεις. (σκοτεινή μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

Σου ζητώ συγγνώμη και πάλι. (τέλος μουσικής)

Είναι λογικό να πάει το μυαλό σου στο κακό. Έπρεπε να σ' είχα πάρει τηλέφωνο αμέσως.

Δεν πειράζει. Μην το συζητάμε άλλο τώρα, τελείωσε.

Δεν ήθελα να τρομάξω τη μαμά μου. Αλλά επειδή ήσουν εσύ μαζί της δεν τρόμαξε.

Η μαμά σου δεν έχει ανάγκη. Είναι μια πολύ δυνατή γυναίκα.

Το μόνο που έκανα ήταν να τη φέρω στο σπίτι πιο γρήγορα με το αυτοκίνητο.

Ναι, γιατί δεν έχουμε αυτοκίνητο, γιατί χάλασε απ' όταν ήμασταν στο νοσοκομείο

κι η μαμά έρχεται ή με ταξί ή με λεωφορείο.

Για ελάτε, μικρέ κύριε, να πάμε να ετοιμαστούμε για ύπνο.

Πώς είσαι; Είσαι ακόμα λίγο αναστατωμένη, ε;

Θέλω λίγο χρόνο. Πάντως, ευχαριστώ για όλα.

Δεν έκανα κάτι.

Αλήθεια, τι έχει πάθει το αυτοκίνητό σου;

Δεν υπάρχει πια αυτοκίνητο.

Πάω να βάλω τον μικρό για ύπνο.

Ταξινόμησα τις παραγγελίες. Αυτές που επείγουν θα τις βρεις στο mail.

Τόσες πολλές; Το κεφάλι μου, Θεέ μου!

Μια μέρα έλειψα, όχι έναν μήνα.

Και πάλι να σας ζήσει η μπέμπα. Καλότυχη να 'ναι.

Ευχαριστώ, ευχαριστώ. Θεανώ;

Το κλειδί του εταιρικού το γύρισε ο Άλκης;

Όχι.

(σκοτεινή μουσική)

(ήχος κλήσης)

-Γιατί με παίρνεις; -Έμαθα ότι ήρθες στη δουλειά και μ' έψαχνες.

Φαντάζομαι, καταλαβαίνεις πόσο επικίνδυνο είναι αυτό που έκανες.

Δεν είχα άλλο τρόπο να επικοινωνήσω μαζί σου. Το κινητό σου ήταν κλειστό.

-Τι με ήθελες; -Καλύτερα από κοντά.

Τώρα δεν γίνεται. Σε παρακαλώ, κατάλαβέ με.

Τι να καταλάβω; Ότι με κορόιδευες τόσο καιρό;

Και καλά θα χωρίσεις κι εσύ περίμενες τρίτο παιδί;

(Σάββας) Αγάπη μου, έχεις δίκιο. Έχεις δίκιο.

Δεν σ' το 'πα από την αρχή και μετά-

-Άκου με. Ό, τι έγινε, έγινε. -Τίποτα δεν έχει γίνει ακόμα.

-Εσένα αγαπάω. Κατάλαβέ με. -Σάββα; Φτάνει.

Εντάξει; Αρκετά.

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Μου υπόσχεσαι ότι την επόμενη φορά θα προσέχεις όταν βγαίνεις έξω;

Τώρα μεγαλώνεις σιγά σιγά. Λίγο αργότερα θ αρχίσεις να βγαίνεις μόνος,

να πηγαίνεις στο σχολείο. Δεν θα είσαι πάντα με την Τάνια.

-Πότε θα πάω στο σχολείο; -Μόλις μας το επιτρέψει ο γιατρός.

Θα μπορώ να παίζω και μπάλα;

Θα μπορείς. Και μπάλα θα μπορείς να παίζεις

και όλα τα παιχνίδια, ό,τι τραβάει ψυχή σου.

-Έφυγε ο κύριος Οδυσσέας; -Ε, όχι ακόμα.

Πήρε τηλέφωνο τον φίλο του στην αστυνομία να του πει ότι γύρισα;

Τον πήρε, ναι. Αλλά δεν μου λες εσύ,

δεν έπρεπε σαν καλό παιδί, που είσαι, να έχεις πει ένα "ευχαριστώ" στον κύριο Οδυσσέα;

Το ξέχασα. Να πάω να το πω τώρα;

Τώρα δεν έχει νόημα, αγάπη μου. Θα νομίζει ότι σ' έστειλα εγώ.

-Γιατί δεν έφυγε; -Θα φύγει. Σε λίγο.

Ο Σάββας με ρώτησε αν έχεις επιστρέψει το κλειδί.

Ναι, αν το χρειαστεί κάποιος, ευχαρίστως να το επιστρέψω.

-Το ζήτησε κανείς; -Όχι.

-Ε, λοιπόν; -Ρε Άλκη, εταιρικό είναι το αυτοκίνητο.

Όλο και κάπου μπορεί να χρειαστεί.

Συγγνώμη, εσύ δεν μου πες ότι θα τα πούμε μετά το σχόλασμα;

Ε, ωραία. Εγώ για σένα το κράτησα για να σε γυρίσω σπίτι σου.

Σπίτι μου; Το ξεχνάς.

Γιατί; Τι φοβάσαι; Μήπως ανέβω πάνω;

(αυστηρά) Έλα!

Έρχεται.

-Μου 'πε η Θεανώ για το κλειδί. -Δεν κατάλαβε κάτι ο πατέρας μου.

Τ' αμάξια τα δίνει μόνο για θέματα του εργοστασίου.

Εσύ δεν το χρειάζεσαι για δουλειά.

Κι εγώ αυτό πιστεύω.

Το εταιρικό δεν είναι για μένα.

Ένα καινούριο, όμως, θα μου ταίριαζε πολύ καλύτερα.

(Άλκης) Βασικά, τι νομίζω; Είμαι σίγουρος.

Ένα καινούριο θα μου αγοράσεις.

Να έχει πάνω του πολλά άλογα να καλπάζουν και να 'ναι, έτσι, μπάνικο.

(Άλκης) Ξέρεις εσύ. Ε;

-Τα σκέφτεσαι αυτά που λες; -Σιγά, μωρέ, τι σου ζήτησα;

Από τόσες κακοτοπιές σε γλίτωσα. Δεν αξίζω ένα αυτοκινητάκι;

Χμ;

(ανάσες ταραχής)

Ναι, λήξη συναγερμού. (βήματα στη σκάλα)

Εντάξει. (βήματα)

Ναι, ναι, σ' ευχαριστώ, πάντως, για όλα.

Βέβαια. Εννοείται, σ' ευχαριστώ.

Έλα, πρέπει να κλείσω, γεια, γεια.

Ο γιος μου θέλει να σας ευχαριστήσει.

-Τι; -Έκανες κάτι τελείως μαμαδίστικο τώρα.

Του είπες να μου πει "ευχαριστώ".

(γελάκι αμηχανίας)

Το έκανα, ναι. Αλλά δεν πρέπει να του μαθαίνω κι εγώ κάποια πράγματα,

τώρα που 'ναι μικρός;

Να σε ρωτήσω, πριν είπες ότι το επίθετό του είναι Νταγιάννος.

Τι σχέση έχει με τον Νταγιάννο που έχει τα οικοδομικά υλικά;

Παππούς του είναι, απ' τον πατέρα του. Αλλά δεν έχουμε καλές σχέσεις.

-Μην με ρωτήσετε γιατί, παρακαλώ. -Όχι, δεν θα ρωτούσα.

Δεν θέλω να είμαι αδιάκριτος.

Ευχαριστούμε πάρα πολύ.

Για όλη τη βοήθεια και τη στήριξη.

(απαλή μουσική)

Ανησύχησα κι εγώ όσο κι εσύ.

Σε νοιάζομαι και το ξέρεις.

(Οδυσσέας) Μην κάνεις ότι δεν το βλέπεις.

-(Αρετή) Είναι πολύ δύσκολο να... -Σ' αγαπώ.

(συνέχεια μουσικής)

Σ' αγαπάω.

-Εκείνη η νύχτα... -Ας την ξεχάσουμε εκείνη τη νύχτα.

(συνέχεια μουσικής)

Ας σταματήσουμε αυτή την κουβέντα τώρα.

Πάντως εγώ θα συνεχίσω να επιμένω

και να ελπίζω.

Ακόμα κι αν μου μιλάς στον πληθυντικό.

(συνέχεια μουσικής)

(Οδυσσέας) Λοιπόν, πρέπει να φύγω.

-Αλλά μην τα βάζεις μαζί του. -Με ποιον;

Με τον έρωτα.

Ο έρωτας είναι αθώος. Εγώ είμαι ο φταίχτης.

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Ναυσικά, τι μου δείχνεις; Πρέπει να τα δει κι ο Οδυσσέας.

-Σου είπε τι ώρα θα γυρίσει; -Όχι, δεν μου είπε.

-Μάλιστα. Για πήγαινε λίγο πιο κάτω. -Εδώ;

Εκεί, ναι. Μείνε, μείνε.

Ο μηχανικός έφερε το αυτοκίνητό σας. Το τιμολόγιο για το σέρβις.

Ευχαριστώ, ρε Σήφη.

Να σου πω, μήπως σου είπε ο Οδυσσέας τι ώρα θα γυρίσει;

Τι να μου πει ο άνθρωπος; Άρον, άρον φύγανε με την κυρία Τριανταφύλλου.

-Χάλια ήταν. Έτρεμε ολόκληρη. -Γιατί;

Δεν ξέρω. Ήταν πολύ ταραγμένη.

Καλώς. (μουσική έντασης)

-Ξέρεις τι έπαθε η Αρετή; -Δεν έχω ιδέα.

-Να μάθεις. -Μάλιστα.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(χτύπημα και άνοιγμα πόρτας)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Μίλησα με την Τριανταφύλλου. Όλα καλά.

Νόμιζε πως κάτι είχε συμβεί με το παιδί της.

-Αυτό τι είναι; -Έχει ένα στικάκι μέσα.

Άφησα ένα και στο γραφείο σας.

Φτιάξαμε ένα βίντεο με διάφορες στιγμές από τη γιορτή της εταιρείας.

Σκεφτήκαμε να μην σας το στείλουμε με mail και να το 'χετε σαν δωράκι.

(Ναυσικά) Αναμνηστικό.

(χτύπημα πόρτας)

-Ο Οδυσσέας; -Λείπει.

Η Build μας έστειλε πρόταση συνεργασίας κι έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον

να δεις τι μας ζητάνε. Δεν θα το πιστεύεις.

Αλήθεια; Άντε, πάμε στο γραφείο να τα πούμε.

(Σταύρος) Ακούω.

Λοιπόν, ο Ζαμπετάκος πήρε δύο δουλειές στην Τουρκία.

-(Ανταίος) Τη μία την διεκδικούσαμε κι εμείς. -Θέλω τη συμμετοχή μας στον διαγωνισμό.

Ναυσικά, πες, σε παρακαλώ, στη Ναταλία να φέρει την 8/20.

-(Ανταίος) Σ' ευχαριστώ. -Το καλό είναι άλλο.

Πες του.

Μας ζήτησαν την Τριανταφύλλου. Θέλουν να τους τη δανείσουμε.

Και τι είναι για να τους τη δανείσουμε, αντικείμενο;

-Εργαλείο και μάλιστα πολύτιμο. -Μάλιστα.

Μ' αρέσει πάντως που είναι τυπικοί. Και δεν της κάνουν πρόταση.

Είναι παλιά καραβάνα ο Ζαμπετάκος. Δεν θα το 'κανε αυτό. Δεν θέλει κόντρες μαζί μας.

Από εδώ και πέρα, όποτε οι Τούρκοι δίνουν δουλειά σ' ελληνική επιχείρηση

θα ζητάνε την Αρετή. Να το θυμάστε αυτό που σας λέω.

(χτύπημα πόρτας)

Η 8/20.

Γιατί τη χάσαμε αυτή η δουλειά;

Δεν έχω δει τη συμμετοχή της Build για να ξέρω τι έκρινε το αποτέλεσμα.

Έμαθα όμως ότι τα σχέδιά τους, κατά το ήμισυ τουλάχιστον, τα έκανε η Τριανταφύλλου.

-Τι; Πότε; -Δούλευε λίγο καιρό πριν έρθει στην Ergan.

Γι' αυτό δεν της έκαναν πρόταση.

Αυτά τα σχέδια ήταν για μία άλλη δουλειά, η οποία δεν έγινε ποτέ.

Τα κράτησαν, προφανώς τα έδωσαν σε κάποιον άλλον κι εκείνος τα ολοκλήρωσε.

Εντάξει, Ναταλία. Ευχαριστώ. (μουσική έντασης)

Μιλάμε, κύριοι, για απίστευτο θράσος, έτσι;

Έχει όνομα αυτό το θράσος. Αντιγόνη Ζούλια.

Έχει αναλάβει CEO και οι κακές γλώσσες λένε ότι ο Ζαμπετάκος...

-την έχει και στο κρεβάτι του. -Φαρμακόγλωσσες.

Πάντως, δεν νομίζω ότι θέλουν την Αρετή μόνο και μόνο επειδή τη ζητάνε οι Τούρκοι.

Προφανώς, χρειάζονται και κάποια συμπληρωματικά σχέδια,

τα οποία δεν είναι ικανοί από μόνοι τους να τα κάνουν.

Κύριοι, ξέρετε τι θα 'χε πάρα μα πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον;

Να τους τη δανείσουμε την Αρετή.

Και μετά, να τους πάρουμε τη δουλειά μέσα απ' τα χέρια.

Καλό!

Αλλά δεν θα το κάνουμε, γιατί δεν θέλουμε να πέσουμε στο επίπεδό τους.

Γιατί όχι; Αυτοί ρίχνουν το επίπεδο, όχι εμείς.

Ομάδα! Ομάδα, ηρεμία.

Θα το συζητήσουμε, θα το αναλύσουμε ενδελεχώς.

Δεν βιαζόμαστε, άλλωστε, να τους απαντήσουμε. Το βλέπουμε.

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

-Τι έχεις βάλει μέσα και μοσχοβολάει έτσι; -Έχω φτιάξει μίγμα από αρωματικά λουλούδια.

Ε, κι από το εκχύλισμα, που παίρνω, βάζω λίγο όταν σιδερώνω.

-Και πού τα 'χεις μάθει εσύ αυτά τα κόλπα; -Η Ιουλία ξέρει τα πάντα από εκχυλίσματα.

Και μου τα μαθαίνει. Μόλις πάω στη σχολή θα τα ξέρω ήδη.

-Σε τι σχολή θα πας; -Μαγειρικής.

Και τι, με λουλούδια θα μαγειρεύεις; (γέλια)

Γίνονται εκχυλίσματα κι από βότανα. Από θυμάρι, από μπαχαρικά...

-Ακόμα κι από θαλασσινά. -Τι λες; Άρα θα γίνεις μαγείρισσα.

Όχι. Σεφ. Μόλις μαζέψω κάποια χρήματα θα πάω να γραφτώ.

Αυτή η μυρωδιά με φτιάχνει πάρα πολύ.

(ξεκλείδωμα πόρτας)

(κλείσιμο πόρτας)

Όποτε χρειάζεσαι αμάξι θα μου λες να κανονίζω να παίρνεις ένα απ' τα εταιρικά.

Κάνω εγώ τσιγκουνιές όταν σε καλύπτω; Χμ;

Εσύ γιατί μου γίνεσαι τσίπης σ' αυτά που σου ζητάω;

Έχεις την εντύπωση ότι θα σε αφήσω να με αρμέγεις, επειδή έχεις το πάνω χέρι;

Αυτό νομίζεις; Δεν το έχεις παίξει καλά.

Πρόσεχε, γιατί θα 'χουμε κακά ξεμπερδέματα.

Πραγματικά...

Πραγματικά, δεν σε καταλαβαίνω.

Αντί να με καλοπιάνεις, που σε καλύπτω, θες να βγεις κι από πάνω;

Την επόμενη φορά, που θα τα πούμε οι δυο μας,

θα 'ναι για να μου παραδώσεις το κλειδί του καινούριου μου αυτοκινήτου.

(μουσική έντασης)

(τέλος μουσικής)

Τα κορίτσια είναι ξετρελαμένα με την αδερφούλα τους.

Της βρήκανε και όνομα.

-Πώς τη λένε; -Η Πετρίνα θέλει να την πούμε Μαριλένα.

Το όνομα το δικό μου και της μάνας σου. Η μικρή θέλει Ελένη σκέτο.

Αργυρώ θα τη βγάλουμε. Σαν τη μάνα του πεθερού μου.

Δεν χρειάζεται να του κάνετε πάλι το χατίρι.

Και τα δυο κορίτσια με ονόματα απ' την οικογένειά του τα βαφτίσατε.

Να βγάλεις και της μάνας σου.

Εσύ είσαι η μάνα μου.

Μου έχεις σταθεί σε τόσα πολλά!

Το μωρό... έχει γκρίνια.

Μπορεί να είναι τίποτα κολικοί. Αλλά μπορεί να είναι και κάτι άλλο.

-Τι άλλο; -Του λείπεις, κορίτσι μου.

(μελαγχολική μουσική)

Θέλει κι αυτό τη μαμά του.

Συνέχεια αυτό μου λέτε όλοι.

Ένα τόσο δα πράμα ακόμα δεν έχει ανοίξει τα μάτια του καλά καλά μας κάνει κουμάντο.

Δεν το θέλω.

Μην με πιέζεις, σε παρακαλώ.

(συνέχεια μουσικής)

(αναστεναγμός Αννέζας, τέλος μουσικής)

Τι θα κάνω με τον γιο μου; Μου λες;

Ξέρεις πόσο ήθελε ν' ανακαλύψει τον αγοραστή του πίνακα.

Φαντάσου τώρα που εμφανίστηκε και ο συλλέκτης!

Αν δεν ήταν αυτός ο Μωριάτης που

έχει καλό όνομα στην πιάτσα, θα έλεγα ότι κάτι κρύβεται από πίσω.

-Σαν τι να κρύβεται δηλαδή; -Δεν ξέρω.

Αυτός ο συλλέκτης, πάλι, τώρα γιατί θέλει να παραμείνει ανώνυμος;

Σιγά αυτό σε πείραξε ή το ότι θέλει τον συγκεκριμένο πίνακα;

Και τα δύο. (γελάκι)

Η ανωνυμία συνηθίζεται στον χώρο της τέχνης. Ιδιοτροπίες των συλλεκτών.

(Αννέζα) Ρε, λες να 'κανα λάθος;

Να άξιζε κάτι κι εγώ πήγα και τον χάρισα;

Τώρα θα κοροϊδευόμαστε και μεταξύ μας;

Αν άξιζε έστω και λίγο όλο και κάποιος θα τον αγόραζε

τόσο καιρό που τον είχες στην έκθεση. Άνθρωπος δεν στεκότανε μπροστά του.

Το ξέχασες;

Ελπίζω αυτή που της τον χάρισα για να τονώσω την αυτοπεποίθηση του γιου μου

να τον έχει παραχώσει κάπου και να τον έχει ξεχάσει.

(γελώντας) Το πιθανότερο.

(μελαγχολική μουσική)

(κουδούνι)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

-Τι έχεις; -Χάλια είμαι.

Μ' έπιασε πάλι το άγχος μου και ανακατεύομαι.

Κι αυτό το χάλι που βλέπεις μέχρι το βράδυ πρέπει να γίνει μια κούκλα.

-Για ποιον; -Για τον Σταύρο προφανώς. Για ποιον άλλον;

Με κάλεσε να μιλήσουμε για δουλειά, αλλά...

εγώ έχω άλλο στόχο.

-Να επιδείξεις επαγγελματισμό και σοβαρότητα. -Όχι.

Να τον κάνω να αισθανθεί ασφάλεια για τη γυναίκα που συνοδεύει.

Να νιώσει ότι η γυναίκα που έχει δίπλα του

είναι σίγουρη για τον εαυτό της, ότι ξέρει τι θέλει.

Ω, Θεέ μου!

Πώς θα τα κάνω όλα αυτά;

Ωφ! Πώς θα μεταμορφωθεί αυτό το χάλι μέχρι το βράδυ, μου λες;

Ακούς λίγο αυτά που λες;

Θα βγείτε με τον Σταύρο, οι δυο σας, κι εσύ κάθεσαι και κλαψουρίζεις.

Ναι. Για δουλειά θα μιλάμε, μην νομίζεις.

Ναι, αλλά το ένα φέρνει τ' άλλο. Έτσι πάνε αυτά.

Άσ' τον να καταλάβει ότι είναι σημαντικός για σένα.

Βρες έναν τρόπο να του δείξεις ότι είσαι ερωτευμένη μαζί του.

Λες και δεν την ξέρω την τύχη μου, ρε Χάρη.

Κάθε φορά που πάω στρώσω το έδαφος να προχωρήσει λίγο το πράγμα όλο κάτι γίνεται.

Αν είναι να σκέφτεσαι έτσι όμως καλύτερα να κάτσεις σπίτι.

Έλα, σήκω.

Σήκω, σήκω πήγαινε κάνε ένα μπάνιο να γίνεις άνθρωπος και θα τα πούμε μετά.

(Χάρης) Έλα, έλα μην κάθεσαι. Σήκω, σήκω, σήκω.

(μουσική σειράς)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

(Τάνια) Κι αυτός ανησύχησε πολύ. Το είδα στα μάτια του.

Ο Οδυσσέας.

Σ' αγαπάει πολύ.

Έπρεπε να δεις πώς σε κοίταζε όταν πήρες αγκαλιά το παιδί.

Μόνο ένας άντρας που αγαπάει αληθινά μια γυναίκα την κοιτάζει έτσι.

-(Τάνια) Σου λείπει, ε; -Πολύ.

Αυτό σημαίνει ότι ήταν καλός άνθρωπος. Γι' αυτό σου λείπει.

Ο δικός μου έφυγε μία μέρα και δεν ξαναφάνηκε.

Και δεν μου έχει λείψει ούτε στιγμή.

Όσο κι αν στεναχωριέσαι, όμως, ο άντρας σου δεν θα γυρίσει.

Το ξέρω.

Ο πόνος για τον αγαπημένο άνθρωπο, που χάνουμε, δεν φεύγει ποτέ.

Όμως εσύ πρέπει να ξαναφτιάξεις τη ζωή σου.

-Εσύ; Όχι; -Άσε με εμένα.

-Εγώ έχω χάσει και παιδί. -Είσαι πολύ νέα...

για να παραιτηθείς απ' τη ζωή. Και πολύ όμορφη.

Τώρα μιλάμε για σένα.

Υπάρχει ένας άντρας που σ' αγαπάει.

Και θέλει να σε παντρευτεί. Γιατί είσαι τόσο αρνητική απέναντί του;

Έτσι όπως είναι η ζωή μου εμένα...

Δεν νιώθω ότι έχω αφήσει ακόμα πίσω μου όλη αυτή την περιπέτεια με τον μικρό.

Ήταν πολύ βαρύ όλο αυτό.

Μα γι' αυτό ακριβώς χρειάζεσαι κάποιον δίπλα σου.

Να σε στηρίζει, να τα μοιράζεστε όλα. Τις χαρές, τις αγωνίες.

Είδες πώς έτρεξε να σε βοηθήσει σήμερα.

Εκτός βέβαια αν μου πεις ότι δεν τον θέλεις.

Εγώ, όμως, άλλα βλέπω στα μάτια σου.

Πώς είμαι; (επιφώνημα αμφισβήτησης Χάρη)

-Καλή. -Έλα!

Κούκλα είσαι, ρε 'συ! Μόνο...

-Κάτι έχεις εδώ. -Τι έχω;

Δεν μου τελείωσες, όμως, τελικά τι έγινε με τη Μιρέλλα.

Πώς το πήρε που την απέκλεισες από την έξοδο;

Πώς να το πάρει δηλαδή έτσι όπως την έδιωξα;

Την έπαιρνε να πει και κάτι; Αυτή θα μου καταστρέψει τη ζωή για δεύτερη φορά.

-Εντάξει, τώρα υπερβάλλεις. -Υπερβάλλω, λες.

Που καθόταν αραχτή στο γραφείο του Σταύρου και κάνανε πλακίτσα.

Παιδί μου, τον έκανε να τη συμπαθήσει μέσα σε πέντε λεπτά.

Γι' αυτό την κάλεσε μαζί μας για δείπνο απόψε.

(Ελένη) Εσύ αυτό το βρίσκεις αθώο;

-Τι να σου πω; Δεν είμαι μες στο μυαλό της. -Είμαι εγώ όμως.

Και ξέρω ότι τα ίδια που έκανε τότε, τα ίδια θα κάνει και τώρα.

Όπως και να 'χει, πρέπει να τελειώνεις με αυτό το θέμα.

Ε, δεν γίνεται, ρε 'συ, να φοβάσαι να πας στη δουλειά σου.

Το ξέρω.

Νομίζω πως πρέπει να μιλήσω στους γονείς μας ό,τι και να λέει αυτή.

Να τους πω επιτέλους την αλήθεια. Να μάθουν τι εστί Μιρέλλα.

Μην τα πολυσκέφτεσαι όμως, γιατί ασχημαίνεις.

(επιφώνημα αιφνιδιασμού) Μην μου το λες αυτό.

(γέλιο Χάρη)

Άιντε, τσίρκο!

Να σου πω...

Μόνο εσένα έχω για τα δύσκολα. Σου χρωστάω πολλά.

Ένα δείπνο. Γκουρμέ;

-Ε, δεν την γλιτώνεις τόσο εύκολα. -Αδυσώπητος.

Τι θα γίνει με τον εγγονό μας;

-(Μαρίκα) Δεν μπορούμε να τ' αφήσουμε έτσι. -Κάτι έχω στο μυαλό μου.

Τι;

Θα σου πω, αλλά μην αρχίσεις να με ζαλίζεις.

Δεν έχω αποφασίσει ακόμα πώς θα το κάνω.

Ε, ναι, θα μου πεις τώρα ή θα με σκάσεις;

Σκέφτομαι τις επόμενες μέρες να περάσω απ' την Ergan.

Απ' τη δουλειά της Αρετής;

Έχω νταλαβέρια και μ' άλλους εκεί, δεν είναι μόνο η Αρετή.

Κι αν αυτή δεν θέλει να 'ρθει απ' το σπίτι...

Απορώ γιατί. Τις καλύτερες αναμνήσεις έχει.

Θα της πούμε να πάρουμε το παιδί να 'ρθει εδώ να γνωριστεί με τις ξαδέρφες του.

(Νταγιάννος) Και το βράδυ το πάμε πίσω.

Γιατί τους είπες να πάρουν τα πράγματά μου απ' τον ξενώνα;

Τι ήθελες να κάνω; Εκεί θα μείνεις για πάντα;

Αν δεν με ήθελε μία όσο ήταν έγκυος, τώρα δεν με θέλει δέκα

με την κατάθλιψη που 'χει πάθει.

Εσύ τη βολή σου.

Για πάμε στο γραφείο που θέλω κάτι να σου πω.

(μουσική έντασης)

(συνέχεια μουσικής)

Γιατί έπρεπε να 'ρθουμε εδώ; Δεν κατάλαβα.

Κοίτα να 'σαι εντάξει με τη γυναίκα σου. Εξαιτίας σου έγινε έτσι.

Όχι επειδή έκανε κόρη. Εφτά ώρες σε ψάχναμε όταν γεννούσε.

-Στο γραφείο ήμουνα. -Αυτά αλλού, όχι σ' εμένα.

Και μη με προκαλείς, γιατί άμα θέλω, μπορώ να σου αποδείξω ότι δεν ήσουν στο γραφείο.

Τσιλιμπουρδίσματα τέλος.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Αύριο θα 'ρθει στο γραφείο ένας επενδυτής, Γιώργος Μωριάτης.

Εγώ θα 'μαι έξω για δουλειές. Θα του πω να ζητήσει εσένα.

(συνέχεια μουσικής)

Του 'χω αναθέσει μια καινούρια δουλειά και θέλω να τον γλυκάνω για να την τρέξει.

(συνέχεια μουσικής)

-Πολλά δεν είναι; -Ξέρω τι κάνω.

Πήγαινε τώρα. Να τα 'χεις μαζί σου, μην τα ξεχάσεις.

Και έλα εδώ. Τη γυναίκα σου και τις κόρες σου!

Σαν τα μάτια σου.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(εναλλαγή σε απαλή ποπ μουσική υπόκρουση)

Έχει κλείσει το τραπέζι ο κύριος Παπαμιχάλης. Έχει έρθει;

-Βεβαίως, σας περιμένει. -Ευχαριστώ πολύ.

(συνέχεια μουσικής)

-Καλησπέρα. -Καλώς τες.

-Δεν αργήσαμε; -Καθόλου.

Παρακαλώ, καθίστε.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(χτυπάει το σταθερό)

(χτυπάει το σταθερό)

Παρακαλώ;

Καλησπέρα.

Όχι, δεν έχει γυρίσει ακόμα.

Καλά είναι. Γιατί; Έγινε κάτι;

Το πρωί που έφυγε ήταν μια χαρά.

Ναι, ναι. Μόνος του έφυγε.

Θέλετε να του πω να σας πάρει όταν γυρίσει;

Εντάξει. Αφού δεν είναι κάτι επείγον.

Καλό βράδυ.

-Μόλις πήρε η μητέρα σας τηλέφωνο. -Α! Και γιατί δεν με πήρε εμένα στο κινητό;

Μην το κοιτάτε άδικα. Πάντα εμένα παίρνει όταν θέλει να ψαρέψει.

-Αλλά τώρα τελευταία το κάνει πολύ συχνά. -Εσύ όμως...

-Βράχος. -Γι' αυτό σ' εμπιστεύομαι.

Να σερβίρω;

Εε, κάτι θα φάτε. Δεν γίνεται να μείνετε νηστικός.

Κάν' το, αφού θα το κάνεις έτσι κι αλλιώς. (γελάκι Μαργαρίτας)

Τη θαύμαζα πάντα. Ήταν όμορφη, έξυπνη, ταλαντούχα.

(Μιρέλλα) Και στο σχολείο η καλύτερη μαθήτρια. Την αγαπούσαν όλοι.

-Δεν μας τα 'χες πει αυτά. -Υπερβάλλει.

Ήταν και πάρα πολύ καλή στο πιάνο.

Είχε κερδίσει και βραβείο σ' έναν διαγωνισμό που είχε κάνει το Ωδείο της Ρόδου.

-Ναι, αρκετά μιλήσαμε για μένα. -Σε παρακαλώ πολύ, θέλω ν' ακούσω.

Ήταν πάντα έτσι, σεμνή, μετρημένη. Δεν της άρεσαν ποτέ τα κομπλιμέντα.

Ήμουν και είμαι πολύ τυχερή που έχω μια αδερφή σαν εσένα.

Μπράβο, ρε κορίτσια, μπράβο που είσαι έτσι αγαπημένες.

Εμένα ο δικός μου αδελφός αποκλείεται να μιλούσε έτσι για μένα.

(Μιρέλλα) Καλά κι εγώ, μην νομίζεις, τη ζήλευα όταν ήμουν μικρή.

Άργησα πολύ να καταλάβω την αξία της. Είναι ένα σπάνιο πλάσμα.

Ωραία, φτάνει τώρα.

Αρκετά είπαμε για μένα. Μήπως να συζητούσαμε λίγο για το Σαράγεβο;

(απαλή ποπ μουσική υπόκρουση)

Εγώ λέω να πάω στο μπαρ να πιω ένα ποτό

να σας αφήσω λίγο να τα πείτε με την ησυχία σας.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(αναστεναγμός)

-Σου είπα, Μαργαρίτα, δεν πεινάω. -Θα τα φάτε αργότερα.

Τι σου είπε η μητέρα μου; Τι ρωτούσε;

Δεν ρωτάει ευθέως, αλλά καταλαβαίνω τι την απασχολεί.

Και τι την απασχολεί;

Θέλει να μάθει αν έχετε κάποια σχέση.

-Κι εσύ τι της είπες; -(Μαργαρίτα) Τίποτα.

Και να 'ξερα, δηλαδή, δεν θα της έλεγα, αλλά δεν ξέρω κιόλας.

Έχετε;

Μάλλον... Δεν ξέρω. Εγώ, δηλαδή, πιστεύω πως έχω.

Τώρα, εκείνη δεν ξέρω τι πιστεύει.

-Άλλο πάλι και τούτο! -Ξέρω, ακούστηκε κάπως περίεργο αυτό, αλλά...

προσπαθώ να δω το ποτήρι μισογεμάτο για να μην χάσω κάθε ελπίδα.

(γελάκι αμηχανίας) Τώρα μ' έχετε μπερδέψει.

Της έχετε μιλήσει; Το ξέρει ότι την αγαπάτε;

Και; Τι απάντησε;

Δεν έχει απαντήσει ακόμα.

Περιμένω να μου πει το "ναι".

Θα το πει;

-Ελπίζω. -(Μαργαρίτα) Κι εγώ το ελπίζω.

Σας κάνει καλό να είσαστε μαζί της.

Δεν θέλω να σας δω πάλι κλεισμένο στον εαυτό σας.

(μελαγχολική μουσική)

(εναλλαγή σε μουσική σειράς)

-Πέρασα πολύ όμορφα απόψε. -Κι εμείς.

Σας ευχαριστώ πολύ.

Και τις δύο.

-Καληνύχτα. -(Ελένη, Μιρέλλα) Καληνύχτα.

(συνέχεια μουσικής)

Έφυγες.

-Δεν θα με συγχωρέσεις ποτέ, έτσι; -Ποτέ.

Σ' το 'χω ξαναπεί. Το 'χω καταλάβει το παιχνίδι σου.

Δεν πρόκειται να σ' αφήσω να ξανακάνεις τα ίδια.

Ελένη, αυτό που σου έκανα τότε ήταν απαίσιο.

Σου έχω ζητήσει συγγνώμη χίλιες φορές.

-Τι άλλο θέλεις; -Την ησυχία μου;

Ελένη, σε παρακαλώ, δεν έχω πού να πάω. Άσε με να κοιμηθώ...

-στο σπίτι σου μόνο γι' απόψε. -Θα τη βρεις την άκρη σου εσύ.

Δεν σε φοβάμαι.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Μόνο γι' απόψε.

Με το που ξημερώσει την έκανες.

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό)

-Ναι; -Εε... Καλησπέρα.

Καλησπέρα.

Πήρα να δω πώς είσαι. Είσαι καθόλου καλύτερα;

Καλά είμαι, ναι. Τώρα σκεφτόμουν

πόσο τυχερή στάθηκα που το περάσαμε μαζί αυτό.

-(Αρετή) Που δεν ήμουν μόνη. -Ο Πετράκης πώς είναι; Πονάει το πόδι του;

Όχι, καθόλου. Μια χαρά είναι. Μου ζητάει πάλι βόλτες.

Ναι, γι' αυτό σε πήρα. Εε...

Μου 'χες πει ότι του Πετράκη του αρέσουν τ' άλογα.

-Εσένα; Σου αρέσουνε; -(Αρετή) Εμένα τ' άλογα πολύ.

Όταν ήμουνα μικρή ο μπαμπάς μου είχε ένα άλογο.

Ένα άσπρο άλογο και μ' έβαζε να το καβαλάω και πηγαίναμε βόλτες.

Αλήθεια; Τότε πρέπει οπωσδήποτε να 'ρθείτε στο κτήμα μου να γνωρίσει ο μικρός τα άλογα.

Εε... Δεν ξέρω.

Εε... Πες και στην Τάνια να έρθει.

Είμαι σίγουρος πως όταν τ' ακούσει ο Πετράκης θα πετάξει απ' τη χαρά του.

Λοιπόν...

να σας περιμένω;

(Νικήτας) Τι ζόρι τραβάς και χάθηκες; Θα μου πεις;

-Καλά είμαι. -Τι καλά, ρε; Τη βλέπω τη μούρη σου.

Πες μου τώρα τα δικά σου. Άσε με εμένα. Έτσι όπως έχω μπλέξει!

Δεν είπαμε ότι όποτε έχεις μπλεξίματα ο πατέρας μου έχει τη λύση

σ' ό,τι πρόβλημα σου σκάσει; Σε πείραξε κάποιος;

Στέλνει δικό του ο κυρ Μάξιμος και τι σ' τον κάνει;

-Ασήκωτο; -Βαπόρι γι' άλλες θάλασσες σ' τον κάνει.

(γελάκι Νικήτα)

Άκου, την επόμενη φορά ξέρεις πού θα πίνουμε τα μπιρόνια μας;

-Στο καινούριο μου αμάξι. -Όπα!

Με τι λεφτά θα βγάλεις αμάξι; Έστειλε η μάνα σου απ' το Καρπερό;

-Πού να τα βρει, ρε; -Ε, τότε;

(Άλκης) Λοιπόν...

θα μου τα σκάσουν για να κρατήσω το στόμα μου κλειστό.

Αν δεν 'ξηγηθούν όπως πρέπει, τότε ναι, θα πεις στον πατέρα σου ν' αναλάβει.

(Νικήτας) Πού έχεις μπλέξει; Θα κάνεις καλή μπάζα; Βασικά...

πάμε Γρανάζι να μου τα πεις, κερνάω, να δούμε και το μωρό.

Δεν παίζει. Θα γυρίσω νωρίς σήμερα. Δεν θέλω να μου πουν τίποτα.

-Θέλω να 'μαι εντάξει σπίτι και στη δουλειά. -Πότε θα μου πεις για τ' αμάξι;

(Άλκης) Όλα στην ώρα τους.

Τα λέμε.

Θα σε περάσω από ανάκριση, να το ξέρεις, ε!

(Πετράκης) Θα πάμε στ' άλογα, θα πάμε στ' άλογα.

Θα πάμε, αλλά εσύ θα 'σαι προσεκτικός. Δεν θα πλησιάσεις μόνος σου τ' αλογάκια.

Αυτή τη φορά δεν θα τον αφήσω ούτε λεπτό.

Πόσα άλογα έχει ο κύριος Οδυσσέας;

Ε, δεν θα 'χει δυο-τρία, αφού έχει ολόκληρο κτήμα; Δεν θα 'χει μόνο ένα.

Μπορώ ν' ανέβω σ' ένα να πάω βόλτα;

Θα δούμε, μικρέ αναβάτη.

Θα δούμε, εντάξει; (μήνυμα) Α, κάτω είναι, μας περιμένουν.

(Αρετή) Πάμε. (Πετρ.) Τι θα ταΐσουμε το άλογο, άμα πεινάει;

Θα σ' τα πω όλα στον δρόμο. Πάμε.

(κελαηδήματα)

Καλημέρα.

-Καλώς ήρθατε. -Καλημέρα.

Καλημέρα.

-Πετράκη, πώς είναι το γόνατό σου; -Καλά.

-Εσύ πώς είσαι; -Καλά.

-Ωραία είναι εδώ, ε; -Χαίρομαι που σ' αρέσει.

(κελαηδήματα)

Θες να ταΐσουμε το αλογάκι;

-Πήγαινε. -Ναι.

Λοιπόν, έλα, δώσ' μου το χέρι σου.

Έτσι, τέντωσέ το. (απαλή μουσική)

Μπράβο.

Είδες; (γελάκι Οδυσσέα)

(Οδυσσέας) Είδες τι καλός που είναι;

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(τρίξιμο συρταριού)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(τρίξιμο πόρτας)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(Αρετή) Έλα, χάιδεψέ το. Μην φοβάσαι.

(Αρετή) Έλα, μπράβο. Έτσι.

Έλα, είδες τι καλό πού είναι;

Πώς το λένε το άλογό σου;

-Φάντασμα. -Φάντασμα;

-Περίεργο όνομα για άλογο. -Έτσι λέγανε το άλογο του Ερωτόκριτου.

-Ποιος είναι αυτός; -Ο Ερωτόκριτος είναι ένας ήρωας της Κρήτης.

Αλλά πριν πάρα πάρα πολλά χρόνια και

όταν ήθελε να πάει στην αγαπημένη του καβαλούσε το άλογο που το λέγανε Φάντασμα.

-Και πώς τη λέγανε την αγαπημένη του; -Την αγαπημένη του; Αρετούσα.

(κελαηδήματα)

Πάμε να δούμε και τα άλλα αλογάκια;

-Μπορώ να καβαλήσω ένα; -Και βέβαια μπορείς.

Κωνσταντίνε!

-Θα πας τον μικρό βόλτα σ' ένα άλογο; -Ναι, αμέ.

(Οδυσσέας) Αλλά με προσοχή, εντάξει;

Πολύ προσεκτικά, ε;

-Πάμε. -Προσέξτε.

(κελαηδήματα)

Νίκος Τερζής - Πηνελόπη Α. "Ερωτόκριτος"

Είπες ότι ξέρεις κι εσύ να ιππεύεις.

Πάνε πολλά χρόνια από τότε.

Είμαι σίγουρος θα θυμάσαι ακόμα.

Να πάρω εγώ το Φάντασμα να πάρεις εσύ τη Ρωξάνη;

(Οδυσσέας) Θα σε συμπαθήσει.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Τα 'άκουσες, Αρετούσα μου, τα θλιβερά μαντάτα

Ο κύρης σου μ' εξόρισε

Στης ξενιτιάς τη στράτα

(συνέχεια μουσικής)

Πάντως, σου είπα, εγώ μπορώ να περιμένω μέχρι να μου πεις το "ναι".

(Οδυσσέας) Αρκεί να 'ναι μέσα απ' την καρδιά σου.

(συνέχεια μουσικής)

(Οδυσσέας) Εγώ θα κάνω τα πάντα για να 'σαι ευτυχισμένη.

Κι εσύ και το παιδί.

(συνέχεια μουσικής)

Θέλω να πω "ναι".

(συνέχεια μουσικής)

Αλλά δεν μπορώ.

(συνέχεια μουσικής)

Όχι ακόμα.

(συνέχεια μουσικής)

-Σου άρεσε η βόλτα με το αλογάκι; -(Πετράκης) Ναι.

Ήσουν πολύ καλός αναβάτης. Μπράβο σου.

-Πού είναι η μαμά μου; -Αφού την είδαμε πριν.

Πήγε μια βόλτα με το άλογο με τον κύριο Οδυσσέα.

-Θέλω να 'ρθει η μαμά μου. -Θα γυρίσει τώρα σε λίγο.

-Τι έπαθες; -Θέλω να έρθει η μαμά μου, είπα.

Πήγαν μια βόλτα και θα γυρίσουν.

Α, να τη! Έρχεται.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Πάρ' το.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Μαμά, πάμε να φύγουμε.

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Το πενήντα πέντε τοις εκατό των σχεδίων είναι δικό μου.

-Προφανώς φοβούνται την αντίδρασή μου. -Κοιτάξτε...

αν είναι το έργο να καταλήξει σε μία ακόμα γαλλική εταιρεία

γιατί να μην το πάρουμε;

Τι δουλειά έχουμε ν' ανοίξουμε παρτίδες με τον Ζαμπετάκο, μου λες;

Μήπως αυτό που σ' ενοχλεί είναι ότι θα πάω σ' επαγγελματικό ραντεβού με την Αρετή;

Καταχρηστική μπορεί να χαρακτηριστεί μία απόλυση,

η οποία γίνεται για λόγους εκδίκησης από τον εργοδότη στον εργαζόμενο.

-Θέλω κι εγώ να πάρουν ένα γερό μάθημα. -Έννοια σου και θα το πάρουν.

Θα έρθει από 'κει που δεν το περιμένουν.

(Μίνα) Έχεις αναρωτηθεί πώς νιώθω εγώ;

(Μίνα) Άκουγα για δυστυχία και δεν ήξερα τι πραγματικά σημαίνει.

Τώρα ξέρω.

-(Μίνα) Τι είναι αυτό; -Δώρο για σένα.

(Νταγ.) Πριν πας να βγάλεις το σημάδι απ' τον λαιμό σου.

(Νταγ.) Θέλω να ξέρω πού έχεις μπλέξει. Είναι σοβαρά;

Αν σκοπεύεις να λακίσεις από την Άσπα, θα μείνεις φτωχός, άνεργος και άστεγος.

Κάθε φορά που σκέφτομαι ό, τι συνέβη μεταξύ μας

ένα καρφί υπάρχει μες στο στήθος μου.

Γι' αυτό, σε παρακαλώ,

άφησέ με ήσυχη.

(Οδυσσέας) Κάθε φορά που με κοιτάς

αυτή η αναστάτωση που βλέπω στο βλέμμα σου

δεν είναι, επειδή με αντιπαθείς. Δεν μπορεί να κάνω τόσο λάθος.

Υποτιτλισμός Videopress S.A.